ശിവ മാനസ പൂജാ സ്തോത്രം
രത്നൈഃ കല്പിതമാസനം ഹിമജലൈഃ സ്നാനം ച ദിവ്യാംബരം
നാനാരത്നവിഭൂഷിതം മൃഗമദാമോദാങ്കിതം ചന്ദനം.
ജാതീചമ്പക- ബില്വപത്രരചിതം പുഷ്പം ച ധൂപം തഥാ
ദീപം ദേവ ദയാനിധേ പശുപതേ ഹൃത്കല്പിതം ഗൃഹ്യതാം.
ശങ്കരാചാര്യർ മാനസ പൂജയുടെ രീതി കൊണ്ടാണ് ഇവിടെ തുടങ്ങുന്നത്. പുറമെയുള്ള പൂജാദ്രവ്യങ്ങൾ ഒന്നും ഇവിടെ ആവശ്യമില്ല. ഭഗവാന് മനസ്സുകൊണ്ട് രത്ന പീഠം നൽകുന്നു. കുളിക്കാൻ തണുത്ത പനിനീർ അർപ്പിക്കുന്നു. വിശിഷ്ടമായ ദിവ്യവസ്ത്രങ്ങൾ ഭഗവാന് ചാർത്തുന്നു. പലവിധ രത്നാഭരണങ്ങൾ അദ്ദേഹത്തെ അണിയിക്കുന്നു. സുഗന്ധമുള്ള കസ്തൂരി ചന്ദനം പൂശുന്നു. പിച്ചകം ചെമ്പകം കൂവളത്തില എന്നിവ സമർപ്പിക്കുന്നു. ശേഷം ധൂപവും ദീപവും കാണിക്കുന്നു. ഈ പൂജകൾ എല്ലാം മനസ്സിലാണ് ചെയ്യുന്നത്. ദയാലുവായ ഭഗവാൻ ഇത് സ്വീകരിക്കണം. ശരിയായ ശ്രദ്ധ ഇതിൽ ലഭിക്കുന്നു. ഈശ്വരൻ എപ്പോഴും നോക്കുന്നത് ഭക്തൻ്റെ ഹൃദയമാണ്. ഭൗതിക വസ്തുക്കളിലല്ല യഥാർത്ഥ ഭക്തി ഇരിക്കുന്നത്. പൂർണ്ണമായ അർപ്പണബോധമാണ് ഏറ്റവും ഉത്തമമായ പൂജ.
സൗവർണേ നവരത്നഖണ്ഡരചിതേ പാത്രേ ഘൃതം പായസം
ഭക്ഷ്യം പഞ്ചവിധം പയോദധിയുതം രംഭാഫലം പാനകം.
ശാകാനാമയുതം ജലം രുചികരം കർപൂരഖണ്ഡോജ്ജ്വലം
താംബൂലം മനസാ മയാ വിരചിതം ഭക്ത്യാ പ്രഭോ സ്വീകുരു.
ഈ വരികൾ ഭഗവാനുള്ള നൈവേദ്യത്തെക്കുറിച്ച് വ്യക്തമാക്കുന്നു. രത്നങ്ങൾ പതിച്ച സ്വർണ്ണപാത്രത്തിലാണ് നിവേദ്യം. സ്വാദിഷ്ടമായ നെയ്യ് പായസം നൽകുന്നു. അഞ്ചുതരം പലഹാരങ്ങൾ സങ്കൽപ്പത്തിൽ ഒരുക്കുന്നു. പാൽ, തൈര്, പഴം എന്നിവ സമർപ്പിക്കുന്നു. കുടിക്കാൻ മധുരമുള്ള പാനീയം നൽകുന്നു. ഒപ്പം പലതരം കറികളും വിളമ്പുന്നു. ശുദ്ധമായ കുടിവെള്ളം ഭഗവാന് അർപ്പിക്കുന്നു. പച്ചക്കർപ്പൂരം ചേർത്ത വെറ്റില നൽകുന്നു. ഇതെല്ലാം തികഞ്ഞ ഭക്തിയോടെ മനസ്സിൽ ചെയ്യുന്നതാണ്. എൻ്റെ ഈ സ്നേഹം അങ്ങ് സ്വീകരിക്കണം. ഭഗവാന് ശരിക്കും ഭക്ഷണത്തിൻ്റെ ആവശ്യമില്ല. നമ്മുടെ സമർപ്പണമാണ് ഇവിടെ പ്രധാനം. ഉള്ളിലെ സ്നേഹം ഈശ്വരന് നേരിട്ട് നൽകുകയാണ്. നമ്മുടെ സങ്കൽപ്പങ്ങൾക്ക് വലിയ ശക്തിയുണ്ട്. ഹൃദയത്തിൽ നിന്നുള്ള ഈ സമർപ്പണം ഭഗവാൻ സന്തോഷത്തോടെ സ്വീകരിക്കും.
ഛത്രം ചാമരയോര്യുഗം വ്യജനകം ചാദർശകം നിർമലം
വീണാഭേരിമൃദംഗ- കാഹലകലാ ഗീതം ച നൃത്യം തഥാ.
സാഷ്ടാംഗം പ്രണതിഃ സ്തുതിർബഹുവിധാ ഹ്യേതത്സമസ്തം മയാ
സങ്കല്പേന സമർപിതം തവ വിഭോ പൂജാം ഗൃഹാണ പ്രഭോ.
രാജകീയമായ ഒരു ഉപചാരമാണ് ഇവിടെ കാണാൻ കഴിയുന്നത്. ഭഗവാന് കുട, വെൺചാമരം എന്നിവ സമർപ്പിക്കുന്നു. വിശറി, കണ്ണാടി എന്നിവയും നൽകുന്നു. മനോഹരമായ വാദ്യോപകരണങ്ങളുടെ ശബ്ദം കേൾക്കുന്നു. സംഗീതവും നൃത്തവും അവിടെ നടക്കുന്നു. ഭക്തൻ സാഷ്ടാംഗ പ്രണാമം ചെയ്യുന്നു. പലവിധത്തിലുള്ള പ്രാർത്ഥനകൾ ഉറക്കെ ചൊല്ലുന്നു. ഇതെല്ലാം ഒരു സങ്കല്പം മാത്രമാണ്. ഇത് മനസ്സുകൊണ്ട് ചെയ്യുന്ന രാജോപചാരമാണ്. ഹേ പ്രഭോ ഇതെല്ലാം അങ്ങ് സ്വീകരിക്കണം. ഈശ്വരൻ പ്രപഞ്ചത്തിൻ്റെ മുഴുവൻ നാഥനാണ്. അദ്ദേഹത്തിന് ഇതെല്ലാം നാം അർപ്പിക്കുന്നു. ഇത് അഹംകാരം ഇല്ലാതാക്കാനുള്ള ഒരു വഴിയാണ്. നമ്മളിലെ എല്ലാം ഈശ്വരൻ്റേത് മാത്രമാണ്. സ്വന്തമായി ഒന്നുമില്ല എന്ന തിരിച്ചറിവ് അഹംകാരത്തെ പൂർണ്ണമായും നശിപ്പിക്കുന്നു.
ആത്മാ ത്വം ഗിരിജാ മതിഃ സഹചരാഃ പ്രാണാഃ ശരീരം ഗൃഹം
പൂജാ തേ വിഷയോപഭോഗരചനാ നിദ്രാ സമാധിസ്ഥിതിഃ.
സഞ്ചാരഃ പദയോഃ പ്രദക്ഷിണവിധിഃ സ്തോത്രാണി സർവാ ഗിരോ
യദ്യത്കർമ കരോമി തത്തദഖിലം ശംഭോ തവാരാധനം.
ജീവിതം തന്നെ വലിയൊരു പൂജയാകുന്ന സത്യമാണിത്. എൻ്റെ ആത്മാവ് ഭഗവാൻ തന്നെയാണ്. എൻ്റെ ബുദ്ധി പാർവ്വതീദേവി ആകുന്നു. ശരീരത്തിലെ പ്രാണവായുക്കൾ ശിവൻ്റെ സേവകരാണ്. എൻ്റെ ശരീരം ഭഗവാൻ്റെ ക്ഷേത്രമാണ്. ഞാൻ അനുഭവിക്കുന്നതെല്ലാം ഭഗവാനുള്ള പൂജയാണ്. എൻ്റെ ഉറക്കം യഥാർത്ഥത്തിൽ സമാധിയാണ്. എൻ്റെ നടത്തം ഭഗവാനുള്ള പ്രദക്ഷിണമാണ്. ഞാൻ സംസാരിക്കുന്നതെല്ലാം ഭഗവാൻ്റെ സ്തോത്രങ്ങളാണ്. ഞാൻ ചെയ്യുന്ന ഓരോ കർമ്മവും ശിവപൂജയാണ്. ഇതൊരു വലിയ അദ്വൈത ദർശനമാണ്. ഇവിടെ ഭക്തനും ഭഗവാനും ഒന്നായി മാറുന്നു. സാധാരണ കാര്യങ്ങൾ പോലും ആത്മീയമാകുന്നു. ജീവിതവും പ്രാർത്ഥനയും രണ്ടല്ല എന്നറിയുന്നു. ഓരോ പ്രവൃത്തിയും ഈശ്വരസ്മരണയായി മാറുന്നതാണ് യഥാർത്ഥ യോഗം.
കരചരണകൃതം വാക്കായജം കർമജം വാ
ശ്രവണനയനജം വാ മാനസം വാഽപരാധം.
വിഹിതമവിഹിതം വാ സർവമേതത്ക്ഷമസ്വ
ശിവ ശിവ കരുണാബ്ധേ ശ്രീമഹാദേവ ശംഭോ.
ജയ ജയ കരുണാബ്ധേ ശ്രീമഹാദേവ ശംഭോ.
അവസാനമായി തെറ്റുകൾക്കുള്ള ക്ഷമാപണത്തിലേക്ക് ഈ വരികൾ കടക്കുന്നു. കൈകാലുകൾ കൊണ്ട് പല തെറ്റുകളും ചെയ്തിട്ടുണ്ടാകാം. വാക്കുകൾ കൊണ്ടും പാപങ്ങൾ സംഭവിച്ചിരിക്കാം. കേട്ടതിലും കണ്ടതിലും തെറ്റുകൾ ഉണ്ടാകാം. മനസ്സുകൊണ്ടും പല അപരാധങ്ങളും ചെയ്തിട്ടുണ്ടാകാം. ചെയ്യേണ്ട കാര്യങ്ങൾ ഞാൻ ചെയ്തില്ലായിരിക്കാം. ചെയ്യാൻ പാടില്ലാത്തവ ഞാൻ ചെയ്തുപോയിരിക്കാം. ഈ തെറ്റുകളെല്ലാം അങ്ങ് ക്ഷമിക്കണം. ഭഗവാൻ വലിയ കരുണയുടെ കടലാണ്. ശിവൻ എല്ലാം പൊറുക്കുന്ന നാഥനാണ്. ഇത് അഹംകാരം പൂർണ്ണമായും ഉപേക്ഷിക്കലാണ്. തൻ്റെ കുറവുകൾ ഭക്തൻ സ്വയം തിരിച്ചറിയുന്നു. ഈശ്വരന് മുന്നിൽ നാം വളരെ ചെറുതാണ്. ആ വിനയം മനസ്സിനെ കൂടുതൽ ശുദ്ധമാക്കുന്നു. സമ്പൂർണ്ണമായ ശരണാഗതിയിൽ മനസ്സിന് ശാശ്വതമായ ശാന്തി ലഭിക്കുന്നു.
രത്നൈഃ കല്പിതമാസനം ഹിമജലൈഃ സ്നാനം ച ദിവ്യാംബരം
നാനാരത്നവിഭൂഷിതം മൃഗമദാമോദാങ്കിതം ചന്ദനം.
ജാതീചമ്പക- ബില്വപത്രരചിതം പുഷ്പം ച ധൂപം തഥാ
ദീപം ദേവ ദയാനിധേ പശുപതേ ഹൃത്കല്പിതം ഗൃഹ്യതാം.
സൗവർണേ നവരത്നഖണ്ഡരചിതേ പാത്രേ ഘൃതം പായസം
ഭക്ഷ്യം പഞ്ചവിധം പയോദധിയുതം രംഭാഫലം പാനകം.
ശാകാനാമയുതം ജലം രുചികരം കർപൂരഖണ്ഡോജ്ജ്വലം
താംബൂലം മനസാ മയാ വിരചിതം ഭക്ത്യാ പ്രഭോ സ്വീകുരു.
ഛത്രം ചാമരയോര്യുഗം വ്യജനകം ചാദർശകം നിർമലം
വീണാഭേരിമൃദംഗ- കാഹലകലാ ഗീതം ച നൃത്യം തഥാ.
സാഷ്ടാംഗം പ്രണതിഃ സ്തുതിർബഹുവിധാ ഹ്യേതത്സമസ്തം മയാ
സങ്കല്പേന സമർപിതം തവ വിഭോ പൂജാം ഗൃഹാണ പ്രഭോ.
ആത്മാ ത്വം ഗിരിജാ മതിഃ സഹചരാഃ പ്രാണാഃ ശരീരം ഗൃഹം
പൂജാ തേ വിഷയോപഭോഗരചനാ നിദ്രാ സമാധിസ്ഥിതിഃ.
സഞ്ചാരഃ പദയോഃ പ്രദക്ഷിണവിധിഃ സ്തോത്രാണി സർവാ ഗിരോ
യദ്യത്കർമ കരോമി തത്തദഖിലം ശംഭോ തവാരാധനം.
കരചരണകൃതം വാക്കായജം കർമജം വാ
ശ്രവണനയനജം വാ മാനസം വാഽപരാധം.
വിഹിതമവിഹിതം വാ സർവമേതത്ക്ഷമസ്വ
ശിവ ശിവ കരുണാബ്ധേ ശ്രീമഹാദേവ ശംഭോ.
ജയ ജയ കരുണാബ്ധേ ശ്രീമഹാദേവ ശംഭോ.
Other stotras
