சிவ மானஸ பூஜா ஸ்தோத்திரம்

Lyrics:

ரத்னை꞉ கல்பிதமாஸனம்ʼ ஹிமஜலை꞉ ஸ்னானம்ʼ ச திவ்யாம்பரம்ʼ
நாநாரத்னவிபூஷிதம்ʼ ம்ருʼகமதாமோதாங்கிதம்ʼ சந்தனம்.
ஜாதீசம்பக- பில்வபத்ரரசிதம்ʼ புஷ்பம்ʼ ச தூபம்ʼ ததா
தீபம்ʼ தேவ தயாநிதே பஶுபதே ஹ்ருʼத்கல்பிதம்ʼ க்ருʼஹ்யதாம்..1..

ஸௌவர்ணே நவரத்நகண்டரசிதே பாத்ரே க்ருʼதம்ʼ பாயஸம்ʼ
பக்ஷ்யம்ʼ பஞ்சவிதம்ʼ பயோததியுதம்ʼ ரம்பாபலம்ʼ பானகம்.
ஶாகாநாமயுதம்ʼ ஜலம்ʼ ருசிகரம்ʼ கர்பூரகண்டோஜ்ஜ்வலம்ʼ
தாம்பூலம்ʼ மனஸா மயா விரசிதம்ʼ பக்த்யா ப்ரபோ ஸ்வீகுரு..2..

சத்ரம்ʼ சாமரயோர்யுகம்ʼ வ்யஜனகம்ʼ சாதர்ஶகம்ʼ நிர்மலம்ʼ
வீணாபேரிம்ருʼதங்க- காஹலகலா கீதம்ʼ ச ந்ருʼத்யம்ʼ ததா.
ஸாஷ்டாங்கம்ʼ ப்ரணதி꞉ ஸ்துதிர்பஹுவிதா ஹ்யேதத்ஸமஸ்தம்ʼ மயா
ஸங்கல்பேன ஸமர்பிதம்ʼ தவ விபோ பூஜாம்ʼ க்ருʼஹாண ப்ரபோ..3..

ஆத்மா த்வம்ʼ கிரிஜா மதி꞉ ஸஹசரா꞉ ப்ராணா꞉ ஶரீரம்ʼ க்ருʼஹம்ʼ
பூஜா தே விஷயோபபோகரசனா நித்ரா ஸமாதிஸ்திதி꞉.
ஸஞ்சார꞉ பதயோ꞉ ப்ரதக்ஷிணவிதி꞉ ஸ்தோத்ராணி ஸர்வா கிரோ
யத்யத்கர்ம கரோமி தத்ததகிலம்ʼ ஶம்போ தவாராதனம்..4..

கரசரணக்ருʼதம்ʼ வாக்காயஜம்ʼ கர்மஜம்ʼ வா
ஶ்ரவணநயனஜம்ʼ வா மானஸம்ʼ வா(அ)பராதம்.
விஹிதமவிஹிதம்ʼ வா ஸர்வமேதத்க்ஷமஸ்வ
ஶிவ ஶிவ கருணாப்தே ஶ்ரீமஹாதேவ ஶம்போ..5..

Meaning:

Verse 1
ரத்னை: கல்பிதமாஸநம் ஹிமஜலை: ஸ்நாநம் ச திவ்யாம்பரம்
நாநாரத்நவிபூஷிதம் ம்ருகமதாமோதாங்கிதம் சந்தநம்.
ஜாதீசம்பக- பில்வபத்ரரசிதம் புஷ்பம் ச தூபம் ததா
தீபம் தேவ தயாநிதே பசுபதே ஹ்ருத்கல்பிதம் க்ருஹ்யதாம்

ஓ கருணைக்கடலே! பசுபதியே! நவரத்தினங்களால் இழைக்கப்பட்ட ஆசனத்தையும், குளிர்ந்த தூய்மையான பனி நீரால் அபிஷேகத்தையும், தெய்வீகமான ஆடைகளையும் என் மனதிலேயே உனக்காக சமர்ப்பிக்கிறேன். பலவித நவரத்தினங்கள் பதித்த ஆபரணங்கள், கஸ்தூரி மணம் கமழும் சிறந்த சந்தனம், ஜாதி மல்லிகை, செண்பக மலர்கள் மற்றும் சிவனுக்கு மிகவும் உகந்த வில்வ இலைகளால் தொடுக்கப்பட்ட மாலைகள் ஆகியவற்றை கற்பனையாக உனக்கு அளிக்கிறேன். மேலும் மனதை ஒருமுகப்படுத்தும் தூபமும் அறிவை ஒளிரச்செய்யும் தீபமும் என் இதயத்தில் உருவான மாசற்ற பக்தியால் உனக்கு மனதார சமர்ப்பிக்கப்படுகின்றன. தேவாதி தேவனே, இவற்றை தயைகூர்ந்து ஏற்றுக்கொள்வாயாக.சிவபெருமான் பசுபதி என்று புராணங்களில் போற்றப்படுகிறார். உலகத்தில் உள்ள அனைத்து உயிர்களும் அறியாமை என்ற கயிற்றால் கட்டப்பட்ட பசுக்கள் என்றும், அவற்றை பந்தங்களில் இருந்து விடுவித்து முக்திக்கு வழிநடத்தும் ஒரே தலைவன் சிவபெருமானே என்பதும் சைவ சித்தாந்த மரபாகும். அவர் அளவற்ற கருணையின் உறைவிடமாக, ஆடம்பரங்களை விட பக்தியுடன் அளிக்கப்படும் ஒரு சிறிய வில்வ இலைக்கு கூட மகிழும் எளிமையான தெய்வமாகப் போற்றப்படுகிறார்.புற உலகில் நாம் இறைவனுக்கு படைக்கும் செல்வங்களுக்கு எல்லையும் ஒரு கட்டத்தில் அழிவும் உண்டு. ஆனால் நம் அகத்தில் கற்பனையாகப் படைக்கப்படும் செல்வங்களுக்கு அளவே இல்லை. இந்த மானசீக பூஜையில், நம் இதயமே இறைவனின் ஆசனமாக உருமாறுகிறது. அகங்காரமற்ற மனத்தூய்மையே குளிர்ந்த அபிஷேக நீராகவும், நம்முடைய நற்குணங்களே வாடாத மலர்களாகவும் இறைவனின் பாதங்களில் சமர்ப்பிக்கப்படுகின்றன. இறைவனை வெறும் வெளி உலகச் சிலைகளில் மட்டும் தேடாமல், நம் உயிருக்கு உயிராக உள்ளேயே வீற்றிருக்கும் முடிவற்ற பரம்பொருளாக உணர்ந்து தியானிப்பதே இந்த ஸ்லோகத்தின் மிக ஆழமான வேதாந்தத் தத்துவமாகும்.

Verse 2
ஸௌவர்ணே நவரத்நகண்டரசிதே பாத்ரே க்ருதம் பாயஸம்
பக்ஷ்யம் பஞ்சவிதம் பயோததியுதம் ரம்பாபலம் பாநகம்.
சாகாநாமயுதம் ஜலம் ருசிகரம் கர்ப்பூரகண்டோஜ்ஜ்வலம்
தாம்பூலம் மநஸா மயா விரசிதம் பக்த்யா ப்ரபோ ஸ்வீகுரு

தங்கத்தால் செய்யப்பட்டு ஒளிரும் நவரத்தினங்கள் பதிக்கப்பட்ட அழகிய பாத்திரத்தில், தூய நெய்யுடன் கூடிய சுவையான பாயசத்தையும், ஐந்து வகையான சிறப்பான பலகாரங்களையும் உனக்கு மானசீகமாக அளிக்கிறேன். மேலும் பால், தயிர், செவ்வாழைப்பழம், சுவையான பானகம் மற்றும் எண்ணற்ற காய்கறிகளால் செய்யப்பட்ட பதார்த்தங்களையும் நெஞ்சாரப் படைக்கிறேன். குடிக்க மிகவும் சுவையான குளிர்ந்த நீரும், நறுமணம் வீசும் கற்பூரம் சேர்க்கப்பட்ட வெற்றிலை பாக்கு அடங்கிய தாம்பூலமும் என் மனதால் கற்பனை செய்யப்பட்டு முழுமையான பக்தியோடு உனக்கு சமர்ப்பிக்கப்படுகின்றன. எல்லாம் வல்ல பிரபுவே, இந்த அமுதுபடையலை ஏற்றுக்கொள்வாயாக.அன்னதானம் மற்றும் இறைவனுக்கு நைவேத்தியம் படைப்பது என்பது இந்து தர்மத்தில் மிக முக்கியமான வழிபாட்டு முறையாகும். சிவபெருமான் பிட்சாடனராக வந்து உயிர்களுக்கு உணவளிக்கும் அன்னபூரணியிடம் உணவு பெற்று உலகிற்கு உணவின் அளப்பரிய அருமையை உணர்த்தியவர். அவருக்கு அறுசுவை உணவை படைப்பது சகல சௌபாக்கியங்களையும் உலக உயிர்களுக்குத் தரும் என்பது புராணங்களில் உள்ள ஆழ்ந்த நம்பிக்கையாகும்.தத்துவ ரீதியாக, நாம் உட்கொள்ளும் அனைத்து உணவுகளும் நம்முள் இருக்கும் இறைவனுக்குச் செய்யும் வேள்வியாகவே கருதப்பட வேண்டும். இங்கு தங்கத் தாம்பாளம் என்பது மாசற்ற தூய்மையான மனதைக் குறிக்கிறது. நவரத்தினங்கள் என்பவை ஒரு மனிதனிடம் இருக்க வேண்டிய ஒன்பது உயர்ந்த நற்பண்புகளாகும். பஞ்சவிதமான பக்ஷணங்கள் என்பவை நமது ஐந்து புலன்களால் நாம் நுகரும் அன்றாட அனுபவங்களைக் குறிக்கின்றன. உலக இன்பங்கள் அனைத்தையும் முதலில் இறைவனுக்கு அர்ப்பணித்துவிட்டு, அதன் பிறகு பிரசாதமாக நாம் வாழ்வை அனுபவித்தால் மாயை நம்மைத் தொடராது. நமது ஆசைகள் அனைத்தையும் இறைவனின் பாதங்களில் சமர்ப்பித்து, நானே செயல்படுகிறேன் என்ற அகங்காரத்தை அழித்து, முழுமையான சரணாகதி அடைவதே இந்த மானசீக நைவேத்தியத்தின் உண்மையான ஆன்மீகப் பொருளாகும்.

Verse 3
சத்ரம் சாமரயோர்யுகம் வ்யஜநகம் சாதர்சகம் நிர்மலம்
வீணாபேரிம்ருதங்க- காஹலகலா கீதம் ச ந்ருத்யம் ததா.
ஸாஷ்டாங்கம் ப்ரணதி: ஸ்துதிர்பஹுவிதா ஹ்யேதத்ஸமஸ்தம் மயா
ஸங்கல்பேந ஸமர்ப்பிதம் தவ விபோ பூஜாம் க்ருஹாண ப்ரபோ

இறைவா, வெண்கொற்றக்குடையையும், இருபுறமும் வீசுகின்ற சாமரங்கள் இரண்டையும், அழகிய விசிறியையும், களங்கமில்லாத தூய்மையான கண்ணாடியையும் உனக்கு மானசீகமாக அர்ப்பணிக்கிறேன். வீணை, பேரிகை, மிருதங்கம், மற்றும் பல்வேறு வகையான இசைக்கருவிகளின் நாதமும், சிறப்பான பாடல்களும், தெய்வீகமான நடனமும் உனக்காகவே மனதார சமர்ப்பிக்கப்படுகின்றன. சாஷ்டாங்கமாக என் உடலின் எட்டு அங்கங்களும் தரையில் படும்படி செய்யும் நமஸ்காரமும், பலவிதமான வேத ஸ்தோத்திரங்களும் என்னால் மனதளவில் சங்கல்பம் செய்யப்பட்டு உனக்குச் சமர்ப்பிக்கப்படுகின்றன. எங்கும் நிறைந்த விபுவே, என் வழிபாட்டை ஏற்று அருள்வாயாக.அரசனுக்கே உரிய பதினாறு வகையான உபசாரங்கள் அனைத்தையும் இறைவனுக்குச் செய்வது ஆகமங்களில் ராஜோபசாரம் எனப்படும். நடராஜராகத் தில்லைச் சபையில் ஆனந்தத் தாண்டவம் ஆடும் சிவனுக்கு நந்திதேவர் மிருதங்கம் வாசிக்க, சரஸ்வதி வீணை மீட்க, தேவர்கள் அனைவரும் துதிபாடி மகிழ்வார்கள் என்று புராணங்களும் சிவபுராணமும் கூறுகின்றன. பிரபஞ்சத்தின் முழுமுதல் தலைவனான எம்பெருமானுக்கு இந்த ராஜோபசாரங்கள் அனைத்தும் மிகத் தகுதியானவையே.இங்கு குறிப்பிடப்படும் சாமரம், குடை போன்றவை உலக வாழ்வில் நமது கௌரவத்தையும் செல்வத்தையும் குறிக்கின்றன. அவற்றை இறைவனிடம் சமர்ப்பிப்பது நமது ஆணவத்தை முற்றிலுமாக கைவிடுவதைக் காட்டுகிறது. தூய்மையான கண்ணாடி என்பது மாயையற்ற, தெளிவான ஆத்ம ஞானத்தின் குறியீடாகும். இசை மற்றும் நடனம் என்பவை இந்தப் பிரபஞ்சத்தின் தாளகதியான அசைவையும், உயிர்களின் நாதத்தையும் குறிக்கின்றன. சாஷ்டாங்க நமஸ்காரம் என்பது மனம், புத்தி, சித்தம் மற்றும் அகங்காரம் ஆகிய அனைத்தும் பரம்பொருளின் முன் முழுமையாக சரணடைந்துவிட்டதைக் குறிக்கிறது. உலகளாவிய சப்தங்கள் அனைத்தும் இறைவனின் நாமமாகவே மாறி, ஜீவாத்மா முழுமையாக பரமாத்மாவுடன் எந்தவித வேறுபாடும் இன்றி இரண்டறக் கலக்கும் உன்னத வேதாந்த நிலையை இந்த ஸ்லோகம் மிகவும் அழகாக உணர்த்துகிறது.

Verse 4
ஆத்மா த்வம் கிரிஜா மதி: ஸஹசரா: ப்ராணா: சரீரம் க்ருஹம்
பூஜா தே விஷயோபபோகரசநா நித்ரா ஸமாதிஸ்திதி:.
ஸஞ்சார: பதயோ: ப்ரதக்ஷிணவிதி: ஸ்தோத்ராணி ஸர்வா கிரோ
யத்யத்கர்ம கரோமி தத்ததகிலம் சம்போ தவாராதநம்

சம்போ! என் உள்ளே ஒளிரும் ஆத்மாவே நீ; என் புத்தியே அன்னை பார்வதி தேவி; என் உடம்பில் ஓடும் பிராணன்களே உனது சிவகணங்கள்; என் உடலே நீ வசிக்கும் ஆலயம். உலக விஷயங்களை நான் அனுபவிக்கும் செயல்கள் அனைத்தும் உனக்குச் செய்யும் சிறப்பான பூஜை. என் உறக்கமே மிக உயர்ந்த சமாதி என்னும் தியான நிலை. என் கால்கள் நடக்கும் நடைகள் அனைத்தும் உனக்குச் செய்யும் பிரதட்சணம். நான் அன்றாடம் பேசும் வார்த்தைகள் எல்லாம் உன்னைப்போற்றும் வேதத் துதிகள். சுருங்கச் சொன்னால், நான் செய்யும் செயல்கள் ஒவ்வொன்றும் உனக்கான ஆராதனையே ஆகும்.சிவபெருமானும் சக்தி தேவியும் எந்நாளும் பிரிக்க முடியாதவர்கள் என்பதை அர்த்தநாரீஸ்வரர் தத்துவம் உலகிற்கு உணர்த்துகிறது. சிவகணங்கள் எப்போதும் கைலாயத்தில் சிவனைச் சுற்றியே இருப்பார்கள். அங்கு நடக்கும் அத்தனை நிகழ்வுகளும் இறைவனின் லீலைகளே என்பதைப் புராணங்கள் விவரிக்கின்றன. அதே புனிதமான கைலாயத்தை மனிதன் தன் உடலுக்குள்ளேயே காண முடியும் என்பதை ஆதிசங்கரர் இங்கு தெளிவாக நிறுவுகிறார்.அத்வைத வேதாந்தத்தின் மிக உயர்ந்த சிகரமே இந்த ஸ்லோகம் எனலாம். இறைவனை வெளியுலகில் தேடும் சாதாரண நிலையைத் தாண்டி, ஆத்மாவும் பரமாத்மாவும் ஒன்றே என்ற அஹம் பிரம்மாஸ்மி தத்துவத்தை இது விளக்குகிறது. மனித உடல் ஒரு கோயில், உள்ளே உறையும் ஜீவனே சிவம் என்ற திருமந்திரக் கருத்தும் இதனுடன் முழுமையாக ஒத்துப் போகிறது. நம் எண்ணங்கள், செயல்கள், தூக்கம் என அனைத்தும் இறைவனோடு இணைக்கப்படும்போது, கர்ம யோகம் முழுமை அடைகிறது. நமது வாழ்வின் ஒவ்வொரு அசைவும் ஆழமான தியானமாகவே மாறிவிடுகிறது. தனியாகப் பூஜை செய்வதற்கு நேரமோ பொருளோ தேவையில்லை, நம்முடைய ஒட்டுமொத்த வாழ்வே ஒரு மாபெரும் யாகம் என்ற உன்னதப் பேரறிவை இந்த வரிகள் நமக்கு உணர்த்துகின்றன.

Verse 5
கரசரணக்ருதம் வாக்காயஜம் கர்மஜம் வா
ச்ரவணநயநஜம் வா மாநஸம் வாऽபராதம்.
விஹிதமவிஹிதம் வா ஸர்வமேதத்க்ஷமஸ்வ
சிவ சிவ கருணாப்தே ஸ்ரீமஹாதேவ சம்போ

ஓ அளவற்ற கருணைக்கடலே! மங்கள வடிவானவனே! தேவாதி தேவனான ஸ்ரீ மகாதேவனே! சிவபெருமானே! என் கைகளாலும் கால்களாலும் செய்யப்பட்ட குற்றங்கள், என் பேச்சாலும் உடலாலும் வந்த தவறுகள், என் அன்றாடச் செயல்களால் விளைந்த பாவங்கள், காதுகளாலும் கண்களாலும் ஏற்பட்ட பிழைகள், அல்லது என் மனதால் அறியாமல் நினைத்த தீய எண்ணங்கள் ஆகிய அனைத்தையும் தயைகூர்ந்து பொறுத்தருள்வாயாக. சாஸ்திரங்களில் சொல்லப்பட்ட நற்செயல்களைச் செய்யத் தவறியதற்காகவும், செய்யக்கூடாத தீய செயல்களைச் செய்ததற்காகவும் நான் செய்த அனைத்து அபராதங்களையும் மன்னித்தருள்வாயாக. சிவபெருமான் ஆசுதோஷர் என்று வேதங்களால் அழைக்கப்படுகிறார்; அதாவது மிக எளிதில் மகிழ்ந்து அடியார்களுக்கு வரம் தருபவர். அதேபோல பக்தர்களின் குறைகளைப் பொறுத்து ரட்சிப்பதில் அவர் இணையற்ற கருணாமூர்த்தியாக விளங்குகிறார். சிறுவன் மார்க்கண்டேயனுக்காக எமனையே உதைத்ததும், சண்டிகேஸ்வரரின் கடுமையான செயலைக் கூட நற்செயலாக ஏற்று அருளியதும் சிவனின் எல்லையற்ற மன்னிக்கும் குணத்தைக் காட்டும் சிறந்த புராணச் சான்றுகளாகும். மானசீக பூஜையின் முழுமையான நிறைவாக அமையும் இந்த ஸ்லோகம் க்ஷமா பிரார்தனை எனப்படும். மனிதன் தன் ஐம்புலன்களால், சஞ்சலமான மனதால், மற்றும் செயல்களால் உலக மாயையின் அறியாமையினால் பல தவறுகளைச் செய்கிறான். அகங்காரம் இருக்கும் வரை பிழைகள் நிகழும். அந்த அகங்காரத்தை இறைவனின் காலடியில் சமர்ப்பித்து, தனது பலவீனங்களை முழுமையாக ஒப்புக்கொண்டு மன்னிப்பு கேட்பதே உண்மையான மாசற்ற பக்தியின் இலக்கணமாகும். விதிகளை மீறுவதும், கடமைகளைத் தவிர்ப்பதும் கர்ம வினைகளாகப் பதிவாகின்றன. அனைத்தையும் பரம்பொருளிடம் ஒப்படைத்துவிட்ட தூய நிலையில், பாவம் மற்றும் புண்ணியம் என்ற இரட்டைகளைக் கடந்து, ஆன்மா இறைவனின் பூரண கருணையால் மட்டுமே முக்தியை அடைய முடியும் என்ற மேலான சரணாகதித் தத்துவத்தை இது ஆழமாகப் போதிக்கிறது.

Ramaswamy Sastry and Vighnesh Ghanapaathi

Other stotras