ಶಿವ ರಕ್ಷಾ ಸ್ತೋತ್ರ
Lyrics:
ಓಂ ಅಸ್ಯ ಶ್ರೀಶಿವರಕ್ಷಾಸ್ತೋತ್ರಮಂತ್ರಸ್ಯ. ಯಾಜ್ಞವಲ್ಕ್ಯ-ಋಷಿಃ. ಶ್ರೀಸದಾಶಿವೋ ದೇವತಾ.
ಅನುಷ್ಟುಪ್ ಛಂದಃ. ಶ್ರೀಸದಾಶಿವಪ್ರೀತ್ಯರ್ಥೇ ಶಿವರಕ್ಷಾಸ್ತೋತ್ರಜಪೇ ವಿನಿಯೋಗಃ.
ಚರಿತಂ ದೇವದೇವಸ್ಯ ಮಹಾದೇವಸ್ಯ ಪಾವನಂ.
ಅಪಾರಂ ಪರಮೋದಾರಂ ಚತುರ್ವರ್ಗಸ್ಯ ಸಾಧನಂ.
ಗೌರೀವಿನಾಯಕೋಪೇತಂ ಪಂಚವಕ್ತ್ರಂ ತ್ರಿನೇತ್ರಕಂ.
ಶಿವಂ ಧ್ಯಾತ್ವಾ ದಶಭುಜಂ ಶಿವರಕ್ಷಾಂ ಪಠೇನ್ನರಃ.
ಗಂಗಾಧರಃ ಶಿರಃ ಪಾತು ಭಾಲಮರ್ಧೇಂದುಶೇಖರಃ.
ನಯನೇ ಮದನಧ್ವಂಸೀ ಕರ್ಣೌ ಸರ್ಪವಿಭೂಷಣಃ.
ಘ್ರಾಣಂ ಪಾತು ಪುರಾರಾತಿರ್ಮುಖಂ ಪಾತು ಜಗತ್ಪತಿಃ.
ಜಿಹ್ವಾಂ ವಾಗೀಶ್ವರಃ ಪಾತು ಕಂಧರಾಂ ಶಿತಿಕಂಧರಃ.
ಶ್ರೀಕಂಠಃ ಪಾತು ಮೇ ಕಂಠಂ ಸ್ಕಂಧೌ ವಿಶ್ವಧುರಂಧರಃ.
ಭುಜೌ ಭೂಭಾರಸಂಹರ್ತಾ ಕರೌ ಪಾತು ಪಿನಾಕಧೃಕ್.
ಹೃದಯಂ ಶಂಕರಃ ಪಾತು ಜಠರಂ ಗಿರಿಜಾಪತಿಃ.
ನಾಭಿಂ ಮೃತ್ಯುಂಜಯಃ ಪಾತು ಕಟೀ ವ್ಯಾಘ್ರಾಜಿನಾಂಬರಃ.
ಸಕ್ಥಿನೀ ಪಾತು ದೀನಾರ್ತ್ತ- ಶರಣಾಗತವತ್ಸಲಃ.
ಊರೂ ಮಹೇಶ್ವರಃ ಪಾತು ಜಾನುನೀ ಜಗದೀಶ್ವರಃ.
ಜಂಘೇ ಪಾತು ಜಗತ್ಕರ್ತಾ ಗುಲ್ಫೌ ಪಾತು ಗಣಾಧಿಪಃ.
ಚರಣೌ ಕರುಣಾಸಿಂಧುಃ ಸರ್ವಾಂಗಾನಿ ಸದಾಶಿವಃ.
ಏತಾಂ ಶಿವಬಲೋಪೇತಾಂ ರಕ್ಷಾಂ ಯಃ ಸುಕೃತೀ ಪಠೇತ್.
ಸ ಭುಕ್ತ್ವಾ ಸಕಲಾನ್ ಕಾಮಾನ್ ಶಿವಸಾಯುಜ್ಯಮಾಪ್ನುಯಾತ್.
ಗ್ರಹಭೂತಪಿಶಾಚಾದ್ಯಾಸ್ತ್ರೈಲೋಕ್ಯೇ ವಿಚರಂತಿ ಯೇ.
ದೂರಾದಾಶು ಪಲಾಯಂತೇ ಶಿವನಾಮಾಭಿರಕ್ಷಣಾತ್.
ಅಭಯಂಕರನಾಮೇದಂ ಕವಚಂ ಪಾರ್ವತೀಪತೇಃ.
ಭಕ್ತ್ಯಾ ಬಿಭರ್ತಿ ಯಃ ಕಂಠೇ ತಸ್ಯ ವಶ್ಯಂ ಜಗತ್ತ್ರಯಂ.
ಇಮಾಂ ನಾರಾಯಣಃ ಸ್ವಪ್ನೇ ಶಿವರಕ್ಷಾಂ ಯಥಾಽಽದಿಶತ್.
ಪ್ರಾತರುತ್ಥಾಯ ಯೋಗೀಂದ್ರೋ ಯಾಜ್ಞವಲ್ಕ್ಯಸ್ತಥಾಽಲಿಖತ್.
Meaning:
Verse 1
ಓಂ ಅಸ್ಯ ಶ್ರೀಶಿವರಕ್ಷಾಸ್ತೋತ್ರಮಂತ್ರಸ್ಯ. ಯಾಜ್ಞವಲ್ಕ್ಯ ಋಷಿಃ. ಶ್ರೀಸದಾಶಿವೋ ದೇವತಾ.
ಅನುಷ್ಟುಪ್ ಛಂದಃ. ಶ್ರೀಸದಾಶಿವಪ್ರೀತ್ಯರ್ಥೇ ಶಿವರಕ್ಷಾಸ್ತೋತ್ರಜಪೇ ವಿನಿಯೋಗಃ.
ಈ ಶ್ಲೋಕವು ಈ ಸ್ತೋತ್ರದ ಸ್ವರೂಪ ಮತ್ತು ಉದ್ದೇಶವನ್ನು ತಿಳಿಸುತ್ತದೆ. ಈ ಮಂತ್ರದ ಋಷಿ ಯಾಜ್ಞವಲ್ಕ್ಯರು. ಇದರ ದೇವತೆ ಶ್ರೀ ಸದಾಶಿವನು. ಇದು ಅನುಷ್ಟುಪ್ ಛಂದಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ರಚಿತವಾಗಿದೆ. ಸದಾಶಿವನ ಪ್ರೀತಿಗಾಗಿ ಈ ಸ್ತೋತ್ರವನ್ನು ಜಪಿಸಬೇಕು ಎಂದು ಇಲ್ಲಿ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.
ಪದಾರ್ಥದ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಇದು ನಿಯಮಬದ್ಧವಾದ ಮಂತ್ರವಾಗಿದೆ. ಇದರ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಅಂಗವೂ ಮಹತ್ವವನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ. ಋಷಿ, ದೇವತೆ, ಛಂದಸ್ಸು ಮತ್ತು ವಿನಿಯೋಗವು ಸೇರಿ ಇದನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸುತ್ತವೆ.
ಪೌರಾಣಿಕವಾಗಿ ಯಾಜ್ಞವಲ್ಕ್ಯರು ಮಹಾಜ್ಞಾನಿಗಳು. ಅವರು ಆತ್ಮತತ್ತ್ವವನ್ನು ಆಳವಾಗಿ ಅರಿತವರು. ಸದಾಶಿವನು ಕಾಲಾತೀತವಾದ ಪರಮಸತ್ಯ.
ತಾತ್ವಿಕವಾಗಿ ಈ ಶ್ಲೋಕವು ಒಂದು ಮುಖ್ಯ ತತ್ತ್ವವನ್ನು ಹೇಳುತ್ತದೆ. ಮನಸ್ಸು, ಮಾತು ಮತ್ತು ಭಾವನೆ ಒಂದಾಗಿ ಸೇರಿದಾಗ ಮಾತ್ರ ಮಂತ್ರವು ಪರಿಣಾಮಕಾರಿಯಾಗುತ್ತದೆ. ಈ ಸ್ತೋತ್ರವು ಕೇವಲ ರಕ್ಷಣೆಗಾಗಿ ಅಲ್ಲ. ಇದು ಜೀವವನ್ನು ಪರಮಚೈತನ್ಯದೊಂದಿಗೆ ಸಂಪರ್ಕಿಸುವ ಸಾಧನವಾಗಿದೆ.
Verse 2
ಚರಿತಂ ದೇವದೇವಸ್ಯ ಮಹಾದೇವಸ್ಯ ಪಾವನಮ್.
ಅಪಾರಂ ಪರಮೋದಾರಂ ಚತುರ್ವರ್ಗಸ್ಯ ಸಾಧನಮ್.
ಈ ಶ್ಲೋಕವು ಮಹಾದೇವನ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತದೆ. ಅವರ ಚರಿತ್ರೆ ಪವಿತ್ರವಾಗಿದೆ. ಅದು ಅಪಾರವಾಗಿದೆ. ಅದು ಅತ್ಯಂತ ಉದಾರವಾಗಿದೆ. ಅದು ಮಾನವನ ನಾಲ್ಕು ಪುರುಷಾರ್ಥಗಳನ್ನು ಸಾಧಿಸಲು ಸಹಾಯ ಮಾಡುತ್ತದೆ.
ಪದಾರ್ಥದ ಪ್ರಕಾರ ಶಿವನ ಕಥೆಗಳು ಮನಸ್ಸನ್ನು ಶುದ್ಧಗೊಳಿಸುತ್ತವೆ. ಅವು ಸಾಮಾನ್ಯ ಕಥೆಗಳು ಅಲ್ಲ. ಅವು ಒಳಗಿನ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಪರಿವರ್ತಿಸುತ್ತವೆ.
ಪೌರಾಣಿಕವಾಗಿ ಶಿವನ ಕಾರ್ಯಗಳು ವಿಭಿನ್ನವಾಗಿವೆ. ಅವರು ಸಂಹಾರ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ಅವರು ರಕ್ಷಿಸುತ್ತಾರೆ. ಎಲ್ಲವೂ ಸಮತೋಲನಕ್ಕಾಗಿ ನಡೆಯುತ್ತದೆ.
ತಾತ್ವಿಕವಾಗಿ ಈ ಶ್ಲೋಕವು ಹೇಳುತ್ತದೆ. ಜೀವನದ ನಾಲ್ಕು ಗುರಿಗಳು ದೈವಿಕ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನದೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿದಾಗ ಮಾತ್ರ ಸಮತೋಲನ ಸಾಧ್ಯ. ಶಿವನ ಸ್ಮರಣೆ ಜೀವನಕ್ಕೆ ದಿಕ್ಕನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ.
Verse 3
ಗೌರಿವಿನಾಯಕೋಪೇತಂ ಪಂಚವಕ್ತ್ರಂ ತ್ರಿನೇತ್ರಕಮ್.
ಶಿವಂ ಧ್ಯಾತ್ವಾ ದಶಭುಜಂ ಶಿವರಕ್ಷಾಂ ಪಠೇನ್ನರಃ.
ಈ ಶ್ಲೋಕವು ಧ್ಯಾನದ ಮಹತ್ವವನ್ನು ತಿಳಿಸುತ್ತದೆ. ಶಿವನು ಗೌರಿ ಮತ್ತು ವಿನಾಯಕನೊಂದಿಗೆ ಇರುವಂತೆ ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು. ಅವರಿಗೆ ಐದು ಮುಖಗಳಿವೆ. ಮೂರು ಕಣ್ಣುಗಳಿವೆ. ಹತ್ತು ಭುಜಗಳಿವೆ.
ಪದಾರ್ಥದಲ್ಲಿ ಇದು ಶಿವನ ರೂಪವನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತದೆ. ಐದು ಮುಖಗಳು ಐದು ತತ್ತ್ವಗಳನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತವೆ. ಮೂರು ಕಣ್ಣುಗಳು ಕಾಲದ ಮೂರು ಸ್ಥಿತಿಗಳನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತವೆ.
ಪೌರಾಣಿಕವಾಗಿ ಶಿವನು ಕುಟುಂಬದೊಂದಿಗೆ ಸಂಪೂರ್ಣತೆಯನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತಾನೆ.
ತಾತ್ವಿಕವಾಗಿ ಈ ಶ್ಲೋಕವು ಹೇಳುತ್ತದೆ. ಮನಸ್ಸು ಸ್ಥಿರವಾಗದೆ ಸಾಧನೆ ಫಲಕಾರಿಯಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಧ್ಯಾನವು ಮನಸ್ಸನ್ನು ಸಿದ್ಧಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ.
Verse 4
ಗಂಗಾಧರಃ ಶಿರಃ ಪಾತು ಭಾಲಮರ್ಧೇಂದುಶೇಖರಃ.
ನಯನೇ ಮದನಧ್ವಂಸಿ ಕರ್ಣೌ ಸರ್ಪವಿಭೂಷಣಃ.
ಈ ಶ್ಲೋಕವು ದೇಹದ ವಿಭಿನ್ನ ಅಂಗಗಳಿಗೆ ರಕ್ಷಣೆಯನ್ನು ಕೋರುತ್ತದೆ. ಗಂಗೆಯನ್ನು ಧರಿಸಿದ ಶಿವನು ತಲೆಯನ್ನು ಕಾಪಾಡಲಿ. ಚಂದ್ರಧಾರಿಯು ನೆತ್ತಿಯನ್ನು ಕಾಪಾಡಲಿ.
ಪದಾರ್ಥದಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ನಾಮವು ಒಂದು ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ.
ಪೌರಾಣಿಕವಾಗಿ ಗಂಗಾಧರನು ಶಕ್ತಿಯ ನಿಯಂತ್ರಣವನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತಾನೆ. ಚಂದ್ರನು ಶಾಂತಿಯನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತಾನೆ.
ತಾತ್ವಿಕವಾಗಿ ಇದು ಚಿಂತನೆ, ದೃಷ್ಟಿ ಮತ್ತು ಶ್ರವಣ ಶುದ್ಧವಾಗಿರಬೇಕು ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತದೆ.
Verse 5
ಘ್ರಾಣಂ ಪಾತು ಪುರಾರಾತಿರ್ಮುಖಂ ಪಾತು ಜಗತ್ಪತಿಃ.
ಜಿಹ್ವಾಂ ವಾಗೀಶ್ವರಃ ಪಾತು ಕಂಧರಾಂ ಶಿತಿಕಂಧರಃ.
ಈ ಶ್ಲೋಕವು ಮೂಗು, ಮುಖ, ನಾಲಿಗೆ ಮತ್ತು ಕಂಠಕ್ಕೆ ರಕ್ಷಣೆಯನ್ನು ಕೋರುತ್ತದೆ.
ಪದಾರ್ಥದಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಅಂಗಕ್ಕೂ ವಿಶೇಷ ರಕ್ಷಣೆಯಿದೆ.
ಪೌರಾಣಿಕವಾಗಿ ಶಿತಿಕಂಧರನು ವಿಷವನ್ನು ಧರಿಸಿದವನು. ಇದು ತ್ಯಾಗ ಮತ್ತು ಸಹನೆಯನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ.
ತಾತ್ವಿಕವಾಗಿ ಇದು ಮಾತಿನ ನಿಯಂತ್ರಣ ಮುಖ್ಯ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತದೆ.
Verse 6
ಶ್ರೀಕಂಠಃ ಪಾತು ಮೇ ಕಂಠಂ ಸ್ಕಂಧೌ ವಿಶ್ವಧುರಂಧರಃ.
ಭುಜೌ ಭೂಭಾರಸಂಹರ್ತಾ ಕರೌ ಪಾತು ಪಿನಾಕಧೃಕ್.
ಈ ಶ್ಲೋಕವು ಭುಜಗಳು ಮತ್ತು ಕೈಗಳಿಗೆ ರಕ್ಷಣೆಯನ್ನು ಕೋರುತ್ತದೆ.
ಪದಾರ್ಥದಲ್ಲಿ ಇದು ಶಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಕ್ರಿಯೆಯನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ.
ಪೌರಾಣಿಕವಾಗಿ ಪಿನಾಕವು ಶಿವನ ಆಯುಧ. ಅದು ನಿಯಂತ್ರಿತ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ.
ತಾತ್ವಿಕವಾಗಿ ಇದು ಕರ್ಮ ಧರ್ಮದೊಂದಿಗೆ ಇರಬೇಕು ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತದೆ.
Verse 7
ಹೃದಯಂ ಶಂಕರಃ ಪಾತು ಜಠರಂ ಗಿರಿಜಾಪತಿಃ.
ನಾಭಿಂ ಮೃತ್ಯುಂಜಯಃ ಪಾತು ಕಟಿ ವ್ಯಾಘ್ರಾಜಿನಾಂಬರಃ.
ಈ ಶ್ಲೋಕವು ಹೃದಯ, ಹೊಟ್ಟೆ, ನಾಭಿ ಮತ್ತು ನಡು ಭಾಗಕ್ಕೆ ರಕ್ಷಣೆಯನ್ನು ಕೋರುತ್ತದೆ.
ಪದಾರ್ಥದಲ್ಲಿ ಇದು ಜೀವಕೇಂದ್ರಗಳನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ.
ಪೌರಾಣಿಕವಾಗಿ ಮೃತ್ಯುಂಜಯನು ಮರಣವನ್ನು ಜಯಿಸಿದವನು.
ತಾತ್ವಿಕವಾಗಿ ಇದು ಭಯವನ್ನು ಜಯಿಸುವ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ.
Verse 8
ಸಕ್ತಿನೀ ಪಾತು ದೀನಾರ್ಥ ಶರಣಾಗತವತ್ಸಲಃ.
ಊರೂ ಮಹೇಶ್ವರಃ ಪಾತು ಜಾನುनी ಜಗದೀಶ್ವರಃ.
ಈ ಶ್ಲೋಕವು ಕಾಲುಗಳ ಮೇಲ್ಭಾಗ ಮತ್ತು ಮೊಣಕಾಲುಗಳಿಗೆ ರಕ್ಷಣೆಯನ್ನು ಕೋರುತ್ತದೆ.
ಪದಾರ್ಥದಲ್ಲಿ ಇದು ಚಲನೆ ಮತ್ತು ಸ್ಥಿರತೆಯನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ.
ಪೌರಾಣಿಕವಾಗಿ ಶಿವನು ಶರಣಾಗತರ ಮೇಲೆ ಕರುಣೆ ಹೊಂದಿರುವವನು.
ತಾತ್ವಿಕವಾಗಿ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಮುಂದುವರೆಯಲು ಸ್ಥಿರತೆ ಅಗತ್ಯ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತದೆ.
Verse 9
ಜಂಘೇ ಪಾತು ಜಗತ್ಕರ್ತಾ ಗುಲ್ಫೌ ಪಾತು ಗಣಾಧಿಪಃ.
ಚರಣೌ ಕರುಣಾಸಿಂಧುಃ ಸರ್ವಾಂಗಾನಿ ಸದಾಶಿವಃ.
ಈ ಶ್ಲೋಕವು ಸಂಪೂರ್ಣ ದೇಹಕ್ಕೆ ರಕ್ಷಣೆಯನ್ನು ಕೋರುತ್ತದೆ.
ಪದಾರ್ಥದಲ್ಲಿ ಇದು ಸಂಪೂರ್ಣ ರಕ್ಷಣೆಯನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ.
ಪೌರಾಣಿಕವಾಗಿ ಶಿವನು ಎಲ್ಲಾ ಶಕ್ತಿಗಳ ಅಧಿಪತಿ.
ತಾತ್ವಿಕವಾಗಿ ಸಂಪೂರ್ಣ ಸಮರ್ಪಣೆ ಸಂಪೂರ್ಣ ರಕ್ಷಣೆಯನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ.
Verse 10
ಏತಾಂ ಶಿವಬಲೋಪೇತಾಂ ರಕ್ಷಾಂ ಯಃ ಸುಕೃತೀ ಪಠೇತ್.
ಸ ಭುಕ್ತ್ವಾ ಸಕಲಾನ್ ಕಾಮಾನ್ ಶಿವಸಾಯುಜ್ಯಮಾಪ್ನುಯಾತ್.
ಈ ಶ್ಲೋಕವು ಫಲವನ್ನು ಹೇಳುತ್ತದೆ. ಈ ಸ್ತೋತ್ರವನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಪಠಿಸಿದವನು ತನ್ನ ಎಲ್ಲಾ ಆಶೆಗಳನ್ನು ಸಾಧಿಸುತ್ತಾನೆ. ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಶಿವನೊಂದಿಗೆ ಏಕತೆಯನ್ನು ಹೊಂದುತ್ತಾನೆ.
ಪದಾರ್ಥದಲ್ಲಿ ಇದು ಭೋಗ ಮತ್ತು ಮೋಕ್ಷ ಎರಡನ್ನೂ ನೀಡುತ್ತದೆ.
ಪೌರಾಣಿಕವಾಗಿ ಶಿವನು ಎರಡನ್ನೂ ಅನುಗ್ರಹಿಸುತ್ತಾನೆ.
ತಾತ್ವಿಕವಾಗಿ ಅಂತಿಮ ಗುರಿ ಪರಮಾತ್ಮನೊಂದಿಗೆ ಏಕತೆಯಾಗಿದೆ.
Verse 11
ಗ್ರಹಭೂತಪಿಶಾಚಾದ್ಯಾಸ್ತ್ರೈಲೋಕ್ಯೇ ವಿಚರಂತಿ ಯೇ.
ದೂರಾದಾಶು ಪಲಾಯಂತೇ ಶಿವನಾಮಾಭಿರಕ್ಷಣಾತ್.
ಈ ಶ್ಲೋಕವು ನಕಾರಾತ್ಮಕ ಶಕ್ತಿಗಳು ಶಿವನಾಮದಿಂದ ದೂರವಾಗುತ್ತವೆ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತದೆ.
ಪದಾರ್ಥದಲ್ಲಿ ಇದು ರಕ್ಷಣೆಯ ಭರವಸೆ.
ಪೌರಾಣಿಕವಾಗಿ ಶಿವನು ಎಲ್ಲಾ ಶಕ್ತಿಗಳ ಮೇಲೆ ಅಧಿಕಾರ ಹೊಂದಿದ್ದಾನೆ.
ತಾತ್ವಿಕವಾಗಿ ಭಯವು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲೇ ಹುಟ್ಟುತ್ತದೆ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತದೆ.
Verse 12
ಅಭಯಂಕರನಾಮೇದಂ ಕವಚಂ ಪಾರ್ವತೀಪತೇಃ.
ಭಕ್ತ್ಯಾ ಬಿಭರ್ತಿ ಯಃ ಕಂಠೇ ತಸ್ಯ ವಶ್ಯಂ ಜಗತ್ತ್ರಯಮ್.
ಈ ಶ್ಲೋಕವು ಈ ಸ್ತೋತ್ರವನ್ನು ಭಯವನ್ನು ನಿವಾರಿಸುವ ಕವಚ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತದೆ.
ಪದಾರ್ಥದಲ್ಲಿ ಇದು ಧೈರ್ಯವನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ.
ಪೌರಾಣಿಕವಾಗಿ ಶಿವನು ಭಕ್ತರನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುತ್ತಾನೆ.
ತಾತ್ವಿಕವಾಗಿ ಭಯರಹಿತ ಮನಸ್ಸು ಶಕ್ತಿಶಾಲಿಯಾಗಿದೆ.
Verse 13
ಇಮಾಂ ನಾರಾಯಣಃ ಸ್ವಪ್ನೇ ಶಿವರಕ್ಷಾಂ ಯಥಾದಿಶತ್.
ಪ್ರಾತರುತ್ಥಾಯ ಯೋಗೀಂದ್ರೋ ಯಾಜ್ಞವಲ್ಕ್ಯಸ್ತಥಾಲಿಖತ್.
ಈ ಶ್ಲೋಕವು ಈ ಸ್ತೋತ್ರದ ಉಗಮವನ್ನು ತಿಳಿಸುತ್ತದೆ.
ಪದಾರ್ಥದಲ್ಲಿ ನಾರಾಯಣನು ಸ್ವಪ್ನದಲ್ಲಿ ಇದನ್ನು ಉಪದೇಶಿಸಿದನು.
ಪೌರಾಣಿಕವಾಗಿ ಶಿವ ಮತ್ತು ನಾರಾಯಣ ಇಬ್ಬರೂ ಒಂದೇ ಪರಮಸತ್ಯದ ರೂಪಗಳು.
ತಾತ್ವಿಕವಾಗಿ ಸತ್ಯವು ಒಂದೇ. ಅದು ವಿಭಿನ್ನ ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ ವ್ಯಕ್ತವಾಗುತ್ತದೆ.
Other stotras
