துவாதச ஜோதிர்லிங்க ஸ்தோத்திரம்
‘சௌராஷ்டிர தேசே வசுதாவகாசே ஜ்யோதிர்மயம் சந்த்ரகலாவதம்ஸம் | பக்திப்ரதானாய க்ருதாவதாரம் தம் ஸோமநாதம் சரணம் ப்ரபத்யே ||’
சௌராஷ்டிர தேசத்தில், பரந்தவெளியில் ஒளிப்பிழம்பாகத் திகழ்பவரும், பிறைச்சந்திரனைத் தலையணியாகச் சூடியவரும், பக்தர்களுக்குப் பேரன்பை வழங்குவதற்காகவே அவதரித்தவருமான அந்த சோமநாதப் பெருமானிடம் நான் சரணடைகிறேன்.
இது பன்னிரண்டு ஜோதிர்லிங்கத் தலங்களில் முதன்மையானதாகும். குஜராத் மாநிலத்தின் சௌராஷ்டிரப் பகுதியில் பிரபாச பட்டினம் என்னும் இடத்தில் அமைந்துள்ளது. தட்சனின் சாபத்தால் தனது கலைகளை இழந்து வருந்திய சந்திரன் (சோமன்), இங்கு சிவபெருமானைக் குறித்துத் தவம் செய்து, மீண்டும் ஒளி பெற்றான். சந்திரனுக்கு அருள் புரிந்ததால், இங்குள்ள இறைவன் 'சோமநாதன்' என்று, அதாவது 'சந்திரனின் தலைவர்' என்று போற்றப்படுகிறார். இங்குள்ள லிங்கம், சுயம்புவாகத் தோன்றிய ஒளிமயமான லிங்கம் என்பதால், 'ஜோதிர்மயம்' என்று ஸ்லோகம் குறிப்பிடுகிறது. பக்தர்களுக்கு அசைக்க முடியாத பக்தியை அளிப்பதே தன் அவதார நோக்கம் என்பதை 'பக்திப்ரதானாய க்ருதாவதாரம்' என்ற வரி உணர்த்துகிறது.
‘ஸ்ரீசைலச்ருங்கே விவிதப்ரஸங்கே சேஷாத்ரிச்ருங்கேபி ஸதா வஸந்தம் | தமர்ஜுனம் மல்லிகபூர்வமேனம் நமாமி ஸம்ஸாரஸமுத்ரஸேதும் ||’
ஸ்ரீசைலம் எனும் மலையுச்சியில் வீற்றிருப்பவரும், மல்லிகா (பார்வதி தேவி) மற்றும் அர்ஜுனன் (சிவபெருமான்) என்ற திருநாமங்களால் போற்றப்படுபவரும், பிறவிப் பெருங்கடலைக் கடக்க உதவும் பாலமாகத் திகழ்பவருமான அந்த மல்லிகார்ஜுனரை நான் வணங்குகிறேன்.
ஆந்திரப் பிரதேசத்தில், கிருஷ்ணா நதிக்கரையில் உள்ள ஸ்ரீசைலம் மலையில் இந்த ஜோதிர்லிங்கம் அமைந்துள்ளது. அன்னை பார்வதி தேவி, மல்லிகைப் பூக்களால் சிவனை வழிபட்டதால் 'மல்லிகா' என்றும், சிவபெருமான் 'அர்ஜுனன்' என்றும் இங்கு திருநாமம் பெற்றனர். இருவரும் இணைந்த రూపమే 'மல்லிகார்ஜுனர்' ஆகும். பிறவிப் பெருங்கடல் எனும் சம்சார சாகரத்தைக் கடக்க உதவும் ஒரு vữngமான பாலமாக (ஸேது) இவர் விளங்குகிறார். இவரை வழிபடுவதால், உலகியல் துன்பங்களிலிருந்து விடுபட்டு, முக்தியை அடையலாம் என்பது இதன் ஆழ்ந்த பொருளாகும்.
‘அவந்திகாயாம் விஹிதாவதாரம் முக்திப்ரதானாய ச ஸஜ்ஜனானாம் | அகாலम्रத்யோ: பரிரக்ஷணார்த்தம் வந்தே மஹாகாலமஹம் ஸுரேசம் ||’
உஜ்ஜயினி எனப்படும் அவந்திகா நகரில், நல்லவர்களுக்கு முக்தியை வழங்குவதற்காகவும், அகால மரணத்திலிருந்து அவர்களைக் காப்பதற்காகவும் அவதரித்த, தேவர்களுக்கெல்லாம் தலைவனான அந்த மஹாகாலேஸ்வரரை நான் வணங்குகிறேன்.
மத்தியப் பிரதேசத்தில், ஷிப்ரா நதிக்கரையில் அமைந்துள்ள உஜ்ஜயினி நகரில் இந்த ஜோதிர்லிங்கம் உள்ளது. 'காலம்' மற்றும் 'மரணம்' ஆகிய இரண்டையும் வென்றவர் என்பதால், இவர் 'மஹாகாலர்' என்று வணங்கப்படுகிறார். இவரை வழிபடுபவர்களுக்கு அகால மரணம் (இயற்கைக்கு மாறான அல்லது எதிர்பாரா மரணம்) ஏற்படாது என்பது பக்தர்களின் அசைக்க முடியாத நம்பிக்கையாகும். பன்னிரண்டு ஜோதிர்லிங்கங்களுள், இது மட்டுமே தெற்கு நோக்கிய (தட்சிணாமூர்த்தி) லிங்கமாகும், இது தந்திர சாஸ்திரத்தில் மிக முக்கியத்துவம் வாய்ந்ததாகக் கருதப்படுகிறது.
‘காவேரிகாநர்மதயோ: பவித்ரே ஸமாகமே ஸஜ்ஜனதாரணாய | ஸதைவ மாந்தாத்ருபுரே வஸந்தம் ஓங்காரமீசம் சிவமேகமீடே ||’
புனிதமான காவிரி மற்றும் நர்மதை நதிகளின் சங்கமத்தில், நன்மக்களைக் காப்பதற்காக, மாந்தாதா என்ற நகரில் எப்போதும் வீற்றிருப்பவரும், ஓங்கார வடிவினருமான அந்த ஒப்பற்ற சிவனான ஓம்காரேஸ்வரரைப் போற்றுகிறேன்.
மத்தியப் பிரதேசத்தில், நர்மதை நதிக்கரையில் அமைந்துள்ள மாந்தாதா எனும் தீவில் இந்த ஜோதிர்லிங்கம் உள்ளது. இந்தத் தீவின் இயற்கையான வடிவம், பிரணவ மந்திரமான 'ஓம்' என்பதைப் போலவே இருப்பதால், இங்குள்ள இறைவன் 'ஓம்காரேஸ்வரர்' என்று போற்றப்படுகிறார். நர்மதை நதி இரண்டாகப் பிரிந்து மீண்டும் இவ்விடத்தில் இணைவதை, ஸ்லோகம் காவிரி-நர்மதை சங்கமம் என்று கவிநயத்துடன் குறிப்பிடுகிறது. பிரபஞ்சத்தின் ಮೂಲ ஒலியான ஓங்காரத்தின் தத்துவ வடிவமாக இறைவன் இங்கு அருள்பாலிக்கிறார்.
‘பூர்வோத்தரே பாரலிகாபிதானே ஸதாசிவம் தம் கிரிஜாஸமேதம் | ஸுராஸுராராதிதபாதபத்மம் ஸ்ரீவைத்யநாதம் ஸததம் நமாமி ||’
வடகிழக்கில் உள்ள பரலி என்ற திருத்தலத்தில், அன்னை பார்வதியுடன் வீற்றிருப்பவரும், தேவர்கள் மற்றும் அசுரர்களால் வணங்கப்படும் தாமரைத் திருவடிகளைக் கொண்டவருமான அந்த ஸ்ரீ வைத்தியநாதரை நான் இடையறாது வணங்குகிறேன்.
இந்த ஜோதிர்லிங்கத்தின் இருப்பிடம் குறித்து பல கருத்துகள் நிலவினாலும், இந்த ஸ்லோகம் மகாராஷ்டிராவில் உள்ள 'பரலி வைத்யநாத்' என்ற தலத்தைக் குறிப்பிடுகிறது. 'வைத்தியநாதர்' என்றால் 'மருத்துவர்களின் தலைவர்' என்று பொருள். அவர் உடல் மற்றும் உள்ளப் பிணிகளைத் தீர்க்கும் மாபெரும் மருத்துவராகப் போற்றப்படுகிறார். இராவணன், தன் பத்து தலைகளையும் ஒவ்வொன்றாகக் கிள்ளி சிவனுக்கு அர்ப்பணித்து வரம் பெற்ற தலம் இது என்றும், அப்போது சிவன் ஒரு மருத்துவராகத் தோன்றி அவனை исцелил என்றும் புராணக் கதை கூறுகிறது.
‘ஆமர்தஸம்ஜ்ஞே நகரே ச ரம்யே விபூஷிதாங்கம் விவிதைஸ்ச போகை: | ஸத்புக்திமுக்திப்ரதமீசமேகம் ஸ்ரீநாகநாதம் சரணம் ப்ரபத்யே ||’
ஆமர்தம் என்ற பெயருடைய அழகிய நகரத்தில், பல்வேறு அணிகலன்களாலும் போகங்களாலும் அலங்கரிக்கப்பட்டவரும், நல்ல உலகியல் இன்பங்களையும் (புக்தி), வீடுபேற்றினையும் (முக்தி) ஒருங்கே அளிக்கவல்லவருமான அந்த ஒப்பற்ற ஸ்ரீ நாகநாதரை நான் சரணடைகிறேன்.
நாகநாதர் அல்லது நாகேஸ்வரர் என்று அழைக்கப்படும் இந்த ஜோதிர்லிங்கம், குஜராத்தில் துவாரகைக்கு அருகில் அமைந்துள்ளது. 'நாகங்களின் தலைவர்' என்பது இதன் பொருள். இவர், தன் பக்தர்களுக்கு இவ்வுலகில் தேவையான வளமான வாழ்வையும் (புக்தி), அதே சமயம் பிறப்பிறப்புச் சுழற்சியிலிருந்து விடுதலையான முக்தியையும் ஒருங்கே அருள்பவர். நாக தோஷங்களில் இருந்து விடுபட இவரை வழிபடுவது சிறப்பாகக் கருதப்படுகிறது.
‘ஸானந்தமானந்தவநே வஸந்தம் ஆனந்தகந்தம் ஹதபாபப்ருந்தம் | வாராணஸீநாதமனாதநாதம் ஸ்ரீவிஸ்வநாதம் சரணம் ப்ரபத்யே ||’
ஆனந்த வனம் எனப்படும் காசியில் பேரானந்தத்துடன் வசிப்பவரும், ஆனந்தத்தின் ஊற்றாகத் திகழ்பவரும், பாவக் கூட்டங்களை அழிப்பவரும், வாரணாசி நகரின் தலைவரும், ஆதரவற்றவர்களின் புகலிடமுமான ஸ்ரீ விஸ்வநாதரை நான் சரணடைகிறேன்.
உத்திரப் பிரதேசத்தில், கங்கை நதிக்கரையில் அமைந்துள்ள வாரணாசி (காசி) நகரில் இந்த ஜோதிர்லிங்கம் அமைந்துள்ளது. 'விஸ்வநாதர்' என்றால் 'அகிலத்தின் தலைவர்' என்று பொருள். காசி, 'ஆனந்த வனம்' என்று அழைக்கப்படுகிறது, ஏனெனில் இங்கு இறைவன் எப்போதும் பேரானந்த நிலையில் இருக்கிறார். ஆதரவற்றவர்களுக்கு ('அநாதர்களுக்கு') தலைவனாக ('நாதனாக') இருந்து அருள்புரிபவர் இவர். காசியில் உயிர் நீப்பவர்களின் செவிகளில், சிவனே தாரக மந்திரத்தை ஓதி அவர்களுக்கு முக்தி அளிப்பதாக ஐதீகம்.
‘யோ டாகினீஷாகினிகாஸமாஜே நிஷேவ்யமான: பிசிதாசநைஸ்ச | ஸதைவ பீமாதிபதப்ரஸித்தம் தம் சங்கரம் பக்தஹிதம் நமாமி ||’
டாக்கினி, சாக்கினி கூட்டங்களாலும், பூத கணங்களாலும் சூழப்பட்டு வணங்கப்படுபவரும், 'பீமன்' என்ற பெயரால் புகழ்பெற்றவரும், பக்தர்களுக்கு எக்காலத்தும் நன்மையே அருளும் சங்கரனுமான அந்த பீமாசங்கரை நான் வணங்குகிறேன்.
மகாராஷ்டிராவில், புனேவிற்கு அருகில் உள்ள सह्याद्री மலையில் இந்த ஜோதிர்லிங்கம் அமைந்துள்ளது. கும்பகர்ணனின் மகனான பீமன் என்ற அரக்கனை, சிவபெருமான் இங்கு அழித்ததால், இத்தலம் 'பீமாசங்கர்' என்ற பெயர் பெற்றது. பக்தர்களைக் காப்பதற்காகவே இறைவன் உக்கிரமான రూపம் கொண்டு அரக்கனை அழித்தார் என்பதை இத்தலம் நினைவூட்டுகிறது. இத்தலத்தின் சூழல், சிவபெருமானின் பூத கணங்கள் வசிக்கும் இடமாக வர்ணிக்கப்படுகிறது.
‘ஸ்ரீதாமிரபர்ணீஜலராசியோகே நிబధ్య ஸேதும் நிசி பில்வபத்ரை: | ஸ்ரீராமசந்த்ரேண ஸமர்சிதம் தம் ராமேஸ்வராக்யம் ஸததம் நமாमि ||’
தாமிரபரணி நதி கடலுடன் கலக்கும் இடத்தில், இரவில் வில்வ இலைகளால் ஸ்ரீ ராமச்சந்திரனால் அர்ச்சிக்கப்பட்டவரும், 'ராமேஸ்வரர்' என்ற திருநாமம் கொண்டவருமான அந்த இறைவனை நான் எப்போதும் வணங்குகிறேன்.
தமிழ்நாட்டில் உள்ள ராமேஸ்வரம் தீவில் இந்த ஜோதிர்லிங்கம் அமைந்துள்ளது. இராவணனைக் கொன்றதால் ஏற்பட்ட பிரம்மஹத்தி தோஷம் நீங்குவதற்காக, ஸ்ரீராமர் இங்கு மணலால் லிங்கம் செய்து வழிபட்டார். 'ராமரால் வழிபடப்பட்ட ஈஸ்வரன்' என்பதால், இவர் 'ராமேஸ்வரர்' என்று அழைக்கப்படுகிறார். தென்னிந்தியாவின் காசி என்று போற்றப்படும் இத்தலம், இந்துக்களின் மிக முக்கிய புண்ணியத் தலங்களில் ஒன்றாகும். ஸ்லோகத்தில் குறிப்பிடப்படும் தாமிரபரணி என்பது தென்பகுதிக் கடலைக் குறிக்கும் ஒரு கவிதை மரபாகும்.
‘ஸிம்ஹாத்ரிபார்ஸ்வேபி தடே ரமந்தம் கோதாவரீதீரபவித்ரதேசே | யద్దர்சநாத் பாதகஜாதநாச: ప్రజాయతే த்ர்யம்பகமீசமீடே ||’
சிம்மகிரி (பிரம்மகிரி) மலையின் சரிவில், புனிதமான கோதாவரி நதிக்கரையில் வீற்றிருப்பவரும், எவருடைய தரிசனத்தால் அனைத்துப் பாவங்களும் அடியோடு அழிகின்றனவோ, அந்த முக்கண்ணனான திரியம்பகேஸ்வரரைப் போற்றுகிறேன்.
மகாராஷ்டிராவில் நாசிக் அருகே பிரம்மகிரி மலையடிவாரத்தில், புண்ணிய நதியான கோதாவரி உற்பத்தியாகும் இடத்தில் இந்த ஜோதிர்லிங்கம் அமைந்துள்ளது. இங்குள்ள லிங்கம், பிரம்மா, விஷ்ணு, சிவன் ஆகிய மும்மூர்த்திகளையும் குறிக்கும் மூன்று சிறு லிங்கங்களைக் கொண்ட ஒரு ವಿಶಿಷ್ಟ வடிவமாகும். கௌதம முனிவரின் வேண்டுகோளுக்கு இணங்க, சிவன் இங்கு கங்கையை (கோதாவரியாக) வரவழைத்து, 'திரியம்பகேஸ்வரர்' (மூன்று கண்களை உடையவர்) என்ற பெயரில் ஜோதிர்லிங்கமாக எழுந்தருளினார்.
‘ஹிமாத்ரிபார்ஸ்வேபி தடே ரமந்தம் ஸம்பூஜ்யமானம் ஸததம் முநீந்த்ரை: | ஸுராஸுரைர்யக்ஷமஹோரகாத்யை: கேதாரஸம்ஜ்ஞம் சிவமீசமீடே ||’
இமயமலையின் சரிவில் வீற்றிருப்பவரும், முனிவர் பெருமக்களாலும், தேவர்கள், அசுரர்கள், யட்சர்கள், நாகர்கள் போன்றோராலும் எப்போதும் பூஜிக்கப்படுபவரும், 'கேதார்' என்ற திருநாமம் கொண்டவருமான அந்த சிவனான கேதாரநாதரைப் போற்றுகிறேன்.
உத்தரகாண்ட் மாநிலத்தில், இமயமலையின் உச்சியில் அமைந்துள்ள மிகக் கடினமான யாத்திரைத் தலம் இது. மகாபாரதப் போரில் செய்த பாவம் நீங்க சிவனைத் தேடி வந்த பாண்டவர்களிடமிருந்து, சிவன் ஒரு காளையின் రూపம் எடுத்து மறைந்தார். அப்போது, காளையின் முதுகுப் பகுதி இங்கு லிங்கமாக நிலைபெற்றது. கடுங்குளிர் காரணமாக, இக்கோயில் வருடத்திற்கு ஆறு மாதங்கள் மட்டுமே திறந்திருக்கும்.
‘ஏலாபுரீரம்யசிவாலயேஸ்மின் ஸமுல்லஸந்தம் த்ரிஜகத்வரேண்யம் | வந்தே வந்தே மகோதாரதரஸ்வபாவம் ஸதாசிவம் தம் திஷணேஸ்வராக்யம் ||’
ஏலாபுரம் (எல்லோரா) என்ற அழகிய நகரில் உள்ள சிவாலயத்தில் பிரகாசிப்பவரும், மூவுலகாலும் போற்றப்படுபவரும், மிகவும் தாராள மனப்பான்மை கொண்டவருமான, 'திஷணேஸ்வரர்' என்று அழைக்கப்படும் அந்த சதாசிவனை வணங்குகிறேன்.
மகாராஷ்டிராவில், எல்லோரா குகைகளுக்கு அருகில் இந்த ஜோதிர்லிங்கம் அமைந்துள்ளது. இது 'கிருஷ்ணேஷ்வர்' அல்லது 'குஸ்ருணேஷ்வர்' என்றும் அழைக்கப்படுகிறது. குஷ்மா என்ற சிவபக்தையின் அசைக்க முடியாத பக்திக்கு இரங்கி, அவளது வேண்டுகோளின்படி சிவன் இங்கு ஜோதிர்லிங்கமாக எழுந்தருளினார். பக்தர்களின் குறைகளைத் தீர்க்கும் பெருங்கருணை உள்ளம் (மகோதாரதர ஸ்வபாவம்) கொண்டவராக இங்கு இறைவன் விளங்குகிறார்.
‘ஏதானி லிங்கானி ஸதைவ மர்த்யா: ப்ராத: படந்தோமலமானஸாஸ்ச | தே புத்ரபௌத்ரைஸ்ச தநைருதாரை: ஸத்கீர்த்திபாஜ: ஸுகிநோ பவந்தி ||’
இந்த லிங்கங்களின் பெருமைகளைக் கூறும் துதியை, தூய்மையான மனதுடன் அதிகாலையில் பாராயணம் செய்யும் மனிதர்கள், புத்திரர்கள், பேரன்கள், நிறைந்த செல்வம் மற்றும் நல்ல புகழைப் பெற்று, இன்பமாக வாழ்வார்கள்.
இது இந்த ஸ்தோத்திரத்தின் பலனைக் கூறும் நிறைவுப் பகுதியாகும். இந்த பன்னிரண்டு ஜோதிர்லிங்கங்களின் பெருமைகளைப் போற்றும் இந்த துதியை, தினமும் காலையில் தூய்மையான உள்ளத்துடன் (அமலமானஸா:) பாராயணம் செய்வது இன்றியமையாதது. அவ்வாறு செய்பவர்கள், தங்கள் வாழ்வில் சந்ததி விருத்தி, குறையாத செல்வம், நீங்காத புகழ் ஆகிய அனைத்தையும் பெற்று, பேரின்பத்துடன் வாழ்வார்கள் என்பது உறுதி.
ஸௌராஷ்ட்ரதேஶே வஸுதாவகாஶே
ஜ்யோதிர்மயம் சந்த்ரகலாவதம்ஸம்।
பக்திப்ரதானாய க்ருதாவதாரம்
தம் ஸோமநாதம் ஶரணம் ப்ரபத்யே।
ஶ்ரீஶைலஶ்ருங்கே விவிதப்ரஸங்கே
ஶேஷாத்ரிஶ்ருங்கே(அ)பி ஸதா வஸந்தம்।
தமர்ஜுனம் மல்லிகபூர்வமேனம்
நமாமி ஸம்ஸாரஸமுத்ரஸேதும்।
அவந்திகாயாம் விஹிதாவதாரம்
முக்திப்ரதானாய ச ஸஜ்ஜனானாம்।
அகாலம்ருத்யோ꞉ பரிரக்ஷணார்தம்
வந்தே மஹாகாலமஹம் ஸுரேஶம்।
காவேரிகானர்மதயோ꞉ பவித்ரே
ஸமாகமே ஸஜ்ஜனதாரணாய।
ஸதைவ மாந்தாத்ருபுரே வஸந்தம்
ஓங்காரமீஶம் ஶிவமேகமீடே।
பூர்வோத்தரே பாரலிகாபிதானே
ஸதாஶிவம் தம் கிரிஜாஸமேதம்।
ஸுராஸுராராதிதபாதபத்மம்
ஶ்ரீவைத்யநாதம் ஸததம் நமாமி।
ஆமர்தஸஞ்ஜ்ஞே நகரே ச ரம்யே
விபூஷிதாங்கம் விவிதைஶ்ச போகை꞉।
ஸத்புக்திமுக்திப்ரதமீஶமேகம்
ஶ்ரீநாகநாதம் ஶரணம் ப்ரபத்யே।
ஸானந்தமானந்தவனே வஸந்தம்
ஆனந்தகந்தம் ஹதபாபவ்ருந்தம்।
வாராணஸீநாதமநாதநாதம்
ஶ்ரீவிஶ்வநாதம் ஶரணம் ப்ரபத்யே।
யோ டாகினீஶாகினிகாஸமாஜே
நிஷேவ்யமான꞉ பிஶிதாஶனைஶ்ச।
ஸதைவ பீமாதிபதப்ரஸித்தம்
தம் ஶங்கரம் பக்தஹிதம் நமாமி।
ஶ்ரீதாம்ரபர்ணீஜலராஶியோகே
நிபத்த்ய ஸேதும் நிஶி பில்வபத்ரை꞉।
ஶ்ரீராமசந்த்ரேண ஸமர்சிதம் தம்
ராமேஶ்வராக்யம் ஸததம் நமாமி।
ஸிம்ஹாத்ரிபார்ஶ்வே(அ)பி தடே ரமந்தம்
கோதாவரீதீரபவித்ரதேஶே।
யத்தர்ஶனாத்பாதகஜாதநாஶ꞉
ப்ரஜாயதே த்ர்யம்பகமீஶமீடே।
ஹிமாத்ரிபார்ஶ்வே(அ)பி தடே ரமந்தம்
ஸம்பூஜ்யமானம் ஸததம் முனீந்த்ரை꞉।
ஸுராஸுரைர்-
யக்ஷமஹோரகாத்யை꞉
கேதாரஸஞ்ஜ்ஞம் ஶிவமீஶமீடே।
ஏலாபுரீரம்ய-
ஶிவாலயே(அ)ஸ்மின்
ஸமுல்லஸந்தம் த்ரிஜகத்வரேண்யம்।
வந்தே மஹோதாரதரஸ்வபாவம்
ஸதாஶிவம் தம் திஷணேஶ்வராக்யம்।
ஏதானி லிங்கானி ஸதைவ மர்த்யா꞉
ப்ராத꞉ படந்தோ(அ)மலமானஸாஶ்ச।
தே புத்ரபௌத்ரைஶ்ச தனைருதாரை꞉
ஸத்கீர்திபாஜ꞉ ஸுகினோ பவந்தி।
Other stotras
