
Verse 1
നമസ്തേ ജാമദഗ്ന്യായ ക്രോധദഗ്ധമഹാസുര ।
ക്ഷത്രാന്തകായ ചണ്ഡായ രാമായാപാരതേജസേ ॥1॥
വിശദീകരണം:
ഈ ശ്ലോകം ഭഗവാൻ പരശുരാമനുള്ള പ്രണാമത്തോടെ ആരംഭിക്കുന്നു. 'ജാമദഗ്ന്യായ നമഃ' എന്നാൽ ജമദഗ്നി മഹർഷിയുടെ പുത്രനായ അങ്ങേയ്ക്ക് നമസ്കാരം. 'ക്രോധദഗ്ധമഹാസുര' എന്നതിനർത്ഥം ധാർമ്മികമായ ക്രോധത്താൽ ദുഷ്ടശക്തികളെയും അസുരന്മാരെയും ദഹിപ്പിച്ചവൻ എന്നാണ്. അദ്ദേഹം 'ക്ഷത്രാന്തകായ' അഥവാ അധർമ്മികളായ ക്ഷത്രിയവംശത്തെ ഉന്മൂലനം ചെയ്തവനും, 'ചണ്ഡായ' അഥവാ ധർമ്മസംരക്ഷണത്തിനായി ഉഗ്രരൂപം ധരിക്കുന്നവനുമാണ്. 'അപാരതേജസേ രാമായ നമഃ' എന്ന് അളവറ്റ തേജസ്സോടുകൂടിയ രാമനായ അങ്ങയെ നമിക്കുന്നു.
സന്ദേശം:
ക്രോധം എന്നത് സ്വതവേ ഒരു ദോഷമല്ല. ധർമ്മസംരക്ഷണത്തിനായി അതിനെ ഉപയോഗിക്കുമ്പോൾ അത് ദൈവികമായ ഒരു ശക്തിയായി മാറുന്നു. ആത്മബലമുള്ളവന് ലോകത്തിൽ വലിയ മാറ്റങ്ങൾ വരുത്താൻ സാധിക്കും.
Verse 2
വിനാശകായ ദുഷ്ടാനാം രക്ഷകായ സദർത്ഥിനാം ।
ഭൃഗുകുല്യായ വീരായ വിഷ്ണുരൂപായ തേ നമഃ ॥2॥
വിശദീകരണം:
ഈ ശ്ലോകം ഭഗവാൻ്റെ ദ്വന്ദ്വഭാവത്തെ വർണ്ണിക്കുന്നു. അദ്ദേഹം ഒരേ സമയം ദുഷ്ടന്മാരെ നിഗ്രഹിക്കുന്നവനും ('ദുഷ്ടാനാം വിനാശക') സജ്ജനങ്ങളെ രക്ഷിക്കുന്നവനുമാണ് ('സദർത്ഥിനാം രക്ഷക'). ഭൃഗുവംശത്തിൽ പിറന്ന വീരനും ('ഭൃഗുകുല്യായ വീരായ'), സാക്ഷാൽ മഹാവിഷ്ണുവിൻ്റെ അവതാരവുമാണ് ('വിഷ്ണുരൂപായ') അദ്ദേഹം.
സന്ദേശം:
ദുഷ്ടനിഗ്രഹവും ശിഷ്ടപരിപാലനവും ഒരേ ദൈവിക കർമ്മത്തിൻ്റെ രണ്ടു വശങ്ങളാണ്. ധർമ്മമാർഗ്ഗത്തിൽ ചരിക്കുന്നവർക്ക് ഈശ്വരൻ്റെ സംരക്ഷണം എപ്പോഴുമുണ്ടാകും. അധർമ്മം പ്രവർത്തിക്കുന്നവർക്ക് നാശം സുനിശ്ചിതമാണ്. ഇതൊരു ഭീഷണിയല്ല, മറിച്ച് പ്രപഞ്ചത്തിൻ്റെ ധാർമ്മിക നിയമമാണ്.
Verse 3
മഹാഭയങ്കരായൈവ മഹാദേവായ ധീമതേ ।
ബ്രഹ്മവംശോദ്ഭവായൈവ പരശുരാമ നമോഽസ്തു തേ ॥3॥
വിശദീകരണം:
അധർമ്മികൾക്ക് മഹാഭയങ്കരനായിരിക്കുമ്പോൾത്തന്നെ, ഭക്തർക്ക് അദ്ദേഹം മഹാദേവനാണ് (മഹാനായ ദേവൻ). അദ്ദേഹം മഹാജ്ഞാനിയും ('ധീമതേ') ബ്രാഹ്മണവംശത്തിൽ ജനിച്ചവനുമാണ് ('ബ്രഹ്മവംശോദ്ഭവ'). ബ്രാഹ്മണനായി ജനിച്ചിട്ടും ക്ഷത്രിയധർമ്മം അനുഷ്ഠിക്കേണ്ടി വന്നത് ലോകനന്മയ്ക്കു വേണ്ടിയായിരുന്നു.
സന്ദേശം:
ഒരു വ്യക്തിയുടെ മഹത്വം ജന്മം കൊണ്ടല്ല, കർമ്മം കൊണ്ടാണ് നിർണ്ണയിക്കപ്പെടുന്നത് എന്ന തത്വമാണ് ഇതിലൂടെ വ്യക്തമാകുന്നത്. ജ്ഞാനവും ശക്തിയും ധർമ്മത്തിനുവേണ്ടി ഒന്നിക്കുമ്പോൾ അത് ദൈവികമായി മാറുന്നു.
Verse 4
പരശുഹസ്തായ വീരായ രേണുകാനന്ദവർധിനേ ।
സർവദുഷ്ടശമായൈവ തുഭ്യം രാമ നമോഽസ്തു തേ ॥4॥
വിശദീകരണം:
കയ്യിൽ പരശു (മഴു) ആയുധമായി ധരിച്ചവനും ('പരശുഹസ്തായ'), അമ്മയായ രേണുകയ്ക്ക് ആനന്ദം നൽകുന്ന പുത്രനുമാണ് ('രേണുകാനന്ദവർധിനേ') പരശുരാമൻ. പിതാവിൻ്റെ ആജ്ഞപ്രകാരം അമ്മയെ വധിക്കുകയും പിന്നീട് പിതാവിനോട് വരം വാങ്ങി അമ്മയെ പുനർജീവിപ്പിക്കുകയും ചെയ്ത കഥ പ്രസിദ്ധമാണ്.
സന്ദേശം:
യഥാർത്ഥ വീര്യം ശത്രുവിനെ നിഗ്രഹിക്കുന്നതിൽ മാത്രമല്ല, മാതാപിതാക്കളോടും ഗുരുക്കന്മാരോടുമുള്ള ധർമ്മാനുസൃതമായ ഭക്തിയിലും അനുസരണയിലുമാണ്. 'സർവദുഷ്ടശമ' എന്ന പ്രയോഗം ബാഹ്യശത്രുക്കളെ മാത്രമല്ല, നമ്മിലെ ദുഷ്ടചിന്തകളെയും നശിപ്പിക്കുന്നവൻ എന്ന് സൂചിപ്പിക്കുന്നു.
Verse 5
യജ്ഞവിഘ്നഹരായൈവ കൃപാണധൃതവക്ഷസേ ।
കുകർമനാശകായാസ്തു നമസ്തുഭ്യം ഹരേ മുഹുഃ ॥5॥
വിശദീകരണം:
പരശുരാമൻ യജ്ഞങ്ങളുടെ സംരക്ഷകനാണ് ('യജ്ഞവിഘ്നഹരായ'). സത്കർമ്മങ്ങൾക്ക് വിഘ്നം വരുത്തുന്നവരെ നശിപ്പിക്കാൻ അദ്ദേഹം സദാ സന്നദ്ധനാണ്. ദുഷ്കർമ്മങ്ങളെ നശിപ്പിക്കുന്നവനായ ('കുകർമനാശകായ') ഹരിയുടെ രൂപമായ അങ്ങയെ വീണ്ടും വീണ്ടും നമിക്കുന്നു.
സന്ദേശം:
ഇവിടെ യജ്ഞം എന്നത് കേവലം ഹോമാദികർമ്മങ്ങൾ മാത്രമല്ല, ലോകനന്മയ്ക്കായി ചെയ്യുന്ന എല്ലാ സത്കർമ്മങ്ങളെയുമാണ് അർത്ഥമാക്കുന്നത്. ധാർമ്മികമായ പാതയിൽ മുന്നോട്ട് പോകുമ്പോൾ വരുന്ന തടസ്സങ്ങളെ നീക്കാൻ ദൈവികമായ സഹായം ലഭിക്കുമെന്ന് ഈ ശ്ലോകം ഉറപ്പുനൽകുന്നു.
Verse 6
രക്ഷസ്വ മാം മഹാബാഹോ മഹാബല നമോഽസ്തു തേ ।
ദുർജനൈഃ പരിവിഷ്ടം ഹി ശത്രുസംഘാതവാരണ ॥6॥
വിശദീകരണം:
ഇതൊരു ശരണാഗതി ശ്ലോകമാണ്. ശക്തമായ കരങ്ങളോടുകൂടിയവനേ ('മഹാബാഹോ'), മഹാബലശാലീ ('മഹാബല'), ശത്രുക്കളുടെ കൂട്ടത്തെ തടയുന്നവനേ ('ശത്രുസംഘാതവാരണ'), അങ്ങേക്ക് നമസ്കാരം. 'ദുർജനൈഃ പരിവിഷ്ടം' - ദുർജ്ജനങ്ങളാൽ ഞാൻ ചുറ്റപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. എന്നെ രക്ഷിക്കേണമേ ('രക്ഷസ്വ മാം').
സന്ദേശം:
ഭൗതികലോകത്ത് ജീവിക്കുമ്പോൾ ബാഹ്യവും ആന്തരികവുമായ നിരവധി പ്രതിബന്ധങ്ങൾ നമ്മെ വലയം ചെയ്യും. ഈ പ്രതിസന്ധികളിൽ നിന്നും രക്ഷ നേടാൻ ഈശ്വരനിൽ പൂർണ്ണമായി ശരണം പ്രാപിക്കുക എന്നതാണ് മാർഗ്ഗം.
Verse 7
ധനുർവേദപ്രധാനായ വേദസാരായ ധീമതേ ।
തപോധനപ്രിയായൈവ ജഗന്നാഥായ തേ നമഃ ॥7॥
വിശദീകരണം:
ധനുർവേദത്തിൻ്റെ ആചാര്യനും ('ധനുർവേദപ്രധാനായ') വേദസാരം ഉൾക്കൊണ്ട ജ്ഞാനിയുമാണ് ('വേദസാരായ ധീമതേ') പരശുരാമൻ. തപസ്സുചെയ്യുന്നവരെ ഇഷ്ടപ്പെടുന്നവനും ('തപോധനപ്രിയായ') ലോകത്തിൻ്റെ നാഥനുമാണ് ('ജഗന്നാഥായ') അദ്ദേഹം.
സന്ദേശം:
ഭൗതികസമ്പത്തിനേക്കാൾ ശ്രേഷ്ഠമായ ധനം തപസ്സും ജ്ഞാനവുമാണെന്ന് ഈ ശ്ലോകം ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നു. ആത്മീയമായ ഉന്നതിക്കായി പരിശ്രമിക്കുന്നവരെ ഭഗവാൻ എപ്പോഴും തുണയ്ക്കും.
Verse 8 (ഫലശ്രുതി)
ജപേത് സ്തോത്രം സദാ ജപ്യം യഃ സുധീഃ പ്രത്യഹം മുദാ ।
നിത്യം രക്ഷാമവാപ്നോതി ശത്രുഭ്യോ നഹി സംശയഃ ॥8॥
വിശദീകരണം:
ഈ സ്തോത്രം ജപിക്കുന്നതിൻ്റെ ഫലമാണ് ഈ ശ്ലോകത്തിൽ വർണ്ണിക്കുന്നത്. ബുദ്ധിയുള്ള ഏതൊരുവനാണോ ('യഃ സുധീഃ') ഈ സ്തോത്രം ദിവസവും ('പ്രത്യഹം') സന്തോഷത്തോടെ ('മുദാ') ജപിക്കുന്നത്, അയാൾക്ക് എല്ലാ ശത്രുക്കളിൽ നിന്നും നിത്യമായ സംരക്ഷണം ('നിത്യം രക്ഷാം') ലഭിക്കും എന്നതിൽ സംശയമില്ല ('നഹി സംശയഃ').
സന്ദേശം:
ഇവിടെ ശത്രുക്കൾ എന്നത് ബാഹ്യശത്രുക്കൾ മാത്രമല്ല, കാമം, ക്രോധം, ലോഭം തുടങ്ങിയ ആന്തരിക ശത്രുക്കൾ കൂടിയാണ്. സ്ഥിരമായ ജപവും ഈശ്വരസ്മരണയും മനസ്സിനെ ശുദ്ധീകരിക്കുകയും ഭയത്തെ അകറ്റി സർവ്വവിധത്തിലുള്ള സംരക്ഷണം നൽകുകയും ചെയ്യും.
നമസ്തേ ജാമദഗ്ന്യായ ക്രോധദഗ്ധമഹാസുര ।
ക്ഷത്രാന്തകായ ചണ്ഡായ രാമായാപാരതേജസേ ॥1॥
വിനാശകായ ദുഷ്ടാനാം രക്ഷകായ സദർഥിനാം ।
ഭൃഗുകുല്യായ വീരായ വിഷ്ണുരൂപായ തേ നമഃ ॥2॥
മഹാഭയങ്കരായൈവ മഹാദേവായ ധീമതേ ।
ബ്രഹ്മവംശോദ്ഭവായൈവ പരശുരാമ നമോഽസ്തു തേ ॥3॥
പരശുഹസ്തായ വീരായ രേണുകാനന്ദവർധിനേ ।
സർവദുഷ്ടശമായൈവ തുഭ്യം രാമ നമോഽസ്തു തേ ॥4॥
യജ്ഞവിഘ്നഹരായൈവ കൃപാണധൃതവക്ഷസേ ।
കുകർമനാശകായാസ്തു നമസ്തുഭ്യം ഹരേ മുഹുഃ ॥5॥
രക്ഷസ്വ മാം മഹാബാഹോ മഹാബല നമോഽസ്തു തേ ।
ദുർജനൈഃ പരിവിഷ്ടം ഹി ശത്രുസംഘാതവാരണ ॥6॥
ധനുർവേദപ്രധാനായ വേദസാരായ ധീമതേ ।
തപോധനപ്രിയായൈവ ജഗന്നാഥായ തേ നമഃ ॥7॥
ജപേത് സ്തോത്രം സദാ ജപ്യം യഃ സുധീഃ പ്രത്യഹം മുദാ ।
നിത്യം രക്ഷാമവാപ്നോതി ശത്രുഭ്യോ നഹി സംശയഃ ॥8॥