മഹായോഗപീഠേ തടേ ഭീമരഥ്യാ
വരം പുണ്ഡരീകായ ദാതും മുനീന്ദ്രൈഃ ।
സമാഗത്യ തിഷ്ഠന്തമാനന്ദകന്ദം
പരബ്രഹ്മലിംഗം ഭജേ പാണ്ഡുരംഗം ॥
ഈ പ്രാർത്ഥന ഒരു പുണ്യനദീതീരത്ത് തുടങ്ങുന്നു. ഈ സ്ഥലം ഒരു വലിയ യോഗപീഠമാണ്. ഇവിടെ ഭീമാനദി ഒഴുകുന്നു. ഭഗവാൻ പാണ്ഡുരംഗൻ ഇവിടെ നിൽക്കുന്നു. അദ്ദേഹം അനേകം മുനിമാർക്കൊപ്പം വന്നു. ഭക്തനായ പുണ്ഡരീകനെ അനുഗ്രഹിക്കാനാണ് അദ്ദേഹം വന്നത്. ഭഗവാൻ ശുദ്ധമായ ആനന്ദത്തിന്റെ ഉറവിടമാണ്. ഞാൻ ആ സുന്ദരരൂപത്തെ ആരാധിക്കുന്നു. അദ്ദേഹം പരമസത്യത്തിന്റെ നേരിട്ടുള്ള രൂപമാണ്. രൂപമില്ലാത്ത ദൈവം ഇവിടെ ഒരു രൂപമെടുക്കുന്നു. അതിരുകളില്ലാത്തവൻ സ്നേഹം കാരണം അതിരുകൾ സ്വീകരിക്കുന്നു. ദൈവം ഭക്തിക്ക് വലിയ വില നൽകുന്നു. ഭക്തന്റെ ശുദ്ധമായ ഹൃദയം ദൈവത്തെ ആകർഷിക്കുന്നു. ഇത് അദൃശ്യനായ ദൈവത്തിന് ഒരു രൂപം നൽകുന്നു. യഥാർത്ഥമായ സമർപ്പണം എപ്പോഴും ദൈവത്തെ വശത്താക്കുന്നു.
തഡിദ്വാസസം നീലമേഘാവഭാസം
രമാമന്ദിരം സുന്ദരം ചിത്പ്രകാശം ।
വരന്ത്വിഷ്ടികായാം സമന്യസ്തപാദം
പരബ്രഹ്മലിംഗം ഭജേ പാണ്ഡുരംഗം ॥
ഭഗവാന്റെ മനോഹരമായ രൂപം ഇവിടെ ശ്രദ്ധിക്കുക. അദ്ദേഹത്തിന്റെ വസ്ത്രങ്ങൾ മിന്നൽ പോലെ തിളങ്ങുന്നു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ശരീരം ഇരുണ്ട മേഘം പോലെയാണ്. അദ്ദേഹം കാണാൻ വളരെ സുന്ദരനാണ്. അദ്ദേഹം ലക്ഷ്മീദേവിയുടെ പുണ്യഭവനമാണ്. അദ്ദേഹം ശുദ്ധമായ അറിവിന്റെ വെളിച്ചം പരത്തുന്നു. അദ്ദേഹം ഒരു ചെറിയ ഇഷ്ടികമേൽ നിൽക്കുന്നു. അദ്ദേഹം തന്റെ പാദങ്ങൾ ചേർത്തുവെച്ചിരിക്കുന്നു. ഞാൻ ആ പാണ്ഡുരംഗനെ ആരാധിക്കുന്നു. അദ്ദേഹം മനുഷ്യരൂപത്തിലുള്ള പരമസത്യമാണ്. ഈ ഇഷ്ടിക ശുദ്ധമായ മനുഷ്യ മനസ്സിനെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. മനസ്സ് തികച്ചും നിശ്ചലമായിരിക്കണം. അത്തരം ഉറപ്പുള്ള അടിത്തറയിൽ മാത്രമേ ദൈവം നിൽക്കൂ. പുറമെയുള്ള സൗന്ദര്യം ഉള്ളിലെ ആത്മീയ വെളിച്ചത്തെ കാണിക്കുന്നു. ശുദ്ധമായ ധ്യാനം ഉള്ളിൽ വലിയ ആനന്ദം ഉണർത്തുന്നു.
പ്രമാണം ഭവാബ്ധേരിദം മാമകാനാം
നിതംബഃ കരാഭ്യാം ധൃതോ യേന തസ്മാത് ।
വിധാതുർവസത്യൈ ധൃതോ നാഭികോശഃ
പരബ്രഹ്മലിംഗം ഭജേ പാണ്ഡുരംഗം ॥
ഈ ശ്ലോകം വളരെ പ്രശസ്തമായ ഒരു നിൽപ്പ് വിവരിക്കുന്നു. ഭഗവാൻ തന്റെ കൈകൾ അരക്കെട്ടിൽ വെച്ചിരിക്കുന്നു. അദ്ദേഹം ഭക്തർക്ക് ഒരു നിശ്ശബ്ദ സന്ദേശം നൽകുന്നു. ലോകം എന്ന സമുദ്രത്തിന്റെ യഥാർത്ഥ ആഴം അദ്ദേഹം കാണിക്കുന്നു. ദുഃഖങ്ങളുടെ ഈ കടൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ അരക്കെട്ട് വരെയേ ഉള്ളൂ. ഈ നിൽപ്പ് സാധകർക്ക് വലിയ ആശ്വാസം നൽകുന്നു. ഭക്തർ മുങ്ങിമരിക്കുമെന്ന് ഭയപ്പെടേണ്ടതില്ല. അദ്ദേഹം നാഭിയിൽ ഒരു താമരപ്പൂവും ധരിച്ചിരിക്കുന്നു. സ്രഷ്ടാവായ ബ്രഹ്മാവ് ഈ താമരയ്ക്കുള്ളിൽ ജീവിക്കുന്നു. ഞാൻ ആ ശക്തിമാനായ പാണ്ഡുരംഗനെ ആരാധിക്കുന്നു. അദ്ദേഹം പരമസത്യത്തിന്റെ നേരിട്ടുള്ള രൂപമാണ്. സൃഷ്ടിയും മോക്ഷവും ദൈവം വളരെ ഭംഗിയായി കൈകാര്യം ചെയ്യുന്നു. അദ്ദേഹം ബുദ്ധിമുട്ടുള്ള ആത്മീയയാത്ര വളരെ എളുപ്പമാക്കുന്നു. ദൈവാനുഗ്രഹം വലിയ കടലിനെ ഒരു ചെറിയ കുളമാക്കി മാറ്റുന്നു.
സ്ഫുരത്കൗസ്തുഭാലങ്കൃതം കണ്ഠദേശേ
ശ്രിയാ ജുഷ്ടകേയൂരകം ശ്രീനിവാസം ।
ശിവം ശാന്തമീഡ്യം വരം ലോകപാലം
പരബ്രഹ്മലിംഗം ഭജേ പാണ്ഡുരംഗം ॥
ഈശ്വരന്റെ ആഭരണങ്ങളിലൂടെ ഒരു വലിയ സത്യം ഇവിടെ വെളിപ്പെടുന്നു. തിളങ്ങുന്ന കൗസ്തുഭരത്നം അദ്ദേഹത്തിന്റെ കഴുത്തിൽ ശോഭിക്കുന്നു. മനോഹരമായ വളകൾ അദ്ദേഹത്തിന്റെ കൈകളെ അലങ്കരിക്കുന്നു. അദ്ദേഹം സമ്പൂർണ്ണമായ ഐശ്വര്യത്തിന്റെ അവസാന ഇടമാണ്. എങ്കിലും അദ്ദേഹം ഉള്ളിൽ വളരെ ശാന്തനാണ്. അദ്ദേഹം പ്രകൃത്യാ വളരെ മംഗളകരമാണ്. അദ്ദേഹം ഏറ്റവും ഉയർന്ന സ്തുതിക്ക് അർഹനാണ്. അദ്ദേഹം എല്ലാ ലോകങ്ങളെയും വളരെ ഭംഗിയായി സംരക്ഷിക്കുന്നു. ഞാൻ ആ പാണ്ഡുരംഗനെ നമസ്കരിക്കുന്നു. കാണാൻ കഴിയുന്ന രൂപത്തിലുള്ള പരമസത്യമാണദ്ദേഹം. യഥാർത്ഥ സമ്പത്ത് ഒരിക്കലും ശബ്ദമുണ്ടാക്കുന്നില്ല. ഏറ്റവും ഉയർന്ന ശക്തിക്ക് അതിന്റേതായ ഒരു ശാന്തതയുണ്ട്. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ആഭരണങ്ങൾ ശുദ്ധമായ ഗുണങ്ങളെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. ലോകത്തെ സംരക്ഷിക്കുന്നവർ എപ്പോഴും വലിയ ഉത്കണ്ഠയിലാണ്. എന്നാൽ പരമോന്നതനായ സംരക്ഷകൻ എപ്പോഴും ശാന്തനാണ്. പൂർണ്ണമായ ശാന്തതയും വലിയ ശക്തിയും ഇവിടെ ഒന്നിക്കുന്നു.
ശരച്ചന്ദ്രബിംബാനനം ചാരുഹാസം
ലസത്കുണ്ഡലാക്രാന്തഗണ്ഡസ്ഥലാന്തം ।
ജപാരാഗബിംബാധരം കഞ്ജനേത്രം
പരബ്രഹ്മലിംഗം ഭജേ പാണ്ഡുരംഗം ॥
ഗ്രന്ഥം അദ്ദേഹത്തിന്റെ മുഖം ഇത്ര സൂക്ഷ്മമായി വിവരിക്കുന്നത് എന്തുകൊണ്ടാണ്? മുഖം ഉള്ളിലെ ശുദ്ധമായ മനസ്സിനെ കാണിക്കുന്നു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ മുഖം ശരത്കാലത്തെ ചന്ദ്രനെപ്പോലെ തിളങ്ങുന്നു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ചുണ്ടുകളിൽ എപ്പോഴും ഒരു ചെറിയ പുഞ്ചിരിയുണ്ട്. തിളങ്ങുന്ന കുണ്ഡലങ്ങൾ അദ്ദേഹത്തിന്റെ കാതുകളിൽ ആടുന്നു. അവ അദ്ദേഹത്തിന്റെ തിളങ്ങുന്ന കവിളുകളെ മൃദുവായി സ്പർശിക്കുന്നു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ കീഴ്ചുണ്ട് കടും ചുവപ്പ് നിറത്തിലാണ്. അത് ഒരു ചെമ്പരത്തിപ്പൂവ് പോലെ തോന്നുന്നു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ കണ്ണുകൾ വിടർന്ന താമരയിതളുകൾ പോലെയാണ്. ഞാൻ ആ പാണ്ഡുരംഗനെ ആരാധിക്കുന്നു. ശരത്കാല ചന്ദ്രൻ പൂർണ്ണമായ മാനസിക വ്യക്തതയെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. സ്വാഭാവികമായ പുഞ്ചിരി വലിയ ആന്തരിക സംതൃപ്തിയെ കാണിക്കുന്നു. കടും ചുവപ്പ് നിറം ശുദ്ധമായ ജീവശക്തിയെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. താമരക്കണ്ണുകൾ ഒന്നിനോടും താല്പര്യമില്ലാത്ത സാക്ഷിഭാവത്തെ കാണിക്കുന്നു. യഥാർത്ഥ സൗന്ദര്യം എന്നത് പരമമായ ശാന്തിയുടെ നേരിട്ടുള്ള പ്രകടനമാണ്.
കിരീടോജ്ജ്വലത്സർവദിക്പ്രാന്തഭാഗം
സുരൈരർചിതം ദിവ്യരത്നൈരനർഘൈഃ ।
ത്രിഭംഗാകൃതിം ബർഹമാല്യാവതംസം
പരബ്രഹ്മലിംഗം ഭജേ പാണ്ഡുരംഗം ॥
മുൻപത്തെ വിവരണങ്ങൾക്ക് ശേഷം ഉപദേശം ഇപ്പോൾ മുകളിലേക്ക് നീങ്ങുന്നു. തിളങ്ങുന്ന ഒരു കിരീടം അദ്ദേഹത്തിന്റെ തലയിലുണ്ട്. അതിന്റെ പ്രകാശം എല്ലാ ദിക്കുകളെയും പ്രകാശിപ്പിക്കുന്നു. ദേവന്മാർ അദ്ദേഹത്തെ നിരന്തരം ആരാധിക്കുന്നു. അവർ അദ്ദേഹത്തിന് വിലമതിക്കാനാവാത്ത രത്നങ്ങൾ നൽകുന്നു. ദൈവം വളരെ ലളിതമായ ഒരു നിൽപ്പിലാണ് നിൽക്കുന്നത്. അദ്ദേഹത്തിന്റെ ശരീരം മൂന്നിടങ്ങളിൽ മനോഹരമായി വളഞ്ഞിരിക്കുന്നു. അദ്ദേഹം മനോഹരമായ ഒരു മയിൽപ്പീലി ധരിച്ചിരിക്കുന്നു. പുതിയ പൂമാലകൾ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ശരീരത്തെ അലങ്കരിക്കുന്നു. ഞാൻ ആ പാണ്ഡുരംഗനെ ആരാധിക്കുന്നു. വെളിച്ചം എന്നത് ശുദ്ധമായ ബോധത്തിന്റെ അടിസ്ഥാന സ്വഭാവമാണ്. അദ്ദേഹത്തിന്റെ കിരീടം പൂർണ്ണമായ അവബോധത്തിന്റെ പ്രകാശമാണ്. വളഞ്ഞ ശരീരം തികഞ്ഞ ലാളിത്യത്തെ കാണിക്കുന്നു. പരമസത്യം ഒരിക്കലും കഠിനമായ ഒന്നല്ല. ദൈവീകമായ അധികാരം എപ്പോഴും മൃദുവും വളരെ എളുപ്പത്തിൽ സമീപിക്കാവുന്നതുമാണ്.
വിഭും വേണുനാദം ചരന്തം ദുരന്തം
സ്വയം ലീലയാ ഗോപവേഷം ദധാനം ।
ഗവാം വൃന്ദകാനന്ദനം ചാരുഹാസം
പരബ്രഹ്മലിംഗം ഭജേ പാണ്ഡുരംഗം ॥
ഈ ഘട്ടത്തിൽ ശ്രദ്ധ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ലോകലീലകളിലേക്ക് മാറുന്നു. ദൈവം പ്രകൃത്യാ എങ്ങും നിറഞ്ഞുനിൽക്കുന്നവനാണ്. എങ്കിലും അദ്ദേഹം ഒരു സാധാരണ കുട്ടിയെപ്പോലെ നടക്കുന്നു. അദ്ദേഹം ഓടക്കുഴലിൽ മധുരമായ സംഗീതം വായിക്കുന്നു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ യഥാർത്ഥ അതിരുകൾ ഒരിക്കലും കണ്ടെത്താനാവില്ല. അദ്ദേഹം ഒരു സാധാരണ ഇടയന്റെ വസ്ത്രങ്ങൾ ധരിച്ചിരിക്കുന്നു. ഇത് അദ്ദേഹത്തിന്റെ സ്വന്തം ദിവ്യമായ ലീലയാണ്. അദ്ദേഹം പശുക്കളുടെ കൂട്ടത്തിന് വലിയ സന്തോഷം നൽകുന്നു. അദ്ദേഹം വളരെ ആകർഷകമായ ഒരു പുഞ്ചിരി ധരിച്ചിരിക്കുന്നു. ഞാൻ ആ പരമാത്മാവായ പാണ്ഡുരംഗനെ ആരാധിക്കുന്നു. അതിരുകളില്ലാത്തവൻ വളരെ സാധാരണമായ വേഷങ്ങൾ സ്വീകരിക്കുന്നു. അദ്ദേഹം സൃഷ്ടി എന്ന മനോഹരമായ ഓടക്കുഴൽ വായിക്കുന്നു. പശുക്കൾ എല്ലാ സാധാരണ ജീവികളെയും പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. ദൈവം ഓരോ ശുദ്ധമായ ഹൃദയത്തിനും വലിയ സന്തോഷം നൽകുന്നു. യഥാർത്ഥ മഹത്വം ലാളിത്യത്തെ വളരെ എളുപ്പത്തിൽ സ്വീകരിക്കുന്നു.
അജം രുക്മിണീപ്രാണസഞ്ജീവനം തം
പരം ധാമ കൈവല്യമേകം തുരീയം ।
പ്രസന്നം പ്രപന്നാർതിഹം ദേവദേവം
പരബ്രഹ്മലിംഗം ഭജേ പാണ്ഡുരംഗം ॥
ഈ വരികൾ അദ്ദേഹത്തിന്റെ പരമമായ യാഥാർത്ഥ്യത്തെ നേരിട്ട് ചൂണ്ടിക്കാണിക്കുന്നു. ദൈവം ജനനമില്ലാത്തവനാണ്. അദ്ദേഹം രുക്മിണീദേവിയുടെ മുഖ്യമായ പ്രാണനാണ്. അദ്ദേഹം തന്നെയാണ് പൂർണ്ണമായ അവസാന ലക്ഷ്യം. അദ്ദേഹം ശുദ്ധമായ മോക്ഷത്തിന്റെ രൂപമാണ്. അദ്ദേഹം ബോധത്തിന്റെ സവിശേഷമായ നാലാമത്തെ അവസ്ഥയാണ്. അദ്ദേഹം എപ്പോഴും വളരെ സന്തോഷവാനാണ്. പൂർണ്ണമായി കീഴടങ്ങിയവരുടെ വലിയ ദുഃഖങ്ങൾ അദ്ദേഹം നശിപ്പിക്കുന്നു. അദ്ദേഹം എല്ലാ ദേവന്മാർക്കും ദൈവമാണ്. ഞാൻ ആ പാണ്ഡുരംഗനെ ആരാധിക്കുന്നു. നാലാമത്തെ അവസ്ഥ ഉണർവ്വിനും സ്വപ്നത്തിനും ഉറക്കത്തിനും അതീതമാണ്. അത് ഒരിക്കലും മുറിയാത്ത ശുദ്ധമായ ആന്തരിക അവബോധമാണ്. അദ്ദേഹം ഈ അവസാന സത്യത്തെ പൂർണ്ണമായി പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. അദ്ദേഹം ലോകജീവിതത്തിന്റെ വലിയ വേദനകളെ എളുപ്പത്തിൽ ഇല്ലാതാക്കുന്നു. പൂർണ്ണമായ സമർപ്പണം എപ്പോഴും അവസാനത്തെ ആത്മീയ സ്വാതന്ത്ര്യം നൽകുന്നു.
സ്തവം പാണ്ഡുരംഗസ്യ വൈ പുണ്യദം യേ
പഠന്ത്യേകചിത്തേന ഭക്ത്യാ ച നിത്യം ।
ഭവാംഭോനിധിം തേ വിതീർത്വാന്തകാലേ
ഹരേരാലയം ശാശ്വതം പ്രാപ്നുവന്തി ॥
ഈ അവസാന ശ്ലോകം പ്രാർത്ഥനയുടെ വ്യക്തമായ ഫലം വിശദീകരിക്കുന്നു. പാണ്ഡുരംഗന്റെ ഈ പുണ്യഗീതം വലിയ ആത്മീയ പുണ്യം നൽകുന്നു. ഇത് ദിവസവും വായിക്കണം. പൂർണ്ണമായി ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിച്ച മനസ്സോടെ ഇത് വായിക്കണം. ഇവിടെ ആഴത്തിലുള്ള ഭക്തി വളരെ അത്യാവശ്യമാണ്. അങ്ങനെയുള്ള ഒരു ഭക്തൻ ലോകം എന്ന വലിയ കടൽ എളുപ്പത്തിൽ കടക്കുന്നു. മരണം അതിന്റെ ഭയപ്പെടുത്തുന്ന പിടിവിടുന്നു. ആ ഭക്തൻ ഭഗവാൻ ഹരിയുടെ ശാശ്വതമായ ഭവനത്തിൽ എത്തിച്ചേരുന്നു. ഈ അവസാന അവസ്ഥ പൂർണ്ണമായും സ്ഥിരമാണ്. ആത്മാർത്ഥമായ ആത്മീയ പരിശീലനം ഉറപ്പായ ഫലങ്ങൾ നൽകുന്നു. പൂർണ്ണമായ ശ്രദ്ധയും ശുദ്ധമായ സ്നേഹവും മാത്രമാണ് യഥാർത്ഥ ആവശ്യങ്ങൾ. പുണ്യവാക്കുകൾ കാലക്രമേണ മനുഷ്യ മനസ്സിനെ രൂപപ്പെടുത്തുന്നു. മന്ത്രജപം മനുഷ്യന്റെ ആത്മാവിനെ പതുക്കെ പൂർണ്ണമായി ഉയർത്തുന്നു. അവസാനത്തെ മോക്ഷം തന്നെയാണ് ശുദ്ധമായ ഭക്തിയുടെ യഥാർത്ഥ ലക്ഷ്യം.
മഹായോഗപീഠേ തടേ ഭീമരഥ്യാ
വരം പുണ്ഡരീകായ ദാതും മുനീന്ദ്രൈഃ.
സമാഗത്യ തിഷ്ഠന്തമാനന്ദകന്ദം
പരബ്രഹ്മലിംഗം ഭജേ പാണ്ഡുരംഗം.
തടിദ്വാസസം നീലമേഘാവഭാസം
രമാമന്ദിരം സുന്ദരം ചിത്പ്രകാശം.
വരന്ത്വിഷ്ടികായാം സമന്യസ്തപാദം
പരബ്രഹ്മലിംഗം ഭജേ പാണ്ഡുരംഗം.
പ്രമാണം ഭവാബ്ധേരിദം മാമകാനാം
നിതംബഃ കരാഭ്യാം ധൃതോ യേന തസ്മാത്.
വിധാതുർവസത്യൈ ധൃതോ നാഭികോശഃ
പരബ്രഹ്മലിംഗം ഭജേ പാണ്ഡുരംഗം.
സ്ഫുരത്കൗസ്തുഭാലങ്കൃതം കണ്ഠദേശേ
ശ്രിയാ ജുഷ്ടകേയൂരകം ശ്രീനിവാസം.
ശിവം ശാന്തമീഡ്യം വരം ലോകപാലം
പരബ്രഹ്മലിംഗം ഭജേ പാണ്ഡുരംഗം.
ശരച്ചന്ദ്രബിംബാനനം ചാരുഹാസം
ലസത്കുണ്ഡലാക്രാന്ത-
ഗണ്ഡസ്ഥലാന്തം.
ജപാരാഗബിംബാധരം കഞ്ജനേത്രം
പരബ്രഹ്മലിംഗം ഭജേ പാണ്ഡുരംഗം.
കിരീടോജ്ജ്വലത്സർവ-
ദിക്പ്രാന്തഭാഗം
സുരൈരർചിതം ദിവ്യരത്നൈരനർഘൈഃ.
ത്രിഭംഗാകൃതിം ബർഹമാല്യാവതംസം
പരബ്രഹ്മലിംഗം ഭജേ പാണ്ഡുരംഗം.
വിഭും വേണുനാദം ചരന്തം ദുരന്തം
സ്വയം ലീലയാ ഗോപവേഷം ദധാനം.
ഗവാം വൃന്ദകാനന്ദനം ചാരുഹാസം
പരബ്രഹ്മലിംഗം ഭജേ പാണ്ഡുരംഗം.
അജം രുക്മിണീപ്രാണസഞ്ജീവനം തം
പരം ധാമ കൈവല്യമേകം തുരീയം.
പ്രസന്നം പ്രപന്നാർതിഹം ദേവദേവം
പരബ്രഹ്മലിംഗം ഭജേ പാണ്ഡുരംഗം.
സ്തവം പാണ്ഡുരംഗസ്യ വൈ പുണ്യദം യേ
പഠന്ത്യേകചിത്തേന ഭക്ത്യാ ച നിത്യം.
ഭവാംഭോനിധിം തേ വിതീർത്വാന്തകാലേ
ഹരേരാലയം ശാശ്വതം പ്രാപ്നുവന്തി.