ഗണേശ ഭുജംഗ സ്തോത്രം
1
രണത്ക്ഷുദ്രഘണ്ടാനിനാദാഭിരാമം
ചലത്താണ്ഡവോദ്ദണ്ഡവത്പദ്മതാലം |
ലസത്തുന്ദിലാങ്ഗോപരിവ്യാളഹാരം
ഗണാധീശമീശാനസൂനും തമീഡേ ||
അർത്ഥം:
ശബ്ദിക്കുന്ന ചെറിയ മണികളുടെ നാദം കൊണ്ട് മനസ്സിനെ ആകർഷിക്കുന്നവനും, വേഗത്തിലുള്ള താണ്ഡവനൃത്തം ചെയ്യുമ്പോൾ താളത്തിനൊത്ത് താമരപോലെയുള്ള പാദങ്ങൾ ചലിപ്പിക്കുന്നവനും, വലുതായ കുടവയറ്റിൽ പാമ്പിനെ മാലയായി അണിഞ്ഞവനും, പരമശിവന്റെ പുത്രനും ഗണങ്ങളുടെ നാഥനുമായ ആ ഗണപതിയെ ഞാൻ സ്തുതിക്കുന്നു.
2
ധ്വനിധ്വംസവീണാലയോല്ലാസിവക്ത്രം
സ്ഫുരച്ഛുണ്ഡദണ്ഡോല്ലസദ്ബീജപൂരം |
ഗലദ്ദർപ്പസൗഗന്ധ്യലോലാലിമാലം
ഗണാധീശമീശാനസൂനും തമീഡേ ||
അർത്ഥം:
വീണയുടെ നാദത്തെക്കാൾ മനോഹരമായ ശബ്ദം കേട്ട് ആസ്വദിക്കുന്ന മുഖത്തോടുകൂടിയവനും, ഇളകുന്ന തുമ്പിക്കൈയിൽ മാതളനാരങ്ങ ഏന്തിയവനും, കവിളുകളിൽ നിന്നൊഴുകുന്ന മദജലത്തിന്റെ സുഗന്ധത്താൽ ആകർഷിക്കപ്പെട്ട വണ്ടുകളുടെ കൂട്ടത്തോടുകൂടിയവനുമായ ശിവപുത്രനെ ഞാൻ സ്തുതിക്കുന്നു.
3
പ്രകാശജ്ജപാരക്തരത്നപ്രസൂന-
പ്രവാളപ്രഭാതാരുണജ്യോതിരേകം |
പ്രലംബോദരം വക്രതുണ്ഡൈകദന്തം
ഗണാധീശമീശാനസൂനും തമീഡേ ||
അർത്ഥം:
ചെമ്പരത്തിപ്പൂവ്, ചുവന്ന രത്നങ്ങൾ, പവിഴം, പ്രഭാതസൂര്യൻ എന്നിവ ഒന്നിച്ചുചേർന്നതുപോലെയുള്ള ചുവന്ന ശോഭയോടുകൂടിയവനും, വലിയ വയറുള്ളവനും, വളഞ്ഞ തുമ്പിക്കൈയും ഒറ്റക്കൊമ്പും ഉള്ളവനും ഗണങ്ങളുടെ നാഥനുമായ ശിവപുത്രനെ ഞാൻ സ്തുതിക്കുന്നു.
4
വിചിത്രസ്ഫുരദ്രത്നമാലാകിരീടം
കിരീടോല്ലസച്ചന്ദ്രരേഖാവിഭൂഷം |
വിഭൂഷൈകഭൂഷം ഭവധ്വംസഹേതും
ഗണാധീശമീശാനസൂനും തമീഡേ ||
അർത്ഥം:
വിവിധതരം തിളങ്ങുന്ന രത്നങ്ങൾ പതിച്ച കിരീടം ധരിച്ചവനും, ആ കിരീടത്തിൽ ചന്ദ്രക്കലയെ ഒരു അലങ്കാരമായി ചൂടിയവനും, ആഭരണങ്ങൾക്കുതന്നെ അലങ്കാരമായി വർത്തിക്കുന്നവനും, ജനനമരണരൂപമായ സംസാരദുഃഖത്തെ നശിപ്പിക്കുന്നവനുമായ ശിവപുത്രനെ ഞാൻ സ്തുതിക്കുന്നു.
5
ഉദഞ്ചദ്ഭുജാവല്ലരീദൃശ്യമൂലോ-
ച്ചലദ്ഭ്രൂലതാവിഭ്രമഭ്രാജദക്ഷം |
മരുത്സുന്ദരീചാമരൈഃ സേവ്യമാനം
ഗണാധീശമീശാനസൂനും തമീഡേ ||
അർത്ഥം:
നൃത്തം ചെയ്യുമ്പോൾ വള്ളികൾ പോലെ മുകളിലേക്കുയർത്തിയ കൈകളുള്ളവനും, മനോഹരമായി ചലിക്കുന്ന പുരികങ്ങളും തിളങ്ങുന്ന കണ്ണുകളും കൊണ്ട് ശോഭിക്കുന്നവനും, ദേവസ്ത്രീകളാൽ വെൺചാമരം വീശി സേവിക്കപ്പെടുന്നവനുമായ ശിവപുത്രനെ ഞാൻ സ്തുതിക്കുന്നു.
6
സ്ഫുരന്നിഷ്ഠുരാലോലപിങ്ഗാക്ഷിതാരം
കൃപാകോമളോദാരലീലാവതാരം |
കലാബിന്ദുഗം ഗീയതേ യോഗിവര്യൈ-
ർഗ്ഗണാധീശമീശാനസൂനും തമീഡേ ||
അർത്ഥം:
തിളങ്ങുന്നതും ഉരുളുന്നതുമായ ചുവപ്പുകലർന്ന കണ്ണുകളുള്ളവനും, അപാരമായ കാരുണ്യം കൊണ്ട് മനോഹരമായ ലീലകൾ ആടുവാൻ അവതരിച്ചവനും, ശ്രേഷ്ഠരായ യോഗികളാൽ 'നാദ-ബിന്ദു' സ്വരൂപനായി (ഓംകാരത്തിന്റെ പൊരുളായി) വാഴ്ത്തപ്പെടുന്നവനുമായ ശിവപുത്രനെ ഞാൻ സ്തുതിക്കുന്നു.
7
യമേകാക്ഷരം നിർമ്മലം നിർവ്വികല്പം
ഗുണാതീതമാനന്ദമാകാരശൂന്യം |
പരം പാരമോങ്കാരമാമ്നായഗർഭം
വദന്തി പ്രഗൽഭം പുരാണം തമീഡേ ||
അർത്ഥം:
ആരെയാണോ നാശമില്ലാത്ത ഒറ്റ അക്ഷരമായി (ഓംകാരം), പരിശുദ്ധനായി, മാറ്റങ്ങളില്ലാത്തവനായി, ത്രിഗുണങ്ങളെ അതിജീവിച്ചവനായി, ആനന്ദസ്വരൂപനായി, രൂപമില്ലാത്തവനായി, വേദങ്ങളുടെ കാതലായ പരബ്രഹ്മമായി ജ്ഞാനികൾ വാഴ്ത്തുന്നത്, പുരാണപുരുഷനായ ആ ശിവപുത്രനെ ഞാൻ സ്തുതിക്കുന്നു.
8
ചിദാനന്ദസാന്ദ്രായ ശാന്തായ തുഭ്യം
നമോ വിശ്വകർത്രേ ച ഹർത്രേ ച തുഭ്യം |
നമോഽനന്തലീലായ കൈവല്യഭാസേ
നമോ വിശ്വബീജ പ്രസീദേശസൂനോ ||
അർത്ഥം:
സച്ചിദാനന്ദസ്വരൂപനും ശാന്തനുമായ അങ്ങയ്ക്കായി നമസ്കാരം. ഈ പ്രപഞ്ചത്തെ സൃഷ്ടിക്കുന്നവനും സംഹരിക്കുന്നവനുമായ അങ്ങയ്ക്ക് നമസ്കാരം. അനന്തമായ ലീലകൾ ആടുന്നവനും മോക്ഷത്തിന്റെ പ്രകാശമായി വർത്തിക്കുന്നവനുമായ അങ്ങയ്ക്ക് നമസ്കാരം. പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ കാരണഭൂതനായ അല്ലയോ ശിവപുത്രാ, എന്നിൽ കനിഞ്ഞരുളിയാലും.
9 (ഫലശ്രുതി / പാരായണ ഫലം)
ഇമം സംസ്തവം പ്രാതരുത്ഥായ ഭക്ത്യാ
പഠേദ്യസ്തു മർത്ത്യോ ലഭേത്സർവ്വകാമാൻ |
ഗണേശപ്രസാദേന സിധ്യന്തി വാചോ
ഗണേശേ വിഭൗ ദുർല്ലഭം കിം പ്രസന്നേ ||
അർത്ഥം:
ഏതൊരു മനുഷ്യനാണോ അതിരാവിലെ എഴുന്നേറ്റ് ഭക്തിയോടെ ഈ സ്തോത്രം ജപിക്കുന്നത്, അവൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നതെല്ലാം നേടിയെടുക്കും. ഗണപതിഭഗവാന്റെ അനുഗ്രഹത്താൽ അവൻ്റെ വാക്കുകൾ ഫലിക്കും (വാക്സിദ്ധി ലഭിക്കും). സർവ്വശക്തനായ ഗണപതി പ്രസാദിച്ചാൽ ഈ ലോകത്തിൽ നേടാൻ കഴിയാത്തതായി എന്തുണ്ട്? (ഒന്നുമില്ല).
രണത്ക്ഷുദ്രഘണ്ടാനിനാദാഭിരാമം
ചലത്താണ്ഡവോദ്ദണ്ഡവത്പദ്മതാലം।
ലസത്തുന്ദിലാംഗോപരിവ്യാലഹാരം
ഗണാധീശമീശാനസൂനും തമീഡേ॥
ധ്വനിധ്വംസവീണാലയോല്ലാസിവക്ത്രം
സ്ഫുരച്ഛുണ്ഡദണ്ഡോല്ലസദ്ബീജപൂരം।
ഗലദ്ദർപസൗഗന്ധ്യലോലാലിമാലം
ഗണാധീശമീശാനസൂനും തമീഡേ॥
പ്രകാശജ്ജപാരക്തരത്നപ്രസൂന-
പ്രവാലപ്രഭാതാരുണജ്യോതിരേകം।
പ്രലംബോദരം വക്രതുണ്ഡൈകദന്തം
ഗണാധീശമീശാനസൂനും തമീഡേ॥
വിചിത്രസ്ഫുരദ്രത്നമാലാകിരീടം
കിരീടോല്ലസച്ചന്ദ്രരേഖാവിഭൂഷം।
വിഭൂഷൈകഭൂശം ഭവധ്വംസഹേതും
ഗണാധീശമീശാനസൂനും തമീഡേ॥
ഉദഞ്ചദ്ഭുജാവല്ലരീദൃശ്യമൂലോ-
ച്ചലദ്ഭ്രൂലതാവിഭ്രമഭ്രാജദക്ഷം।
മരുത്സുന്ദരീചാമരൈഃ സേവ്യമാനം
ഗണാധീശമീശാനസൂനും തമീഡേ॥
സ്ഫുരന്നിഷ്ഠുരാലോലപിംഗാക്ഷിതാരം
കൃപാകോമലോദാരലീലാവതാരം।
കലാബിന്ദുഗം ഗീയതേ യോഗിവര്യൈ-
ര്ഗണാധീശമീശാനസൂനും തമീഡേ॥
യമേകാക്ഷരം നിർമലം നിർവികല്പം
ഗുണാതീതമാനന്ദമാകാരശൂന്യം।
പരം പാരമോങ്കാരമാമ്നായഗർഭം
വദന്തി പ്രഗൽഭം പുരാണം തമീഡേ॥
ചിദാനന്ദസാന്ദ്രായ ശാന്തായ തുഭ്യം
നമോ വിശ്വകർത്രേ ച ഹർത്രേ ച തുഭ്യം।
നമോഽനന്തലീലായ കൈവല്യഭാസേ
നമോ വിശ്വബീജ പ്രസീദേശസൂനോ ॥
ഇമം സംസ്തവം പ്രാതരുത്ഥായ ഭക്ത്യാ
പഠേദ്യസ്തു മർത്യോ ലഭേത്സർവകാമാൻ।
ഗണേശപ്രസാദേന സിധ്യന്തി വാചോ
ഗണേശേ വിഭൗ ദുർലഭം കിം പ്രസന്നേ॥
Other stotras
