Meaning:
Verse 1
ഏകദന്തം മഹാകായം തപ്തകാഞ്ചനസന്നിഭം.
ലംബോദരം വിശാലാക്ഷം വന്ദേഽഹം ഗണനായകം.
ഒറ്റക്കൊമ്പുള്ളവനും പർവ്വതം പോലെ വലിയ ശരീരത്തോടു കൂടിയവനും ഉരുക്കിയ സ്വർണ്ണത്തിന്റേതായ തിളക്കമുള്ളവനുമായ ഗണനായകനെ ഞാൻ വന്ദിക്കുന്നു. വിശാലമായ വയറും വലിയ കണ്ണുകളുമുള്ള ഭഗവാൻ വിഘ്നങ്ങളെ നീക്കുന്നവനാണ്. ഈ ശ്ലോകത്തിന്റെ പദാനുപദ അർത്ഥം ഭൗതികമായ രൂപവർണ്ണനയാണെങ്കിലും ഇതിൽ ആഴമേറിയ ദാർശനിക തത്വങ്ങൾ അടങ്ങിയിരിക്കുന്നു.
പുരാണങ്ങൾ അനുസരിച്ച് ഭാരതയുദ്ധം രചിക്കുന്നതിനായി സ്വന്തം കൊമ്പ് ഒടിച്ചെടുത്തതിനാലാണ് ഗണേശൻ ഏകദന്തനായത്. ഇത് അറിവിനായുള്ള ത്യാഗത്തെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. ആത്മീയമായി ചിന്തിക്കുമ്പോൾ ഏകദന്തം എന്നത് അദ്വൈതത്തെ അഥവാ പരമാത്മാവിന്റെ ഏകത്വത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. രണ്ടെന്ന ഭാവമില്ലാത്ത പരമമായ സത്യമാണ് ഏകദന്തം എന്ന പദത്തിലൂടെ അർത്ഥമാക്കുന്നത്. മഹാകായം എന്നത് ഈ പ്രപഞ്ചം മുഴുവൻ അദ്ദേഹത്തിന്റെ ശരീരമാണെന്ന വിരാട് രൂപത്തെ ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നു.
തപ്തകാഞ്ചനസന്നിഭം എന്നത് ഭഗവാന്റെ പരിശുദ്ധിയെയും തേജസ്സിനെയും സൂചിപ്പിക്കുന്നു. അഗ്നിയിൽ ശുദ്ധീകരിച്ച സ്വർണ്ണം പോലെ തിളങ്ങുന്ന അറിവിന്റെ പ്രകാശമാണ് ഗണപതി. ലംബോദരൻ എന്ന നാമം പ്രപഞ്ചത്തിലെ സകല ചരാചരങ്ങളും ആ വയറിനുള്ളിൽ കുടികൊള്ളുന്നു എന്ന പ്രപഞ്ച സത്യത്തെ വെളിപ്പെടുത്തുന്നു. വിശാലമായ കണ്ണുകൾ ഭക്തന്റെ ഓരോ ചലനങ്ങളെയും വീക്ഷിക്കുന്ന ദൈവത്തിന്റെ സർവ്വവ്യാപിത്വത്തെയാണ് കാണിക്കുന്നത്. ഗണങ്ങളുടെ നാഥനായ ഗണേശൻ ബുദ്ധിയുടെയും സിദ്ധിയുടെയും പ്രതീകമാണ്.
Verse 2
മൗഞ്ജീകൃഷ്ണാജിനധരം നാഗയജ്ഞോപവീതിനം.
ബാലേന്ദുസുകലാമൗലിം വന്ദേഽഹം ഗണനായകം.
മൗഞ്ജിപ്പുല്ല് കൊണ്ടുള്ള അരഞ്ഞാണും കൃഷ്ണമൃഗത്തിന്റെ തോലും ധരിച്ചവനും സർപ്പത്തെ പൂണൂലായി അണിഞ്ഞവനുമായ ഗണനായകനെ ഞാൻ നമസ്കരിക്കുന്നു. തന്റെ ശിരസ്സിൽ ബാലചന്ദ്രനെ ചൂടിയ ഭഗവാൻ സകല വിദ്യകളുടെയും അധിപനാണ്. ഈ ശ്ലോകം ഗണേശന്റെ ബ്രഹ്മചര്യ ഭാവത്തെയും വൈദിക പശ്ചാത്തലത്തെയുമാണ് എടുത്തു കാണിക്കുന്നത്.
പുരാണങ്ങളിൽ ഗണേശനെ പരമശിവന്റെ പുത്രനായിട്ടാണ് വർണ്ണിക്കുന്നത്. അതിനാൽ തന്നെ പിതാവിനെപ്പോലെ സർപ്പത്തെയും ചന്ദ്രക്കലയെയും ഭഗവാൻ ധരിച്ചിരിക്കുന്നു. ഒരു കഥയനുസരിച്ച് ഭക്ഷണം കഴിഞ്ഞ് മടങ്ങുമ്പോൾ വയറ് പൊട്ടാതിരിക്കാനാണ് ഭഗവാൻ പാമ്പിനെ അരയിൽ കെട്ടിയത്. എന്നാൽ തത്വശാസ്ത്രപരമായി പാമ്പ് എന്നത് കുണ്ഡലിനീ ശക്തിയുടെ പ്രതീകമാണ്. പ്രപഞ്ചശക്തിയെ നിയന്ത്രിക്കുന്നവൻ എന്നാണ് നാഗയജ്ഞോപവീതി എന്നതുകൊണ്ട് അർത്ഥമാക്കുന്നത്.
മൗഞ്ജിയും കൃഷ്ണാജിനവും ധരിക്കുന്നത് ഒരു യഥാർത്ഥ ബ്രഹ്മചാരിയുടെയും വിദ്യാർത്ഥിയുടെയും ലക്ഷണമാണ്. ഗണപതി വിദ്യാരംഭത്തിന്റെ ദേവനാകയാൽ ഈ വേഷം അറിവ് സമ്പാദിക്കാനാവശ്യമായ അച്ചടക്കത്തെയും ഏകാഗ്രതയെയും സൂചിപ്പിക്കുന്നു. ശിരസ്സിലെ ചന്ദ്രക്കല സമയത്തിന്റെ നിയന്ത്രണത്തെയും മനസ്സിന്റെ ശാന്തിയെയും അടയാളപ്പെടുത്തുന്നു. വളർന്നു വരുന്ന ചന്ദ്രൻ ജ്ഞാനത്തിന്റെ ക്രമാനുഗതമായ വളർച്ചയെയും ആത്മീയമായ ഉണർവിനെയും പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു.
Verse 3
അംബികാഹൃദയാനന്ദം മാതൃഭിഃ പരിവേഷ്ടിതം.
ഭക്തിപ്രിയം മദോന്മത്തം വന്ദേഽഹം ഗണനായകം.
അംബികയായ പാർവ്വതീദേവിയുടെ ഹൃദയത്തിന് സന്തോഷം നൽകുന്നവനും സപ്തമാതൃക്കളാൽ ചുറ്റപ്പെട്ടവനുമായ ഗണനായകനെ ഞാൻ വന്ദിക്കുന്നു. ഭക്തിയെ സ്നേഹിക്കുന്നവനും ആനന്ദലഹരിയിൽ ഇരിക്കുന്നവനുമായ ഭഗവാൻ ഭക്തരുടെ ആശ്രയമാണ്. മാതൃസ്നേഹത്തിന്റെയും ആത്മീയ ആനന്ദത്തിന്റെയും മനോഹരമായ ഒരു ചിത്രം ഈ ശ്ലോകം നൽകുന്നു.
പുരാണങ്ങളിൽ പാർവ്വതീദേവി തന്റെ ശരീരത്തിലെ ചന്ദനക്കൂട്ടിൽ നിന്നും ജീവൻ നൽകി സൃഷ്ടിച്ച പുത്രനാണ് ഗണേശൻ. അതുകൊണ്ട് തന്നെ മാതൃപുത്ര ബന്ധത്തിന്റെ ഉദാത്തമായ ഉദാഹരണമാണ് അദ്ദേഹം. സപ്തമാതൃക്കൾ എപ്പോഴും ഭഗവാനെ പരിരക്ഷിക്കുകയും പരിചരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ഇത് പ്രപഞ്ചത്തിലെ മാതൃശക്തി അഥവാ പ്രകൃതി പുരുഷനായ ഗണപതിയെ സേവിക്കുന്നു എന്ന തത്വത്തെയാണ് കാണിക്കുന്നത്.
ഭക്തിപ്രിയം എന്നത് ഭഗവാൻ ബാഹ്യമായ ആചാരങ്ങളേക്കാൾ ഭക്തന്റെ ഹൃദയത്തിലെ ശുദ്ധമായ സ്നേഹത്തിനാണ് പ്രാധാന്യം നൽകുന്നത് എന്ന് വ്യക്തമാക്കുന്നു. മദോന്മത്തൻ എന്ന പദത്തിന് ഭൗതികമായ അർത്ഥമല്ല ഇവിടെയുള്ളത്. ആത്മജ്ഞാനത്തിന്റെ പരമാനന്ദത്തിൽ മുഴുകിയിരിക്കുന്ന അവസ്ഥയെയാണ് ഇത് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്. ഒരു മദയാനയെപ്പോലെ തടസ്സങ്ങളില്ലാതെ മുന്നേറുന്ന ആത്മീയ തേജസ്സാണ് ഗണപതി. ഭക്തർക്ക് ആനന്ദം നൽകുകയും അവരുടെ ദുഃഖങ്ങൾ മാറ്റുകയും ചെയ്യുന്ന ഗണനായകൻ കരുണാമയനാണ്.
Verse 4
ചിത്രരത്നവിചിത്രാംഗം ചിത്രമാലാവിഭൂഷിതം.
ചിത്രരൂപധരം ദേവം വന്ദേഽഹം ഗണനായകം.
വിവിധങ്ങളായ രത്നങ്ങൾ പതിച്ച ആഭരണങ്ങളാൽ ശോഭിക്കുന്ന ശരീരത്തോടു കൂടിയവനും മനോഹരമായ മാലകൾ അണിഞ്ഞവനുമായ ഗണനായകനെ ഞാൻ നമസ്കരിക്കുന്നു. വിസ്മയകരമായ രൂപങ്ങൾ ധരിക്കുന്ന ദേവൻ പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ വൈവിധ്യത്തെയാണ് പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നത്. ഈ ശ്ലോകം ഭഗവാന്റെ സൗന്ദര്യത്തെയും പ്രപഞ്ചത്തിലെ അദ്ദേഹത്തിന്റെ അനേകവിധമായ വെളിപ്പെടലുകളെയും സ്തുതിക്കുന്നു.
ഗണപതിയുടെ രൂപം തന്നെ അത്ഭുതകരമാണ്. ആനയുടെ തലയും മനുഷ്യന്റെ ഉടലുമുള്ള ഈ രൂപം പ്രകൃതിയുടെയും മനുഷ്യന്റെയും സമന്വയമാണ്. ചിത്രരൂപധരം എന്ന വിശേഷണം അദ്ദേഹം പല രൂപങ്ങളിൽ ഭക്തർക്ക് ദർശനം നൽകുന്നു എന്ന് സൂചിപ്പിക്കുന്നു. വിഘ്നേശ്വരനായും വിദ്യാലക്ഷ്മിയായും സിദ്ധിവിനായകനായും ഒക്കെ അദ്ദേഹം വാഴ്ത്തപ്പെടുന്നു. രത്നങ്ങളും മാലകളും പ്രപഞ്ചത്തിലെ ഐശ്വര്യത്തെയും സൗന്ദര്യത്തെയുമാണ് അടയാളപ്പെടുത്തുന്നത്.
ആത്മീയമായി നോക്കിയാൽ ഈ ലോകം തന്നെ ഈശ്വരന്റെ ചിത്രരൂപമാണ്. വൈവിധ്യമാർന്ന ഈ പ്രപഞ്ചത്തിലെ ഓരോ കണികയിലും ഗണപതി കുടികൊള്ളുന്നു. ചിത്രരത്നങ്ങൾ എന്നത് മനസ്സിന്റെ വിവിധ ഭാവങ്ങളെയും അറിവിന്റെ വിഭിന്ന തലങ്ങളെയും സൂചിപ്പിക്കുന്നു. ഈ വൈവിധ്യങ്ങൾക്കിടയിലും ഏകമായ ചൈതന്യമായി നിൽക്കുന്ന ഗണനായകനെ വന്ദിക്കുന്നതിലൂടെ ഭക്തന് പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ യഥാർത്ഥ സ്വരൂപം മനസ്സിലാക്കാൻ സാധിക്കുന്നു. സർവ്വാലങ്കാര വിഭൂഷിതനായ ഭഗവാൻ ഭക്തരുടെ ജീവിതത്തിൽ ഐശ്വര്യം നിറയ്ക്കുന്നു.
Verse 5
ഗജവക്ത്രം സുരശ്രേഷ്ഠം കർണചാമരഭൂഷിതം.
പാശാങ്കുശധരം ദേവം വന്ദേഽഹം ഗണനായകം.
ആനയുടെ മുഖമുള്ളവനും ദേവന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനും ചാമരം പോലെയുള്ള ചെവികളാൽ ശോഭിക്കുന്നവനുമായ ഗണനായകനെ ഞാൻ വന്ദിക്കുന്നു. കയ്യിൽ പാശവും അങ്കുശവും ധരിച്ച ഭഗവാൻ വിഘ്നങ്ങളെ അകറ്റുന്നവനാണ്. ആനയുടെ മുഖം ബുദ്ധിയുടെയും ഗാംഭീര്യത്തിന്റെയും പ്രതീകമായി ഭാരതീയ ദർശനങ്ങളിൽ കരുതപ്പെടുന്നു.
പുരാണങ്ങളിൽ ഗജമുഖൻ എന്ന പേര് ഭഗവാന് ലഭിച്ചതിനെക്കുറിച്ച് നിരവധി കഥകളുണ്ട്. ആനയുടെ തല ജ്ഞാനത്തിന്റെ പ്രതീകമാണ്. വലിയ ചെവികൾ കൊണ്ട് ഭക്തരുടെ സങ്കടങ്ങൾ ശ്രദ്ധാപൂർവ്വം കേൾക്കുന്ന കരുണാമയനാണ് ഗണപതി. കർണചാമരം എന്നത് വിവേചന ബുദ്ധിയെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. നല്ലതിനെ സ്വീകരിക്കാനും ചീത്തയെ തള്ളിക്കളയാനും ആ വലിയ ചെവികൾ നമ്മെ പഠിപ്പിക്കുന്നു. ഇത് ആത്മീയ ജീവിതത്തിലെ ശ്രവണത്തിന്റെ പ്രാധാന്യത്തെ ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നു.
ഭഗവാന്റെ കൈകളിലെ പാശവും അങ്കുശവും വളരെ വലിയ ദാർശനിക അർത്ഥമുള്ളവയാണ്. പാശം അഥവാ കയർ ഭക്തരെ ലൗകികമായ ആസക്തികളിൽ നിന്നും വലിച്ച് ദൈവത്തിലേക്ക് അടുപ്പിക്കുന്നു. അങ്കുശം എന്നത് ആനയെ മെരുക്കാൻ ഉപയോഗിക്കുന്ന തോട്ടി പോലെ നമ്മുടെ അഹങ്കാരത്തെയും തെറ്റായ ചിന്തകളെയും അടിച്ചമർത്താൻ ഉപയോഗിക്കുന്നു. ലൗകിക പാശങ്ങളെ മുറിച്ചുമാറ്റി മോക്ഷത്തിലേക്ക് നയിക്കുന്നവനാണ് ഗണപതി. സുരശ്രേഷ്ഠനായ അദ്ദേഹം എല്ലാ തടസ്സങ്ങളെയും നീക്കി വിജയത്തിലേക്ക് വഴി നടത്തുന്നു.
Verse 6
മൂഷകോത്തമമാരുഹ്യ ദേവാസുരമഹാഹവേ.
യോദ്ധുകാമം മഹാവീര്യം വന്ദേഽഹം ഗണനായകം.
ഏറ്റവും ഉത്തമമായ എലിയുടെ പുറത്തേറി ദേവാസുര യുദ്ധത്തിൽ പോരാടാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്ന മഹാപരാക്രമിയായ ഗണനായകനെ ഞാൻ വന്ദിക്കുന്നു. ചെറിയൊരു എലിയെ തന്റെ വാഹനമാക്കി മാറ്റിയ ഭഗവാന്റെ വൈഭവം അത്ഭുതകരമാണ്. യുദ്ധരംഗത്ത് ദേവന്മാരെ സംരക്ഷിക്കുന്ന സേനാധിപനായും ഗണേശനെ ഇവിടെ കാണാൻ സാധിക്കുന്നു.
ഗണപതിയുടെ വാഹനം എലിയാണ് എന്നത് വലിയൊരു തത്വമാണ് വെളിപ്പെടുത്തുന്നത്. എലി എന്നത് മനുഷ്യന്റെ അദമ്യമായ ആഗ്രഹങ്ങളുടെയും ചഞ്ചലമായ മനസ്സിന്റെയും പ്രതീകമാണ്. എലി എപ്പോഴും സാധനങ്ങൾ കരണ്ടു മുറിക്കുന്നത് പോലെ ആഗ്രഹങ്ങൾ നമ്മുടെ സമാധാനത്തെ ഇല്ലാതാക്കുന്നു. ആ എലിയുടെ മുകളിൽ ഇരിക്കുന്ന ഭഗവാൻ തന്റെ മനസ്സിനെയും ആഗ്രഹങ്ങളെയും പൂർണ്ണമായും നിയന്ത്രിച്ചവനാണ് എന്ന് കാട്ടിത്തരുന്നു. എത്ര ചെറിയ ജീവിയാണെങ്കിലും ഈശ്വര സാമീപ്യത്താൽ അത് ഉത്തമമായി മാറുന്നു.
ദേവാസുര യുദ്ധം എന്നത് പുറമെയുള്ള ഒരു പോരാട്ടം മാത്രമല്ല. അത് നമ്മുടെ ഉള്ളിലെ നന്മയും തിന്മയും തമ്മിലുള്ള നിരന്തരമായ കലഹമാണ്. ഈ യുദ്ധത്തിൽ ജയിക്കാൻ ഗണപതിയുടെ സഹായം അത്യാവശ്യമാണ്. മഹാവീര്യം എന്ന പദം ഭഗവാന്റെ അപ്രതിഹതമായ ശക്തിയെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. വിഘ്നങ്ങളെയും ശത്രുക്കളെയും നിഷ്പ്രയാസം തകർക്കാൻ കഴിവുള്ള വിനായകൻ ധീരതയുടെയും വിജയത്തിന്റെയും പ്രതീകമാണ്. ഭക്തർക്ക് ആത്മബലവും ധൈര്യവും നൽകുന്നവനാണ് അദ്ദേഹം.
Verse 7
യക്ഷകിന്നരഗന്ധർവസിദ്ധവിദ്യാധരൈഃ സദാ.
സ്തൂയമാനം മഹാത്മാനം വന്ദേഽഹം ഗണനായകം.
യക്ഷന്മാരും കിന്നരന്മാരും ഗന്ധർവ്വന്മാരും സിദ്ധന്മാരും വിദ്യാധരന്മാരും എപ്പോഴും സ്തുതിക്കുന്ന മഹാത്മാവായ ഗണനായകനെ ഞാൻ വന്ദിക്കുന്നു. സ്വർഗ്ഗീയരായ ഈ ദേവഗണങ്ങളെല്ലാം ഭഗവാന്റെ മഹിമയെ വാഴ്ത്തിപ്പാടുന്നു. ഈ ശ്ലോകം ഗണപതിയുടെ സാർവ്വത്രികമായ സ്വീകാര്യതയെയും ആത്മീയ ഔന്നത്യത്തെയുമാണ് വ്യക്തമാക്കുന്നത്.
പുരാണ പ്രകാരം ഗന്ധർവ്വന്മാർ സംഗീതജ്ഞരും കിന്നരന്മാർ നർത്തകരുമാണ്. സിദ്ധന്മാർ ആത്മീയമായ ഔന്നത്യം പ്രാപിച്ചവരാണ്. ഇത്തരത്തിൽ കലയിലും അറിവിലും ആത്മീയതയിലും ഉയർന്ന നിൽക്കുന്നവരെല്ലാം ഗണപതിയെ ആരാധിക്കുന്നു എന്നത് അദ്ദേഹം സകല വിദ്യകളുടെയും ഉറവിടമാണെന്ന് തെളിയിക്കുന്നു. ഏതൊരു കാര്യത്തിനും തുടക്കത്തിൽ ഗണപതിയെ സ്മരിക്കുന്നത് ഭാരതീയ സംസ്കാരത്തിന്റെ ഭാഗമാണ്.
മഹാത്മാവ് എന്ന പ്രയോഗം ഭഗവാന്റെ വിശാലമായ മനസ്സിനെയും പരമാത്മ സ്വരൂപത്തെയും കാണിക്കുന്നു. അദ്ദേഹം വ്യക്തിഗതമായ ഒരു ദേവൻ മാത്രമല്ല സകല ചൈതന്യങ്ങളുടെയും അധിനാഥനാണ്. എല്ലാവരാലും സ്തുതിക്കപ്പെടുന്നവൻ എന്നതിലൂടെ ഭഗവാൻ എല്ലാവർക്കും ആശ്രയിക്കാവുന്ന സത്യമാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കാം. ഉന്നതരായ ദേവതകൾ പോലും ഭഗവാനെ വന്ദിക്കുന്നത് അദ്ദേഹത്തിന്റെ അറിവിനോടുള്ള ബഹുമാനം കൊണ്ടാണെന്ന് ആത്മീയ ഗ്രന്ഥങ്ങൾ പറയുന്നു. സദാ സ്തുതിക്കപ്പെടുന്ന ഭഗവാൻ എന്നും ഭക്തരോടൊപ്പം ഉണ്ടെന്ന് ഇത് ഉറപ്പു നൽകുന്നു.
Verse 8
സർവവിഘ്നഹരം ദേവം സർവവിഘ്നവിവർജിതം.
സർവസിദ്ധിപ്രദാതാരം വന്ദേഽഹം ഗണനായകം.
സകല തടസ്സങ്ങളെയും നീക്കുന്നവനും തനിക്ക് യാതൊരുവിധ തടസ്സങ്ങളുമില്ലാത്തവനും എല്ലാ സിദ്ധികളും നൽകുന്നവനുമായ ഗണനായകനെ ഞാൻ വന്ദിക്കുന്നു. വിഘ്നേശ്വരൻ എന്ന നാമം ഭഗവാന്റെ ഏറ്റവും പ്രധാനപ്പെട്ട വിശേഷണമാണ്. ജീവിതത്തിലെ ഏത് പ്രതിസന്ധിയിലും തുണയാകുന്ന ദൈവമായി ഗണേശൻ വാഴ്ത്തപ്പെടുന്നു.
ജീവിതത്തിൽ പലതരത്തിലുള്ള വിഘ്നങ്ങൾ ഉണ്ടാകാം. ശാരീരികവും മാനസികവും ആത്മീയവുമായ തടസ്സങ്ങളെ ഇല്ലാതാക്കാൻ ഗണപതിക്ക് സാധിക്കുന്നു. സർവവിഘ്നവിവർജിതൻ എന്ന പ്രയോഗം അദ്ദേഹം മായയ്ക്ക് അതീതനാണെന്നും അദ്ദേഹത്തെ തടയാൻ പ്രപഞ്ചത്തിൽ ഒന്നിനും കഴിയില്ലെന്നും വ്യക്തമാക്കുന്നു. തടസ്സങ്ങൾ മാറ്റുക മാത്രമല്ല തടസ്സമില്ലാത്ത പാത ഒരുക്കുക എന്നതും ഭഗവാന്റെ കൃപയാണ്.
സിദ്ധി എന്നത് ലക്ഷ്യപ്രാപ്തിയാണ്. ഐഹികമായ നേട്ടങ്ങളും ആത്മീയമായ ജ്ഞാനവും ഒരേപോലെ നൽകുന്നവനാണ് ഗണപതി. ഗണപതിയുടെ പത്നിമാരായി സിദ്ധിയെയും ബുദ്ധിയെയും കണക്കാക്കുന്നത് ഇതുകൊണ്ടാണ്. ബുദ്ധിയുള്ളവന് മാത്രമേ സിദ്ധി കൈവരിക്കാൻ കഴിയൂ. എല്ലാവിധ വിജയങ്ങളുടെയും ഐശ്വര്യത്തിന്റെയും ദാതാവായ ഗണനായകൻ ഭക്തരുടെ ആഗ്രഹങ്ങൾ പൂർത്തീകരിക്കുന്നു. ഈ ശ്ലോകം ഭഗവാന്റെ സംരക്ഷണത്തിലും കൃപയിലുമുള്ള പൂർണ്ണമായ വിശ്വാസത്തെ ദൃഢപ്പെടുത്തുന്നു.
Verse 9
ഗണാഷ്ടകമിദം പുണ്യം യഃ പഠേത് സതതം നരഃ.
സിദ്ധ്യന്തി സർവകാര്യാണി വിദ്യാവാൻ ധനവാൻ ഭവേത്.
പുണ്യകരമായ ഈ ഗണാഷ്ടകം നിത്യവും പാരായണം ചെയ്യുന്ന മനുഷ്യന് എല്ലാ കാര്യങ്ങളിലും വിജയം ലഭിക്കും. അയാൾ വിദ്യയുള്ളവനും ധനവാനുമായിത്തീരും. ഈ ശ്ലോകം ഈ സ്തോത്രത്തിന്റെ ഫലശ്രുതിയാണ്. ഭക്തിയോടെയുള്ള ജപം ഭക്തന്റെ ജീവിതത്തിൽ കൊണ്ടുവരുന്ന മാറ്റങ്ങളെക്കുറിച്ച് ഇവിടെ പ്രതിപാദിക്കുന്നു.
ഫലശ്രുതി എന്നത് കേവലം വാഗ്ദാനങ്ങളല്ല മറിച്ച് ഈ സ്തോത്രം നൽകുന്ന മാനസികവും ആത്മീയവുമായ ഊർജ്ജത്തെയാണ് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്. സതതം അഥവാ എപ്പോഴും പഠിക്കുന്നവൻ എന്നതിലൂടെ ഭക്തിയിലെ നിരന്തരമായ പരിശീലനം ആവശ്യമാണെന്ന് കാണിക്കുന്നു. ശ്രദ്ധയോടെയും ഏകാഗ്രതയോടെയും ഭഗവാനെ സ്മരിക്കുമ്പോൾ നമ്മുടെ ബുദ്ധി തെളിയുകയും കർമ്മങ്ങൾ ഫലവത്താവുകയും ചെയ്യുന്നു.
വിദ്യയും ധനവും ഒരുപോലെ പ്രാധാന്യമുള്ളതാണ്. അറിവില്ലാത്ത ധനം നാശത്തിനിടയാക്കും. എന്നാൽ ഗണപതിയുടെ കൃപയാൽ ലഭിക്കുന്ന വിദ്യയും ധനവും വ്യക്തിയുടെയും സമൂഹത്തിന്റെയും ഉന്നമനത്തിന് സഹായിക്കുന്നു. സർവകാര്യസിദ്ധി എന്നതുകൊണ്ട് ഉദ്ദേശിക്കുന്നത് ലക്ഷ്യബോധത്തോടെയുള്ള പ്രവൃത്തികൾക്ക് ലഭിക്കുന്ന ഈശ്വരസഹായമാണ്. ഗണപതിയെ ഹൃദയത്തിൽ പ്രതിഷ്ഠിച്ച് ഈ അഷ്ടകം ചൊല്ലുന്നവർക്ക് വിഘ്നങ്ങളില്ലാത്ത ഉത്തമമായ ജീവിതം നയിക്കാൻ സാധിക്കുമെന്ന് ഈ ഫലശ്രുതി ഉറപ്പു നൽകുന്നു.
Lyrics:
ഏകദന്തം മഹാകായം തപ്തകാഞ്ചനസന്നിഭം.
ലംബോദരം വിശാലാക്ഷം വന്ദേഽഹം ഗണനായകം..1..
മൗഞ്ജീകൃഷ്ണാജിനധരം നാഗയജ്ഞോപവീതിനം.
ബാലേന്ദുസുകലാമൗലിം വന്ദേഽഹം ഗണനായകം..2..
അംബികാഹൃദയാനന്ദം മാതൃഭിഃ പരിവേഷ്ടിതം.
ഭക്തിപ്രിയം മദോന്മത്തം വന്ദേഽഹം ഗണനായകം..3..
ചിത്രരത്നവിചിത്രാംഗം ചിത്രമാലാവിഭൂഷിതം.
ചിത്രരൂപധരം ദേവം വന്ദേഽഹം ഗണനായകം..4..
ഗജവക്ത്രം സുരശ്രേഷ്ഠം കർണചാമരഭൂഷിതം.
പാശാങ്കുശധരം ദേവം വന്ദേഽഹം ഗണനായകം..5..
മൂഷകോത്തമമാരുഹ്യ ദേവാസുരമഹാഹവേ.
യോദ്ധുകാമം മഹാവീര്യം വന്ദേഽഹം ഗണനായകം..6..
യക്ഷകിന്നരഗന്ധർവസിദ്ധവിദ്യാധരൈഃ സദാ.
സ്തൂയമാനം മഹാത്മാനം വന്ദേഽഹം ഗണനായകം..7..
സർവവിഘ്നഹരം ദേവം സർവവിഘ്നവിവർജിതം.
സർവസിദ്ധിപ്രദാതാരം വന്ദേഽഹം ഗണനായകം..8..
ഗണാഷ്ടകമിദം പുണ്യം യഃ പഠേത് സതതം നരഃ.
സിദ്ധ്യന്തി സർവകാര്യാണി വിദ്യാവാൻ ധനവാൻ ഭവേത്..9..