ജയകര ഗജാനന സ്തോത്രം

ജയ ദേവ ഗജാനന പ്രഭോ ജയ സർവാസുരഗർവഭേദക .
ജയ സങ്കടപാശമോചന പ്രണവാകാര വിനായകാഽവ മാം ..

'ഹേ ഗജാനനാ, ദേവന്മാരുടെ പ്രഭോ, അങ്ങ് വിജയിക്കട്ടെ. എല്ലാ അസുരന്മാരുടെയും അഹങ്കാരം നശിപ്പിക്കുന്നവനേ, അങ്ങ് വിജയിക്കട്ടെ.
സങ്കടങ്ങളുടെ ബന്ധനങ്ങളിൽ നിന്ന് മോചിപ്പിക്കുന്നവനേ, പ്രണവസ്വരൂപനായ വിനായകാ, അങ്ങ് വിജയിക്കട്ടെ. എന്നെ രക്ഷിക്കണേ.'

ഗണപതിയെ സ്തുതിച്ചുകൊണ്ട് ആരംഭിക്കുന്ന ഈ ശ്ലോകം, അദ്ദേഹത്തിന്‍റെ പ്രധാന ഗുണങ്ങളെ എടുത്തു കാണിക്കുന്നു. 'ഗജാനന പ്രഭോ' എന്നത് ആനയുടെ മുഖമുള്ള ദേവന്മാരുടെ നാഥൻ എന്നതിനെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. 'സർവാസുരഗർവഭേദക' എന്നത് എല്ലാ അസുരന്മാരുടെയും അഹങ്കാരം നശിപ്പിക്കുന്നവൻ എന്നതിലൂടെ തിന്മയെ ഇല്ലാതാക്കുന്ന ശക്തിയെയാണ് കുറിക്കുന്നത്. 'സങ്കടപാശമോചന' എന്നത് ഭക്തരുടെ ദുരിതങ്ങളെയും തടസ്സങ്ങളെയും നീക്കുന്നവനാണ് ഗണപതി എന്ന് വ്യക്തമാക്കുന്നു. 'പ്രണവാകാര വിനായകാ' എന്നത് ഓംകാരത്തിന്‍റെ രൂപത്തിലുള്ള വിനായകൻ എന്നതിലൂടെ അദ്ദേഹത്തിന്‍റെ ദിവ്യത്വവും ആത്മീയ പ്രാധാന്യവും ഊന്നിപ്പറയുന്നു. പ്രണവം എന്നത് പരബ്രഹ്മത്തെ സൂചിപ്പിക്കുന്നതിനാൽ, ഗണപതി പരബ്രഹ്മസ്വരൂപനാണെന്ന് ഇവിടെ പറയുന്നു. അവസാനമായി 'അവ മാം' എന്നതിലൂടെ ഭക്തൻ രക്ഷയ്ക്കായി അഭ്യർത്ഥിക്കുന്നു.

തവ ദേവ ജയന്തി മൂർതയഃ കലിതാഗണ്യസുപുണ്യകീർതയഃ .
മനസാ ഭജതാം ഹതാർതയഃ കൃതശീഘ്രാധികകാമപൂർതയഃ ..

'ഹേ ദേവാ, അങ്ങയുടെ രൂപങ്ങൾ വിജയിക്കട്ടെ. അവ എണ്ണിയാലൊടുങ്ങാത്ത പുണ്യകരമായ കീർത്തികളാൽ നിറഞ്ഞവയാണ്.
മനസ്സുകൊണ്ട് അങ്ങയെ ഭജിക്കുന്നവരുടെ ദുരിതങ്ങളെ ഇല്ലാതാക്കുകയും, അവരുടെ ആഗ്രഹങ്ങളെ വേഗത്തിൽ പൂർത്തീകരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നവയാണവ.'

ഗണപതിയുടെ വിവിധ രൂപങ്ങളെയും അവയുടെ മഹത്വത്തെയും ഈ ശ്ലോകം പ്രകീർത്തിക്കുന്നു. ഗണപതിക്ക് അനേകം രൂപങ്ങളുണ്ടെന്നും ഓരോ രൂപവും ഓരോ ഭാവത്തെയും ശക്തിയെയും പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നുവെന്നും ഇവിടെ പറയുന്നു. ഈ രൂപങ്ങളെല്ലാം 'അഗണ്യസുപുണ്യകീർതയഃ' അതായത് എണ്ണിയാലൊടുങ്ങാത്ത പുണ്യകരമായ കീർത്തികളാൽ നിറഞ്ഞവയാണ്. ഗണപതിയെ മനസ്സുകൊണ്ട് ഭജിക്കുന്നവരുടെ 'അർതയഃ' അഥവാ ദുരിതങ്ങൾ ഇല്ലാതാകുമെന്നും, അവരുടെ 'കാമപൂർതയഃ' അഥവാ ആഗ്രഹങ്ങൾ വേഗത്തിൽ സഫലമാകുമെന്നും ഈ ശ്ലോകം ഉറപ്പുനൽകുന്നു. ഭക്തിയുടെ ശക്തിയും ഗണപതിയുടെ അനുഗ്രഹവും ഇവിടെ വ്യക്തമാക്കുന്നു.

തവ രമ്യകഥാസ്വനാദരഃ സ നരോ ജന്മലയൈകമന്ദിരം .
ന പരത്ര ന ചേഹ സൗഖ്യഭാങ്നിജദുഷ്കർമവശാദ്വിമോഹഭാക് ..

'അങ്ങയുടെ മനോഹരമായ കഥകളിൽ ആദരവില്ലാത്തവൻ, അവൻ ജനനമരണങ്ങളുടെ ഏക ഭവനമാണ്.
അവന് ഈ ലോകത്തും പരലോകത്തും സുഖമുണ്ടാകില്ല, സ്വന്തം ദുഷ്കർമ്മങ്ങൾ കാരണം അവൻ മോഹത്തിൽ അകപ്പെടും.'

ഗണപതിയുടെ കഥകളെയും ലീലകളെയും ആദരിക്കാത്തവരുടെ അവസ്ഥയെക്കുറിച്ചാണ് ഈ ശ്ലോകം പറയുന്നത്. ഗണപതിയുടെ കഥകൾ കേൾക്കുകയും അതിൽ ആദരവ് കാണിക്കുകയും ചെയ്യുന്നത് പുണ്യകരമായ കാര്യമായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു. അങ്ങനെയല്ലാത്തവർ 'ജന്മലയൈകമന്ദിരം' അതായത് ജനനമരണ ചക്രത്തിൽ കുടുങ്ങിക്കിടക്കുന്നവരായിരിക്കും. അവർക്ക് ഈ ലോകത്തും പരലോകത്തും 'സൗഖ്യഭാങ്' അഥവാ സുഖം ലഭിക്കില്ല. 'നിജദുഷ്കർമവശാദ്വിമോഹഭാക്' എന്നതിലൂടെ സ്വന്തം ദുഷ്കർമ്മങ്ങൾ കാരണം അവർ മോഹത്തിൽ അകപ്പെടുകയും സത്യത്തെ തിരിച്ചറിയാതെ പോകുകയും ചെയ്യുമെന്ന് പറയുന്നു. ഗണപതിയുടെ കഥകൾ കേൾക്കുന്നതിലൂടെയും ധ്യാനിക്കുന്നതിലൂടെയും മോക്ഷമാർഗ്ഗം ലഭിക്കുമെന്ന വിശ്വാസത്തെ ഇത് ഊന്നിപ്പറയുന്നു.

ഗജവക്ത്ര തവാംഘ്രിപങ്കജേ ധ്വജവജ്രാങ്കയുതേ സദാ ഭജേ .
തവ മൂർതിമഹം പരിഷ്വജേ ത്വയി ഹൃന്മേഽസ്തു സുമൂഷകധ്വജേ ..

'ഹേ ഗജമുഖാ, അങ്ങയുടെ ധ്വജവും വജ്രവും അടയാളങ്ങളായുള്ള പാദപങ്കജങ്ങളിൽ ഞാൻ എപ്പോഴും ഭജിക്കുന്നു.
അങ്ങയുടെ രൂപത്തെ ഞാൻ ആലിംഗനം ചെയ്യുന്നു. നല്ല മൂഷികനെ കൊടിയടയാളമാക്കിയവനേ, എന്‍റെ ഹൃദയം അങ്ങയിൽ ലയിക്കട്ടെ.'

ഗണപതിയുടെ പാദപങ്കജങ്ങളെയും രൂപത്തെയും ഭക്തൻ സ്തുതിക്കുന്നതാണ് ഈ ശ്ലോകം. 'ഗജവക്ത്ര' എന്നത് ആനയുടെ മുഖമുള്ളവൻ എന്നതിനെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. ഗണപതിയുടെ പാദങ്ങളിൽ 'ധ്വജവജ്രാങ്കയുതേ' അതായത് ധ്വജം (കൊടി), വജ്രം (ഇടിമിന്നൽ) എന്നീ അടയാളങ്ങളുണ്ടെന്ന് ഇവിടെ പറയുന്നു. ഈ അടയാളങ്ങൾ അദ്ദേഹത്തിന്‍റെ ശക്തിയെയും വിജയത്തെയും സൂചിപ്പിക്കുന്നു. ഭക്തൻ ഗണപതിയുടെ പാദങ്ങളിൽ എപ്പോഴും ഭജിക്കുകയും അദ്ദേഹത്തിന്‍റെ രൂപത്തെ 'പരിഷ്വജേ' അഥവാ ആലിംഗനം ചെയ്യുകയും ചെയ്യുന്നു. 'സുമൂഷകധ്വജേ' എന്നത് നല്ല എലിയെ വാഹനമാക്കിയവൻ എന്നതിനെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. ഗണപതിയുടെ വാഹനം എലിയാണ്. ഭക്തന്‍റെ ഹൃദയം ഗണപതിയിൽ ലയിക്കട്ടെ എന്ന് പ്രാർത്ഥിച്ചുകൊണ്ട് പൂർണ്ണമായ സമർപ്പണം ഇവിടെ പ്രകടമാക്കുന്നു.

ത്വദൃതേ ഹി ഗജാനന പ്രഭോ ന ഹി ഭക്തൗഘസുഖൗഘദായകഃ .
സുദൃഢാ മമ ഭക്തിരസ്തു തേ ചരണാബ്ജേ വിബുധേശ വിശ്വപാഃ ..

'ഹേ ഗജാനനാ, പ്രഭോ, അങ്ങയല്ലാതെ ഭക്തസമൂഹത്തിന് സുഖസമൂഹത്തെ നൽകുന്നവനില്ല.
ഹേ ദേവന്മാരുടെ നാഥാ, ലോകത്തെ സംരക്ഷിക്കുന്നവനേ, അങ്ങയുടെ ചരണകമലങ്ങളിൽ എനിക്ക് സുദൃഢമായ ഭക്തിയുണ്ടാകട്ടെ.'

ഗണപതിയാണ് ഭക്തർക്ക് സുഖവും സന്തോഷവും നൽകുന്ന ഏക ആശ്രയം എന്ന് ഈ ശ്ലോകം പറയുന്നു. 'ത്വദൃതേ ഹി ഗജാനന പ്രഭോ ന ഹി ഭക്തൗഘസുഖൗഘദായകഃ' എന്നതിലൂടെ ഗണപതിയല്ലാതെ ഭക്തർക്ക് സുഖസമൂഹത്തെ നൽകുന്ന മറ്റൊരാളില്ലെന്ന് ഉറപ്പിച്ചു പറയുന്നു. 'വിബുധേശ' എന്നത് ദേവന്മാരുടെ നാഥൻ എന്നതിനെയും 'വിശ്വപാഃ' എന്നത് ലോകത്തെ സംരക്ഷിക്കുന്നവൻ എന്നതിനെയും സൂചിപ്പിക്കുന്നു. ഭക്തൻ ഗണപതിയുടെ 'ചരണാബ്ജേ' അഥവാ ചരണകമലങ്ങളിൽ 'സുദൃഢാ മമ ഭക്തിരസ്തു' അതായത് ഉറച്ച ഭക്തിയുണ്ടാകാൻ പ്രാർത്ഥിക്കുന്നു. ഇത് ഗണപതിയിലുള്ള അചഞ്ചലമായ വിശ്വാസത്തെയും ആശ്രയത്തെയും എടുത്തു കാണിക്കുന്നു.

ഫലപൂരഗദേക്ഷുകാർമുകൈര്യുത രുക്ചക്രധരാബ്ജപാശധൃക് .
അവ വാരിജശാലിമഞ്ജരീരദധൃഗ്രത്നഘടാഢ്യശുണ്ഡ മാം ..

'ഫലപൂരം (മാതളനാരങ്ങ), ഗദ, കരിമ്പ്, വില്ല് എന്നിവയോടുകൂടിയവനേ, ശോഭയുള്ള ചക്രവും താമരയും പാശവും ധരിച്ചവനേ,
താമരയും നെൽക്കതിരും ദന്തവും രത്നകുംഭവും നിറഞ്ഞ തുമ്പിക്കൈയ്യുള്ളവനേ, എന്നെ രക്ഷിക്കണേ.'

ഗണപതിയുടെ രൂപത്തെയും അദ്ദേഹത്തിന്‍റെ കൈകളിലുള്ള ആയുധങ്ങളെയും ഈ ശ്ലോകം വർണ്ണിക്കുന്നു. ഗണപതിയുടെ കൈകളിൽ 'ഫലപൂരം' (മാതളനാരങ്ങ), 'ഗദ', 'ഇക്ഷുകാർമുകം' (കരിമ്പിൻവില്ല്) എന്നിവയുണ്ടെന്ന് പറയുന്നു. കൂടാതെ, 'രുക്ചക്രധരാബ്ജപാശധൃക്' എന്നതിലൂടെ ശോഭയുള്ള ചക്രവും താമരയും പാശവും ധരിച്ചവനാണെന്നും പറയുന്നു. ഇത് അദ്ദേഹത്തിന്‍റെ വിവിധ ശക്തികളെയും കഴിവുകളെയും സൂചിപ്പിക്കുന്നു. 'വാരിജശാലിമഞ്ജരീരദധൃഗ്രത്നഘടാഢ്യശുണ്ഡ' എന്നതിലൂടെ താമരയും നെൽക്കതിരും ദന്തവും രത്നകുംഭവും നിറഞ്ഞ തുമ്പിക്കൈയ്യുള്ളവനാണെന്ന് വർണ്ണിക്കുന്നു. ഗണപതിയുടെ തുമ്പിക്കൈ ഐശ്വര്യത്തിന്‍റെയും സമൃദ്ധിയുടെയും പ്രതീകമാണ്. അവസാനമായി 'അവ മാം' എന്നതിലൂടെ ഭക്തൻ രക്ഷയ്ക്കായി അഭ്യർത്ഥിക്കുന്നു.

കരയുഗ്മസുഹേമശൃംഖല ദ്വിജരാജാഢ്യക തുന്ദിലോദര .
ശശിസുപ്രഭ വിദ്യയാ യുത സ്തനഭാരാനമിതേഡ്യ രക്ഷ മാം ..

'രണ്ട് കൈകളിലും നല്ല സ്വർണ്ണച്ചങ്ങലകളുള്ളവനേ, ചന്ദ്രനെപ്പോലെ ശോഭയുള്ളവനേ, വലിയ വയറുള്ളവനേ,
ചന്ദ്രനെപ്പോലെ പ്രകാശമുള്ളവനേ, വിദ്യയോടുകൂടിയവനേ, സ്തനഭാരത്താൽ അല്പം കുനിഞ്ഞവനേ, സ്തുതിക്കപ്പെടുന്നവനേ, എന്നെ രക്ഷിക്കണേ.'

ഗണപതിയുടെ രൂപത്തിന്‍റെ മറ്റൊരു വർണ്ണനയാണ് ഈ ശ്ലോകം. 'കരയുഗ്മസുഹേമശൃംഖല' എന്നതിലൂടെ രണ്ട് കൈകളിലും നല്ല സ്വർണ്ണച്ചങ്ങലകളുണ്ടെന്ന് പറയുന്നു. ഇത് അദ്ദേഹത്തിന്‍റെ ഐശ്വര്യത്തെയും രാജകീയ ഭാവത്തെയും സൂചിപ്പിക്കുന്നു. 'ദ്വിജരാജാഢ്യക തുന്ദിലോദര' എന്നത് ചന്ദ്രനെപ്പോലെ ശോഭയുള്ളതും വലിയതുമായ വയറുള്ളവൻ എന്നതിനെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. ഗണപതിയുടെ വലിയ വയർ സമൃദ്ധിയുടെയും ലോകത്തെ മുഴുവൻ ഉൾക്കൊള്ളുന്നതിന്‍റെയും പ്രതീകമാണ്. 'ശശിസുപ്രഭ' എന്നത് ചന്ദ്രനെപ്പോലെ പ്രകാശമുള്ളവൻ എന്നതിനെയും 'വിദ്യയാ യുത' എന്നത് വിദ്യയോടുകൂടിയവൻ എന്നതിനെയും സൂചിപ്പിക്കുന്നു. ഗണപതി വിദ്യയുടെയും ജ്ഞാനത്തിന്‍റെയും ദേവനാണ്. 'സ്തനഭാരാനമിതേഡ്യ' എന്നത് സ്തനഭാരത്താൽ അല്പം കുനിഞ്ഞവനും സ്തുതിക്കപ്പെടുന്നവനും എന്നതിനെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. ഇത് അദ്ദേഹത്തിന്‍റെ സൗന്ദര്യത്തെയും ദിവ്യത്വത്തെയും എടുത്തു കാണിക്കുന്നു. അവസാനമായി 'രക്ഷ മാം' എന്നതിലൂടെ ഭക്തൻ രക്ഷയ്ക്കായി അഭ്യർത്ഥിക്കുന്നു.

ശശിഭാസ്കരവീതിഹോത്രദൃക് ശുഭസിന്ദൂരരുചേ വിനായക .
ദ്വിപവക്ത്ര മഹാഹിഭൂഷണ ത്രിദിവേശാസുരവന്ദ്യ പാഹി മാം ..

'ചന്ദ്രനും സൂര്യനും അഗ്നിയും കണ്ണുകളായുള്ളവനേ, ശുഭമായ സിന്ദൂരത്തിന്‍റെ ശോഭയുള്ളവനേ, വിനായകാ,
ആനയുടെ മുഖമുള്ളവനേ, വലിയ സർപ്പത്തെ ആഭരണമാക്കിയവനേ, ദേവന്മാരാലും അസുരന്മാരാലും വന്ദിക്കപ്പെടുന്നവനേ, എന്നെ രക്ഷിക്കണേ.'

ഗണപതിയുടെ ദിവ്യമായ കണ്ണുകളെയും രൂപത്തെയും ഈ ശ്ലോകം വർണ്ണിക്കുന്നു. 'ശശിഭാസ്കരവീതിഹോത്രദൃക്' എന്നതിലൂടെ ചന്ദ്രനും സൂര്യനും അഗ്നിയും കണ്ണുകളായുള്ളവൻ എന്ന് പറയുന്നു. ഇത് അദ്ദേഹത്തിന്‍റെ സർവ്വവ്യാപിത്വത്തെയും പ്രകാശത്തെയും സൂചിപ്പിക്കുന്നു. 'ശുഭസിന്ദൂരരുചേ വിനായക' എന്നത് ശുഭമായ സിന്ദൂരത്തിന്‍റെ ശോഭയുള്ള വിനായകൻ എന്നതിനെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. സിന്ദൂരം ഗണപതിക്ക് പ്രിയപ്പെട്ടതാണ്. 'ദ്വിപവക്ത്ര' എന്നത് ആനയുടെ മുഖമുള്ളവൻ എന്നതിനെയും 'മഹാഹിഭൂഷണ' എന്നത് വലിയ സർപ്പത്തെ ആഭരണമാക്കിയവൻ എന്നതിനെയും സൂചിപ്പിക്കുന്നു. സർപ്പം അദ്ദേഹത്തിന്‍റെ ശക്തിയെയും യോഗശക്തിയെയും പ്രതീകവൽക്കരിക്കുന്നു. 'ത്രിദിവേശാസുരവന്ദ്യ' എന്നത് ദേവന്മാരാലും അസുരന്മാരാലും വന്ദിക്കപ്പെടുന്നവൻ എന്നതിലൂടെ അദ്ദേഹത്തിന്‍റെ സർവ്വോപരിയായ പ്രാധാന്യം വ്യക്തമാക്കുന്നു. അവസാനമായി 'പാഹി മാം' എന്നതിലൂടെ ഭക്തൻ രക്ഷയ്ക്കായി അഭ്യർത്ഥിക്കുന്നു.

സൃണിപാശവരദ്വിജൈര്യുത ദ്വിജരാജാർധക മൂഷകധ്വജ .
ശുഭലോഹിതചന്ദനോക്ഷിത ശ്രുതിവേദ്യാഭയദായകാഽവ മാം ..

'അങ്കുശം, പാശം, വരദാനം, ദന്തം എന്നിവയോടുകൂടിയവനേ, ചന്ദ്രക്കലയുള്ളവനേ, മൂഷികനെ കൊടിയടയാളമാക്കിയവനേ,
ശുഭമായ ചുവന്ന ചന്ദനം പൂശിയവനേ, വേദങ്ങളാൽ അറിയപ്പെടുന്നവനേ, അഭയം നൽകുന്നവനേ, എന്നെ രക്ഷിക്കണേ.'

ഗണപതിയുടെ കൈകളിലുള്ള ആയുധങ്ങളെയും അദ്ദേഹത്തിന്‍റെ മറ്റ് ഗുണങ്ങളെയും ഈ ശ്ലോകം വർണ്ണിക്കുന്നു. 'സൃണിപാശവരദ്വിജൈര്യുത' എന്നതിലൂടെ അങ്കുശം, പാശം, വരദാനം, ദന്തം എന്നിവയോടുകൂടിയവനാണെന്ന് പറയുന്നു. അങ്കുശം നിയന്ത്രണത്തെയും പാശം ബന്ധനങ്ങളെയും വരദാനം അനുഗ്രഹത്തെയും ദന്തം ജ്ഞാനത്തെയും സൂചിപ്പിക്കുന്നു. 'ദ്വിജരാജാർധക' എന്നത് ചന്ദ്രക്കലയുള്ളവൻ എന്നതിനെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. ഇത് അദ്ദേഹത്തിന്‍റെ സൗന്ദര്യത്തെയും ശിവനുമായുള്ള ബന്ധത്തെയും ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നു. 'മൂഷകധ്വജ' എന്നത് മൂഷികനെ കൊടിയടയാളമാക്കിയവൻ എന്നതിനെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. 'ശുഭലോഹിതചന്ദനോക്ഷിത' എന്നത് ശുഭമായ ചുവന്ന ചന്ദനം പൂശിയവൻ എന്നതിലൂടെ അദ്ദേഹത്തിന്‍റെ ദിവ്യമായ രൂപത്തെ വർണ്ണിക്കുന്നു. 'ശ്രുതിവേദ്യാഭയദായകാ' എന്നത് വേദങ്ങളാൽ അറിയപ്പെടുന്നവനും അഭയം നൽകുന്നവനും എന്നതിലൂടെ അദ്ദേഹത്തിന്‍റെ ജ്ഞാനത്തെയും ഭക്തരോടുള്ള കാരുണ്യത്തെയും വ്യക്തമാക്കുന്നു. അവസാനമായി 'അവ മാം' എന്നതിലൂടെ ഭക്തൻ രക്ഷയ്ക്കായി അഭ്യർത്ഥിക്കുന്നു.

സ്മരണാത്തവ ശംഭുവിധ്യജേന്ദ്വിനശക്രാദിസുരാഃ കൃതാർഥതാം .
ഗണപാഽഽപുരഘൗഘഭഞ്ജന ദ്വിപരാജാസ്യ സദൈവ പാഹി മാം ..

'അങ്ങയെ സ്മരിക്കുന്നതുകൊണ്ട് ശിവൻ, ബ്രഹ്മാവ്, ഇന്ദ്രൻ, വിഷ്ണു, ശക്രൻ തുടങ്ങിയ ദേവന്മാർ കൃതാർത്ഥരായി.
ഹേ ഗണപതേ, പാപസമൂഹങ്ങളെ നശിപ്പിക്കുന്നവനേ, ആനയുടെ മുഖമുള്ളവനേ, എന്നെ എപ്പോഴും രക്ഷിക്കണേ.'

ഗണപതിയുടെ സ്മരണയുടെ മഹത്വത്തെക്കുറിച്ചാണ് ഈ ശ്ലോകം പറയുന്നത്. 'സ്മരണാത്തവ ശംഭുവിധ്യജേന്ദ്വിനശക്രാദിസുരാഃ കൃതാർഥതാം' എന്നതിലൂടെ ഗണപതിയെ സ്മരിക്കുന്നതുകൊണ്ട് ശിവൻ, ബ്രഹ്മാവ്, ഇന്ദ്രൻ, വിഷ്ണു, ശക്രൻ തുടങ്ങിയ ദേവന്മാർ പോലും കൃതാർത്ഥരായി എന്ന് പറയുന്നു. ഇത് ഗണപതിയുടെ സർവ്വോപരിയായ പ്രാധാന്യത്തെയും ശക്തിയെയും എടുത്തു കാണിക്കുന്നു. ദേവന്മാർ പോലും ഗണപതിയെ ആശ്രയിക്കുന്നു എന്ന് ഇതിലൂടെ വ്യക്തമാക്കുന്നു. 'ഗണപാഽഽപുരഘൗഘഭഞ്ജന' എന്നത് ഗണപതി പാപസമൂഹങ്ങളെ നശിപ്പിക്കുന്നവൻ എന്നതിനെയും 'ദ്വിപരാജാസ്യ' എന്നത് ആനയുടെ മുഖമുള്ളവൻ എന്നതിനെയും സൂചിപ്പിക്കുന്നു. അവസാനമായി 'സദൈവ പാഹി മാം' എന്നതിലൂടെ ഭക്തൻ എപ്പോഴും രക്ഷയ്ക്കായി അഭ്യർത്ഥിക്കുന്നു.

ശരണം ഭഗവാൻ വിനായകഃ ശരണം മേ സതതം ച സിദ്ധികാ .
ശരണം പുനരേവ താവുഭൗ ശരണം നാന്യദുപൈമി ദൈവതം ..

'ഭഗവാൻ വിനായകൻ ശരണമാണ്, എനിക്ക് എപ്പോഴും സിദ്ധികയും ശരണമാണ്.
വീണ്ടും ആ രണ്ടുപേരും ശരണമാണ്, ഞാൻ മറ്റൊരു ദൈവത്തെയും ശരണം പ്രാപിക്കുന്നില്ല.'

ഗണപതിയെയും അദ്ദേഹത്തിന്‍റെ ശക്തിയായ സിദ്ധിയെയും പൂർണ്ണമായി ശരണം പ്രാപിക്കുന്നതാണ് ഈ ശ്ലോകം. 'ശരണം ഭഗവാൻ വിനായകഃ' എന്നതിലൂടെ ഭഗവാൻ വിനായകൻ മാത്രമാണ് തന്‍റെ ശരണം എന്ന് ഭക്തൻ പറയുന്നു. 'ശരണം മേ സതതം ച സിദ്ധികാ' എന്നതിലൂടെ ഗണപതിയുടെ ശക്തിയായ സിദ്ധികയും തനിക്ക് എപ്പോഴും ശരണമാണെന്ന് പറയുന്നു. സിദ്ധി എന്നത് വിജയത്തെയും പൂർണ്ണതയെയും സൂചിപ്പിക്കുന്നു. 'ശരണം പുനരേവ താവുഭൗ' എന്നതിലൂടെ വീണ്ടും ആ രണ്ടുപേരും (ഗണപതിയും സിദ്ധികയും) തനിക്ക് ശരണമാണെന്ന് ഉറപ്പിച്ചു പറയുന്നു. 'ശരണം നാന്യദുപൈമി ദൈവതം' എന്നതിലൂടെ താൻ മറ്റൊരു ദൈവത്തെയും ശരണം പ്രാപിക്കുന്നില്ലെന്ന് വ്യക്തമാക്കുന്നു. ഇത് ഗണപതിയിലുള്ള അചഞ്ചലമായ വിശ്വാസത്തെയും ഏകദൈവഭക്തിയെയും എടുത്തു കാണിക്കുന്നു.

ഗണനാഥ നിബന്ധസംസ്തവം കൃപയാംഗീകുരു മത്കൃതം ഹ്യമും .
ഇദമേവ സദാ പ്രദീയതാം കരുണാ മയ്യതുലാഽസ്തു സർവദാ ..

'ഹേ ഗണനാഥാ, ഞാൻ രചിച്ച ഈ സ്തുതിയെ ദയവായി സ്വീകരിക്കേണമേ.
ഇത് എപ്പോഴും നൽകപ്പെടട്ടെ. അങ്ങയുടെ അതുല്യമായ കരുണ എന്നിൽ എപ്പോഴും ഉണ്ടാകട്ടെ.'

ഈ സ്തോത്രത്തിന്‍റെ സമാപനമാണ് ഈ ശ്ലോകം. ഭക്തൻ ഗണപതിയോട് താൻ രചിച്ച ഈ സ്തുതിയെ 'കൃപയാംഗീകുരു' അതായത് ദയവായി സ്വീകരിക്കാൻ അഭ്യർത്ഥിക്കുന്നു. 'ഇദമേവ സദാ പ്രദീയതാം' എന്നതിലൂടെ ഈ സ്തുതി എപ്പോഴും ചൊല്ലപ്പെടട്ടെ എന്ന് പ്രാർത്ഥിക്കുന്നു. 'കരുണാ മയ്യതുലാഽസ്തു സർവദാ' എന്നതിലൂടെ ഗണപതിയുടെ അതുല്യമായ കരുണ തന്നിൽ എപ്പോഴും ഉണ്ടാകട്ടെ എന്ന് പ്രാർത്ഥിച്ചുകൊണ്ട് സ്തോത്രം അവസാനിപ്പിക്കുന്നു. ഇത് ഭക്തന്‍റെ വിനയത്തെയും ഗണപതിയിലുള്ള പൂർണ്ണമായ ആശ്രയത്തെയും പ്രകടമാക്കുന്നു.

ജയ ദേവ ഗജാനന പ്രഭോ ജയ സർവാസുരഗർവഭേദക .
ജയ സങ്കടപാശമോചന പ്രണവാകാര വിനായകാഽവ മാം ..
തവ ദേവ ജയന്തി മൂർതയഃ കലിതാഗണ്യസുപുണ്യകീർതയഃ .
മനസാ ഭജതാം ഹതാർതയഃ കൃതശീഘ്രാധികകാമപൂർതയഃ ..
തവ രമ്യകഥാസ്വനാദരഃ സ നരോ ജന്മലയൈകമന്ദിരം .
ന പരത്ര ന ചേഹ സൗഖ്യഭാങ്നിജദുഷ്കർമവശാദ്വിമോഹഭാക് ..
ഗജവക്ത്ര തവാംഘ്രിപങ്കജേ ധ്വജവജ്രാങ്കയുതേ സദാ ഭജേ .
തവ മൂർതിമഹം പരിഷ്വജേ ത്വയി ഹൃന്മേഽസ്തു സുമൂഷകധ്വജേ ..
ത്വദൃതേ ഹി ഗജാനന പ്രഭോ ന ഹി ഭക്തൗഘസുഖൗഘദായകഃ .
സുദൃഢാ മമ ഭക്തിരസ്തു തേ ചരണാബ്ജേ വിബുധേശ വിശ്വപാഃ ..
ഫലപൂരഗദേക്ഷുകാർമുകൈര്യുത രുക്ചക്രധരാബ്ജപാശധൃക് .
അവ വാരിജശാലിമഞ്ജരീരദധൃഗ്രത്നഘടാഢ്യശുണ്ഡ മാം ..
കരയുഗ്മസുഹേമശൃംഖല ദ്വിജരാജാഢ്യക തുന്ദിലോദര .
ശശിസുപ്രഭ വിദ്യയാ യുത സ്തനഭാരാനമിതേഡ്യ രക്ഷ മാം ..
ശശിഭാസ്കരവീതിഹോത്രദൃക് ശുഭസിന്ദൂരരുചേ വിനായക .
ദ്വിപവക്ത്ര മഹാഹിഭൂഷണ ത്രിദിവേശാസുരവന്ദ്യ പാഹി മാം ..
സൃണിപാശവരദ്വിജൈര്യുത ദ്വിജരാജാർധക മൂഷകധ്വജ .
ശുഭലോഹിതചന്ദനോക്ഷിത ശ്രുതിവേദ്യാഭയദായകാഽവ മാം ..
സ്മരണാത്തവ ശംഭുവിധ്യജേന്ദ്വിനശക്രാദിസുരാഃ കൃതാർഥതാം .
ഗണപാഽഽപുരഘൗഘഭഞ്ജന ദ്വിപരാജാസ്യ സദൈവ പാഹി മാം ..
ശരണം ഭഗവാൻ വിനായകഃ ശരണം മേ സതതം ച സിദ്ധികാ .
ശരണം പുനരേവ താവുഭൗ ശരണം നാന്യദുപൈമി ദൈവതം ..
ഗണനാഥ നിബന്ധസംസ്തവം കൃപയാംഗീകുരു മത്കൃതം ഹ്യമും .
ഇദമേവ സദാ പ്രദീയതാം കരുണാ മയ്യതുലാഽസ്തു സർവദാ ..

Ramaswamy Sastry and Vighnesh Ghanapaathi

Other stotras