வேங்கடேச துவாதஸ நாம ஸ்தோத்திரம்

Lyrics:

அஸ்ய ஶ்ரீவேங்கடேஶத்வாதஶநாமஸ்தோத்ரமஹாமந்த்ரஸ்ய..
ப்ரஹ்மா-ருʼஷி꞉..
அனுஷ்டுப்-சந்த꞉..
ஶ்ரீவேங்கடேஶ்வரோ தேவதா..
இஷ்டார்தே விநியோக꞉..

நாராயணோ ஜகந்நாதோ வாரிஜாஸனவந்தித꞉.
ஸ்வாமிபுஷ்கரிணீவாஸீ ஶன்ங்கசக்ரகதாதர꞉..1..

பீதாம்பரதரோ தேவோ கருடாஸனஶோபித꞉.
கந்தர்பகோடிலாவண்ய꞉ கமலாயதலோசன꞉..2..

இந்திராபதிகோவிந்த꞉ சந்த்ரஸூர்யப்ரபாகர꞉.
விஶ்வாத்மா விஶ்வலோகேஶோ ஜயஶ்ரீவேங்கடேஶ்வர꞉..3..

ஏதத்த்வாதஶநாமானி த்ரிஸந்த்யம்ʼ ய꞉ படேன்னர꞉.
தாரித்ர்யது꞉கநிர்முக்தோ தனதான்யஸம்ருʼத்திமான்..4..

ஜனவஶ்யம்ʼ ராஜவஶ்ய ஸர்வகாமார்தஸித்திதம்.
திவ்யதேஜ꞉ ஸமாப்னோதி தீர்கமாயுஶ்ச விந்ததி..5..

க்ரஹரோகாதிநாஶம்ʼ ச காமிதார்தபலப்ரதம்.
இஹ ஜன்மனி ஸௌக்யம்ʼ ச விஷ்ணுஸாயுஜ்யமாப்னுயாத்..6..

Meaning:

அஸ்ய ஶ்ரீவேங்கடேஶத்வாதஶநாமஸ்தோத்ரமஹாமந்த்ரஸ்ய..
ப்ரஹ்மா-ருʼஷி꞉..
அனுஷ்டுப்-சந்த꞉..
ஶ்ரீவேங்கடேஶ்வரோ தேவதா..
இஷ்டார்தே விநியோக꞉..

இந்த மந்திரத்தின் ஆரம்பத்தில் இடம்பெறும் இந்த பகுதி, ஸ்தோத்ரத்தின் மந்திர மரபை அறிமுகப்படுத்தும் முக்கியமான விநியோக வாக்கியமாகும். இது மந்திரத்தின் ஆதாரம், வடிவம், தெய்வம் மற்றும் பயன்பாட்டை விளக்குகிறது.

"அஸ்ய ஶ்ரீவேங்கடேஶத்வாதஶநாமஸ்தோத்ரமஹாமந்த்ரஸ்ய" என்பது "ஸ்ரீ வேங்கடேஶ்வரரின் பன்னிரண்டு திருநாமங்களைக் கொண்ட இந்த மகாமந்திரத்திற்கு" என்று பொருள். இங்கு "மகாமந்திரம்" என்ற சொல், இந்த நாமங்கள் வெறும் புகழ்ச்சிச் சொற்கள் அல்ல, ஆன்மீக சக்தியுடைய தெய்வீக மந்திரங்கள் என்பதை உணர்த்துகிறது.

"ப்ரஹ்மா-ருʼஷி꞉" என்பது இந்த மந்திரத்தை முதலில் உணர்ந்து உலகிற்கு வழங்கிய ஋ஷி பிரம்மதேவர் என்பதைக் குறிக்கிறது. வேத மரபில் ஒவ்வொரு மந்திரத்திற்கும் ஒரு ஋ஷி இருப்பார். அவர் மந்திரத்தை உருவாக்குபவர் அல்ல; மாறாக அதன் தெய்வீக உண்மையை உள்ளுணர்வால் கண்டறிந்தவர்.

"அனுஷ்டுப்-சந்த꞉" என்பது இந்த மந்திரத்தின் செய்யுள் வடிவம். அநுஷ்டுப் என்பது மிகவும் பிரசித்தமான வேத மற்றும் புராணச் சந்தமாகும். இராமாயணத்தின் பெரும்பாலான பகுதிகளும் இதே சந்தத்தில் அமைந்துள்ளன.

"ஶ்ரீவேங்கடேஶ்வரோ தேவதா" என்பது இந்த மந்திரத்தின் தெய்வம் திருமலை நாதனான ஸ்ரீவேங்கடேஶ்வரர் என்பதைக் காட்டுகிறது. மந்திர ஜபத்தின் போது மனம் எந்த தெய்வத்தின் மீது நிலைபெற வேண்டும் என்பதையும் இது தெளிவுபடுத்துகிறது.

"இஷ்டார்தே விநியோக꞉" என்பது விரும்பிய நன்மைகளை அடைவதற்காக இந்த மந்திரம் ஜபிக்கப்படுகிறது என்பதாகும். இங்கு இஷ்டார்த்தம் என்பது செல்வம் மட்டுமல்ல; ஆரோக்கியம், குடும்ப நலம், பக்தி, மன அமைதி, ஞானம் மற்றும் இறுதியில் மோட்சம் ஆகிய அனைத்தையும் உள்ளடக்கியதாகும்.

ஆன்மீக நோக்கில் இந்த விநியோகம், பக்தனின் மனதை தெய்வீக சிந்தனைக்குத் தயார்படுத்துகிறது. மந்திரத்தின் புனித பரம்பரையையும், அதன் ஆழ்ந்த நோக்கத்தையும் நினைவூட்டுகிறது.

Verse 1
நாராயணோ ஜகந்நாதோ வாரிஜாஸனவந்தித꞉.
ஸ்வாமிபுஷ்கரிணீவாஸீ ஶன்ங்கசக்ரகதாதர꞉..1..

இந்தச் செய்யுள் ஸ்ரீவேங்கடேஶ்வரரின் பல்வேறு தெய்வீக அம்சங்களை வெளிப்படுத்துகிறது. ஒவ்வொரு திருநாமமும் பகவானின் ஒரு தனிப்பட்ட மகிமையை எடுத்துக்காட்டுகிறது.

"நாராயணோ" என்பது அனைத்து உயிர்களுக்கும் ஆதாரமாக இருப்பவர் என்ற பொருளை தருகிறது. "நாரா" என்பது ஜீவராசிகளையும், "ஆயனம்" என்பது தங்குமிடத்தையும் குறிக்கிறது. அனைத்து உயிர்களும் அவரிடமிருந்து தோன்றி, அவரிடமே திரும்புகின்றன.

"ஜகந்நாதோ" என்பது உலகின் நாதன். பிரபஞ்சத்தின் இயக்கம், ஒழுங்கு மற்றும் பாதுகாப்பு அனைத்திற்கும் பின்னால் இருக்கும் பரம்பொருள் அவரே என்பதை இந்தப் பெயர் உணர்த்துகிறது.

"வாரிஜாஸனவந்தித꞉" என்பது தாமரையில் அமர்ந்திருக்கும் பிரம்மதேவரால் வணங்கப்படுபவர் என்று பொருள். படைப்புக் கடவுளாக கருதப்படும் பிரம்மாவே அவரை வணங்குகிறார் என்பதால், அவரின் பரம்பொருள் நிலை தெளிவாகிறது.

"ஸ்வாமிபுஷ்கரிணீவாஸீ" என்பது திருமலையின் புனிதமான ஸ்வாமி புஷ்கரிணி தீர்த்தத்தின் அருகே வாசம் செய்பவர் என்று பொருள். இது திருப்பதி க்ஷேத்திரத்தின் பவித்திரத்தையும், தீர்த்தத்தின் மகிமையையும் நினைவூட்டுகிறது.

"ஶன்ங்கசக்ரகதாதர꞉" என்பது சங்கு, சக்கரம் மற்றும் கதாயுதத்தை ஏந்தியிருப்பவர். சங்கு தர்மத்தின் அழைப்பைக் குறிக்கிறது. சக்கரம் அறியாமையை அழிக்கும் ஞானத்தின் அடையாளம். கதா தீமைகளை அகற்றும் சக்தியைக் குறிக்கிறது.

புராணங்களில் விஷ்ணு பகவான் இந்த ஆயுதங்களால் உலகத்தைப் பாதுகாக்கிறார் என்று கூறப்படுகிறது. தத்துவ ரீதியில் அவை மனிதனின் அகங்காரம், அறியாமை மற்றும் பயத்தை நீக்கும் தெய்வீக சக்திகளாகப் புரிந்துகொள்ளப்படுகின்றன.

Verse 2
பீதாம்பரதரோ தேவோ கருடாஸனஶோபித꞉.
கந்தர்பகோடிலாவண்ய꞉ கமலாயதலோசன꞉..2..

இந்தச் செய்யுள் பகவானின் தெய்வீக திருமேனியின் அழகையும், அதன் ஆன்மீகப் பொருளையும் வர்ணிக்கிறது.

"பீதாம்பரதரோ" என்பது மஞ்சள் நிற ஆடையை அணிந்தவர் என்று பொருள். விஷ்ணுவின் பீதாம்பரம் செழிப்பு, மங்களம் மற்றும் தூய்மையின் சின்னமாக கருதப்படுகிறது.

"தேவோ" என்பது தெய்வீக ஒளி நிறைந்தவர். மற்றவர்களின் வாழ்க்கையையும் ஒளிரச் செய்பவர் என்பதே இதன் ஆழமான கருத்தாகும்.

"கருடாஸனஶோபித꞉" என்பது கருடனை வாகனமாகக் கொண்டு விளங்குபவர். கருடன் வேத ஞானத்தின் வடிவமாகக் கருதப்படுகிறார். ஆகவே பகவான் வேதங்களின் ஆதாரமாகவும், வேதங்களால் அறியப்படுபவராகவும் இங்கு சுட்டப்படுகிறார்.

"கந்தர்பகோடிலாவண்ய꞉" என்பது கோடி மன்மதர்களின் அழகையும் மிஞ்சும் பேரழகுடையவர் என்று பொருள். இந்த அழகு உடல் வடிவத்தை மட்டுமல்ல; கருணை, அன்பு, அருள் மற்றும் அமைதியின் அழகையும் குறிக்கிறது.

"கமலாயதலோசன꞉" என்பது தாமரைப்போல் விரிந்த கண்களைக் கொண்டவர். தாமரை தூய்மை மற்றும் மென்மையின் அடையாளமாக கருதப்படுகிறது. பகவானின் பார்வை எல்லா உயிர்களையும் சமமாக அரவணைக்கும் கருணைப் பார்வை என்பதை இது உணர்த்துகிறது.

புராணங்களில் பகவானின் திருமேனியை தரிசிப்பது பாவங்களை நீக்கி மன அமைதியை அளிக்கும் என்று கூறப்படுகிறது. ஆன்மீக ரீதியில் இந்த அழகு, மனிதனை வெளிப்புற உலகிலிருந்து உள்ளார்ந்த தெய்வீக உண்மைக்கு ஈர்க்கும் சக்தியாகப் புரிந்துகொள்ளப்படுகிறது.

Verse 3
இந்திராபதிகோவிந்த꞉ சந்த்ரஸூர்யப்ரபாகர꞉.
விஶ்வாத்மா விஶ்வலோகேஶோ ஜயஶ்ரீவேங்கடேஶ்வர꞉..3..

இந்தச் செய்யுள் ஸ்ரீவேங்கடேஶ்வரரின் பிரபஞ்ச வடிவத்தையும், அவரது பரமாத்ம நிலையைப் புகழ்கிறது.

"இந்திராபதி" என்பது மகாலக்ஷ்மியின் நாதன் என்று பொருள். லக்ஷ்மி வளம், கருணை மற்றும் மங்களத்தின் வடிவம். அவளின் கணவராக இருப்பதால் அனைத்து நன்மைகளின் ஆதாரமாக பகவான் விளங்குகிறார்.

"கோவிந்த꞉" என்ற திருநாமம் பல அர்த்தங்களைக் கொண்டது. கோமாதாக்களை காத்தவர், வேதங்களால் அறியப்படுபவர், உயிர்களின் பாதுகாவலன் ஆகிய அனைத்துப் பொருள்களும் இதில் அடங்கியுள்ளன.

"சந்த்ரஸூர்யப்ரபாகர꞉" என்பது சூரியனுக்கும் சந்திரனுக்கும் ஒளியளிப்பவர் என்று பொருள். உலகில் காணப்படும் அனைத்து ஒளிகளுக்கும் பின்னால் இருக்கும் ஆதார ஒளி பரம்பொருளே என்பதை இது உணர்த்துகிறது.

"விஶ்வாத்மா" என்பது உலகின் ஆத்மா. ஒவ்வொரு உயிரினுள்ளும் உள்ளார்ந்து இருப்பவர். உபநிஷத்துகள் கூறும் அந்தர்யாமி தத்துவத்தின் சுருக்கமே இந்தப் பெயர்.

"விஶ்வலோகேஶோ" என்பது அனைத்து உலகங்களுக்கும் அதிபதி. மனித உலகம் மட்டுமல்லாமல் தேவலோகங்கள், முனிவர்களின் உலகங்கள் மற்றும் அனைத்து நிலைகளுக்கும் தலைவராக இருப்பவர்.

"ஜயஶ்ரீவேங்கடேஶ்வர꞉" என்பது வெற்றி எப்போதும் அவருக்கே என்ற பக்தி நிறைந்த வாழ்த்தாகும்.

இந்தச் செய்யுள் பகவானை ஒரு கோயிலில் மட்டுப்படுத்தாமல், முழுப் பிரபஞ்சத்தையும் தாங்கும் பரம்பொருளாகக் காணச் செய்கிறது. அந்த உணர்வு வளரும்போது பக்தன் தன்னைப் பிரபஞ்சத்திலிருந்து தனியாகக் கருதும் எண்ணத்தை மெதுவாகக் கடந்து செல்கிறான்.

Verse 4
ஏதத்த்வாதஶநாமானி த்ரிஸந்த்யம்ʼ ய꞉ படேன்னர꞉.
தாரித்ர்யது꞉கநிர்முக்தோ தனதான்யஸம்ருʼத்திமான்..4..

இந்தச் செய்யுள் இந்த ஸ்தோத்ரத்தை பக்தியுடன் பாராயணம் செய்வதால் கிடைக்கும் பலன்களை விளக்குகிறது.

"ஏதத் த்வாதஶ நாமானி" என்பது இந்த பன்னிரண்டு திருநாமங்கள் என்று பொருள். பகவானின் நாமங்களில் அவரது சக்தி குடிகொண்டுள்ளது என்று வைஷ்ணவ சமயம் வலியுறுத்துகிறது.

"த்ரிஸந்த்யம்" என்பது காலை, மதியம் மற்றும் மாலை ஆகிய மூன்று சந்தி காலங்களைக் குறிக்கிறது. இந்த நேரங்கள் ஆன்மீக சாதனைக்கு மிகவும் உகந்ததாக கருதப்படுகின்றன.

"ய꞉ படேன்னர꞉" என்பது இதனை யார் பக்தியுடன் பாராயணம் செய்கிறாரோ அவர் என்று பொருள்.

"தாரித்ர்யது꞉கநிர்முக்தோ" என்பது வறுமை மற்றும் துன்பங்களிலிருந்து விடுபடுவான் என்பதாகும். இங்கு வறுமை என்பது பணக் குறைவை மட்டும் குறிக்கவில்லை. மனவறுமை, பக்தியின்மை, நம்பிக்கையின்மை ஆகியவற்றையும் குறிக்கிறது.

"தனதான்யஸம்ருʼத்திமான்" என்பது செல்வம், உணவு வளம் மற்றும் வாழ்க்கைக்குத் தேவையான ஆதரவுகள் அனைத்தும் பெருகும் என்பதாகும்.

புராணங்களில் பகவானின் நாமஸ்மரணையால் சாதாரண மனிதர்களும் வாழ்க்கையில் உயர்ந்த நிலையை அடைந்ததாக பல நிகழ்வுகள் கூறப்படுகின்றன. காரணம், நாமஜபம் மனதை இறைவனிடம் நிலைநிறுத்துகிறது.

தத்துவ ரீதியில் இந்தச் செய்யுள் ஒரு ஆழமான உண்மையை கூறுகிறது. மனம் இறைவனில் நிலைபெறும்போது பயம் குறைகிறது. கவலை குறைகிறது. தெளிவு அதிகரிக்கிறது. அந்த மாற்றமே வாழ்க்கையில் வளமாக வெளிப்படுகிறது. எனவே நாமஸ்மரணம் வெளிப்புற பலன்களையும், உள்புற மாற்றத்தையும் ஒன்றாக அளிக்கிறது.

Verse 5
ஜனவஶ்யம்ʼ ராஜவஶ்ய ஸர்வகாமார்தஸித்திதம்.
திவ்யதேஜ꞉ ஸமாப்னோதி தீர்கமாயுஶ்ச விந்ததி..5..

இந்தச் செய்யுள் பகவானின் திருநாமங்களை ஜபிப்பதால் ஏற்படும் சமூக, ஆன்மீக மற்றும் தனிப்பட்ட நன்மைகளை விவரிக்கிறது.

"ஜனவஶ்யம்ʼ" என்பது மக்களின் அன்பையும் மதிப்பையும் பெறுதல் என்று பொருள். இதை பிறரை அடிமைப்படுத்துதல் என்று பொருள் கொள்ளக்கூடாது. நல்ல குணங்களால் பிறரின் மனதை வெல்வதே இதன் உண்மையான அர்த்தமாகும்.

"ராஜவஶ்ய" என்பது அதிகாரம் கொண்டவர்களின் நல்லெண்ணம் மற்றும் ஆதரவைப் பெறுதல். தர்மமான செயல்களுக்கு தேவையான உதவிகள் கிடைப்பதை இது குறிக்கிறது.

"ஸர்வகாமார்தஸித்திதம்" என்பது நியாயமான விருப்பங்களும் உயர்ந்த நோக்கங்களும் நிறைவேறுவதற்கான வழிகளை அளிப்பது என்று பொருள்.

"திவ்யதேஜ꞉ ஸமாப்னோதி" என்பது தெய்வீக ஒளியைப் பெறுகிறான் என்பதாகும். இது உடலின் ஒளியல்ல. பக்தி, அமைதி, கருணை, நம்பிக்கை மற்றும் சாந்தம் போன்ற குணங்களின் பிரகாசம்.

"தீர்கமாயுஶ்ச விந்ததி" என்பது நீண்ட ஆயுளைப் பெறுகிறான் என்று பொருள். ஆன்மீக ஒழுக்கம், மன அமைதி மற்றும் தர்மமான வாழ்க்கை உடலுக்கும் மனதுக்கும் நன்மை தருவதை இது சுட்டிக்காட்டுகிறது.

புராணங்களில் மகான்களின் முகத்தில் காணப்படும் தேஜஸ் அவர்களின் பக்தி மற்றும் தவத்தின் வெளிப்பாடாக விளக்கப்படுகிறது.

ஆன்மீக நோக்கில் இந்தச் செய்யுள் ஒரு முக்கியமான உண்மையை உணர்த்துகிறது. இறைவனை தொடர்ந்து நினைப்பவன் தன்னுள் உள்ள குணங்களை வளர்த்துக்கொள்கிறான். அதன் விளைவாக அவன் சமுதாயத்தில் மதிப்பைப் பெறுகிறான். அவனது வாழ்க்கை நோக்கம் தெளிவடைகிறது. அவன் நடத்தை பிறருக்கு ஊக்கமாக மாறுகிறது.

Verse 6
க்ரஹரோகாதிநாஶம்ʼ ச காமிதார்தபலப்ரதம்.
இஹ ஜன்மனி ஸௌக்யம்ʼ ச விஷ்ணுஸாயுஜ்யமாப்னுயாத்..6..

இந்த இறுதி செய்யுள் இந்த ஸ்தோத்ரத்தின் உச்ச பலன்களை விளக்குகிறது. உலக நலனிலிருந்து பரம முக்திவரை பகவானின் அருள் பக்தனை எவ்வாறு வழிநடத்துகிறது என்பதை இது எடுத்துரைக்கிறது.

"க்ரஹரோகாதிநாஶம்ʼ ச" என்பது கிரகதோஷங்கள், நோய்கள் மற்றும் பலவிதமான துன்பங்கள் நீங்கும் என்பதாகும். வேத மரபில் கிரகங்கள் மனித வாழ்க்கையின் கர்மபலன்களை வெளிப்படுத்தும் சக்திகளாகக் கருதப்படுகின்றன. பகவானின் அருள் அவற்றின் தீவிரத்தைக் குறைக்கக்கூடியதாகப் போற்றப்படுகிறது.

"காமிதார்தபலப்ரதம்" என்பது பக்தன் விரும்பும் நன்மைகளை வழங்குபவர் என்று பொருள். ஆனால் உண்மையான பக்தனுக்கு பகவான் அவனது ஆன்மீக முன்னேற்றத்திற்கு உகந்தவற்றையே அளிக்கிறார் என்பதே வைஷ்ணவ மரபின் ஆழமான கருத்தாகும்.

"இஹ ஜன்மனி ஸௌக்யம்ʼ ச" என்பது இந்தப் பிறவியிலேயே மகிழ்ச்சி, அமைதி மற்றும் நிம்மதியை அனுபவிக்கச் செய்கிறது என்பதாகும். ஆன்மீக வாழ்க்கையின் பலன் மரணத்திற்குப் பிறகு மட்டுமல்ல; இப்போதே அனுபவிக்கக்கூடியதாகும் என்பதை இது உணர்த்துகிறது.

"விஷ்ணுஸாயுஜ்யமாப்னுயாத்" என்பது விஷ்ணுவுடன் தெய்வீக ஐக்கிய நிலையை அடைவான் என்று பொருள். வைஷ்ணவ தத்துவத்தில் இது மிக உயர்ந்த ஆன்மீகப் பேறுகளில் ஒன்றாகக் கருதப்படுகிறது. பக்தன் தனது அகங்காரத்தை இழந்து, முழுமையாக பகவானின் சன்னிதியில் நிலைபெறும் நிலையே இதன் சாரம்.

புராணங்களில் பல பக்தர்கள் நாமஸ்மரணையின் மூலம் இறுதியில் பகவானின் திருவடிகளை அடைந்ததாகக் கூறப்படுகிறது. அவர்களின் வாழ்க்கை வெளிப்புற வெற்றியால் அல்ல, இறைவனுடனான நெருக்கத்தால் சிறப்புப் பெற்றது.

இந்த இறுதி செய்யுள் இந்த ஸ்தோத்ரத்தின் முழு செய்தியையும் சுருக்கமாக வழங்குகிறது. பகவானின் நாமங்களை பக்தியுடன் நினைப்பவன் வாழ்க்கையில் நலம் பெறுகிறான். மனதில் அமைதி பெறுகிறான். தர்மத்தில் நிலைபெறுகிறான். இறுதியில் பரம்பொருளை அடைகிறான். இதுவே இந்த த்வாதசநாம ஸ்தோத்ரத்தின் பரம உபதேசமாகும்.

Ramaswamy Sastry and Vighnesh Ghanapaathi

Other stotras