தசாவதார மங்கள ஸ்தோத்திரம்

Lyrics:

ஆதாவம்புஜஸம்பவாதிவினுத꞉ ஶாந்தோ(அ)ச்யுத꞉ ஶாஶ்வத꞉
ஸம்புல்லாமலபுண்டரீகநயன꞉ புண்ய꞉ புராண꞉ புமான் .
லோகேஶ꞉ ஶ்ருதிசோரஸோமகஹரோ மத்ஸ்யாவதாரோ ஹரி꞉
ஶ்ரீமான் ஸிம்ʼஹகிரீஶ்வர꞉ கருணயா தத்யாத்ஸதா மங்கலம் ..1..

ஸப்தத்வீபகுலாசலேந்த்ரஜலதிஸ்தோமாபிஸங்க்ராந்தபூ-
பாராலீடபணீந்த்ரமந்தரதரோ மந்தாரமாலார்சித꞉ .
பாவஜ்ஞோ பஹுசக்ரலாஞ்சிததனு꞉ கூர்மாவதாரோ ஹரி꞉
ஶ்ரீமான் ஸிம்ʼஹகிரீஶ்வர꞉ கருணயா தத்யாத்ஸதா மங்கலம் ..2..

லீலாலோடிதஸர்வஸாகரஜல꞉ ஸம்பூர்ணசந்த்ரப்ரபோ
ஹேமாக்ஷாஸுரகண்டனோ புஜகத꞉ சக்ராங்கித꞉ ஸந்ததம் .
தம்ʼஷ்ட்ராக்ரோத்த்ருʼதமேதினீபயஹர꞉ க்ரோடாவதாரோ ஹரி꞉
ஶ்ரீமான் ஸிம்ʼஹகிரீஶ்வர꞉ கருணயா தத்யாத்ஸதா மங்கலம் ..3..

குந்தேந்துஸ்படிகப்ரபோ பஹுபுஜோ பூஷாஸஹஸ்ரோஜ்ஜ்வலோ
தைத்யேந்த்ரோதரதாரணே(அ)திநிபுண꞉ ஸ்தம்போத்பவோ பீஷண꞉ .
ப்ரஹ்லாதார்திஹரோதயோ நரம்ருʼகாகாராவதாரோ ஹரி꞉
ஶ்ரீமான் ஸிம்ʼஹகிரீஶ்வர꞉ கருணயா தத்யாத்ஸதா மங்கலம் ..4..

தாத்ருʼக்ஷாலிதபாதபங்கஜபவஸ்ரோதோமஹாஶாம்பர꞉
ப்ரக்ஷாலீக்ருʼதபாதபத்மயுகலோ பாலோ ஜகஜ்ஜீவன꞉ .
பிக்ஷார்தீ பலிதர்பஹா படுவடு꞉ கர்வாவதாரோ ஹரி꞉
ஶ்ரீமான் ஸிம்ʼஹகிரீஶ்வர꞉ கருணயா தத்யாத்ஸதா மங்கலம் ..5..

ஸத்ய꞉கண்டிதராஜமண்டலஶரீரோத்பூதரக்தாபகா
ஸம்ʼஸிக்தாகிலபூதல꞉ பித்ருʼவச꞉ஸம்பாலனே நிஷ்டித꞉ .
வேதஜ்ஞோ ஜமதக்நிஜ꞉ பரஶுப்ருʼத்ராமாவதாரோ ஹரி꞉
ஶ்ரீமான் ஸிம்ʼஹகிரீஶ்வர꞉ கருணயா தத்யாத்ஸதா மங்கலம் ..6..

ராஜேந்த்ரோ ரணரங்கராஜவினுதானேகாஸுராபாஸுரா-
காரோ ராவணகோடிகண்டனபடு꞉ கோதண்டதீக்ஷாகுரு꞉ .
ஸீதேஶ꞉ ஸுரஸஜ்ஜனாம்ருʼதகரோ ராமாவதாரோ ஹரி꞉
ஶ்ரீமான் ஸிம்ʼஹகிரீஶ்வர꞉ கருணயா தத்யாத்ஸதா மங்கலம் ..7..

காலிந்தீஜலபேதனோ பஹுபுஜோ பூஷாஸமுத்பாஸுர꞉
ப்ரத்வம்ʼஸீ முஸலாயுதோ ஹலதரோ நீலாம்பரோ நிர்மல꞉ .
லாவண்யாப்பதிரேவதீபதிரஸௌ ராமாவதாரோ ஹரி꞉
ஶ்ரீமான் ஸிம்ʼஹகிரீஶ்வர꞉ கருணயா தத்யாத்ஸதா பங்கலம் ..8..

தர்மஜ்ஞத்ரிபுராதிநாதவனிதாதர்மோபதேஷ்டா ச த-
த்பாதிவ்ரத்யவிஶேஷபஞ்ஜனபரோ வேதாந்தவேத்ய꞉ ஸதா .
தைத்யவ்ராதவிநாஶநாதிசதுரோ புத்தாவதாரோ ஹரி꞉
ஶ்ரீமான் ஸிம்ʼஹகிரீஶ்வர꞉ கருணயா தத்யாத்ஸதா மங்கலம் ..9..

ம்லேச்சவ்ராதவிநாஶக꞉ கலியுகாந்தே(அ)ஶ்வாதிரூடோ மஹா-
மாயாவீ பஹுபானுகோடிஸத்ருʼஶோ பீமாம்ʼஶுசக்ராயுத꞉ .
யஶ்சாங்கீக்ருʼதகல்கிரூபவிபவோ பூமௌ அவிஷ்யான்வய꞉
ஶ்ரீமான் ஸிம்ʼஹகிரீஶ்வர꞉ கருணயா தத்யாத்ஸதா மங்கலம் ..10..

Meaning:

Verse 1
ஆதாவம்புஜஸம்பவாதிவிநுத: சாந்தோச்யுத: சாஸ்வத:
ஸம்புல்லாமலபுண்டரீகநயந: புண்ய: புராண: புமான்.
லோகேஸ: ஸ்ருதிசோரஸோமகஹரோ மத்ஸ்யாவதாரோ ஹரி:
ஸ்ரீமாந் ஸிம்ஹகிரீஸ் வர: கருணயா தத்யாத்ஸதா மங்கலம்..

தொடக்கத்தில் தாமரையில் பிறந்த பிரம்மதேவனால் துதிக்கப்பட்டவரும், அமைதியான சுபாவம் கொண்டவரும், அழிவற்றவரும், என்றும் நிலைத்திருப்பவருமான மகாவிஷ்ணுவை இந்த ஸ்லோகம் போற்றுகிறது. மலர்ந்த வெண்தாமரை போன்ற அழகான கண்களைக் கொண்டவர் அவர். புண்ணிய வடிவினராகவும், பழமையான ஆதிபுருஷனாகவும் விளங்கும் அவர், உலகங்களுக்கெல்லாம் தலைவன் ஆவார். வேதங்களைத் திருடிச் சென்ற ஸோமகாசுரனை அழித்து, மீண்டும் அந்த வேதங்களை மீட்டெடுப்பதற்காக மச்ச அவதாரம் எடுத்த ஹரி, சிம்மகிரி எனப்படும் சிம்மாசலத்தில் எழுந்தருளியிருக்கும் ஈஸ்வரனாகத் திகழ்கிறார். அவர் தமது பெரும் கருணையால் நமக்கு எப்போதும் மங்களத்தை அருள வேண்டும் என்று இப்பாடல் வேண்டுகிறது.
புராண ரீதியாக, பிரளய காலத்தில் வேதங்கள் கடலில் மறைந்தபோது, இறைவன் மீன் வடிவம் கொண்டு அவற்றை மீட்டெடுத்தார். இது படைப்புத் தொழிலுக்கு ஆதாரமான ஞானத்தைக் காப்பதைக் குறிக்கிறது. ஆன்மீக ரீதியாக, மச்ச அவதாரம் என்பது சம்சாரக் கடலில் மூழ்கிக் கிடக்கும் ஜீவன்களைக் கரைசேர்க்கும் அருட்கப்பலாக இறைவன் விளங்குவதை உணர்த்துகிறது. அச்யுதன் என்ற சொல் தனது நிலையிலிருந்து ஒருபோதும் நழுவாதவன் என்பதைக் குறிக்கிறது. சாதாரணமாக நீரில் வாழும் மீன் சலனத்தைக் குறிக்கும், ஆனால் இங்கு இறைவன் சாந்த சொரூபியாக வர்ணிக்கப்படுவது, எத்தகைய சூழலிலும் மாறாத இறைவனின் அமைதியான தன்மையைச் சுட்டிக்காட்டுகிறது.
புராண புருஷன் என்ற சொல் இறைவன் காலத்திற்கும் தேசத்திற்கும் அப்பாற்பட்டவர் என்பதைக் காட்டுகிறது. சிம்மகிரியில் உறையும் இந்த மகாவிஷ்ணுவே மச்ச அவதாரமாக வந்து பிரம்மாவைக் காத்தவர் என்பது இங்கு நிலைநாட்டப்படுகிறது. தூய்மையான புண்டரீக நயனம் என்பது ஞானக்கண்ணால் உலகைப் பார்ப்பதைக் குறிக்கிறது. இத்தகைய மேன்மையான குணங்களைக் கொண்ட மத்ஸ்ய மூர்த்தி நமக்குப் சுபிட்சத்தை வழங்க வேண்டும் என்பதே இப்பாடலின் உட்பொருளாகும்.

Verse 2
ஸப்தத்வீபகுலாசலேந்த்ரஜலதிஸ்தோமாபிஸங்க்ராந்தபூ-
பாராலீடபணீந்த்ரமந்தரதரோ மந்தாரமாலார்ச்சித:.
பாவஜ்ஞோ பஹுசக்ரலாஞ்சிததநு: கூர்மாவதாரோ ஹரி:
ஸ்ரீமாந் ஸிம்ஹகிரீஸ் வர: கருணயா தத்யாத்ஸதா மங்கலம்..

ஏழு தீவுகள், குலபர்வதங்கள் மற்றும் கடல்களால் சூழப்பட்ட இந்தப் பூமியின் பாரத்தைத் தாங்கும் ஆதிசேஷன் மற்றும் மந்தர மலையைத் தாங்கியவர் கூர்மாவதார ஹரி ஆவார். தேவர்களும் அசுரர்களும் பாற்கடலைக் கடைந்தபோது மந்தர மலை அமிழாமல் இருக்க, இறைவன் ஆமை வடிவம் எடுத்து அதைத் தனது முதுகில் தாங்கினார். மந்தார மலர்களால் அர்ச்சிக்கப்படுபவரும், பக்தர்களின் உள்ளக் குறிப்பை அறிபவருமான அவர், தனது திருமேனியில் பல சக்கர அடையாளங்களைக் கொண்டுள்ளார். சிம்மகிரி நாதனாக விளங்கும் இந்த கூர்ம மூர்த்தி எப்போதும் மங்களத்தை வழங்கட்டும்.
இந்த அவதாரத்தின் புராணப் பின்னணி அமுதத்தைப் பெறுவதற்காகச் செய்யப்பட்ட சமுத்திர மந்தனத்தைச் சார்ந்தது. மந்தர மலை தள்ளாடியபோது, ஒரு பெரும் ஆமையாக வந்து அதற்கு நிலைத்தன்மையைக் கொடுத்தார் விஷ்ணு. இது இறைவனின் தாங்கும் சக்தியையும் பொறுமையையும் பறைசாற்றுகிறது. பாவஜ்ஞன் என்ற சொல் பக்தர்களின் எண்ணங்களை அவர்களுக்கு முன்னரே உணர்ந்தவர் என்பதைக் குறிக்கிறது. அண்ட சராசரங்களின் பாரத்தைத் தாங்குவது இறைவனே என்பது இதிலுள்ள தத்துவமாகும்.
ஆன்மீக ரீதியாக, சமுத்திர மந்தனம் என்பது மனித மனத்திற்குள் நடக்கும் போராட்டமாகும். மந்தர மலை என்பது மனதின் ஒருமுகத்தன்மையைக் குறிக்கிறது. அந்த மனம் சலனமடைந்து ஆழத்தில் அமிழாமல் இருக்க, கூர்ம மூர்த்தியான இறைவன் ஞானம் என்னும் ஆதாரத்தைத் தருகிறான். ஆமை தனது உறுப்புகளைத் தனக்குள்ளே சுருக்கிக் கொள்வது போல, யோகிகளும் புலன்களை அடக்க வேண்டும் என்ற கருத்தை இது மறைமுகமாக உணர்த்துகிறது. மந்தார மாலை என்பது தூய்மையான பக்தியைக் குறிக்கிறது.

Verse 3
லீலாலோடிதஸர்வஸாகரஜல: ஸம்பூர்ணசந்த்ரப்ரபோ
ஹேமாக்ஷாஸுர கண்டநோ புஜகத: சக்ராங்கித: ஸந்ததம்.
தம்ஷ்ட்ராக்ரோத்த்ருதமேதிநீபயஹர: க்ரோடாவதாரோ ஹரி:
ஸ்ரீமாந் ஸிம்ஹகிரீஸ் வர: கருணயா தத்யாத்ஸதா மங்கலம்..

திருவிளையாடலாக அனைத்துக் கடல்களையும் கலக்கியவரும், முழு நிலவின் பிரகாசம் கொண்டவருமான வராக மூர்த்தியை இப்பாடல் போற்றுகிறது. பொன்னிறக் கண்களைக் கொண்ட ஹிரண்யாக்ஷன் என்ற அசுரனை அழித்து, கைகளில் கதாயுதமும் சக்கரமும் தரித்து எப்போதும் விளங்குபவர் அவர். கடலுக்கு அடியில் மறைத்து வைக்கப்பட்டிருந்த பூமியைத் தனது கூர்மையான கோரைப்பற்களின் நுனியில் ஏந்தி, பூமியின் அச்சத்தைப் போக்கியவர் இந்த வராக அவதார ஹரி ஆவார். சிம்மகிரியில் உறையும் இப்பெருமான் நமக்கு நன்மைகளைச் செய்யட்டும்.
புராணக் கதையின்படி, ஹிரண்யாக்ஷன் பூமியை அபகரித்து பாதாளத்தில் மறைத்து வைத்தான். அப்போது இறைவன் பன்றி வடிவம் எடுத்து அவனை அழித்து பூமியை மீட்டார். க்ரோடா அவதாரம் என்பது வராக அவதாரத்தைக் குறிக்கும். இது இறைவனின் வலிமையையும், தர்மத்தை நிலைநாட்ட அவர் எந்த வடிவம் வேண்டுமானாலும் எடுப்பார் என்பதையும் காட்டுகிறது. பூமி என்பது இங்கு வாழ்வின் ஆதாரமாகவும், அசுரன் என்பது பேராசையின் அடையாளமாகவும் கொள்ளப்படுகிறது.
தத்துவ ரீதியாக, வராக அவதாரம் என்பது சேற்றில் மூழ்கிக் கிடக்கும் ஆன்மாவை இறைவன் தனது கருணையால் மீட்டெடுப்பதைக் குறிக்கிறது. அசுரனை அழிப்பது என்பது தீய குணங்களை அழிப்பதைக் குறிக்கும். பன்றி என்பது பொதுவாக அசுத்தமான விலங்காகக் கருதப்பட்டாலும், இறைவன் அந்த வடிவிலும் தூய்மையானவனாகவும் சம்பூர்ண சந்திர பிரபையுடன் (நிலவின் ஒளி) விளங்குவதாகவும் கூறப்படுவது, இறைவனுக்குத் தீட்டு என்பது கிடையாது என்பதை உணர்த்துகிறது. சிம்மகிரி நாதன் வராக ரூபியாக இருந்து பூமியைத் தாங்குவது போல நம் வாழ்வையும் தாங்குவார் என்பது நம்பிக்கை.

Verse 4
குந்தேந்துஸ்படிகப்ரபோ பஹுபுஜோ பூஷாஸஹஸ்ரோஜ்ஜ்வலோ
தைத்யேந்த்ரோதரதாரணேதிநிபுண: ஸ்தம்போத்பவோ பீஷண:.
ப்ரஹ்லாதார்திஹரோதயோ நரம்ருகாகாராவதாரோ ஹரி:
ஸ்ரீமாந் ஸிம்ஹகிரீஸ் வர: கருணயா தத்யாத்ஸதா மங்கலம்..

மல்லிகைப் பூ, சந்திரன் மற்றும் ஸ்படிகம் போன்ற வெண்மையான பிரகாசம் கொண்டவர் நரசிம்மர். பல கரங்களைக் கொண்டவராகவும், ஆயிரக்கணக்கான ஆபரணங்களால் ஜொலிப்பவருமான அவர், அசுர அரசனான ஹிரண்யகசிபுவின் வயிற்றைக் கிழிப்பதில் வல்லவர். தூணிலிருந்து தோன்றிய பயங்கரமான உருவம் கொண்ட அவர், பக்தன் பிரகலாதனின் துன்பத்தைப் போக்கியவர். மனிதனும் சிங்கமும் கலந்த நரசிம்ம அவதாரம் எடுத்த ஹரி, சிம்மகிரி ஈஸ்வரனாக அமர்ந்து நமக்கு எப்போதும் மங்களத்தை அருள வேண்டுகிறோம்.
இந்த அவதாரம் இறைவனின் எங்கும் நிறைந்திருக்கும் தன்மையை (அந்தர்யாமித்வம்) பறைசாற்றுகிறது. தூணிலும் இருப்பார் துரும்பிலும் இருப்பார் என்ற கூற்றை மெய்ப்பிக்க ஹிரண்யகசிபுவின் சவாலை ஏற்றுத் தூணிலிருந்து வெளிப்பட்டார். பீஷண: என்ற சொல் எதிரிகளுக்குப் பயங்கரமானவர் என்பதைக் குறிக்கிறது, ஆனால் அதே சமயம் பக்தர்களுக்கு அவர் மிகவும் மென்மையானவர். பிரகலாதனின் துயரைக் களைந்த விதம் இறைவனின் கருணைக் கடலை விளக்குகிறது.
ஆன்மீக ரீதியாக, நரசிம்ம அவதாரம் என்பது அகங்காரத்தை அழிப்பதன் அடையாளமாகும். ஹிரண்யகசிபு பெற்ற வரங்கள் மனிதன் தனது அறிவால் மரணத்தை வெல்ல முயல்வதைக் குறிக்கிறது. ஆனால் இறைவன் விதியையும் வரங்களையும் கடந்து வந்து அவனை அழிக்கிறான். சிம்மகிரி அல்லது சிம்மாசலம் நரசிம்மரின் முக்கியத் தலமாகும். இங்கு நரசிம்ம மூர்த்தி சந்தனக் காப்பில் குளிர்ச்சியாகக் காட்சியளிப்பது, அவரது உக்கிரம் தணிந்து பக்தர்களுக்கு அருள்பாலிப்பதைக் காட்டுகிறது.

Verse 5
தாத்ருக்ஷாலிதபாதபங்கஜபவஸ்ரோதோமஹாசாம்பர:
ப்ரக்ஷாலீக்ருதபாதபத்மயுகலோ பாலோ ஜகஜ்ஜீவந:.
பிக்ஷார்தீ பலிதர்பஹா படுவடு: கர் வாவதாரோ ஹரி:
ஸ்ரீமாந் ஸிம்ஹகிரீஸ் வர: கருணயா தத்யாத்ஸதா மங்கலம்..

பிரம்மதேவனால் கழுவப்பட்ட திருவடித் தாமரையிலிருந்து கங்கை தோன்றிய பெருமைக்குரியவர் வாமன மூர்த்தி. உலகிற்கே வாழ்வாதாரமாக விளங்குபவர். சிறுவன் போன்ற வடிவம் எடுத்து, மகாபலி சக்ரவர்த்தியிடம் தானம் கேட்டுச் சென்றவர். மகாபலியின் கர்வத்தை அடக்கியவர். புத்திசாலியான பிரம்மச்சாரி உருவம் கொண்டு சிறிய வடிவில் (குள்ளமாக) வந்த வாமன அவதார ஹரி, சிம்மகிரி நாதனாக இருந்து நமக்கு மங்களம் வழங்கட்டும்.
புராண ரீதியாக, மகாபலி தனது கொடைத் திறத்தால் தேவர்களை வென்று மூவுலகையும் ஆட்சி செய்தான். அவனது கர்வத்தை அடக்க விஷ்ணு வாமனராக வந்தார். மூன்று அடி நிலம் கேட்டு, பின் விஸ்வரூபம் எடுத்து பூமி மற்றும் விண்ணை அளந்து மகாபலியின் தலையில் மூன்றாவது அடியை வைத்தார். கங்கை இவரது திருவடியிலிருந்து தோன்றியது என்பது இதன் புனிதத்தைக் குறிக்கிறது. படுவடு என்பது திறமையான பிரம்மச்சாரி என்று பொருள்படும்.
தத்துவ ரீதியாக, வாமன அவதாரம் என்பது சிறியதிலிருந்து பெரியதாக விரிவடையும் பிரபஞ்ச சக்தியைக் குறிக்கிறது. மனிதன் தானம் கொடுப்பதிலும் ஒரு கர்வம் கொள்கிறான், அதை இறைவன் அழித்துத் தன்னையே அர்ப்பணிக்கச் செய்கிறான். ஜகஜ்ஜீவனன் என்ற சொல் உலகங்கள் அனைத்தும் அவரிடமே உயிர் பெறுகின்றன என்பதை உணர்த்துகிறது. சிறிய உருவமான வாமனன் பெரிய விஸ்வரூபமாக மாறியது, ஒரு பக்தனின் சிறிய பக்தி பெரிய ஞானமாக மலர்வதைச் சித்தரிக்கிறது.

Verse 6
ஸத்ய:கண்டிதராஜமண்டலசரீரோத்பூதரக்தாபகா
ஸம்ஸிக்தாகிலபூதல: பித்ருவச:ஸம்பாலநே நிஷ்டித:.
வேதஜ்ஞோ ஜமதக்நிஜ: பரசுப்ருத்ராமாவதாரோ ஹரி:
ஸ்ரீமாந் ஸிம்ஹகிரீஸ் வர: கருணயா தத்யாத்ஸதா மங்கலம்..

அதர்ம வழியில் நடந்த அரசக் கூட்டங்களை உடனடியாக அழித்து, அவர்களது உடலில் இருந்து பெருகிய ரத்த நதியால் பூமி முழுவதையும் நனைத்தவர் பரசுராமன். தந்தை ஜமதக்னி முனிவரின் சொல்லைக் காப்பாற்றுவதில் உறுதியாக இருந்தவர். வேதங்களை நன்கு அறிந்தவர். கையில் கோடரியைத் தாங்கிய ராமராக (பரசுராமராக) அவதரித்த ஹரி, சிம்மகிரி ஈஸ்வரனாக நமக்கு நன்மைகளைச் செய்யட்டும்.
பரசுராம அவதாரம் என்பது அதிகார வர்க்கத்தின் முறையற்ற போக்கை அடக்க எடுக்கப்பட்டது. கார்த்தவீரியார்ஜுனன் போன்ற அரசர்களின் ஆணவத்தை இவர் அடக்கினார். தந்தை சொற்படி நடப்பது என்பது தர்மத்தின் உயர்ந்த நிலையைக் காட்டுகிறது. வேதங்களை அறிந்த ஞானியாகவும் அதே சமயம் வீரமிக்க போர் வீரனாகவும் திகழ்வது இவரது தனிச்சிறப்பு. இவர் சிரஞ்சீவியாகக் கருதப்படுகிறார்.
ஆன்மீக ரீதியாக, கோடரி (பரசு) என்பது பற்றுகளை அறுக்கும் ஞானத்தின் குறியீடாகும். தீய அரசர்களை அழிப்பது என்பது நமக்குள் இருக்கும் தீய எண்ணங்களை அழிப்பதைக் குறிக்கிறது. தந்தை சொல் காப்பது என்பது குருவிற்கும் தர்மத்திற்கும் கட்டுப்படுவதைக் குறிக்கிறது. சிம்மகிரியில் உறையும் பரசுராமன், பக்தர்களின் அகங்காரத்தை அழித்து அவர்களுக்குத் தர்ம வழியைக் காட்டுவார் என்பது இதன் உட்பொருளாகும்.

Verse 7
ராஜேந்த்ரோ ரணரங்கராஜவிநுதாநேகாஸுராபாஸுரா-
காரோ ராவணகோடிகண்டநபடு: கோதண்டதீக்ஷாகுரு:.
ஸீதேஸ: ஸுரஸஜ்ஜநாமிருதகரோ ராமாவதாரோ ஹரி:
ஸ்ரீமாந் ஸிம்ஹகிரீஸ் வர: கருணயா தத்யாத்ஸதா மங்கலம்..
அரசர்களுக்கெல்லாம் அரசனான ராஜேந்திரன், போர்க்களத்தில் அசுரர்களை அழிக்கும் ஒளியுடைய வடிவம் கொண்டவர். பல கோடி ராவணன்களை அழிக்கும் வல்லமை படைத்தவர். வில் வித்தையில் (கோதண்டம்) சிறந்த குருவாக விளங்குபவர். சீதா தேவியின் நாயகனும், தேவர்களுக்கும் நல்லவர்களுக்கும் அமுதம் போன்ற இனிமை தருபவருமான ராம அவதார ஹரி, சிம்மகிரி நாதனாக மங்களம் அருளட்டும்.
ஸ்ரீராமச்சந்திர மூர்த்தியின் அவதாரம் மர்யாதா புருஷோத்தமனின் இலக்கணமாகும். தர்மத்தின் உருவமாக அவர் திகழ்ந்தார். ராவணனை அழித்தது என்பது தீமையின் உச்சத்தை நன்மையால் வீழ்த்துவதாகும். கோதண்டம் என்பது அவரது மன உறுதியையும் இலக்கையும் குறிக்கிறது. ஸீதேசன் என்ற சொல் சிவசக்தி ஐக்கியத்தைப் போன்ற சீதா-ராம தத்துவத்தைக் காட்டுகிறது.
ஆன்மீக ரீதியாக, ராம நாமம் என்பது முக்தி அளிக்கும் தாரக மந்திரமாகும். நல்லவர்களுக்கு அமுதம் போன்றவர் என்பது, சரணடைந்தவர்களைக் காக்கும் அவரது குணத்தைக் குறிக்கிறது. ராவணனின் பத்து தலைகள் என்பது நமது ஐந்து புலன்களையும் ஐந்து கர்மேந்திரியங்களையும் தவறான வழியில் பயன்படுத்துவதைக் குறிக்கும். அவற்றை அடக்கி ஆள்வதே ராம தத்துவம். சிம்மகிரியில் உறையும் இப்பெருமான் நம் வாழ்வில் தர்மத்தை நிலைநாட்டட்டும்.

Verse 8
காலிந்தீஜலபேதநோ பஹுபுஜோ பூஷாஸமுத்பாஸுர:
ப்ரத்வம்ஸீ முஸலாயுதோ ஹலதரோ நீலாம்பரோ நிர்மல:.
லாவண்யாப்பதிரேவதீபதிரஸௌ ராமாவதாரோ ஹரி:
ஸ்ரீமாந் ஸிம்ஹகிரீஸ் வர: கருணயா தத்யாத்ஸதா மங்கலம்..

யமுனை நதியின் போக்கையே மாற்றிய வல்லமை படைத்தவர், பல கரங்களைக் கொண்டவர், ஆபரணங்களால் மிளிர்பவர் பலராமன். உலக்கை மற்றும் கலப்பை ஆகியவற்றை ஆயுதங்களாக ஏந்தியவர். நீல நிற ஆடையை அணிந்தவர். தூய்மையானவரும், பேரழகு மிக்கவரும், ரேவதி தேவியின் கணவருமான பலராம அவதார ஹரி, சிம்மகிரியில் எழுந்தருளி மங்களத்தை வழங்கட்டும்.
பலராமன் விஷ்ணுவின் அம்சமாகவும் ஆதிசேஷனின் அவதாரமாகவும் கருதப்படுகிறார். காலிந்தீ (யமுனை) நதியைத் தனது கலப்பையால் இழுத்து வழி மாற்றியது இவரது வலிமையைக் காட்டுகிறது. முஸலம் மற்றும் ஹலம் (கலப்பை) ஆகியவற்றை ஏந்தியிருப்பது விவசாயத்திற்கும் உழைப்பிற்கும் இவர் கொடுக்கும் முக்கியத்துவத்தைக் காட்டுகிறது. கிருஷ்ணனின் சகோதரராக வந்து பல லீலைகளைப் புரிந்தார்.
ஆன்மீக ரீதியாக, நீல ஆடை என்பது எல்லையற்ற ஆகாயத்தைக் குறிக்கிறது. நிர்மலன் என்ற சொல் மாசற்ற தன்மையைக் குறிக்கிறது. கலப்பை என்பது நிலத்தைச் சீர் செய்வது போல, மனித மனத்தைச் சீர் செய்து பக்திப் பயிர் விளையச் செய்வதைக் குறிக்கிறது. பலராமன் பலத்தின் குறியீடு, ஆனால் அந்த பலம் தர்மத்தைக் காக்கவே பயன்பட வேண்டும். சிம்மகிரியில் பலராமராகவும் விஷ்ணு அருள் புரிகிறார்.

Verse 9
தர்மஜ்ஞத்ரிபுராதிநாதவநிதாதர்மோபதேஷ்டா ச த-
த்பாதிவ்ரத்யவிஸேஷபஞ்ஜநபரோ வேதாந்தவேத்ய: ஸதா.
தைத்யவ்ராதவிநாஸநாதிசதுரோ புத்தாவதாரோ ஹரி:
ஸ்ரீமாந் ஸிம்ஹகிரீஸ் வர: கருணயா தத்யாத்ஸதா மங்கலம் ..

தர்மத்தை அறிந்தவரும், திரிபுராசுரர்களின் மனைவிகளுக்குத் தர்மத்தை உபதேசித்தவரும், வேதங்களின் முடிவான வேதாந்தத்தால் அறியப்படுபவரும் புத்த அவதார ஹரி ஆவார். அசுரக் கூட்டங்களை அழிப்பதில் சாமர்த்தியம் கொண்டவர். சிம்மகிரி நாதனாக விளங்கும் இந்த புத்த மூர்த்தி எப்போதும் மங்களத்தை வழங்கட்டும்.
புராணங்களின்படி, அசுரர்கள் வேதங்களைக் கொண்டு பெரும் பலம் பெற்றுத் தேவர்களைத் துன்புறுத்தியபோது, அவர்களை வேத நெறியிலிருந்து திசைதிருப்ப விஷ்ணு புத்த வடிவம் எடுத்தார் என்று சில நூல்கள் கூறுகின்றன. இது அதர்ம வழியில் செல்லும் தீயவர்களைத் தந்திரத்தால் வீழ்த்துவதைக் குறிக்கிறது. இருப்பினும், புத்தர் அமைதி மற்றும் அகிம்சையின் போதகராகவும் மதிக்கப்படுகிறார்.
தத்துவ ரீதியாக, வேதாந்த வேத்யன் என்ற சொல் இறைவன் அறிவிற்கெல்லாம் அப்பாற்பட்டவர் என்பதையும், தியானத்தின் மூலம் உணரப்பட வேண்டியவர் என்பதையும் குறிக்கிறது. மாயையின் வடிவமாக வந்து உலகை வழிநடத்துவது இறைவனின் ஒரு லீலை. புத்த அவதாரம் என்பது மன அடக்கத்தையும், ஆசைகளைத் துறப்பதன் முக்கியத்துவத்தையும் நமக்கு உணர்த்துகிறது. சிம்மகிரி நாதன் ஞானத்தின் வடிவாக நமக்கு அருளட்டும்.

Verse 10
ம்லேச்சவ்ராதவிநாஸக: கலியுகாந்தேஸ்வாதிரூடோ மஹா-
மாயாவீ பஹுபாநுகோடிஸத்ருசோ பீமாம்ஸுசக்ராயுத: .
யஸ்சாங்கீக்ருதகல்கிரூபவிபவோ பூமௌ அவிஷ்யாந்வய:
ஸ்ரீமாந் ஸிம்ஹகிரீஸ் வர: கருணயா தத்யாத்ஸதா மங்கலம்..

கலியுகத்தின் இறுதியில் தீயவர்களின் கூட்டத்தை அழிப்பவரும், குதிரையின் மீது ஏறி வருபவருமான கல்கி அவதார ஹரியை இப்பாடல் போற்றுகிறது. பெரும் மாயை வல்லமை கொண்டவர். கோடி சூரியர்களின் பிரகாசத்திற்கு இணையானவர். பயங்கரமான ஒளி வீசும் சக்கரத்தை ஆயுதமாகக் கொண்டவர். பூமியில் பிறக்கப்போகும் கல்கி வடிவமாகத் தன்னை வெளிப்படுத்துபவர். சிம்மகிரி ஈஸ்வரனாகத் திகழும் அவர் நமக்கு மங்களத்தை அருளட்டும்.
கலியுகத்தின் கொடுமைகள் உச்சத்தை அடையும் போது, அதர்மத்தை அழித்து மீண்டும் தர்மத்தை நிலைநாட்ட விஷ்ணு கல்கியாக அவதரிப்பார் என்பது நம்பிக்கை. குதிரை வேகம் மற்றும் ஆற்றலின் குறியீடாகும். கோடி சூரியப் பிரகாசம் என்பது ஞானத்தின் ஒளியால் அறியாமை இருளைப் போக்குவதைக் குறிக்கிறது. மிலேச்சர்கள் என்பது இங்கு தர்மம் தவறி நடப்பவர்களைக் குறிக்கும்.
ஆன்மீக ரீதியாக, கல்கி அவதாரம் என்பது காலத்தின் முடிவையும் புதிய தொடக்கத்தையும் குறிக்கிறது. ஒவ்வொரு மனிதனுக்குள்ளும் இருக்கும் தீய குணங்கள் முற்றிலும் அழியும்போது அங்கு இறை ஒளி பிறக்கிறது. அவிஷ்யாந்வய: என்பது அவர் தோன்றப்போகும் வம்சாவளியைக் குறிப்பதாகச் சொல்லப்படுகிறது. சிம்மகிரியில் உறையும் இறைவன் இந்த பத்து அவதாரங்களின் ஒட்டுமொத்த வடிவமாக இருந்து நம்மைக் காக்க வேண்டும் என்பதே இந்தத் துதியின் நிறைவுப் பகுதியாகும்.

Ramaswamy Sastry and Vighnesh Ghanapaathi

Other stotras