ஆனந்தரூபே நிஜபோதரூபே ப்ரஹ்மஸ்வரூபே ச்ருதிமூர்திரூபே | சசாங்கரூபே ரமணீயரூபே ஸ்ரீரங்கரூபே ரமதாம் மனோ மே ||
ஆனந்தத்தின் வடிவானவரே, மெய்யறிவின் சொரூபமானவரே, பரப்பிரம்மத்தின் உருவாகத் திகழ்பவரே, வேதங்களின் மூர்த்தியானவரே, சந்திரன் போன்ற குளிர்ந்த ரூபம் கொண்டவரே, மனதைக் கவரும் எழில்மிகு வடிவம் உடையவரே, ஸ்ரீரங்கநாதனாகிய உம் திருவுருவில் என் மனம் லயித்து மகிழ்வதாகுக.
இறைவனின் தத்துவார்த்தமான ஸ்வரூபத்தை இந்த ஸ்லோகம் போற்றுகிறது. அவன் ஆனந்தத்தை அளிப்பவன் மட்டுமல்ல, அவனே ஆனந்தத்தின் வடிவம். அவனே மெய்யறிவு, அதாவது தன்னை உணர்தல் எனும் ஞானத்தின் உறைவிடம். பிரபஞ்சப் படைப்பிற்கெல்லாம் மூலமான பரப்பிரம்மமும் அவனே. வேதங்கள் அனைத்தும் அவனையே புகழ்வதால், அவன் வேதங்களின் திருவுருவம். வெப்பமிகு கதிரவனைப் போலன்றி, குளிர்ந்த கிரணங்களைத் தரும் சந்திரனைப் போல, அவன் கருணையும் அழகும் கொண்டவன். இத்தகைய தெய்வீகப் பண்புகளின் திருவுருவான ஸ்ரீரங்கநாதப் பெருமானிடம் என் மனம் நிலைபெற்று, அவனிலேயே ஒன்றி மகிழ வேண்டும் என்பதே இப்பாடலின் பிரார்த்தனை.
காவேரிதீரே கருணாவிலோலே மந்தாரமூலே த்ருதசாருசேலே | தைத்யாந்தகாலே அகிலலோகலீலே ஸ்ரீரங்கலீலே ரமதாம் மனோ மே ||
காவிரியின் கரையில் கருணை மழை பொழிபவரே, கடைக்கண் பார்வையால் அருள் புரிபவரே, மந்தார மரத்தின் அடியில் வீற்றிருப்பவரே, அழகிய ஆடையை அணிந்திருப்பவரே, அசுரர்களுக்கு யமனாகத் திகழ்பவரே, அகில உலகங்களையும் தனது லீலையாகக் கொண்டவரே, ஸ்ரீரங்கத்தில் லீலைகள் புரியும் நாயகனே, உமது திருவடியில் என் மனம் லயிப்பதாகுக.
முதல் ஸ்லோகத்தில் இறைவனின் பரம்பொருள் நிலையைப் போற்றிய ஆதிசங்கரர், இங்கு ஸ்ரீரங்கத்தில் அர்ச்சாவதார மூர்த்தியாக அருளும் இறைவனின் குறிப்பிட்ட வடிவத்தையும், இருப்பிடத்தையும், குணங்களையும் போற்றுகிறார். புண்ணிய நதியான காவிரியால் சூழப்பட்ட தீவுக்கோயிலில், தன் கருணை ததும்பும் விழிகளால் பக்தர்களை அவர் நோக்குகிறார். அசுரர்களை அழித்து நல்லோரைக் காக்கும் நாயகன் அவரே. இந்த பிரபஞ்சத்தின் படைத்தல், காத்தல், அழித்தல் ஆகிய முத்தொழில்களும் அவருக்கு ஒரு தெய்வீக லீலையே. அத்தகைய லீலைகளை ஸ்ரீரங்கத்தில் நிகழ்த்தும் அந்த ரங்கநாதனிடம் மனதை நிலைநிறுத்தும்படி வேண்டப்படுகிறது.
லக்ஷ்மீநிவாஸே ஜகதாம் நிவாஸே ஹ்ருத்பத்மவாஸே ரவிபிம்பவாஸே | க்ருபாநிவாஸே குணவ்ருந்தவாஸே ஸ்ரீரங்கவாஸே ரமதாம் மனோ மே ||
திருமகளான லட்சுமிக்கு இருப்பிடமான திருமார்பை உடையவரே, அனைத்து உலகங்களுக்கும் புகலிடமானவரே, பக்தர்களின் இதயத் தாமரையில் வசிப்பவரே, சூரிய மண்டலத்தின் உள்ளொளியாய் ஒளிர்பவரே, கருணையின் உறைவிடமானவரே, அனைத்து நற்குணங்களுக்கும் இருப்பிடமானவரே, ஸ்ரீரங்கத்தில் வசிக்கும் பெருமானே, உம்மில் என் மனம் லயிப்பதாகுக.
இறைவன் எங்கே எல்லாம் வசிக்கிறான் என்பதை இந்த ஸ்லோகம் அழகாகப் பட்டியலிடுகிறது. அவர் திருமகளின் இருப்பிடமான திருமார்பை உடையவர். அனைத்து உலகங்களும் அவனுக்குள் அடங்கியிருப்பதால், அவர் 'ஜகந்நிவாசன்'. பக்தர்களின் தூய்மையான இதயக் கமலத்தில் அவர் வீற்றிருக்கிறார். சூரியனுக்கு ஒளியைத் தரும் அந்தராத்மாவாக சூரிய மண்டலத்தின் நடுவே பிரகாசிப்பவரும் அவரே. எல்லையற்ற கருணையும், எண்ணற்ற கல்யாண குணங்களும் அவரிடம் குடிகொண்டுள்ளன. இத்தனை இடங்களிலும் நீக்கமற நிறைந்திருக்கும் இறைவன், அடியார்க்கு எளிமையாகத் தன்னைக் காட்டி அருளும் பொருட்டு ஸ்ரீரங்கத்தில் வசிக்கிறான். அந்த ஸ்ரீரங்கநாதனிடம் மனம் லயிக்க வேண்டும் என வேண்டப்படுகிறது.
ப்ரஹ்மாதிவத்யே ஜகதேகவத்யே முகுந்தவத்யே ஸுரநாதவத்யே | வ்யாஸாதிவத்யே ஸனகாதிவத்யே ஸ்ரீரங்கவத்யே ரமதாம் மனோ மே ||
பிரம்மா உள்ளிட்ட தேவர்களால் வணங்கப்படுபவரே, அகிலம் அனைத்தாலும் வணங்கப்படும் ஒப்பற்ற தெய்வமே, முக்தியை அளிக்கும் முகுந்தனால் தொழப்படுபவரே, தேவர்களின் தலைவனான இந்திரனால் போற்றப்படுபவரே, வியாசர் போன்ற மகாமுனிவர்களால் வணங்கப்படுபவரே, சனகாதி முனிவர்களால் போற்றப்படுபவரே, ஸ்ரீரங்கத்தில் வணங்கப்படும் நாயகனே, உம்மில் என் மனம் லயிப்பதாகுக.
இறைவனின் எல்லையற்ற பெருமையை, அவரை வணங்கும் தேவர்களையும், ரிஷிகளையும் குறிப்பிடுவதன் மூலம் இந்த ஸ்லோகம் விளக்குகிறது. படைப்புக் கடவுளான பிரம்மா முதல், தேவர்கள், முனிவர்கள், ஞானிகள் என அனைவரும் வணங்கும் ஒரே தலைவர் அவர்தான். 'ஜகதேகவத்யே' என்ற சொல், இந்த அகிலத்தில் வணக்கத்திற்குரிய ஒரே முழுமுதற் கடவுள் அவர் மட்டுமே என்பதை ஆணித்தரமாகக் கூறுகிறது. இப்படி அனைவராலும் போற்றி வணங்கப்படும் அந்தப் பரம்பொருள், எளிமையாக ஸ்ரீரங்கத்தில் அடியார்க்கு அருள்புரிகிறான். அந்தப் பெருமானிடம் மனம் லயிக்க வேண்டும் என்பதே நோக்கம்.
ப்ரஹ்மாதிരാജே கருடாதிരാജே வைகுண்டരാജே ஸுரராஜராஜே | த்ரைலோக்யராஜே அகிலலோகராஜே ஸ்ரீரங்கராஜே ரமதாம் மனோ மே ||
பிரம்மாக்களுக்கெல்லாம் அரசனே, கருடனுக்கு அதிபதியான அரசனே, வைகுண்டத்திற்கு அரசனே, தேவர்களின் அரசனான இந்திரனுக்கும் மேலான அரசனே, மூவுலகிற்கும் அரசனே, அகில லோகங்களுக்கும் பேரரசனே, ஸ்ரீரங்கத்தின் ராஜனே, உம்மிடத்தில் என் மனம் லயிப்பதாகுக.
இந்த ஸ்லோகம் இறைவனை 'ராஜன்' அதாவது அரசன் என்று பல நிலைகளில் போற்றுகிறது. ஒவ்வொரு கல்பத்திலும் தோன்றும் பிரம்மாக்களுக்கும் தலைவர் என்பதால் அவர் 'பிரம்மாதி ராஜன்'. தன் வாகனமான கருடனுக்கு அரசன், தன் திவ்ய தேசமான வைகுண்டத்திற்கு அரசன், தேவர்களின் அரசனான இந்திரனுக்கும் தலைவர் என்பதால் 'ஸுரராஜ ராஜன்'. பூலோகம், புவர்லோகம், ஸ்வர்கலோகம் ஆகிய மூவுலகிற்கும், ஏன், கண்ணுக்குத் தெரியும் மற்றும் தெரியாத அனைத்து உலகங்களுக்கும் அவரே அதிபதி. அரசர்களுக்கெல்லாம் அரசனான அந்தப் பேரரசன், ஸ்ரீரங்கத்தில் 'ஸ்ரீ ரங்கராஜனாக' வீற்றிருக்கிறான். அவனிடம் மனம் லயிக்க வேண்டப்படுகிறது.
அமோகமுத்ரே பரிபூர்ணநித்ரே ஸ்ரீயோகநித்ரே ஸஸமுத்ரநித்ரே | ச்ரிதைகபத்ரே ஜகதேகநித்ரே ஸ்ரீரங்கபத்ரே ரமதாம் மனோ மே ||
வெற்றி நிச்சயம் என்ற திருமுத்திரை கொண்டவரே, பூரணமான அறிதுயிலில் ஆழ்ந்தவரே, யோக நித்திரையில் இருப்பவரே, திருப்பாற்கடலில் துயில்பவரே, தன்னை அண்டியவர்களுக்கு மங்களம் அருளும் ஒரே புகலிடமே, உலகத்திற்கே ஒரே ஆதாரமானவரே, ஸ்ரீரங்கத்தில் மங்களகரமாக அருள்பவரே, உம்மில் என் மனம் லயிப்பதாகுக.
பெருமாளின் யோக நித்திரையின் தெய்வீகத் தத்துவத்தை இந்த ஸ்லோகம் விளக்குகிறது. அவரது அறிதுயில், நம்மைப் போன்ற களைப்பினால் வருவதல்ல. அது ஒரு 'யோக நித்திரை'. அந்த நிலையிலும் அவர் பிரபஞ்சத்தின் அனைத்து இயக்கங்களையும் அறிந்திருக்கிறார். அவர் திருப்பாற்கடலில் ஆதிசேஷன் மீது சயனித்துள்ளார். தன்னைச் சரணடைந்த பக்தர்களுக்கு எல்லாவிதமான மங்களங்களையும் அருளும் ஒரே புகலிடம் ('ச்ரிதைகபத்ரே') அவரே. உறங்குவது போல் தோன்றினாலும், இந்த பிரபஞ்சம் இயங்க ஆதாரமாக இருப்பவரும் அவரே. ஸ்ரீரங்கத்தில் மங்களகரமாக சயனித்திருக்கும் அந்தப் பெருமானிடம் மனம் லயிக்க வேண்டும் எனக் கோரப்படுகிறது.
ஸ சித்ரசாயீ புஜகენ្द्रசாயீ நந்தாங்கசாயீ கமலாங்கசாயீ | க்ஷீராப்திசாயீ வடபத்ரசாயீ ஸ்ரீரங்கசாயீ ரமதாம் மனோ மே ||
அற்புதமாக சயனித்திருப்பவரே, பாம்புகளின் அரசனான ஆதிசேஷன் மீது சயனித்திருப்பவரே, நந்தகோபரின் மடியில் துயின்றவரே, லட்சுமியின் மடியில் சயனிப்பவரே, திருப்பாற்கடலில் சயனிப்பவரே, ஆலிலையின் மீது துயின்றவரே, ஸ்ரீரங்கத்தில் சயனித்திருக்கும் பெருமானே, உம்மில் என் மனம் லயிப்பதாகுக.
பெருமாளின் பல்வேறு சயனத் திருக்கோலங்களை இந்த ஸ்லோகம் விவரிக்கிறது. ஆதிசேஷன் மீது அவர் சயனிப்பது 'புஜகენ្द्रசாயீ'. கிருஷ்ணாவதாரத்தில் குழந்தை கண்ணனாக நந்தகோபரின் மடியில் உறங்கியது 'நந்தாங்கசாயீ'. லட்சுமி தேவியின் மடியில் இளைப்பாறுவது 'கமலாங்கசாயீ'. பாற்கடலில் பள்ளி கொள்வது 'க்ஷீராப்திசாயீ'. பிரளய காலத்தில், உலகெல்லாம் அழிந்த பின், ஒரு சிறு குழந்தையாக ஆலிலையின் மீது மிதந்து கொண்டு துயில்வது 'வடபத்ரசாயீ'. இத்தனை விதமான சயனத் திருக்கோலங்களின் சாரமாக, ஸ்ரீரங்கத்தில் அவர் 'ஸ்ரீரங்கசாயீ'யாக அருள்புரிகிறார். அந்த அழகிய சயனக் கோலத்தில் மனம் லயிக்க வேண்டப்படுகிறது.
இதம் ஹி ரங்கம் த்யஜதாமிஹாங்கம் புனர்நசாங்கம் யதி சாங்கமேதி | பாணௌ ரதாங்கம் சரணேம்பு காங்கम् யானே விஹங்கம் சயனே புஜங்கம் ||
இந்த ஸ்ரீரங்கத்தில் எவர் ஒருவர் தன் உடலைத் துறக்கிறாரோ, அவருக்கு மீண்டும் ஒரு பிறவி என்பது இல்லை. ஒருவேளை அவருக்கு மீண்டும் ஒரு உடல் வாய்க்குமானால், அது கையில் சக்கரத்துடனும், பாதங்களில் இருந்து தோன்றும் கங்கையுடனும், வாகனமாகக் கருடனும், படுக்கையாக ஆதிசேஷனுடனும் கூடிய பகவானின் தெய்வீகத் திருவுருவமாகவே இருக்கும்.
இந்த ஸ்லோகம் ஸ்ரீரங்க க்ஷேத்திரத்தின் ஒப்பற்ற மகிமையை எடுத்துரைக்கிறது. இது ஒரு பிரார்த்தனையாக அமையாமல், ஒரு உறுதியான பலனைச் சொல்லும் வரமாக அமைந்துள்ளது. ஸ்ரீரங்கத்தில் மரணமடைபவர்களுக்கு மறுபிறவி இல்லை, அவர்கள் மோட்சத்தை அடைகிறார்கள் என்பது வைணவ நம்பிக்கை. ஒருவேளை அப்படிப்பட்ட புண்ணிய ஆத்மாவுக்கு மீண்டும் ஒரு பிறவி உண்டானால், அது சாதாரண மனித உடலாக இருக்காது. அது, பகவானின் அம்சங்களைப் பெற்ற தெய்வீக உடலாகவே இருக்கும். அதாவது, அவர்கள் வைகுந்தத்தை அடைந்து பகவானுக்கு நித்திய சேவை செய்யும் பாக்கியத்தைப் பெறுவார்கள் என்பதே இதன் ஆழ்ந்த பொருள்.
ரங்கநாதாஷ்டகம் புண்யம் ப்ராதருத்தாய யஃ படேத் | ஸர்வான் காமானவாப்னோதி ரங்கிஸாயுஜ்யமாப்னுயாத் ||
புண்ணியமான இந்த ரங்கநாதாஷ்டகத்தை யார் ஒருவர் காலையில் எழுந்து பாராயணம் செய்கிறாரோ, அவர் இவ்வுலகில் அனைத்து விருப்பங்களையும் அடைவதோடு, இறுதியில் ஸ்ரீரங்கநாதனுடன் இரண்டறக் கலக்கும் சாயுஜ்ய முக்தியையும் அடைவார்.
இது இந்த அஷ்டகத்தின் பலஸ்ருதி ஆகும், அதாவது இதைப் பாராயணம் செய்வதால் கிடைக்கும் பலன்களைக் கூறும் நிறைவு ஸ்லோகம். புண்ணியம் அளிக்கக்கூடிய இந்த ரங்கநாதாஷ்டகத்தை தினமும் காலையில் எழுந்து பக்தியுடன் படிப்பவர்கள், இகலோக வாழ்வில் தாங்கள் விரும்பிய செல்வங்கள், நலன்கள் அனைத்தையும் அடைவார்கள். அதோடு, வாழ்வின் இறுதியில், பிறவிப் பெருங்கடலைக் கடந்து, ஸ்ரீரங்கநாதனின் திருவடியை அடைந்து, அவருடன் ஒன்றுகலக்கும் மேலான முக்தி நிலையான 'சாயுஜ்ய' பதவியை அடைவார்கள் என்று உறுதியளிக்கப்படுகிறது.
ஆனந்தரூபே நிஜபோதரூபே ப்ரஹ்மஸ்வரூபே ஶ்ருதிமூர்திரூபே .
ஶஶாங்கரூபே ரமணீயரூபே ஶ்ரீரங்கரூபே ரமதாம்ʼ மனோ மே ..
காவேரிதீரே கருணாவிலோலே மந்தாரமூலே த்ருʼதசாருசேலே .
தைத்யாந்தகாலே(அ)கிலலோகலீலே ஶ்ரீரங்கலீலே ரமதாம்ʼ மனோ மே ..
லக்ஷ்மீநிவாஸே ஜகதாம்ʼ நிவாஸே ஹ்ருʼத்பத்மவாஸே ரவிபிம்பவாஸே .
க்ருʼபாநிவாஸே குணவ்ருʼந்தவாஸே ஶ்ரீரங்கவாஸே ரமதாம்ʼ மனோ மே ..
ப்ரஹ்மாதிவந்த்யே ஜகதேகவந்த்யே முகுந்தவந்த்யே ஸுரநாதவந்த்யே .
வ்யாஸாதிவந்த்யே ஸனகாதிவந்த்யே ஶ்ரீரங்கவந்த்யே ரமதாம்ʼ மனோ மே ..
ப்ரஹ்மாதிராஜே கருடாதிராஜே வைகுண்டராஜே ஸுரராஜராஜே .
த்ரைலோக்யராஜே(அ)கிலலோகராஜே ஶ்ரீரங்கராஜே ரமதாம்ʼ மனோ மே ..
அமோகமுத்ரே பரிபூர்ணநித்ரே ஶ்ரீயோகநித்ரே ஸஸமுத்ரநித்ரே .
ஶ்ரிதைகபத்ரே ஜகதேகநித்ரே ஶ்ரீரங்கபத்ரே ரமதாம்ʼ மனோ மே ..
ஸ சித்ரஶாயீ புஜகேந்த்ரஶாயீ நந்தாங்கஶாயீ கமலாங்கஶாயீ .
க்ஷீராப்திஶாயீ வடபத்ரஶாயீ ஶ்ரீரங்கஶாயீ ரமதாம்ʼ மனோ மே ..
இதம்ʼ ஹி ரங்கம்ʼ த்யஜதாமிஹாங்கம்ʼ புனர்னசாங்கம்ʼ யதி சாங்கமேதி .
பாணௌ ரதாங்கம்ʼ சரணேம்பு காங்கம் யானே விஹங்கம்ʼ ஶயனே புஜங்கம் ..
ரங்கநாதாஷ்டகம்ʼ புண்யம் ப்ராதருத்தாய ய꞉ படேத் .
ஸர்வான் காமானவாப்னோதி ரங்கிஸாயுஜ்யமாப்னுயாத் ..