பரசுராம ரக்ஷா ஸ்தோத்திரம்

Lyrics:

நமஸ்தே ஜாமதக்ந்யாய க்ரோததக்தமஹாஸுர . 
க்ஷத்ராந்தகாய சண்டாய ராமாயாபாரதேஜஸே ..1..
விநாஶகாய துஷ்டானாம்ʼ ரக்ஷகாய ஸதர்தினாம் . 
ப்ருʼகுகுல்யாய வீராய விஷ்ணுரூபாய தே நம꞉ ..2..
மஹாபயங்கராயைவ மஹாதேவாய தீமதே . 
ப்ரஹ்மவம்ʼஶோத்பவாயைவ பர்ஶுராம நமோ(அ)ஸ்து தே ..3..
பர்ஶுஹஸ்தாய வீராய ரேணுகானந்தவர்தினே . 
ஸர்வதுஷ்டஶமாயைவ துப்யம்ʼ ராம நமோ(அ)ஸ்து தே ..4..
யஜ்ஞவிக்னஹராயைவ க்ருʼபாணத்ருʼதவக்ஷஸே . 
குகர்மநாஶகாயாஸ்து நமஸ்துப்யம்ʼ ஹரே முஹு꞉ ..5..
ரக்ஷஸ்வ மாம்ʼ மஹாபாஹோ மஹாபல நமோ(அ)ஸ்து தே . 
துர்ஜனை꞉ பரிவிஷ்டம்ʼ ஹி ஶத்ருஸங்காதவாரண ..6..
தனுர்வேதப்ரதானாய வேதஸாராய தீமதே . 
தபோதனப்ரியாயைவ ஜகந்நாதாய தே நம꞉ ..7..
ஜபேத் ஸ்தோத்ரம்ʼ ஸதா ஜப்யம்ʼ ய꞉ ஸுதீ꞉ ப்ரத்யஹம்ʼ முதா .
நித்யம்ʼ ரக்ஷாமவாப்னோதி ஶத்ருப்யோ நஹி ஸம்ʼஶய꞉ ..8..

Meaning:

Verse 1
நமஸ்தே ஜாமதக்ன்யாய க்ரோததக்தமஹாஸுர ।
க்ஷத்ராந்தகாய சண்டாய ராமாயாபாரதேஜஸே ॥1॥

இந்தச் ச்லோகத்தில் பகவான் பரசுராமருக்கு வணக்கம் செலுத்தப்படுகிறது. ‘ஜாமதக்ன்யாய’ என்பது ஜமதக்னி முனிவரின் புதல்வன் என்று அர்த்தம். ‘க்ரோததக்தமஹாஸுர’ என்பது அவரது கோபத்தால் பெரிய அசுரர்களும் எரிந்துபோனார்கள் என்பதை குறிக்கிறது. ‘க்ஷத்ராந்தகாய’ என்பது அதர்மமாக நடந்த க்ஷத்திரியர்களை அழித்தவன் என்று விளக்குகிறது. ‘சண்டாய’ என்பது கடுமையான, அஞ்சாத வீரத்தை குறிக்கும்.

இதன் புராணப் பின்னணி மிகவும் ஆழமானது. பரசுராமர், விஷ்ணுவின் அவதாரமாக, அதர்மம் மிகுந்த க்ஷத்திரியர்களை இருபத்தொன்றுமுறை அழித்தார். இது வெறும் கோபத்தின் வெளிப்பாடு அல்ல. அது தர்மத்தை மீட்டெடுக்கும் தெய்வீக நடவடிக்கை.

ஆன்மீக ரீதியில், இங்கு ‘கோபம்’ என்பது சாதாரண மனித கோபம் அல்ல. அது அநியாயத்தை அழிக்கும் சக்தியாகும். ஒருவன் தன் உள்ளத்தில் இருக்கும் அநியாயங்களை, அகம்பாவத்தை, தீய எண்ணங்களை அழிக்கும்போது, அவன் உள்ளத்தில் பரசுராமன் வெளிப்படுகிறான்.

இந்தச் ச்லோகம் நமக்கு ஒரு முக்கியமான உண்மையை சொல்கிறது. சக்தி இருந்தாலே போதாது. அந்த சக்தி தர்மத்திற்கு பயன்படுத்தப்பட வேண்டும். அப்போது தான் அது தெய்வீகமாக மாறும்.

Verse 2
விநாஶகாய துஷ்டானாம் ரக்ஷகாய ஸதர்த்திநாம் ।
ப்ருகுகுல்யாய வீராய விஷ்ணுரூபாய தே நமஃ ॥2॥

இங்கு பரசுராமர் இரு முகங்களுடன் வர்ணிக்கப்படுகிறார். ‘துஷ்டானாம் விநாஶகாய’ என்பது தீயவர்களை அழிப்பவர். ‘ஸதர்த்திநாம் ரக்ஷகாய’ என்பது நல்லவர்களை காப்பவர். இந்த இரண்டும் சேர்ந்து தான் ஒரு அவதாரத்தின் முழு பங்கு.

‘ப்ருகுகுல்யாய’ என்பது அவர் ப்ருகு குலத்தில் பிறந்தவர் என்பதை குறிக்கிறது. ‘வீராய’ என்பது அஞ்சாத வீரத்தை சுட்டுகிறது. ‘விஷ்ணுரூபாய’ என்பது அவர் விஷ்ணுவின் அவதாரம் என்பதைக் தெளிவாக சொல்கிறது.

புராணங்களில், பரசுராமர் ஒரே நேரத்தில் தபஸ்வியும், போர்வீரனும். இந்த இரு அம்சங்களும் இணைந்ததே அவரின் தனித்தன்மை.

ஆன்மீகமாக, இந்தச் ச்லோகம் நமக்கு ஒரு சமநிலையை கற்றுக்கொடுக்கிறது. ஒருவன் தீமைக்கு எதிராக கடுமையாக இருக்க வேண்டும். ஆனால் நல்லவர்களுக்கு மென்மையாக இருக்க வேண்டும்.

நாம் வாழ்க்கையில் பலமுறை குழப்பமடைகிறோம். எப்போது கடுமையாக இருக்க வேண்டும், எப்போது கருணையுடன் இருக்க வேண்டும் என்று தெரியாமல் தவிக்கிறோம். இந்தச் ச்லோகம் அதற்கான பதிலை தருகிறது. தர்மத்தின் அடிப்படையில் நடந்தால், இந்த இரு நிலைகளும் இயல்பாக வரும்.

Verse 3
மஹாபயங்கராயைவ மஹாதேவாய தீமதே ।
ப்ரஹ்மவம்ஶோத்பவாயைவ பரசுராம நமோஸ்து தே ॥3॥

இந்தச் ச்லோகம் பரசுராமரை ‘மஹாபயங்கர’ என்று வர்ணிக்கிறது. அதாவது, தீயவர்களுக்கு மிகப் பெரிய பயத்தை உண்டாக்குபவர். அதே நேரத்தில் ‘மஹாதேவ’ என்று கூறுகிறது, அதாவது உயர்ந்த தெய்வீக நிலை.

‘தீமதே’ என்பது ஆழ்ந்த ஞானம் உடையவர் என்று பொருள். ‘ப்ரஹ்மவம்ஶோத்பவ’ என்பது அவர் ப்ராமண வம்சத்தில் பிறந்தவர் என்பதைக் குறிக்கிறது.

இது ஒரு ஆழமான கருத்தை வெளிப்படுத்துகிறது. பொதுவாக ப்ராமணன் என்றால் அமைதியானவன் என்று நினைக்கிறோம். ஆனால் இங்கு ப்ராமண வம்சத்தில் பிறந்தவர், அதே நேரத்தில் உலகையே நடுங்கவைக்கும் வீரன்.

இதன் தத்துவம் என்னவென்றால், உண்மையான ஞானம் ஒருவரை பலவீனமாக்காது. அது அவரை மிகவும் வலிமையாக்கும். ஞானம் கொண்டவன், தர்மத்திற்கு எதிராக இருப்பதை சகிக்கமாட்டான்.

இந்தச் ச்லோகம் நமக்கு ஒரு உண்மையை நினைவுபடுத்துகிறது. அறிவும் சக்தியும் சேரும்போது தான் முழுமை. அறிவு மட்டும் இருந்தால் செயலற்றது. சக்தி மட்டும் இருந்தால் ஆபத்தானது.

Verse 4
பர்ஶுஹஸ்தாய வீராய ரேணுகாநந்தவர்த்தினே ।
ஸர்வதுஷ்டஶமாயைவ துப்யம் ராம நமோஸ்து தே ॥4॥

இங்கு ‘பர்ஶுஹஸ்தாய’ என்று கூறப்படுகிறது. அதாவது பரசுராமர் தனது கையில் பரசு என்ற ஆயுதத்தை தாங்கியவர். அது அவரின் அடையாளம்.

‘ரேணுகாநந்தவர்த்தினே’ என்பது அவரது தாய் ரேணுகைக்கு ஆனந்தத்தை அளிப்பவர் என்று பொருள். இது அவரின் பாசப்பண்பை காட்டுகிறது.

‘ஸர்வதுஷ்டஶமாய’ என்பது எல்லா தீய சக்திகளையும் அடக்கும் சக்தி.

புராணத்தில், பரசுராமர் தன் தாயின் கட்டளைக்கு கீழ்ப்படியும் அளவிற்கு தன்னைக் கட்டுப்படுத்தியவர். அதே நேரத்தில் உலகத்தில் அதர்மத்தை அழிக்கும் வீரர்.

இதன் ஆன்மீக அர்த்தம் மிகவும் நுணுக்கமானது. உண்மையான வீரன் வெளியில் மட்டும் அல்ல, உள்ளிலும் வெற்றி பெற வேண்டும். தன் மனதை கட்டுப்படுத்தாதவன், வெளியில் எதை வென்றாலும் அது முழுமை அல்ல.

இந்தச் ச்லோகம் நமக்கு ஒரு திசையை காட்டுகிறது. ஆயுதம் கையில் இருப்பது மட்டும் போதாது. அந்த ஆயுதத்தை எப்போது பயன்படுத்த வேண்டும், எப்போது வைக்க வேண்டும் என்பதை அறிதல் தான் உண்மையான வீரத்தன்மை.

Verse 5
யஜ்ஞவிக்நஹராயைவ க்ருபாணத்ருதவக்ஷஸே ।
குகர்மநாஶகாயாஸ்து நமஸ்துப்யம் ஹரே முஹுஃ ॥5॥

இந்தச் ச்லோகம் பரசுராமரை ‘யஜ்ஞவிக்நஹர’ என்று வர்ணிக்கிறது. அதாவது யஜ்ஞங்களில் வரும் தடைகளை நீக்குபவர்.

‘க்ருபாணத்ருதவக்ஷஸே’ என்பது அவரது உடலில் ஆயுதத்தை தாங்கியிருப்பதை குறிக்கிறது. ‘குகர்மநாஶக’ என்பது தீய செயல்களை அழிப்பவர்.

புராணங்களில், யஜ்ஞம் என்பது வெறும் தீயில் ஹவனம் செய்வது மட்டும் அல்ல. அது ஒரு பெரிய தர்ம செயல். அதில் வரும் தடைகளை அகற்றுவது தெய்வீக கடமை.

ஆன்மீகமாக, ‘யஜ்ஞம்’ என்பது நமது வாழ்க்கையே. நாம் செய்யும் ஒவ்வொரு நல்ல செயலும் ஒரு யஜ்ஞம். அதில் வரும் தடைகள் நமது மனத்திலிருந்து வருகிறது.

இந்தச் ச்லோகம் நமக்கு ஒரு உண்மையை கற்றுக்கொடுக்கிறது. தீய செயல்களை வெளியிலிருந்து மட்டும் எதிர்பார்க்க வேண்டாம். அது நம்முள் உள்ளது. அதை அழிக்கும்போது தான் நமது வாழ்க்கை சுத்தமாகும்.

Verse 6
ரக்ஷஸ்வ மாம் மஹாபாஹோ மஹாபல நமோஸ்து தே ।
துர்ஜநைஃ பரிவிஷ்டம் ஹி ஶத்ருசங்காதவாரண ॥6॥

இங்கு பக்தன் நேரடியாக பரசுராமரிடம் பாதுகாப்பு கேட்கிறான். ‘மஹாபாஹோ’ என்பது வலிமையான கைகளை உடையவன். ‘மஹாபல’ என்பது அளவில்லா சக்தி.

‘துர்ஜநைஃ பரிவிஷ்டம்’ என்பது தீயவர்களால் சூழப்பட்டிருக்கிறேன் என்று சொல்கிறது. ‘ஶத்ருசங்காதவாரண’ என்பது எதிரிகளைத் தடுக்க வல்லவர்.

புராணத்தில், பரசுராமர் பலரையும் பாதுகாத்தவர். அவர் வெறும் போர்வீரன் அல்ல. அவர் ஒரு ரக்ஷகர்.

ஆன்மீக ரீதியில், இந்தச் ச்லோகம் ஒரு மனிதனின் உள்ள நிலையை வெளிப்படுத்துகிறது. வெளியில் எதிரிகள் இருக்கலாம். ஆனால் உண்மையான எதிரிகள் உள்ளேயே இருக்கிறார்கள்.

இந்தச் ச்லோகம் ஒரு பிரார்த்தனை. நம்முள் இருக்கும் பயம், சந்தேகம், தீய எண்ணங்கள் இவற்றிலிருந்து காப்பாற்றுமாறு கேட்கிறது.

Verse 7
தனுர்வேதப்ரதாநாய வேதஸாராய தீமதே ।
தபோதனப்ரியாயைவ ஜகந்நாதாய தே நமஃ ॥7॥

இந்தச் ச்லோகம் பரசுராமரை ‘தனுர்வேதப்ரதாந’ என்று குறிப்பிடுகிறது. அதாவது ஆயுத கல்வியில் முதன்மையானவர்.

‘வேதஸார’ என்பது வேதங்களின் சாரத்தை உணர்ந்தவர். ‘தபோதனப்ரிய’ என்பது தபஸ்விகளை நேசிப்பவர். ‘ஜகந்நாத’ என்பது உலகத்தின் நாதன்.

புராணங்களில், பரசுராமர் பல வீரர்களுக்கு கற்றுத் தந்தார். அவர் குருவாகவும் விளங்கினார்.

இதன் ஆன்மீக அர்த்தம் என்னவென்றால், உண்மையான அறிவு பல துறைகளில் வெளிப்படும். அது ஆன்மீகத்திலும், செயலிலும் இருக்கும்.

இந்தச் ச்லோகம் நமக்கு ஒரு முக்கியமான பாடம் தருகிறது. கற்றது வாழ்க்கையில் பயன்படுத்தப்பட வேண்டும். வெறும் அறிவு போதாது. அது செயலாக மாற வேண்டும்.

Verse 8
ஜபேத் ஸ்தோத்ரம் ஸதா ஜப்யம் யஃ ஸுதீஃ ப்ரத்யஹம் முதா ।
நித்யம் ரக்ஷாமவாப்நோதி ஶத்ருப்யோ நஹி ஸம்ஶயஃ ॥8॥

இந்த இறுதி ச்லோகம் இந்த ஸ்தோத்ரத்தின் பலனை கூறுகிறது. ‘ஸுதீஃ’ என்பது அறிவுள்ளவன். ‘ப்ரத்யஹம்’ என்பது தினமும்.

இந்த ஸ்தோத்ரத்தை தினமும் மகிழ்ச்சியுடன் ஜபிக்கும் ஒருவர், எப்போதும் பாதுகாப்பைப் பெறுவான் என்று உறுதி அளிக்கப்படுகிறது.

இது வெறும் வாக்குறுதி அல்ல. இது மனத்தின் செயல்முறை. ஒருவர் தினமும் தெய்வத்தை நினைக்கும்போது, அவரது மனம் உறுதியடையும். பயம் குறையும்.

ஆன்மீகமாக, ஜபம் என்பது மனதை ஒருமைப்படுத்தும் சாதனம். அது நமக்கு உள்ளார்ந்த வலிமையை தருகிறது.

இந்தச் ச்லோகம் ஒரு தெளிவான முடிவை தருகிறது. பக்தி மற்றும் ஒழுக்கம் சேரும்போது, வாழ்க்கையில் பாதுகாப்பு இயல்பாக வரும். அது வெளியில் இருந்து மட்டும் வராது. அது உள்ளிருந்து உருவாகும்.

Ramaswamy Sastry and Vighnesh Ghanapaathi

Other stotras