வராக ஸ்தோத்திரம்
ஜிதம் ஜிதம் தேऽஜித யக்ஞபாவனா த்ரயீம் தனூம் ஸ்வாம் பரிதுன்வதே நம꞉ | யத்ரோமகர்தேஷு நிலில்யுரத்வராஸ் தஸ்மை நம꞉ காரணஸூகராய தே ||
வெல்லற்கரியவரே! யக்ஞங்களின் மூர்த்தியே! தங்களுக்கு வெற்றி மேல் வெற்றி உண்டாகட்டும். மூன்று வேதங்களின் வடிவமான தங்கள் திருமேனியைச் சிலிர்க்கும் தங்களுக்கு நமஸ்காரம். எவருடைய ரோமத் துவாரங்களில் அனைத்து யாகங்களும் அடங்கியிருக்கின்றனவோ, அனைத்துக் காரணங்களுக்கும் மூல காரணமான அந்த ஆதிவராகப் பெருமானான தங்களுக்கு நமஸ்காரம்.
ஹிரண்யாக்ஷன் எனும் அசுரனால் பாதாளத்தில் மறைக்கப்பட்ட பூமியை மீட்க, பகவான் யக்ஞவராக மூர்த்தியாகத் திரு அவதாரம் செய்தார். பூமியைத் தன் கோரைப் பற்களின் நுனியில் தாங்கி வெளிப்பட்டபோது, ஜனலோகம், தபோலோகம், சத்யலோகம் ஆகியவற்றில் வசிக்கும் மாமுனிவர்கள் அந்தத் தெய்வீகத் திருவுருவைக் கண்டு ஆனந்தப் பரவசமடைந்து இத்துதியைத் தொடங்குகின்றனர். 'அஜித' என்றால் எவராலும் வெல்ல முடியாதவர். பகவானின் இந்த வராக வடிவம், ஒரு விலங்கு வடிவம் அன்று; அது ரிக், யஜுர், சாமம் எனும் மூன்று வேதங்களின் திரண்ட வடிவம் ('த்ரயீம் தனூம்'). அவர் தன் உடலைச் சிலிர்க்கும்போது, வேத மந்திரங்கள் எதிரொலித்தன. பிரபஞ்சத்தின் அனைத்து யாகங்களும் அடங்கும் அவரது பிரம்மாண்டமான திருமேனியில், அவை யாவும் ஒரு சிறு ரோமத் துவாரத்தில் அடங்கிவிடும் என்பது அவரது எல்லையற்ற பெருமையைக் காட்டுகிறது. அவரே அனைத்துக்கும் ஆதிமூலம் என்பதால் 'காரணஸூகர' என்று போற்றப்படுகிறார்.
ரூபம் தவைதன்னனு துஷ்க்ருதாத்மனாம் துர்தர்ஶனம் தேவ யதத்வராத்மகம் | சந்தாம்ஸி யஸ்ய த்வசி பர்ஹிரோமஸ்வாஜ்யம் த்ருஶி த்வங்க்ரிஷு சாதுர்ஹோத்ரம் ||
தேவா! யக்ஞமே வடிவான உமது இந்தத் திருவுருவம், பாவம் செய்த தீயவர்களுக்குக் காண்பதற்கரியது. வேத மந்திரங்களின் சந்தங்கள் தங்கள் திருத்தோலாகவும், யாகத்தில் பயன்படுத்தப்படும் தர்ப்பைப் புற்கள் உமது ரோமங்களாகவும், யாக நெய் உமது திருக்கண்களாகவும், சாதுர்ஹோத்ரம் எனும் நால்வகை யாகக் கிரியைகள் உமது நான்கு திருப்பாதங்களாகவும் அமைந்துள்ளன.
பகவானின் திவ்ய சொரூபத்தை புண்ணியம் செய்த தூய உள்ளம் கொண்டவர்களால் மட்டுமே காண இயலும். இங்கு, முனிவர்கள் பகவானின் யக்ஞ வடிவத்தின் ஒவ்வொரு அங்கத்தையும் யாகத்தின் அம்சங்களோடு ஒப்பிட்டுப் போற்றுகின்றனர். வேத மந்திரங்களின் உயிர்நாடியான சந்தங்கள் (சந்தஸ்) அவரது திருமேனியைப் போர்த்தியிருக்கும் தோலாக உள்ளன. யாகசாலையில் பரப்பப்படும் தர்ப்பைப் புற்கள் (பர்ஹி), அவரது திருமேனியில் உள்ள ரோமங்களாக மிளிர்கின்றன. யாக அக்னிக்கு அர்ப்பணிக்கப்படும் புனிதமான நெய் (ஆஜ்யம்), அவரது கருணை பொழியும் திருக்கண்களாக உள்ளன. யாகத்தை நடத்தும் ஹோதா, அத்வர்யு, உத்காதா, பிரம்மா ஆகிய நால்வகை ரித்விக்குகளைக் குறிக்கும் 'சாதுர்ஹோத்ரம்', அந்த யக்ஞ வடிவத்தைத் தாங்கி நிற்கும் நான்கு திருப்பாதங்களாக விளங்குகின்றன.
ஸ்ருக்துண்ட ஆஸீத்ஸ்ருவ ஈஶ நாஸயோரிடோதரே சமஸா꞉ கர்ணரந்த்ரே | ப்ராஶித்ரமாஸ்யே க்ரஸனே க்ரஹாஸ்து தே யச்சர்வணம் தே பகவன்னக்னிஹோத்ரம் ||
ஈசனே! உமது மூக்கின் நுனி 'ஸ்ருக்' எனும் நெய்விடும் கரண்டியாகவும், நாசித் துவாரங்கள் 'ஸ்ருவம்' எனும் மற்றொரு கரண்டியாகவும் உள்ளன. உமது வயிறு 'இடா' எனும் யாகப் பாத்திரமாகவும், காதுத் துளைகள் 'சமஸ' பாத்திரங்களாகவும் விளங்குகின்றன. உமது திருவாய் 'ப்ராசித்ர' பாத்திரமாகவும், தொண்டை 'க்ரஹ' பாத்திரங்களாகவும் உள்ளன. பகவானே! தாங்கள் மென்று சுவைக்கும் செயலே, அக்னிஹோத்ர யாகம் ஆகும்.
யாகத்தின் கருவிகளோடு பகவானின் திரு அங்கங்களை ஒப்பிடுவது இங்கு தொடர்கிறது. 'ஸ்ருக்' என்பது நெய்யை அக்னியில் இடப் பயன்படும் பெரிய மரக்கரண்டி; அது பகவானின் நீண்ட மூக்காக உள்ளது. 'ஸ்ருவம்' என்பது நெய்யை எடுக்கும் சிறிய கரண்டி; அது நாசித் துவாரங்களாக உள்ளன. யாகப் பிரசாதத்தை வைக்கும் 'இடா' பாத்திரம், அவரது வயிறாக உள்ளது. சோம ரசத்தை அருந்தப் பயன்படும் 'சமஸ' பாத்திரங்கள், அவரது திருச்செவிகளாக உள்ளன. பிரம்மாவுக்கென அர்ப்பணிக்கப்படும் பிரசாதம் வைக்கப்படும் 'ப்ராசித்ரம்' எனும் பாத்திரம், அவரது திருவாயாக உள்ளது. சோம ரசத்தை நிரப்பும் 'க்ரஹ' பாத்திரங்கள், அவரது தொண்டையாக உள்ளன. மிக அழகாக, பகவான் உணவை மென்று சுவைக்கும் இயல்பான செயலே, நித்யம் செய்யப்படும் அக்னிஹோத்ர யாகத்திற்கு நிகரானது என்று முனிவர்கள் போற்றுகின்றனர். இதன் மூலம், பகவானின் ஒவ்வொரு செயலும் ஒரு யாகமே என்பது உணர்த்தப்படுகிறது.
தீக்ஷானுஜன்மோபஸத꞉ ஶிரோதரம் த்வம் ப்ராயணீயோதயனீயதம்ஷ்ட்ர꞉ | ஜிஹ்வா ப்ரவர்க்யஸ்தவ ஶீர்ஷகம் க்ரதோ꞉ ஸப்யாவஸத்யம் சிதயோऽसवோ ஹி தே ||
யாகத்தின் தொடக்கமான தீட்சையே உமது அவதாரம்; 'உபஸத்' எனும் யாகக் கிரியைகள் உமது கழுத்தாகும். 'ப்ராயணீயம்' மற்றும் 'உதயனீயம்' எனும் யாகத்தின் தொடக்க மற்றும் நிறைவு விழாக்கள் உமது கோரைப் பற்களாகும். உமது நாக்கு 'ப்ரவர்க்யம்' எனும் கிரியையாகவும், உமது தலை 'க்ரது' எனும் யாகமாகவும், உமது தாடைகள் 'ஸப்ய', 'ஆவஸத்ய' எனும் அக்னிகளாகவும், உமது பிராணனே அக்னிசயனங்களாகவும் உள்ளன.
இங்கு யாகத்தின் பல்வேறு கிரியைகளே பகவானின் திரு அங்கங்களாக வர்ணிக்கப்படுகின்றன. 'தீக்ஷை' என்பது யாகம் செய்யத் தொடங்குதல். 'உபஸத்' என்பது யாகத்தின் முக்கிய கிரியை. 'ப்ராயணீயம்' என்பது யாகத்தின் தொடக்க விழா, 'உதயனீயம்' என்பது யாகத்தின் நிறைவு விழா. பூமியை மீட்கும் செயலின் தொடக்கத்தையும் முடிவையும் குறிக்கும் விதமாக, இவை இரண்டும் பகவானின் இரு கோரைப் பற்களாக ஒப்பிடப்படுகின்றன. 'ப்ரவர்க்யம்' என்பது ஒரு விசேஷ யாகக் கிரியை; அது பகவானின் நாவாக உள்ளது. யாகத்தின் தலைமையான 'க்ரது' என்பது பகவானின் சிரசாகவே உள்ளது. யாகசாலையில் உள்ள இருவகை அக்னிகளான 'ஸப்ய', 'ஆவஸத்ய' ஆகியவை அவரது தாடைகளாக உள்ளன. யாகத்தில் அக்னியை நிலைநிறுத்தும் 'சயனங்கள்' அவரது உயிராகவே (பிராணன்) விளங்குகின்றன.
ஸோமஸ்து ரேத꞉ ஸவனான்யவஸ்திதி꞉ ஸம்ஸ்தாவிபேதாஸ்தவ தேவ தாதவ꞉ | ஸத்ராணி ஸர்வாணி ஶரீரஸந்திஸ்த்வம் ஸர்வயக்ஞக்ரதுரிஷ்டிபந்தன꞉ ||
தேவா! யாகத்தின் சாரமான சோமரசம் உமது படைப்பாற்றலின் வீரியமாகும். காலை, மதியம், மாலை ஆகிய முக்கால யாகங்களே (ஸவனங்கள்) உமது நிலைகளாகும். யாகத்தின் பலவகைப்பட்ட பிரிவுகளே உமது உடலின் தாதுக்களாகும். பல நாட்கள் தொடரும் 'ஸத்ர' யாகங்கள் யாவும் உமது உடல் மூட்டுகளாகும். தாங்களே அனைத்து யக்ஞங்கள், க்ரதுக்கள் மற்றும் இஷ்டிகளின் ஒட்டுமொத்த வடிவமாக இருக்கிறீர்.
சோம ரசம் யாகத்தின் மிக முக்கியமான ஆகுதிப் பொருள்; அது பகவானின் படைப்பு சக்தியான வீரியமாக (ரேதஸ்) கூறப்படுகிறது. ஒரு நாளில் செய்யப்படும் முக்கால யாகங்கள், அவரது வெவ்வேறு நிலைகளாக உள்ளன. யாகத்தின் பல பிரிவுகளும் படிநிலைகளும் அவரது உடலின் தாதுக்களாக உள்ளன. பல நாட்கள் தொடர்ந்து செய்யப்படும் 'ஸத்ர' யாகங்கள், அவரது உடலின் மூட்டுகளாக இருந்து அவரை இணைக்கின்றன. இறுதியாக, முனிவர்கள், 'நீரே எல்லா யாகங்களின் உருவம், நீரே யாகத்தைச் செய்யும் கிரியை, நீரே யாகத்தின் பந்தம். யாகம் தொடர்பான அனைத்தும் நீரே' என்று கூறி முடிக்கின்றனர்.
நமோ நமஸ்தேऽகிலயந்த்ரதேவதாத்ரவ்யாய ஸர்வக்ரதவே க்ரியாத்மனே | வைராக்யபக்த்யாத்மஜயானுபாவிதஜ்ஞானாய வித்யாகுரவே நமோ நம꞉ ||
அனைத்து யந்திரங்களுக்கும், தேவதைகளுக்கும், யாகப் பொருட்களுக்கும், எல்லாவிதமான யாகங்களுக்கும், செயல்களின் ஆன்மாவாகவும் விளங்கும் தங்களுக்கு மீண்டும் மீண்டும் நமஸ்காரம். பற்றின்மை, பக்தி, மற்றும் மனதை வெல்வதால் உணரப்படும் ஞானத்தின் வடிவினராகவும், அனைத்து வித்தைகளுக்கும் குருவாகவும் விளங்கும் தங்களுக்கு மீண்டும் மீண்டும் நமஸ்காரம்.
இங்கு முனிவர்கள் பகவானின் யக்ஞ வடிவத்திலிருந்து அவரது தத்துவார்த்தமான பேருண்மையை நோக்கிக் கடந்து செல்கின்றனர். பகவான் வெறும் யாக வடிவம் மட்டுமல்ல; யாகம் நடப்பதற்கான கருவி (யந்திரம்), யாகத்தால் வணங்கப்படும் தேவதை, யாகத்தில் பயன்படுத்தப்படும் பொருள் (திரவியம்), யாகமாகிய செயல் (க்ரது), அந்தச் செயலின் ஆன்மா (க்ரியாத்மன்) என அனைத்துமே அவர்தான். இத்தகைய பரம்பொருளை அறிவதற்கான வழியையும் முனிவர்கள் கூறுகிறார்கள். உலகப் பற்றை விடுவது (வைராக்கியம்), பகவானிடம் அன்பு செலுத்துவது (பக்தி), புலன்களை அடக்கி மனதை வெல்வது (ஆத்மஜயம்) ஆகியவற்றால் மட்டுமே அவரைப் பற்றிய உண்மையான ஞானம் கிட்டும். அந்த ஞானத்தை அருள்பவரும் அவரே என்பதால், அவரை 'வித்யாகுரு' (ஞானத்தின் குரு) என்று போற்றி மீண்டும் மீண்டும் வணங்குகிறார்கள்.
தம்ஷ்ட்ராக்ரகோட்யா பகவம்ஸ்த்வயா த்ருதா விராஜதே பூதர பூ꞉ ஸபூதரா | யதா வனான்னி꞉ஸரதோ ததா த்ருதா மதங்கஜேந்த்ரஸ்ய ஸபத்ரபத்மினீ ||
பகவானே! மலைகளைத் தாங்குபவரே! தங்கள் கோரைப் பல்லின் நுனியில் தங்களால் தாங்கப்பட்ட இந்தப் பூமி, மலைகளுடன் சேர்ந்து பிரகாசிக்கிறது. அது, காட்டிலிருந்து வெளிவரும் மதம் கொண்ட சிறந்த யானையொன்றின் தந்தத்தில், இலைகளுடன் கூடிய தாமரைக்கொடி திகழ்வதைப் போல அழகாக விளங்குகிறது.
இங்கு முனிவர்களின் வர்ணனை கவித்துவமாக மாறுகிறது. பகவானின் கோரைப் பல்லின் நுனியில், மலைகளுடன் கூடிய பூமிப்பந்து தொங்கிக்கொண்டிருக்கிறது. இந்தக் காட்சியானது, ஒரு குளத்திலிருந்து தாமரைக் கொடியை அதன் இலைகளுடன் தன் தந்தத்தால் தூக்கிக்கொண்டு கம்பீரமாக வரும் ஒரு யானையின் காட்சியைப் போல இருப்பதாக வர்ணிக்கிறார்கள். இந்த உவமை, பகவானின் பிரம்மாண்டமான சக்தியையும், அவரது செயலில் உள்ள லீலையையும், அந்த கோரமான வடிவத்திலும் திகழும் அழகையும் ஒருங்கே காட்டுகிறது.
த்ரயீமயம் ரூபமிதம் ச ஸௌகரம் பூமண்டலேநாத ததா த்ருதேன தே | சகாஸ்தி ஶ்ருங்கோட⁴கனேன பூ⁴யஸா குலாசலேந்த்ரஸ்ய யதைவ விப்ரம꞉ ||
வேதமயமான தங்கள் இந்த வராக வடிவமானது, அவ்வாறு கோரைப் பல்லால் தாங்கப்பட்ட பூமிப்பந்துடன் சேர்ந்து, தனது சிகரத்தில் அடர்ந்த மேகக்கூட்டத்தைத் தாங்கி நிற்கும் ஒரு மாபெரும் குலபர்வதத்தின் கம்பீரத்தைப் போலப் பிரகாசிக்கிறது.
முனிவர்கள் மற்றொரு அழகான உவமையைக் கூறுகிறார்கள். பகவானின் வராக வடிவம் ஒரு பெரிய மலை போலவும், அவர் தன் கோரைப் பல்லில் தாங்கியிருக்கும் பூமிப்பந்து, அந்த மலையின் சிகரத்தில் தங்கியிருக்கும் ஒரு பெரிய மேகக் கூட்டம் போலவும் காட்சி அளிப்பதாக வர்ணிக்கிறார்கள். இது பகவானின் ஸ்திரத்தன்மையையும், கம்பீரத்தையும், பிரம்மாண்டத்தையும் காட்டுகிறது. வேதமயமான அவரது நீல நிறத் திருமேனி மலை போலவும், பூமி மேகம் போலவும் இருப்பது மிக அற்புதமான கற்பனையாகும்.
ஸம்ஸ்தாபயைனாம் ஜகதாம் ஸதஸ்துஷாம் லோகாய பத்னீமஸி மாதரம் பிதா | விதே⁴ம சாஸ்யை நமஸா ஸஹ த்வயா யஸ்யாம் ஸ்வதேஜோऽக்னிமிவாரணாவதா⁴꞉ ||
அசையும் மற்றும் அசையாப் பொருட்களைக் கொண்ட உலகங்களின் நன்மைக்காக இவளை (பூமியை) நிலைநிறுத்துவீராக. தாங்கள் தந்தை, இவள் உமது பத்தினி, எங்களுக்கு அன்னை. யாருள், அரணிக்கட்டையில் அக்னியைப் போல தங்கள் வீரியத்தை நிலைநிறுத்தினீரோ, அந்த பூமித்தாய்க்கு நாங்கள் உங்களுடன் சேர்ந்து நமஸ்காரங்களைச் சமர்ப்பிக்கிறோம்.
பூமியை மீட்ட பகவானிடம், முனிவர்கள் இப்போது ஒரு வேண்டுகோளை வைக்கிறார்கள். 'இந்த பூமியை அதன் பழைய இடத்தில், அனைத்து ஜீவராசிகளும் வாழும்படி நிலைநிறுத்துங்கள்' என்று கேட்கிறார்கள். அவர்கள் பகவானைப் பிரபஞ்சத்தின் தந்தையாகவும், பூமியைத் தாயாகவும் காண்கிறார்கள். 'நாங்கள் அவளுக்கு உங்களுடன் சேர்ந்து நமஸ்காரம் செய்கிறோம்' என்பது மிக உயர்ந்த பக்தி நிலையைக் காட்டுகிறது. அரணிக்கட்டை எனும் மரத்தைக் கடைவதன் மூலம் நெருப்பை உண்டாக்குவது போல, பகவான் தனது படைப்பாற்றல் சக்தியை (தேஜஸ்) பூமிக்குள் நிலைநிறுத்தி, அதில் உயிர்கள் தழைக்கச் செய்தார் என்பதை இந்த ஸ்லோகம் அழகாகக் குறிப்பிடுகிறது.
க꞉ ஶ்ரத்த³தீ⁴தான்யதமஸ்தவ ப்ரபோ⁴ ரஸாம் க³தாயா பு⁴வ உத்³விபர்³ஹணம் | ந விஸ்மயோऽஸௌ த்வயி விஶ்வவிஸ்மயே யோ மாயயேதம்³ ஸஸ்ருஜேऽதிவிஸ்மயம் ||
பிரபுவே! பாதாள லோகத்திற்குச் சென்ற பூமியை, தங்களைத் தவிர வேறு யார் தான் தூக்கியிருக்க முடியும் என்று நம்புவார்கள்? ஆயினும், ஆச்சரியங்களுக்கெல்லாம் ஆச்சரியமான உம்மிடத்தில் இது ஒரு வியப்பல்ல. ஏனெனில், மிகவும் வியக்கத்தக்க இந்த பிரபஞ்சத்தையே தாங்கள் தங்கள் மாயையால் படைத்திருக்கிறீர்.
முனிவர்கள் பகவானின் செயலைக் கண்டு வியக்கிறார்கள். 'உம்மைத் தவிர வேறு யாரால் இந்த அசாத்தியமான செயலைச் செய்ய முடியும்?' என்று கேட்கிறார்கள். ஆனால் அடுத்த கணமே, 'உம்மைப் போன்ற சர்வ வல்லமை படைத்தவருக்கு இது ஒரு பெரிய விஷயமே இல்லை' என்று தங்களைத் திருத்திக் கொள்கிறார்கள். ஏனெனில், இந்த முழு பிரபஞ்சமும், அதன் கோடானுகோடி நட்சத்திரங்களும், கிரகங்களும், உயிர்களும் பகவானின் மாயா சக்தியால் உருவாக்கப்பட்டவை. பிரபஞ்சத்தையே ஒரு லீலையாகப் படைத்த தங்களுக்கு, பூமியை மீட்பது என்பது ஒரு பொருட்டே அல்ல. இது பகவானின் எல்லையற்ற மகிமையை உணர்த்துகிறது.
விது⁴ன்வதா வேத³மயம் நிஜம் வபுர்ஜனஸ்தப꞉ஸத்யனிவாஸினோ வயம் | ஸடாஶிகோத்³தூ⁴தஶிவாம்பு³பி³ந்து³பி⁴ர்விம்ருஜ்யமானா ப்⁴ருஶமீஶ பாவிதா꞉ ||
ஈசனே! தாங்கள் வேதமயமான தங்கள் திருமேனியைச் சிலிர்த்தபோது, உமது பிடரி மயிரிலிருந்து தெறித்த மங்களகரமான நீர்த்துளிகளால், ஜன, தப, சத்ய லோகங்களில் வசிக்கும் நாங்கள் துடைக்கப்பட்டது போலாகி, மிகவும் பரிசுத்தமானோம்.
பகவான் கடலிலிருந்து வெளிவந்தபோது, தன் உடலை ஒருமுறை சிலிர்த்துக் கொண்டார். அப்போது அவரது பிடரி முடியில் இருந்த நீர்த் துளிகள் மேல்நோக்கிச் சென்று, மேலே உள்ள ஜனலோகம், தபோலோகம், சத்யலோகம் ஆகியவற்றில் இருந்த முனிவர்கள் மீது பட்டது. அந்த முனிவர்கள், பகவானின் திருமேனியைத் தீண்டிய அந்த நீர், தங்களை முழுமையாகப் புனிதப்படுத்திவிட்டதாக உணர்ந்து ஆனந்தப்படுகிறார்கள். கங்கையே பகவானின் பாதத்திலிருந்து தோன்றியது. அப்படியிருக்க, அவரது முழு வேதமயமான திருமேனியிலிருந்தே வந்த நீர் எவ்வளவு புனிதமானது! மிக உயர்ந்த லோகங்களில் வசிக்கும் முனிவர்களே தங்களைப் புனிதப்படுத்திக்கொள்ள பகவானின் கருணை தேவைப்படுகிறது என்பதை இது காட்டுகிறது.
ஸ வை ப³த ப்⁴ரஷ்டமதிஸ்தவைஷ தே ய꞉ கர்மணாம் பாரமபாரகர்மண꞉ | யத்யோக³மாயாகு³ணயோக³மோஹிதம் விஶ்வம் ஸமஸ்தம் ப⁴க³வன் விதே⁴ஹி ஶம் ||
அந்த ஹிரண்யாக்ஷன் நிச்சயமாக மதிகெட்டவன் தான். எல்லையற்ற செயல்களை உடையவரான உம்முடைய செயல்களின் எல்லையைக் காண முயன்றானே! பகவானே! தங்கள் யோகமாயையின் குணங்களால் மயங்கியிருக்கும் இந்த முழு பிரபஞ்சத்திற்கும் தாங்கள் நன்மையைச் செய்வீராக.
துதியின் இறுதியில், முனிவர்கள் ஹிரண்யாக்ஷனின் அறியாமையை எண்ணி வருந்துகிறார்கள். எல்லையற்ற சக்தி கொண்ட பகவானுடன் போரிட நினைப்பது மதியீனம் என்பதை 'ப்ரஷ்டமதி' (மதிகெட்டவன்) என்ற சொல் காட்டுகிறது. இறுதியாக, அவர்கள் தங்களுக்காக மட்டும் வேண்டவில்லை. பகவானின் மாயையால், முக்குணங்களின் விளையாட்டால் இந்த உலகம் முழுவதும் மயக்கத்தில் ஆழ்ந்துள்ளது. அந்த மயக்கத்தில் இருக்கும் அனைத்து உயிர்களுக்கும் நன்மை (ஶம்) செய்ய வேண்டும் என்று ஒரு உலகளாவிய பிரார்த்தனையுடன் (லோகக்ஷேமம்) இந்தத் துதியை நிறைவு செய்கிறார்கள். இது முனிவர்களின் பரந்த கருணையையும், பக்தியின் இறுதி லட்சியம் உலக நன்மை என்பதையும் காட்டுகிறது.
ஜிதம்ʼ ஜிதம்ʼ தே(அ)ஜித யஜ்ஞபாவனா த்ரயீம்ʼ தனும்ʼ ஸ்வாம்ʼ பரிதுன்வதே நம꞉ .
யத்ரோமகர்தேஷு நிலில்யுரத்வராஸ்தஸ்மை நம꞉ காரணஸூகராய தே ..
ரூபம்ʼ தவைதன்னனு துஷ்க்ருʼதாத்மனாம்ʼ துர்தர்ஶனம்ʼ தேவ யதத்வராத்மகம் .
சந்தாம்ʼஸி யஸ்ய த்வசி பர்ஹிரோமஸ்வாஜ்யம்ʼ த்ருʼஶி த்வங்க்ரிஷு சாதுர்ஹோத்ரம் ..
ஸ்ருக்துண்ட ஆஸீத்ஸ்ருவ ஈஶ நாஸயோரிடோதரே சமஸா꞉ கர்ணரந்த்ரே .
ப்ராஶித்ரமாஸ்யே க்ரஸனே க்ரஹாஸ்து தே யச்சர்வணம்ʼ தே பகவந்நக்னிஹோத்ரம் ..
தீக்ஷானுஜன்மோபஸத꞉ ஶிரோதரம்ʼ த்வம்ʼ ப்ராயணீயோதயனீயதம்ʼஷ்ட்ர꞉ .
ஜிஹ்வா ப்ரவர்க்யஸ்தவ ஶீர்ஷகம்ʼ க்ரதோ꞉ ஸப்யாவஸத்யம்ʼ சிதயோ(அ)ஸவோ ஹி தே ..
ஸோமஸ்து ரேத꞉ ஸவனான்யவஸ்திதி꞉ ஸம்ʼஸ்தாவிபேதாஸ்தவ தேவ தாதவ꞉ .
ஸத்ராணி ஸர்வாணி ஶரீரஸந்திஸ்த்வம்ʼ ஸர்வயஜ்ஞக்ரதுரிஷ்டிபந்தன꞉ ..
நமோ நமஸ்தே(அ)கிலயந்த்ரதேவதாத்ரவ்யாய ஸர்வக்ரதவே க்ரியாத்மனே .
வைராக்யபக்த்யாத்மஜயானுபாவிதஜ்ஞானாய வித்யாகுரவே நமோ நம꞉ ..
தம்ʼஷ்ட்ராக்ரகோட்யா பகவம்ʼஸ்த்வயா த்ருʼதா விராஜதே பூதர பூ꞉ ஸபூதரா .
யதா வனாந்நி꞉ஸரதோ ததா த்ருʼதா மதங்கஜேந்த்ரஸ்ய ஸபத்ரபத்மினீ ..
த்ரயீமயம்ʼ ரூபமிதம்ʼ ச ஸௌகரம்ʼ பூமண்டலேநாத ததா த்ருʼதேன தே .
சகாஸ்தி ஶ்ருʼங்கோடகனேன பூயஸா குலாசலேந்த்ரஸ்ய யதைவ விப்ரம꞉ ..
ஸம்ʼஸ்தாபயைனாம்ʼ ஜகதாம்ʼ ஸதஸ்துஷாம்ʼ லோகாய பத்னீமஸி மாதரம்ʼ பிதா .
விதேம சாஸ்யை நமஸா ஸஹ த்வயா யஸ்யாம்ʼ ஸ்வதேஜோ(அ)க்னிமிவாரணாவதா꞉ ..
க꞉ ஶ்ரத்ததீதான்யதமஸ்தவ ப்ரபோ ரஸாம்ʼ கதாயா புவ உத்விபர்ஹணம் .
ந விஸ்மயோ(அ)ஸௌ த்வயி விஶ்வவிஸ்மயே யோ மாயயேதம்ʼ ஸஸ்ருʼஜே(அ)திவிஸ்மயம் ..
விதுன்வதா வேதமயம்ʼ நிஜம்ʼ வபுர்ஜனஸ்தப꞉ஸத்யநிவாஸினோ வயம் .
ஸடாஶிகோத்தூதஶிவாம்புபிந்துபிர்விம்ருʼஜ்யமானா ப்ருʼஶமீஶ பாவிதா꞉ ..
ஸ வை பத ப்ரஷ்டமதிஸ்தவைஷ தே ய꞉ கர்மணாம்ʼ பாரமபாரகர்மண꞉ .
யத்யோகமாயாகுணயோகமோஹிதம்ʼ விஶ்வம்ʼ ஸமஸ்தம்ʼ பகவன் விதேஹி ஶம் ..
Other stotras
