கனேச நாமாஷ்டக ஸ்தோத்திரம்
ஶ்ரீக்ருʼஷ்ண உவாச -
ஶ்ருணு தேவி மஹாபாகே வேதோக்தம்ʼ வசனம்ʼ மம .
யச்ச்ருத்வா ஹர்ஷிதா நூனம்ʼ பவிஷ்யஸி ந ஸம்ʼஶய꞉ .
ஸ்ரீகிருஷ்ணர் கூறினார் -
'மிகப் பெரிய பாக்கியசாலியான தேவியே, வேதங்களில் சொல்லப்பட்ட எனது வார்த்தைகளை நீ கேள். இதை கேட்டால், நீ நிச்சயமாக பேரானந்தம் அடைவாய் என்பதில் எந்த ஐயமும் இல்லை.'
இங்கு ஸ்ரீகிருஷ்ணர் பார்வதிதேவியுடன் தனது உரையாடலைத் தொடங்குகிறார். அவர் கூறப் போகும் விஷயம் சாதாரணமானதல்ல; அது வேதங்களின் சாரம். அதை கேட்பதன் மூலம் தேவியின் துயரம் நீங்கி, பேரானந்தம் கிடைக்கும் என அவர் உறுதியளிக்கிறார். இது வரவிருக்கும் மாமகிமையான விஷயத்திற்கான ஒரு முன்னுரை ஆகும்.
யம்ʼ காம꞉ க்ரோத உத்வேகோ பயம்ʼ நாவிஶதே கதா .
வேதஸ்ம்ருʼதிபுராணேஷு ஸம்ʼஹிதாஸு ச பாமினி ..
நாமான்யஸ்யோபதிஷ்டானி ஸுபுண்யானி மஹாத்மாபி꞉ .
யானி தானி ப்ரவக்ஷ்யாமி நிகிலாகஹராணி ச ..
'அழகியே (பார்வதியே), காமம், கோபம், மனக்கலக்கம், பயம் போன்றவை எக்காலத்திலும் யாரை அண்டுவதில்லையோ, வேதங்கள், ஸ்மிருதிகள், புராணங்கள் மற்றும் சம்ஹிதைகளில் மகாத்மாக்களால் யாருடைய மகா புண்ணியமான திருநாமங்கள் போற்றப்படுகின்றனவோ, அப்படிப்பட்ட எல்லாப் பாவங்களையும் போக்கவல்ல அந்தத் திருநாமங்களை நான் இப்போது உனக்குச் சொல்கிறேன்'.
இங்கு ஸ்ரீகிருஷ்ணர் கணேசரின் மகிமையை விவரிக்கிறார். அவர் உலக ஆசைகள், கோபம், பயம் போன்ற குணங்களைக் கடந்தவர். அவருடைய பெயர்கள் சாதாரணமாக உருவாக்கப்பட்டவை அல்ல; அவை வேதங்கள், புராணங்கள் போன்ற புனித நூல்களில் ஞானிகளால் போற்றப்பட்டவை. அந்தப் பெயர்களை உச்சரிப்பதே எல்லாப் பாபங்களையும் அழிக்கும் சக்தி கொண்டது என்பதை கிருஷ்ணர் இங்கு தெளிவாகக் கூறுகிறார்.
ப்ரமதானாம்ʼ கணா யே ச நானாரூபா மஹாபலா꞉ .
தேஷாமீஶஸ்த்வயம்ʼ யஸ்மாத்கணேஶஸ்தேன கீர்த்தித꞉ ..
'பல்வேறு ரூபங்களையும் மிகுந்த வலிமையையும் கொண்ட பிரமத கணங்களுக்கு இவர் தலைவராக இருப்பதால், இவர் 'கணேசன்' என்று போற்றப்படுகிறார்'.
கணபதிக்கு 'கணேசன்' என்ற பெயர் வந்ததற்கான காரணத்தை இந்த ஸ்லோகம் விளக்குகிறது. சிவபெருமானின் சேவகர்களாக இருக்கும் கணங்களுக்கு 'கணங்கள்' என்று பெயர். அவர்கள் மிகுந்த சக்தி வாய்ந்தவர்கள். விநாயகர் அந்த கணங்களுக்கெல்லாம் அதிபதியாக, தலைவராக ('ஈசன்') இருப்பதால், அவர் 'கணங்களின் ஈசன்' அதாவது 'கணேசன்' என்று அழைக்கப்படுகிறார். இது அவருடைய தலைமைப் பண்பையும், அதிகாரத்தையும் குறிக்கிறது.
பூதானி ச பவிஷ்யாணி வர்தமானானி யானி ச .
ப்ரஹ்மாண்டான்யகிலான்யேவ யஸ்மிம்ʼல்லம்போதர꞉ ஸ து ..
'கடந்த காலம், எதிர்காலம் மற்றும் நிகழ்காலத்தில் உள்ள எல்லா உயிர்களும், அனைத்து அண்டங்களும் யாருக்குள் அடங்கியிருக்கின்றனவோ, அவரே 'லம்போதரர்' ஆவார்'.
'லம்போதரர்' என்ற பெயரின் ஆழமான தத்துவப் பொருளை இந்த ஸ்லோகம் விளக்குகிறது. 'லம்ப' என்றால் 'பெரிய' அல்லது 'தொங்குகின்ற' என்றும், 'உதர' என்றால் 'வயிறு' என்றும் பொருள். பெரிய வயிற்றை உடையவர் என்பது இதன் நேரடிப் பொருள். ஆனால், அதன் உண்மையான தத்துவம், பிரபஞ்சத்தில் உள்ள அனைத்தும் - கடந்த, நிகழ், மற்றும் எதிர்காலத்தில் உள்ள உயிர்கள், கோடானுகோடி அண்டங்கள் (பிரம்மாண்டங்கள்) அனைத்தும் - அவருடைய வயிற்றுக்குள் அடங்கியுள்ளன என்பதாகும். பிரபஞ்சமே அவரிடமிருந்து தோன்றி, அவருள்ளேயே இருக்கிறது என்பதை இப்பெயர் குறிக்கிறது.
ய꞉ ஶிரோ தேவயோகேன சின்னம்ʼ ஸம்ʼயோஜிதம்ʼ புன꞉ .
கஜஸ்ய ஶிரஸா தேவி தேன ப்ரோக்தோ கஜானன꞉ ..
'தேவியே, தெய்வ சித்தத்தால் யாருடைய தலை துண்டிக்கப்பட்டு, பின்னர் மீண்டும் யானையின் தலையால் பொருத்தப்பட்டதோ, அதனால் அவர் 'கஜானனன்' என்று அழைக்கப்படுகிறார்'.
'கஜானனன்' என்ற பெயர் வந்ததற்கான கதையை இந்த ஸ்லோகம் நினைவுபடுத்துகிறது. 'கஜ' என்றால் 'யானை', 'ஆனன' என்றால் 'முகம்'. யானை முகத்தை உடையவர் என்பது இதன் பொருள். பார்வதி தேவியால் உருவாக்கப்பட்ட பாலகனின் தலையை, சிவபெருமான் கோபத்தில் துண்டித்துவிட்டார். பின்னர், பார்வதியின் துயரைத் துடைக்க, வடக்கில் தலைவைத்து உறங்கிக்கொண்டிருந்த ஒரு யானையின் தலையைக் கொண்டுவந்து அந்த பாலகனின் உடலோடு பொருத்தி உயிர் கொடுத்தார். இந்த தெய்வீக நிகழ்வின் காரணமாக, அவர் 'கஜானனன்' என்ற பெயர் பெற்றார்.
சதுர்த்யாமுதிதஶ்சந்த்ரோ தர்பிணா ஶப்த ஆதுர꞉ .
அனேன வித்ருʼதோ பாலே பாலசந்த்ரஸ்தத꞉ ஸ்ம்ருʼத꞉ ..
'சதுர்த்தி திதியில் தோன்றிய சந்திரன், கர்வத்தால் கேலி செய்ததால் சபிக்கப்பட்டான். பிறகு இவரால் நெற்றியில் தரிக்கப்பட்டதால், இவர் 'பாலசந்திரன்' என்று போற்றப்படுகிறார்'.
'பாலசந்திரன்' என்ற பெயரின் பின்னணியை இது விளக்குகிறது. 'பால' என்றால் 'நெற்றி', 'சந்திரன்' என்றால் 'நிலவு'. நெற்றியில் சந்திரனை அணிந்தவர் என்பது பொருள். விநாயக சதுர்த்தி அன்று, விநாயகரின் தோற்றத்தைக் கண்டு சந்திரன் கர்வத்துடன் சிரித்தான். அதனால் கோபமடைந்த விநாயகர், 'இன்று உன்னைப் பார்ப்பவர்கள் வீண் பழிக்கு ஆளாவார்கள்' என்று சாபமிட்டார். தன் தவற்றை உணர்ந்து சந்திரன் மன்னிப்பு கோரவே, சாபத்தின் கடுமையைக் குறைத்து, தன் கருணையின் அடையாளமாக அந்தப் பிறைச் சந்திரனைத் தனது நெற்றியில் சூடிக்கொண்டார். இதனால் அவர் 'பாலசந்திரன்' ஆனார்.
ஶப்த꞉ புரா ஸப்தபிஸ்து முனிபி꞉ ஸங்க்ஷயம்ʼ கத꞉ .
ஜாதவேதா தீபிதோ(அ)பூத்யேனாஸௌ ஶூர்பகர்ணக꞉ ..
'முற்காலத்தில் சப்தரிஷிகளால் மறக்கப்பட்ட வேத ஒலியானது (சப்தம்), இவரால் ஞான நெருப்பாய் மீண்டும் ஒளிரச் செய்யப்பட்டது. அதனால் இவர் 'சூர்ப்பகர்ணர்' என்று அழைக்கப்படுகிறார்'.
'சூர்ப்பகர்ணர்' என்ற பெயரின் ஆழ்ந்த பொருளை இந்த ஸ்லோகம் கூறுகிறது. 'சூர்ப்ப' என்றால் 'முறம்', 'கர்ண' என்றால் 'காது'. முறம் போன்ற பெரிய காதுகளை உடையவர் என்பது நேரடிப் பொருள். முறமானது எப்படி தானியத்தில் இருந்து பதரை நீக்குகிறதோ, அதுபோல விநாயகரின் காதுகள் நல்லதை மட்டும் கேட்டு, தேவையற்றதை நீக்கிவிடும். மேலும், இங்கு கூறப்படும் கதைப்படி, ஒருமுறை சப்தரிஷிகள் மறந்த வேத ஞானத்தை, விநாயகர் தன் பெரிய காதுகளால் உள்வாங்கி, ஞான அக்னியாக அவர்களுக்கு மீண்டும் அளித்தார். எனவே, அவருடைய பெரிய காதுகள் அனைத்தையும் கேட்கும் திறனையும், ஞானத்தை கிரகிக்கும் ஆற்றலையும் குறிக்கின்றன.
புரா தேவாஸுரே யுத்தே பூஜிதோ திவிஷத்கணை꞉ .
விக்னம்ʼ நிவாரயாமாஸ விக்னநாஶஸ்தத꞉ ஸ்ம்ருʼத꞉ ..
'முற்காலத்தில் தேவர்களுக்கும் அசுரர்களுக்கும் இடையே நடந்த போரில், தேவர் கூட்டத்தால் பூஜிக்கப்பட்ட இவர், அவர்களுடைய தடைகளை நீக்கினார். அதனால், அவர் 'விக்னநாசன்' என்று போற்றப்படுகிறார்'.
விநாயகரின் மிக முக்கியமான பெயர்களில் ஒன்றான 'விக்னநாசன்' அல்லது 'விக்னேஸ்வரன்' என்பதன் காரணத்தை இது விளக்குகிறது. 'விக்னம்' என்றால் 'தடை', 'நாசன்' என்றால் 'அழிப்பவன்'. தடைகளை அழிப்பவர் என்பது இதன் பொருள். தேவர்களுக்கும் அசுரர்களுக்கும் போர் மூண்டபோது, தேவர்கள் பல தடைகளைச் சந்தித்தனர். அவர்கள் வெற்றியடைய விநாயகரை முதலில் பூஜித்தனர். அவருடைய அருளால் தடைகள் அனைத்தும் நீங்கி, தேவர்கள் வெற்றி பெற்றனர். இதன் காரணமாகவே, எந்தவொரு காரியத்தைத் தொடங்குவதற்கு முன்பும், தடைகள் நீங்க விநாயகரை முதலில் வழிபடும் வழக்கம் ஏற்பட்டது.
அத்யாயம்ʼ தேவி ராமேண குடாரேண நிபாத்ய ச .
தஶனம்ʼ தைவதோ பத்ரே ஹ்யேகதந்த꞉ க்ருʼதோ(அ)முனா ..
'ஓ மங்களகரமான தேவியே, பரசுராமரால் அவருடைய கோடரியால் தந்தம் உடைக்கப்பட்டது. அந்த தெய்வீக நிகழ்வால், இவர் 'ஏகதந்தன்' என்று ஆக்கப்பட்டார்'.
'ஏகதந்தன்' என்ற பெயர் வந்ததற்கான கதையை இந்த ஸ்லோகம் சொல்கிறது. 'ஏக' என்றால் 'ஒன்று', 'தந்த' என்றால் 'தந்தம்'. ஒற்றைத் தந்தத்தை உடையவர் என்பது இதன் பொருள். ஒருமுறை, சிவபெருமானைச் சந்திக்க வந்த பரசுராமரை, விநாயகர் தடுத்தார். இருவருக்கும் இடையே போர் மூண்டது. பரசுராமர், சிவபெருமான் தனக்கு அளித்த கோடரியை விநாயகர் மீது வீசினார். தன் தந்தையின் ஆயுதத்தை அவமதிக்கக் கூடாது என்பதற்காக, விநாயகர் அதைத் தன் தந்தத்தின் மீது ஏற்றுக்கொண்டார். அதனால், அவருடைய ஒரு தந்தம் முறிந்தது. மகாபாரதத்தை எழுத வியாசருக்கு உதவியபோது, தனது தந்தத்தையே ஒடித்து எழுத்தாணியாகப் பயன்படுத்தினார் என்ற கதையும் உண்டு. இவ்விரு கதைகளும் அவருடைய தியாகத்தையும், பணிவையும், ஞானத்தையும் பறைசாற்றுகின்றன.
பவிஷ்யத்யத பர்யாயே ப்ரஹ்மணோ ஹரவல்லப꞉ .
வக்ரீபவிஷ்யத்துண்டத்வாத்வக்ரதுண்ட꞉ ஸ்ம்ருʼதோ புதை꞉ ..
'சிவனுக்குப் பிரியமானவளே, பிரம்மாவின் அடுத்த யுகத்தில், இவருடைய தும்பிக்கை வளைந்ததாக மாறும். அந்த வளைந்த தும்பிக்கையின் காரணமாக, ஞானிகளால் இவர் 'வக்ரதுண்டர்' என்று அழைக்கப்படுவார்'.
'வக்ரதுண்டர்' என்ற பெயரின் விளக்கத்தை இந்த ஸ்லோகம் தருகிறது. 'வக்ர' என்றால் 'வளைந்த', 'துண்ட' என்றால் 'தும்பிக்கை'. வளைந்த தும்பிக்கையை உடையவர் என்பது இதன் பொருள். வளைந்த தும்பிக்கை, பிரணவ மந்திரமான 'ஓம்' (ॐ) என்னும் வடிவத்தைக் குறிப்பதாகக் கருதப்படுகிறது. மேலும், ஆன்மீகப் பாதையில் உள்ள வளைவுகளையும், சிக்கல்களையும் நேராக்கி, பக்தர்களை நல்வழிப்படுத்தும் தத்துவத்தையும் இது குறிக்கிறது. இந்த வடிவம் எதிர்காலத்தில் தோன்றும் என்று கூறுவதன் மூலம், அவருடைய ரூபங்கள் காலத்தைக் கடந்து வெவ்வேறு யுகங்களில் வெளிப்படுகின்றன என்பது விளக்கப்படுகிறது.
ஏவம்ʼ தவாஸ்ய புத்ரஸ்ய ஸந்தி நாமானி பார்வதி .
ஸ்மரணாத்பாபஹாரீணி த்ரிகாலானுகதான்யபி ..
'பார்வதியே, இவையே உன் புதல்வனுடைய திருநாமங்கள். இவற்றை நினைத்த மாத்திரத்திலேயே, மூன்று காலங்களிலும் (இறந்த, நிகழ், எதிர்) செய்த பாவங்கள் அனைத்தும் அழிக்கப்படும்'.
ஸ்ரீகிருஷ்ணர் இதுவரை விளக்கிய திருநாமங்களின் மகிமையை தொகுத்துக் கூறுகிறார். இந்தப் பெயர்கள் வெறும் சொற்கள் அல்ல, அவை சக்தி வாய்ந்தவை. அவற்றை பக்தியுடன் நினைப்பதே ஒருவரின் மூன்று கால வினைகளையும், பாவங்களையும் போக்கும் சக்தி கொண்டது என்று உறுதியளிக்கிறார்.
அஸ்மாத்த்ரயோதஶீகல்பாத்பூர்வஸ்மிந்தஶமீபவே .
மயாஸ்மை து வரோ தத்த꞉ ஸர்கதேவாக்ரபூஜனே ..
'இந்த பதின்மூன்றாவது கல்பத்திற்கு முன்பு, பத்தாவது பவத்தில் (மன்வந்தரத்தில்), எல்லா தெய்வங்களுக்கும் முன்பாக முதல் பூஜை பெறும் வரத்தை நான் இவருக்கு அளித்தேன்'.
விநாயகருக்கு 'அக்ர பூஜை' (முதல் பூஜை) பெறும் தகுதி எப்படி வந்தது என்பதை ஸ்ரீகிருஷ்ணரே விளக்குகிறார். ஒரு குறிப்பிட்ட காலகட்டத்தில், தானே விநாயகருக்கு இந்த வரத்தை அளித்ததாகக் கூறுகிறார். எந்தவொரு பூஜையாக இருந்தாலும், எந்தவொரு தெய்வத்தை வணங்குவதாக இருந்தாலும், முதலில் விநாயகரை வணங்க வேண்டும் என்ற விதிக்கு இதுவே காரணம். இந்த வரமே அவரை 'முதன்மை தெய்வம்' ஆக்கியது.
ஜாதகர்மாதிஸம்ʼஸ்காரே கர்பாதாநாதிகே(அ)பி ச .
யாத்ராயாம்ʼ ச வணிஜ்யாதௌ யுத்தே தேவார்சனே ஶுபே ..
ஸங்கஷ்டே காம்யஸித்த்யர்தம்ʼ பூஜயேத்யோ கஜானனம் .
தஸ்ய ஸர்வாணி கார்யாணி ஸித்த்யந்த்யேவ ந ஸம்ʼஶய꞉ ..
'குழந்தை பிறப்பு போன்ற சடங்குகளிலும், கருத்தரித்தல் போன்றவற்றிலும், பயணத்தின் போதும், வியாபாரத்திலும், போர்க்களத்திலும், மங்களகரமான தேவதார்ச்சனையிலும், கஷ்டகாலத்திலும், விரும்பிய காரியங்கள் நிறைவேறவும் யார் கஜானனனை பூஜிக்கிறார்களோ, அவர்களுடைய காரியங்கள் அனைத்தும் சந்தேகமின்றி சித்தியடையும்'.
முதல் பூஜை பெறும் வரத்தின் நடைமுறை முக்கியத்துவத்தை இந்த இறுதி ஸ்லோகங்கள் விளக்குகின்றன. மனித வாழ்வில் பிறப்பு முதல் இறப்பு வரை உள்ள அனைத்து முக்கிய நிகழ்வுகளிலும் - பயணம், வியாபாரம், போர், பூஜை போன்ற அனைத்திலும் - கஷ்டங்கள் நீங்கவும், விரும்பியவை நிறைவேறவும் விநாயகரை முதலில் வழிபட வேண்டும் என்று ஸ்ரீகிருஷ்ணர் அறிவுறுத்துகிறார். அவ்வாறு செய்பவர்களுக்கு வெற்றி நிச்சயம் என்பதில் எந்த சந்தேகமும் வேண்டாம் என்று அவர் உறுதியளிக்கிறார். இதுவே விநாயக வழிபாட்டின் முழுமையான பலனை விளக்குகிறது.
ஶ்ரீக்ருʼஷ்ண உவாச -
ஶ்ருணு தேவி மஹாபாகே வேதோக்தம்ʼ வசனம்ʼ மம .
யச்ச்ருத்வா ஹர்ஷிதா நூனம்ʼ பவிஷ்யஸி ந ஸம்ʼஶய꞉ .
யம்ʼ காம꞉ க்ரோத உத்வேகோ பயம்ʼ நாவிஶதே கதா .
வேதஸ்ம்ருʼதிபுராணேஷு ஸம்ʼஹிதாஸு ச பாமினி ..
நாமான்யஸ்யோபதிஷ்டானி ஸுபுண்யானி மஹாத்மபி꞉ .
யானி தானி ப்ரவக்ஷ்யாமி நிகிலாகஹராணி ச ..
ப்ரமதானாம்ʼ கணா யே ச நானாரூபா மஹாபலா꞉ .
தேஷாமீஶஸ்த்வயம்ʼ யஸ்மாத்கணேஶஸ்தேன கீர்த்தித꞉ ..
பூதானி ச பவிஷ்யாணி வர்தமானானி யானி ச .
ப்ரஹ்மாண்டான்யகிலான்யேவ யஸ்மிம்ʼல்லம்போதர꞉ ஸ து ..
ய꞉ ஶிரோ தேவயோகேன சின்னம்ʼ ஸம்ʼயோஜிதம்ʼ புன꞉ .
கஜஸ்ய ஶிரஸா தேவி தேன ப்ரோக்தோ கஜானன꞉ ..
சதுர்த்யாமுதிதஶ்சந்த்ரோ தர்பிணா ஶப்த ஆதுர꞉ .
அனேன வித்ருʼதோ பாலே பாலசந்த்ரஸ்தத꞉ ஸ்ம்ருʼத꞉ ..
ஶப்த꞉ புரா ஸப்தபிஸ்து முனிபி꞉ ஸங்க்ஷயம்ʼ கத꞉ .
ஜாதவேதா தீபிதோ(அ)பூத்யேனாஸௌ ஶூர்பகர்ணக꞉ ..
புரா தேவாஸுரே யுத்தே பூஜிதோ திவிஷத்கணை꞉ .
விக்னம்ʼ நிவாரயாமாஸ விக்னநாஶஸ்தத꞉ ஸ்ம்ருʼத꞉ ..
அத்யாயம்ʼ தேவி ராமேண குடாரேண நிபாத்ய ச .
தஶனம்ʼ தைவதோ பத்ரே ஹ்யேகதந்த꞉ க்ருʼதோ(அ)முனா ..
பவிஷ்யத்யத பர்யாயே ப்ரஹ்மணோ ஹரவல்லப꞉ .
வக்ரீபவிஷ்யத்துண்டத்வாத்வக்ரதுண்ட꞉ ஸ்ம்ருʼதோ புதை꞉ ..
ஏவம்ʼ தவாஸ்ய புத்ரஸ்ய ஸந்தி நாமானி பார்வதி .
ஸ்மரணாத்பாபஹாரீணி த்ரிகாலானுகதான்யபி ..
அஸ்மாத்த்ரயோதஶீகல்பாத்பூர்வஸ்மிந்தஶமீபவே .
மயாஸ்மை து வரோ தத்த꞉ ஸர்கதேவாக்ரபூஜனே ..
ஜாதகர்மாதிஸம்ʼஸ்காரே கர்பாதாநாதிகே(அ)பி ச .
யாத்ராயாம்ʼ ச வணிஜ்யாதௌ யுத்தே தேவார்சனே ஶுபே ..
ஸங்கஷ்டே காம்யஸித்த்யர்தம்ʼ பூஜயேத்யோ கஜானனம் .
தஸ்ய ஸர்வாணி கார்யாணி ஸித்த்யந்த்யேவ ந ஸம்ʼஶய꞉ ..
Other stotras
