ആദിത്യ ഹൃദയ സ്തോത്രം

അഥ ആദിത്യഹൃദയം

ശ്ലോകം 1:

തതോ യുദ്ധപരിശ്രാന്തം സമരേ ചിന്തയാ സ്ഥിതം।

രാവണം ചാഗ്രതോ ദൃഷ്ട്വാ യുദ്ധായ സമുപസ്ഥിതം॥

യുദ്ധക്കളത്തിൽ കഠിനമായ പോരാട്ടത്താൽ ക്ഷീണിതനായി, അല്പം ചിന്താമഗ്നനായി നിൽക്കുകയായിരുന്നു ശ്രീരാമൻ. ആ സമയത്ത് അദ്ദേഹത്തിന് നേരെ മുന്നിലായി രാവണൻ വീണ്ടും യുദ്ധത്തിനായി പൂർണ്ണ സജ്ജനായി വന്നു നിന്നു. ഈ പ്രതിസന്ധിഘട്ടത്തിൽ ശ്രീരാമന്‍റെ ക്ഷീണം അകറ്റി അദ്ദേഹത്തിന് അന്തിമ വിജയം നേടിക്കൊടുക്കുന്നതിനായുള്ള ഈശ്വര ഇടപെടലിന്‍റെ തുടക്കമാണ് ഈ ശ്ലോകം.

ശ്ലോകം 2:

ദൈവതൈശ്ച സമാഗമ്യ ദ്രഷ്ടുമഭ്യാഗതോ രണം।

ഉപാഗമ്യാബ്രവീദ്രാമമഗസ്ത്യോ ഭഗവാനൃഷിഃ॥

ദേവന്മാരും മഹർഷിമാരും ഈ മഹത്തായ യുദ്ധം കാണാൻ ആകാശത്ത് ഒത്തുകൂടിയിരുന്നു. ആ കൂട്ടത്തിൽ വന്ന അഗസ്ത്യ മഹർഷി ശ്രീരാമന്‍റെ അവസ്ഥ മനസ്സിലാക്കി. കാരുണ്യമൂർത്തിയായ അദ്ദേഹം ശ്രീരാമന്‍റെ അടുത്തേക്ക് വരികയും, അദ്ദേഹത്തെ ആശ്വസിപ്പിച്ച്, രാവണനെ വധിക്കാൻ ആവശ്യമായ അപാരമായ ശക്തി നൽകുന്ന അതീവ രഹസ്യമായ ഒരു മന്ത്രോപദേശം നൽകുവാൻ തുടങ്ങുകയും ചെയ്തു.

ശ്ലോകം 3:

രാമ രാമ മഹാബാഹോ ശൃണു ഗുഹ്യം സനാതനം।

യേന സർവാനരീൻ വത്സ സമരേ വിജയിഷ്യസി॥

അഗസ്ത്യ മഹർഷി പറഞ്ഞു തുടങ്ങി: 'ഹേ മഹാബാഹുവായ രാമാ! ഞാൻ പറയുന്നതു കേൾക്കൂ. അതീവ രഹസ്യവും പുരാതനവും എക്കാലത്തും നിലനിൽക്കുന്നതുമായ ഒരു ഉപദേശം ഞാൻ നിനക്ക് നൽകാം. കുഞ്ഞേ! ഈ സ്തോത്രം ജപിക്കുന്നതിലൂടെ യുദ്ധക്കളത്തിൽ നിന്‍റെ ശത്രുക്കളെ മുഴുവൻ നിനക്ക് എളുപ്പത്തിൽ പരാജയപ്പെടുത്താൻ സാധിക്കും.'

ശ്ലോകം 4:

ആദിത്യഹൃദയം പുണ്യം സർവശത്രുവിനാശനം।

ജയാവഹം ജപേന്നിത്യമക്ഷയ്യം പരമം ശിവം॥

'ആദിത്യ ഹൃദയം' എന്നറിയപ്പെടുന്ന ഈ സ്തോത്രം വളരെ പുണ്യമേറിയതാണ്. ഇത് ശത്രുക്കളെ മുഴുവനായി നശിപ്പിക്കാൻ കഴിവുള്ളതാണ്. ഇത് നിത്യവും ജപിക്കുന്നവർക്ക് ശാശ്വതമായ വിജയം ലഭിക്കും. ഇത് ഒരിക്കലും നശിക്കാത്തതും, സർവ്വമംഗളങ്ങൾ നൽകുന്നതുമാണ്.

ശ്ലോകം 5:

സർവമംഗലമാംഗല്യം സർവപാപപ്രണാശനം।

ചിന്താശോകപ്രശമനമായുർവർധനമുത്തമം॥

ഈ സ്തോത്രം എല്ലാ മംഗളങ്ങൾക്കും കാരണമാകുന്ന മംഗളസ്വരൂപമാണ്. നാം ചെയ്ത എല്ലാ പാപങ്ങളെയും ഇത് പൂർണ്ണമായും ഇല്ലാതാക്കുന്നു. മനസ്സിനെ അലട്ടുന്ന ഉത്കണ്ഠകൾ, ദുഃഖങ്ങൾ, സങ്കടങ്ങൾ എന്നിവയെ ഇത് ഉടനടി ശമിപ്പിക്കുന്നു. കൂടാതെ, ഇത് ജപിക്കുന്നവർക്ക് ഉത്തമമായ ആയുസ്സും ആരോഗ്യവും നൽകി അവരുടെ ജീവിതകാലം വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നു.

ശ്ലോകം 6:

രശ്മിമന്തം സമുദ്യന്തം ദേവാസുരനമസ്കൃതം।

പൂജയസ്വ വിവസ്വന്തം ഭാസ്കരം ഭുവനേശ്വരം॥

പ്രകാശിക്കുന്ന കിരണങ്ങളുള്ളവനും, ദിവസവും രാവിലെ ഉദിച്ചുയരുന്നവനും, ദേവന്മാരാലും അസുരന്മാരാലും ഒരുപോലെ നമസ്കരിക്കപ്പെടുന്നവനുമായ സൂര്യഭഗവാനെ നീ ആരാധിക്കുക. അദ്ദേഹം ലോകം മുഴുവൻ പ്രകാശം ചൊരിയുന്നു. ഇരുട്ടിനെ അകറ്റി ലോകത്തെ ഭരിക്കുന്ന ഈശ്വരനായ അദ്ദേഹത്തെ പൂർണ്ണമനസ്സോടെ പൂജിച്ച് നീ നിന്‍റെ യുദ്ധം ആരംഭിക്കുക.

ശ്ലോകം 7:

സർവദേവാത്മകോ ഹ്യേഷ തേജസ്വീ രശ്മിഭാവനഃ।

ഏഷ ദേവാസുരഗണാംല്ലോകാൻ പാതി ഗഭസ്തിഭിഃ॥

ഈ സൂര്യഭഗവാൻ എല്ലാ ദേവന്മാരുടെയും സ്വരൂപമായി നിലകൊള്ളുന്നു. അദ്ദേഹം അതിരില്ലാത്ത തേജസ്സുള്ളവനും തന്‍റെ കിരണങ്ങളാൽ ലോകം മുഴുവൻ ശുദ്ധീകരിക്കുന്നവനുമാണ്. ഇദ്ദേഹമാണ് തന്‍റെ പ്രകാശകിരണങ്ങളിലൂടെ ദേവന്മാർ, അസുരന്മാർ, എല്ലാ ലോക ജീവജാലങ്ങൾ എന്നിവരെ സംരക്ഷിച്ച് നിലനിർത്തുന്നത്.

ശ്ലോകം 8:

ഏഷ ബ്രഹ്മാ ച വിഷ്ണുശ്ച ശിവഃ സ്കന്ദഃ പ്രജാപതിഃ।

മഹേന്ദ്രോ ധനദഃ കാലോ യമഃ സോമോ ഹ്യപാം പതിഃ॥

ഈ സൂര്യദേവൻ തന്നെയാണ് സൃഷ്ടിക്കുന്ന ബ്രഹ്മാവായും, സംരക്ഷിക്കുന്ന വിഷ്ണുവായും, സംഹരിക്കുന്ന ശിവനായും നിലകൊള്ളുന്നത്. കൂടാതെ അദ്ദേഹം സ്കന്ദൻ (മുരുകൻ), പ്രജാപതി, ഇന്ദ്രൻ, കുബേരൻ, കാലൻ, യമൻ, ചന്ദ്രൻ, വരുണൻ (ജലത്തിന്‍റെ ദേവൻ) എന്നീ എല്ലാ ദേവന്മാരുടെയും സമ്പൂർണ്ണ സ്വരൂപമായി തിളങ്ങുന്നു.

ശ്ലോകം 9:

പിതരോ വസവഃ സാധ്യാ ഹ്യശ്വിനൗ മരുതോ മനുഃ।

വായുർവഹ്നിഃ പ്രജാപ്രാണ ഋതുകർതാ പ്രഭാകരഃ॥

ഇദ്ദേഹമാണ് പിതൃക്കൾ, അഷ്ടവസുക്കൾ, സാദ്ധ്യന്മാർ, അശ്വിനിദേവന്മാർ, മരുത്തുക്കൾ എന്നിവർ. ഇദ്ദേഹം തന്നെയാണ് മനു, വായു, അഗ്നി എന്നിവരും. ലോകത്തിലെ എല്ലാ ജീവജാലങ്ങളുടെയും പ്രാണവായുവായും, ഋതുക്കളെ സൃഷ്ടിക്കുന്നവനായും ഈ സൂര്യഭഗവാൻ പ്രകാശിക്കുന്നു.

ശ്ലോകം 10:

ആദിത്യഃ സവിതാ സൂര്യഃ ഖഗഃ പൂഷാ ഗഭസ്തിമാൻ।

സുവർണസദൃശോ ഭാനുർഹിരണ്യരേതാ ദിവാകരഃ॥

ആദിത്യൻ (അദിതിയുടെ മകൻ), സവിതാവ് (ലോകം സൃഷ്ടിക്കുന്നവൻ), സൂര്യൻ (പ്രചോദിപ്പിക്കുന്നവൻ), ഖഗൻ (ആകാശസഞ്ചാരി), പൂഷാവ് (പോഷിപ്പിക്കുന്നവൻ), ഗഭസ്തിമാൻ (കിരണങ്ങളുള്ളവൻ), സുവർണ്ണസദൃശൻ (സ്വർണ്ണനിറമുള്ളവൻ), ഭാനു (പ്രകാശിക്കുന്നവൻ), ഹിരണ്യരേതസ്സ്, ദിവാകരൻ (പകലുണ്ടാക്കുന്നവൻ) എന്നിങ്ങനെ അദ്ദേഹം അനേകം നാമങ്ങളിൽ സ്തുതിക്കപ്പെടുന്നു.

ശ്ലോകം 11:

ഹരിദശ്വഃ സഹസ്രാർചിഃ സപ്തസപ്തിർമരീചിമാൻ।

തിമിരോന്മഥനഃ ശംഭുസ്ത്വഷ്ടാ മാർതാണ്ഡ അംശുമാൻ॥

പച്ചനിറമുള്ള കുതിരകളെ വാഹനമാക്കിയവൻ. ആയിരക്കണക്കിന് പ്രകാശകിരണങ്ങളുള്ളവൻ. ഏഴു കുതിരകളെ പൂട്ടിയ രഥം ഓടിക്കുന്നവൻ. ഇരുട്ടിനെ ഇല്ലാതാക്കുന്നവൻ. മംഗളങ്ങൾ നൽകുന്ന ശംഭുവായും, ലോകത്തെ രൂപപ്പെടുത്തുന്ന ത്വഷ്ടാവായും അദ്ദേഹം നിലകൊള്ളുന്നു. ജീവികൾക്ക് നവജീവൻ നൽകുന്ന മാർത്താണ്ഡനായും സൂര്യഭഗവാൻ ശോഭിക്കുന്നു.

ശ്ലോകം 12:

ഹിരണ്യഗർഭഃ ശിശിരസ്തപനോ ഭാസ്കരോ രവിഃ।

അഗ്നിഗർഭോഽദിതേഃ പുത്രഃ ശംഖഃ ശിശിരനാശനഃ॥

പ്രപഞ്ചത്തിന്‍റെ ഗർഭമായി (ഹിരണ്യഗർഭൻ) നിലകൊള്ളുന്ന ഇദ്ദേഹം തപനൻ (ചൂടുനൽകുന്നവൻ), ഭാസ്കരൻ (പ്രകാശമുണ്ടാക്കുന്നവൻ), രവി (സ്തുതിക്കപ്പെടുന്നവൻ) എന്നീ നാമങ്ങളിൽ അറിയപ്പെടുന്നു. അഗ്നിയെ ഗർഭത്തിൽ വഹിക്കുന്നവൻ. അദിതി ദേവിയുടെ മകൻ. മഞ്ഞിനെ ഉരുക്കുന്നവനായും, ലോകത്തിന് ഊഷ്മളത നൽകുന്നവനായും അദ്ദേഹം നിലകൊള്ളുന്നു.

ശ്ലോകം 13:

വ്യോമനാഥസ്തമോഭേദീ ഋഗ്യജുഃസാമപാരഗഃ।

ഘനവൃഷ്ടിരപാം മിത്രോ വിന്ധ്യവീഥീ പ്ലവംഗമഃ॥

ആകാശത്തിന്‍റെ നാഥനായും, കൂരിരുട്ടിനെ പിളർന്നു പോകുന്നവനായും അദ്ദേഹം നിലകൊള്ളുന്നു. ഋഗ്, യജുർ, സാമ വേദങ്ങളുടെ പൂർണ്ണരൂപമാണ് അദ്ദേഹം. മഹാമഴയെ സൃഷ്ടിക്കുന്നതും ഇദ്ദേഹം തന്നെ. ജലത്തിന്‍റെ മിത്രമായ ഇദ്ദേഹം, വിന്ധ്യപർവ്വത വീഥികളിലൂടെ ആകാശത്ത് അതിവേഗം സഞ്ചരിക്കാൻ കഴിവുള്ളവനാണ്.

ശ്ലോകം 14:

ആതപീ മണ്ഡലീ മൃത്യുഃ പിംഗലഃ സർവതാപനഃ।

കവിർവിശ്വോ മഹാതേജാ രക്തഃ സർവഭവോദ്ഭവഃ॥

വെയിൽ പരത്തുന്നവനായും, വട്ടത്തിൽ പ്രകാശിക്കുന്നവനായും ഉള്ള അദ്ദേഹം കാലന്‍റെ (മൃത്യുവിന്‍റെ) രൂപം കൂടിയാണ്. സ്വർണ്ണവും ചുവപ്പും കലർന്ന നിറമുള്ള ഇദ്ദേഹം, എല്ലാ വസ്തുക്കൾക്കും ചൂടുനൽകുന്നു. എങ്ങും നിറഞ്ഞുനിൽക്കുന്ന ജ്ഞാനിയായും (കവി), ലോകത്തിലെ സകല സൃഷ്ടികൾക്കും കാരണക്കാരനായും അദ്ദേഹം നിലകൊള്ളുന്നു.

ശ്ലോകം 15:

നക്ഷത്രഗ്രഹതാരാണാമധിപോ വിശ്വഭാവനഃ।

തേജസാമപി തേജസ്വീ ദ്വാദശാത്മന്നമോഽസ്തു തേ॥

നക്ഷത്രങ്ങൾ, ഗ്രഹങ്ങൾ, താരസമൂഹങ്ങൾ എന്നിവയുടെയെല്ലാം അധിപനാണ് അദ്ദേഹം. പ്രപഞ്ചത്തെ ശുദ്ധീകരിച്ച് നയിക്കുന്നവൻ. പ്രകാശമുള്ള ദേവന്മാരിലെ ഏറ്റവും മികച്ച പ്രകാശമായി തിളങ്ങുന്നവൻ. പന്ത്രണ്ട് രൂപങ്ങളെടുത്ത് ലോകത്തെ ഭരിക്കുന്ന സൂര്യഭഗവാനേ, അങ്ങേയ്ക്ക് എന്‍റെ പ്രണാമം.

ശ്ലോകം 16:

നമഃ പൂർവായ ഗിരയേ പശ്ചിമായാദ്രയേ നമഃ।

ജ്യോതിർഗണാനാം പതയേ ദിനാധിപതയേ നമഃ॥

കിഴക്കുഭാഗത്തുള്ള ഉദയപർവ്വതത്തിന് നമസ്കാരം. പടിഞ്ഞാറുഭാഗത്തുള്ള അസ്തമനപർവ്വതത്തിന് നമസ്കാരം. ആകാശത്ത് പ്രകാശിക്കുന്ന ജ്യോതിർഗണങ്ങളുടെ നാഥന് നമസ്കാരം. പകലിന്‍റെ അധിപനായ ഭഗവാന് എന്‍റെ ഭക്തിപൂർണ്ണമായ നമസ്കാരങ്ങൾ.

ശ്ലോകം 17:

ജയായ ജയഭദ്രായ ഹര്യശ്വായ നമോ നമഃ।

നമോ നമഃ സഹസ്രാംശോ ആദിത്യായ നമോ നമഃ॥

വിജയം നൽകുന്നവനേ അങ്ങേയ്ക്ക് നമസ്കാരം. വിജയവും മംഗളവും ഒരുമിച്ച് അരുളുന്നവനേ നമസ്കാരം. പച്ചക്കുതിരകളെ വാഹനമാക്കിയവനേ അങ്ങേയ്ക്ക് വീണ്ടും വീണ്ടും നമസ്കാരം. ആയിരക്കണക്കിന് പ്രകാശകിരണങ്ങളുള്ള ആദിത്യനേ, അങ്ങേയ്ക്ക് എന്‍റെ അനേകം നമസ്കാരങ്ങൾ.

ശ്ലോകം 18:

നമ ഉഗ്രായ വീരായ സാരംഗായ നമോ നമഃ।

നമഃ പദ്മപ്രബോധായ മാർതാണ്ഡായ നമോ നമഃ॥

ശത്രുക്കൾക്ക് ഉഗ്രനായവനേ, അങ്ങേയ്ക്ക് നമസ്കാരം. മഹാവീരനേ, അതിവേഗം സഞ്ചരിക്കുന്നവനേ, നമസ്കാരം. താമരപ്പൂക്കളെ വിടർത്തുന്ന സൂര്യനേ, നമസ്കാരം. ജീവികൾക്ക് പുതുജീവൻ നൽകുന്ന മാർത്താണ്ഡനേ, അങ്ങേയ്ക്ക് വീണ്ടും വീണ്ടും എന്‍റെ പ്രണാമങ്ങൾ.

ശ്ലോകം 19:

ബ്രഹ്മേശാനാച്യുതേശായ സൂര്യായാദിത്യവർചസേ।

ഭാസ്വതേ സർവഭക്ഷായ രൗദ്രായ വപുഷേ നമഃ॥

ബ്രഹ്മാവ്, ശിവൻ, വിഷ്ണു എന്നീ ത്രിമൂർത്തികൾക്കും ഈശ്വരനായവനേ, അങ്ങേയ്ക്ക് നമസ്കാരം. അദിതിയുടെ പുത്രനായ സൂര്യനേ നമസ്കാരം. പ്രകാശിക്കുന്ന തേജസ്സുള്ളവനേ, എല്ലാറ്റിനെയും തന്നിലൊതുക്കുന്ന രൗദ്രരൂപമേ, അങ്ങേയ്ക്ക് എന്‍റെ ഭക്തിപൂർവ്വമായ പ്രണാമങ്ങൾ.

ശ്ലോകം 20:

തമോഘ്നായ ഹിമഘ്നായ ശത്രുഘ്നായാമിതാത്മനേ।

കൃതഘ്നഘ്നായ ദേവായ ജ്യോതിഷാം പതയേ നമഃ॥

ഇരുട്ടിനെ നശിപ്പിക്കുന്നവനേ, മഞ്ഞിനെ ഉരുക്കുന്നവനേ, നമസ്കാരം. ശത്രുക്കളെ നശിപ്പിക്കുന്നവനേ, അതിരില്ലാത്തവനേ, നമസ്കാരം. കൃതഘ്നരെ (നന്ദിയില്ലാത്തവരെ) ശിക്ഷിക്കുന്നവനേ, ദേവന്മാരുടെ ദേവനേ, പ്രകാശങ്ങളുടെയെല്ലാം അധിപനായവനേ, അങ്ങേയ്ക്ക് നമസ്കാരം.

ശ്ലോകം 21:

തപ്തചാമീകരാഭായ വഹ്നയേ വിശ്വകർമണേ।

നമസ്തമോഽഭിനിഘ്നായ രുചയേ ലോകസാക്ഷിണേ॥

തിളക്കുന്ന ശുദ്ധസ്വർണ്ണത്തിന്‍റെ നിറമുള്ളവനേ, നമസ്കാരം. പ്രപഞ്ചത്തിന്‍റെ അഗ്നിയായി നിലകൊള്ളുന്നവനേ, ലോകത്തിന്‍റെ എല്ലാ പ്രവർത്തനങ്ങളെയും നിയന്ത്രിക്കുന്നവനേ (വിശ്വകർമ്മാവ്), അങ്ങേയ്ക്ക് നമസ്കാരം. കൂരിരുട്ടിനെ പിളർന്നു പോകുന്നവനേ, ലോകനടപടികൾക്കെല്ലാം സാക്ഷിയായിരിക്കുന്നവനേ, അങ്ങേയ്ക്ക് നമസ്കാരം.

ശ്ലോകം 22:

നാശയത്യേഷ വൈ ഭൂതം തദേവ സൃജതി പ്രഭുഃ।

പായത്യേഷ തപത്യേഷ വർഷത്യേഷ ഗഭസ്തിഭിഃ॥

ഈ സൂര്യഭഗവാൻ തന്നെയാണ് പ്രളയകാലത്ത് എല്ലാ ജീവജാലങ്ങളെയും നശിപ്പിക്കുന്നത്. വീണ്ടും അദ്ദേഹം തന്നെ അവയെ സൃഷ്ടിക്കുന്നു. അദ്ദേഹം തന്‍റെ കിരണങ്ങളാൽ ജലത്തെ ആവിയാക്കുന്നു; ലോകത്തെ ചൂടുപിടിപ്പിക്കുന്നു; പിന്നീട് തണുത്ത മഴയായി പെയ്ത് ലോകത്തെ സമ്പൽസമൃദ്ധമാക്കുന്നു.

ശ്ലോകം 23:

ഏഷ സുപ്തേഷു ജാഗർതി ഭൂതേഷു പരിനിഷ്ഠിതഃ।

ഏഷ ഏവാഗ്നിഹോത്രം ച ഫലം ചൈവാഗ്നിഹോത്രിണാം॥

എല്ലാ ജീവികളും ഉറങ്ങുന്ന രാത്രിയിലും ഇദ്ദേഹം ഉണർന്നിരിക്കുന്നു. ഓരോ ജീവിയുടെയും ഉള്ളിൽ ഇദ്ദേഹം കുടികൊള്ളുന്നു. യാഗങ്ങളിലെ അഗ്നിയായും അദ്ദേഹം തന്നെ നിലകൊള്ളുന്നു. ആ യാഗങ്ങൾ ചെയ്യുന്നവർക്ക് ലഭിക്കുന്ന സത്ഫലമായും ഈ സൂര്യഭഗവാൻ തന്നെ പ്രകാശിക്കുന്നു.

ശ്ലോകം 24:

വേദാശ്ച ക്രതവശ്ചൈവ ക്രതൂനാം ഫലമേവ ച।

യാനി കൃത്യാനി ലോകേഷു സർവ ഏഷ രവിഃ പ്രഭുഃ॥

വേദങ്ങളായും, വേദങ്ങളിൽ പറയുന്ന യാഗങ്ങളായും ഇദ്ദേഹം നിലകൊള്ളുന്നു. ആ യാഗങ്ങളിലൂടെ ലഭിക്കുന്ന ഫലങ്ങളും ഇദ്ദേഹം തന്നെ. ഈ ലോകത്തിൽ ചെയ്യപ്പെടുന്ന എല്ലാ സത്കർമ്മങ്ങൾക്കും മൂലകാരണമായും, അവയുടെ ഫലം നൽകുന്ന പ്രഭുവായും ഈ സൂര്യദേവൻ തന്നെയാണ് നിലകൊള്ളുന്നത്.

ശ്ലോകം 25:

ഏനമാപത്സു കൃച്ഛ്രേഷു കാന്താരേഷു ഭയേഷു ച।

കീർതയൻ പുരുഷഃ കശ്ചിന്നാവസീദതി രാഘവ॥

'ഹേ രാഘവാ!' അഗസ്ത്യർ തുടർന്നു. 'ആപത്തുകളിലും, കഠിനമായ ദുഃഖങ്ങളിലും, ഭയങ്കരമായ കാടുകളിലും, ഭയം തോന്നുന്ന സാഹചര്യങ്ങളിലും ഈ സൂര്യഭഗവാന്‍റെ നാമങ്ങൾ സ്തുതിക്കുന്ന ഒരു മനുഷ്യനും ഒരിക്കലും നശിച്ചുപോകുന്നില്ല. അവന് ഒരുവിധത്തിലുള്ള ദോഷവും സംഭവിക്കില്ല.'

ശ്ലോകം 26:

പൂജയസ്വൈനമേകാഗ്രോ ദേവദേവം ജഗത്പതിം।

ഏതത് ത്രിഗുണിതം ജപ്ത്വാ യുദ്ധേഷു വിജയിഷ്യസി॥

'അതുകൊണ്ട് രാമാ! ദേവാധിദേവനും, ലോകനാഥനുമായ ഈ സൂര്യഭഗവാനെ പൂർണ്ണമായ ഏകാഗ്രതയോടെ നീ പൂജിക്കുക. ഈ ആദിത്യഹൃദയ സ്തോത്രം മൂന്നു തവണ ജപിച്ചാൽ, നീ ഈ വലിയ യുദ്ധത്തിൽ തീർച്ചയായും വിജയം കൈവരിക്കും.'

ശ്ലോകം 27:

അസ്മിൻ ക്ഷണേ മഹാബാഹോ രാവണം ത്വം വധിഷ്യസി।

ഏവമുക്ത്വാ തദാഽഗസ്ത്യോ ജഗാമ ച യഥാഗതം॥

'മഹാബാഹുവായ രാമാ! ഈ മന്ത്രം ജപിച്ച അടുത്ത നിമിഷം തന്നെ നിനക്ക് അപാരമായ ശക്തി ലഭിക്കും. നീ രാവണനെ ഈ നിമിഷം തന്നെ വധിക്കും,' എന്ന് അഗസ്ത്യർ പറഞ്ഞു. ഇപ്രകാരം ഉപദേശിച്ച അഗസ്ത്യ മഹർഷി, താൻ വന്ന വഴിയേ തിരികെപ്പോയി.

ശ്ലോകം 28:

ഏതച്ഛ്രുത്വാ മഹാതേജാ നഷ്ടശോകോഽഭവത്തദാ।

ധാരയാമാസ സുപ്രീതോ രാഘവഃ പ്രയതാത്മവാൻ॥

അഗസ്ത്യ മഹർഷി നൽകിയ ഈ ഉപദേശം കേട്ട മഹാതേജസ്വിയായ ശ്രീരാമൻ, തന്‍റെ ക്ഷീണവും ഉത്കണ്ഠകളും ഉടനടി ഇല്ലാതാക്കി. തികഞ്ഞ ഭക്തിയോടെയും ശുദ്ധമായ മനസ്സോടെയും, വളരെയധികം സന്തോഷത്തോടെയും ഈ ആദിത്യഹൃദയ മന്ത്രം അദ്ദേഹം തന്‍റെ മനസ്സിൽ ഉറപ്പിച്ചു.

ശ്ലോകം 29:

ആദിത്യം പ്രേക്ഷ്യ ജപ്ത്വാ തു പരം ഹർഷമവാപ്തവാൻ।

ത്രിരാചമ്യ ശുചിർഭൂത്വാ ധനുരാദായ വീര്യവാൻ॥

ശ്രീരാമൻ മൂന്നു പ്രാവശ്യം ആചമനം ചെയ്ത് (ജലം പാനം ചെയ്ത് തന്നെത്തന്നെ ശുദ്ധീകരിച്ച്), സൂര്യഭഗവാനെ നേരിട്ട് നോക്കി ഈ മന്ത്രം മൂന്നു തവണ ജപിച്ചു. അതിനുശേഷം അദ്ദേഹത്തിന് അപാരമായ സന്തോഷവും ഉന്മേഷവും ലഭിച്ചു. ഉടൻതന്നെ അദ്ദേഹം തന്‍റെ ശക്തമായ വില്ലും അമ്പും കൈയിലെടുത്തു.

ശ്ലോകം 30:

രാവണം പ്രേക്ഷ്യ ഹൃഷ്ടാത്മാ യുദ്ധായ സമുപാഗമത്।

സർവയത്നേന മഹതാ വധേ തസ്യ ധൃതോഽഭവത്॥

വലിയ ഉന്മേഷത്തോടെ രാവണനെ നോക്കി ശ്രീരാമൻ യുദ്ധത്തിനായി മുന്നോട്ടുവന്നു. തന്‍റെ പൂർണ്ണമായ കഴിവ് ഉപയോഗിച്ച്, രാക്ഷസനായ ആ രാവണനെ എങ്ങനെയെങ്കിലും വധിക്കണം എന്ന ദൃഢമായ തീരുമാനം അദ്ദേഹം എടുത്തു. ധർമ്മസംരക്ഷണത്തിനായി അദ്ദേഹം സജ്ജനായി.

ശ്ലോകം 31:

അഥ രവിരവദന്നിരീക്ഷ്യ രാമം

മുദിതമനാഃ പരമം പ്രഹൃഷ്യമാണഃ।

നിശിചരപതിസങ്ക്ഷയം വിദിത്വാ

സുരഗണമധ്യഗതോ വചസ്ത്വരേതി॥

ശ്രീരാമന്‍റെ ഈ വലിയ മാറ്റം കണ്ട സൂര്യഭഗവാൻ, ദേവന്മാരുടെ കൂട്ടത്തിനിടയിൽ നിന്ന് അദ്ദേഹത്തെ നോക്കി അതിയായി സന്തോഷിച്ചു. രാക്ഷസരാജാവായ രാവണന്‍റെ അന്ത്യം അടുത്തു എന്ന് മനസ്സിലാക്കിയ സൂര്യദേവൻ, അത്യന്തം ആഹ്ലാദത്തോടെ ശ്രീരാമനെ നോക്കി, 'രാവണനെ വധിക്കാൻ വേഗം പോവുക!' എന്ന് അനുഗ്രഹിച്ചു.

ഇത്യാദിത്യഹൃദയസ്തോത്രം സമ്പൂർണം।

അഥ ആദിത്യഹൃദയം
തതോ യുദ്ധപരിശ്രാന്തം സമരേ ചിന്തയാ സ്ഥിതം।
രാവണം ചാഗ്രതോ ദൃഷ്ട്വാ യുദ്ധായ സമുപസ്ഥിതം॥
ദൈവതൈശ്ച സമാഗമ്യ ദ്രഷ്ടുമഭ്യാഗതോ രണം।
ഉപാഗമ്യാബ്രവീദ്രാമമഗസ്ത്യോ ഭഗവാനൃഷിഃ॥
രാമ രാമ മഹാബാഹോ ശൃണു ഗുഹ്യം സനാതനം।
യേന സർവാനരീൻ വത്സ സമരേ വിജയിഷ്യസി॥
ആദിത്യഹൃദയം പുണ്യം സർവശത്രുവിനാശനം।
ജയാവഹം ജപേന്നിത്യമക്ഷയ്യം പരമം ശിവം॥
സർവമംഗലമാംഗല്യം സർവപാപപ്രണാശനം।
ചിന്താശോകപ്രശമനമായുർവർധനമുത്തമം॥
രശ്മിമന്തം സമുദ്യന്തം ദേവാസുരനമസ്കൃതം।
പൂജയസ്വ വിവസ്വന്തം ഭാസ്കരം ഭുവനേശ്വരം॥
സർവദേവാത്മകോ ഹ്യേഷ തേജസ്വീ രശ്മിഭാവനഃ।
ഏഷ ദേവാസുരഗണാംല്ലോകാൻ പാതി ഗഭസ്തിഭിഃ॥
ഏഷ ബ്രഹ്മാ ച വിഷ്ണുശ്ച ശിവഃ സ്കന്ദഃ പ്രജാപതിഃ।
മഹേന്ദ്രോ ധനദഃ കാലോ യമഃ സോമോ ഹ്യപാം പതിഃ॥
പിതരോ വസവഃ സാധ്യാ ഹ്യശ്വിനൗ മരുതോ മനുഃ।
വായുർവഹ്നിഃ പ്രജാപ്രാണ ഋതുകർതാ പ്രഭാകരഃ॥
ആദിത്യഃ സവിതാ സൂര്യഃ ഖഗഃ പൂഷാ ഗഭസ്തിമാൻ।
സുവർണസദൃശോ ഭാനുർഹിരണ്യരേതാ ദിവാകരഃ॥
ഹരിദശ്വഃ സഹസ്രാർചിഃ സപ്തസപ്തിർമരീചിമാൻ।
തിമിരോന്മഥനഃ ശംഭുസ്ത്വഷ്ടാ മാർതാണ്ഡ അംശുമാൻ॥
ഹിരണ്യഗർഭഃ ശിശിരസ്തപനോ ഭാസ്കരോ രവിഃ।
അഗ്നിഗർഭോഽദിതേഃ പുത്രഃ ശംഖഃ ശിശിരനാശനഃ॥
വ്യോമനാഥസ്തമോഭേദീ ഋഗ്യജുഃസാമപാരഗഃ।
ഘനവൃഷ്ടിരപാം മിത്രോ വിന്ധ്യവീഥീ പ്ലവംഗമഃ॥
ആതപീ മണ്ഡലീ മൃത്യുഃ പിംഗലഃ സർവതാപനഃ।
കവിർവിശ്വോ മഹാതേജാ രക്തഃ സർവഭവോദ്ഭവഃ॥
നക്ഷത്രഗ്രഹതാരാണാമധിപോ വിശ്വഭാവനഃ।
തേജസാമപി തേജസ്വീ ദ്വാദശാത്മന്നമോഽസ്തു തേ॥
നമഃ പൂർവായ ഗിരയേ പശ്ചിമായാദ്രയേ നമഃ।
ജ്യോതിർഗണാനാം പതയേ ദിനാധിപതയേ നമഃ॥
ജയായ ജയഭദ്രായ ഹര്യശ്വായ നമോ നമഃ।
നമോ നമഃ സഹസ്രാംശോ ആദിത്യായ നമോ നമഃ॥
നമ ഉഗ്രായ വീരായ സാരംഗായ നമോ നമഃ।
നമഃ പദ്മപ്രബോധായ മാർതാണ്ഡായ നമോ നമഃ॥
ബ്രഹ്മേശാനാച്യുതേശായ സൂര്യായാദിത്യവർചസേ।
ഭാസ്വതേ സർവഭക്ഷായ രൗദ്രായ വപുഷേ നമഃ॥
തമോഘ്നായ ഹിമഘ്നായ ശത്രുഘ്നായാമിതാത്മനേ।
കൃതഘ്നഘ്നായ ദേവായ ജ്യോതിഷാം പതയേ നമഃ॥
തപ്തചാമീകരാഭായ വഹ്നയേ വിശ്വകർമണേ।
നമസ്തമോഽഭിനിഘ്നായ രുചയേ ലോകസാക്ഷിണേ॥
നാശയത്യേഷ വൈ ഭൂതം തദേവ സൃജതി പ്രഭുഃ।
പായത്യേഷ തപത്യേഷ വർഷത്യേഷ ഗഭസ്തിഭിഃ॥
ഏഷ സുപ്തേഷു ജാഗർതി ഭൂതേഷു പരിനിഷ്ഠിതഃ।
ഏഷ ഏവാഗ്നിഹോത്രം ച ഫലം ചൈവാഗ്നിഹോത്രിണാം॥
വേദാശ്ച ക്രതവശ്ചൈവ ക്രതൂനാം ഫലമേവ ച।
യാനി കൃത്യാനി ലോകേഷു സർവ ഏഷ രവിഃ പ്രഭുഃ॥
ഏനമാപത്സു കൃച്ഛ്രേഷു കാന്താരേഷു ഭയേഷു ച।
കീർതയൻ പുരുഷഃ കശ്ചിന്നാവസീദതി രാഘവ॥
പൂജയസ്വൈനമേകാഗ്രോ ദേവദേവം ജഗത്പതിം।
ഏതത് ത്രിഗുണിതം ജപ്ത്വാ യുദ്ധേഷു വിജയിഷ്യസി॥
അസ്മിൻ ക്ഷണേ മഹാബാഹോ രാവണം ത്വം വധിഷ്യസി।
ഏവമുക്ത്വാ തദാഽഗസ്ത്യോ ജഗാമ ച യഥാഗതം॥
ഏതച്ഛ്രുത്വാ മഹാതേജാ നഷ്ടശോകോഽഭവത്തദാ।
ധാരയാമാസ സുപ്രീതോ രാഘവഃ പ്രയതാത്മവാൻ॥
ആദിത്യം പ്രേക്ഷ്യ ജപ്ത്വാ തു പരം ഹർഷമവാപ്തവാൻ।
ത്രിരാചമ്യ ശുചിർഭൂത്വാ ധനുരാദായ വീര്യവാൻ॥
രാവണം പ്രേക്ഷ്യ ഹൃഷ്ടാത്മാ യുദ്ധായ സമുപാഗമത്।
സർവയത്നേന മഹതാ വധേ തസ്യ ധൃതോഽഭവത്॥
അഥ രവിരവദന്നിരീക്ഷ്യ രാമം
മുദിതമനാഃ പരമം പ്രഹൃഷ്യമാണഃ।
നിശിചരപതിസങ്ക്ഷയം വിദിത്വാ
സുരഗണമധ്യഗതോ വചസ്ത്വരേതി॥
ഇത്യാദിത്യഹൃദയസ്തോത്രം സമ്പൂർണം।

Ramaswamy Sastry and Vighnesh Ghanapaathi

Other stotras