
വിദ്യ തന്നെ രൂപമായവൻ. അദ്ദേഹം വിദ്യ പഠിപ്പിക്കുന്നവൻ മാത്രം അല്ല. അദ്ദേഹം തന്നെ വിദ്യ ആണ്.
ഏറ്റവും വലിയ യോഗി. യോഗം എന്നാൽ മനസ്സിനെ നിയന്ത്രിച്ച് ആത്മാവിൽ ഉറപ്പിക്കുക എന്നതാണ്. ദക്ഷിണാമൂർതി അതിന്റെ പരമോന്നത അവസ്ഥയിൽ ഇരിക്കുന്നവൻ.
ശുദ്ധമായ ജ്ഞാനം ഉള്ളവൻ. ഒരു മലിനതയും കലരാത്ത അറിവ്. അഹംഭാവമോ ആഗ്രഹമോ ഇല്ലാത്ത ജ്ഞാനം.
പിനാകം എന്നത് ശിവന്റെ വില്ലാണ്. ആ വില്ല് ധരിക്കുന്നവൻ. ഇത് അദ്ദേഹത്തിന്റെ ശക്തിയെ കാണിക്കുന്നു. ജ്ഞാനിയായ ഗുരു ശക്തിഹീനൻ അല്ല.
സർവ അംഗങ്ങളിലും രത്നാഭരണങ്ങൾ അണിഞ്ഞവൻ. ഓരോ അംഗവും പൂർണ്ണമായ ഐശ്വര്യം കൊണ്ട് നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു.
രത്നങ്ങൾ കൊണ്ട് ഉണ്ടാക്കിയ മാല ധരിക്കുന്നവൻ. ഓരോ രത്നവും ഒരു ജ്ഞാനത്തെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു എന്ന് ആഴത്തിൽ മനസ്സിലാക്കാം.
ജടാമുടി ധരിക്കുന്നവൻ. ജട ത്യാഗത്തിന്റെ അടയാളം ആണ്. ആഡംബരം ഇല്ല. ലാളിത്യം ആണ് ജ്ഞാനിയുടെ ലക്ഷണം.
ഗംഗാ നദിയെ ജടയിൽ ധരിക്കുന്നവൻ. ഗംഗ ശുദ്ധിയുടെ പ്രതീകം ആണ്. ജ്ഞാനം മനസ്സിനെ ശുദ്ധമാക്കുന്നു, അതുപോലെ ഗംഗ ലോകത്തെ ശുദ്ധമാക്കുന്നു.
മലയിൽ വസിക്കുന്നവൻ. അചലം എന്നാൽ ചലിക്കാത്തത്, അതായത് പർവ്വതം. ഇത് ദക്ഷിണാമൂർതിയുടെ നിശ്ചലതയെ, സ്ഥിരതയെ കാണിക്കുന്നു.
ഏറ്റവും വലിയ ജ്ഞാനി. ഈ നാമം വീണ്ടും വരുന്നു. ദക്ഷിണാമൂർതിയുടെ ജ്ഞാനത്തിന്റെ മഹത്ത്വം ഊന്നിപ്പറയുന്നു.
സമാധി അവസ്ഥ ആചരിക്കുന്നവൻ. സമാധി എന്നാൽ മനസ്സ് പൂർണ്ണമായും ആത്മാവിൽ ലയിച്ച അവസ്ഥ.
അളക്കാൻ കഴിയാത്തവൻ. ഒരു അളവുകോലും കൊണ്ടും ഭഗവാനെ അളക്കാൻ കഴിയില്ല. ബുദ്ധിക്ക് അതീതൻ.
യോഗത്തിന്റെ നിധി. യോഗം ഒരു പ്രക്രിയ മാത്രം അല്ല. അതിന്റെ സമ്പൂർണ്ണ ഭണ്ഡാരം ദക്ഷിണാമൂർതി ആണ്.
സംസാരസാഗരം കടക്കാൻ സഹായിക്കുന്നവൻ. ജനനമരണ ചക്രത്തിൽ നിന്ന് മോചനം നൽകുന്നവൻ.
ഭക്തരെ സ്നേഹിക്കുന്നവൻ. വത്സലം എന്നാൽ കുഞ്ഞിനോടുള്ള അമ്മയുടെ സ്നേഹം പോലെ ഉള്ളത്. ഭക്തരോട് അത്ര ആഴത്തിൽ ഉള്ള സ്നേഹം.
പരബ്രഹ്മം തന്നെ രൂപമെടുത്തത്. ദക്ഷിണാമൂർതി ഒരു ദേവൻ മാത്രം അല്ല. പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ ആദിമ ചൈതന്യം തന്നെ.
ജഗത്ത് മുഴുവൻ വ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നവൻ. ഒരു ഇടത്തും ഇല്ലാത്തതായി ഒന്നും ഇല്ല. എല്ലായിടത്തും ഭഗവാൻ ഉണ്ട്.
വിഷ്ണുവിന്റെ രൂപം ആയവൻ. ശിവനും വിഷ്ണുവും രണ്ടല്ല. പരമതത്ത്വം ഒന്നേ ഉള്ളൂ.
ഏറ്റവും പഴക്കം ഉള്ളവൻ. കാലത്തിന് മുൻപേ ഉള്ളവൻ. ആദിയും അന്തവും ഇല്ലാത്തവൻ.
നന്ദിദേവൻ വാഹനമായുള്ളവൻ. ഉക്ഷം എന്നാൽ കാള. ധർമ്മം തന്നെ വാഹനം.
ആനത്തോൽ ധരിക്കുന്നവൻ. ആഡംബരം ഒഴിവാക്കി ലളിതമായ വേഷം. ത്യാഗത്തിന്റെ അടയാളം.
മഞ്ഞ വസ്ത്രം അലങ്കാരമായുള്ളവൻ. മഞ്ഞ ജ്ഞാനത്തിന്റെ നിറം ആണ്. ഇത് ദക്ഷിണാമൂർതിയുടെ ജ്ഞാനസ്വരൂപത്തെ കാണിക്കുന്നു.
മോക്ഷം ആണ് നിധി. ഭൗതിക നിധി അല്ല. മോക്ഷം തന്നെ ഏറ്റവും വലിയ സമ്പത്ത് ആണ്.
മോക്ഷം നൽകുന്നവൻ. ഭക്തർക്ക് മോക്ഷം പ്രദാനം ചെയ്യുന്നവൻ.
ജ്ഞാനം ഒരു കടൽ പോലെ. ദക്ഷിണാമൂർതി ആ കടൽ തന്നെ. അനന്തവും ആഴവും ഉള്ള ജ്ഞാനം.
സകല വിദ്യകളും ധരിക്കുന്നവൻ. ഒരു വിദ്യയും ഇദ്ദേഹത്തിന് അപ്പുറം ഇല്ല.
ശുഭ്രമായ ശരീരം ഉള്ളവൻ. ശുക്ലം അഥവാ വെളുപ്പ് ശുദ്ധിയുടെ പ്രതീകം. ആന്തരിക ശുദ്ധി ബാഹ്യ ശുഭ്രതയായി പ്രകടമാകുന്നു.
വിദ്യ നൽകുന്നവൻ. ശിഷ്യർക്ക് ജ്ഞാനം പ്രദാനം ചെയ്യുന്ന ഗുരു.
ഗണങ്ങളുടെ അധിപൻ. ദേവഗണങ്ങൾ എല്ലാം ഇദ്ദേഹത്തിന് കീഴിൽ.
പാപങ്ങൾ നശിപ്പിക്കുന്നവൻ. ഭക്തരുടെ പാപഭാരം ഏറ്റെടുത്ത് നശിപ്പിക്കുന്നവൻ.
ചന്ദ്രനെ ശിരസ്സിൽ ധരിക്കുന്നവൻ. ചന്ദ്രൻ ശീതളതയുടെ പ്രതീകം. ജ്ഞാനം മനസ്സിനെ ശാന്തമാക്കുന്നു.
മഹത്തായ നാദം ഉള്ളവൻ. ഓം കാരം പോലെ. പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ ആദിനാദം ഇദ്ദേഹത്തിൽ നിന്ന് ആണ്.
സാമഗാനം ഇഷ്ടമുള്ളവൻ. സാമവേദം ഭക്തിഗാനങ്ങളുടെ വേദം ആണ്. ഭഗവാൻ ഭക്തിയിൽ സന്തോഷിക്കുന്നു.
നശിക്കാത്തവൻ. ജനനമരണം ഇല്ലാത്തവൻ. കാലത്തിന് അതീതൻ.
സരളനും സജ്ജനനും ആയവൻ. ഉള്ളിൽ ഉള്ളത് പ്രകടിപ്പിക്കുന്ന സത്യസ്വഭാവൻ.
നാല് വേദങ്ങളും അലങ്കാരമായുള്ളവൻ. ഋഗ്വേദം, സാമവേദം, യജുർവേദം, അഥർവ്വവേദം ഇവ എല്ലാം ഇദ്ദേഹത്തിൽ ഉൾക്കൊള്ളുന്നു.
കയ്യിൽ അഗ്നി ധരിക്കുന്നവൻ. അഗ്നി അജ്ഞാനത്തെ ദഹിപ്പിക്കുന്ന ജ്ഞാനത്തിന്റെ പ്രതീകം.
ഐശ്വര്യം ഉള്ളവൻ. ഇത് ഭൗതിക ഐശ്വര്യം മാത്രം അല്ല. ജ്ഞാനം, ഭക്തി, ശക്തി ഇവ ചേർന്ന പൂർണ്ണ ഐശ്വര്യം.
മൃഗത്തെ ഹസ്തത്തിൽ ധരിക്കുന്നവൻ. ദക്ഷിണാമൂർതിയുടെ കൈയിൽ ഒരു മാൻ ഉണ്ട്. മാൻ ചഞ്ചലമായ മനസ്സിന്റെ പ്രതീകം. അതിനെ കൈയിൽ പിടിക്കുക എന്നാൽ മനസ്സിനെ നിയന്ത്രിക്കുക.
ശ്രേയസ്സ് ചെയ്യുന്നവൻ. ശം ചെയ്യുന്നവൻ, അതായത് ആനന്ദം നൽകുന്നവൻ.
യജ്ഞത്തിന്റെ നാഥൻ. ഓരോ യജ്ഞത്തിന്റെയും ഫലം ദക്ഷിണാമൂർതിക്ക് ആണ്.
യജ്ഞം ധ്വംസിക്കുന്നവൻ. ദക്ഷന്റെ യജ്ഞം നശിപ്പിച്ചത് ഓർക്കുക. അഹംഭാവത്തോടെ ചെയ്യുന്ന ആചാരം ഭഗവാൻ സ്വീകരിക്കില്ല.
ശുദ്ധമായ യജ്ഞം ഭക്ഷിക്കുന്നവൻ. ഭക്തിപൂർവ്വം ചെയ്യുന്ന കർമ്മം ഇദ്ദേഹം ഏറ്റുവാങ്ങുന്നു.
യമനെ പോലും ഭയപ്പെടുത്തുന്നവൻ. ദക്ഷിണാമൂർതിയെ ഭജിക്കുന്നവർക്ക് മൃത്യുഭയം ഇല്ല.
ഭക്തർക്ക് അനുഗ്രഹം നൽകുന്ന രൂപം. ഭക്തരുടെ ജീവിതത്തിൽ ഇടപെട്ട് നന്മ ചെയ്യുന്നവൻ.
ഭക്തർ ആരാധിക്കുന്നവൻ. ഭക്തർ ഏറ്റവും ഇഷ്ടത്തോടെ സേവിക്കുന്ന ദേവൻ.
കൊടിയിൽ കാള ഉള്ളവൻ. കാള ധർമ്മത്തിന്റെ പ്രതീകം. ധർമ്മം ദക്ഷിണാമൂർതിയുടെ ആദ്യ അടയാളം.
ഭസ്മം പൂശിയ ശരീരം ഉള്ളവൻ. ഭസ്മം ഞാൻ ശരീരം മാത്രം അല്ല, ആത്മാവ് ആണ് എന്ന ഓർമ്മ. ജനനമരണം ഓർക്കാൻ ഭസ്മം.
അക്ഷമാല ധരിക്കുന്നവൻ. ജപം, ധ്യാനം, നാമസ്മരണം ഇവ ദക്ഷിണാമൂർതിക്ക് പ്രിയം.
അജ്ഞാനം, ദുഃഖം, പാപം ഇവ ഹരിക്കുന്നവൻ. ഹരൻ എന്നാൽ ഇല്ലാതാക്കുന്നവൻ.
ത്രയി അഥവാ മൂന്ന് വേദങ്ങൾ രൂപമായവൻ. ഋഗ്, സാമ, യജുർ ഇവ ഒരുമിച്ച് ദക്ഷിണാമൂർതിയിൽ ഉണ്ട്.
ഏറ്റവും ഉന്നതമായ ബ്രഹ്മം. ഒരു ദേവൻ എന്നതിനപ്പുറം, ഇദ്ദേഹം പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ ആദിമ ചൈതന്യം ആണ്.
നാഗരാജൻ അലങ്കാരമായുള്ളവൻ. സർപ്പം ജ്ഞാനത്തിന്റെ ഉണർവ്വിന്റെ പ്രതീകം. കുണ്ഡലിനി ഊർജ്ജം.
ശാന്തമായ രൂപം ഉള്ളവൻ. ദക്ഷിണാമൂർതിയുടെ മുഖം സദാ ശാന്തം. ജ്ഞാനം ശാന്തിയായി പ്രകടമാകുന്നു.
വീണ്ടും ഈ നാമം. ജ്ഞാനം ആണ് ദക്ഷിണാമൂർതിയുടെ ഏറ്റവും പ്രധാന ഗുണം.
സകലലോകത്തെയും അലങ്കരിക്കുന്നവൻ. ഭഗവാൻ ഇല്ലെങ്കിൽ ലോകം ശൂന്യം. ഇദ്ദേഹം ആണ് ലോകത്തിന്റെ ഭംഗി.
ഒരു ഭാഗം പുരുഷൻ, ഒരു ഭാഗം സ്ത്രീ. ശിവശക്തി ഒന്ന് ആണ്. ജ്ഞാനവും ക്രിയയും ഒരുമിച്ചുള്ളത്.
ദേവൻ. ദേവ എന്ന വാക്കിന്റെ അർത്ഥം ദീപ്തിമാനായവൻ, പ്രകാശിക്കുന്നവൻ.
മുനിമാർ ആരാധിക്കുന്നവൻ. ഏറ്റവും വലിയ ജ്ഞാനികളും ദക്ഷിണാമൂർതിയെ ആരാധിക്കുന്നു.
ദേവന്മാരിൽ ഉത്തമൻ. ദേവന്മാർക്ക് പോലും അതീതൻ.
വ്യാഖ്യാനം ചെയ്യുന്നവൻ. ദക്ഷിണാമൂർതി ഗുരുവായി ഇരുന്ന് ബ്രഹ്മവിദ്യ ഉപദേശിക്കുന്നു. ഇത് ഈ ദേവന്റെ ഏറ്റവും പ്രധാന കർമ്മം.
ഭഗ ഉള്ളവൻ. ഭഗ എന്നാൽ ഐശ്വര്യം, ധർമ്മം, ജ്ഞാനം, വൈരാഗ്യം, ശക്തി, കീർത്തി ഇവ ആറും ഒരുമിച്ചുള്ളത്.
മൂന്ന് കണ്ണ് ഉള്ളവൻ. അഗ്നി, ചന്ദ്രൻ, സൂര്യൻ ഇവ മൂന്നും കണ്ണ്. ത്രിനേത്രൻ. ഭൂത, ഭാവി, വർത്തമാനം ഇവ മൂന്നും കാണുന്നവൻ.
ലോകം സൃഷ്ടിക്കുന്നവൻ. ബ്രഹ്മദേവൻ സൃഷ്ടി ചെയ്യുന്നത് ദക്ഷിണാമൂർതിയുടെ ശക്തിയാൽ ആണ്.
ലോകം പരിപാലിക്കുന്നവൻ. സൃഷ്ടി മാത്രം അല്ല, പരിപാലനവും ഇദ്ദേഹം ആണ്.
ലോകം നശിപ്പിക്കുന്നവൻ. സൃഷ്ടി, സ്ഥിതി, സംഹാരം ഇവ മൂന്നും ദക്ഷിണാമൂർതി തന്നെ.
മൂന്ന് കണ്ണ് ഉള്ളവൻ. ത്രിനേത്രൻ. മൂന്നാം കണ്ണ് ജ്ഞാനദൃഷ്ടി.
ലോകത്തിന്റെ ഗുരു. ഒരു ദേശത്തിന്റെ അല്ല, ഒരു കാലത്തിന്റെ അല്ല. സകലലോകത്തിന്റെയും ഗുരു.
മഹത്തായ ദേവൻ. ദേവന്മാരുടെ ദേവൻ.
മഹാനന്ദത്തിൽ ആണ്ടിരിക്കുന്നവൻ. ദക്ഷിണാമൂർതിയുടെ അവസ്ഥ ആനന്ദം ആണ്. ആ ആനന്ദം ഭക്തർക്കും ലഭിക്കും.
ജടമുടി ഉള്ളവൻ. ഇത് വീണ്ടും ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നു. ത്യാഗം ജ്ഞാനിയുടെ അടയാളം.
മഹായോഗം ഉള്ളവൻ. ഏറ്റവും ഉയർന്ന യോഗ സിദ്ധി ഇദ്ദേഹത്തിൽ ഉണ്ട്.
ജ്ഞാനമാല അലങ്കാരമായുള്ളവൻ. ഓരോ ജ്ഞാനവും ഒരു മണി. ആ മാല ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ ആഭരണം.
ആകാശഗംഗയുടെ ജലത്തിൽ സ്നാനം ചെയ്തവൻ. ദൈവിക ശുദ്ധി. ഭൂമിയിലെ ജലം അല്ല, ആകാശ ഗംഗ.
ശുദ്ധമായ സംയമം ഉള്ളവർ ആരാധിക്കുന്നവൻ. ഇദ്ദേഹത്തെ ആരാധിക്കണമെങ്കിൽ മനസ്സിന്റെ ശുദ്ധി ആവശ്യം.
തത്ത്വം തന്നെ രൂപം. ദർശനത്തിന്റെ ഏറ്റവും ഉന്നത തത്ത്വം ദക്ഷിണാമൂർതി.
വലിയ സരസ്വതി വരദാനം നൽകുന്നവൻ. ഉന്നത ബുദ്ധി, പ്രതിഭ, കലകൾ ഇദ്ദേഹം നൽകുന്നു.
ആകാശം തന്നെ ശരീരം. ആകാശം അനന്തം, നിർമ്മലം. ദക്ഷിണാമൂർതി ആ ആകാശം ആണ്.
ഭക്തർക്ക് ഇഷ്ടകാമഫലം നൽകുന്നവൻ. ഭക്തർ ഏത് ആഗ്രഹവും ഭക്തിയോടെ ചോദിക്കാം.
ഏറ്റവും ഉത്തമമായ രൂപം. ശ്രേഷ്ഠ സ്വരൂപൻ.
ചിത്ത് അഥവാ ബോധം തന്നെ സ്വരൂപം. ദക്ഷിണാമൂർതി ശുദ്ധ ചൈതന്യം ആണ്.
തേജസ്സ് അഥവാ പ്രകാശം ശരീരം. ഇദ്ദേഹത്തിൽ നിന്ന് ജ്ഞാനപ്രകാശം പ്രവഹിക്കുന്നു.
രോഗം ഇല്ലാത്തവൻ. ദുഃഖം ഇല്ലാത്തവൻ. ഇദ്ദേഹം ആണ് ആരോഗ്യത്തിന്റെ ഉറവിടം.
വേദം, വേദാംഗം, ദർശനം ഇവ എല്ലാം അറിഞ്ഞവൻ. സകല ശാസ്ത്രങ്ങളും ഇദ്ദേഹത്തിൽ ഉണ്ട്.
അറുപത്തിനാല് കലകളും ഉള്ളവൻ. ഗാനം, നൃത്തം, ചിത്രം, ശില്പം, ആയോധനം - ഇങ്ങനെ 64 കലകളും ദക്ഷിണാമൂർതിയിൽ ഉണ്ട്.
സംസാരരോഗം, ഭയം ഇവ ഹരിക്കുന്നവൻ. ഭൗതിക ജീവിതത്തിലെ ആധി, ഭയം ഇവ ദൂരീകരിക്കുന്നവൻ.
ഭക്തർക്ക് അഭയം നൽകുന്നവൻ. ദക്ഷിണാമൂർതിയെ അഭയം പ്രാപിക്കുന്നവർക്ക് ഭയം ഇല്ല.
നീല കഴുത്ത് ഉള്ളവൻ. ഹലാഹലം കഴിച്ചത് ഓർക്കുക. ലോകത്തിന്റെ വിഷം സ്വയം ഏറ്റെടുത്തവൻ.
നെറ്റിയിൽ കണ്ണ് ഉള്ളവൻ. ത്രിനേത്രൻ. ജ്ഞാനദൃഷ്ടി.
ആനത്തോൽ ഉടുത്ത് ശോഭിക്കുന്നവൻ. ഇത് അഹംഭാവം ജയിച്ചതിന്റെ അടയാളം.
ജ്ഞാനം നൽകുന്നവൻ. ഭക്തർക്ക് ജ്ഞാനം പ്രദാനം ചെയ്യുന്ന ഗുരു.
ആഗ്രഹം നൽകുന്നവൻ. ഇവിടെ ആഗ്രഹം എന്നത് ഭൗതിക ആഗ്രഹം മാത്രം അല്ല, മോക്ഷേച്ഛയും ആണ്.
തപം ചെയ്യുന്നവൻ. ഭഗവാൻ സ്വയം തപസ്സ് ചെയ്യുന്നു. ത്യാഗം ജ്ഞാനത്തിന്റെ ഭാഗം.
വിഷ്ണുവിന്റെ ഇഷ്ടൻ. ശിവ വിഷ്ണു ഐക്യം. ഇവർ ഒരേ തത്ത്വത്തിന്റെ രൂപങ്ങൾ.
ബ്രഹ്മചര്യം ആചരിക്കുന്നവൻ. ദക്ഷിണാമൂർതി ബ്രഹ്മചാരിയായ ഗുരു ആണ്.
സന്യാസം ആചരിക്കുന്നവൻ. ത്യാഗവൃത്തിയുള്ളവൻ.
ഗൃഹസ്ഥനും ആണ്. ഇത് ശ്രദ്ധേയം. ഒരേ ദേവൻ ബ്രഹ്മചാരിയും ഗൃഹസ്ഥനും. ആശ്രമധർമ്മം മുഴുവൻ ദക്ഷിണാമൂർതിയിൽ ഉൾക്കൊള്ളുന്നു.
നാല് ആശ്രമങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കിയവൻ. ബ്രഹ്മചര്യം, ഗൃഹസ്ഥം, വാനപ്രസ്ഥം, സന്യാസം ഇവ ദക്ഷിണാമൂർതി ലോകത്തിന് നൽകി.
ഐശ്വര്യശാലികളിൽ ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠൻ.
സത്യം തന്നെ രൂപം. ദക്ഷിണാമൂർതി ആ പരമസത്യം.
ദയ നിറഞ്ഞ ഭണ്ഡാരം. ഭഗവാനിൽ കരുണ അനന്തം.
യോഗ പട്ട കെട്ടി ധ്യാനത്തിൽ ഇരിക്കുന്നവൻ. ദക്ഷിണാമൂർതി ഇരിക്കുന്ന രൂപം ഇതാണ്.
വീണ ധരിക്കുന്നവൻ. ദക്ഷിണാമൂർതിക്ക് വീണ ആണ് വാദ്യം. ജ്ഞാനം സംഗീതം പോലെ ആനന്ദദായകം.
ഉത്തമ ചേതനയുള്ളവൻ. ശുദ്ധ ബോധം ഉള്ളവൻ.
ബുദ്ധിയും പ്രജ്ഞയും ഉദ്ധരിക്കുന്നവൻ. ദക്ഷിണാമൂർതിയെ ആരാധിക്കുന്നതിലൂടെ ബുദ്ധി മൂർച്ചകൂടുന്നു.
ഒരു കയ്യിൽ ചിൻ മുദ്ര, മറ്റൊരു കയ്യിൽ പുസ്തകം. ചിൻ മുദ്ര ജ്ഞാനോപദേശം. പുസ്തകം ശ്രുതി. ഇത് ദക്ഷിണാമൂർതിയുടെ ഏറ്റവും പ്രധാന ചിത്രം.
വേതാളം, പിശാച്, രാക്ഷസൻ ഇവ നശിപ്പിക്കുന്നവൻ. ദുഷ്ടശക്തികൾ ദക്ഷിണാമൂർതിയുടെ മുൻപിൽ നിൽക്കില്ല.
ദേവന്മാർ ആരാധിക്കുന്നവൻ. ദേവന്മാർ പോലും ഇദ്ദേഹത്തെ ആരാധിക്കുന്നു. ഇതിലും വലിയ മഹത്ത്വം ഇല്ല.
ഓം വിദ്യാരൂപിണേ നമഃ.
ഓം മഹായോഗിനേ നമഃ.
ഓം ശുദ്ധജ്ഞാനായ നമഃ.
ഓം പിനാകധൃതേ നമഃ.
ഓം രത്നാലങ്കാരസർവാംഗായ നമഃ.
ഓം രത്നമാലിനേ നമഃ.
ഓം ജടാധരായ നമഃ.
ഓം ഗംഗാധരായ നമഃ.
ഓം അചലവാസിനേ നമഃ.
ഓം മഹാജ്ഞാനിനേ നമഃ..10..
ഓം സമാധികൃതേ നമഃ.
ഓം അപ്രമേയായ നമഃ.
ഓം യോഗനിധയേ നമഃ.
ഓം താരകായ നമഃ.
ഓം ഭക്തവത്സലായ നമഃ.
ഓം ബ്രഹ്മരൂപിണേ നമഃ.
ഓം ജഗദ്വ്യാപിനേ നമഃ.
ഓം വിഷ്ണുമൂർതയേ നമഃ.
ഓം പുരാതനായ നമഃ.
ഓം ഉക്ഷവാഹായ നമഃ..20..
ഓം ചർമധാരിണേ നമഃ.
ഓം പീതാംബരവിഭൂഷണായ നമഃ.
ഓം മോക്ഷനിധയേ നമഃ.
ഓം മോക്ഷദായിനേ നമഃ.
ഓം ജ്ഞാനവാരിധയേ നമഃ.
ഓം വിദ്യാധാരിണേ നമഃ.
ഓം ശുക്ലതനവേ നമഃ.
ഓം വിദ്യാദായിനേ നമഃ.
ഓം ഗണാധിപായ നമഃ.
ഓം പാപസംഹർത്രേ നമഃ..30..
ഓം ശശിമൗലയേ നമഃ.
ഓം മഹാസ്വനായ നമഃ.
ഓം സാമപ്രിയായ നമഃ.
ഓം അവ്യയായ നമഃ.
ഓം സാധവേ നമഃ.
ഓം സർവവേദൈരലങ്കൃതായ നമഃ.
ഓം ഹസ്തേ വഹ്മിധാരകായ നമഃ.
ഓം ശ്രീമതേ നമഃ.
ഓം മൃഗധാരിണേ നമഃ.
ഓം ശങ്കരായ നമഃ..40..
ഓം യജ്ഞനാഥായ നമഃ.
ഓം ക്രതുധ്വംസിനേ നമഃ.
ഓം യജ്ഞഭോക്ത്രേ നമഃ.
ഓം യമാന്തകായ നമഃ.
ഓം ഭക്തനുഗ്രഹമൂർതയേ നമഃ.
ഓം ഭക്തസേവ്യായ നമഃ.
ഓം വൃഷധ്വജായ നമഃ.
ഓം ഭസ്മോദ്ധൂലിതവിഗ്രഹായ നമഃ.
ഓം അക്ഷമാലാധരായ നമഃ.
ഓം ഹരായ നമഃ..50..
ഓം ത്രയീമൂർതയേ നമഃ.
ഓം പരബ്രഹ്മണേ നമഃ.
ഓം നാഗാരാജാലങ്കൃതായ നമഃ.
ഓം ശാന്തരൂപായ നമഃ.
ഓം മഹാജ്ഞാനിനേ നമഃ.
ഓം സർവലോകവിഭൂഷകായ നമഃ.
ഓം അർധനാരീശ്വരായ നമഃ.
ഓം ദേവായ നമഃ.
ഓം മുനിസേവ്യായ നമഃ.
ഓം സുരോത്തമായ നമഃ..60..
ഓം വ്യാഖ്യാനകാരകായ നമഃ.
ഓം ഭഗവതേ നമഃ.
ഓം അഗ്നിചന്ദ്രാർകലോചനായ നമഃ.
ഓം ജഗത്സ്രഷ്ട്രേ നമഃ.
ഓം ജഗദ്ഗോപ്ത്രേ നമഃ.
ഓം ജഗദ്ധ്വംസിനേ നമഃ.
ഓം ത്രിലോചനായ നമഃ.
ഓം ജഗദ്ഗുരവേ നമഃ.
ഓം മഹാദേവായ നമഃ.
ഓം മഹാനന്ദപരായണായ നമഃ..70..
ഓം ജടാധാരകായ നമഃ.
ഓം മഹായോഗവതേ നമഃ.
ഓം ജ്ഞാനമാലാലങ്കൃതായ നമഃ.
ഓം വ്യോമഗംഗാജലകൃതസ്നാനായ നമഃ.
ഓം ശുദ്ധസംയമ്യർചിതായ നമഃ.
ഓം തത്ത്വമൂർതയേ നമഃ.
ഓം മഹാസാരസ്വതപ്രദായ നമഃ.
ഓം വ്യോമമൂർതയേ നമഃ.
ഓം ഭക്താനാമിഷ്ടകാമഫലപ്രദായ നമഃ.
ഓം വരമൂർതയേ നമഃ..80..
ഓം ചിത്സ്വരൂപിണേ നമഃ.
ഓം തേജോമൂർതയേ നമഃ.
ഓം അനാമയായ നമഃ.
ഓം വേദവേദാംഗദർശനതത്ത്വജ്ഞായ നമഃ.
ഓം ചതുഃഷഷ്ടികലാനിധയേ നമഃ.
ഓം ഭവരോഗഭയഹർത്രേ നമഃ.
ഓം ഭക്താനാമഭയപ്രദായ നമഃ.
ഓം നീലഗ്രീവായ നമഃ.
ഓം ലലാടാക്ഷായ നമഃ.
ഓം ഗജചർമവിരാജിതായ നമഃ..90..
ഓം ജ്ഞാനദായ നമഃ.
ഓം കാമദായ നമഃ.
ഓം തപസ്വിനേ നമഃ.
ഓം വിഷ്ണുവല്ലഭായ നമഃ.
ഓം ബ്രഹ്മചാരിണേ നമഃ.
ഓം സന്യാസിനേ നമഃ.
ഓം ഗൃഹസ്ഥായ നമഃ.
ഓം ആശ്രമകാരകായ നമഃ.
ഓം ശ്രീമതാം ശ്രേഷ്ഠായ നമഃ.
ഓം സത്യരൂപായ നമഃ..100..
ഓം ദയാനിധയേ നമഃ.
ഓം യോഗപട്ടാഭിരാമായ നമഃ.
ഓം വീണാധാരിണേ നമഃ.
ഓം സുചേതനായ നമഃ.
ഓം മതിപ്രജ്ഞാസുധാരകായ നമഃ.
ഓം മുദ്രാപുസ്തകഹസ്തായ നമഃ.
ഓം വേതാലാദിപിശാചൗഘരാക്ഷസൗഘവിനാശകായ നമഃ.
ഓം സുരാർചിതായ നമഃ..108..