ఆదిత్య హృదయ స్తోత్రం

అథ ఆదిత్యహృదయం

శ్లోకం 1:

తతో యుద్ధపరిశ్రాంతం సమరే చింతయా స్థితం.

రావణం చాగ్రతో దృష్ట్వా యుద్ధాయ సముపస్థితం..

వివరణ: యుద్ధభూమిలో రావణుడితో జరిగిన భీకర పోరాటం వలన శ్రీరాముడు అలసిపోయి, తీవ్రమైన ఆలోచనలో నిమగ్నమై ఉన్నాడు. అదే సమయంలో, రావణుడు మళ్ళీ యుద్ధానికి సంసిద్ధుడై ఆయన ముందు నిలబడ్డాడు. ఈ క్లిష్ట సమయంలో, రాముడి అలసటను పోగొట్టి, విజయాన్ని చేకూర్చే ఒక దివ్య సంఘటన జరగబోతోందని ఈ శ్లోకం సూచిస్తుంది.

శ్లోకం 2:

దైవతైశ్చ సమాగమ్య ద్రష్టుమభ్యాగతో రణం.

ఉపాగమ్యాబ్రవీద్రామమగస్త్యో భగవానృషిః..

వివరణ: ఈ గొప్ప యుద్ధాన్ని చూడటానికి దేవతలు, ఋషులు ఆకాశంలో గుమిగూడారు. వారిలో ఉన్న భగవానుడైన అగస్త్య మహర్షి, శ్రీరాముని స్థితిని చూసి, కరుణతో ఆయన వద్దకు వచ్చారు. రాముడిని ఓదార్చి, రావణవధకు అవసరమైన అమోఘమైన శక్తిని, విజయాన్ని అందించే ఒక రహస్య ఉపదేశాన్ని ఇవ్వడానికి సిద్ధమయ్యారు.

శ్లోకం 3:

రామ రామ మహాబాహో శృణు గుహ్యం సనాతనం.

యేన సర్వానరీన్ వత్స సమరే విజయిష్యసి..

వివరణ: "ఓ మహాబాహో, రామా! నేను చెప్పే మాట విను. అత్యంత రహస్యమైనది, సనాతనమైనది (శాశ్వతమైనది) అయిన ఈ ఉపదేశాన్ని నీకు అందిస్తున్నాను. నాయనా! దీనిని జపించడం ద్వారా నీవు యుద్ధంలో నీ శత్రువులందరినీ సులభంగా జయించగలవు" అని అగస్త్యుడు పలికాడు.

శ్లోకం 4:

ఆదిత్యహృదయం పుణ్యం సర్వశత్రువినాశనం.

జయావహం జపేన్నిత్యమక్షయ్యం పరమం శివం..

వివరణ: 'ఆదిత్య హృదయం' అనే ఈ స్తోత్రం అత్యంత పవిత్రమైనది. ఇది సర్వ శత్రువులను నాశనం చేయగలదు. దీనిని ప్రతిరోజూ జపిస్తే, అది శాశ్వతమైన విజయాన్ని అందిస్తుంది. ఇది క్షయం లేనిది (అక్షయం), అత్యున్నతమైనది మరియు శుభప్రదమైనది (శివం).

శ్లోకం 5:

సర్వమంగలమాంగల్యం సర్వపాపప్రణాశనం.

చింతాశోకప్రశమనమాయుర్వర్ధనముత్తమం..

వివరణ: ఈ స్తోత్రం అన్ని శుభాలకు శుభాన్ని చేకూర్చేది. ఇది అన్ని పాపాలను పూర్తిగా నాశనం చేస్తుంది. మానసిక చింతలను, దుఃఖాలను వెంటనే శమింపజేస్తుంది. అంతేకాక, ఇది ఆయుష్షును వృద్ధి చేసే ఉత్తమమైన సాధనం.

శ్లోకం 6:

రశ్మిమంతం సముద్యంతం దేవాసురనమస్కృతం.

పూజయస్వ వివస్వంతం భాస్కరం భువనేశ్వరం..

వివరణ: ప్రకాశవంతమైన కిరణాలు కలవాడు, ప్రతిరోజూ ఉదయించేవాడు, దేవతల చేత మరియు అసురుల చేత కూడా నమస్కరింపబడేవాడు అయిన సూర్యభగవానుడిని నీవు పూజించు. ఆయన సమస్త లోకాలకు వెలుగునిచ్చే భాస్కరుడు, భువనాలకు ఈశ్వరుడు.

శ్లోకం 7:

సర్వదేవాత్మకో హ్యేష తేజస్వీ రశ్మిభావనః.

ఏష దేవాసురగణాంల్లోకాన్ పాతి గభస్తిభిః..

వివరణ: ఈ సూర్యుడు సర్వ దేవతల స్వరూపుడు. గొప్ప తేజస్సు కలవాడు. తన కిరణాల ద్వారా సమస్త లోకాలను పవిత్రం చేసేవాడు. ఇతడే తన కిరణాల ద్వారా దేవతలను, అసురులను, మరియు సమస్త లోకాలను రక్షిస్తున్నాడు.

శ్లోకం 8:

ఏష బ్రహ్మా చ విష్ణుశ్చ శివః స్కందః ప్రజాపతిః.

మహేంద్రో ధనదః కాలో యమః సోమో హ్యపాం పతిః..

వివరణ: ఇతడే సృష్టికర్తయైన బ్రహ్మ, స్థితికారుడైన విష్ణువు, మరియు సంహారకుడైన శివుడు. అంతేకాక, స్కందుడు (కుమారస్వామి), ప్రజాపతులు, ఇంద్రుడు, కుబేరుడు, కాలుడు, యముడు, చంద్రుడు మరియు వరుణుడు (జలాలకు అధిపతి) కూడా ఇతడే.

శ్లోకం 9:

పితరో వసవః సాధ్యా హ్యశ్వినౌ మరుతో మనుః.

వాయుర్వహ్నిః ప్రజాప్రాణ ఋతుకర్తా ప్రభాకరః..

వివరణ: పితృదేవతలు, అష్టవసువులు, సాధ్యులు, అశ్వినీ దేవతలు, మరుత్తులు మరియు మనువు కూడా ఈయనే. వాయువు, అగ్ని, ప్రజల ప్రాణం, ఋతువులను సృష్టించేవాడు మరియు కాంతిని ప్రసరింపజేసే ప్రభాకరుడు కూడా ఈ సూర్యుడే.

శ్లోకం 10:

ఆదిత్యః సవితా సూర్యః ఖగః పూషా గభస్తిమాన్.

సువర్ణసదృశో భానుర్హిరణ్యరేతా దివాకరః..

వివరణ: ఇతడు అనేక నామాలతో పిలవబడతాడు: అదితీ పుత్రుడైన ఆదిత్యుడు, ప్రపంచ సృష్టికర్తయైన సవిత, ప్రేరేపించే సూర్యుడు, ఆకాశంలో సంచరించే ఖగుడు, పోషించే పూషుడు, కిరణాలు గల గభస్తిమానుడు, బంగారు వర్ణంలో ప్రకాశించే భానుడు, హిరణ్యమయమైన అండం నుండి వచ్చిన హిరణ్యరేతసుడు మరియు పగటిని కలిగించే దివాకరుడు.

శ్లోకం 11:

హరిదశ్వః సహస్రార్చిః సప్తసప్తిర్మరీచిమాన్.

తిమిరోన్మథనః శంభుస్త్వష్టా మార్తాండ అంశుమాన్..

వివరణ: ఆకుపచ్చని గుర్రాలు కలవాడు (హరిదశ్వుడు), వేలాది కిరణాలు కలవాడు (సహస్రార్చి), ఏడు గుర్రాల రథంపై సంచరించేవాడు (సప్తసప్తి), చీకటిని నాశనం చేసేవాడు (తిమిరోన్మథనుడు), సుఖాన్నిచ్చే శంభుడు, విశ్వాన్ని నిర్మించే త్వష్ట, జీవం పోసే మార్తాండుడు మరియు కిరణాలు కల అంశుమంతుడు కూడా ఇతడే.

శ్లోకం 12:

హిరణ్యగర్భః శిశిరస్తపనో భాస్కరో రవిః.

అగ్నిగర్భోఽదితేః పుత్రః శంఖః శిశిరనాశనః..

వివరణ: బ్రహ్మాండానికి మూలమైన హిరణ్యగర్భుడు, చల్లదనాన్ని ఇచ్చే శిశిరుడు, వేడిని పుట్టించే తపనుడు, కాంతినిచ్చే భాస్కరుడు, స్తుతింపబడే రవి కూడా ఇతడే. అగ్నిని తన గర్భంలో ఉంచుకున్నవాడు, అదితీ పుత్రుడు, శంఖం వంటివాడు మరియు మంచును నాశనం చేసేవాడు.

శ్లోకం 13:

వ్యోమనాథస్తమోభేదీ ఋగ్యజుఃసామపారగః.

ఘనవృష్టిరపాం మిత్రో వింధ్యవీథీ ప్లవంగమః..

వివరణ: ఆకాశానికి నాథుడు (వ్యోమనాథుడు), చీకటిని ఛేదించేవాడు (తమోభేది), ఋగ్యజుస్సామ వేదాలలో పారంగతుడు. గొప్ప వర్షాన్ని కురిపించేవాడు, నీటికి మిత్రుడు మరియు వింధ్య పర్వత మార్గంలో వేగంగా ప్రయాణించేవాడు (ప్లవంగముడు).

శ్లోకం 14:

ఆతపీ మండలీ మృత్యుః పింగలః సర్వతాపనః.

కవిర్విశ్వో మహాతేజా రక్తః సర్వభవోద్భవః..

వివరణ: ఎండను ప్రసరింపజేసేవాడు, గుండ్రని బింబం కలవాడు, మృత్యు స్వరూపుడు, పింగళ వర్ణంలో (పసుపు-ఎరుపు) ఉండేవాడు మరియు సర్వాన్ని తపింపజేసేవాడు. సర్వజ్ఞుడైన కవి, విశ్వరూపుడు, గొప్ప తేజస్సు కలవాడు, ఎర్రనివాడు మరియు సమస్త సృష్టికి కారణమైనవాడు.

శ్లోకం 15:

నక్షత్రగ్రహతారాణామధిపో విశ్వభావనః.

తేజసామపి తేజస్వీ ద్వాదశాత్మన్నమోఽస్తు తే..

వివరణ: నక్షత్రాలు, గ్రహాలు మరియు తారలకు అధిపతి, విశ్వాన్ని కాపాడేవాడు. తేజస్సులన్నింటిలోనూ అత్యంత తేజోవంతుడు. పన్నెండు రూపాలు (ద్వాదశాదిత్యులు) ధరించిన ఓ సూర్యభగవానుడా, నీకు నమస్కారం.

శ్లోకం 16:

నమః పూర్వాయ గిరయే పశ్చిమాయాద్రయే నమః.

జ్యోతిర్గణానాం పతయే దినాధిపతయే నమః..

వివరణ: తూర్పున ఉన్న ఉదయ పర్వతానికి నా నమస్కారం. పశ్చిమాన ఉన్న అస్తమయ పర్వతానికి నా నమస్కారం. ఆకాశంలోని జ్యోతిస్సుల సమూహానికి అధిపతి అయిన నీకు నమస్కారం. పగటికి అధిపతి అయిన నీకు నా నమస్కారాలు.

శ్లోకం 17:

జయాయ జయభద్రాయ హర్యశ్వాయ నమో నమః.

నమో నమః సహస్రాంశో ఆదిత్యాయ నమో నమః..

వివరణ: జయాన్ని ప్రసాదించేవాడికి నమస్కారం. జయంతో పాటు శుభాన్నిచ్చేవాడికి నమస్కారం. ఆకుపచ్చని గుర్రాలు గలవాడికి నమస్కారం. వేలాది కిరణాలు గలవాడికి, ఓ ఆదిత్యుడా, నీకు పదే పదే నమస్కరిస్తున్నాను.

శ్లోకం 18:

నమ ఉగ్రాయ వీరాయ సారంగాయ నమో నమః.

నమః పద్మప్రబోధాయ మార్తాండాయ నమో నమః..

వివరణ: శత్రువులకు ఉగ్రరూపుడైన వాడికి, వీరుడైన వాడికి, వేగంగా ప్రయాణించే సారంగానికి నమస్కారం. పద్మాలను వికసింపజేసేవాడికి, జీవప్రదాతయైన మార్తాండునికి పదే పదే నా నమస్కారాలు.

శ్లోకం 19:

బ్రహ్మేశానాచ్యుతేశాయ సూర్యాయాదిత్యవర్చసే.

భాస్వతే సర్వభక్షాయ రౌద్రాయ వపుషే నమః..

వివరణ: బ్రహ్మ, శివుడు, విష్ణువులకు కూడా అధిపతి అయినవాడికి నమస్కారం. సూర్యుడికి, ఆదిత్యుని తేజస్సుతో ప్రకాశించేవాడికి నమస్కారం. ప్రళయకాలంలో సర్వాన్ని భక్షించే రౌద్ర స్వరూపునికి నా నమస్కారాలు.

శ్లోకం 20:

తమోఘ్నాయ హిమఘ్నాయ శత్రుఘ్నాయామితాత్మనే.

కృతఘ్నఘ్నాయ దేవాయ జ్యోతిషాం పతయే నమః..

వివరణ: చీకటిని పోగొట్టేవాడికి, మంచును కరిగించేవాడికి, శత్రువులను నాశనం చేసేవాడికి, అపరిమితమైన స్వరూపం గలవాడికి నమస్కారం. కృతఘ్నులను (చేసిన మేలు మరచిన వారిని) నాశనం చేసేవాడికి, దేవదేవుడికి, జ్యోతిస్సుల అధిపతికి నా నమస్కారాలు.

శ్లోకం 21:

తప్తచామీకరాభాయ వహ్నయే విశ్వకర్మణే.

నమస్తమోఽభినిఘ్నాయ రుచయే లోకసాక్షిణే..

వివరణ: కరిగించిన బంగారం వలె ప్రకాశించేవాడికి, అగ్ని స్వరూపుడికి, విశ్వానికి కర్తయైన వాడికి నమస్కారం. గాఢాంధకారాన్ని నశింపజేసేవాడికి, కాంతి స్వరూపుడికి, లోకానికి సాక్షిగా నిలిచేవాడికి నా నమస్కారాలు.

శ్లోకం 22:

నాశయత్యేష వై భూతం తదేవ సృజతి ప్రభుః.

పాయత్యేష తపత్యేష వర్షత్యేష గభస్తిభిః..

వివరణ: ఈ ప్రభువు (సూర్యుడు) ప్రళయకాలంలో సర్వ భూతాలను నాశనం చేస్తాడు, మరల ఆయనే సృష్టిస్తాడు. ఇతడే తన కిరణాలచే సముద్ర జలాలను ఆవిరిగా మార్చి గ్రహిస్తాడు, వేడిని ప్రసరింపజేస్తాడు, మరియు వర్షాన్ని కురిపిస్తాడు.

శ్లోకం 23:

ఏష సుప్తేషు జాగర్తి భూతేషు పరినిష్ఠితః.

ఏష ఏవాగ్నిహోత్రం చ ఫలం చైవాగ్నిహోత్రిణాం..

వివరణ: సమస్త ప్రాణులు నిద్రిస్తున్నప్పుడు కూడా ఈయన మేల్కొని ఉంటాడు. ప్రతి జీవిలోనూ అంతరాత్మగా నిలిచి ఉంటాడు. ఈయనే అగ్నిహోత్రం (యజ్ఞం) మరియు ఆ అగ్నిహోత్రం చేసేవారికి లభించే ఫలం కూడా ఈయనే.

శ్లోకం 24:

వేదాశ్చ క్రతవశ్చైవ క్రతూనాం ఫలమేవ చ.

యాని కృత్యాని లోకేషు సర్వ ఏష రవిః ప్రభుః..

వివరణ: వేదాలు, యజ్ఞాలు మరియు ఆ యజ్ఞాల ఫలాలు అన్నీ కూడా ఈ సూర్యుడే. ఈ లోకంలో జరిగే అన్ని కార్యాలకు ఈ రవియే ప్రభువు.

శ్లోకం 25:

ఏనమాపత్సు కృచ్ఛ్రేషు కాంతారేషు భయేషు చ.

కీర్తయన్ పురుషః కశ్చిన్నావసీదతి రాఘవ..

వివరణ: "ఓ రాఘవా! ఆపదలలో, కష్టాలలో, దుర్గమమైన అరణ్యాలలో మరియు భయానక పరిస్థితులలో ఈ సూర్యభగవానుడిని కీర్తించే ఏ వ్యక్తి కూడా నాశనం పొందడు, దుఃఖపడడు."

శ్లోకం 26:

పూజయస్వైనమేకాగ్రో దేవదేవం జగత్పతిం.

ఏతత్ త్రిగుణితం జప్త్వా యుద్ధేషు విజయిష్యసి..

వివరణ: "అందువల్ల, దేవదేవుడు మరియు జగత్తుకు ప్రభువైన ఈ సూర్యుడిని ఏకాగ్ర చిత్తంతో పూజించు. ఈ స్తోత్రాన్ని మూడుసార్లు జపిస్తే, నీవు ఈ యుద్ధంలో తప్పక విజయం సాధిస్తావు."

శ్లోకం 27:

అస్మిన్ క్షణే మహాబాహో రావణం త్వం వధిష్యసి.

ఏవముక్త్వా తదాఽగస్త్యో జగామ చ యథాగతం..

వివరణ: "ఓ మహాబాహో, రామా! ఈ క్షణంలోనే నీవు రావణుడిని సంహరించగలవు" అని చెప్పి, అగస్త్య మహర్షి వచ్చిన దారినే తిరిగి వెళ్ళిపోయాడు.

శ్లోకం 28:

ఏతచ్ఛ్రుత్వా మహాతేజా నష్టశోకోఽభవత్తదా.

ధారయామాస సుప్రీతో రాఘవః ప్రయతాత్మవాన్..

వివరణ: అగస్త్యుని ఆ మాటలు వినగానే, మహాతేజశాలి అయిన శ్రీరాముడు శోకాన్ని వీడి, పరిశుద్ధమైన మనస్సుతో, అత్యంత ప్రీతితో ఆ ఆదిత్య హృదయ మంత్రాన్ని తన హృదయంలో ధరించాడు.

శ్లోకం 29:

ఆదిత్యం ప్రేక్ష్య జప్త్వా తు పరం హర్షమవాప్తవాన్.

త్రిరాచమ్య శుచిర్భూత్వా ధనురాదాయ వీర్యవాన్..

వివరణ: శ్రీరాముడు సూర్యుని వైపు చూస్తూ ఈ స్తోత్రాన్ని జపించి, పరమానందాన్ని పొందాడు. మూడుసార్లు ఆచమనం చేసి, పవిత్రుడై, తన పరాక్రమవంతమైన ధనుస్సును చేతబట్టాడు.

శ్లోకం 30:

రావణం ప్రేక్ష్య హృష్టాత్మా యుద్ధాయ సముపాగమత్.

సర్వయత్నేన మహతా వధే తస్య ధృతోఽభవత్..

వివరణ: ఆనందభరితమైన హృదయంతో రావణుడిని చూసి, శ్రీరాముడు యుద్ధానికి ముందుకు సాగాడు. గొప్ప ప్రయత్నంతో, రావణుడిని వధించాలనే దృఢ నిశ్చయంతో నిలబడ్డాడు.

శ్లోకం 31:

అథ రవిరవదన్నిరీక్ష్య రామం

ముదితమనాః పరమం ప్రహృష్యమాణః.

నిశిచరపతిసంక్షయం విదిత్వా

సురగణమధ్యగతో వచస్త్వరేతి..

వివరణ: శ్రీరామునిలోని ఆ గొప్ప మార్పును చూసిన సూర్య భగవానుడు, దేవతల మధ్యలో ఉండి, అత్యంత సంతోషించాడు. రాక్షస రాజు అయిన రావణుని వినాశనం నిశ్చయమని తెలుసుకున్న ఆయన, పరమానందభరితుడై రాముడిని చూసి, "త్వరపడుము!" (త్వరేతి) అని ఆశీర్వదించాడు.

ఇత్యాదిత్యహృదయస్తోత్రం సంపూర్ణం.

అథ ఆదిత్యహృదయం
తతో యుద్ధపరిశ్రాంతం సమరే చింతయా స్థితం.
రావణం చాగ్రతో దృష్ట్వా యుద్ధాయ సముపస్థితం..
దైవతైశ్చ సమాగమ్య ద్రష్టుమభ్యాగతో రణం.
ఉపాగమ్యాబ్రవీద్రామమగస్త్యో భగవానృషిః..
రామ రామ మహాబాహో శృణు గుహ్యం సనాతనం.
యేన సర్వానరీన్ వత్స సమరే విజయిష్యసి..
ఆదిత్యహృదయం పుణ్యం సర్వశత్రువినాశనం.
జయావహం జపేన్నిత్యమక్షయ్యం పరమం శివం..
సర్వమంగలమాంగల్యం సర్వపాపప్రణాశనం.
చింతాశోకప్రశమనమాయుర్వర్ధనముత్తమం..
రశ్మిమంతం సముద్యంతం దేవాసురనమస్కృతం.
పూజయస్వ వివస్వంతం భాస్కరం భువనేశ్వరం..
సర్వదేవాత్మకో హ్యేష తేజస్వీ రశ్మిభావనః.
ఏష దేవాసురగణాంల్లోకాన్ పాతి గభస్తిభిః..
ఏష బ్రహ్మా చ విష్ణుశ్చ శివః స్కందః ప్రజాపతిః.
మహేంద్రో ధనదః కాలో యమః సోమో హ్యపాం పతిః..
పితరో వసవః సాధ్యా హ్యశ్వినౌ మరుతో మనుః.
వాయుర్వహ్నిః ప్రజాప్రాణ ఋతుకర్తా ప్రభాకరః..
ఆదిత్యః సవితా సూర్యః ఖగః పూషా గభస్తిమాన్.
సువర్ణసదృశో భానుర్హిరణ్యరేతా దివాకరః..
హరిదశ్వః సహస్రార్చిః సప్తసప్తిర్మరీచిమాన్.
తిమిరోన్మథనః శంభుస్త్వష్టా మార్తాండ అంశుమాన్..
హిరణ్యగర్భః శిశిరస్తపనో భాస్కరో రవిః.
అగ్నిగర్భోఽదితేః పుత్రః శంఖః శిశిరనాశనః..
వ్యోమనాథస్తమోభేదీ ఋగ్యజుఃసామపారగః.
ఘనవృష్టిరపాం మిత్రో వింధ్యవీథీ ప్లవంగమః..
ఆతపీ మండలీ మృత్యుః పింగలః సర్వతాపనః.
కవిర్విశ్వో మహాతేజా రక్తః సర్వభవోద్భవః..
నక్షత్రగ్రహతారాణామధిపో విశ్వభావనః.
తేజసామపి తేజస్వీ ద్వాదశాత్మన్నమోఽస్తు తే..
నమః పూర్వాయ గిరయే పశ్చిమాయాద్రయే నమః.
జ్యోతిర్గణానాం పతయే దినాధిపతయే నమః..
జయాయ జయభద్రాయ హర్యశ్వాయ నమో నమః.
నమో నమః సహస్రాంశో ఆదిత్యాయ నమో నమః..
నమ ఉగ్రాయ వీరాయ సారంగాయ నమో నమః.
నమః పద్మప్రబోధాయ మార్తాండాయ నమో నమః..
బ్రహ్మేశానాచ్యుతేశాయ సూర్యాయాదిత్యవర్చసే.
భాస్వతే సర్వభక్షాయ రౌద్రాయ వపుషే నమః..
తమోఘ్నాయ హిమఘ్నాయ శత్రుఘ్నాయామితాత్మనే.
కృతఘ్నఘ్నాయ దేవాయ జ్యోతిషాం పతయే నమః..
తప్తచామీకరాభాయ వహ్నయే విశ్వకర్మణే.
నమస్తమోఽభినిఘ్నాయ రుచయే లోకసాక్షిణే..
నాశయత్యేష వై భూతం తదేవ సృజతి ప్రభుః.
పాయత్యేష తపత్యేష వర్షత్యేష గభస్తిభిః..
ఏష సుప్తేషు జాగర్తి భూతేషు పరినిష్ఠితః.
ఏష ఏవాగ్నిహోత్రం చ ఫలం చైవాగ్నిహోత్రిణాం..
వేదాశ్చ క్రతవశ్చైవ క్రతూనాం ఫలమేవ చ.
యాని కృత్యాని లోకేషు సర్వ ఏష రవిః ప్రభుః..
ఏనమాపత్సు కృచ్ఛ్రేషు కాంతారేషు భయేషు చ.
కీర్తయన్ పురుషః కశ్చిన్నావసీదతి రాఘవ..
పూజయస్వైనమేకాగ్రో దేవదేవం జగత్పతిం.
ఏతత్ త్రిగుణితం జప్త్వా యుద్ధేషు విజయిష్యసి..
అస్మిన్ క్షణే మహాబాహో రావణం త్వం వధిష్యసి.
ఏవముక్త్వా తదాఽగస్త్యో జగామ చ యథాగతం..
ఏతచ్ఛ్రుత్వా మహాతేజా నష్టశోకోఽభవత్తదా.
ధారయామాస సుప్రీతో రాఘవః ప్రయతాత్మవాన్..
ఆదిత్యం ప్రేక్ష్య జప్త్వా తు పరం హర్షమవాప్తవాన్.
త్రిరాచమ్య శుచిర్భూత్వా ధనురాదాయ వీర్యవాన్..
రావణం ప్రేక్ష్య హృష్టాత్మా యుద్ధాయ సముపాగమత్.
సర్వయత్నేన మహతా వధే తస్య ధృతోఽభవత్..
అథ రవిరవదన్నిరీక్ష్య రామం
ముదితమనాః పరమం ప్రహృష్యమాణః.
నిశిచరపతిసంక్షయం విదిత్వా
సురగణమధ్యగతో వచస్త్వరేతి..
ఇత్యాదిత్యహృదయస్తోత్రం సంపూర్ణం.