ದಕ್ಷಿಣಾಮೂರ್ತಿ ದ್ವಾದಶ ನಾಮ ಸ್ತೋತ್ರಂ

Lyrics:

ಅಥ ದಕ್ಷಿಣಾಮೂರ್ತಿದ್ವಾದಶನಾಮಸ್ತೋತ್ರಂ -

ಪ್ರಥಮಂ ದಕ್ಷಿಣಾಮೂರ್ತಿರ್ದ್ವಿತೀಯಂ ಮುನಿಸೇವಿತಃ.
ಬ್ರಹ್ಮರೂಪೀ ತೃತೀಯಂ ಚ ಚತುರ್ಥಂ ತು ಗುರೂತ್ತಮಃ..1..

ಪಂಚಮಂ ವಟಮೂಲಸ್ಥಃ ಷಷ್ಠಂ ವೇದಪ್ರಿಯಸ್ತಥಾ.
ಸಪ್ತಮಂ ತು ಮಹಾಯೋಗೀ ಹ್ಯಷ್ಟಮಂ ತ್ರಿಜಗದ್ಗುರುಃ..2..

ನವಮಂ ಚ ವಿಶುದ್ಧಾತ್ಮಾ ದಶಮಂ ಕಾಮಿತಾರ್ಥದಃ.
ಏಕಾದಶಂ ಮಹಾತೇಜಾ ದ್ವಾದಶಂ ಮೋಕ್ಷದಾಯಕಃ..3..

ದ್ವಾದಶೈತಾನಿ ನಾಮಾನಿ ಸರ್ವಲೋಕಗುರೋಃ ಕಲೌ
ಯಃ ಪಠೇನ್ನಿತ್ಯಮಾಪ್ನೋತಿ ನರೋ ವಿದ್ಯಾಮನುತ್ತಮಾಂ..4..

Meaning:

ಅಥ ದಕ್ಷಿಣಾಮೂರ್ತಿದ್ವಾದಶನಾಮಸ್ತೋತ್ರಮ್

'ಈಗ ಭಗವಾನ್ ದಕ್ಷಿಣಾಮೂರ್ತಿಯ ಹನ್ನೆರಡು ಪವಿತ್ರ ನಾಮಗಳನ್ನು ಸ್ತುತಿಸುವ ಸ್ತೋತ್ರವನ್ನು ಪ್ರಾರಂಭಿಸುತ್ತೇವೆ' ಎಂಬುದು ಇದರ ಅರ್ಥ.

'ಅಥ' ಎಂಬ ಪದವು ಶುಭಾರಂಭವನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ. ಯಾವುದೇ ಪವಿತ್ರ ಗ್ರಂಥ, ಸ್ತೋತ್ರ ಅಥವಾ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಉಪದೇಶವನ್ನು ಮಂಗಳಕರವಾಗಿ ಆರಂಭಿಸಲು ಈ ಪದವನ್ನು ಬಳಸಲಾಗುತ್ತದೆ. 'ದಕ್ಷಿಣಾಮೂರ್ತಿ' ಎಂದರೆ ಶಿವನ ಜ್ಞಾನಸ್ವರೂಪವಾದ ರೂಪ. 'ದ್ವಾದಶ' ಎಂದರೆ ಹನ್ನೆರಡು. 'ನಾಮ' ಎಂದರೆ ಹೆಸರುಗಳು. 'ಸ್ತೋತ್ರಮ್' ಎಂದರೆ ಸ್ತುತಿ ಅಥವಾ ಕೀರ್ತನೆ. ಹೀಗಾಗಿ 'ದಕ್ಷಿಣಾಮೂರ್ತಿದ್ವಾದಶನಾಮಸ್ತೋತ್ರಮ್' ಎಂದರೆ 'ಭಗವಾನ್ ದಕ್ಷಿಣಾಮೂರ್ತಿಯ ಹನ್ನೆರಡು ದಿವ್ಯನಾಮಗಳನ್ನು ಸ್ತುತಿಸುವ ಸ್ತೋತ್ರ' ಎಂಬ ಅರ್ಥವನ್ನು ಹೊಂದಿದೆ. ಈ ಸ್ತೋತ್ರದಲ್ಲಿ ದಕ್ಷಿಣಾಮೂರ್ತಿಯ ಹನ್ನೆರಡು ನಾಮಗಳ ಮೂಲಕ ಅವರ ಗುರುತ್ವ, ಜ್ಞಾನ, ಯೋಗ, ವೈರಾಗ್ಯ ಮತ್ತು ಮೋಕ್ಷಪ್ರದಾಯಕ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ಕೊಂಡಾಡಲಾಗಿದೆ. ಈ ನಾಮಗಳ ಸ್ಮರಣೆ ಸಾಧಕನಲ್ಲಿ ಜ್ಞಾನ, ವಿವೇಕ ಮತ್ತು ಆತ್ಮಸಾಕ್ಷಾತ್ಕಾರದ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಬೆಳಗಿಸುತ್ತದೆ.

Verse 1
ಪ್ರಥಮಂ ದಕ್ಷಿಣಾಮೂರ್ತಿರ್ದ್ವಿತೀಯಂ ಮುನಿಸೇವಿತಃ।
ಬ್ರಹ್ಮರೂಪೀ ತೃತೀಯಂ ಚ ಚತುರ್ಥಂ ತು ಗುರುತ್ತಮಃ।।೧।।

ಈ ಶ್ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಭಗವಾನ್ ದಕ್ಷಿಣಾಮೂರ್ತಿಯ ಮೊದಲ ನಾಲ್ಕು ನಾಮಗಳನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಲಾಗಿದೆ. "ಪ್ರಥಮಂ ದಕ್ಷಿಣಾಮೂರ್ತಿಃ" ಎಂದರೆ ದಕ್ಷಿಣ ದಿಕ್ಕಿನತ್ತ ಮುಖಮಾಡಿ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಬೋಧಿಸುವ ಪರಮೇಶ್ವರ. "ಮುನಿಸೇವಿತಃ" ಎಂದರೆ ಸನಕ, ಸನಂದನ, ಸನಾತನ, ಸನತ್ಕುಮಾರ ಮೊದಲಾದ ಮಹರ್ಷಿಗಳಿಂದ ಆರಾಧಿಸಲ್ಪಡುವವನು. "ಬ್ರಹ್ಮರೂಪೀ" ಎಂದರೆ ಪರಬ್ರಹ್ಮಸ್ವರೂಪನಾಗಿ ಎಲ್ಲೆಡೆ ವ್ಯಾಪಿಸಿರುವವನು. "ಗುರುತ್ತಮಃ" ಎಂದರೆ ಎಲ್ಲ ಗುರುಗಳಿಗೂ ಗುರುವಾಗಿರುವ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಆಚಾರ್ಯ.

ಪುರಾಣಗಳಲ್ಲಿ ದಕ್ಷಿಣಾಮೂರ್ತಿಯು ಅಲದಮರದ ಕೆಳಗೆ ಮೌನಮುದ್ರೆಯಿಂದ ಕುಳಿತಿರುವ ರೂಪದಲ್ಲಿ ವರ್ಣಿತನಾಗಿದ್ದಾನೆ. ವೃದ್ಧ ಋಷಿಗಳು ಜೀವನದ ಅಂತಿಮ ಸತ್ಯವನ್ನು ಅರಿಯಲು ಬಂದಾಗ, ಅವರು ಮಾತಿನಿಂದಲ್ಲ, ಮೌನದಿಂದಲೇ ಅವರಿಗೆ ಆತ್ಮಜ್ಞಾನವನ್ನು ಬೋಧಿಸಿದನು. ಈ ಘಟನೆ ಜ್ಞಾನವು ಪದಗಳ ಮಿತಿಯನ್ನು ಮೀರಿ ಅನುಭವದಿಂದ ಅರಿವಾಗುವ ಸತ್ಯವೆಂಬುದನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ.

ದಕ್ಷಿಣಾಮೂರ್ತಿ ಎಂಬ ನಾಮವು ಕೇವಲ ಒಂದು ದೈವಿಕ ರೂಪವಲ್ಲ. ಅದು ಅಜ್ಞಾನವನ್ನು ನಿವಾರಿಸುವ ಜ್ಞಾನಸ್ವರೂಪನ ಸಂಕೇತವಾಗಿದೆ. "ಮುನಿಸೇವಿತಃ" ಎಂಬ ನಾಮವು ನಿಜವಾದ ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಸಹ ಪರಮಜ್ಞಾನಕ್ಕಾಗಿ ಈಶ್ವರನ ಶರಣಾಗುತ್ತಾರೆ ಎಂಬ ಸಂದೇಶವನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ. ಜ್ಞಾನದಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟೇ ಉನ್ನತ ಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿದ್ದರೂ ಪರಮಸತ್ಯದ ಮುಂದೆ ವಿನಯವೇ ಮುಖ್ಯ.

"ಬ್ರಹ್ಮರೂಪೀ" ಎಂಬ ನಾಮವು ಅದ್ವೈತ ವೇದಾಂತದ ಕೇಂದ್ರಭಾವವನ್ನು ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸುತ್ತದೆ. ಪರಮಾತ್ಮನೇ ಬ್ರಹ್ಮ, ಅದೇ ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳ ಅಂತರಂಗದ ಆತ್ಮ ಎಂಬ ಬೋಧನೆ ಇದರಲ್ಲಿ ಅಡಕವಾಗಿದೆ. "ಗುರುತ್ತಮಃ" ಎಂಬ ನಾಮವು ಬಾಹ್ಯಗುರು ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ನಮ್ಮೊಳಗಿನ ಆತ್ಮಜ್ಞಾನವನ್ನು ಜಾಗೃತಗೊಳಿಸುವ ಸಾಧನ ಮಾತ್ರ ಎಂಬ ತತ್ತ್ವವನ್ನು ನೆನಪಿಸುತ್ತದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಈ ನಾಲ್ಕು ನಾಮಗಳು ಭಕ್ತನನ್ನು ಭಕ್ತಿ, ವಿನಯ, ಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ಆತ್ಮಸಾಕ್ಷಾತ್ಕಾರದ ಮಾರ್ಗದತ್ತ ಕೊಂಡೊಯ್ಯುತ್ತವೆ.

Verse 2
ಪಂಚಮಂ ವಟಮೂಲಸ್ಥಃ ಷಷ್ಠಂ ವೇದಪ್ರಿಯಸ್ತಥಾ।
ಸಪ್ತಮಂ ತು ಮಹಾಯೋಗೀ ಹ್ಯಷ್ಟಮಂ ತ್ರಿಜಗದ್ಗುರುಃ।।೨।।

ಈ ಶ್ಲೋಕದಲ್ಲಿ ದಕ್ಷಿಣಾಮೂರ್ತಿಯ ಮುಂದಿನ ನಾಲ್ಕು ನಾಮಗಳನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಲಾಗಿದೆ. "ವಟಮೂಲಸ್ಥಃ" ಎಂದರೆ ಅಲದಮರದ ಬುಡದಲ್ಲಿ ವಿರಾಜಮಾನನಾದವನು. "ವೇದಪ್ರಿಯಃ" ಎಂದರೆ ವೇದಗಳಿಗೆ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಿಯನಾದವನು ಮತ್ತು ವೇದಗಳ ನಿಜಾರ್ಥಸ್ವರೂಪ. "ಮಹಾಯೋಗೀ" ಎಂದರೆ ಪರಿಪೂರ್ಣ ಯೋಗಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ಮಹಾನ್ ಯೋಗಿ. "ತ್ರಿಜಗದ್ಗುರುಃ" ಎಂದರೆ ಭೂ, ಭುವಃ ಮತ್ತು ಸ್ವಃ ಎಂಬ ಮೂರು ಲೋಕಗಳಿಗೂ ಗುರುವಾಗಿರುವ ಪರಮೇಶ್ವರ.

ಅಲದಮರವು ಭಾರತೀಯ ಸಂಪ್ರದಾಯದಲ್ಲಿ ಅಮರತ್ವ, ಸ್ಥಿರತೆ ಮತ್ತು ಅನಂತ ಜ್ಞಾನದ ಸಂಕೇತವಾಗಿದೆ. ದಕ್ಷಿಣಾಮೂರ್ತಿಯು ಅದರ ಕೆಳಗೆ ಆಸೀನನಾಗಿರುವ ಚಿತ್ರಣವು ಶಾಶ್ವತ ಸತ್ಯವು ಕಾಲದಿಂದ ಬದಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ ಎಂಬುದನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ. ವೇದಗಳ ಸಾರವಾದ ಆತ್ಮಜ್ಞಾನವೇ ಅವರ ಬೋಧನೆಯ ಮೂಲವಾಗಿರುವುದರಿಂದ ಅವರನ್ನು ವೇದಪ್ರಿಯ ಎಂದು ಕರೆದಿದ್ದಾರೆ.

"ಮಹಾಯೋಗೀ" ಎಂಬ ನಾಮವು ಕೇವಲ ಆಸನ ಅಥವಾ ಧ್ಯಾನವನ್ನು ಸೂಚಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಅದು ಮನಸ್ಸು, ಇಂದ್ರಿಯಗಳು ಮತ್ತು ಅಹಂಕಾರವನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಜಯಿಸಿದ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ. ಯೋಗದ ಪರಮಗುರಿಯಾದ ಆತ್ಮ ಮತ್ತು ಪರಮಾತ್ಮರ ಏಕತ್ವದ ಅನುಭವವೇ ದಕ್ಷಿಣಾಮೂರ್ತಿಯ ಸ್ವರೂಪವಾಗಿದೆ.

"ತ್ರಿಜಗದ್ಗುರುಃ" ಎಂಬ ನಾಮವು ಅವರ ಉಪದೇಶವು ಮಾನವರಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಸೀಮಿತವಲ್ಲ ಎಂಬುದನ್ನು ತಿಳಿಸುತ್ತದೆ. ದೇವರುಗಳು, ಋಷಿಗಳು ಮತ್ತು ಮಾನವರು ಎಲ್ಲರೂ ಅವರಿಂದಲೇ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ. ವೇದಗಳು ಅಂತಿಮವಾಗಿ ತಲುಪಿಸುವ ಗುರಿಯೇ ಆತ್ಮಜ್ಞಾನ. ಆದ್ದರಿಂದ ವೇದಪ್ರಿಯನಾದ ದಕ್ಷಿಣಾಮೂರ್ತಿಯು ಶಬ್ದದ ಮೂಲಕ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ಮೌನದ ಮೂಲಕವೂ ಶಾಶ್ವತ ಸತ್ಯವನ್ನು ಪ್ರಕಟಿಸುವ ಪರಮಗುರು ಎಂಬ ತತ್ತ್ವವನ್ನು ಈ ಶ್ಲೋಕವು ಸಾರುತ್ತದೆ.

Verse 3
ನವಮಂ ಚ ವಿಶುದ್ಧಾತ್ಮಾ ದಶಮಂ ಕಾಮಿತಾರ್ಥದಃ।
ಏಕಾದಶಂ ಮಹಾತೇಜಾ ದ್ವಾದಶಂ ಮೋಕ್ಷದಾಯಕಃ।।೩।।

ಈ ಶ್ಲೋಕದಲ್ಲಿ ದಕ್ಷಿಣಾಮೂರ್ತಿಯ ಕೊನೆಯ ನಾಲ್ಕು ನಾಮಗಳನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಲಾಗಿದೆ. "ವಿಶುದ್ಧಾತ್ಮಾ" ಎಂದರೆ ಸಂಪೂರ್ಣ ನಿರ್ಮಲ ಚೈತನ್ಯಸ್ವರೂಪ. "ಕಾಮಿತಾರ್ಥದಃ" ಎಂದರೆ ಭಕ್ತರ ಸತ್ಕಾಮನೆಗಳನ್ನು ನೆರವೇರಿಸುವವನು. "ಮಹಾತೇಜಾಃ" ಎಂದರೆ ಅನಂತ ಜ್ಞಾನಪ್ರಕಾಶದಿಂದ ಹೊಳೆಯುವವನು. "ಮೋಕ್ಷದಾಯಕಃ" ಎಂದರೆ ಜನನಮರಣ ಚಕ್ರದಿಂದ ವಿಮೋಚನೆಯನ್ನು ನೀಡುವ ಪರಮದೇವ.

ಪರಮೇಶ್ವರನ ವಿಶುದ್ಧಾತ್ಮಸ್ವರೂಪವು ಯಾವುದೇ ಕರ್ಮ, ದೋಷ ಅಥವಾ ಮಾಯೆಯ ಸ್ಪರ್ಶವಿಲ್ಲದ ಶುದ್ಧ ಚೈತನ್ಯವಾಗಿದೆ. ಉಪನಿಷತ್ತುಗಳು ಆತ್ಮವನ್ನು ನಿತ್ಯ, ಶುದ್ಧ, ಬುದ್ಧ ಮತ್ತು ಮುಕ್ತ ಎಂದು ವರ್ಣಿಸುತ್ತವೆ. ದಕ್ಷಿಣಾಮೂರ್ತಿಯು ಅದೇ ಪರಮಾತ್ಮಸ್ವರೂಪನಾಗಿರುವುದರಿಂದ ಈ ನಾಮವು ಅವರಿಗೆ ಯೋಗ್ಯವಾಗಿದೆ.

"ಕಾಮಿತಾರ್ಥದಃ" ಎಂಬ ನಾಮದ ಅರ್ಥವನ್ನು ಕೇವಲ ಭೌತಿಕ ವರಗಳ ಮಟ್ಟಕ್ಕೆ ಸೀಮಿತಗೊಳಿಸಬಾರದು. ನಿಜವಾದ ಭಕ್ತನ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಆಶಯ ಆತ್ಮಜ್ಞಾನವೇ ಆಗಿರುತ್ತದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ದಕ್ಷಿಣಾಮೂರ್ತಿಯು ಭಕ್ತನ ಅಂತರಂಗವನ್ನು ಶುದ್ಧಗೊಳಿಸಿ ಅವನಿಗೆ ನಿಜವಾದ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಸಂಪತ್ತನ್ನು ಅನುಗ್ರಹಿಸುತ್ತಾನೆ.

"ಮಹಾತೇಜಾಃ" ಎಂಬುದು ದೈಹಿಕ ಪ್ರಕಾಶವನ್ನು ಸೂಚಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಅದು ಅಜ್ಞಾನದ ಕತ್ತಲೆಯನ್ನು ದೂರಮಾಡುವ ಜ್ಞಾನಪ್ರಕಾಶವನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ. "ಮೋಕ್ಷದಾಯಕಃ" ಎಂಬ ನಾಮವು ಈ ಸ್ತೋತ್ರದ ಪರಮಸಂದೇಶವಾಗಿದೆ. ಧರ್ಮ, ಅರ್ಥ ಮತ್ತು ಕಾಮಗಳಿಗಿಂತಲೂ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದ ಮೋಕ್ಷವೇ ಮಾನವಜೀವನದ ಅಂತಿಮ ಗುರಿ. ಆತ್ಮ ಮತ್ತು ಬ್ರಹ್ಮ ಒಂದೇ ಎಂಬ ಅನುಭವವನ್ನು ನೀಡುವ ದಕ್ಷಿಣಾಮೂರ್ತಿಯು ಭಕ್ತನನ್ನು ಶಾಶ್ವತ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯದ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ಕೊಂಡೊಯ್ಯುವ ಪರಮಗುರು ಎಂದು ಈ ಶ್ಲೋಕವು ಸಾರುತ್ತದೆ.

Verse 4
ದ್ವಾದಶೈತಾನಿ ನಾಮಾನಿ ಸರ್ವಲೋಕಗುರೋಃ ಕಲೌ।
ಯಃ ಪಠೇನ್ನಿತ್ಯಮಾಪ್ನೋತಿ ನರೋ ವಿದ್ಯಾಮನುತ್ತಮಾಮ್।।೪।।

ಈ ಫಲಶ್ರುತಿಯಲ್ಲಿ ಈ ಹನ್ನೆರಡು ನಾಮಗಳ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ. "ಸರ್ವಲೋಕಗುರೋಃ" ಎಂದರೆ ಎಲ್ಲ ಲೋಕಗಳಿಗೂ ಗುರುವಾಗಿರುವ ದಕ್ಷಿಣಾಮೂರ್ತಿ. "ಕಲೌ" ಎಂದರೆ ಕಲಿಯುಗದಲ್ಲಿ. "ಯಃ ಪಠೇನ್ನಿತ್ಯಂ" ಎಂದರೆ ಯಾರು ಪ್ರತಿದಿನ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಈ ನಾಮಗಳನ್ನು ಪಠಿಸುತ್ತಾರೋ. "ವಿದ್ಯಾಮನುತ್ತಮಾಮ್" ಎಂದರೆ ಎಲ್ಲ ವಿದ್ಯೆಗಳಿಗಿಂತಲೂ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದ ಪರಮಜ್ಞಾನವನ್ನು ಅವರು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.

ಭಾರತೀಯ ಸ್ತೋತ್ರಸಾಹಿತ್ಯದಲ್ಲಿ ಫಲಶ್ರುತಿ ಭಕ್ತನಿಗೆ ಸ್ತೋತ್ರಪಾರಾಯಣದ ಫಲವನ್ನು ತಿಳಿಸುತ್ತದೆ. ಇಲ್ಲಿ ಹೇಳಿರುವ ವಿದ್ಯೆ ಸಾಮಾನ್ಯ ಲೋಕವಿದ್ಯೆಯಲ್ಲ. ಅದು ಆತ್ಮನ ನಿಜಸ್ವರೂಪವನ್ನು ಅರಿಯುವ ಬ್ರಹ್ಮವಿದ್ಯೆ. ಈ ವಿದ್ಯೆಯೇ ಎಲ್ಲಾ ಶಾಸ್ತ್ರಗಳ ಅಂತಿಮ ಗುರಿಯಾಗಿದೆ.

ಕಲಿಯುಗದಲ್ಲಿ ಮಾನವನ ಮನಸ್ಸು ಅಸ್ಥಿರವಾಗಿರುವುದರಿಂದ ದೀರ್ಘ ತಪಸ್ಸು ಅಥವಾ ಕಠಿಣ ಸಾಧನೆ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಸಾಧ್ಯವಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ದೈವನಾಮಸ್ಮರಣೆ ಮಾಡುವ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಶಾಸ್ತ್ರಗಳು ಅತ್ಯಂತ ಸುಲಭ ಮತ್ತು ಪರಿಣಾಮಕಾರಿ ಸಾಧನೆಯಾಗಿ ಬೋಧಿಸುತ್ತವೆ. ಈ ಹನ್ನೆರಡು ನಾಮಗಳು ದಕ್ಷಿಣಾಮೂರ್ತಿಯ ಸಂಪೂರ್ಣ ತತ್ತ್ವವನ್ನು ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತವಾಗಿ ಒಳಗೊಂಡಿವೆ.

ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕವಾಗಿ ನೋಡಿದರೆ ಇಲ್ಲಿ ಹೇಳಿರುವ "ಅನುತ್ತಮ ವಿದ್ಯೆ" ಎಂದರೆ ಆತ್ಮಸಾಕ್ಷಾತ್ಕಾರ. ಈ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಪಡೆದವನಿಗೆ ಅಜ್ಞಾನ, ಭಯ ಮತ್ತು ಬಂಧನಗಳು ದೂರವಾಗುತ್ತವೆ. ದಕ್ಷಿಣಾಮೂರ್ತಿಯ ಕೃಪೆಯಿಂದ ಮೌನದಲ್ಲಿಯೇ ಪರಮಸತ್ಯದ ಅನುಭವ ಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ ಎಂಬುದು ಈ ಫಲಶ್ರುತಿಯ ಆಂತರಿಕ ಸಂದೇಶವಾಗಿದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಈ ಹನ್ನೆರಡು ನಾಮಗಳ ನಿತ್ಯಸ್ಮರಣೆ ಭಕ್ತನ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಶುದ್ಧಗೊಳಿಸಿ, ವಿವೇಕವನ್ನು ವೃದ್ಧಿಸಿ, ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಮೋಕ್ಷದತ್ತ ಕೊಂಡೊಯ್ಯುವ ಮಹಾಸಾಧನೆಯಾಗಿ ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗಿದೆ.

Ramaswamy Sastry and Vighnesh Ghanapaathi

Other stotras