മാരുതി സ്തോത്രം

Verse 1

ഓം നമോ വായുപുത്രായ ഭീമരൂപായ ധീമതേ|

നമസ്തേ രാമദൂതായ കാമരൂപായ ശ്രീമതേ|

ഈ ശ്ലോകത്തിന്‍റെ അക്ഷരാർത്ഥം വായുഭഗവാന്‍റെ പുത്രനും, ഭയങ്കരവും വിശാലവുമായ ശരീരപ്രകൃതിയുള്ളവനും, അപാരമായ ബുദ്ധിശക്തിയുള്ളവനുമായ ഹനുമാൻ സ്വാമിക്കുള്ള ആഴത്തിലുള്ള പ്രണാമങ്ങളാണ്. ശ്രീരാമന്‍റെ പരമമായ ദൂതനും, സ്വന്തം ഇച്ഛാനുസരണം ഏതു രൂപവും ധരിക്കാൻ മാന്ത്രികശക്തിയുള്ളവനും, ഐശ്വര്യവും പ്രതാപവും മംഗളവും എപ്പോഴും നിറഞ്ഞവനുമായ ഹനുമാനെ ഭക്തൻ ഭക്തിപൂർവ്വം നമസ്കരിക്കുന്നു.

രാമായണത്തിലെ പൗരാണിക പശ്ചാത്തലത്തിൽ, ഹനുമാൻ വായുദേവന്‍റെ അംശമായാണ് ജനിച്ചത്. ഇത് അദ്ദേഹത്തിന് സമാനതകളില്ലാത്ത വേഗതയും ശാരീരിക കരുത്തും നൽകുന്നു. ശ്രീരാമന്‍റെ വിശ്വസ്ത ദൂതനായ അദ്ദേഹം പൂർണ്ണമായ ഭക്തിയുടെ പരമോന്നത പ്രതീകമാണ്. കാമരൂപായ എന്ന പദം തന്‍റെ ആഗ്രഹാനുസരണം ശരീരത്തിന്‍റെ വലുപ്പവും രൂപവും മാറ്റാനുള്ള അദ്ദേഹത്തിന്‍റെ അത്ഭുതകരമായ മായാശക്തിയെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. ലങ്കയിലേക്കുള്ള യാത്രാവേളയിൽ സുരസ എന്ന രാക്ഷസിയെ പരാജയപ്പെടുത്താൻ തന്‍റെ ശരീരം ബൃഹത്താക്കിയതും, പിന്നീട് കനത്ത കാവലുള്ള നഗരത്തിലേക്ക് ആരുമറിയാതെ പ്രവേശിക്കാൻ വളരെ ചെറിയ രൂപം സ്വീകരിച്ചതും ഈ ശക്തിയുടെ ഉദാഹരണങ്ങളാണ്.

ദാർശനികവും ആത്മീയവുമായ തലത്തിൽ, ഭയങ്കരമായ രൂപം ലൗകിക അജ്ഞതയെ നേരിടുമ്പോൾ പ്രകടമാകുന്ന ദൈവികബോധത്തിന്‍റെ സംഹാരശക്തിയെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. അദ്ദേഹത്തിന്‍റെ അഗാധമായ ബുദ്ധി പരമമായ ജ്ഞാനത്തിന്‍റെ ശാന്തവും പ്രകാശമാനവുമായ വെളിച്ചത്തെ പ്രതിഫലിപ്പിക്കുന്നു. ശ്രീരാമന്‍റെ ദൂതനാകുക എന്നത് പരമാത്മാവുമായി പൂർണ്ണമായും യോജിച്ചുനിൽക്കുന്ന ഒരു മനസ്സിനെയാണ് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്. ഇഷ്ടാനുസരണം രൂപം മാറ്റുക എന്നത് ബോധോദയം ലഭിച്ച ഒരു ആത്മാവിന്‍റെ ആത്മീയ വഴക്കത്തെയും ലോകത്തിലെ ഏതു വെല്ലുവിളികളെയും തന്‍റെ ദൈവിക ലക്ഷ്യം മറക്കാതെ എളുപ്പത്തിൽ കൈകാര്യം ചെയ്യാനുള്ള കഴിവിനെയുമാണ് കാണിക്കുന്നത്.

Verse 2

മോഹശോകവിനാശായ സീതാശോകവിനാശിനേ|

ഭഗ്നാശോകവനായാസ്തു ദഗ്ധലോകായ വാങ്മിനേ|

ഈ ശ്ലോകത്തിന്‍റെ അക്ഷരാർത്ഥം ലൗകിക മായകളെയും എല്ലാവിധ ദുഃഖങ്ങളെയും നശിപ്പിക്കുന്നവനും, പ്രത്യേകിച്ച് സീതാദേവിയുടെ കടുത്ത ദുഃഖം അകറ്റിയവനുമായ പരമാത്മാവിനുള്ള നമസ്കാരങ്ങളാണ്. അശോകവനം പൂർണ്ണമായി നശിപ്പിച്ചവനും, ലങ്കാനഗരത്തെ നിഷ്കരുണം ചുട്ടെരിച്ചവനും, മികച്ച വാഗ്മിയുമായ ഹനുമാനെ ഞാൻ ഹൃദയപൂർവ്വം വണങ്ങുന്നു.

രാമായണത്തിലെ ഇതിഹാസ കഥയിൽ, അശോകവനത്തിൽ ബന്ധനസ്ഥയായി കടുത്ത ദുഃഖത്തിലും നിരാശയിലും കഴിഞ്ഞിരുന്ന സീതാദേവിയെ ഹനുമാൻ വിജയകരമായി കണ്ടെത്തി. ശ്രീരാമന്‍റെ മോതിരം വളരെ മൃദുവായി നൽകുകയും അദ്ദേഹത്തിന്‍റെ ആശ്വാസവാക്കുകൾ അറിയിക്കുകയും ചെയ്തതിലൂടെ ഹനുമാൻ ദേവിയുടെ ദുഃഖം ഉടനടി അകറ്റി. അതിനുശേഷം, ശ്രീരാമന്‍റെ ശക്തി പ്രകടിപ്പിക്കാനായി രാവണന്‍റെ പ്രിയപ്പെട്ട അശോകവനം അദ്ദേഹം ഒറ്റയ്ക്ക് തകർത്തെറിഞ്ഞു. പിന്നീട് ബന്ധനസ്ഥനായപ്പോൾ, തന്‍റെ കത്തുന്ന വാലുകൊണ്ട് സ്വർണ്ണലങ്കയെ മുഴുവൻ അഗ്നിക്കിരയാക്കി രാക്ഷസന്മാരുടെ ഹൃദയത്തിൽ ഭയം ജനിപ്പിച്ചു. തുടർന്ന് തന്‍റെ കൂട്ടാളികളോടും ശ്രീരാമനോടും വളരെ വ്യക്തമായി കാര്യങ്ങൾ വിവരിക്കുകയും ചെയ്തു.

ദാർശനികമായി, സീതാദേവി ഭൗതിക ലോകത്തിന്‍റെ ഇരുണ്ട മായയിൽ കുടുങ്ങി നിരന്തരം ദുഃഖങ്ങളാൽ വലയുന്ന ഒരു വ്യക്തിഗത ആത്മാവിനെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. ഹനുമാൻ ആ ദൈവിക ഗുരുവിനെയോ അല്ലെങ്കിൽ പരമമായ ആത്മീയ ജ്ഞാനത്തെയോ പ്രതിഫലിപ്പിക്കുന്നു. പരമാത്മാവിന്‍റെ മോചനസന്ദേശം കൊണ്ടുവന്ന് അദ്ദേഹം ആത്മീയ അജ്ഞതയെ ഉടനടി നശിപ്പിക്കുന്നു. അശോകവനം ലൗകിക ആസക്തികളുടെയും തെറ്റായ അഹംഭാവത്തിന്‍റെയും പ്രതീകമാണ്. ഇതിനെ ഉണർന്ന ആത്മീയ ഊർജ്ജം വേരോടെ പിഴുതെറിയേണ്ടതുണ്ട്. നഗരം കത്തിക്കുന്നത് മനസ്സിന്‍റെ പൂർണ്ണമായ ശുദ്ധീകരണത്തെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു, അവിടെ കഠിനമായ തപസ്സിന്‍റെയും ആത്മീയ ജ്ഞാനത്തിന്‍റെയും അഗ്നി അഹംഭാവത്തെ വെറും ചാരമാക്കി മാറ്റുന്നു.

Verse 3

ഗതിർനിർജിതവാതായ ലക്ഷ്മണപ്രാണദായ ച|

വനൗകസാം വരിഷ്ഠായ വശിനേ വനവാസിനേ|

ഈ വരികളുടെ അക്ഷരാർത്ഥം അതിശക്തമായ കാറ്റിനെപ്പോലും എളുപ്പത്തിൽ തോൽപ്പിക്കുകയും മറികടക്കുകയും ചെയ്യുന്ന അളവറ്റ വേഗതയുള്ളവനും, ലക്ഷ്മണന് ജീവൻ നൽകിയവനുമായ ഭഗവാനെ സ്തുതിക്കുക എന്നതാണ്. കാട്ടിൽ വസിക്കുന്ന എല്ലാ ജീവജാലങ്ങളിലും വെച്ച് ഏറ്റവും ഉത്തമനും, ഇന്ദ്രിയങ്ങളെ പൂർണ്ണമായി നിയന്ത്രിക്കുന്നവനും, വിനയത്തോടെ വനത്തിൽ ജീവിക്കുന്നവനുമായ ഹനുമാനെ ഭക്തൻ ആദരപൂർവ്വം നമസ്കരിക്കുന്നു.

പൗരാണിക വീക്ഷണത്തിൽ, ഹനുമാന്‍റെ അതിശയകരമായ വേഗത അദ്ദേഹത്തിന്‍റെ ദൈവിക പിതാവായ വായുദേവനിൽ നിന്നും ലഭിച്ചതാണ്. യുദ്ധക്കളത്തിൽ ഒരു മാരകമായ അസ്ത്രമേറ്റ് ലക്ഷ്മണൻ ബോധരഹിതനായപ്പോൾ ഈ സമാനതകളില്ലാത്ത വേഗത വളരെ നിർണ്ണായകമായി മാറി. ഹനുമാൻ കാറ്റിനേക്കാൾ വേഗത്തിൽ ദൂരെയുള്ള ഹിമാലയത്തിലേക്ക് പറക്കുകയും, സഞ്ജീവനി ഔഷധമുള്ള മുഴുവൻ പർവ്വതവും കൊണ്ടുവന്ന് സൂര്യോദയത്തിന് മുമ്പായിത്തന്നെ ലക്ഷ്മണന്‍റെ ജീവൻ രക്ഷിക്കുകയും ചെയ്തു. ഒരു വാനരൻ എന്ന നിലയിൽ അദ്ദേഹം കാട്ടിൽ വസിക്കുന്ന മുഴുവൻ വാനരവർഗ്ഗത്തിലും ഏറ്റവും മികച്ചവനായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു. വളരെ ലളിതമായ ജീവിതം നയിക്കുമ്പോഴും അദ്ദേഹം ഉയർന്ന ശാരീരിക കരുത്തും സ്വന്തം മനസ്സിന്‍റെയും ശരീരത്തിന്‍റെയും മേൽ സമാനതകളില്ലാത്ത നിയന്ത്രണവും കാത്തുസൂക്ഷിച്ചു.

ആത്മീയ തലത്തിൽ, കാറ്റിനെ ജയിക്കുക എന്നത് യോഗാഭ്യാസത്തിലൂടെ മനുഷ്യ മനസ്സിന്‍റെ സഹജമായ അസ്വസ്ഥതയെയും പ്രാണവായുവിനെയും പൂർണ്ണമായി നിയന്ത്രിക്കുന്നതിനെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. ലക്ഷ്മണൻ ആത്മീയ അന്വേഷകന്‍റെ അചഞ്ചലമായ സമർപ്പണത്തെയാണ് കുറിക്കുന്നത്. കടുത്ത ലൗകിക വെല്ലുവിളികൾ കാരണം അന്വേഷകന്‍റെ സമർപ്പണം ഇളകുകയും ആത്മീയ മരണം സംഭവിക്കാൻ സാധ്യതയുണ്ടാവുകയും ചെയ്യുമ്പോൾ, ഈ പരമമായ പ്രാണോർജ്ജം അവരുടെ ആത്മീയ ജീവിതത്തിന് പുനർജ്ജീവൻ നൽകുന്നു. കാട്ടിൽ വസിക്കുന്നതും ഇന്ദ്രിയങ്ങളെ നിയന്ത്രിക്കുന്നതും പൂർണ്ണമായ നിസ്സംഗതയെയും ആത്മനിയന്ത്രണത്തെയുമാണ് കാണിക്കുന്നത്. യഥാർത്ഥ ആത്മീയ മഹത്വം ബാഹ്യമായ ആഡംബരങ്ങളിലല്ല, മറിച്ച് കർശനമായ ആന്തരിക നിയന്ത്രണത്തിലാണെന്ന് ഇത് പഠിപ്പിക്കുന്നു.

Verse 4

തത്ത്വജ്ഞാനസുധാസിന്ധുനിമഗ്നായ മഹീയസേ|

ആഞ്ജനേയായ ശൂരായ സുഗ്രീവസചിവായ തേ|

ഈ ശ്ലോകത്തിന്‍റെ അക്ഷരാർത്ഥം പരമമായ സത്യത്തിന്‍റെയും പരമോന്നത ജ്ഞാനത്തിന്‍റെയും അതിരുകളില്ലാത്ത അമൃതസാഗരത്തിൽ നിരന്തരം സന്തോഷത്തോടെ മുഴുകിയിരിക്കുന്ന മഹാനും പ്രതാപിയുമായ ഭഗവാനുള്ള ആഴത്തിലുള്ള പ്രണാമങ്ങളാണ്. അഞ്ജനാദേവിയുടെ പ്രിയപ്പെട്ട പുത്രനും, അവിശ്വസനീയമാംവിധം ധീരനും നിർഭയനുമായ യോദ്ധാവും, വാനരരാജാവായ സുഗ്രീവന്‍റെ അങ്ങേയറ്റം ബുദ്ധിമാനായ മന്ത്രിയായി പ്രവർത്തിച്ചവനുമായ അദ്ദേഹത്തെ ഭക്തൻ വണങ്ങുന്നു.

പൗരാണിക കഥകളനുസരിച്ച്, അപാരമായ യുദ്ധപാടവത്തിനും ശാരീരിക കരുത്തിനും പുറമെ, പുരാതന വേദങ്ങളുടെ പൂർണ്ണനായ ഗുരുവിലും ഒരു വലിയ ബുദ്ധിമാനുമായാണ് ഹനുമാനെ ആദരിക്കുന്നത്. രാക്ഷസരാജാവായ രാവണനെതിരായ വിനാശകരമായ യുദ്ധത്തിൽ തന്‍റെ അസാധാരണമായ വീരത്വത്തിന്‍റെ പേരിൽ വ്യാപകമായി പ്രകീർത്തിക്കപ്പെടുന്ന അദ്ദേഹം അഞ്ജനയുടെ ദൈവിക പുത്രനാണ്. ഭഗവാൻ ശ്രീരാമനുമായുള്ള ചരിത്രപരമായ കൂടിക്കാഴ്ചയ്ക്ക് മുമ്പ്, നാടുകടത്തപ്പെട്ട സുഗ്രീവന്‍റെ മുഖ്യമന്ത്രിയായി അദ്ദേഹം വനവാസജീവിതം നയിക്കുകയായിരുന്നു. ഹനുമാന്‍റെ അഗാധമായ ജ്ഞാനവും, അസാധാരണമായ നയതന്ത്ര നൈപുണ്യവും, ദൈവത്തെ തിരിച്ചറിയാനുള്ള കഴിവുമാണ് സുഗ്രീവനും ശ്രീരാമനും തമ്മിലുള്ള ചരിത്രപരമായ സഖ്യം സൃഷ്ടിച്ചതും രാമായണത്തിന്‍റെ ഗതിയെത്തന്നെ മാറ്റിയെഴുതിയതും.

ദാർശനികമായി, പരമമായ സത്യത്തിന്‍റെ അമൃതസാഗരം എന്നത് നിരന്തരമായ ആത്മീയ ആനന്ദത്തിന്‍റെയും പൂർണ്ണമായ ജ്ഞാനോദയത്തിന്‍റെയും ഉയർന്ന അവസ്ഥയെ പ്രതീകപ്പെടുത്തുന്നു. ഹനുമാൻ തീവ്രമായ കർമ്മത്തിന്‍റെയും ആഴത്തിലുള്ള, ശാന്തമായ ചിന്തയുടെയും മികച്ച സംയോജനത്തെ പ്രതിഫലിപ്പിക്കുന്നു. ഈ മാന്ത്രിക സാഗരത്തിൽ മുഴുകിയിരിക്കുക എന്നതിനർത്ഥം അദ്ദേഹത്തിന്‍റെ പ്രവർത്തനങ്ങൾ ഒരിക്കലും സ്വാർത്ഥമായ അഹംഭാവത്താൽ നയിക്കപ്പെടുന്നില്ല, മറിച്ച് പൂർണ്ണമായും ദൈവിക ജ്ഞാനത്താലാണ് നയിക്കപ്പെടുന്നത് എന്നാണ്. ഒരു ബുദ്ധിമാനായ മന്ത്രിയായി സേവനം അനുഷ്ഠിക്കുന്നത്, അസ്വസ്ഥമായ മനസ്സിനെ ധർമ്മത്തിന്‍റെ പാതയിലേക്ക് സജീവമായി നയിക്കുന്ന ശുദ്ധമായ ബുദ്ധിയെയാണ് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്. യഥാർത്ഥ വീരത്വം ഉയർന്ന ആത്മീയ അറിവിലാണ് വേരൂന്നിയിരിക്കുന്നതെന്നും ശാന്തമായ മനസ്സാണ് ഏറ്റവും ശക്തമായ ആയുധമെന്നും ഈ ശ്ലോകം പഠിപ്പിക്കുന്നു.

Verse 5

ജന്മമൃത്യുഭയഘ്നായ സർവക്ലേശഹരായ ച|

നേദിഷ്ഠായ പ്രേതഭൂതപിശാചഭയഹാരിണേ|

ഈ ശ്ലോകത്തിന്‍റെ അക്ഷരാർത്ഥം ജനനമരണങ്ങളുടെ അവസാനമില്ലാത്ത ചക്രത്തിന്‍റെ ഭയപ്പെടുത്തുന്ന ഭീതിയെ പൂർണ്ണമായും നശിപ്പിക്കുന്നവനും, എല്ലാവിധ ലൗകിക ദുഃഖങ്ങളെയും വേദനകളെയും ക്ലേശങ്ങളെയും പൂർണ്ണമായി അകറ്റുന്നവനുമായ പരമനായ രക്ഷകനുള്ള ആദരവാണ്. ഭൂതങ്ങൾ, ദുരാത്മാക്കൾ, പിശാചുക്കൾ എന്നിവ മൂലമുണ്ടാകുന്ന ഭയത്തെ എളുപ്പത്തിൽ ഇല്ലാതാക്കുന്നവനും, ഏറ്റവും അടുത്തതും പ്രിയപ്പെട്ടതുമായ തോഴനുമായ ഭഗവാനെ ഭക്തൻ നമസ്കരിക്കുന്നു.

പുരാണങ്ങളിൽ, ഹനുമാൻ അനുഗ്രഹീതനായ ഒരു ചിരഞ്ജീവിയാണ്. ശ്രീരാമന്‍റെ മഹത്തായ കഥ ഈ ഭൂമിയിൽ പാടിപ്പുകഴ്ത്തുന്ന കാലത്തോളം ഇവിടെത്തന്നെ ജീവിക്കാൻ വരം ലഭിച്ചയാളാണ് അദ്ദേഹം. മരണത്തെ പൂർണ്ണമായി കീഴടക്കിയതിനാൽ, തന്‍റെ യഥാർത്ഥ ഭക്തർക്ക് അവരുടെ ഏറ്റവും ആഴത്തിലുള്ള അസ്തിത്വപരമായ ഭയങ്ങളിൽ നിന്ന് സമ്പൂർണ്ണ മോചനം നൽകാനുള്ള സവിശേഷമായ ദൈവികശക്തി അദ്ദേഹത്തിനുണ്ട്. ഈ ഭൗതിക ലോകം പുണ്യവാന്മാരെ ഉപദ്രവിക്കുന്ന അദൃശ്യവും ദുഷ്ടവുമായ ശക്തികളാൽ നിറഞ്ഞതാണെന്ന് പുരാതന ഗ്രന്ഥങ്ങൾ പലപ്പോഴും വിവരിക്കുന്നു. ഹനുമാന്‍റെ ഉജ്ജ്വലമായ ഊർജ്ജവും രാമനാമത്തിന്‍റെ നിരന്തരമായ ജപവും അദൃശ്യമായ ഒരു സുരക്ഷാ കവചം സൃഷ്ടിക്കുകയും ഈ ഇരുണ്ട അമാനുഷിക ശക്തികളെ ഭക്തരിൽ നിന്ന് ഉടനടി അകറ്റുകയും ചെയ്യുന്നു.

കൂടുതൽ ആഴത്തിലുള്ള ദാർശനിക തലത്തിൽ, ജനനമരണങ്ങളുടെ വേദനാജനകമായ ചക്രം എന്നത് മനുഷ്യന്‍റെ അഹംഭാവത്തിന്‍റെ നിരന്തരമായ ഏറ്റക്കുറച്ചിലുകളെയും ഭൗതിക ബോധത്തിന്‍റെ വലിയ ഭാരത്തെയും കുറിക്കുന്നു. ഉണർന്ന ആത്മീയ ഊർജ്ജത്തിൽ പൂർണ്ണമായി അഭയം പ്രാപിക്കുന്നതിലൂടെ സാധകൻ ഈ ക്ഷീണിപ്പിക്കുന്ന ചക്രത്തെ മറികടക്കുന്നു. ഏറ്റവും അടുത്ത തോഴൻ എന്ന് വിശേഷിപ്പിക്കുന്നത് ദൈവിക സാന്നിധ്യം എന്നത് പുറമെയുള്ള ഒരു ശക്തിയല്ല, മറിച്ച് സ്വന്തം ബോധത്തിന്‍റെ ഏറ്റവും ആഴത്തിലുള്ള കാമ്പാണ് എന്നതിനെയാണ് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്. ഭൂതങ്ങളും ആത്മാക്കളും ആന്തരിക മാനസിക ആഘാതങ്ങളെയും യുക്തിരഹിതമായ ഭയങ്ങളെയും വിഷമയമായ ചിന്താരീതികളെയുമാണ് പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നത്, ഇവ ദൈവിക കൃപയാൽ ഉടനടി നശിപ്പിക്കപ്പെടുന്നു.

Verse 6

യാതനാനാശനായാസ്തു നമോ മർകടരൂപിണേ|

യക്ഷരാക്ഷസശാർദൂലസർപവൃശ്ചികഭീഹൃതേ|

ഈ വരികളുടെ അക്ഷരാർത്ഥം സ്വയം ഇച്ഛയാൽ ഒരു വാനരന്‍റെ ഭൗതിക രൂപത്തിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നവനും, എല്ലാവിധ കഠിനമായ പീഡനങ്ങളെയും ശാരീരിക വേദനകളെയും മാനസിക വ്യഥകളെയും നശിപ്പിക്കുന്നവനുമായ ആ ദൈവിക ശക്തിക്കുള്ള വിനയപൂർവ്വമായ പ്രണാമങ്ങളാണ്. ഭയങ്കരന്മാരായ യക്ഷന്മാർ, രക്തദാഹികളായ രാക്ഷസന്മാർ, ക്രൂരരായ കടുവകൾ, വിഷപ്പാമ്പുകൾ, മാരകമായ തേളുകൾ എന്നിവ മൂലമുണ്ടാകുന്ന ആഴത്തിലുള്ള ഭയത്തെ ശാശ്വതമായി ഇല്ലാതാക്കുന്നവനെ ഭക്തൻ വണങ്ങുന്നു.

പൗരാണിക വീക്ഷണത്തിൽ, ഹനുമാൻ തന്‍റെ അനന്തമായ ദൈവിക പ്രകൃതിയെ വളരെ ലളിതമായ ഒരു മൃഗരൂപത്തിന് പിന്നിൽ മറച്ചുവെച്ചുകൊണ്ട് കാറ്റിൽ വസിക്കുന്ന ഒരു വാനരനായി അവതരിക്കാൻ സ്വയം തീരുമാനിക്കുകയായിരുന്നു. രാമായണത്തിലെ യാത്രയിലുടനീളം, കൊടുംകാടുകളും അറിയപ്പെടാത്ത പാതകളും ഭയപ്പെടുത്തുന്ന വന്യമൃഗങ്ങളെക്കൊണ്ടും രൂപം മാറുന്ന രാക്ഷസന്മാർ ഉൾപ്പെടെയുള്ള ഇരുണ്ട മാന്ത്രിക ജീവികളെക്കൊണ്ടും നിറഞ്ഞിരുന്നു. ഹനുമാൻ യാതൊരു ഭയവുമില്ലാതെ ഈ വലിയ അപകടങ്ങളെ നേരിടുകയും, തന്‍റെ ദുർബലരായ കൂട്ടാളികളെ സജീവമായി സംരക്ഷിക്കുകയും ചെയ്തു. തന്‍റെ വഴിയിൽ തടസ്സം നിൽക്കാൻ ധൈര്യപ്പെട്ട ഏതൊരു ദുഷ്ടശക്തിയെയും അദ്ദേഹം നിഷ്കരുണം നശിപ്പിച്ചു, അങ്ങനെ ശ്രീരാമന്‍റെ ദൈവിക ദൗത്യത്തിന്‍റെ പൂർണ്ണമായ സുരക്ഷ അദ്ദേഹം ഉറപ്പാക്കി.

ദാർശനികമായി, കുരങ്ങിന്‍റെ രൂപം പരിശീലനം ലഭിക്കാത്ത മനുഷ്യ മനസ്സിന്‍റെ സ്വാഭാവികമായ അസ്വസ്ഥതയെയും എളുപ്പത്തിൽ വ്യതിചലിക്കുന്ന സ്വഭാവത്തെയും പ്രതീകപ്പെടുത്തുന്നു. എന്നിരുന്നാലും, ഹനുമാൻ പൂർണ്ണമായി അച്ചടക്കമുള്ളതും ദൈവിക ഇച്ഛയ്ക്ക് പൂർണ്ണമായും കീഴടങ്ങിയതുമായ ഒരു മനസ്സിനെയാണ് പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നത്. ഇത് അസ്വസ്ഥതയെ നിസ്വാർത്ഥമായ ആത്മീയ സേവനത്തിനായുള്ള അനന്തവും ഏകാഗ്രവുമായ ഊർജ്ജമാക്കി മാറ്റുന്നു. ഭയപ്പെടുത്തുന്ന ജീവികളും വിഷമുള്ള മൃഗങ്ങളും വിവിധ ബാഹ്യ ലൗകിക അപകടങ്ങളെയും, കടുത്ത കോപം, അനിയന്ത്രിതമായ അത്യാഗ്രഹം, അന്ധമായ അസൂയ തുടങ്ങിയ ആന്തരികമായ വിഷഗുണങ്ങളെയുമാണ് കുറിക്കുന്നത്. ഈ അച്ചടക്കമുള്ള ദൈവികശക്തിയെ നിരന്തരം വിളിച്ചപേക്ഷിക്കുന്നതിലൂടെ ആത്മീയ സാധകൻ എല്ലാ ലൗകിക വൈകാരിക വിഷങ്ങളിൽ നിന്നും പൂർണ്ണമായും സംരക്ഷിക്കപ്പെടുകയും ഭയമില്ലാത്ത ശാന്തിയുടെ അവസ്ഥ കൈവരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

Verse 7

മഹാബലായ വീരായ ചിരഞ്ജീവിന ഉദ്ധതേ|

ഹാരിണേ വജ്രദേഹായ ചോല്ലങ്ഘിതമഹാബ്ധയേ|

ഈ ശ്ലോകത്തിന്‍റെ അക്ഷരാർത്ഥം അളക്കാനാവാത്തതും സങ്കൽപ്പിക്കാനാവാത്തതുമായ ശാരീരിക കരുത്തുള്ളവനും, മഹാനായ വീരനും, മരണമില്ലാത്തവനുമായ ഭഗവാനെ സ്തുതിക്കുക എന്നതാണ്. അദ്ദേഹം വളരെ അഭിമാനത്തോടെയും ഗാംഭീര്യത്തോടെയും ഉയർന്നുനിൽക്കുന്നു. ഇടിമിന്നൽ പോലെ വിശ്വസിക്കാനാവാത്തവിധം കടുപ്പമുള്ളതും നശിപ്പിക്കാനാവാത്തതുമായ ശരീരമുള്ളവനും, പ്രക്ഷുബ്ധമായ മഹാസമുദ്രത്തെ വളരെ എളുപ്പത്തിലും അതിമനോഹരമായും ചാടിക്കടന്നവനുമായ ആകർഷകനായ ഭഗവാനെ ഭക്തൻ ആദരപൂർവ്വം നമസ്കരിക്കുന്നു.

പൗരാണിക പശ്ചാത്തലത്തിൽ, ഹനുമാൻ വിവിധ ഉന്നത ദേവന്മാരാൽ അസാധാരണമായ വരങ്ങൾ നൽകി അനുഗ്രഹിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. ഈ വരങ്ങൾ അദ്ദേഹത്തെ യുദ്ധത്തിൽ പൂർണ്ണമായും അജയ്യനാക്കുകയും ഇന്ദ്രന്‍റെ ശക്തമായ വജ്രായുധം പോലെ അഭേദ്യമായ ഒരു ഭൗതിക ശരീരം നൽകുകയും ചെയ്തു. കൂടാതെ, സീതാദേവി അദ്ദേഹത്തിന് ഒരു ചിരഞ്ജീവിയായിരിക്കാനുള്ള പരമമായ വരം നൽകി. ഇത് ഈ പ്രപഞ്ചത്തിന്‍റെ കാലചക്രത്തിന്‍റെ അവസാനം വരെ ഭൂമിയിൽ ജീവിച്ചിരിക്കാൻ അദ്ദേഹത്തെ പ്രാപ്തനാക്കുന്നു. ഇന്ത്യയുടെ തെക്കൻ തീരത്തെ ലങ്കാദ്വീപിൽ നിന്ന് വേർതിരിക്കുന്ന അതിവിശാലവും വഞ്ചനാത്മകവുമായ സമുദ്രത്തിന് കുറുകെ ഗുരുത്വാകർഷണത്തെ വെല്ലുവിളിച്ചുകൊണ്ട് അദ്ദേഹം നടത്തിയ ഇതിഹാസപരമായ കുതിപ്പ് അദ്ദേഹത്തിന്‍റെ സമാനതകളില്ലാത്ത ശാരീരിക ശക്തി തെളിയിക്കുന്ന ഏറ്റവും പ്രശസ്തമായ പൗരാണിക നേട്ടങ്ങളിലൊന്നാണ്.

ആത്മീയവും ദാർശനികവുമായ തലത്തിൽ, അപാരമായ ശക്തിയും വജ്രം പോലെയുള്ള ശരീരവും മോക്ഷത്തിലേക്കുള്ള ബുദ്ധിമുട്ടേറിയ പാതയിൽ ആവശ്യമായ തീവ്രമായ ആത്മീയ പ്രതിരോധം, അചഞ്ചലമായ ഏകാഗ്രത, തകർക്കാനാവാത്ത ഇച്ഛാശക്തി എന്നിവയെ ആഴത്തിൽ പ്രതീകപ്പെടുത്തുന്നു. അമർത്യത എന്നത് ലൗകിക ദുഃഖങ്ങൾ, സമയം, അല്ലെങ്കിൽ ശാരീരിക മരണം എന്നിവയാൽ ഒരിക്കലും നശിപ്പിക്കാനാവാത്ത ശുദ്ധമായ ആത്മാവിന്‍റെ ശാശ്വതമായ പ്രകൃതിയെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. വലിയ സമുദ്രം ചാടിക്കടക്കുന്നത് ലൗകിക മായകളുടെയും ആസക്തികളുടെയും അവസാനമില്ലാത്ത ചക്രമായ സംസാരസാഗരത്തെ മറികടക്കുന്നതിനെയാണ് അർത്ഥമാക്കുന്നത്. പരമമായ ഭക്തിയിലൂടെ മനുഷ്യന്‍റെ ആത്മാവ് മറികടക്കാനാവാത്ത ലൗകിക പ്രതിബന്ധങ്ങളെ അതിജീവിക്കുമെന്ന് ഈ ശ്ലോകം പഠിപ്പിക്കുന്നു.

Verse 8

ബലിനാമഗ്രഗണ്യായ നമഃ പാഹി ച മാരുതേ|

ലാഭദോഽസി ത്വമേവാശു ഹനുമൻ രാക്ഷസാന്തക|

ഈ വരികളുടെ അക്ഷരാർത്ഥം നിലവിലുള്ള എല്ലാ ശക്തരായ ജീവികളിലും വെച്ച് ഏറ്റവും ഉന്നതനും പ്രമുഖനും ശ്രേഷ്ഠനുമായ ഭഗവാന് അഗാധമായ പ്രണാമങ്ങൾ അർപ്പിക്കുന്നു. എല്ലാവിധ ആപത്തുകളിൽ നിന്നും തന്നെ ശക്തമായി സംരക്ഷിക്കാൻ ഭക്തൻ വായുദേവന്‍റെ ശക്തനായ പുത്രനോട് നിലവിളിച്ചു യാചിക്കുന്നു. ദുഷ്ട രാക്ഷസന്മാരെ പൂർണ്ണമായും നശിപ്പിക്കുന്നവനായ അല്ലയോ ഹനുമാൻ സ്വാമി, മംഗളകരമായ നേട്ടങ്ങളും ഉടനടിയുള്ള വിജയവും വേഗത്തിലും വിശ്വസനീയമായും നൽകാൻ അങ്ങയ്ക്ക് മാത്രമേ കഴിയൂ.

പുരാണ കഥകളിൽ, ഇതിഹാസങ്ങളിലെ എല്ലാ പ്രശസ്തരായ യോദ്ധാക്കൾക്കും ദേവന്മാർക്കും ഭയങ്കരന്മാരായ രാക്ഷസന്മാർക്കും ഇടയിൽ ഹനുമാൻ തന്‍റെ അപാരമായ ശക്തിയുടെ പേരിൽ പ്രപഞ്ചം മുഴുവൻ സർവ്വോന്നതനായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു. കാരണം അദ്ദേഹത്തിന്‍റെ അസാധാരണമായ ശക്തി സ്വാർത്ഥമായ അഹംഭാവത്താലല്ല, മറിച്ച് ശുദ്ധമായ ഭക്തിയാലാണ് നിരന്തരം ഊർജ്ജം ഉൾക്കൊള്ളുന്നത്. രാവണന്‍റെ രാക്ഷസപ്പടയുടെ അന്തിമവും തടയാനാവാത്തതുമായ വിജയി എന്ന നിലയിൽ പ്രപഞ്ച ക്രമത്തിന് ഭീഷണിയായ എണ്ണമറ്റ ശക്തരായ ശത്രുക്കളെ അദ്ദേഹം പൂർണ്ണമായും ഉന്മൂലനം ചെയ്തു. ശ്രീരാമന് വേണ്ടി ഏറ്റവും സങ്കീർണ്ണമായ പ്രശ്നങ്ങൾ അദ്ദേഹം എത്ര വേഗത്തിൽ പരിഹരിച്ചുവോ, അതേപോലെ ഭക്തരുടെ ഹൃദയത്തിൽ നിന്നുള്ള നിലവിളികൾക്ക് വേഗത്തിൽ ഉത്തരം നൽകുകയും അവർക്ക് വിജയവും നല്ല ആരോഗ്യവും സമൃദ്ധിയും നൽകുന്ന ഒരു അങ്ങേയറ്റം ദയാലുവായ ദൈവമായി അദ്ദേഹം പരക്കെ ആരാധിക്കപ്പെടുന്നു.

ദാർശനികമായി, ശക്തരായ ജീവികളിൽ പ്രഥമനായി അംഗീകരിക്കപ്പെടുന്നത് ഒരു വലിയ സത്യത്തെ സ്ഥാപിക്കുന്നു. യഥാർത്ഥ ശക്തി എന്നത് കേവലം ശാരീരികമായ പേശീബലത്തിൽ നിന്നല്ല, മറിച്ച് സ്വഭാവത്തിന്‍റെ പരിശുദ്ധിയിൽ നിന്നും അചഞ്ചലമായ ആത്മീയ ഭക്തിയിൽ നിന്നുമാണ് ഉണ്ടാകുന്നത്. മനുഷ്യ മനസ്സിന്‍റെ ഇരുണ്ട കോണുകളിൽ നിരന്തരം ഒളിഞ്ഞിരിക്കുന്ന ഇരുണ്ടതും സ്വാർത്ഥവും അത്യന്തം വിനാശകരവുമായ പ്രവണതകളെയാണ് രാക്ഷസന്മാർ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നത്. ദൈവിക സംരക്ഷണത്തിനായുള്ള ഈ തീവ്രമായ അപേക്ഷ പരിമിതമായ അഹംഭാവത്തെ ഉയർന്നതും അനന്തവുമായ ആത്മാവിന് പൂർണ്ണമായി കീഴടങ്ങുന്നതിന്‍റെ ആഴത്തിലുള്ള പരിവർത്തന പ്രക്രിയയാണ്. ഇവിടെ പരാമർശിച്ചിരിക്കുന്ന മംഗളകരമായ നേട്ടങ്ങൾ ശാശ്വതമായ സമാധാനവും മോക്ഷവും പോലുള്ള ഉയർന്ന ആത്മീയ സമ്പത്തിനെയാണ് പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നത്.

Verse 9

യശോ ജയം ച മേ ദേഹി ശത്രൂൻ നാശയ നാശയ|

ഈ അവസാന ശ്ലോകത്തിന്‍റെ അക്ഷരാർത്ഥം വളരെ വൈകാരികവും നേരിട്ടുള്ളതുമായ ഒരു അപേക്ഷയാണ്. തന്‍റെ എല്ലാ ധാർമ്മികമായ ശ്രമങ്ങളിലും അളവറ്റ പ്രശസ്തിയും, മഹത്തായ ബഹുമാനവും, പൂർണ്ണമായ വിജയവും നൽകണമെന്ന് ഭക്തൻ ഭഗവാനോട് യാചിക്കുന്നു. കൂടാതെ, തന്‍റെ എല്ലാ ശത്രുക്കളെയും പൂർണ്ണമായും നശിപ്പിക്കാനും ഉന്മൂലനം ചെയ്യാനും ഭക്തൻ ദൈവത്തോട് തീവ്രമായി ആവശ്യപ്പെടുന്നു. അവരുടെ പൂർണ്ണമായ നാശം ഉറപ്പാക്കുന്നതിനായി നശിപ്പിക്കുക എന്ന ആജ്ഞ ആവർത്തിച്ച് പറയുകയും ചെയ്യുന്നു.

പൗരാണിക പശ്ചാത്തലത്തിൽ, ഈ അവസാനത്തെ ശക്തമായ വരി ദൈവിക ഇടപെടലിനായുള്ള ഭക്തന്‍റെ പ്രാർത്ഥനയുടെ കാതൽ പൂർണ്ണമായും ഉൾക്കൊള്ളുന്നു. ലങ്കയിലെ ഇരുണ്ട ശക്തികളെ നിഷ്കരുണം നശിപ്പിച്ചുകൊണ്ട് അതിശക്തനായ ഹനുമാൻ ശ്രീരാമന്‍റെ ധാർമ്മിക പക്ഷത്തിന് അന്തിമവും തർക്കമില്ലാത്തതുമായ വിജയവും ചരിത്രപരമായ മഹത്വവും കൊണ്ടുവന്നതുപോലെ, ഭക്തൻ തന്‍റെ സ്വന്തം ജീവിതത്തിലും അതേ തോതിലുള്ള ദൈവിക സംരക്ഷണവും വിജയവും ആവശ്യപ്പെടുന്നു. നശിപ്പിക്കുക എന്ന വാക്കിന്‍റെ കൃത്യവും ബോധപൂർവ്വവുമായ ആവർത്തനം പ്രാർത്ഥനയുടെ വലിയ അടിയന്തിരാവസ്ഥയെയും വൈകാരിക തീവ്രതയെയുമാണ് നാടകീയമായി പ്രതിഫലിപ്പിക്കുന്നത്. പ്രതികൂല ശക്തികളുടെ യാതൊരു അംശവും അവശേഷിപ്പിക്കാതെ പൂർണ്ണമായും നശിപ്പിക്കാനാണ് യോദ്ധാവായ ദൈവത്തോട് ഇത് ആവശ്യപ്പെടുന്നത്.

ദാർശനികവും ആത്മീയവുമായ തലത്തിൽ, ഇവിടെ ആവശ്യപ്പെടുന്ന പ്രശസ്തിയും വിജയവും ഉപരിപ്ലവമായ ലൗകിക അഹംഭാവത്തെയോ, ഭൗതിക സമ്പത്തിനെയോ, താത്കാലിക സാമൂഹിക പദവിയെയോ അല്ല സൂചിപ്പിക്കുന്നത്. പകരം, ആഴത്തിൽ വേരൂന്നിയ അജ്ഞതയ്ക്ക് മേൽ ഉണർന്ന ആത്മാവിന്‍റെ അന്തിമ വിജയത്തെയും സ്വയം സാക്ഷാത്കാരത്തിന്‍റെ ശാശ്വതമായ മഹത്വത്തെയുമാണ് അവ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നത്. ഇവിടെ പരാമർശിച്ചിരിക്കുന്ന ശത്രുക്കൾ കർശനമായും ആന്തരിക മാനസിക ശത്രുക്കൾ മാത്രമാണ്, അതായത് കാമം, അന്ധമായ കോപം, അവസാനമില്ലാത്ത അത്യാഗ്രഹം, വിഷമയമായ ആസക്തി, തെറ്റായ അഹംഭാവം, ഇരുണ്ട അസൂയ എന്നിവ. അവരുടെ പൂർണ്ണമായ ഉന്മൂലനത്തിനായി അപേക്ഷിക്കുന്നതിലൂടെ, സാധകൻ അടിസ്ഥാനപരമായി പൂർണ്ണമായ ആന്തരിക ശുദ്ധീകരണമാണ് ആവശ്യപ്പെടുന്നത്. ഈ ആന്തരിക എതിരാളികളെ കീഴടക്കാൻ ആവശ്യമായ നിരന്തരമായ പരിശ്രമത്തെ ഇത് ഊന്നിപ്പറയുന്നു.

ഓം നമോ വായുപുത്രായ ഭീമരൂപായ ധീമതേ|
നമസ്തേ രാമദൂതായ കാമരൂപായ ശ്രീമതേ|
മോഹശോകവിനാശായ സീതാശോകവിനാശിനേ|
ഭഗ്നാശോകവനായാസ്തു ദഗ്ധലോകായ വാങ്മിനേ|
ഗതിർനിർജിതവാതായ ലക്ഷ്മണപ്രാണദായ ച|
വനൗകസാം വരിഷ്ഠായ വശിനേ വനവാസിനേ|
തത്ത്വജ്ഞാനസുധാസിന്ധുനിമഗ്നായ മഹീയസേ|
ആഞ്ജനേയായ ശൂരായ സുഗ്രീവസചിവായ തേ|
ജന്മമൃത്യുഭയഘ്നായ സർവക്ലേശഹരായ ച|
നേദിഷ്ഠായ പ്രേതഭൂതപിശാചഭയഹാരിണേ|
യാതനാനാശനായാസ്തു നമോ മർകടരൂപിണേ|
യക്ഷരാക്ഷസശാർദൂല-
സർപവൃശ്ചികഭീഹൃതേ|
മഹാബലായ വീരായ ചിരഞ്ജീവിന ഉദ്ധതേ|
ഹാരിണേ വജ്രദേഹായ ചോല്ലംഘിതമഹാബ്ധയേ|
ബലിനാമഗ്രഗണ്യായ നമഃ പാഹി ച മാരുതേ|
ലാഭദോഽസി ത്വമേവാശു ഹനുമൻ രാക്ഷസാന്തക|
യശോ ജയം ച മേ ദേഹി ശത്രൂൻ നാശയ നാശയ|

Ramaswamy Sastry and Vighnesh Ghanapaathi

Other stotras