மாருதி ஸ்தோத்திரம்

Verse 1
ஓம் நமோ வாயுபுத்ராய பீமரூபாய தீமதே|
நமஸ்தே ராமதூதாய காமரூபாய ஸ்ரீமதே|
இந்த ஸ்லோகத்தின் நேரடியான பொருள், வாயு பகவானின் புதல்வரும், பிரம்மாண்டமான தோற்றத்தை உடையவரும், பெருத்த அறிவாற்றல் கொண்டவருமான அனுமனுக்கு எனது ஆழமான வணக்கங்கள் என்பதாகும். மேலும், ஸ்ரீராமனின் தூதராக விளங்குபவரும், தான் விரும்பியபடி எந்தவொரு வடிவத்தையும் எடுக்கும் மாயா சக்தி கொண்டவரும், எப்பொழுதும் மங்களமும் ஐஸ்வர்யமும் பொருந்தியவருமான அனுமனை நான் பக்தியுடன் பணிகிறேன்.
ராமாயண இதிகாசத்தின்படி, அனுமன் வாயு தேவனின் அம்சமாகப் பிறந்தவர். இந்த பிறப்பு அவருக்கு ஈடு இணையற்ற வேகத்தையும் உடல் வலிமையையும் அளித்தது. ராமரின் நம்பிக்கைக்குரிய தூதராக, அவர் முழுமையான பக்தியின் உச்சக்கட்டமாகத் திகழ்கிறார். காமரூபாய என்ற வார்த்தை, தனது உருவத்தை விரும்பியபடி மாற்றிக்கொள்ளும் அவரது அபாரமான மாய சக்தியைக் குறிக்கிறது. லங்கை நோக்கிய அவரது பயணத்தின் போது, சுரசையை வெல்லத் தனது உடலை மிகப்பெரியதாக விரிவுபடுத்தியதும், பலத்த பாதுகாப்புள்ள நகரத்திற்குள் நுழையச் சிறிய உருவம் எடுத்ததும் இதற்கான சான்றுகளாகும்.
தத்துவார்த்த மற்றும் ஆன்மீக நிலையில், அவரது பிரம்மாண்டமான தோற்றம் உலகளாவிய அறியாமையை எதிர்கொள்ளும் போது வெளிப்படும் தெய்வீக உணர்வின் அழிக்கும் சக்தியைக் குறிக்கிறது. அவரது ஆழமான அறிவு, உண்மையான ஞானத்தின் அமைதியான ஒளியைப் பிரதிபலிக்கிறது. ராமரின் தூதராக இருப்பதென்பது, பரமாத்மாவுடன் முழுமையாக ஒன்றிணைந்த மனதைக் குறிக்கிறது. விரும்பியபடி வடிவத்தை மாற்றுவது என்பது, விழிப்புணர்வு பெற்ற ஒரு ஆன்மாவின் ஆன்மீக நெகிழ்வுத்தன்மையைக் குறிக்கிறது. அந்த ஆன்மா தனது தெய்வீக நோக்கத்தை மறக்காமல் எந்தவொரு உலகியல் சவாலையும் எளிதாகக் கையாளும் திறன் பெற்றதாகும்.

Verse 2
மோஹசோகவிநாசாய ஸீதாசோகவிநாசிநே|
பக்நாசோகவநாயாஸ்து தக்தலோகாய வாங்மிநே|
இந்த ஸ்லோகத்தின் நேரடிப் பொருள், உலகியல் மாயைகளையும் அனைத்து விதமான துன்பங்களையும் அழிப்பவரும், குறிப்பாக அன்னை சீதையின் பெருந்துயரத்தைப் போக்கியவருமான அந்தப் பரம்பொருளுக்கு வணக்கங்கள் என்பதாகும். அசோக வனத்தை முழுமையாக அழித்தவரும், லங்கை நகரை இரக்கமின்றி எரித்தவரும், சிறந்த பேச்சாற்றல் கொண்டவருமான அனுமனை அடியேன் மனதாரப் பணிகிறேன்.
ராமாயணத்தின் இதிகாசக் கதையில், அசோக வனத்தில் சிறைவைக்கப்பட்டு ஆழ்ந்த துயரத்திலும் விரக்தியிலும் இருந்த அன்னை சீதையை அனுமன் வெற்றிகரமாகக் கண்டுபிடித்தார். ஸ்ரீராமரின் கணையாழியை অত্যন্ত மென்மையாக வழங்கி, அவரது செய்தியைக் கூறியதன் மூலம் சீதையின் துயரத்தை உடனடியாகப் போக்கினார். அதன்பிறகு, ராமரின் வல்லமையைக் காட்டுவதற்காக, ராவணனின் விருப்பத்திற்குரிய அசோக வனத்தை அழித்தார். பின்னர் சிறைபிடிக்கப்பட்டபோது, தனது எரியும் வாலினால் ஒட்டுமொத்த லங்கை நகரையும் தீக்கிரையாக்கி, அரக்கர்களின் நெஞ்சில் பயத்தை விதைத்தார். பின்னர் தனது கூட்டாளிகளுக்கும் ஸ்ரீராமருக்கும் உண்மையான செய்தியைத் தெளிவான பேச்சாற்றலுடன் தெரிவித்தார்.
தத்துவ ரீதியாக, அன்னை சீதை என்பவர் பௌதீக உலகின் இருண்ட மாயையில் சிக்கி, தொடர்ந்து துயரங்களால் பாதிக்கப்படும் தனிமனித ஆன்மாவைக் குறிக்கிறார். அனுமன் அந்தத் தெய்வீக குரு அல்லது உயர்ந்த ஆன்மீக ஞானத்தைப் பிரதிபலிக்கிறார். அவர் பரமாத்மாவின் விடுதலைச் செய்தியைக் கொண்டுவந்து ஆன்மீக அறியாமையை உடனடியாக அழிக்கிறார். அசோக வனம் என்பது உலக ஆசைகள் மற்றும் பொய் அகங்காரத்தின் அடையாளமாகும். இதை விழிப்படைந்த ஆன்மீக ஆற்றல் வேரோடு பிடுங்க வேண்டும். நகரத்தை எரிப்பது என்பது மனதின் முழுமையான தூய்மையைக் குறிக்கிறது, அங்கு ஆழ்ந்த தவம் மற்றும் ஆன்மீக அறிவின் தீ அகங்காரத்தை சாம்பலாக்குகிறது.

Verse 3
கதிர்நிர்ஜிதவாதாய லக்ஷ்மணப்ராணதாய ச|
வநௌகஸாம் வரிஷ்டாய வசிநே வநவாஸிநே|
இந்த வரிகளின் நேரடி மொழிபெயர்ப்பு, எந்த ஒருவரின் அளவிட முடியாத வேகம் வலிமைமிக்க காற்றையும் எளிதில் வென்று முந்துகிறதோ, மற்றும் யார் லக்ஷ்மணனுக்கு உயிர் கொடுத்தாரோ அவரைப் போற்றுகிறது. காட்டில் வசிக்கும் அனைத்து உயிரினங்களிலும் மிகவும் சிறந்தவரும், புலன்களை முழுமையாக அடக்கியவரும், அடக்கத்துடன் காட்டில் வசிப்பவருமான அனுமனுக்கு பக்தன் மரியாதையுடன் தலைவணங்குகிறான்.
புராணக் கண்ணோட்டத்தில், அனுமனின் அதீத வேகம் அவரது தெய்வீகத் தந்தையான வாயு பகவானிடமிருந்து பெறப்பட்டதாகும். போர்க்களத்தில் ஒரு கொடிய ஆயுதத்தால் லக்ஷ்மணன் மயக்கமடைந்தபோது இந்த இணையற்ற வேகம் অত্যন্ত முக்கியமானதாக அமைந்தது. அனுமன் காற்றை விட வேகமாக வெகு தொலைவில் உள்ள இமயமலைக்குச் சென்று, சஞ்சீவி மூலிகையைக் கொண்ட முழு மலையையும் கொண்டு வந்து, சூரியோதயத்திற்கு முன்பாகவே லக்ஷ்மணனின் உயிரைக் காப்பாற்றினார். ஒரு வானரமாக, அவர் காட்டில் வசிக்கும் ஒட்டுமொத்த வானர இனத்திலும் தலைசிறந்தவராகக் கருதப்படுகிறார். மிகவும் எளிமையான வாழ்க்கையை வாழ்ந்தாலும், அவர் உயர்ந்த உடல் வலிமையையும் தன் மனம் மற்றும் உடலின் மீது இணையற்ற கட்டுப்பாட்டையும் கொண்டுள்ளார்.
ஆன்மீக நிலையில், காற்றை வெல்வது என்பது யோகப் பயிற்சியின் மூலம் மனித மனதின் இயல்பான அமைதியற்ற தன்மையையும் மூச்சுக்காற்றையும் முழுமையாகக் கட்டுப்படுத்துவதைக் குறிக்கிறது. லக்ஷ்மணன் என்பது ஆன்மீக சாதகரின் உறுதியான அர்ப்பணிப்பைக் குறிக்கிறது. கடுமையான உலகியல் சவால்களால் சாதகரின் அர்ப்பணிப்பு ஆட்டம் கண்டு ஆன்மீக மரணம் ஏற்படும் அபாயம் வரும்போது, இந்தப் பரம பிராண ஆற்றல் அவர்களின் ஆன்மீக வாழ்க்கைக்குப் புத்துயிர் அளிக்கிறது. காட்டில் வசிப்பதும் புலன்களை அடக்குவதும் முழுமையான பற்றற்ற நிலையைக் குறிக்கிறது. உண்மையான ஆன்மீக மேன்மை என்பது வெளிப்புற ஆடம்பரங்களில் அல்ல, மாறாகக் கடுமையான உள் கட்டுப்பாட்டில்தான் உள்ளது என்பதை இது கற்பிக்கிறது.

Verse 4
தத்த்வஜ்ஞாநஸுதாஸிந்துநிமக்நாய மஹீயஸே|
ஆஞ்ஜநேயாய சூராய ஸுக்ரீவஸசிவாய தே|
இந்த ஸ்லோகத்தின் நேரடிப் பொருள், முழுமையான உண்மை மற்றும் மிக உயர்ந்த ஞானம் என்னும் அமிர்தக் கடலில் தொடர்ந்து மகிழ்ச்சியுடன் மூழ்கியிருக்கும் அந்தப் பெருமைமிக்க இறைவனுக்கு எனது ஆழ்ந்த வணக்கங்கள் என்பதாகும். அன்னை அஞ்சனையின் அன்புக்குரிய புதல்வரும், நம்பமுடியாத தைரியமும் அச்சமின்மையும் கொண்ட மாவீரரும், வானர அரசன் சுக்ரீவனுக்குச் சிறந்த மற்றும் அறிவார்ந்த அமைச்சராகச் செயல்பட்டவருமான அவரை பக்தன் பணிகிறான்.
புராணக் கதைகளின்படி, அனுமன் தனது அபாரமான போர்த்திறன் மற்றும் உடல் வலிமைக்கு அப்பாற்பட்டு, பண்டைய வேதங்களின் முழுமையான எஜமானராகவும் ஒரு மாபெரும் அறிவாளியாகவும் மதிக்கப்படுகிறார். அரக்க அரசன் ராவணனுக்கு எதிரான பேரழிவுப் போரில் தனது அசாதாரண வீரத்திற்காகப் பரவலாகக் கொண்டாடப்படும் அவர் அஞ்சனையின் தெய்வீகப் புதல்வராவார். பகவான் ஸ்ரீராமருடனான அவரது வரலாற்றுச் சந்திப்பிற்கு முன்பு, அவர் நாடிழந்த சுக்ரீவனுக்குத் தலைமை அமைச்சராக வனவாச வாழ்க்கையை வாழ்ந்து வந்தார். அனுமனின் ஆழ்ந்த ஞானம், சிறப்பான ராஜதந்திரத் திறன் மற்றும் தெய்வத்தைக் கண்டறியும் ஆற்றல் ஆகியவைதான் சுக்ரீவனுக்கும் ஸ்ரீராமருக்கும் இடையிலான வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்க கூட்டணியை உருவாக்கி, ராமாயணத்தின் போக்கையே மாற்றியமைத்தது.
தத்துவ ரீதியாக, முழுமையான உண்மையின் அமிர்தக் கடல் என்பது தொடர்ச்சியான ஆன்மீக ஆனந்தம் மற்றும் முழுமையான ஞானோதயத்தின் மிக உயர்ந்த நிலையைக் குறிக்கிறது. அனுமன் தீவிரமான செயல்களுக்கும் ஆழ்ந்த, அமைதியான சிந்தனைக்கும் இடையிலான சரியான இணக்கத்தைப் பிரதிபலிக்கிறார். இந்த மாயக் கடலில் மூழ்கியிருப்பது என்பது அவரது செயல்கள் ஒருபோதும் சுயநல அகங்காரத்தால் இயக்கப்படுவதில்லை, மாறாக முற்றிலும் தெய்வீக ஞானத்தால் வழிநடத்தப்படுகின்றன என்பதாகும். ஒரு அறிவார்ந்த அமைச்சராகச் சேவை செய்வது, அலைபாயும் மனதை தர்மத்தின் பாதையை நோக்கிச் சுறுசுறுப்பாக வழிநடத்தும் தூய்மையான அறிவைக் குறிக்கிறது. உண்மையான வீரம் என்பது உயர்ந்த ஆன்மீக அறிவில்தான் வேரூன்றியுள்ளது என்பதையும், அமைதியான மனமே மிகவும் சக்திவாய்ந்த ஆயுதம் என்பதையும் இந்த ஸ்லோகம் கற்பிக்கிறது.

Verse 5
ஜந்மம்ருத்யுபயக்நாய ஸர்வக்லேசஹராய ச|
நேதிஷ்டாய ப்ரேதபூதபிசாசபயஹாரிணே|
இந்த ஸ்லோகத்தின் நேரடி மொழிபெயர்ப்பு, பிறப்பு மற்றும் இறப்பு ஆகியவற்றின் முடிவற்ற சுழற்சியால் ஏற்படும் பயத்தை முழுமையாக அழிப்பவரும், அனைத்து வகையான உலகியல் துன்பங்கள், வலிகள் மற்றும் நோய்களை முழுவதுமாக நீக்குபவருமான பரம ரட்சகனுக்கு மரியாதையைச் செலுத்துகிறது. பேய்கள், தீய சக்திகள் மற்றும் இருள் விலங்குகளால் ஏற்படும் அச்சத்தை எளிதில் போக்குபவரும், மிகவும் நெருக்கமான மற்றும் அன்பான தோழனுமான அவருக்குப் பக்தன் தலைவணங்குகிறான்.
புராணங்களில், அனுமன் ஒரு ஆசீர்வதிக்கப்பட்ட சிரஞ்சீவியாவார். ஸ்ரீராமரின் புகழ்பெற்ற கதை இந்தப் பூமியில் பாடப்படும் வரை அவர் இங்கேயே வாழும் வரம் பெற்றவர். அவர் மரணத்தை முழுமையாக வென்றவர் என்பதால், தனது உண்மையான பக்தர்களுக்கு அவர்களின் ஆழ்ந்த இருப்பு சார்ந்த அச்சங்களிலிருந்து முழுமையான விடுதலையை வழங்கும் தனித்துவமான தெய்வீக சக்தியை அவர் கொண்டுள்ளார். பண்டைய நூல்கள் பெரும்பாலும் இந்தப் பௌதீக உலகை இருண்ட, தீய சக்திகளால் நிறைந்ததாக விவரிக்கின்றன, அவை நல்லவர்களைத் துன்புறுத்துகின்றன. அனுமனின் உக்கிரமான ஆற்றலும், ராம நாமத்தின் தொடர்ச்சியான உச்சரிப்பும் ஒரு அசைக்க முடியாத பாதுகாப்புக் கவசத்தை உருவாக்கி, இந்த இருண்ட இயற்கைக்கு அப்பாற்பட்ட சக்திகளை பக்தர்களிடமிருந்து உடனடியாக விரட்டியடிக்கிறது.
ஆழ்ந்த தத்துவ நிலையில், பிறப்பு மற்றும் இறப்பின் வேதனை தரும் சுழற்சி என்பது மனித அகங்காரத்தின் தொடர்ச்சியான ஏற்ற இறக்கங்களையும், பௌதீக உணர்வின் பெரும் சுமையையும் குறிக்கிறது. விழிப்படைந்த ஆன்மீக ஆற்றலில் முழுமையான தஞ்சம் அடைவதன் மூலம், சாதகர் இந்தச் சோர்வடையச் செய்யும் சுழற்சியைக் கடக்கிறார். நெருங்கிய தோழன் என்று விவரிக்கப்படுவது, தெய்வீக இருப்பு என்பது ஒரு வெளிப்புறச் சக்தி அல்ல, மாறாக ஒருவருடைய சொந்த விழிப்புணர்வின் ஆழமான மையம் என்பதைக் குறிக்கிறது. பேய்கள் மற்றும் ஆவிகள் என்பவை உள் மன உளைச்சல்கள், பகுத்தறிவற்ற அச்சங்கள் மற்றும் நச்சுத்தன்மை வாய்ந்த எண்ணங்களைக் குறிக்கின்றன, அவை தெய்வீக அருளால் உடனடியாக அழிக்கப்படுகின்றன.

Verse 6
யாதநாநாசநாயாஸ்து நமோ மர்கடரூபிணே|
யக்ஷராக்ஷஸசார்தூலஸர்ப்பவ்ருச்சிகபீஹ்ருதே|
இந்த வரிகளின் நேரடிப் பொருள், விருப்பத்துடன் ஒரு குரங்கின் பௌதீக வடிவத்தில் தன்னை வெளிப்படுத்திக் கொள்பவரும், அனைத்துக் கடுமையான சித்திரவதைகள், உடல் வலிகள் மற்றும் மன வேதனைகளை அழிப்பவருமான அந்தத் தெய்வீகச் சக்திக்கு பணிவான வணக்கங்களைச் செலுத்துவதாகும். பயங்கரமான யட்சர்கள், ரத்தவெறி கொண்ட அரக்கர்கள், கொடிய புலிகள், விஷப்பாம்புகள் மற்றும் கொடிய தேள்களால் ஏற்படும் ஆழ்ந்த அச்சங்களை நிரந்தரமாக அகற்றுபவரைப் பக்தன் பணிகிறான்.
புராணக் கண்ணோட்டத்தில், அனுமன் தனது எல்லையற்ற தெய்வீகத் தன்மையை மிகவும் எளிமையான மிருக வடிவத்தின் பின்னால் மறைத்து, ஒரு வனத்தில் வாழும் வானரமாக அவதாரம் எடுக்கத் தானாகவே முடிவு செய்தார். ராமாயணத்தின் பயணத்தில், அடர்ந்த காடுகளும் அறியப்படாத பாதைகளும் பயங்கரமான காட்டு விலங்குகள் மற்றும் இருண்ட மாய உயிரினங்களால் நிறைந்திருந்தன. அனுமன் இந்தத் தீவிரமான ஆபத்துகளைப் பயமின்றி எதிர்கொண்டார். தனது பாதிக்கப்படக்கூடிய கூட்டாளிகளைப் பாதுகாத்தார் மற்றும் தனது வழியில் குறுக்கிடத் துணிந்த எந்தவொரு தீய சக்தியையும் இரக்கமின்றி அழித்து, ஸ்ரீராமரின் தெய்வீகப் பணியின் முழுமையான பாதுகாப்பை உறுதி செய்தார்.
தத்துவ ரீதியாக, குரங்கு வடிவம் என்பது பயிற்சியளிக்கப்படாத மனித மனதின் இயல்பான அமைதியற்ற, அலைபாயும் தன்மையைக் குறிக்கிறது. இருப்பினும், அனுமன் முழுமையாகக் கட்டுப்படுத்தப்பட்ட மற்றும் தெய்வீக விருப்பத்திற்கு முழுமையாகச் சரணடைந்த மனதைக் குறிக்கிறார். இது বিশৃঙ্খலான அமைதியின்மையைச் சுயநலமற்ற ஆன்மீகச் சேவைக்கான எல்லையற்ற, கவனம் செலுத்தும் ஆற்றலாக அழகாக மாற்றுகிறது. பயங்கரமான உயிரினங்கள் மற்றும் விஷ விலங்குகள் என்பவை பல்வேறு வெளிப்புற உலகியல் ஆபத்துகளையும், தீவிரமான கோபம், கட்டுப்படுத்த முடியாத பேராசை மற்றும் குருட்டுத்தனமான பொறாமை போன்ற உள் நச்சுத்தன்மை வாய்ந்த தீமைகளையும் குறிக்கின்றன. இந்தக் கட்டுப்பாடான தெய்வீக சக்தியைத் தொடர்ந்து அழைப்பதன் மூலம், ஆன்மீகப் பயிற்சியாளர் அனைத்து உலகியல் மற்றும் உணர்ச்சிகரமான விஷங்களிலிருந்து முழுமையாகப் பாதுகாக்கப்பட்டு, அச்சமற்ற அமைதி நிலையை அடைகிறார்.

Verse 7
மஹாபலாய வீராய சிரஞ்ஜீவிந உத்ததே|
ஹாரிணே வஜ்ரதேஹாய சோல்லங்கிதமஹாப்தயே|
இந்த ஸ்லோகத்தின் நேரடிப் பொருள், அளவிட முடியாத மற்றும் கற்பனை செய்ய முடியாத உடல் வலிமையைக் கொண்டவரும், மாபெரும் வீரரும், இறப்பற்றவருமானவரைப் போற்றுகிறது. அவர் மிகவும் பெருமையுடனும் கம்பீரத்துடனும் உயர்ந்து நிற்கிறார். இடியைப் போன்ற நம்பமுடியாத கடினமான மற்றும் அழிக்க முடியாத உடலைக் கொண்டவரும், கொந்தளிப்பான மாபெரும் கடலை மிக எளிதாகவும் பிரம்மாண்டமாகவும் தாண்டியவருமான கவர்ச்சியான இறைவனைப் பக்தன் மரியாதையுடன் பணிகிறான்.
புராணச் சூழலில், அனுமன் பல்வேறு உயர்ந்த கடவுள்களால் வழங்கப்பட்ட அசாதாரண வரங்களால் ஆசீர்வதிக்கப்பட்டார். இந்த வரங்கள் அவரைப் போரில் முற்றிலும் வெல்ல முடியாதவராக ஆக்கியதுடன், இந்திரனின் வலிமைமிக்க ஆயுதமான வஜ்ராயுதத்தைப் போன்ற ஊடுருவ முடியாத பௌதீக உடலையும் அவருக்கு வழங்கின. மேலும், அன்னை சீதை அவருக்குச் சிரஞ்சீவியாக இருக்கும் இறுதி வரத்தை வழங்கினார். இதனால் அவர் இந்த அகிலத்தின் காலச் சுழற்சியின் இறுதி வரை பூமியில் உயிருடன் இருப்பார். இந்தியாவின் தெற்குக் கடற்கரையை லங்கைத் தீவிலிருந்து பிரிக்கும் பிரம்மாண்டமான கடலைத் தாண்டி அவர் நிகழ்த்திய ஈர்ப்பு விசையை மீறிய காவியப் பாய்ச்சல் அவரது இணையற்ற உடல் வலிமையை நிரூபிக்கும் மிகவும் பிரபலமான புராணச் சாதனைகளில் ஒன்றாகும்.
ஆன்மீக மற்றும் தத்துவ நிலையில், அளவிட முடியாத வலிமை மற்றும் வஜ்ரம் போன்ற உடல் என்பது மோட்சத்தை நோக்கிய கடினமான பாதையில் தேவைப்படும் தீவிரமான ஆன்மீக உறுதி, அசைக்க முடியாத கவனம் மற்றும் முறியடிக்க முடியாத மன உறுதி ஆகியவற்றைக் குறிக்கிறது. இறவாமை என்பது தூய்மையான ஆன்மாவின் நித்தியமான, மாறாத தன்மையைக் குறிக்கிறது, இதை உலகியல் துன்பங்கள், காலம் அல்லது உடல் மரணம் ஆகியவற்றால் அழிக்க முடியாது. மாபெரும் கடலைத் தாண்டுவது என்பது உலகியல் மாயைகள் மற்றும் பற்றுதல்களின் முடிவற்ற சுழற்சியான சம்சாரப் பெருங்கடலைக் கடப்பதைக் குறிக்கிறது. உயர்ந்த பக்தியின் மூலம் மனித ஆன்மா வெல்ல முடியாத உலகியல் தடைகளை எளிதில் கடக்கும் என்பதை இந்த ஸ்லோகம் கற்பிக்கிறது.

Verse 8
பலிநாமக்ரகண்யாய நம: பாஹி ச மாருதே|
லாபதோSஸி த்வமேவாசு ஹநுமந் ராக்ஷஸாந்தக|
இந்த வரிகளின் நேரடி மொழிபெயர்ப்பு, இருப்பில் உள்ள அனைத்துச் சக்திவாய்ந்த உயிரினங்களுக்கிடையில் முதன்மையானவரும், தலைசிறந்தவருமானவருக்கு ஆழ்ந்த வணக்கங்களைச் செலுத்துகிறது. பக்தன் அழுதுகொண்டு, வாயு பகவானின் வலிமைமிக்க புதல்வரிடம் தன்னை அனைத்துத் தீங்குகளிலிருந்தும் கடுமையாகப் பாதுகாக்குமாறு வேண்டுகிறான். ஓ அனுமனே, தீய அரக்கர்களை முழுமையாகவும் பயங்கரமாகவும் அழிப்பவரே, மங்களகரமான பலன்களையும் உடனடி வெற்றியையும் விரைவாகவும் நம்பகத்தன்மையுடனும் வழங்குபவர் நீங்கள் மட்டுமே.
புராணக் கதைகளில், அனைத்துப் புகழ்பெற்ற போர்வீரர்கள், தேவர்கள் மற்றும் அரக்கர்களுக்கு மத்தியில், அனுமன் தனது அபாரமான சக்தியின் காரணமாகப் பிரபஞ்சம் முழுவதும் உயர்ந்தவராகக் கருதப்படுகிறார். ஏனெனில் அவரது அசாதாரண வலிமை சுயநல அகங்காரத்தால் அல்லாமல் தூய்மையான பக்தியால் தொடர்ந்து எரியூட்டப்படுகிறது. ராவணனின் அரக்கப் படையின் இறுதி மற்றும் தடுக்க முடியாத வெற்றியாளராக, பிரபஞ்ச ஒழுங்கிற்கு அச்சுறுத்தலாக இருந்த எண்ணற்ற சக்திவாய்ந்த எதிரிகளை அவர் முற்றிலுமாக அழித்தார். ஸ்ரீராமருக்காக மிகவும் சிக்கலான பிரச்சனைகளை அவர் எவ்வாறு விரைவாகத் தீர்த்தாரோ, அதேபோலத் தனது பக்தர்களின் இதயப்பூர்வமான அழுகைகளுக்கு விரைவாகப் பதிலளித்து, அவர்களுக்கு வெற்றி, நல்ல ஆரோக்கியம் மற்றும் செழிப்பை வழங்கும் ஒரு மிகச் சிறந்த தெய்வமாக அவர் பரவலாக வணங்கப்படுகிறார்.
தத்துவ ரீதியாக, சக்திவாய்ந்த உயிரினங்களில் முதன்மையானவராக அங்கீகரிக்கப்படுவது ஒரு ஆழமான உண்மையை நிறுவுகிறது. உண்மையான வலிமை என்பது வெறும் உடல் வலிமையிலிருந்து எழுவதில்லை, மாறாகக் குணத்தின் தூய்மை மற்றும் அசைக்க முடியாத ஆன்மீக பக்தியிலிருந்து எழுகிறது. மனித மனதின் இருண்ட மூலைகளில் தொடர்ந்து ஒளிந்திருக்கும் இருண்ட, சுயநல மற்றும் மிகவும் அழிவுகரமான போக்குகளை அரக்கர்கள் குறிக்கின்றனர். தெய்வீகப் பாதுகாப்பிற்கான அவநம்பிக்கையான வேண்டுகோள் என்பது வரையறுக்கப்பட்ட அகங்காரத்தை உயர்ந்த, எல்லையற்ற ஆன்மாவிற்கு முழுமையாகச் சரணடையச் செய்யும் ஒரு ஆழமான உருமாற்றச் செயலாகும். இங்கு குறிப்பிடப்பட்டுள்ள மங்களகரமான பலன்கள் என்பவை நித்திய அமைதி மற்றும் விடுதலை போன்ற ஆழமான ஆன்மீகச் செல்வங்களைக் குறிக்கின்றன.

Verse 9
யசோ ஜயம் ச மே தேஹி சத்ரூந் நாசய நாசய|
இந்த இறுதி ஸ்லோகத்தின் நேரடிப் பொருள் ஒரு மிகவும் உணர்ச்சிபூர்வமான மற்றும் நேரடியான வேண்டுதலாகும். இதில் பக்தன் இறைவனிடம் அளப்பரிய புகழ், புகழ்பெற்ற கௌரவம் மற்றும் தனது அனைத்து தர்மமான முயற்சிகளிலும் முழுமையான வெற்றியைத் தாராளமாக வழங்குமாறு கேட்கிறான். மேலும், தன்னுடைய அனைத்து எதிரிகளையும் முற்றிலுமாக அழித்து ஒழிக்குமாறு தெய்வத்தை அவன் தீவிரமாக வேண்டுகிறான். அவர்களின் முழுமையான அழிவை உறுதி செய்வதற்காக அழிக்கும் கட்டளையை அவன் மீண்டும் மீண்டும் கூறுகிறான்.
புராணச் சூழலில், இந்த இறுதி மற்றும் சக்திவாய்ந்த வரி தெய்வீகத் தலையீட்டிற்கான பக்தனின் பிரார்த்தனையின் மையக் கருத்தை முழுமையாகப் படம்பிடித்துக் காட்டுகிறது. லங்கையின் இருண்ட சக்திகளை இரக்கமின்றி அழித்து, ஸ்ரீராமரின் தர்மப் படைக்கு இறுதியான வெற்றியையும் முடிவற்ற, வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்கப் புகழையும் வலிமைமிக்க அனுமன் எவ்வாறு கொண்டு வந்தாரோ, அதே அளவிலான தெய்வீகப் பாதுகாப்பையும் வெற்றியையும் பக்தன் தனது சொந்த வாழ்க்கையிலும் கேட்கிறான். அழிவு என்ற வார்த்தையின் குறிப்பிட்ட மற்றும் வேண்டுமென்றே செய்யப்பட்ட மறுபடியும் கூறுதல், பிரார்த்தனையின் தீவிரமான அவசரத்தையும் உணர்ச்சித் தீவிரத்தையும் வியத்தகு முறையில் பிரதிபலிக்கிறது. இது எதிர்மறை சக்திகளின் எந்தவொரு தடயத்தையும் விடாமல் முழுமையாக அழிக்க போர்வீரக் கடவுளைக் கேட்கிறது.
தத்துவ மற்றும் ஆன்மீக நிலையில், இங்கு கோரப்படும் புகழும் வெற்றியும் மேலோட்டமான உலகியல் அகங்காரம், பௌதீகச் செல்வம் அல்லது தற்காலிக சமூக அந்தஸ்து ஆகியவற்றைக் குறிக்கவில்லை. மாறாக, ஆழமாக வேரூன்றிய அறியாமையின் மீது விழிப்படைந்த ஆன்மாவின் இறுதி வெற்றியையும், சுய-உணர்தலின் நித்திய மகிமையையும் அவை குறிக்கின்றன. இங்கு குறிப்பிடப்படும் எதிரிகள் கண்டிப்பாக உள் உளவியல் எதிரிகள் மட்டுமே, அதாவது காமம், குருட்டுத்தனமான கோபம், முடிவற்ற பேராசை, நச்சுப் பற்று, பொய் அகங்காரம் மற்றும் இருண்ட பொறாமை ஆகியவையாகும். அவர்களின் முழுமையான அழிவுக்காக மன்றாடுவதன் மூலம், சாதகர் அடிப்படையில் முழுமையான உள் தூய்மையைக் கோருகிறார், இந்த உள் எதிரிகளை வெல்வதற்குத் தேவையான இடைவிடாத முயற்சியை இது வலியுறுத்துகிறது.

ஓம் நமோ வாயுபுத்ராய பீமரூபாய தீமதே|
நமஸ்தே ராமதூதாய காமரூபாய ஶ்ரீமதே|
மோஹஶோகவிநாஶாய ஸீதாஶோகவிநாஶினே|
பக்நாஶோகவனாயாஸ்து தக்தலோகாய வாங்மினே|
கதிர்நிர்ஜிதவாதாய லக்ஷ்மணப்ராணதாய ச|
வனௌகஸாம் வரிஷ்டாய வஶினே வனவாஸினே|
தத்த்வஜ்ஞானஸுதாஸிந்துநிமக்னாய மஹீயஸே|
ஆஞ்ஜனேயாய ஶூராய ஸுக்ரீவஸசிவாய தே|
ஜன்மம்ருத்யுபயக்னாய ஸர்வக்லேஶஹராய ச|
நேதிஷ்டாய ப்ரேதபூதபிஶாசபயஹாரிணே|
யாதனாநாஶனாயாஸ்து நமோ மர்கடரூபிணே|
யக்ஷராக்ஷஸஶார்தூல-
ஸர்பவ்ருஶ்சிகபீஹ்ருதே|
மஹாபலாய வீராய சிரஞ்ஜீவின உத்ததே|
ஹாரிணே வஜ்ரதேஹாய சோல்லங்கிதமஹாப்தயே|
பலிநாமக்ரகண்யாய நம꞉ பாஹி ச மாருதே|
லாபதோ(அ)ஸி த்வமேவாஶு ஹனுமன் ராக்ஷஸாந்தக|
யஶோ ஜயம் ச மே தேஹி ஶத்ரூன் நாஶய நாஶய|

Ramaswamy Sastry and Vighnesh Ghanapaathi

Other stotras