ಹನುಮಾನ್ ದ್ವಾದಶ ನಾಮ ಸ್ತೋತ್ರ

Verse 1
ಹನುಮಾನಂಜನಾಸೂನುರ್ವಾಯುಪುತ್ರೋ ಮಹಾಬಲಃ|
ರಾಮೇಷ್ಟಃ ಫಲ್ಗುಣಸಖಃ ಪಿಂಗಾಕ್ಷೋಽಮಿತವಿಕ್ರಮಃ|
ಈ ಶ್ಲೋಕವು ಭಗವಾನ್ ಹನುಮಂತನ ಹನ್ನೆರಡು ಪವಿತ್ರ ನಾಮಗಳಲ್ಲಿ ಮೊದಲ ಎಂಟು ನಾಮಗಳನ್ನು ಪರಿಚಯಿಸುತ್ತದೆ. ಪ್ರತಿಯೊಂದು ನಾಮವೂ ಅವನ ದೈವಿಕ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ಪ್ರತಿಬಿಂಬಿಸುತ್ತದೆ. ಮೊದಲ ಹೆಸರಾದ ಹನುಮಾನ್ ಎಂಬುದರ ಅಕ್ಷರಶಃ ಅರ್ಥ ಮುರಿದ ಅಥವಾ ಉಬ್ಬಿದ ದವಡೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿರುವವನು. ಪೌರಾಣಿಕ ಕಥೆಗಳ ಪ್ರಕಾರ, ತನ್ನ ಬಾಲ್ಯದಲ್ಲಿ ಸೂರ್ಯನನ್ನು ಹಣ್ಣೆಂದು ಭಾವಿಸಿ ಹಿಡಿಯಲು ಹೋದಾಗ ಇಂದ್ರನು ವಜ್ರಾಯುಧದಿಂದ ಪ್ರಹಾರ ಮಾಡಿದನು, ಇದರಿಂದ ಅವನ ದವಡೆಗೆ ಪೆಟ್ಟಾಯಿತು. ದೈವಿಕ ಶಕ್ತಿಗಳು ದೈಹಿಕ ಗಾಯಗಳನ್ನು ನಿರ್ಭಯತೆ ಮತ್ತು ಅಪಾರ ಶಕ್ತಿಯ ಸಂಕೇತವಾಗಿ ಹೇಗೆ ಪರಿವರ್ತಿಸುತ್ತವೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಈ ಹೆಸರು ತಾತ್ವಿಕವಾಗಿ ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ. ಎರಡನೆಯ ಹೆಸರಾದ ಅಂಜನಾಸೂನು ಎಂದರೆ ತಾಯಿ ಅಂಜನಾ ದೇವಿಯ ಪುತ್ರ ಎಂದರ್ಥ, ಇದು ಅವನ ಭೌತಿಕ ಜನನ ಮತ್ತು ವಂಶವನ್ನು ತಿಳಿಸುತ್ತದೆ. ವಾಯುಪುತ್ರ ಎಂದರೆ ವಾಯುದೇವನ ಮಗ, ಇದು ಅವನ ದೈವಿಕ ಮೂಲ ಮತ್ತು ಪ್ರಾಣಶಕ್ತಿಯೊಂದಿಗಿನ ಸಂಪರ್ಕವನ್ನು ದೃಢಪಡಿಸುತ್ತದೆ. ಮಹಾಬಲ ಎಂದರೆ ಅಪಾರವಾದ ದೈಹಿಕ ಮತ್ತು ಮಾನಸಿಕ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿರುವವನು, ಇದು ಅವನ ಅನೇಕ ಮಹತ್ಕಾರ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಗೋಚರಿಸುತ್ತದೆ.
ಐದನೆಯ ಹೆಸರಾದ ರಾಮೇಷ್ಟ ಎಂದರೆ ಭಗವಾನ್ ಶ್ರೀರಾಮನಿಗೆ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಿಯವಾದವನು ಎಂದರ್ಥ. ಇದು ಅವನ ಅಸಮಾನ ಭಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಸಂಪೂರ್ಣ ಶರಣಾಗತಿಯನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ, ಈ ಮೂಲಕ ಅವನು ಭಕ್ತಿಯೋಗದ ಅತ್ಯುನ್ನತ ಸಂಕೇತವಾಗಿದ್ದಾನೆ. ಫಲ್ಗುಣಸಖ ಎಂದರೆ ಫಲ್ಗುಣನ, ಅಂದರೆ ಅರ್ಜುನನ ಮಿತ್ರ. ಮಹಾಭಾರತ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಹನುಮಂತನು ಅರ್ಜುನನ ರಥದ ಧ್ವಜದ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತು ಅವನಿಗೆ ರಕ್ಷಣೆ ಮತ್ತು ವಿಜಯವನ್ನು ಖಚಿತಪಡಿಸಿದನು. ಪಿಂಗಾಕ್ಷ ಎಂಬುದರ ಅಕ್ಷರಶಃ ಅರ್ಥ ಕಂದು ಮತ್ತು ಕೆಂಪು ಬಣ್ಣದ ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುವವನು, ಇದು ಅವನ ತೀಕ್ಷ್ಣವಾದ ದೃಷ್ಟಿ ಮತ್ತು ಉಗ್ರವಾದ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತದೆ. ಅಮಿತವಿಕ್ರಮ ಎಂದರೆ ಮಿತಿಯಿಲ್ಲದ ಪರಾಕ್ರಮವುಳ್ಳವನು, ಇದು ಭೌತಿಕ ಮಿತಿಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಭಯವನ್ನು ಮೀರಿ ನಿಲ್ಲುವ ಅವನ ಅಸಾಧಾರಣ ಧೈರ್ಯವನ್ನು ಪ್ರತಿಬಿಂಬಿಸುತ್ತದೆ. ಈ ಎಲ್ಲಾ ಹೆಸರುಗಳು ಒಟ್ಟಾರೆಯಾಗಿ ಅವನನ್ನು ಅಜೇಯ ಯೋಧನಾಗಿ ಮತ್ತು ಪರಿಪೂರ್ಣ ಜ್ಞಾನಿಯಾದ ಭಕ್ತನಾಗಿ ಸ್ಥಾಪಿಸುತ್ತವೆ.

Verse 2
ಉದಧಿಕ್ರಮಣಶ್ಚೈವ ಸೀತಾಶೋಕವಿನಾಶಕಃ|
ಲಕ್ಷ್ಮಣಪ್ರಾಣದಾತಾ ಚ ದಶಗ್ರೀವಸ್ಯ ದರ್ಪಹಾ|
ಈ ಎರಡನೆಯ ಶ್ಲೋಕವು ಹನುಮಂತನ ಉಳಿದ ನಾಲ್ಕು ಪವಿತ್ರ ನಾಮಗಳನ್ನು ಪ್ರಸ್ತುತಪಡಿಸುತ್ತದೆ. ಇವು ರಾಮಾಯಣದ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಅವನು ಮಾಡಿದ ಅತ್ಯಂತ ವೀರೋಚಿತ ಕಾರ್ಯಗಳ ಮೇಲೆ ಕೇಂದ್ರೀಕೃತವಾಗಿವೆ ಮತ್ತು ಅವನನ್ನು ಸಂಕಟಹರಣನನ್ನಾಗಿ ತೋರಿಸುತ್ತವೆ. ಒಂಬತ್ತನೆಯ ಹೆಸರಾದ ಉದಧಿಕ್ರಮಣ ಎಂಬುದರ ಅಕ್ಷರಶಃ ಅರ್ಥ ಸಮುದ್ರವನ್ನು ದಾಟಿದವನು. ಸೀತಾಮಾತೆಯ ಶೋಧನೆಯಲ್ಲಿ ಅವನು ಲಂಕೆಯನ್ನು ತಲುಪಲು ಸಮುದ್ರದ ಮೇಲೆ ಮಾಡಿದ ಬೃಹತ್ ನೆಗೆತವನ್ನು ಇದು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ. ಪೌರಾಣಿಕವಾಗಿ ಇದು ಅವನ ಅಪಾರ ದೈಹಿಕ ಸಾಮರ್ಥ್ಯವನ್ನು ಎತ್ತಿತೋರಿಸುತ್ತದೆ, ಆದರೆ ತಾತ್ವಿಕ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಸಮುದ್ರವು ಸಂಸಾರ ಮತ್ತು ಜನನ ಮರಣಗಳ ಚಕ್ರದ ಸಂಕೇತವಾಗಿದೆ. ಪರಿಪೂರ್ಣವಾದ ಈಶ್ವರ ಭಕ್ತಿಯ ಮೂಲಕ ಒಂದು ಜೀವಾತ್ಮವು ಈ ಅಪಾರವಾದ ಮಾಯಾರೂಪಿ ಭವಸಾಗರವನ್ನು ಸುಲಭವಾಗಿ ದಾಟಬಹುದು ಎಂಬುದನ್ನು ಹನುಮಂತನ ಈ ಹಾರಾಟವು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ. ಹತ್ತನೆಯ ಹೆಸರಾದ ಸೀತಾಶೋಕವಿನಾಶಕ ಎಂದರೆ ಸೀತಾಮಾತೆಯ ದುಃಖವನ್ನು ನಾಶಮಾಡಿದವನು. ಅಶೋಕವನದಲ್ಲಿ ಸೀತೆಯನ್ನು ಕಂಡು ಹಿಡಿದು ಅವಳ ನಿರಾಶೆಯನ್ನು ಆಶಾವಾದವನ್ನಾಗಿ ಬದಲಾಯಿಸಿದನು. ದುಃಖಿತ ಆತ್ಮಕ್ಕೆ ಪರಮಾತ್ಮನ ಸಾಂತ್ವನದ ಸಂದೇಶವನ್ನು ಒದಗಿಸುವ ನಿಜವಾದ ಗುರುವಿನ ಪಾತ್ರವನ್ನು ಇದು ವಿವರಿಸುತ್ತದೆ.
ಹನ್ನೊಂದನೆಯ ಹೆಸರಾದ ಲಕ್ಷ್ಮಣಪ್ರಾಣದಾತಾ ಎಂದರೆ ಲಕ್ಷ್ಮಣನಿಗೆ ಪ್ರಾಣವನ್ನು ನೀಡಿದವನು ಎಂದರ್ಥ. ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಲಕ್ಷ್ಮಣನು ಮೂರ್ಛೆಹೋದಾಗ ಹನುಮಂತನು ಸಂಜೀವಿನಿ ಮೂಲಿಕೆಯಿಂದ ಕೂಡಿದ ಪರ್ವತವನ್ನೇ ಹೊತ್ತು ತಂದನು. ಈ ಪೌರಾಣಿಕ ಘಟನೆಯು ಅವನ ಅದ್ಭುತ ಸಮಯಪ್ರಜ್ಞೆಯನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕವಾಗಿ ಅವನನ್ನು ಪ್ರಾಣವಾಯು ಮತ್ತು ಜೀವಶಕ್ತಿಯ ರಕ್ಷಕನನ್ನಾಗಿ ಸ್ಥಾಪಿಸುತ್ತದೆ. ಅಂತಿಮವಾಗಿ ದಶಗ್ರೀವಸ್ಯ ದರ್ಪಹಾ ಎಂದರೆ ಹತ್ತು ತಲೆಗಳ ರಾವಣನ ಅಹಂಕಾರವನ್ನು ಅಡಗಿಸಿದವನು. ಲಂಕಾದಹನ ಮಾಡುವ ಮೂಲಕ ಹನುಮಂತನು ರಾಕ್ಷಸರಾಜನ ಗರ್ವವನ್ನು ನಾಶಮಾಡಿದನು. ತಾತ್ವಿಕವಾಗಿ ರಾವಣನ ಹತ್ತು ತಲೆಗಳು ಅಹಂಕಾರದಿಂದ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುವ ಹತ್ತು ಇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತವೆ. ಭೌತಿಕ ಅಹಂಕಾರ ಮತ್ತು ಗರ್ವವನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನಾಶಮಾಡುವ ಶುದ್ಧ ಬುದ್ಧಿ ಮತ್ತು ಆತ್ಮಜ್ಞಾನದ ಪ್ರತೀಕವಾಗಿ ಹನುಮಂತನು ನಿಲ್ಲುತ್ತಾನೆ.

Verse 3
ದ್ವಾದಶೈತಾನಿ ನಾಮಾನಿ ಕಪೀಂದ್ರಸ್ಯ ಮಹಾತ್ಮನಃ|
ಸ್ವಾಪಕಾಲೇ ಪಠೇನ್ನಿತ್ಯಂ ಯಾತ್ರಾಕಾಲೇ ವಿಶೇಷತಃ|
ಈ ಶ್ಲೋಕವು ಹನ್ನೆರಡು ಹೆಸರುಗಳ ವಿವರಣೆಯಿಂದ ಅವುಗಳನ್ನು ಪಠಿಸುವ ವಿಧಾನ ಮತ್ತು ನಿಯಮಗಳನ್ನು ಸ್ಪಷ್ಟಪಡಿಸುವತ್ತ ಸಾಗುತ್ತದೆ. ಮೊದಲ ಸಾಲಿನ ಅಕ್ಷರಶಃ ಅರ್ಥ ವಾನರರ ರಾಜನಾದ ಮಹಾತ್ಮ ಹನುಮಂತನ ಈ ಹನ್ನೆರಡು ನಾಮಗಳು ಎಂದು. ಕಪೀಂದ್ರ ಎಂಬ ಪದವು ವಾನರರಲ್ಲಿ ಅವನ ನಾಯಕತ್ವವನ್ನು ಮತ್ತು ಅತ್ಯುನ್ನತ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಗುರುತಿಸುತ್ತದೆ. ಮಹಾತ್ಮನಃ ಎಂಬ ಪದವು ಅವನನ್ನು ಉನ್ನತ ಮಟ್ಟದ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಅಸ್ತಿತ್ವವಾಗಿ ಸ್ಥಾಪಿಸುತ್ತದೆ. ಹನುಮಂತನು ಕೇವಲ ಒಂದು ಪೌರಾಣಿಕ ಪಾತ್ರ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ, ಅವನು ಪರಿಪೂರ್ಣತೆಯನ್ನೈದಿದ ಜಾಗೃತ ಆತ್ಮ ಎಂಬುದನ್ನು ಈ ವಾಕ್ಯವು ವಿವರಿಸುತ್ತದೆ. ಮಹಾತ್ಮ ಎಂದು ಕರೆಯುವ ಮೂಲಕ, ಕೇವಲ ಭೌತಿಕ ರೂಪವನ್ನು ಮೀರಿದ ಮತ್ತು ಹನುಮಂತನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುವ ಆಳವಾದ ತಾತ್ವಿಕ ಜ್ಞಾನ ಹಾಗೂ ಶುದ್ಧ ಪ್ರಜ್ಞೆಯೊಂದಿಗೆ ಬೆರೆಯಲು ಈ ಶ್ಲೋಕವು ಸಾಧಕನನ್ನು ಪ್ರೇರೇಪಿಸುತ್ತದೆ. ಇದು ಕೇವಲ ನಾಮಾವಳಿಯಲ್ಲ, ಬದಲಾಗಿ ಭಕ್ತನ ಉದ್ಧಾರಕ್ಕಾಗಿ ಇರುವ ಮಂತ್ರಗಳು.
ಎರಡನೆಯ ಸಾಲಿನ ಅರ್ಥವೇನೆಂದರೆ, ಪ್ರತಿದಿನ ಮಲಗುವ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಪ್ರಯಾಣ ಮಾಡುವಾಗ ಈ ನಾಮಗಳನ್ನು ಪಠಿಸಬೇಕು. ಪೌರಾಣಿಕ ನಂಬಿಕೆಗಳ ಪ್ರಕಾರ, ನಿದ್ರೆಗೆ ಜಾರುವ ಮುನ್ನ ಈ ಹೆಸರುಗಳನ್ನು ಸ್ಮರಿಸುವುದರಿಂದ ದುಷ್ಟಶಕ್ತಿಗಳಿಂದ ರಕ್ಷಣೆ ಸಿಗುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಅವನ ದೈವಿಕ ಕಾವಲಿನಲ್ಲಿ ಶಾಂತಿಯುತ ನಿದ್ರೆ ಲಭಿಸುತ್ತದೆ. ತಾತ್ವಿಕ ದೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ನಿದ್ರೆ ಎನ್ನುವುದು ಅಜ್ಞಾನದ ಸಂಕೇತ, ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸು ಅಸುರಕ್ಷಿತವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಅಂತಹ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ದೇವರನ್ನು ಸ್ಮರಿಸುವುದು ಉಪಪ್ರಜ್ಞೆ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಯಾವಾಗಲೂ ಪರಮಸತ್ಯದೊಂದಿಗೆ ಸಂಪರ್ಕದಲ್ಲಿರಿಸುತ್ತದೆ. ಪ್ರಯಾಣಕ್ಕೆ ಮುನ್ನ ಈ ನಾಮಗಳನ್ನು ಜಪಿಸುವುದು ಸಮುದ್ರಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಪರ್ವತಗಳನ್ನು ದಾಟಿದ ಆ ಮಹಾ ಯಾತ್ರಿಕನನ್ನು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುವುದೇ ಆಗಿದೆ. ಭೌತಿಕ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಎದುರಾಗುವ ಎಲ್ಲಾ ಅಡೆತಡೆಗಳನ್ನು ನಿವಾರಿಸಲು ಮತ್ತು ಮಾನವ ಜೀವಿತವೆಂಬ ಅಂತಿಮ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಪ್ರಯಾಣದಲ್ಲಿ ಸುರಕ್ಷಿತ ಮಾರ್ಗದರ್ಶನ ಪಡೆಯಲು ಈ ಜಪವು ಸಹಾಯ ಮಾಡುತ್ತದೆ ಎಂದು ನಂಬಲಾಗಿದೆ.

Verse 4
ತಸ್ಯ ಮೃತ್ಯುಭಯಂ ನಾಸ್ತಿ ಸರ್ವತ್ರ ವಿಜಯೀ ಭವೇತ್|
ಈ ಅಂತಿಮ ಶ್ಲೋಕವು ಭಗವಾನ್ ಹನುಮಂತನ ಹನ್ನೆರಡು ನಾಮಗಳನ್ನು ನಿಯಮಿತವಾಗಿ ಜಪಿಸುವುದರಿಂದ ದೊರಕುವ ಅತ್ಯುನ್ನತ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಮತ್ತು ಭೌತಿಕ ಪ್ರಯೋಜನಗಳನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತದೆ. ಶ್ಲೋಕದ ಮೊದಲ ಭಾಗದ ಅಕ್ಷರಶಃ ಅರ್ಥ ಅವನಿಗೆ ಮರಣದ ಭಯವಿರುವುದಿಲ್ಲ ಎಂಬುದು. ಪೌರಾಣಿಕ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ, ಹನುಮಂತನು ಚಿರಂಜೀವಿ, ಅಂದರೆ ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ಶ್ರೀರಾಮನ ಕಥೆ ಇರುವವರೆಗೂ ಜೀವಿಸುವ ವರವನ್ನು ಪಡೆದವನು. ಅವನನ್ನು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುವುದರಿಂದ ಭೌತಿಕ ಆಪತ್ತುಗಳಿಂದ ಮತ್ತು ಅಕಾಲಿಕ ಮರಣದಿಂದ ರಕ್ಷಣೆ ಲಭಿಸುತ್ತದೆ. ತಾತ್ವಿಕ ಕೋನದಲ್ಲಿ ಪರಿಶೀಲಿಸಿದರೆ, ಮರಣಭಯ ಎನ್ನುವುದು ಮಾನವನ ಎಲ್ಲಾ ಆತಂಕಗಳಿಗೆ ಮತ್ತು ಭೌತಿಕ ವ್ಯಾಮೋಹಗಳಿಗೆ ಮೂಲ ಕಾರಣವಾಗಿದೆ. ಈ ಭಯವನ್ನು ಜಯಿಸುವುದು ಅತ್ಯುನ್ನತ ಮಟ್ಟದ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಸಾಕ್ಷಾತ್ಕಾರವನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ. ಭಕ್ತನು ಆತ್ಮದ ಶಾಶ್ವತವಾದ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಂಡಾಗ ಮರಣಭಯವು ದೂರವಾಗುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಹನುಮಂತನ ಅಚಲವಾದ ವಿಶ್ವಾಸವನ್ನು ಅಳವಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಮೂಲಕ ವ್ಯಕ್ತಿಯು ನಶ್ವರವಾದ ಭೌತಿಕ ದೇಹದ ಮಿತಿಗಳನ್ನು ಮೀರಿ ಬೆಳೆಯುತ್ತಾನೆ.
ಶ್ಲೋಕದ ಎರಡನೆಯ ಭಾಗದ ಅರ್ಥ ಅವನು ಎಲ್ಲೆಡೆಯೂ ವಿಜಯಶಾಲಿಯಾಗುತ್ತಾನೆ ಎಂಬುದು. ಇದು ಕೇವಲ ಭೌತಿಕ ಅಥವಾ ಪ್ರಾಪಂಚಿಕ ವ್ಯವಹಾರಗಳಲ್ಲಿನ ವಿಜಯವನ್ನು ಮಾತ್ರವಲ್ಲದೆ, ಆಂತರಿಕ ಹೋರಾಟಗಳಲ್ಲಿಯೂ ವಿಜಯವನ್ನು ಖಚಿತಪಡಿಸುತ್ತದೆ. ಪೌರಾಣಿಕವಾಗಿ ದುಷ್ಟಶಕ್ತಿಗಳ ವಿರುದ್ಧ ಮಾಡಿದ ಎಲ್ಲಾ ಯುದ್ಧಗಳಲ್ಲೂ ಹನುಮಂತನು ಅಜೇಯನಾಗಿ ಉಳಿದನು. ಆಳವಾದ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಈ ದುಷ್ಟಶಕ್ತಿಗಳು ಕೋಪ, ದುರಾಸೆ, ಕಾಮ ಮತ್ತು ಅಹಂಕಾರದಂತಹ ಆಂತರಿಕ ದೋಷಗಳನ್ನು ಪ್ರತಿನಿಧಿಸುತ್ತವೆ. ಎಲ್ಲೆಡೆ ವಿಜಯ ಸಾಧಿಸುವುದೆಂದರೆ ತನ್ನ ಸ್ವಂತ ಮನಸ್ಸು ಮತ್ತು ಇಂದ್ರಿಯಗಳ ಮೇಲೆ ಸಂಪೂರ್ಣ ನಿಯಂತ್ರಣವನ್ನು ಸಾಧಿಸುವುದು. ಈ ಪವಿತ್ರ ನಾಮಗಳನ್ನು ನಿರಂತರವಾಗಿ ಜಪಿಸುವುದರಿಂದ ಪ್ರಾಪಂಚಿಕ ಯಶಸ್ಸಿನ ಜೊತೆಗೆ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಮೋಕ್ಷವೂ ಲಭಿಸುತ್ತದೆ, ಆ ಮೂಲಕ ದೈವಭಕ್ತಿಯಲ್ಲಿ ನೆಲೆನಿಲ್ಲುತ್ತಾ ನಿರ್ಭಯವಾದ ಜೀವನವನ್ನು ನಡೆಸಬಹುದು ಎಂದು ಈ ಶ್ಲೋಕವು ಸಾಧಕನಿಗೆ ಭರವಸೆ ನೀಡುತ್ತದೆ.

ಹನುಮಾನಂಜನಾಸೂನುರ್ವಾಯುಪುತ್ರೋ ಮಹಾಬಲಃ|
ರಾಮೇಷ್ಟಃ ಫಲ್ಗುಣಸಖಃ ಪಿಂಗಾಕ್ಷೋಽಮಿತವಿಕ್ರಮಃ|
ಉದಧಿಕ್ರಮಣಶ್ಚೈವ ಸೀತಾಶೋಕವಿನಾಶಕಃ|
ಲಕ್ಷ್ಮಣಪ್ರಾಣದಾತಾ ಚ ದಶಗ್ರೀವಸ್ಯ ದರ್ಪಹಾ|
ದ್ವಾದಶೈತಾನಿ ನಾಮಾನಿ ಕಪೀಂದ್ರಸ್ಯ ಮಹಾತ್ಮನಃ|
ಸ್ವಾಪಕಾಲೇ ಪಠೇನ್ನಿತ್ಯಂ ಯಾತ್ರಾಕಾಲೇ ವಿಶೇಷತಃ|
ತಸ್ಯ ಮೃತ್ಯುಭಯಂ ನಾಸ್ತಿ ಸರ್ವತ್ರ ವಿಜಯೀ ಭವೇತ್|

Ramaswamy Sastry and Vighnesh Ghanapaathi

Other stotras