காலி புஜங்க ஸ்தோத்திரம்
விஜேதும்ʼ ப்ரதஸ்தே² யதா³ காலகஸ்யாஸுரான் ராவணோ முஞ்ஜமாலிப்ரவர்கா³ன்.
ததா³ காமகாலீம்ʼ ஸ துஷ்டாவ வாக்³பி⁴ர்ஜிகீ³ஷுர்ம்ருʼதே⁴ பா³ஹுவீர்யேண ஸர்வான்..
முஞ்ஜமாலி என்பவனைத் தலைவனாகக் கொண்ட காலకేయ அசுரர்களை வெற்றி கொள்ள ராவணன் புறப்பட்டபோது, போர்க்களத்தில் அனைவரையும் தனது புஜங்களின் வலிமையால் வெல்ல விரும்பியவனாய், காமகாளியை சொற்களால் போற்றித் துதித்தான்.
இந்த ஸ்தோத்திரத்தின் நோக்கத்தை முதல் பாடலே தெளிவாக எடுத்துரைக்கிறது. மாபெரும் வீரனான ராவணன், காலகேயர் எனும் அசுரர் கூட்டத்தை எதிர்கொள்ளச் செல்கிறான்.. தனது ஆற்றல் மீது அவனுக்கு முழு நம்பிக்கை இருந்தாலும், தெய்வீகப் பேரருளின் துணையின்றி முழுமையான வெற்றி சாத்தியமில்லை என்பதை அவன் உணர்ந்திருந்தான். எனவே, போரில் வெல்ல வேண்டும் ('ஜிகீஷுர்') என்ற ஒரே குறிக்கோளுடன், எல்லையற்ற சக்தியின் வடிவமான காமகாளியைத் துதிக்கிறான். இது, ராவணனின் ஆழமான சாக்த வழிபாட்டு ஈடுபாட்டையும், பெரும் செயல்களைத் தொடங்கும் முன் பராசக்தியை வணங்கும் தத்துவத்தையும் காட்டுகிறது.
மஹாவர்தபீ⁴மாஸ்ருக³ப்³த்⁴யுத்த²வீசீபரிக்ஷாலிதா ஶ்ராந்தகந்த²ஶ்மஶானே।
சிதிப்ரஜ்வலத்³வஹ்னிகீலாஜடாலே ஶிவாகாரஶாவாஸனே ஸன்னிஷண்ணாம்॥
பெரிய சுழல்களையுடைய பயங்கரமான ரத்தக் கடலிலிருந்து எழும் அலைகளால் நனைக்கப்பட்ட மயானத்தில், கொழுந்துவிட்டு எரியும் சிதையின் நெருப்பு ஜுவாலைகளையே சடையாகக் கொண்டு, சிவமாகிய சவத்தின் மீது வீற்றிருப்பவளே!
தேவியின் இருப்பிடத்தை ராவணன் வர்ணிக்கிறான். அவள் வசிப்பது அழகிய சோலைகளிலோ பொன் மாளிகைகளிலோ அல்ல; மாறாக, அது படைப்பின் இறுதி நிலையான மயானம். இது வெறும் சுடுகாடு அல்ல, அது ரத்தக் கடல். சம்சாரச் சுழற்சியில் உயிர்கள் சிந்தும் ரத்தத்தின் பெருக்கையே இது குறிக்கிறது. சிதையின் நெருப்பு, யுக முடிவில் அனைத்தையும் அழிக்கும் ஊழித்தீ. அந்தப் பேரழிவின் நெருப்பையே அவள் தன் சடையாகக் கொண்டிருக்கிறாள். மிக முக்கியமாக, அவள் 'சிவாகார சவத்தின்' மீது அமர்ந்திருக்கிறாள். அதாவது, சக்தியாகிய அவள் இல்லையேல், சிவனும் சவமே (செயலற்றவர்). அவளே பிரபஞ்சத்தின் ஆதிசக்தி, இயங்கு சக்தி என்பதை இந்த உருவகம் ஆழமாக உணர்த்துகிறது.
மஹாபை⁴ரவீயோகி³னீடா³கினீபி⁴꞉ கராலாபி⁴ராபாத³லம்ப³த்கசாபி⁴꞉।
ப்⁴ரமந்தீபி⁴ராபீய மத்³யாமிஷாஸ்ரான்யஜஸ்ரம் ஸமம் ஸஞ்சரந்தீம் ஹஸந்தீம்॥
பாதம் வரை நீண்ட கூந்தலைக் கொண்ட மகா பைரவிகள், யோகினிகள், டாகினிகள் போன்ற தனது பயங்கர கணங்களுடன், இடையறாது மது, மாமிசம் மற்றும் ரத்தத்தை அருந்தியவாறு, சிரித்துக்கொண்டே எங்கும் சுற்றித் திரிபவளே!
காளியின் உக்கிரமான பரிவாரங்கள் இங்கு வர்ணிக்கப்படுகின்றனர். அவளுடன் இருப்பவர்கள் உலக மாயைகளைக் கடந்த, அச்சமற்ற கணங்கள். தாந்த்ரீகத்தில் 'மது, மாமிசம், ரத்தம்' என்பவை ஆழமான குறியீட்டுப் பொருட்களைக் கொண்டவை. மது என்பது தெய்வீகப் பரவச நிலையையும், மாமிசம் என்பது உலகப் பற்றுகளை வெல்வதையும், ரத்தம் என்பது ஜீவ சக்தியைக் கட்டுப்படுத்துவதையும் குறிக்கும். அவளும் அவளது கணங்களும் இவற்றை ஏற்பது, அவர்கள் பௌதீக உலகின் கட்டுப்பாடுகளைக் கடந்தவர்கள் என்பதைக் காட்டுகிறது. அவளது சிரிப்பு, அஞ்ஞானத்தையும் அகங்காரத்தையும் கண்டு எள்ளி நகையாடும் பிரபஞ்சத்தின் பேரொலி.
மஹாகல்பகாலாந்தகாத³ம்பி³னீத்விட்பரிஸ்பர்தி³தே³ஹத்³யுதிம் கோ⁴ரநாதா³ம்।
ஸ்பு²ரத்³த்³வாத³ஶாதி³த்யகாலாగ్னிருத்³ரஜ்வலத்³வித்³யுதோ³க⁴ப்ரபா⁴து³ர்நிரீக்ஷ்யாம்॥
மகா கல்பத்தின் இறுதியில் தோன்றும் பிரளய கால மேகத்தின் நிறத்தோடு போட்டியிடும் உடல் ஒளியைக் கொண்டவளே! பயங்கரமான முழக்கத்தைச் செய்பவளே! பன்னிரு சூரியர்கள், காலாக்கினி ருத்திரன், மற்றும் கோடி மின்னல் கூட்டத்தின் பேரொளியை ஒத்தவளாக இருப்பதால், காண்பதற்கே அரியவளாய் ஒளிர்பவளே!
இங்கே தேவியின் பிரம்மாண்டமான, அண்ட சராசர வடிவம் வர்ணிக்கப்படுகிறது. அவளது நிறம், அனைத்தையும் தன்னுள் ஒடுக்கும் பிரளய காலத்து கார்மேகத்தின் நிறம். அவளது குரல், பிரபஞ்சமே நடுங்கும் 'கோர நாதம்'. அவளது ஒளி, ஊழிக்காலத்தில் உலகை அழிக்கத் தோன்றும் பன்னிரு சூரியர்கள், காலாக்கினி ருத்திரன் மற்றும் கோடி மின்னல்களின் ஒளியை விடப் பிரகாசமானது. அத்தகைய தெய்வீகப் பேரொளியை சாதாரணக் கண்களால் காண இயலாது ('துர்நிரீக்ஷ்யாம்'). அவள் மனித உருவில் உள்ள தெய்வம் அல்ல, பிரபஞ்சத்தின் ஆதி அந்தமே அவள்தான் என்பதை இது காட்டுகிறது.
லஸன்னீலபாஷாணநிர்மாணவேதி³ப்ரப⁴ஶ்ரோணிபி³ம்பா³ம் சலத்பீவரோரும்।
ஸமுத்துங்க³பீனாயதோரோஜகும்ப⁴ம் கடித்³ரந்த்தி²தத்³வீபிக்ருத்³யுத்தரீயாம்॥
நீலக்கல் பீடத்தைப் போன்ற பிரகாசமான பரந்த இடுப்பையும், அசைகின்ற பருத்த தொடைகளையும் கொண்டவளே! உயர்ந்த, பருத்த, பரந்த மார்பகக் குடங்களைக் கொண்டவளே! இடையில் புலித்தோலை ஆடையாகக் கட்டியவளே!
தேவியின் உடல் வர்ணனை, அழகியலை விட அவளது சக்தியின் குறியீடுகளை விளக்குகிறது. அவளது பரந்த இடுப்பு, பிரபஞ்சங்கள் அனைத்தையும் தாங்கும் ஆதார பீடத்தைக் குறிக்கிறது. பருத்த மார்பகங்கள், பிரபஞ்சத்தில் உள்ள அனைத்து உயிர்களுக்கும் ஊட்டமளிக்கும் அன்னை அவள் என்பதைக் குறிக்கின்றன. அவள் இடையில் அணிந்திருக்கும் புலித்தோல், மிருகத்தனமான குணங்களையும், அகங்காரத்தையும் அவள் அடக்கி ஆள்பவள் என்பதன் சின்னமாகும். சிவனும் புலித்தோலை அணிந்திருப்பது, சிவனும் சக்தியும் ஒன்றே என்ற தத்துவத்தை நினைவூட்டுகிறது.
ஸ்ரவத்³ரக்தவல்க³ன்ன்ருமுண்டா³வநத்³தா⁴ஸ்ருகா³ப³த்³த⁴நக்ஷத்ரமாலைகஹாராம்।
ம்ருத³ப்³ரஹ்மகுல்யோபக்லுப்தாங்க³பூ⁴ஷாம் மஹாஅட்டாஹாஸைர்ஜக³த் த்ராஸயந்தீம்॥
ரத்தம் சொட்டும் துடிக்கும் மனிதத் தலைகளை, ரத்த நாளங்களையே சரடாகக் கொண்டு கோர்க்கப்பட்ட நட்சத்திர மாலை போன்ற ஒற்றை ஆரத்தை அணிந்தவளே! இறந்த பிரம்மர்களின் எலும்புகளால் செய்யப்பட்ட ஆபரணங்களை அணிந்தவளே! தனது பெருத்த அட்டகாசச் சிரிப்பால் உலகத்தையே நடுங்கச் செய்பவளே!
காளியின் மிக முக்கியமான ஆபரணமான முண்டமாலை இங்கு வர்ணிக்கப்படுகிறது. இந்த மண்டை ஓடுகள், அவள் அழித்த அசுரர்களின் தலைகள் மட்டுமல்ல; அவை சமஸ்கிருதத்தின் 50 அக்ஷரங்களையும் (எழுத்துக்களையும்) குறிக்கின்றன. ஒலியிலிருந்தே பிரபஞ்சம் தோன்றியது என்பதால், அவளே படைப்பின் மூலமான சப்தப் பிரம்மம் என்பதை இது காட்டுகிறது. எண்ணற்ற பிரம்மாக்கள் தோன்றி மறைவார்கள், ஆனால் அவள் நித்தியமானவள் என்பதை, அவர்களின் எலும்புகளை ஆபரணமாக அணிவது காட்டுகிறது. அவளது அட்டகாசச் சிரிப்பு, தீய சக்திகளுக்கு அச்சத்தையும், பக்தர்களுக்கு அபயத்தையும் அளிக்கிறது.
நிபீதாநநாந்தாமிதோத்³த்⁴ருத்தரக்தோச்ச²லத்³தா⁴ரயா ஸ்நாபிதோரோஜயுக்³மாம்।
மஹாதீ³ர்க⁴த³ம்ஷ்ட்ராயுக³ன்யஞ்சத³ஞ்சல்லலல்லேலிஹானோக்³ரஜிஹ்வாக்³ரபா⁴க³ம்॥
பருகியபின் வாயிலிருந்து பீறிட்டு வழியும் ரத்த தாரையால் தனது இரு மார்பகங்களையும் நனைப்பவளே! மிக நீண்ட இரு கோரப்பற்களுக்குக் கீழே தொங்கும், அசைந்தாடும், நக்கும் உக்கிரமான நாக்கின் நுனியைக் கொண்டவளே!
தேவியின் உக்கிரமான முகத்தோற்றம் விவரிக்கப்படுகிறது. அவள் ரத்தத்தை அருந்துவது, தீய சக்திகளையும், ஜீவன்களின் ரஜோ குணத்தையும் (தீவிர உணர்ச்சி) தன்னுள் ஈர்த்து அழிப்பதைக் குறிக்கிறது. அந்த ரத்தம் அவள் மார்பகங்களில் வழிவது, அழிவும் ஆக்கமும் அவளிடமிருந்தே நிகழ்கின்றன என்பதைக் காட்டுகிறது. வெளியே நீண்டிருக்கும் அவளது நாக்கு, அடக்க முடியாத பிரபஞ்ச சக்தியின் குறியீடு. அவளது கோரப்பற்கள், தமோ குணத்தை (அறியாமை, மந்தநிலை) அழிப்பதைக் குறிக்கின்றன.
சலத்பாத³பத்³மத்³வயாம்பி³முக்தப்ரкомпаலிஸுஸ்நிக்த⁴ஸம்ப்⁴ருக்³னகேஶாம்।
பத³ந்யாஸஸம்பா⁴ரபீ⁴தாஹிராஜாநநோத்³க³ச்ச²தா³த்மஸ்துதிவ்யஸ்தகர்ணாம்॥
அசைந்தாடும் அவளது இரு தாமரைத் திருவடிகளிலும் தொங்கும், அலைபாயும், மென்மையான, சுருண்ட கூந்தலைக் கொண்டவளே! அவளது திருவடி அசைவுகளின் பாரத்தால் அஞ்சிய ஆதிசேஷன், தன்னைக் காக்க வேண்டிக்கொள்ளும் ஸ்தோத்திரங்களைக் கேட்பதில் பிஸ்தமான காதுகளை உடையவளே!
தேவியின் கூந்தல் அவள் பாதம் வரை நீண்டு, அவள் நடக்கும்போது அசைந்தாடுவது, அவளது எல்லையற்ற, கட்டற்ற சக்தியைக் குறிக்கிறது. அவள் நடக்கும்போது ஏற்படும் அதிர்வால், இந்த உலகத்தையே தாங்கும் ஆதிசேஷனே பயப்படுகிறான் என்பது, அவளது சக்தி பிரபஞ்சத்தின் ஆதார சக்திகளையும் விட மேலானது என்பதைக் காட்டுகிறது. அந்த ஆதிசேஷனே அவளைத் துதித்து அபயம் கோரும்போது, அவள் அதைக் கேட்கிறாள். இது, சரணடைந்தவர்களைக் காக்கும் அவளது கருணைப் பக்கத்தையும் மறைமுகமாகக் காட்டுகிறது.
மஹாபீ⁴ஷணாம் கோ⁴ரவிம்ஶார்த்³த⁴வக்த்ரைஸ்ததா²ஸப்தவிம்ஶான்விதைர்லோசனைஶ்ச।
புரோத³க்ஷவாமே த்³விநேத்ரோஜ்வலாப்⁴யாம் ததா²ந்யானனே த்ரித்ரிநேத்ராபி⁴ராமாம்॥
மிகவும் பயங்கரமானவளும், இருபத்தி ஏழு முகங்களையும் (இருபத்தேழரை அல்ல, இது தவறான புரிதல்; 'விம்ஶ அர்த⁴' என்பது பத்து, 'சப்த விம்ஶ' என்பது இருபத்தி ஏழு. இது இருபத்தி ஏழு முகங்களைக் குறிக்கலாம்), அதற்கேற்ற கண்களையும் கொண்டவளே! முன்னால் உள்ள வலது மற்றும் இடதுபுற முகங்களில் இரண்டு கண்களுடனும், மற்ற முகங்களில் மூன்று மூன்று கண்களுடனும் அழகாக விளங்குபவளே!
தேவியின் பல முகங்கள், அவள் ஒரே நேரத்தில் பிரபஞ்சத்தின் அனைத்து திசைகளிலும், அனைத்து நிகழ்வுகளிலும் கவனம் செலுத்துகிறாள் என்பதைக் காட்டுகின்றன. 27 என்ற எண், 27 நட்சத்திரங்களைக் குறிப்பதாகக் கொள்ளலாம், இதன் மூலம் அவள் காலத்தையும் பிரபஞ்சத்தையும் ஆள்பவள் என்பது புலனாகிறது. சில முகங்களில் இரு கண்கள் (இம்மையைக் குறிப்பது) மற்றும் சிலவற்றில் மூன்று கண்கள் (முக்காலத்தையும் உணரும் ஞானக்கண்) இருப்பது, அவள் பௌதீக மற்றும் ஆன்மீக உலகங்கள் இரண்டையும் ஆள்பவள் என்பதைக் காட்டுகிறது.
லஸத்³வீபிஹர்ய்யக்ஷபே²ருப்லவங்க³க்ரமேலர்க்ஷதாரக்ஷத்³விபக்³ராஹவாஹை꞉।
முகை²ரீத்³ருʼஶாகாரிதைர்ப்⁴ராஜமானாம் மஹாபிங்க³லோத்³யஜ்ஜடாஜூடபா⁴ராம்॥
புலி, சிங்கம், நரி, குரங்கு, ஒட்டகம், கரடி, ஓநாய், யானை, முதலை போன்ற வடிவங்களைக் கொண்ட முகங்களால் பிரகாசிப்பவளே! பொன்னிறத்தில் ஒளிவீசும் பெரிய சடைமுடியின் பாரத்தைச் சுமப்பவளே!
தேவியின் முகங்கள் பல்வேறு விலங்குகளின் வடிவங்களைக் கொண்டிருப்பது, பிரபஞ்சத்தில் உள்ள அனைத்து உயிரினங்களின் வடிவமும், குணமும், சக்தியும் அவளே என்பதைக் காட்டுகிறது. படைக்கப்பட்ட அனைத்து ஜீவராசிகளின் மூலமும் அவளே. அவளது பொன்னிறச் சடை, ஞானத்தின் ஒளியையும், யோக சக்தியையும் குறிக்கிறது.
பு³ஜை꞉ ஸப்தவிம்ஶாங்கிதைர்வாமபா³கே⁴ யுதாம் த³க்ஷிணே சாபி தாவத்³பி⁴ரேவ।
க்ரமாத்³ரத்னமாலாம் கபாலம் ச ஶுஷ்கம் ததஶ்சர்மபாஶம் ஸுதீ³ர்க⁴ம் த³தா⁴னாம்॥
இருபத்தேழு கரங்களை இடதுபுறத்திலும், அத்தனை கரங்களை வலதுபுறத்திலும் கொண்டவளே! அவற்றில் வரிசைப்படி, இடது கரங்களில் ரத்தினமாலை, உலர்ந்த மண்டை ஓடு, நீண்ட தோல் கயிறாகிய பாசக்கயிறு ஆகியவற்றைத் தரித்திருப்பவளே!
தேவியின் எண்ணற்ற கரங்களின் வர்ணனை தொடங்குகிறது. 54 கரங்கள் அவளது அளவற்ற ஆற்றலையும், ஒரே நேரத்தில் பல செயல்களைச் செய்யும் திறனையும் குறிக்கின்றன. இனிவரும் வரிகளில் அவள் கரங்களில் ஏந்தியுள்ள ஆயுதங்களும் பொருட்களும் விவரிக்கப்படும். இடக்கையில் உள்ள பொருட்கள் பொதுவாக பிரபஞ்சத்தை ஒடுக்கும், கட்டுப்படுத்தும் தத்துவங்களைக் குறிக்கின்றன. 'ரத்தினமாலை' வரங்களையும், 'கபாலம்' சம்சார பந்தங்களிலிருந்து விடுதலையையும், 'பாசக்கயிறு' மாயையையும் தீய சக்திகளையும் கட்டுப்படுத்தும் ஆற்றலையும் குறிக்கின்றன.
தத꞉ ஶக்திக²ட்வாங்க³முண்ட³ம்ʼ பு⁴ஶுண்டீ³ம்ʼ த⁴னுஶ்சக்ரக⁴ண்டாஶிஶுப்ரேதஶைலான்.
ததோ நாரகங்காலப³ப்⁴ரூரகோ³ன்மாத³வம்ʼஶீம்ʼ ததா² முத்³க³ரம்ʼ வஹ்னிகுண்ட³ம்..
அதன்பின், சக்தி ஆயுதம், கட்வாங்கம், வெட்டப்பட்ட தலை, புசுண்டி, வில், சக்கரம், மணி, குழந்தை, பிரேதம், மலை, நரகத்தின் எலும்புக்கூடு, பழுப்பு நிற பாம்பு, உன்மத்தமூட்டும் புல்லாங்குழல், முட்கரம், மற்றும் அக்னி குண்டம் ஆகியவற்றை (இடக்கரங்களில்) தரித்திருப்பவளே!
இடக்கரங்களில் உள்ள ஒவ்வொரு பொருளும் ஒரு குறியீடு. 'சக்தி' ஆயுதம் அவளது இச்சா சக்தியையும், 'கட்வாங்கம்' தாந்த்ரீக சித்திகளையும், 'வெட்டப்பட்ட தலை' அகங்கார அழிப்பையும், 'சக்கரம்' தர்மத்தையும், 'மணி' பிரணவ நாதத்தையும், 'குழந்தை' மற்றும் 'பிரேதம்' படைப்பு மற்றும் அழிவையும், 'அக்னி குண்டம்' பிரபஞ்ச அழிப்பையும் குறிக்கின்றன. 'உன்மத்தமூட்டும் புல்லாங்குழல்' என்பது, அவளது மாயையில் உலகம் மயங்கிக் கிடப்பதைக் காட்டுகிறது.
அதோ⁴ ட³ம்மரும் பாரிக⁴ம் பி⁴ந்தி³பாலம் ததா² மௌஶலம் பட்டிஶம் ப்ராஶமேவம்।
ஶதக்⁴னீம் ஶிவாபோதகம் சாத² த³க்ஷிணே மஹாரத்னமாலாம் ததா² கர்துக²ட்³கௌ³॥
கீழே, உடுக்கை, இரும்பு உலக்கை, பிந்திபாலம், உலக்கை, பட்டிசம், ப்ராசம், சதக்னி, நரிக்குட்டி ஆகியவற்றை (இடக்கரங்களில்) தரித்தவளே! பின் வலது கரங்களில், பெரிய ரத்தின மாலை, கத்தி மற்றும் வாள் ஆகியவற்றைத் தரித்திருப்பவளே!
இடக்கரங்களின் ஆயுதப் பட்டியல் முடிகிறது. 'உடுக்கை' சிருஷ்டியின் நாதத்தைக் குறிக்கிறது. இனி வலது கரங்களின் வர்ணனை தொடங்குகிறது. வலது கரம் அருளையும், செயலையும், தர்ம ஸ்தாபனத்தையும் குறிக்கிறது. 'ரத்தின மாலை' அருளையும், 'கத்தி' மற்றும் 'வாள்' போன்றவை அஞ்ஞானத்தையும் தீய சக்திகளையும் வெட்டி வீழ்த்தும் ஞானத்தையும் ஆற்றலையும் குறிக்கின்றன.
சலத்தர்ஜனீமங்கு³ஶம் த³ண்ட³முக்³ரம் லஸத்³ரத்னகும்ப⁴ம் த்ரிஶூலம் ததை²வ।
ஶரான் பாஶுபத்யாம்ʼஸ்ததா² பஞ்ச குந்தம் புன꞉ பாரிஜாதம் சு²ரீம் தோமரம் ச॥
அசைந்தாடும் தர்ஜனி முத்திரை, அங்குசம், உக்கிரமான தண்டம், பிரகாசிக்கும் ரத்தின கலசம், திரிசூலம், பாசுபத அஸ்திரங்கள், ஐந்து ஈட்டிகள், பாரிஜாத மலர், சிறிய கத்தி, மற்றும் தோமரம் எனும் ஆயுதத்தை (வலக்கரங்களில்) தரித்தவளே!
வலக்கரங்களில் உள்ள பொருட்கள் அருளையும் பாதுகாப்பையும் குறிக்கின்றன. 'தர்ஜனி முத்திரை' எச்சரிக்கையையும், 'அங்குசம்' பக்தர்களை நல்வழிப்படுத்துவதையும், 'திரிசூலம்' முக்குணங்களையும் அழிக்கும் சக்தியையும், 'பாசுபத அஸ்திரம்' சிவனின் மகாசக்தியையும், 'பாரிஜாத மலர்' பக்தர்களின் விருப்பங்களை நிறைவேற்றுவதையும் குறிக்கின்றன.
ப்ரஸூனஸ்ரஜம் டி³ண்டி³மம் க்³ருத்³த்⁴ரராஜம் தத꞉ கோரகம் மாம்ʼஸக²ண்ட³ம் ஶ்ருவம் ச।
ப²லம் பீ³ஜபூராஹ்வயம் சைவ ஸூசீம் ததா² பர்ஶுமேவம் க³தா³ம் யஷ்டிமுக்³ராம்॥
பூமாலை, டிண்டிமம் எனும் வாத்தியம், கழுகுகளின் அரசன், மலர் மொட்டு, மாமிசத் துண்டு, யாகக் கரண்டி, மாதுளம்பழம், ஊசி, கோடரி, கதை, மற்றும் உக்கிரமான தடி ஆகியவற்றை (வலக்கரங்களில்) தரித்தவளே!
இங்குள்ள பொருட்கள் படைத்தல், காத்தல், அழித்தல் மூன்றையும் குறிக்கின்றன. 'பூமாலை', 'மலர் மொட்டு', 'மாதுளம்பழம்' ஆகியவை படைப்பையும் அழகையும் குறிக்கின்றன. 'யாகக் கரண்டி' தேவர்களுக்கு ஹவிஸை அளித்து உலகைக் காப்பதைக் குறிக்கிறது. 'மாமிசத் துண்டு' சம்ஹாரத்தைக் குறிக்கிறது. 'கோடரி', 'கதை' போன்றவை தீமையை அழிக்கும் ஆற்றலைக் காட்டுகின்றன.
ததோ வஜ்ரமுஷ்டிம் குணமாக³ம் ஸுகோ⁴ரம் ததா² லாலனம் தா⁴ரயந்தீம் பு⁴ஜைஸ்தை꞉।
ஜவாபுஷ்பரோசிஷ்ப²ணீந்த்³ரோபக்லுப்தக்வணன்னூபுரத்³வந்த்³வஸக்தாங்க்⁴ரிபத்³மாம்॥
அதன்பின், வஜ்ராயுதம், முஷ்டி, கோரமான பிணம், மற்றும் தாலாட்டும் முத்திரை ஆகியவற்றை அந்த கரங்களால் தரித்தவளே! செம்பருத்திப் பூவைப் போன்ற சிவந்த நாகராஜனால் செய்யப்பட்ட, ஒலிக்கும் இரு சிலம்புகள் பொருத்தப்பட்ட தாமரை போன்ற திருவடிகளைக் கொண்டவளே!
வலக்கரங்களின் ஆயுதப் பட்டியல் முடிகிறது. அவளது திருவடிகளில் உள்ள சிலம்புகள், சாதாரண உலோகத்தால் ஆனவை அல்ல; அவை சிவந்த நாகங்களால் ஆனவை. இது, குண்டலினி சக்தியை அவள் முழுமையாகத் தன் கட்டுப்பாட்டில் வைத்திருக்கிறாள் என்பதைக் குறிக்கிறது. அவள் நடக்கும்போது எழும் ஒலி, பிரபஞ்ச இயக்கத்தின் ஆதாரமான பிரணவ நாதமாகும்.
மஹாபீதகும்பீ⁴னஸாவத்³த⁴னத்³த⁴ஸ்பு²ரத்ஸர்வஹஸ்தோஜ்ஜ்வலத்கங்க³ணாம் ச।
மஹாபாடலத்³யோதித³ர்வீகரேந்த்³ராவஸக்தாங்க³த³வ்யூஹஸம்ʼஶோப⁴மானாம்॥
பெரிய மஞ்சள் நிற முதலையால் செய்யப்பட்ட, ஒளிவீசும் கங்கணங்களை எல்லா கைகளிலும் அணிந்தவளே! வெளிர் சிவப்பு நிறத்தில் ஒளிரும் பாம்புகளின் அரசனால் செய்யப்பட்ட தோள்வளைகளின் வரிசையால் மிகவும் பிரகாசிப்பவளே!
அவளது ஆபரணங்கள் தங்கம், வெள்ளியால் ஆனவை அல்ல; அவை உக்கிரமான உயிரினங்களின் பாகங்களால் ஆனவை. 'முதலை' காலத்தையும், நீரிலும் நிலத்திலும் வாழும் ஆற்றலையும் குறிக்கிறது. 'பாம்புகள்' குண்டலினி சக்தியையும், மறைபொருளான ஞானத்தையும், மரணத்தையும் குறிக்கின்றன. அவற்றை அவள் ஆபரணங்களாக அணிவது, அந்த சக்திகளை எல்லாம் அவள் ஆள்கிறாள் என்பதைக் காட்டுகிறது.
மஹாधूஸரத்த்விட்³பு⁴ஜங்கே³ந்த்³ரக்லுப்தஸ்பு²ரச்சாருகாடேயஸூத்ராபி⁴ராமாம்।
சலத்பாண்டு³ராஹீந்த்³ரயஜ்ஞோபவீதத்விடு³த்³பா⁴ஸிவக்ஷ꞉ஸ்த²லோத்³யத்கபாடாம்॥
பெரிய சாம்பல் நிறத்தில் ஒளிரும் நாகராஜனால் செய்யப்பட்ட அழகிய அரைஞாண் கயிற்றால் ரம்மியமானவளே! அசைகின்ற வெண்ணிற நாகராஜனை பூணூலாக அணிந்ததால் பிரகாசிக்கும், கதவு போன்ற விசாலமான மார்பைக் கொண்டவளே!
வெண்ணிற நாகத்தை 'யக்ஞோபவீதமாக' (பூணூல்) அணிந்திருப்பது ஒரு சக்திவாய்ந்த குறியீடு. பூணூல் என்பது சமூக அமைப்பின் சின்னம். ஆனால் அவளோ, அந்த சமூகக் கட்டுகளுக்கெல்லாம் அப்பாற்பட்டவள், அவளே பரம்பொருள் என்பதை உணர்த்த, நாகத்தையே பூணூலாக அணிகிறாள். அவளது விசாலமான மார்பு, பிரபஞ்சம் முழுவதற்கும் அடைக்கலம் தரும் அவளது எல்லையற்ற கருணையைக் குறிக்கிறது.
பிஷங்கோ³ரகே³ந்த்³ராவநத்³தா⁴வஶோபா⁴மலாமோஹபீ³ஜாங்க³ஸம்ʼஶோபி⁴தே³ஹாம்।
மஹாசித்ரிதாஶீவிஷேந்த்³ரோபக்லுப்தஸ்பு²ரச்சாருதாடங்க³வித்³யோதிகர்ணாம்॥
பொன்னிற நாகராஜனால் கட்டப்பட்டு, களங்கமற்ற மோக பீஜ மந்திரத்தால் பிரகாசிக்கும் உடலைக் கொண்டவளே! மிகவும் சித்திர வேலைப்பாடுகள் கொண்ட விஷ நாகங்களால் செய்யப்பட்ட ஒளிவீசும் அழகிய தோடுகளால் பிரகாசிக்கும் காதுகளை உடையவளே!
அவளது உடல், வெறும் சதை அல்ல; அது 'மோக பீஜ' மந்திரத்தின் வடிவம். 'க்லீம்' போன்ற பீஜாட்சர மந்திரங்களின் ஆற்றலால் ஆனவள் அவள். அவளது காதணிகளும் கொடிய விஷ நாகங்களால் ஆனவை. இது, நல்ல சொற்களையும், தீய சொற்களையும் அவள் சமமாகவே கேட்கிறாள் என்பதையும், அவளைப் பொறுத்தவரை அனைத்தும் அவளது லீலையே என்பதையும் குறிக்கிறது.
வலக்ஷாஹிராஜாவனத்³தோ⁴ர்த்⁴வபா⁴ஸிஸ்பு²ரத்பிங்க³லோத்³யஜ்ஜடாஜூடபா⁴ராம்.
மஹாஶோணபோ⁴கீ³ந்த்³ரநிஸ்யூதமூண்டோ³ல்லஸத்கிங்கணீஜாலஸம்ʼஶோபி⁴மத்⁴யாம்..
வெண்ணிற நாகராஜனால் மேல்நோக்கிக் கட்டப்பட்டு ஒளிவீசும் பொன்னிறச் சடையின் பாரத்தைக் கொண்டவளே! பெரிய செந்நிற நாகராஜனால் கோர்க்கப்பட்ட மண்டை ஓடுகளால் ஆன, பளபளக்கும் கிண்கிணி மாலைகளால் பிரகாசிக்கும் இடையை உடையவளே!
அவளது சடைமுடியை வெண்ணிற நாகம் தாங்கிப் பிடிப்பது, குண்டலினி சக்தி உச்ச நிலையை அடைந்து, சகஸ்ராரத்தில் நிலைபெறுவதைக் குறிக்கிறது. அவளது இடையில் அணிந்திருக்கும் ஒட்டியாணம், மண்டை ஓடுகளால் ஆனது. அதை ஒரு செந்நிற நாகம் கோர்த்திருக்கிறது. இதுவும் அவளது சம்ஹார ரூபத்தையும், காலத்தை அவள் கட்டுப்படுத்துவதையும் மீண்டும் ஒருமுறை வலியுறுத்துகிறது.
ஸதா³ ஸம்ʼஸ்மராமீத்³ருʼஶீம்ʼ காமகாலீம்ʼ ஜயேயம்ʼ ஸுராணாம்ʼ ஹிரண்யோத்³ப⁴வானாம்.
ஸ்மரேயுர்ஹி யே(அ)ன்யே(அ)பி தே வை ஜயேயு꞉ விபக்ஷான்ம்ருʼதே⁴ நாத்ர ஸந்தே³ஹலேஶ꞉..
இத்தகைய காமகாளியை நான் எப்போதும் தியானிக்கிறேன். நான் தேவர்களையும், பிரம்மாவின் வம்சத்தில் பிறந்தவர்களையும் (அசுரர்களையும்) வெல்வேனாக! வேறு எவரேனும் அவளை நினைத்தாலும், அவர்களும் போர்க்களத்தில் தங்கள் எதிரிகளை நிச்சயம் வெல்வார்கள். இதில் சிறிதும் சந்தேகமில்லை.
ராவணன் தனது நீண்ட தியான வர்ணனையை முடித்து, அதன் பலனை உரைக்கிறான். 'நான் தியானிக்கும் இந்த உக்கிர காளியின் அருளால், நான் அனைவரையும் வெல்வேன்' என்று பிரகடனம் செய்கிறான். இது வெறும் ஸ்தோத்திரம் அல்ல, ஒரு தியான மந்திரம் என்பதை அவன் தெளிவுபடுத்துகிறான். மேலும், இந்த ஸ்தோத்திரத்தின் பலன் தனக்கு மட்டுமல்ல, இதை ஜபிக்கும் வேறு எவருக்கும் கிடைக்கும் என்று கூறுகிறான். இது இந்த ஸ்தோத்திரத்தின் 'பலஸ்ருதி' அல்லது பயனைக் கூறும் பகுதியாகும்.
படி²ஷ்யந்தி யே மத்க்ருதம் ஸ்தோத்ரராஜம் முதா³ பூஜையித்வா ஸதா³ காமகாளீம்।
ந ஶோகோ ந பாபம் ந வா து³꞉க²தை³ன்யம் ந ம்ருத்யுர்ன ரோகோ³ ந பீ⁴திர்ன சாபத்॥
என்னால் செய்யப்பட்ட இந்த ஸ்தோத்திரங்களின் அரசனான துதியை, காமகாளியை எப்போதும் மகிழ்ச்சியுடன் பூஜித்துவிட்டுப் படிப்பவர்களுக்கு, சோகம், பாவம், துக்கம், வறுமை, மரணம், நோய், பயம், அல்லது ஆபத்து ஆகியவை ஒருபோதும் ஏற்படாது.
ராவணன் இந்த ஸ்தோத்திரத்தைப் படிப்பவர்களுக்குக் கிடைக்கும் நன்மைகளை விரிவாகக் கூறுகிறான். இது ஒரு கவசம் போலச் செயல்பட்டு, வாழ்வில் ஏற்படும் அனைத்து எதிர்மறை விஷயங்களிலிருந்தும் பக்தனைக் காக்கும் என்று அவன் உறுதியளிக்கிறான். சோகம், பாவம், வறுமை போன்ற மன மற்றும் பொருள் ரீதியான துன்பங்களிலிருந்தும், நோய், மரணம், பயம் போன்ற உடல் மற்றும் உணர்வு ரீதியான துன்பங்களிலிருந்தும் இந்த ஸ்தோத்திரம் விடுதலை அளிக்கும்.
த⁴னம்ʼ தீ³ர்க⁴மாயு꞉ஸுக²ம்ʼ பு³த்³தி⁴ரோஜோ யஶ꞉ ஶர்ம போ⁴கா³꞉ ஸ்த்ரிய꞉ ஸூனவஶ்ச.
ஶ்ரியோ மங்க³லம்ʼ பு³த்³தி⁴ருத்ஸாஹ ஆஜ்ஞா லய꞉ ஶர்ம ஸர்வவித்³யா ப⁴வேன்முக்திரந்தே..
செல்வம், நீண்ட ஆயுள், சுகம், புத்தி, வீரியம், புகழ், இன்பம், நல்ல மனைவி, நன்மக்கள், ஐஸ்வர்யம், மங்களம், ஞானம், உற்சாகம், கட்டளையிடும் சக்தி, ஐக்கியம், ஆனந்தம், மற்றும் எல்லா வித்யைகளும் கிடைக்கும். முடிவில் முக்தியும் கைகூடும்.
இந்த இறுதி வரி, காமகாளியின் ஆராதனை ஒருவருக்கு இம்மை மற்றும் மறுமைப் பயன்கள் இரண்டையும் அளிக்கும் என்பதைத் தெளிவாகக் கூறுகிறது. பொருள்சார்ந்த ('போகம்') தேவைகளான செல்வம், ஆயுள், புகழ், குடும்பம் போன்றவை நிறைவேறுவது மட்டுமல்லாமல், ஞானம், உற்சாகம், தலைமைப் பண்பு போன்ற அக ஆற்றல்களும் வளரும். எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக, இந்த வாழ்வின் முடிவில், பிறவிச் சுழற்சியிலிருந்து விடுதலை அளிக்கும் 'முக்தி'யையும் அவள் அருள்வாள். இவ்வாறு, உக்கிரமான வடிவத்தில் இருந்தாலும், அவளது கருணை பக்தர்களுக்கு எல்லா நன்மைகளையும் வழங்கி, இறுதியில் தன்னுடன் இணைத்துக் கொள்கிறது.
விஜேதும்ʼ ப்ரதஸ்தே² யதா³ காலகஸ்யா-
ஸுரான் ராவணோ முஞ்ஜமாலிப்ரவர்ஹான் .
ததா³ காமகாலீம்ʼ ஸ துஷ்டாவ
வாக்³பி⁴ர்ஜிகீ³ஷுர்ம்ருʼதே⁴ பா³ஹுவீர்ய்யேண ஸர்வான் ..
மஹாவர்த்தபீ⁴மாஸ்ருʼக³ப்³த்⁴யுத்த²வீசீ-
பரிக்ஷாலிதா ஶ்ராந்தகந்த²ஶ்மஶானே .
சிதிப்ரஜ்வலத்³வஹ்னிகீலாஜடாலே
ஶிவாகாரஶாவாஸனே ஸந்நிஷண்ணாம் ..
மஹாபை⁴ரவீயோகி³னீடா³கினீபி⁴꞉
கராலாபி⁴ராபாத³லம்ப³த்கசாபி⁴꞉ .
ப்⁴ரமந்தீபி⁴ராபீய மத்³யாமிஷாஸ்ரான்யஜஸ்ரம்ʼ
ஸமம்ʼ ஸஞ்சரந்தீம்ʼ ஹஸந்தீம் ..
மஹாகல்பகாலாந்தகாத³ம்பி³னீ-
த்விட்பரிஸ்பர்த்³தி⁴தே³ஹத்³யுதிம்ʼ கோ⁴ரநாதா³ம் .
ஸ்பு²ரத்³த்³வாத³ஶாதி³த்யகாலாக்³நிருத்³ர-
ஜ்வலத்³வித்³யுதோ³க⁴ப்ரபா⁴து³ர்நிரீக்ஷ்யாம் ..
லஸந்நீலபாஷாணநிர்மாணவேதி³-
ப்ரப⁴ஶ்ரோணிபி³ம்பா³ம்ʼ சலத்பீவரோரும் .
ஸமுத்துங்க³பீனாயதோரோஜகும்பா⁴ம்ʼ
கடிக்³ரந்தி²தத்³வீபிக்ருʼத்த்யுத்தரீயாம் ..
ஸ்ரவத்³ரக்தவல்க³ந்ந்ருʼமுண்டா³வனத்³தா⁴-
ஸ்ருʼகா³ப³த்³த⁴நக்ஷத்ரமாலைகஹாராம் .
ம்ருʼதப்³ரஹ்மகுல்யோபக்ல்ருʼப்தாங்க³பூ⁴ஷாம்ʼ
மஹாட்டாட்டஹாஸைர்ஜக³த் த்ராஸயந்தீம் ..
நிபீதானனாந்தாமிதோத்³த்⁴ருʼத்தரக்தோ-
ச்ச²லத்³தா⁴ரயா ஸ்னாபிதோரோஜயுக்³மாம் .
மஹாதீ³ர்க⁴த³ம்ʼஷ்ட்ராயுக³ன்யஞ்சத³ஞ்ச-
ல்லலல்லேலிஹானோக்³ரஜிஹ்வாக்³ரபா⁴கா³ம் ..
சலத்பாத³பத்³மத்³வயாலம்பி³முக்த-
ப்ரகம்பாலிஸுஸ்னிக்³த⁴ஸம்பு⁴க்³னகேஶாம் .
பத³ந்யாஸஸம்பா⁴ரபீ⁴தாஹிராஜா-
நனோத்³க³ச்ச²தா³த்மஸ்துதிவ்யஸ்தகர்ணாம் ..
மஹாபீ⁴ஷணாம்ʼ கோ⁴ரவிம்ʼஶார்த்³த⁴வக்த்ரை-
ஸ்ததா²ஸப்தவிம்ʼஶான்விதைர்லோசனைஶ்ச .
புரோத³க்ஷவாமே த்³விநேத்ரோஜ்ஜ்வலாப்⁴யாம்ʼ
ததா²ன்யானனே த்ரித்ரிநேத்ராபி⁴ராமாம் ..
லஸத்³வீபிஹர்ய்யக்ஷபே²ருப்லவங்க³-
க்ரமேலர்க்ஷதார்க்ஷத்³விபக்³ராஹவாஹை꞉ .
முகை²ரீத்³ருʼஶாகாரிதைர்ப்⁴ராஜமானாம்ʼ
மஹாபிங்க³லோத்³யஜ்ஜடாஜூடபா⁴ராம் ..
பு⁴ஜை꞉ ஸப்தவிம்ʼஶாங்கிதைர்வாமபா⁴கே³
யுதாம்ʼ த³க்ஷிணே சாபி தாவத்³பி⁴ரேவ .
க்ரமாத்³ரத்னமாலாம்ʼ கபாலம்ʼ ச ஶுஷ்கம்ʼ
ததஶ்சர்மபாஶம்ʼ ஸுதீ³ர்க⁴ம்ʼ த³தா⁴னாம் ..
தத꞉ ஶக்திக²ட்வாங்க³முண்ட³ம்ʼ பு⁴ஶுண்டீ³ம்ʼ
த⁴னுஶ்சக்ரக⁴ண்டாஶிஶுப்ரேதஶைலான் .
ததோ நாரகங்காலப³ப்⁴ரூரகோ³ன்மாத³-
வம்ʼஶீம்ʼ ததா² முத்³க³ரம்ʼ வஹ்னிகுண்ட³ம் ..
அதோ⁴ ட³ம்மரும்ʼ பாரிக⁴ம்ʼ பி⁴ந்தி³பாலம்ʼ
ததா² மௌஶலம்ʼ பட்டிஶம்ʼ ப்ராஶமேவம் .
ஶதக்⁴னீம்ʼ ஶிவாபோதகம்ʼ சாத² த³க்ஷே
மஹாரத்னமாலாம்ʼ ததா² கர்த்துக²ட்³கௌ³ ..
சலத்தர்ஜ்ஜனீமங்குஶம்ʼ த³ண்ட³முக்³ரம்ʼ
லஸத்³ரத்னகும்ப⁴ம்ʼ த்ரிஶூலம்ʼ ததை²வ .
ஶரான் பாஶுபத்யாம்ʼஸ்ததா² பஞ்ச குந்தம்ʼ
புன꞉ பாரிஜாதம்ʼ சு²ரீம்ʼ தோமரம்ʼ ச ..
ப்ரஸூனஸ்ரஜம்ʼ டி³ண்டி³மம்ʼ க்³ருʼத்⁴ரராஜம்ʼ
தத꞉ கோரகம்ʼ மாம்ʼஸக²ண்ட³ம்ʼ ஶ்ருவம்ʼ ச .
ப²லம்ʼ பீ³ஜபூராஹ்வயம்ʼ சைவ ஸூசீம்ʼ
ததா² பர்ஶுமேவம்ʼ க³தா³ம்ʼ யஷ்டிமுக்³ராம் ..
ததோ வஜ்ரமுஷ்டிம்ʼ குணப்பம்ʼ ஸுகோ⁴ரம்ʼ
ததா² லாலனம்ʼ தா⁴ரயந்தீம்ʼ பு⁴ஜைஸ்தை꞉ .
ஜவாபுஷ்பரோசிஷ்ப²ணீந்த்³ரோபக்ல்ருʼப்த-
க்வணந்நூபுரத்³வந்த்³வஸக்தாங்க்⁴ரிபத்³மாம் ..
மஹாபீதகும்பீ⁴னஸாவத்³த⁴னத்³த⁴
ஸ்பு²ரத்ஸர்வஹஸ்தோஜ்ஜ்வலத்கங்கணாம்ʼ ச .
மஹாபாடலத்³யோதித³ர்வீகரேந்த்³ரா-
வஸக்தாங்க³த³வ்யூஹஸம்ʼஶோப⁴மானாம் ..
மஹாதூ⁴ஸரத்த்விட்³பு⁴ஜங்கே³ந்த்³ரக்ல்ருʼப்த-
ஸ்பு²ரச்சாருகாடேயஸூத்ராபி⁴ராமாம் .
சலத்பாண்டு³ராஹீந்த்³ரயஜ்ஞோபவீத-
த்விடு³த்³பா⁴ஸிவக்ஷ꞉ஸ்த²லோத்³யத்கபாடாம் ..
பிஷங்கோ³ரகே³ந்த்³ராவனத்³தா⁴வஶோபா⁴-
மஹாமோஹபீ³ஜாங்க³ஸம்ʼஶோபி⁴தே³ஹாம் .
மஹாசித்ரிதாஶீவிஷேந்த்³ரோபக்ல்ருʼப்த-
ஸ்பு²ரச்சாருதாடங்கவித்³யோதிகர்ணாம் ..
வலக்ஷாஹிராஜாவனத்³தோ⁴ர்த்⁴வபா⁴ஸி-
ஸ்பு²ரத்பிங்க³லோத்³யஜ்ஜடாஜூடபா⁴ராம் .
மஹாஶோணபோ⁴கீ³ந்த்³ரநிஸ்யூதமூண்டோ³-
ல்லஸத்கிங்கணீஜாலஸம்ʼஶோபி⁴மத்⁴யாம் ..
ஸதா³ ஸம்ʼஸ்மராமீத்³ருʼஶீம்ʼ காமகாலீம்ʼ
ஜயேயம்ʼ ஸுராணாம்ʼ ஹிரண்யோத்³ப⁴வானாம் .
ஸ்மரேயுர்ஹி யே(அ)ன்யே(அ)பி தே வை ஜயேயு-
ர்விபக்ஷான்ம்ருʼதே⁴ நாத்ர ஸந்தே³ஹலேஶ꞉ ..
படி²ஷ்யந்தி யே மத்க்ருʼதம்ʼ ஸ்தோத்ரராஜம்ʼ
முதா³ பூஜயித்வா ஸதா³ காமகாலீம் .
ந ஶோகோ ந பாபம்ʼ ந வா து³꞉க²தை³ன்யம்ʼ
ந ம்ருʼத்யுர்ன ரோகோ³ ந பீ⁴திர்ன சாபத் ..
த⁴னம்ʼ தீ³ர்க⁴மாயு꞉ஸுக²ம்ʼ பு³த்³தி⁴ரோஜோ யஶ꞉ ஶர்ம போ⁴கா³꞉ ஸ்த்ரிய꞉ ஸூனவஶ்ச.
ஶ்ரியோ மங்க³லம்ʼ பு³த்³தி⁴ருத்ஸாஹ ஆஜ்ஞா லய꞉ ஶர்ம ஸர்வவித்³யா ப⁴வேன்முக்திரந்தே..
Other stotras
