ദുർഗാ സപ്തശ്ലോകീ
ജ്ഞാനിനാമപി ചേതാംസി ദേവീ ഭഗവതീ ഹി സാ.
ബലാദാകൃഷ്യ മോഹായ മഹാമായാ പ്രയച്ഛതി.
വലിയ അറിവുള്ളവർ പോലും ചിലപ്പോൾ മായയിൽ പെട്ടുപോകുന്നത് നാം കാണാറുണ്ട്. ഭഗവതിയായ മഹാമായയ്ക്ക് മഹാജ്ഞാനികളുടെ മനസ്സിനെപ്പോലും മോഹത്തിലേക്ക് വലിച്ചിഴയ്ക്കാൻ കഴിയും. വളരെ നിർബന്ധപൂർവ്വമാണ് ദേവി ഈ ലോകമാകുന്ന മായയിലേക്ക് നമ്മെ ആകർഷിക്കുന്നത്. എത്രയൊക്കെ അറിവുണ്ടെങ്കിലും ഈ ലോകത്തിന്റെ കളികളെ മറികടക്കാൻ അത് മാത്രം പോരാ. നമ്മുടെ അറിവ് എല്ലാറ്റിനും മുകളിലാണെന്ന മനുഷ്യന്റെ അഹങ്കാരത്തെ ഈ മായ ഇല്ലാതാക്കുന്നു. ഈ മായ ഒരു ശിക്ഷയല്ല. മറിച്ച് ലോകത്തെ മുന്നോട്ട് നയിക്കുന്ന പ്രകൃതിയുടെ സ്വാഭാവികമായ ഒരു രീതി മാത്രമാണ്. നമ്മുടെ സ്വന്തം അറിവിന്റെ പരിമിതി മനസ്സിലാക്കി ആ വലിയ ശക്തിക്ക് മുന്നിൽ പൂർണ്ണമായി കീഴടങ്ങുന്നതാണ് യഥാർത്ഥ ജ്ഞാനം.
ദുർഗേ സ്മൃതാ ഹരസി ഭീതിമശേഷജന്തോഃ
സ്വസ്ഥൈഃ സ്മൃതാ മതിമതീവ ശുഭാം ദദാസി.
ദാരിദ്ര്യദുഃഖഭയഹാരിണി കാ ത്വദന്യാ
സർവോപകാരകരണായ സദാർദ്രചിത്താ.
മനുഷ്യജീവിതത്തിൽ ഭയവും സങ്കടവും എപ്പോഴും ഉണ്ടാകുന്ന വികാരങ്ങളാണ്. ആപത്തുകാലത്ത് ദുർഗ്ഗാദേവിയെ ഓർക്കുമ്പോൾ ലോകത്തിലുള്ള സകല ജീവജാലങ്ങളുടെയും ഭയം ഇല്ലാതാകുന്നു. ശാന്തമായ മനസ്സോടെ പ്രാർത്ഥിക്കുന്നവർക്ക് ദേവി വളരെ നല്ല ചിന്തകൾ നൽകുകയും ചെയ്യുന്നു. ദാരിദ്ര്യവും സങ്കടവും ഭയവും അകറ്റാൻ അവിടുത്തെയല്ലാതെ മറ്റാരെയാണ് നാം ആശ്രയിക്കുക. എല്ലാവർക്കും എപ്പോഴും നന്മ ചെയ്യാൻ മാത്രമാണ് ദേവിയുടെ അലിവാർന്ന മനസ്സ് ആഗ്രഹിക്കുന്നത്. നമ്മുടെ മനസ്സിന്റെ അവസ്ഥയ്ക്ക് അനുസരിച്ചാണ് പ്രകൃതി എപ്പോഴും നമ്മോട് പ്രതികരിക്കുന്നത്. പണമില്ലാത്തത് മാത്രമല്ല, നല്ല ചിന്തകളും ധൈര്യവും ഇല്ലാത്തതും ഒരുതരം ദാരിദ്ര്യം തന്നെയാണ്. ഉള്ളിലെ ഭയത്തെ മാറ്റി ശാന്തി നിറയ്ക്കാൻ ഈശ്വരസ്മരണ പോലെ എളുപ്പമുള്ള മറ്റൊരു വഴിയില്ല.
സർവമംഗലമാംഗല്യേ ശിവേ സർവാർഥസാധികേ.
ശരണ്യേ ത്ര്യംബകേ ഗൗരി നാരായണി നമോഽസ്തു തേ.
ഈ ലോകത്തിലുള്ള എല്ലാ നന്മകളും ഉണ്ടാകുന്നത് ഏറ്റവും പരിശുദ്ധമായ ഒരിടത്തുനിന്നാണ്. എല്ലാ മംഗളകാര്യങ്ങൾക്കും കാരണമായവളും ലോകത്തിന് നന്മ നൽകുന്നവളുമാണ് നാരായണിയായ ദേവി. നമ്മുടെ എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും സാധിപ്പിച്ചു തരുന്നതും എല്ലാവർക്കും ശരണം നൽകുന്നതും ആ അമ്മ തന്നെയാണ്. മൂന്നു കണ്ണുകളുള്ള ആ ഗൗരീദേവിക്ക് മുൻപിൽ ഞാൻ നമസ്കരിക്കുന്നു. നമ്മുടെ ജീവിതത്തിലെ സന്തോഷത്തിന്റെയും വിജയത്തിന്റെയും ഒക്കെ അടിസ്ഥാനം ഈ പരമമായ സത്യമാണ്. ഭൗതികമായ ആവശ്യങ്ങളായാലും ആത്മീയമായ ആഗ്രഹങ്ങളായാലും പ്രപഞ്ചശക്തിയുമായി ഒന്നാകുമ്പോൾ അത് വളരെ എളുപ്പം നിറവേറുന്നു. കാലങ്ങളെ മറികടന്ന് സത്യം കാണാൻ കഴിയുന്ന അവസ്ഥയെയാണ് ദേവിയുടെ മൂന്നാമത്തെ കണ്ണ് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്. ആ വലിയ നന്മയ്ക്ക് മുൻപിൽ തലകുനിക്കുന്നത് നമ്മുടെ നിത്യജീവിതത്തിലെ കർമ്മങ്ങളെ കൂടുതൽ പൂർണ്ണതയുള്ളതാക്കി മാറ്റുന്നു.
ശരണാഗതദീനാർതപരിത്രാണപരായണേ.
സർവസ്യാർതിഹരേ ദേവി നാരായണി നമോഽസ്തു തേ.
നമുക്ക് ചുറ്റുമുള്ള എല്ലാ വഴികളും അടയുമ്പോൾ നാം ആരെയാണ് ആശ്രയിക്കുക? തളർന്നും ദുഃഖിച്ചും തന്റെ മുന്നിൽ അഭയം പ്രാപിക്കുന്നവരെ രക്ഷിക്കാൻ എപ്പോഴും ശ്രദ്ധിക്കുന്നവളാണ് പ്രപഞ്ചനാഥയായ ദേവി. എല്ലാവരുടെയും വേദനകളും കഷ്ടപ്പാടുകളും അകറ്റുന്ന നാരായണിക്ക് ഞാൻ നമസ്കാരം അർപ്പിക്കുന്നു. സ്വന്തം അഹങ്കാരം വെടിഞ്ഞ് പൂർണ്ണമായി കീഴടങ്ങുക എന്നത് വളരെ ശക്തമായ ഒരു കാര്യമാണ്. നമ്മുടെ കഴിവുകേടുകളെ അംഗീകരിക്കുമ്പോൾ നമ്മെ സംരക്ഷിക്കാൻ ഒരു വലിയ ശക്തി അവിടെ എത്തും. ശരണം പ്രാപിക്കുന്ന ആളുടെ ഭൂതകാലം ദേവി നോക്കുന്നില്ല. അവരുടെ സങ്കടം മാറ്റുക എന്നത് മാത്രമാണ് ആ സ്നേഹത്തിന്റെ ലക്ഷ്യം. നമ്മുടെ ഭാരങ്ങൾ മുഴുവൻ പ്രകൃതിയെ ഏൽപ്പിക്കുന്നത് തളർന്ന മനസ്സിന് വലിയൊരാശ്വാസം നൽകുന്നു.
സർവസ്വരൂപേ സർവേശേ സർവശക്തിസമന്വിതേ.
ഭയേഭ്യസ്ത്രാഹി നോ ദേവി ദുർഗേ ദേവി നമോഽസ്തു തേ.
നാം ഈ കാണുന്ന ലോകം മുഴുവൻ ഒരൊറ്റ ശക്തിയുടെ പലതരം രൂപങ്ങൾ മാത്രമാണ്. സകലതിന്റെയും രൂപമായിരിക്കുന്നവളും എല്ലാറ്റിന്റെയും ഈശ്വരിയും ദേവി തന്നെയാണ്. എല്ലാവിധ ശക്തികളും നിറഞ്ഞ ദുർഗ്ഗാദേവി ഞങ്ങളെ എല്ലാ ഭയങ്ങളിൽ നിന്നും രക്ഷിക്കേണമേ. ചെറിയ ഒരു ഉറുമ്പിലും വലിയ പ്രപഞ്ചത്തിലും നിറഞ്ഞുനിൽക്കുന്നത് ഒരേ ശക്തിയാണെന്ന് തിരിച്ചറിയുമ്പോൾ നമ്മുടെ കാഴ്ചപ്പാട് മാറും. ഈ വലിയ ശക്തിക്ക് പുറത്തായി ഈ ലോകത്ത് സത്യത്തിൽ ഒന്നുമില്ല. ബാക്കിയുള്ള ലോകത്തിൽ നിന്നും ഞാൻ വേറിട്ടവനാണ് എന്ന ചിന്തയിൽ നിന്നുമാണ് എപ്പോഴും ഭയം ഉണ്ടാകുന്നത്. എല്ലാറ്റിനെയും ഉൾക്കൊള്ളുന്ന ആ വലിയ ശക്തിയുടെ ഭാഗമാണ് നാം എന്ന തിരിച്ചറിവ് നമ്മുടെ അകാരണമായ ഭയങ്ങളെ ഇല്ലാതാക്കുന്നു.
രോഗാനശേഷാനപഹംസി തുഷ്ടാ
രുഷ്ടാ തു കാമാൻ സകലാനഭീഷ്ടാൻ.
ത്വാമാശ്രിതാനാം ന വിപന്നരാണാം
ത്വാമാശ്രിതാ ഹ്യാശ്രയതാം പ്രയാന്തി.
നമുക്ക് ലഭിക്കുന്നതും നമുക്ക് നഷ്ടപ്പെടുന്നതും തമ്മിലുള്ള ഒരു സന്തുലിതാവസ്ഥയാണ് യഥാർത്ഥ ജീവിതം. ദേവി പ്രസാദിച്ചാൽ നമ്മുടെ എല്ലാ രോഗങ്ങളും ബുദ്ധിമുട്ടുകളും ഇല്ലാതാകും. എന്നാൽ പ്രകൃതി കോപിച്ചാൽ നമ്മുടെ ആഗ്രഹങ്ങളെല്ലാം നശിച്ചുപോകും. ദേവിയെ ആശ്രയിക്കുന്നവർക്ക് ജീവിതത്തിൽ ഒരിക്കലും ഒരാപത്തും വരികയില്ല. മാത്രമല്ല, അവർ മറ്റുള്ളവർക്ക് ആശ്രയം നൽകാൻ കഴിവുള്ളവരായി മാറുകയും ചെയ്യും. ഇവിടെ പറയുന്ന രോഗം ശരീരത്തിന്റെ അസുഖം മാത്രമല്ല. അത് അത്യാഗ്രഹവും ദേഷ്യവും പോലുള്ള മനസ്സിന്റെ രോഗങ്ങൾ കൂടിയാണ്. ദേവിയെ പ്രസാദിപ്പിക്കുക എന്നത് പ്രകൃതിയുമായി ഇണങ്ങി ജീവിക്കുക എന്നതാണ്. സ്വന്തം സുരക്ഷയ്ക്ക് അപ്പുറം മറ്റുള്ളവരെ സഹായിക്കാൻ തക്കവിധം ശക്തരാകുക എന്നതാണ് ഒരു മനുഷ്യന് കിട്ടുന്ന ഏറ്റവും വലിയ അനുഗ്രഹം. ഉള്ളിൽ ശാന്തിയുള്ള ഒരു വ്യക്തിക്ക് ലോകത്തിന് മുഴുവൻ നല്ലൊരു തണലായി മാറാൻ എളുപ്പം സാധിക്കും.
സർവാബാധാപ്രശമനം ത്രൈലോക്യസ്യാഖിലേശ്വരി.
ഏവമേവ ത്വയാ കാര്യമസ്മദ്വൈരിവിനാശനം.
മുന്നോട്ടുള്ള നമ്മുടെ യാത്രയിൽ തടസ്സങ്ങളെ മറികടക്കുക എന്നത് തീരാത്തൊരു പോരാട്ടമാണ്. മൂന്നു ലോകങ്ങൾക്കും നാഥയായ ദേവി ഞങ്ങളുടെ എല്ലാ ബുദ്ധിമുട്ടുകളും ശമിപ്പിച്ചു തരേണമേ. ഇതേപോലെ തന്നെ ഞങ്ങളുടെ എല്ലാ ശത്രുക്കളെയും അവിടുന്ന് നശിപ്പിക്കേണമേ. പുറത്തുള്ള ലോകത്തുനിന്നും സ്വന്തം മനസ്സിൽ നിന്നും നാം പലവിധത്തിലുള്ള വെല്ലുവിളികൾ നേരിടുന്നുണ്ട്. സമാധാനത്തോടെ ജീവിക്കാൻ നമ്മുടെ വഴിയിലെ തടസ്സങ്ങൾ മാറ്റാൻ നാം ആ പ്രപഞ്ചശക്തിയോട് അപേക്ഷിക്കുന്നു. യഥാർത്ഥത്തിൽ നമ്മുടെ ഏറ്റവും വലിയ ശത്രുക്കൾ മറ്റു മനുഷ്യരല്ല. നമ്മുടെ തന്നെ മോശം ശീലങ്ങളും ചിന്തകളുമാണ് ആ ശത്രുക്കൾ. ചില യുദ്ധങ്ങൾ മനുഷ്യന്റെ സ്വന്തം കഴിവ് കൊണ്ട് മാത്രം ജയിക്കാൻ കഴിയില്ല എന്ന തിരിച്ചറിവാണ് ഇത്തരം പ്രാർത്ഥനകൾക്ക് പിന്നിലുള്ളത്.
ജ്ഞാനിനാമപി ചേതാംസി ദേവീ ഭഗവതീ ഹി സാ.
ബലാദാകൃഷ്യ മോഹായ മഹാമായാ പ്രയച്ഛതി.
ദുർഗേ സ്മൃതാ ഹരസി ഭീതിമശേഷജന്തോഃ
സ്വസ്ഥൈഃ സ്മൃതാ മതിമതീവ ശുഭാം ദദാസി.
ദാരിദ്ര്യദുഃഖഭയഹാരിണി കാ ത്വദന്യാ
സർവോപകാരകരണായ സദാർദ്രചിത്താ.
സർവമംഗലമാംഗല്യേ ശിവേ സർവാർഥസാധികേ.
ശരണ്യേ ത്ര്യംബകേ ഗൗരി നാരായണി നമോഽസ്തു തേ.
ശരണാഗതദീനാർത-
പരിത്രാണപരായണേ.
സർവസ്യാർതിഹരേ ദേവി നാരായണി നമോഽസ്തു തേ.
സർവസ്വരൂപേ സർവേശേ സർവശക്തിസമന്വിതേ.
ഭയേഭ്യസ്ത്രാഹി നോ ദേവി ദുർഗേ ദേവി നമോഽസ്തു തേ.
രോഗാനശേഷാനപഹംസി തുഷ്ടാ
രുഷ്ടാ തു കാമാൻ സകലാനഭീഷ്ടാൻ.
ത്വാമാശ്രിതാനാം ന വിപന്നരാണാം
ത്വാമാശ്രിതാ ഹ്യാശ്രയതാം പ്രയാന്തി.
സർവാബാധാപ്രശമനം ത്രൈലോക്യസ്യാഖിലേശ്വരി.
ഏവമേവ ത്വയാ കാര്യമസ്മദ്വൈരിവിനാശനം.
Other stotras
