சண்முக அஷ்டக ஸ்தோத்திரம்

Lyrics:

தேவஸேனானினம்ʼ திவ்யஶூலபாணிம்ʼ ஸனாதனம்.
ஶ்ரீவல்லீதேவஸேனேஶம்ʼ ஷண்முகம்ʼ ப்ரணமாம்யஹம்..1..

கார்திகேயம்ʼ மயூராதிரூடம்ʼ காருண்யவாரிதிம்.
ஶ்ரீவல்லீதேவஸேனேஶம்ʼ ஷண்முகம்ʼ ப்ரணமாம்யஹம்..2..

மஹாதேவதனூஜாதம்ʼ பார்வதீப்ரியவத்ஸலம்.
ஶ்ரீவல்லீதேவஸேனேஶம்ʼ ஷண்முகம்ʼ ப்ரணமாம்யஹம்..3..

குஹம்ʼ கீர்வாணநாதம்ʼ ச குணாதீதம்ʼ குணேஶ்வரம்.
ஶ்ரீவல்லீதேவஸேனேஶம்ʼ ஷண்முகம்ʼ ப்ரணமாம்யஹம்..4..

ஷடக்ஷரீப்ரியம்ʼ ஶாந்தம்ʼ ஸுப்ரஹ்மண்யம்ʼ ஸுபூஜிதம்.
ஶ்ரீவல்லீதேவஸேனேஶம்ʼ ஷண்முகம்ʼ ப்ரணமாம்யஹம்..5..

தேஜோகர்பம்ʼ மஹாஸேனம்ʼ மஹாபுண்யபலப்ரதம்.
ஶ்ரீவல்லீதேவஸேனேஶம்ʼ ஷண்முகம்ʼ ப்ரணமாம்யஹம்..6..

ஸுவ்ரதம்ʼ ஸூர்யஸங்காஶம்ʼ ஸுராரிக்னம்ʼ ஸுரேஶ்வரம்.
ஶ்ரீவல்லீதேவஸேனேஶம்ʼ ஷண்முகம்ʼ ப்ரணமாம்யஹம்..7..

குக்குடத்வஜமவ்யக்தம்ʼ ராஜவந்த்யம்ʼ ரணோத்ஸுகம்.
ஶ்ரீவல்லீதேவஸேனேஶம்ʼ ஷண்முகம்ʼ ப்ரணமாம்யஹம்..8..

ஷண்முகஸ்யாஷ்டகம்ʼ புண்யம்ʼ படத்ப்யோ பக்திதாயகம்.
ஆயுராரோக்யமைஶ்வர்யம்ʼ வீர்யம்ʼ ப்ராப்னோதி மானுஷ꞉..9..

Meaning:

Verse 1
தேவஸேனானினம்ʼ திவ்யஶூலபாணிம்ʼ ஸனாதனம்.
ஶ்ரீவல்லீதேவஸேனேஶம்ʼ ஷண்முகம்ʼ ப்ரணமாம்யஹம்..1..

இந்தச் சுலோகம் முருகப்பெருமானின் பல தெய்வீக குணங்களை ஒரே இடத்தில் போற்றுகிறது. “தேவஸேனானினம்” என்பது தேவர்களின் படைத்தலைவராக இருப்பவரை குறிக்கிறது. “திவ்யஶூலபாணிம்” என்பது தெய்வீக ஆயுதத்தை ஏந்தியவரென்பதை உணர்த்துகிறது. “ஸனாதனம்” என்பது ஆதியும் அந்தமும் இல்லாத நித்திய தத்துவத்தை சுட்டிக்காட்டுகிறது.

புராணங்களில், தாரகாசுரனை அழிக்க சிவபெருமானின் தேஜஸிலிருந்து தோன்றியவர் ஸ்கந்தன். அவர் தேவர்களின் சேனாதிபதியாக நியமிக்கப்பட்டு அசுரர்களை வென்று தர்மத்தை நிலைநாட்டினார். இதனால் அவர் தேவசேனாபதி என்ற பெருமையைப் பெற்றார்.

“ஶ்ரீவல்லீதேவஸேனேஶம்” என்ற சொல் வள்ளி மற்றும் தேவசேனா ஆகிய இரு சக்திகளின் நாயகனாக முருகனை வர்ணிக்கிறது. வள்ளி இச்சாசக்தியையும், தேவசேனா கிரியாசக்தியையும் குறிக்கின்றனர். இவ்விரு சக்திகளையும் ஒருங்கிணைக்கும் பரமஞானமே முருகன்.

“ஷண்முகம்” என்பது ஆறு முகங்களைக் கொண்டவரை மட்டும் குறிக்கவில்லை. அது ஆறு திசைகளிலும் பரவி நிற்கும் அறிவையும், ஆறு வகை உள்ளக பகைவர்களை வெல்லும் ஆன்மிக சக்தியையும் குறிக்கிறது. பக்தன் “ப்ரணமாம்யஹம்” என்று வணங்கும்போது, தனது அகந்தையை இறைவனின் திருவடிகளில் சமர்ப்பிக்கிறான். இந்தச் சுலோகம் முருகனை வெளிப்புற தெய்வமாக மட்டுமல்லாது, நித்திய ஞானமாக உள்ளத்தில் உணர அழைக்கிறது.

Verse 2
கார்திகேயம்ʼ மயூராதிரூடம்ʼ காருண்யவாரிதிம்.
ஶ்ரீவல்லீதேவஸேனேஶம்ʼ ஷண்முகம்ʼ ப்ரணமாம்யஹம்..2..

இந்தச் சுலோகம் முருகப்பெருமானின் கருணை, வீரியம் மற்றும் தெய்வீக மகிமையைப் போற்றுகிறது. “கார்திகேயம்” என்பது கார்த்திகைப் பெண்களால் வளர்க்கப்பட்டவரை குறிக்கும் பெயராகும். “மயூராதிரூடம்” என்பது மயிலில் வீற்றிருப்பவரென்ற பொருளைக் கொண்டது. “காருண்யவாரிதிம்” என்பது கருணைக் கடலாக இருப்பவரைச் சுட்டுகிறது.

முருகனின் பிறப்புக் கதையில், சிவனின் தெய்வீக சக்தியிலிருந்து தோன்றிய குழந்தை ஆறு கார்த்திகைப் பெண்களால் வளர்க்கப்பட்டது. இதனால் அவர் கார்த்திகேயன் எனப் போற்றப்பட்டார். பின்னர் பார்வதி தேவி அவரைத் தழுவியபோது ஆறு குழந்தைகள் ஒன்றிணைந்து ஆறுமுக வடிவத்தை அடைந்தன.

மயில் அவரது வாகனமாகும். புராணங்களில் அது அகந்தை மற்றும் ஆணவத்தை அடக்கப்பட்ட நிலையில் குறிக்கிறது. மயிலின் மீது அமர்ந்திருக்கும் முருகன், மனத்தின் அலைச்சல்களை வென்ற ஞானத்தை பிரதிபலிக்கிறார்.

“கருணைக் கடல்” என்ற சிறப்புப்பெயர் மிக ஆழமானது. கடல் எவ்வாறு எல்லா நதிகளையும் ஏற்றுக்கொள்கின்றதோ, அதுபோல முருகனின் அருள் எல்லா உயிர்களையும் வேறுபாடின்றி அரவணைக்கிறது. வள்ளி மற்றும் தேவசேனையின் நாயகனாக அவர் உலகியலும் ஆன்மிகமுமான வாழ்வை சமநிலைப்படுத்தும் சக்தியாகத் திகழ்கிறார். இந்தச் சுலோகம் பக்தருக்கு கருணை, தாழ்மை மற்றும் இறையருளின் மகத்துவத்தை உணர்த்துகிறது.

Verse 3
மஹாதேவதனூஜாதம்ʼ பார்வதீப்ரியவத்ஸலம்.
ஶ்ரீவல்லீதேவஸேனேஶம்ʼ ஷண்முகம்ʼ ப்ரணமாம்யஹம்..3..

இந்தச் சுலோகம் முருகனின் தெய்வீக பிறப்பையும், தாயாருடனான அன்பு உறவையும் எடுத்துரைக்கிறது. “மஹாதேவதனூஜாதம்” என்பது மகாதேவனாகிய சிவபெருமானிடமிருந்து தோன்றியவரை குறிக்கிறது. “பார்வதீப்ரியவத்ஸலம்” என்பது பார்வதி தேவியின் பேரன்பிற்குரிய மகனென்ற பொருளைக் கொண்டது.

புராணங்களில், அசுரர்களின் கொடுமையால் துன்புற்ற தேவர்கள் சிவனை நாடினர். அப்போது சிவனின் தேஜஸ் வெளிப்பட்டு முருகனாக அவதரித்தது. ஆகவே அவர் சாதாரண பிறப்பில்லாத தெய்வீக சக்தியின் உருவமாக கருதப்படுகிறார்.

பார்வதி தேவியுடன் முருகனுக்குள்ள உறவு வெறும் தாய்-மகன் உறவல்ல. அது சக்திக்கும் ஞானத்திற்கும் இடையிலான பிரிக்க முடியாத தொடர்பைக் குறிக்கிறது. பார்வதி சக்தியின் வடிவம்; முருகன் அந்த சக்தியின் வெளிப்பாடான ஞானம்.

ஆன்மிக நோக்கில், சிவன் பரம்பொருளின் அமைதியான நிலையை குறிக்கிறார். பார்வதி செயலாற்றும் சக்தியை குறிக்கிறார். இவ்விரண்டின் சங்கமத்திலிருந்து தோன்றும் ஞானமே முருகன். பக்தன் இந்தச் சுலோகத்தைப் பாராயணம் செய்யும்போது, தனது உள்ளத்தில் சக்தி மற்றும் ஞானம் இணைவதை தியானிக்கிறான். இதன் மூலம் குடும்ப அன்பு, இறை அருள் மற்றும் ஆன்மிக உயர்வு ஆகிய மூன்றின் ஒற்றுமை உணர்த்தப்படுகிறது.

Verse 4
குஹம்ʼ கீர்வாணநாதம்ʼ ச குணாதீதம்ʼ குணேஶ்வரம்.
ஶ்ரீவல்லீதேவஸேனேஶம்ʼ ஷண்முகம்ʼ ப்ரணமாம்யஹம்..4..

“குஹம்” என்பது இரகசியமானவர் அல்லது இதயக் குகையில் உறைவவர் என்ற பொருளைக் கொண்டது. “கீர்வாணநாதம்” என்பது தேவர்களின் தலைவரை குறிக்கிறது. “குணாதீதம்” என்பது மூன்று குணங்களுக்கும் அப்பாற்பட்டவரை உணர்த்துகிறது. “குணேஶ்வரம்” என்பது எல்லா குணங்களுக்கும் அதிபதியானவரைக் குறிக்கிறது.

முருகனுக்கு “குகன்” என்ற பெயர் மிகவும் பிரசித்தமானது. அவர் மலையிலும் குகையிலும் வாழ்பவர் என்பதற்காக மட்டும் அல்ல. மனிதனின் இதயத்தின் ஆழ்ந்த ஆன்மிக மையத்தில் விளங்கும் தெய்வீக சாட்சியாக இருப்பதாலேயே இந்தப் பெயர் வழங்கப்படுகிறது.

தேவர்களின் தலைவராக அவர் அசுர சக்திகளை வென்று தர்மத்தை நிலைநாட்டுகிறார். ஆனால் தத்துவ ரீதியாக அசுரர்கள் என்பது வெளிப்புற எதிரிகள் அல்ல; காமம், கோபம், பேராசை போன்ற உள்ளக குறைகளே ஆகும்.

“குணாதீதம்” என்ற சொல் மிக உயர்ந்த வேதாந்த உண்மையை வெளிப்படுத்துகிறது. சத்துவம், ரஜஸ், தமஸ் ஆகிய மூன்று குணங்களும் பிரபஞ்சத்தை இயக்குகின்றன. ஆனால் பரம்பொருள் அவற்றுக்கு அப்பாற்பட்டது. அதே நேரத்தில் அவற்றை இயக்கும் ஆதாரமாகவும் உள்ளது. அதுவே “குணேஶ்வரம்” என்ற பெயரின் பொருள். இந்தச் சுலோகம் முருகனை வெளிப்புற தெய்வமாக அல்லாமல், உள்ளார்ந்த பரமஞானமாக உணர வழிகாட்டுகிறது.

Verse 5
ஷடக்ஷரீப்ரியம்ʼ ஶாந்தம்ʼ ஸுப்ரஹ்மண்யம்ʼ ஸுபூஜிதம்.
ஶ்ரீவல்லீதேவஸேனேஶம்ʼ ஷண்முகம்ʼ ப்ரணமாம்யஹம்..5..

இந்தச் சுலோகம் முருகப்பெருமானின் மந்திரமயமான மற்றும் அமைதியான தெய்வீக வடிவத்தைப் போற்றுகிறது. “ஷடக்ஷரீப்ரியம்” என்பது ஆறு எழுத்துகளைக் கொண்ட புனித மந்திரத்தை நேசிப்பவரைக் குறிக்கிறது. பொதுவாக “ஸரவணபவ” என்னும் ஆறெழுத்து மந்திரம் முருகனின் மந்திரமாகக் கருதப்படுகிறது. “ஶாந்தம்” என்பது பரிபூரண அமைதியின் வடிவமாக இருப்பவரை உணர்த்துகிறது.

“ஸுப்ரஹ்மண்யம்” என்ற பெயர் உயர்ந்த பிரம்ம ஞானத்தை போதிப்பவர் என்ற பொருளைக் கொண்டது. புராணங்களில் முருகன் தமது தந்தையான சிவபெருமானுக்கே பிரணவ மந்திரத்தின் இரகசியத்தை உபதேசித்ததாகக் கூறப்படுகிறது. இதனால் அவர் குருமூர்த்தியாகவும் வணங்கப்படுகிறார்.

“ஸுபூஜிதம்” என்பது தேவர்கள், முனிவர்கள் மற்றும் பக்தர்களால் போற்றப்பட்டவரென்ற பொருளைக் குறிக்கிறது. அவரது வழிபாடு இந்தியாவின் பல பகுதிகளில் பல்வேறு வடிவங்களில் நடைபெறுகிறது. ஆனால் அனைத்து வழிபாடுகளின் நோக்கமும் ஒரே ஒன்று — ஞானம் மற்றும் அருள் பெறுதல்.

தத்துவ ரீதியாக ஆறெழுத்து மந்திரம் மனிதனின் உள்ளத்தை தூய்மைப்படுத்தும் சக்தியைக் குறிக்கிறது. மனம் அமைதியடையும் போது மட்டுமே உண்மையான ஞானம் வெளிப்படுகிறது. எனவே “ஶாந்தம்” என்ற பெயர் மிக முக்கியமானது. இந்தச் சுலோகம் பக்தருக்கு மந்திரஜபம், மனஅமைதி மற்றும் குருவின் அருள் ஆகியவற்றின் மகத்துவத்தை நினைவூட்டுகிறது.

Verse 6
தேஜோகர்பம்ʼ மஹாஸேனம்ʼ மஹாபுண்யபலப்ரதம்.
ஶ்ரீவல்லீதேவஸேனேஶம்ʼ ஷண்முகம்ʼ ப்ரணமாம்யஹம்..6..

இந்தச் சுலோகம் முருகனின் ஒளிமயமான சக்தியையும், பக்தர்களுக்கு அருளும் நன்மைகளையும் விளக்குகிறது. “தேஜோகர்பம்” என்பது தெய்வீக ஒளியைத் தன்னுள் தாங்கியவரென்ற பொருளைக் கொண்டது. “மஹாஸேனம்” என்பது மகத்தான படைகளின் தலைவரைக் குறிக்கிறது. “மஹாபுண்யபலப்ரதம்” என்பது உயர்ந்த புண்ணிய பலன்களை வழங்குபவரை உணர்த்துகிறது.

புராணங்களில் முருகன் சிவபெருமானின் தேஜஸிலிருந்து தோன்றியவர் என்று கூறப்படுகிறது. ஆகவே அவரது பிறப்பே ஒளியிலிருந்து உருவான தெய்வீக வெளிப்பாடாகக் கருதப்படுகிறது. இந்த ஒளி உடல்ரீதியான பிரகாசத்தை மட்டுமல்ல, அறியாமையை நீக்கும் ஞான ஒளியையும் குறிக்கிறது.

“மஹாஸேனன்” என்ற பெயர் அவரது வீரத்தையும் தலைமைத்துவத்தையும் நினைவூட்டுகிறது. அவர் தேவர்களின் சேனையை வழிநடத்தி அசுரர்களை வென்றார். ஆன்மிக ரீதியாக இது மனதின் பலவீனங்களை வெல்லும் உள்ளார்ந்த போராட்டத்தைக் குறிக்கிறது.

“மஹாபுண்யபலப்ரதம்” என்பது பக்தர்களின் நல்ல கர்மங்களுக்கு உயர்ந்த பலனை அருளுபவர் என்ற பொருளைக் கொண்டது. ஆனால் அந்தப் பலன் வெறும் பொருளாதார வளமல்ல. மனநிறைவு, ஞானம், பக்தி மற்றும் இறையருள் ஆகியவையும் அதில் அடங்குகின்றன. இந்தச் சுலோகம் உண்மையான வெற்றி என்பது வெளிப்புற சாதனைகளில் அல்ல; உள்ளார்ந்த ஒளியை உணர்வதில்தான் இருக்கிறது என்பதை உணர்த்துகிறது.

Verse 7
ஸுவ்ரதம்ʼ ஸூர்யஸங்காஶம்ʼ ஸுராரிக்னம்ʼ ஸுரேஶ்வரம்.
ஶ்ரீவல்லீதேவஸேனேஶம்ʼ ஷண்முகம்ʼ ப்ரணமாம்யஹம்..7..

இந்தச் சுலோகம் முருகனின் ஒழுக்கம், ஒளி, வீரம் மற்றும் தெய்வீக ஆட்சித்தன்மையைப் போற்றுகிறது. “ஸுவ்ரதம்” என்பது உயர்ந்த விரதங்களையும் ஒழுக்கத்தையும் கடைப்பிடிப்பவரைக் குறிக்கிறது. “ஸூர்யஸங்காஶம்” என்பது சூரியனைப் போன்ற பிரகாசமுடையவரென்ற பொருளைக் கொண்டது.

“ஸுராரிக்னம்” என்பது தேவர்களின் எதிரிகளை அழிப்பவரைக் குறிக்கிறது. “ஸுரேஶ்வரம்” என்பது தேவர்களின் தலைவரும் ஆண்டவருமானவரென்ற பொருளைக் கொண்டது. புராணங்களில் சூரபத்மன், தாரகாசுரன் போன்ற அசுரர்களை வென்று உலகில் தர்மத்தை நிலைநாட்டியவர் முருகன்.

சூரியனைப் போன்ற பிரகாசம் என்பது வெறும் வெளிப்புற ஒளியல்ல. சூரியன் இருளை நீக்குவது போல, முருகனின் ஞானம் அறியாமையை நீக்குகிறது. அவர் பக்தர்களின் வாழ்க்கையில் தெளிவையும் தைரியத்தையும் உருவாக்குகிறார்.

ஆன்மிக விளக்கத்தில், “அசுரர்கள்” என்பது நமது உள்ளக எதிரிகளான காமம், கோபம், பொறாமை, அகந்தை ஆகியவற்றைக் குறிக்கின்றன. அவற்றை வெல்லும் சக்தியே முருக அருள். “ஸுவ்ரதம்” என்ற பெயர் ஒழுக்கமான வாழ்க்கையின் அவசியத்தை வலியுறுத்துகிறது. இந்தச் சுலோகம் பக்தருக்கு சுயக்கட்டுப்பாடு, தர்மநிலை மற்றும் ஞான ஒளி ஆகியவற்றின் முக்கியத்துவத்தை உணர்த்துகிறது.

Verse 8
குக்குடத்வஜமவ்யக்தம்ʼ ராஜவந்த்யம்ʼ ரணோத்ஸுகம்.
ஶ்ரீவல்லீதேவஸேனேஶம்ʼ ஷண்முகம்ʼ ப்ரணமாம்யஹம்..8..

இந்தச் சுலோகம் முருகப்பெருமானின் வீரத்தையும், மறைபொருளான தெய்வீக இயல்பையும் வர்ணிக்கிறது. “குக்குடத்வஜம்” என்பது சேவலைக் கொடியாகக் கொண்டவரைக் குறிக்கிறது. சூரபத்மனை வென்றபின் அவனது ஒரு பகுதியை சேவலாக மாற்றி தமது கொடியில் வைத்தார் என்று புராணங்கள் கூறுகின்றன.

“அவ்யக்தம்” என்பது புலன்களால் முழுமையாக அறிய முடியாத பரம்பொருளைச் சுட்டுகிறது. “ராஜவந்த்யம்” என்பது அரசர்களாலும் ஆட்சியாளர்களாலும் வணங்கப்படுபவரைக் குறிக்கிறது. “ரணோத்ஸுகம்” என்பது தர்மப் போரில் எப்போதும் முனைந்திருப்பவரென்ற பொருளைக் கொண்டது.

சேவல் இருளை அகற்றி விடியலை அறிவிக்கிறது. அதுபோல முருகன் அறியாமையை நீக்கி ஞானத்தின் உதயத்தை ஏற்படுத்துகிறார். இதுவே குக்குடத்வஜத்தின் ஆழ்ந்த தத்துவப் பொருள்.

“அவ்யக்தம்” என்ற பெயர் முருகனை வெறும் உருவ வழிபாட்டிற்குள் கட்டுப்படுத்தாமல், எல்லா வடிவங்களுக்கும் அப்பாற்பட்ட பரம்பொருளாக சிந்திக்க அழைக்கிறது. “ரணோத்ஸுகம்” என்பது வன்முறையை அல்ல, தர்மத்தை காக்கும் உறுதியை குறிக்கிறது. இந்தச் சுலோகம் பக்தருக்கு அச்சமின்றி உண்மைக்காக நிற்கும் மனப்பக்குவத்தையும், ஆன்மிக விழிப்புணர்வையும் அளிக்கிறது.

Verse 9
ஷண்முகஸ்யாஷ்டகம்ʼ புண்யம்ʼ படத்ப்யோ பக்திதாயகம்.
ஆயுராரோக்யமைஶ்வர்யம்ʼ வீர்யம்ʼ ப்ராப்னோதி மானுஷ꞉..9..

இந்த இறுதி சுலோகம் அஷ்டகத்தைப் பாராயணம் செய்வதன் பலன்களை விளக்குகிறது. “ஷண்முகஸ்யாஷ்டகம்” என்பது ஷண்முகனைப் போற்றும் எட்டு சுலோகங்களைக் குறிக்கிறது. “புண்யம்” என்பது புனிதமானதும் நன்மை தருவதுமானது என்று பொருள். “படத்ப்யோ பக்திதாயகம்” என்பது இதைப் பாராயணம் செய்பவர்களுக்கு பக்தியை அளிப்பதைக் குறிக்கிறது.

இந்துச் சமயத்தில் ஸ்தோத்திர பாராயணம் என்பது வெறும் வார்த்தைகளை உச்சரிப்பது அல்ல. அது மனதை இறைவனின் குணங்களில் நிலைநிறுத்தும் ஆன்மிக சாதனையாகக் கருதப்படுகிறது. முருகனின் மகிமைகளை தொடர்ந்து நினைவு கூறுவதன் மூலம் பக்தரின் மனம் தூய்மையடைகிறது.

“ஆயு꞉” என்பது நீண்ட ஆயுளைக் குறிக்கிறது. “ஆரோக்யம்” என்பது உடல் மற்றும் மன நலனை உணர்த்துகிறது. “ஐஶ்வர்யம்” என்பது செல்வம் மட்டுமல்ல; வளமான வாழ்க்கை, நல்ல உறவுகள், ஆன்மிக செழிப்பு ஆகியவற்றையும் உள்ளடக்குகிறது. “வீர்யம்” என்பது உடல் வலிமை மட்டுமல்லாமல் மன உறுதி, தைரியம் மற்றும் ஆன்மிக சக்தியையும் குறிக்கிறது.

தத்துவ ரீதியாக இந்தப் பலன்கள் அனைத்தும் பக்தியின் இயல்பான விளைவுகளாகும். மனம் இறைவனில் நிலைபெறும்போது பயம் குறைகிறது, தெளிவு அதிகரிக்கிறது, வாழ்க்கை ஒழுங்குபெறுகிறது. ஆகவே இந்தச் சுலோகம் வெளிப்புற பலன்களை மட்டும் வாக்குறுதி அளிக்காமல், பக்தியின் மூலம் மனித வாழ்க்கை முழுமையாக உயர்த்தப்படலாம் என்ற ஆழமான ஆன்மிக உண்மையையும் எடுத்துரைக்கிறது.

Ramaswamy Sastry and Vighnesh Ghanapaathi

Other stotras