
അസ്യ ശ്രീരാമരക്ഷാകവചസ്യ। ബുധകൗശികർഷിഃ। അനുഷ്ടുപ്-ഛന്ദഃ। ശ്രീസീതാരാമചന്ദ്രോ ദേവതാ। സീതാ ശക്തിഃ। ഹനൂമാൻ കീലകമ്। ശ്രീമദ്രാമചന്ദ്രപ്രീത്യർഥേ ജപേ വിനിയോഗഃ।
എല്ലാ മന്ത്രങ്ങൾക്കും ഒരു അടിസ്ഥാനമുണ്ട്. ഈ ശ്ലോകം പ്രാഥമിക വിവരങ്ങൾ നൽകുന്നു. ബുധകൗശികനാണ് ഇതിലെ മഹർഷി. അനുഷ്ടുപ്പാണ് ഛന്ദസ്സ്. ശ്രീരാമചന്ദ്രനാണ് ഇതിലെ മുഖ്യ ദേവൻ. സീതാദേവി ഇതിന്റെ ശക്തിയാണ്. ഹനുമാൻ ഇതിന്റെ കാവലാണ്. ശ്രീരാമപ്രീതിക്കാണ് ഇത് ജപിക്കുന്നത്. ജപത്തിന് മുൻപ് ഈ സങ്കല്പം അത്യാവശ്യമാണ്. ഇത് മനസ്സിനെ ഭൗതികചിന്തകളിൽ നിന്ന് മാറ്റുന്നു. നമ്മുടെ ശ്രദ്ധ ഒരു പുണ്യവഴിയിലേക്ക് തിരിയുന്നു. ശരിയായ തുടക്കം വളരെ പ്രധാനമാണ്. ഇത് സാധകന്റെ മനസ്സിനെ ഏകാഗ്രമാക്കുന്നു. യഥാർത്ഥ ഭക്തിക്ക് ശുദ്ധമായ ഉദ്ദേശ്യം വേണം. ശാന്തമായ മനസ്സ് യഥാർത്ഥ സമാധാനം നൽകുന്നു.
ധ്യായേദാജാനുബാഹും ധൃതശരധനുഷം ബദ്ധപദ്മാസനസ്ഥം പീതം വാസോ വസാനം നവകമലദലസ്പർധിനേത്രം പ്രസന്നം। വാമാങ്കാരൂഢസീതാമുഖകമലമിലല്ലോചനം നീരദാഭം നാനാലങ്കാരദീപ്തം ദധതമുരുജടാമണ്ഡനം രാമചന്ദ്രം।
ഇവിടെ നൽകിയിരിക്കുന്ന വ്യക്തമായ രൂപം ശ്രദ്ധിക്കൂ. മനസ്സിന് ഒരു വ്യക്തമായ കേന്ദ്രം ആവശ്യമാണ്. ഈ ശ്ലോകം ശ്രീരാമന്റെ ദിവ്യരൂപം കാണിച്ചുതരുന്നു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ കൈകൾ കാൽമുട്ടുവരെ നീണ്ടതാണ്. കൈകളിൽ വില്ലും അമ്പുമുണ്ട്. അദ്ദേഹം പത്മാസനത്തിൽ ഇരിക്കുന്നു. മഞ്ഞ വസ്ത്രങ്ങളാണ് ധരിച്ചിരിക്കുന്നത്. കണ്ണുകൾ പുതിയ താമരയിതളുകൾ പോലെ മനോഹരമാണ്. മുഖത്ത് പൂർണ്ണമായ പ്രസന്നതയുണ്ട്. സീതാദേവി അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഇടതുഭാഗത്ത് ഇരിക്കുന്നു. ശ്രീരാമന്റെ നോട്ടം സീതയുടെ മുഖത്താണ്. ശരീരത്തിന് കാർമേഘത്തിന്റെ നിറമാണ്. നിരവധി ആഭരണങ്ങൾ അണിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. തലയിൽ വലിയ ജടാഭാരമുണ്ട്. ഭഗവാനെ കാണുന്നത് ഭക്തി വളർത്തുന്നു. ധ്യാനം മനസ്സിനെ വേഗത്തിൽ ശാന്തമാക്കുന്നു.
ചരിതം രഘുനാഥസ്യ ശതകോടിപ്രവിസ്തരം। ഏകൈകമക്ഷരം പുംസാം മഹാപാതകനാശനം।
ഈ വരികൾ പുണ്യകഥകളുടെ ശക്തി വ്യക്തമാക്കുന്നു. ശ്രീരാമന്റെ ജീവിതകഥ വളരെ വലുതാണ്. അത് നൂറുകോടി ശ്ലോകങ്ങളിലായി പരന്നുകിടക്കുന്നു. അതിന്റെ യഥാർത്ഥ അതിരുകൾ ആർക്കുമറിയില്ല. ഇവിടെ കഥയുടെ വലുപ്പമല്ല പ്രധാനം. ഇതിലെ ഓരോ അക്ഷരവും വളരെ ശക്തിയുള്ളതാണ്. ഒരു അക്ഷരം മാത്രം മതി വലിയ പാപങ്ങൾ അകറ്റാൻ. ഇത് ആഴത്തിലുള്ള ആത്മീയ തടസ്സങ്ങളെ ഇല്ലാതാക്കുന്നു. ഭഗവാന്റെ നാമം തന്നെ ഒരു ശുദ്ധമായ ഊർജ്ജമാണ്. പുണ്യശബ്ദങ്ങൾക്ക് ദിവ്യമായ കമ്പനമുണ്ട്. മുഴുവൻ കഥയും അറിയണമെന്നില്ല. ഇതിന്റെ ഒരു ചെറിയ ഭാഗം മതി. അത് മനുഷ്യന്റെ ഹൃദയത്തെ പൂർണ്ണമായി ശുദ്ധീകരിക്കുന്നു. പാപം എന്നത് അജ്ഞാനത്തിന്റെ ഇരുട്ട് മാത്രമാണ്. ദിവ്യനാമം ഉള്ളിൽ ശുദ്ധമായ വെളിച്ചം കൊണ്ടുവരുന്നു. പ്രകാശം നിമിഷനേരംകൊണ്ട് ഇരുട്ടിനെ ഇല്ലാതാക്കുന്നു.
ധ്യാത്വാ നീലോത്പലശ്യാമം രാമം രാജീവലോചനം। ജാനകീലക്ഷ്മണോപേതം ജടാമുകുടമണ്ഡിതം।
മുമ്പത്തെ ആശയത്തിൽ നിന്ന് ശ്രദ്ധ വീണ്ടും കേന്ദ്രീകരിക്കുന്നു. നാം വീണ്ടും ഭഗവാനെ സ്മരിക്കുന്നു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ നിറം ഇരുണ്ടതും മനോഹരവുമാണ്. നീലത്താമര പോലെയാണ് അദ്ദേഹം കാണപ്പെടുന്നത്. കണ്ണുകൾ വിടർന്ന പൂക്കൾ പോലെ മൃദുവാണ്. അദ്ദേഹം ഇവിടെ തനിച്ചല്ല. സീതാദേവിയും ലക്ഷ്മണനും കൂടെയുണ്ട്. അവർ ശക്തിയുടെയും ഭക്തിയുടെയും പ്രതീകങ്ങളാണ്. ശ്രീരാമന്റെ മുടി മുകളിലേക്ക് കെട്ടിവെച്ചിരിക്കുന്നു. അത് ഒരു രാജകീയ കിരീടം പോലെ തോന്നുന്നു. ഇത് രാജധർമ്മത്തിന്റെയും വൈരാഗ്യത്തിന്റെയും മനോഹരമായ സംഗമമാണ്. അദ്ദേഹം ഇപ്പോൾ കാട്ടിലാണ് ജീവിക്കുന്നത്. എങ്കിലും അദ്ദേഹം തന്നെയാണ് യഥാർത്ഥ രാജാവ്. യഥാർത്ഥ രാജത്വം എന്നത് മനസ്സിന്റെ ഒരു അവസ്ഥയാണ്. പുറമെയുള്ള വേഷങ്ങൾ ഒന്നിനെയും മാറ്റുന്നില്ല. ആന്തരിക സമാധാനം ഏതു സാഹചര്യത്തിലും തിളങ്ങുന്നു.
സാസിതൂണധനുർബാണപാണിം നക്തഞ്ചരാന്തകം। സ്വലീലയാ ജഗത്ത്രാതുമാവിർഭൂതമജം വിഭും।
ഈ വാക്കുകളിൽ വളരെ ആഴത്തിലുള്ള ഒരു സത്യം ഒളിഞ്ഞിരിപ്പുണ്ട്. ശ്ലോകം ശ്രീരാമനെ പൂർണ്ണമായും ആയുധധാരിയായി കാണിക്കുന്നു. കൈകളിൽ വാളും വില്ലുമുണ്ട്. പുറത്ത് അമ്പുകൾ നിറഞ്ഞ ആവനാഴിയുണ്ട്. അദ്ദേഹം അസുരന്മാരെ നശിപ്പിക്കുന്നവനാണ്. അസുരന്മാർ നമ്മുടെ ദുഷിച്ച ചിന്തകളെയാണ് സൂചിപ്പിക്കുന്നത്. ഭഗവാൻ യാതൊരു പ്രയാസവുമില്ലാതെ ലോകത്തെ രക്ഷിക്കുന്നു. ഇതെല്ലാം അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഒരു ദിവ്യലീല മാത്രമാണ്. യഥാർത്ഥത്തിൽ അദ്ദേഹം ജനനമില്ലാത്തവനും അനന്തനുമാണ്. അദ്ദേഹം നമുക്കുവേണ്ടി ഒരു രൂപം എടുത്തതാണ്. രൂപമില്ലാത്ത ഈശ്വരൻ ഒരു ആകാരം സ്വീകരിക്കുന്നു. ഇതെല്ലാം ശുദ്ധമായ സ്നേഹം കൊണ്ടാണ് സംഭവിക്കുന്നത്. അദ്ദേഹം ലോകത്തെ സംരക്ഷിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. സംരക്ഷണം അദ്ദേഹത്തിന്റെ അടിസ്ഥാന സ്വഭാവമാണ്. നന്മയെ കാക്കാൻ അദ്ദേഹം തിന്മയെ നശിപ്പിക്കുന്നു. ഈശ്വരൻ എപ്പോഴും അങ്ങേയറ്റത്തെ കാരുണ്യത്തോടെ പ്രവർത്തിക്കുന്നു.
രാമരക്ഷാം പഠേത്പ്രാജ്ഞഃ പാപഘ്നീം സർവകാമദാമ്। ശിരോ മേ രാഘവഃ പാതു ഭാലം ദശരഥാത്മജഃ।
ബുദ്ധിമാനായ ഒരാൾ എന്തിനാണ് ഇത് വായിക്കേണ്ടത്? ഇതിനുള്ള ഉത്തരം വളരെ വ്യക്തമായി നൽകിയിട്ടുണ്ട്. ഈ പ്രാർത്ഥന എല്ലാ ദുഷ്കർമ്മങ്ങളെയും നശിപ്പിക്കുന്നു. ഇത് എല്ലാ നല്ല ആഗ്രഹങ്ങളെയും സാധിച്ചുതരുന്നു. അറിവുള്ള ഒരു വ്യക്തി ഇത് ദിവസവും വായിക്കുന്നു. ഇവിടെ ശാരീരിക സംരക്ഷണത്തിന്റെ ഭാഗം തുടങ്ങുന്നു. ഈ സ്തോത്രം മനുഷ്യശരീരത്തെ സംരക്ഷിക്കുന്നു. രാഘവൻ എന്റെ തലയെ കാക്കട്ടെ. ദശരഥപുത്രൻ എന്റെ നെറ്റിയെ സംരക്ഷിക്കട്ടെ. നാം ഭഗവാന്റെ പല പേരുകൾ വിളിക്കുന്നു. ഓരോ പേരും ശരീരത്തിന്റെ ഓരോ ഭാഗത്തെ കാക്കുന്നു. പരമാത്മാവ് നമ്മുടെ ഭൗതിക ശരീരത്തിലേക്ക് പ്രവേശിക്കുന്നു. ആത്മീയതയും ആരോഗ്യവും പരസ്പരം ചേരുന്നു. ശരീരം സുരക്ഷിതമായ ഒരു അമ്പലമായി മാറുന്നു. അചഞ്ചലമായ വിശ്വാസം അദൃശ്യമായ ഒരു കവചം ഉണ്ടാക്കുന്നു.
കൗസല്യേയോ ദൃശൗ പാതു വിശ്വാമിത്രപ്രിയഃ ശ്രുതീ। ഘ്രാണം പാതു മഖത്രാതാ മുഖം സൗമിത്രിവത്സലഃ।
ഇപ്പോൾ ശ്രദ്ധ മുഖത്തിന്റെ താഴത്തെ ഭാഗത്തേക്ക് മാറുന്നു. കൗസല്യാപുത്രൻ കണ്ണുകളെ കാക്കട്ടെ. വിശ്വാമിത്രപ്രിയൻ ചെവികളെ സംരക്ഷിക്കട്ടെ. യാഗങ്ങളെ കാക്കുന്നവൻ എന്റെ മൂക്കിനെ കാക്കട്ടെ. ലക്ഷ്മണനെ സ്നേഹിക്കുന്നവൻ മുഖത്തെ സംരക്ഷിക്കട്ടെ. ഇവിടെ ഉപയോഗിച്ചിരിക്കുന്ന പ്രത്യേക പേരുകൾ ശ്രദ്ധിക്കുക. ഓരോ പേരും ഒരു വലിയ സംഭവത്തെ ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നു. അദ്ദേഹം അമ്മയ്ക്ക് വലിയ സന്തോഷം നൽകി. അദ്ദേഹം ഗുരുവിന്റെ ആജ്ഞ പൂർണ്ണമായി അനുസരിച്ചു. അദ്ദേഹം പുരാതനമായ യാഗങ്ങളെ സംരക്ഷിച്ചു. അദ്ദേഹം സഹോദരനെ അതിയായി സ്നേഹിച്ചു. ഈ പേരുകൾ പ്രത്യേക ദിവ്യഗുണങ്ങളെ വിളിച്ചുവരുത്തുന്നു. ശരീരം പൂർണ്ണമായും സദ്ഗുണങ്ങളാൽ മൂടപ്പെടുന്നു. നമ്മുടെ കാഴ്ചയും സംസാരവും സുരക്ഷിതമാകുന്നു. ശുദ്ധമായ ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ എപ്പോഴും സത്യം മാത്രമേ കാണൂ.
ജിഹ്വാം വിദ്യാനിധിഃ പാതു കണ്ഠം ഭരതവന്ദിതഃ। സ്കന്ധൗ ദിവ്യായുധഃ പാതു ഭുജൗ ഭഗ്നേശകാർമുകഃ।
ഈ ഭാഗം ശരീരഭാഗങ്ങളുടെ വിവരണം തുടരുന്നു. അറിവിന്റെ മഹാസാഗരം എന്റെ നാവിനെ കാക്കട്ടെ. യഥാർത്ഥ വാക്കുകൾ യഥാർത്ഥ അറിവിൽ നിന്നാണ് വരുന്നത്. ഭരതനാൽ വന്ദിക്കപ്പെടുന്നവൻ എന്റെ കഴുത്തിനെ കാക്കട്ടെ. ദിവ്യായുധങ്ങൾ ധരിക്കുന്നവൻ ചുമലുകളെ സംരക്ഷിക്കട്ടെ. ശിവന്റെ വില്ലൊടിച്ചവൻ കൈകളെ കാക്കട്ടെ. നമ്മുടെ ചുമലുകൾ ജീവിതത്തിന്റെ ഭാരം ചുമക്കുന്നു. കൈകൾ ദൈനംദിന ജോലികൾ ചെയ്യുന്നു. ഈ രണ്ടു കാര്യങ്ങൾക്കും ഈശ്വരശക്തി ആവശ്യമാണ്. ആ വലിയ ശക്തിക്കായാണ് നാം പ്രാർത്ഥിക്കുന്നത്. വില്ലൊടിക്കുന്നത് വലിയ കരുത്തിന്റെ ലക്ഷണമാണ്. അതേ കരുത്ത് നമ്മുടെ പ്രവൃത്തികളെ സംരക്ഷിക്കുന്നു. ശാരീരികമായ പ്രവൃത്തികൾക്ക് ഇവിടെ ആത്മീയ പിന്തുണ ലഭിക്കുന്നു. മനുഷ്യന്റെ പ്രയത്നം മാത്രം വളരെ പരിമിതമാണ്. ഈശ്വരന്റെ അനുഗ്രഹം ഓരോ പ്രവൃത്തിയെയും വിജയകരമാക്കുന്നു.
കരൗ സീതാപതിഃ പാതു ഹൃദയം ജാമദഗ്ന്യജിത്। മധ്യം പാതു ഖരധ്വംസീ നാഭിം ജാംബവദാശ്രയഃ।
ഈ വിവരണം ശരീരത്തിന്റെ മധ്യഭാഗത്തെ എടുത്തുകാണിക്കുന്നു. സീതാദേവിയുടെ ഭർത്താവ് രണ്ടു കൈകളെയും കാക്കട്ടെ. കൈകൾ സ്നേഹത്തോടെ ദാനം ചെയ്യാൻ ഉപകരിക്കുന്നു. പരശുരാമനെ ജയിച്ചവൻ ഹൃദയത്തെ സംരക്ഷിക്കട്ടെ. ഹൃദയത്തിന് വളരെ ആഴത്തിലുള്ള ധൈര്യം ആവശ്യമാണ്. ഖരനെ കൊന്നവൻ ശരീരത്തിന്റെ മധ്യഭാഗത്തെ കാക്കട്ടെ. ജാംബവാന് ആശ്രയം നൽകിയവൻ പൊക്കിളിനെ സംരക്ഷിക്കട്ടെ. പൊക്കിൾ നമ്മുടെ ശരീരത്തിന്റെ ഊർജ്ജകേന്ദ്രമാണ്. നമ്മുടെ അടിസ്ഥാന സ്ഥാനത്തിനായി നാം സംരക്ഷണം ചോദിക്കുന്നു. ഉള്ളിലെ ഭയം പൂർണ്ണമായും ഇല്ലാതാകുന്നു. സ്നേഹവും ധൈര്യവും ഒരുമിച്ചു നിൽക്കുന്നു. കരുത്തുള്ള ഒരു ഹൃദയം ഏതു പ്രതിസന്ധിയെയും നേരിടും. സുരക്ഷിതമായ കൈകൾ എപ്പോഴും നല്ല കാര്യങ്ങൾ മാത്രമേ ചെയ്യൂ. ആന്തരിക സുരക്ഷ നിങ്ങളുടെ ബാഹ്യജീവിതത്തെ മാറ്റിമറിക്കുന്നു.
സുഗ്രീവേശഃ കടീ പാതു സക്ഥിനീ ഹനുമത്പ്രഭുഃ। ഊരൂ രഘൂത്തമഃ പാതു രക്ഷഃകുലവിനാശകൃത്।
താഴേക്ക് പോകുന്തോറും ശരീരത്തിന്റെ കീഴ്ഭാഗത്തിന് സംരക്ഷണം ലഭിക്കുന്നു. സുഗ്രീവന്റെ നാഥൻ എന്റെ അരക്കെട്ടിനെ കാക്കട്ടെ. ഹനുമാന്റെ പ്രഭു ഇടുപ്പുകളെ സംരക്ഷിക്കട്ടെ. രഘുവംശത്തിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവൻ തുടകളെ കാക്കട്ടെ. അദ്ദേഹം രാക്ഷസകുലത്തെ മുഴുവൻ നശിപ്പിക്കുന്നവനാണ്. ശരീരത്തിന്റെ കീഴ്ഭാഗം നമുക്ക് സ്ഥിരത നൽകുന്നു. ഇത് എന്നും നിവർന്നുനിൽക്കാൻ സഹായിക്കുന്നു. ഹനുമാൻ പൂർണ്ണവും യഥാർത്ഥവുമായ ഭക്തിയുടെ പ്രതീകമാണ്. സുഗ്രീവൻ സൗഹൃദത്തെയും വിശ്വാസത്തെയും കാണിക്കുന്നു. ശ്രീരാമൻ ഈ രണ്ടു വലിയ ഗുണങ്ങളുടെയും നാഥനാണ്. നമ്മുടെ അടിത്തറയ്ക്ക് ഈ പ്രത്യേക ഗുണങ്ങൾ ആവശ്യമാണ്. ഭക്തിയും വിശ്വാസവും നമ്മെ എപ്പോഴും സ്ഥിരമായി നിർത്തുന്നു. അവ നാം താഴെ വീഴാതെ നോക്കുന്നു. ആന്തരികമായ സ്ഥിരത പുറത്തെ പ്രശ്നങ്ങളെ എളുപ്പത്തിൽ കൈകാര്യം ചെയ്യുന്നു.
ജാനുനീ സേതുകൃത് പാതു ജങ്ഘേ ദശമുഖാന്തകഃ। പാദൗ വിഭീഷണശ്രീദഃ പാതു രാമോഽഖിലം വപുഃ।
ഇവിടെ വളരെ ആഴത്തിലുള്ള ഒരു സത്യം വെളിപ്പെടുന്നു. കടലിൽ പാലം പണിതവൻ കാൽമുട്ടുകളെ കാക്കട്ടെ. രാവണനെ കൊന്നവൻ കണങ്കാലുകളെ സംരക്ഷിക്കട്ടെ. വിഭീഷണന് സമ്പത്ത് നൽകിയവൻ പാദങ്ങളെ കാക്കട്ടെ. അവസാനം ശ്രീരാമൻ ശരീരം മുഴുവൻ സംരക്ഷിക്കട്ടെ. രാമസേതു നിർമ്മിക്കുന്നത് പൂർണ്ണമായും അസാധ്യമാണെന്ന് തോന്നിയിരുന്നു. ഈശ്വരൻ എല്ലായിടത്തും വഴി കണ്ടെത്തുമെന്ന് ഇത് കാണിക്കുന്നു. രാവണൻ വലിയ അഹങ്കാരത്തിന്റെ പ്രതീകമാണ്. ഈശ്വരൻ ആ വലിയ അഹങ്കാരത്തെ എളുപ്പത്തിൽ ഇല്ലാതാക്കുന്നു. പൂർണ്ണമായ സമർപ്പണം കൊണ്ടാണ് വിഭീഷണന് സമ്പത്ത് ലഭിച്ചത്. പാദങ്ങൾ നമ്മെ ജീവിതത്തിൽ മുന്നോട്ട് നയിക്കുന്നു. ഈശ്വരനോടുള്ള സമർപ്പണം യാത്രയെ സുരക്ഷിതമാക്കുന്നു. ഇപ്പോൾ ശരീരം മുഴുവൻ സുരക്ഷിതമായിരിക്കുന്നു. പൂർണ്ണമായ സമർപ്പണം പൂർണ്ണമായ സംരക്ഷണം കൊണ്ടുവരുന്നു.
ഏതാം രാമബലോപേതാം രക്ഷാം യഃ സുകൃതീ പഠേത്। സ ചിരായുഃ സുഖീ പുത്രീ വിജയീ വിനയീ ഭവേത്।
ഇവിടെ ഈ ഗ്രന്ഥം അവസാനത്തെ പ്രതിഫലങ്ങളെക്കുറിച്ച് പറയുന്നു. ഈ പ്രാർത്ഥന ശ്രീരാമന്റെ ശക്തിയാൽ നിറഞ്ഞതാണ്. നല്ലവനായ ഒരാൾ ഇത് ദിവസവും വായിക്കുന്നു. ഇതിന്റെ ഫലങ്ങൾ വളരെ വ്യക്തമാണ്. ആ വ്യക്തിയുടെ ആയുസ്സ് വർദ്ധിക്കുന്നു. അയാൾ സന്തോഷവാനും വളരെ അനുഗ്രഹീതനുമായി ജീവിക്കുന്നു. അയാൾക്ക് നല്ലവരായ മക്കളെ ലഭിക്കുന്നു. അയാൾക്ക് എല്ലാ കാര്യങ്ങളിലും വിജയം ലഭിക്കുന്നു. ഏറ്റവും പ്രധാനമായി അയാൾ വളരെ വിനയമുള്ളവനാകുന്നു. വിനയമാണ് യഥാർത്ഥത്തിൽ ഏറ്റവും വലിയ സമ്മാനം. അധികാരം പലപ്പോഴും മനുഷ്യരെ അഹങ്കാരികളാക്കുന്നു. ഈ പ്രത്യേക ശക്തി മനുഷ്യനെ ശാന്തനാക്കുന്നു. യഥാർത്ഥ വിജയം ഒരിക്കലും വലിയ അഹങ്കാരം ഉണ്ടാക്കില്ല. ഭൗതികമായ സന്തോഷവും ആന്തരിക സമാധാനവും വളരെ ഭംഗിയായി ഒന്നിക്കുന്നു.
പാതാലഭൂതലവ്യോമചാരിണശ്ഛদ্মചാരിണഃ। ന ദ്രഷ്ടുമപി ശക്താസ്തേ രക്ഷിതം രാമനാമഭിഃ।
ഈ സംരക്ഷണത്തിന്റെ യഥാർത്ഥ സ്വഭാവം എന്താണ്? ഇത് അദൃശ്യമായ ദുഷ്ടശക്തികളെ ഇല്ലാതാക്കുന്നു. പാതാളത്തിൽ ദുഷ്ടശക്തികൾ കറങ്ങിനടക്കുന്നുണ്ട്. അവ ഭൂമിയിലും തുറന്നു സഞ്ചരിക്കുന്നു. അവ ആകാശത്തിലും പറക്കുന്നുണ്ട്. പലരും വേഷംമാറി നമ്മുടെ ചുറ്റും ഒളിച്ചിരിക്കുന്നു. എങ്കിലും അവർക്ക് അവരുടെ ശക്തി മുഴുവൻ നഷ്ടപ്പെടുന്നു. അവർക്ക് നിങ്ങളെ നോക്കാൻ പോലും കഴിയില്ല. രാമനാമം നിങ്ങളെ പൂർണ്ണമായും സംരക്ഷിക്കുന്നു. ഇത് അദൃശ്യമായ ഒരു വലിയ പ്രകാശം ഉണ്ടാക്കുന്നു. നെഗറ്റീവ് ശക്തികൾക്ക് ഈ പ്രകാശത്തെ നേരിടാൻ കഴിയില്ല. തിന്മ എപ്പോഴും വിശുദ്ധിയിൽ നിന്ന് അകന്നുനിൽക്കുന്നു. മനസ്സ് ഭയത്തിൽ നിന്ന് പൂർണ്ണമായും മുക്തമാകുന്നു. കാണാൻ കഴിയാത്ത അപകടങ്ങൾ വളരെ വേഗം ഇല്ലാതാകുന്നു. ഈശ്വരന്റെ നാമം എല്ലാ ഇരുട്ടിനെയും അകറ്റുന്നു.
രാമേതി രാമഭദ്രേതി രാമചന്ദ്രേതി വാ സ്മരൻ। നരോ ന ലിപ്യതേ പാപൈർഭുക്തിം മുക്തിം ച വിന്ദതി।
ഈ ശ്ലോകം നാമം ഓർമ്മിക്കുന്നതിന്റെ രീതി വിശദീകരിക്കുന്നു. നിങ്ങൾക്ക് രാമ അല്ലെങ്കിൽ രാമഭദ്ര അല്ലെങ്കിൽ രാമചന്ദ്ര എന്ന് പറയാം. പേര് ഓർമ്മിക്കുന്നത് മാത്രം മതിയാകും. മനുഷ്യനെ പാപങ്ങൾ സ്പർശിക്കുന്നില്ല. പഴയ ദുഷ്കർമ്മങ്ങൾക്ക് അവരുടെ ശക്തി നഷ്ടപ്പെടുന്നു. അയാളുടെ ജീവിതത്തിൽ വളരെ നല്ല കാര്യങ്ങൾ സംഭവിക്കുന്നു. അയാൾ ലോകത്തിലെ സുഖങ്ങൾ പൂർണ്ണമായി ആസ്വദിക്കുന്നു. പിന്നീട് അയാൾക്ക് ആത്മീയമായ മോക്ഷവും ലഭിക്കുന്നു. ഇതിൽ ഏതെങ്കിലും ഒരെണ്ണം മാത്രം തിരഞ്ഞെടുക്കേണ്ടതില്ല. ഭൗതികവും ആത്മീയവുമായ രണ്ടു സുഖങ്ങളും ലഭിക്കുന്നു. നാമം മനസ്സിനെ പൂർണ്ണമായും ശുദ്ധീകരിക്കുന്നു. ശുദ്ധമായ മനസ്സ് ജീവിതം ശരിയായി ആസ്വദിക്കുന്നു. അത് മോക്ഷത്തിലേക്കും ശാന്തമായി നടന്നുപോകുന്നു. ഈശ്വരന്റെ നാമത്തിൽ എല്ലാ നിധികളും ഒളിഞ്ഞിരിപ്പുണ്ട്.
ജഗജ്ജൈത്രൈകമന്ത്രേണ രാമനാമ്നാഭിരക്ഷിതം। യഃ കണ്ഠേ ധാരയേത്തസ്യ കരസ്ഥാഃ സർവസിദ്ധയഃ।
അടിസ്ഥാനപരമായ ഗുണങ്ങൾ പറഞ്ഞതിനുശേഷം ഈ പ്രതിഫലം കൂടുതൽ വലുതാകുന്നു. രാമനാമം ലോകത്തെ ജയിക്കുന്ന മന്ത്രമാണ്. ഇത് എല്ലായിടത്തും അസാധാരണമാംവിധം ശക്തിയുള്ളതാണ്. ഇത് മനുഷ്യനെ എപ്പോഴും സംരക്ഷിക്കുന്നു. ഒരാൾക്ക് ഇത് കഴുത്തിൽ അണിയാം. അവർക്ക് ഇത് തൊണ്ടയിൽ നിലനിർത്താം. അതിനർത്ഥം അവർ ഇത് എപ്പോഴും ജപിക്കുന്നു എന്നാണ്. അവർക്ക് എല്ലാ അത്ഭുത സിദ്ധികളും ലഭിക്കുന്നു. വിജയം നേരിട്ട് അവരുടെ കൈകളിൽ എത്തിച്ചേരുന്നു. അവർ ഒരു വിജയത്തിന്റെയും പിന്നാലെ പോകുന്നില്ല. വിജയം അവരെ വളരെ എളുപ്പത്തിൽ തേടിവരുന്നു. നാമം കൂടെയുള്ളത് എല്ലാം മാറ്റിയെഴുതുന്നു. കഴുത്താണ് നമ്മുടെ സംസാരത്തിന്റെ പ്രധാന കേന്ദ്രം. നിരന്തരമായ സ്മരണ ഒളിഞ്ഞുകിടക്കുന്ന കഴിവുകളെ പുറത്തുകൊണ്ടുവരുന്നു. ആന്തരികമായ ധ്യാനം പുറത്തുള്ള ലോകത്തെ കീഴടക്കുന്നു.
വജ്രപഞ്ജരനാമേദം യോ രാമകവചം സ്മരേത്। അവ്യാഹതാജ്ഞഃ സർവത്ര ലഭതേ ജയമങ്ഗളം।
ഇവിടെ ഉപയോഗിച്ചിരിക്കുന്ന പ്രത്യേക വാക്ക് ശ്രദ്ധിക്കുക. ഈ ഗ്രന്ഥം ഇതിനെ വജ്രത്തിന്റെ കൂട് എന്ന് വിളിക്കുന്നു. വജ്രം പൊട്ടിക്കാൻ ഒരിക്കലും കഴിയില്ല. രാമന്റെ ഈ കവചം കൃത്യമായും അതുപോലെയാണ്. ഇത് ഓർക്കുന്നവർക്ക് വലിയ ശക്തി ലഭിക്കുന്നു. അവരുടെ ആജ്ഞകൾ ആരും ഒരിക്കലും ലംഘിക്കില്ല. അവർക്ക് എല്ലായിടത്തും വലിയ ബഹുമാനം ലഭിക്കുന്നു. അവർക്ക് എല്ലാ സ്ഥലത്തും വിജയം ലഭിക്കുന്നു. അവർക്ക് എപ്പോഴും ശുദ്ധമായ മംഗളം ലഭിക്കുന്നു. വജ്രത്തിന്റെ കൂട് എല്ലാ ഭാഗത്തുനിന്നും സംരക്ഷിക്കുന്നു. ഇത് പ്രകാശത്തെ വളരെ ഭംഗിയായി ഉള്ളിലേക്ക് കടത്തിവിടുന്നു. ഇത് എല്ലാ അപകടങ്ങളെയും പൂർണ്ണമായും പുറത്തുനിർത്തുന്നു. മനുഷ്യൻ കരുത്തനും അതോടൊപ്പം പ്രകാശമുള്ളവനുമായി മാറുന്നു. പൂർണ്ണമായ സംരക്ഷണം ജീവിതത്തിൽ പൂർണ്ണമായ വിജയം കൊണ്ടുവരുന്നു.
ആദിഷ്ടവാൻ യഥാ സ്വപ്നേ രാമരക്ഷാമിമാം ഹരഃ। തഥാ ലിഖിതവാൻ പ്രാതഃ പ്രബുദ്ധോ ബുധകൗശികഃ।
ഇവിടെ നൽകിയിരിക്കുന്ന അറിവ് ഇതിന്റെ ആഴത്തിലുള്ള ഉത്ഭവത്തെ കാണിക്കുന്നു. ഇത് ഒരു മനുഷ്യൻ ഉണ്ടാക്കിയതല്ല. പരമശിവൻ തന്നെയാണ് ഈ പ്രാർത്ഥന നൽകിയത്. അദ്ദേഹം വളരെ പ്രത്യേകതയുള്ള ഒരു സ്വപ്നത്തിൽ വന്നു. അദ്ദേഹം ഇത് ബുധകൗശിക മഹർഷിക്ക് ഉപദേശിച്ചു. മഹർഷി അതിരാവിലെ വളരെ വേഗം ഉറക്കമുണർന്നു. അദ്ദേഹം ഉടൻ തന്നെ ഇതെല്ലാം എഴുതിവെച്ചു. താൻ കേട്ടത് അതേപടി അദ്ദേഹം എഴുതി. ഒരു മഹർഷിയുടെ മനസ്സ് വളരെ ശുദ്ധമാണ്. അത് ദിവ്യമായ സന്ദേശങ്ങളെ പൂർണ്ണമായും സ്വീകരിക്കുന്നു. ശിവൻ ശ്രീരാമനെ അതിയായി സ്നേഹിക്കുന്നു. അദ്ദേഹം സ്നേഹം കാരണമാണ് ഈ രഹസ്യം പങ്കുവെച്ചത്. ഈ പ്രാർത്ഥന നേരിട്ട് ഈശ്വരനിൽ നിന്ന് വരുന്നു. ദിവ്യമായ വരങ്ങൾ എപ്പോഴും സത്യത്തിന്റെ വഴി തെളിക്കുന്നു.
അഥ ശ്രീരാമകവചം.
അസ്യ ശ്രീരാമരക്ഷാകവചസ്യ. ബുധകൗശികർഷിഃ. അനുഷ്ടുപ്-ഛന്ദഃ.
ശ്രീസീതാരാമചന്ദ്രോ ദേവതാ. സീതാ ശക്തിഃ. ഹനൂമാൻ കീലകം.
ശ്രീമദ്രാമചന്ദ്രപ്രീത്യർഥേ ജപേ വിനിയോഗഃ.
ധ്യാനം.
ധ്യായേദാജാനുബാഹും ധൃതശരധനുഷം ബദ്ധപദ്മാസനസ്ഥം
പീതം വാസോ വസാനം നവകമലദലസ്പർധിനേത്രം പ്രസന്നം.
വാമാങ്കാരൂഢസീതാമുഖകമലമിലല്ലോചനം നീരദാഭം
നാനാലങ്കാരദീപ്തം ദധതമുരുജടാമണ്ഡനം രാമചന്ദ്രം.
അഥ സ്തോത്രം.
ചരിതം രഘുനാഥസ്യ ശതകോടിപ്രവിസ്തരം.
ഏകൈകമക്ഷരം പുംസാം മഹാപാതകനാശനം.
ധ്യാത്വാ നീലോത്പലശ്യാമം രാമം രാജീവലോചനം.
ജാനകീലക്ഷ്മണോപേതം ജടാമുകുടമണ്ഡിതം.
സാസിതൂർണധനുർബാണപാണിം നക്തഞ്ചരാന്തകം.
സ്വലീലയാ ജഗത്ത്രാതുമാവിർഭൂതമജം വിഭും.
രാമരക്ഷാം പഠേത്പ്രാജ്ഞഃ പാപഘ്നീം സർവകാമദാം.
ശിരോ മേ രാഘവഃ പാതു ഭാലം ദശരഥാത്മജഃ.
കൗസല്യേയോ ദൃശൗ പാതു വിശ്വാമിത്രപ്രിയഃ ശ്രുതീ.
ഘ്രാണം പാതു മഖത്രാതാ മുഖം സൗമിത്രിവത്സലഃ.
ജിഹ്വാം വിദ്യാനിധിഃ പാതു കണ്ഠം ഭരതവന്ദിതഃ.
സ്കന്ധൗ ദിവ്യായുധഃ പാതു ഭുജൗ ഭഗ്നേശകാർമുകഃ.
കരൗ സീതാപതിഃ പാതു ഹൃദയം ജാമദഗ്ന്യജിത്.
മധ്യം പാതു ഖരധ്വംസീ നാഭിം ജാംബവദാശ്രയഃ.
സുഗ്രീവേശഃ കടീ പാതു സക്ഥിനീ ഹനുമത്പ്രഭുഃ.
ഊരൂ രഘൂത്തമഃ പാതു രക്ഷഃകുലവിനാശകൃത്.
ജാനുനീ സേതുകൃത് പാതു ജംഘേ ദശമുഖാന്തകഃ.
പാദൗ വിഭീഷണശ്രീദഃ പാതു രാമോഽഖിലം വപുഃ.
ഏതാം രാമബലോപേതാം രക്ഷാം യഃ സുകൃതീ പഠേത്.
സ ചിരായുഃ സുഖീ പുത്രീ വിജയീ വിനയീ ഭവേത്.
പാതാലഭൂതലവ്യോമചാരിണശ്ഛദ്മചാരിണഃ.
ന ദ്രഷ്ടുമപി ശക്താസ്തേ രക്ഷിതം രാമനാമഭിഃ.
രാമേതി രാമഭദ്രേതി രാമചന്ദ്രേതി വാ സ്മരൻ.
നരോ ന ലിപ്യതേ പാപൈർഭുക്തിം മുക്തിം ച വിന്ദതി.
ജഗജ്ജൈത്രൈകമന്ത്രേണ രാമനാമ്നാഭിരക്ഷിതം.
യഃ കണ്ഠേ ധാരയേത്തസ്യ കരസ്ഥാഃ സർവസിദ്ധയഃ.
വജ്രപഞ്ജരനാമേദം യോ രാമകവചം സ്മരേത്.
അവ്യാഹതാജ്ഞഃ സർവത്ര ലഭതേ ജയമംഗലം.
ആദിഷ്ടവാൻ യഥാ സ്വപ്നേ രാമരക്ഷാമിമാം ഹരഃ.
തഥാ ലിഖിതവാൻ പ്രാതഃ പ്രബുദ്ധോ ബുധകൗശികഃ.