ലക്ഷ്മീ ക്ഷമാപണ സ്തോത്രം
ക്ഷമസ്വ ഭഗവത്യംബ ക്ഷമാശീലേ പരാത്പരേ .
ശുദ്ധസത്ത്വസ്വരൂപേ ച കോപാദിപരിവർജിതേ ..
ഹേ ഭഗവതീ, അമ്മേ, ക്ഷമ ശീലമാക്കിയവളേ, പരാത്പരയായിട്ടുള്ളവളേ, എന്നോട് ക്ഷമിച്ചാലും. ശുദ്ധസത്ത്വസ്വരൂപിണിയും കോപം മുതലായ വികാരങ്ങൾ ഇല്ലാത്തവളുമാണ് അവിടുന്ന്.
ഈ ശ്ലോകം ഒരു ശരണാഗതിയാണ്. സ്തോത്രം ചൊല്ലുന്നയാൾ ദേവിയോട് ക്ഷമ ചോദിച്ചുകൊണ്ടാണ് ആരംഭിക്കുന്നത്. 'ഭഗവതി' എന്നാൽ ഐശ്വര്യം, വീര്യം, യശസ്സ്, ശ്രീ, ജ്ഞാനം, വൈരാഗ്യം എന്നീ ആറു ഗുണങ്ങളും (ഭഗങ്ങൾ) തികഞ്ഞവൾ. 'അംബ' എന്നത് അമ്മേ എന്ന സ്നേഹപൂർണ്ണമായ സംബോധനയാണ്. 'ക്ഷമാശീലേ' എന്നത് ദേവിയുടെ സ്വഭാവം തന്നെ ക്ഷമയാണെന്ന് വ്യക്തമാക്കുന്നു. അവൾ വെറുതെ ക്ഷമിക്കുകയല്ല, ക്ഷമ അവളുടെ സഹജമായ ഭാവമാണ്. 'പരാത്പരേ' എന്നാൽ പരത്തിനും അപ്പുറത്തുള്ളവൾ, അതായത് സങ്കല്പങ്ങൾക്കെല്ലാം അതീതമായ പരമമായ സത്യം. 'ശുദ്ധസത്ത്വസ്വരൂപേ' എന്ന് പറയുമ്പോൾ ദേവി രജോഗുണ തമോഗുണങ്ങളുടെ കലർപ്പില്ലാത്ത, പൂർണ്ണമായും സാത്വികമായ പ്രകാശത്തിന്റെ രൂപമാണെന്ന് അർത്ഥമാക്കുന്നു. അതിനാൽ കോപം, ദുഃഖം തുടങ്ങിയ വികാരങ്ങൾ ദേവിയെ ബാധിക്കുന്നില്ല. ഇത് ദേവിയുടെ നിർമ്മലവും കരുണാർദ്രവുമായ ഭാവത്തെയാണ് പ്രകീർത്തിക്കുന്നത്.
ഉപമേ സർവസാധ്വീനാം ദേവീനാം ദേവപൂജിതേ .
ത്വയാ വിനാ ജഗത്സർവം മൃതതുല്യം ച നിഷ്ഫലം ..
ലോകത്തുള്ള എല്ലാ സദ്ഗുണസമ്പന്നരായ സ്ത്രീകൾക്കും ഉപമയായിട്ടുള്ളവളേ, ദേവന്മാരാൽ പൂജിക്കപ്പെടുന്നവളേ, അങ്ങ് ഇല്ലാതെ ഈ പ്രപഞ്ചം മുഴുവൻ മരിച്ചതിന് തുല്യവും നിഷ്ഫലവുമാണ്.
ഇവിടെ ദേവിയെ എല്ലാ നന്മകളുടെയും അളവുകോലായി വാഴ്ത്തുന്നു. ലോകത്തിലെ പതിവ്രതകളും സദ്വൃത്തകളുമായ സ്ത്രീകൾക്ക് ഒരു മാതൃകയുണ്ടെങ്കിൽ അത് ദേവിയാണ്. ദേവന്മാർ പോലും ആരാധിക്കുന്നവളാണ് ദേവി എന്ന് പറയുമ്പോൾ അവളുടെ മഹത്വം വ്യക്തമാക്കുന്നു. രണ്ടാമത്തെ വരി വളരെ അർത്ഥവത്താണ്. ദേവിയില്ലാതെ, അതായത് ശക്തിയില്ലാതെ, പ്രപഞ്ചം നിർജ്ജീവമാണ്. ശിവൻ ശക്തിയോടു ചേരുമ്പോൾ മാത്രമാണ് പ്രപഞ്ചസൃഷ്ടി സാധ്യമാകുന്നത് എന്ന തത്വമാണ് ഇവിടെ ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നത്. ചൈതന്യവും ഊർജ്ജവുമായ ദേവിയില്ലെങ്കിൽ ഈ ലോകം വെറുമൊരു ജഡവസ്തുവായി, അർത്ഥമില്ലാത്തതായി മാറും.
സർവസമ്പത്സ്വരൂപാ ത്വം സർവേഷാം സർവരൂപിണീ .
രാസേശ്വര്യധിദേവീ ത്വം ത്വത്കലാഃ സർവയോഷിതഃ ..
അവിടുന്ന് എല്ലാ സമ്പത്തുകളുടെയും സ്വരൂപമാണ്. എല്ലാ ജീവജാലങ്ങളിലും എല്ലാ രൂപത്തിലും വർത്തിക്കുന്നവളാണ്. അവിടുന്ന് രാസലീലയുടെ അധിദേവതയായ രാസേശ്വരിയാണ്. ലോകത്തുള്ള എല്ലാ സ്ത്രീകളും അവിടുത്തെ അംശങ്ങളാണ്.
ദേവി കേവലം ധനം മാത്രമല്ല, ജ്ഞാനം, ആരോഗ്യം, സന്തോഷം തുടങ്ങിയ എല്ലാവിധ സമ്പത്തുകളുടെയും ഉറവിടമാണെന്ന് ഈ ശ്ലോകം പറയുന്നു. അവൾ സർവ്വവ്യാപിയാണ്, എല്ലാ രൂപങ്ങളിലും ഭാവങ്ങളിലും കാണപ്പെടുന്നത് ദേവിതന്നെയാണ്. 'രാസേശ്വര്യധിദേവീ' എന്നത് ദേവിയെ രാധാറാണിയുമായി താദാത്മ്യപ്പെടുത്തുന്നു. ശ്രീകൃഷ്ണന്റെ രാസലീലയുടെ കേന്ദ്രം രാധയാണ്. ലോകത്തുള്ള ഓരോ സ്ത്രീയും ആ പരാശക്തിയുടെ ഒരു ചെറിയ അംശം ('കല') ആണെന്നുള്ള ചിന്ത സ്ത്രീത്വത്തിന്റെ മഹത്വത്തെ ഉയർത്തിക്കാട്ടുന്നു.
കൈലാസേ പാർവതീ ത്വം ച ക്ഷീരോദേ സിന്ധുകന്യകാ .
സ്വർഗേ ച സ്വർഗലക്ഷ്മീസ്ത്വം മർത്യലക്ഷ്മീശ്ച ഭൂതലേ ..
കൈലാസത്തിൽ അവിടുന്ന് പാർവ്വതിയും, പാൽക്കടലിൽ സിന്ധുവിന്റെ പുത്രിയായ ലക്ഷ്മിയുമാണ്. സ്വർഗ്ഗത്തിൽ സ്വർഗ്ഗലക്ഷ്മിയും ഭൂമിയിൽ മനുഷ്യരുടെ ഇടയിൽ മർത്യലക്ഷ്മിയുമാണ് അവിടുന്ന്.
ഈ ശ്ലോകം മുതൽ ദേവിയുടെ വിവിധ ഭാവങ്ങളെയും വാസസ്ഥലങ്ങളെയും വർണ്ണിക്കുന്നു. ഒരേ ദൈവികചൈതന്യം തന്നെയാണ് പല രൂപങ്ങളിൽ ആരാധിക്കപ്പെടുന്നത് എന്ന ഭാരതീയ കാഴ്ചപ്പാടാണ് ഇവിടെ വ്യക്തമാകുന്നത്. പരമശിവന്റെ വാസസ്ഥലമായ കൈലാസത്തിൽ ശക്തി പാർവ്വതിയായി നിലകൊള്ളുന്നു. ഭഗവാൻ വിഷ്ണു ശയിക്കുന്ന പാൽക്കടലിൽ (ക്ഷീരസാഗരം) നിന്ന് അവതരിച്ചതുകൊണ്ട് ലക്ഷ്മീദേവി 'സിന്ധുകന്യക' എന്നറിയപ്പെടുന്നു. അതുപോലെ ഓരോ ലോകത്തിനും അനുയോജ്യമായ ഐശ്വര്യദേവതയായി ദേവി വർത്തിക്കുന്നു.
വൈകുണ്ഠേ ച മഹാലക്ഷ്മീർദേവദേവീ സരസ്വതീ .
ഗംഗാ ച തുലസീ ത്വം ച സാവിത്രീ ബ്രഹ്മാലോകതഃ ..
വൈകുണ്ഠത്തിൽ അവിടുന്ന് മഹാലക്ഷ്മിയും, ദേവന്മാരുടെ ദേവിയായ സരസ്വതിയും അങ്ങുതന്നെ. ഗംഗയും തുളസിയും അവിടുന്നാണ്. ബ്രഹ്മലോകത്തിൽ സാവിത്രിയായും വർത്തിക്കുന്നതും അങ്ങ് തന്നെ.
മഹാവിഷ്ണുവിൻ്റെ ലോകമായ വൈകുണ്ഠത്തിലെ പ്രധാന ശക്തി മഹാലക്ഷ്മിയാണ്. ജ്ഞാനത്തിന്റെയും കലകളുടെയും ദേവതയായ സരസ്വതിയും ദേവിയുടെ മറ്റൊരു രൂപമാണ്. പുണ്യനദിയായ ഗംഗയും, പവിത്രമായ തുളസിച്ചെടിയും ദേവിയുടെ ഭാവങ്ങളായി ആരാധിക്കപ്പെടുന്നു. സൃഷ്ടികർത്താവായ ബ്രഹ്മാവിന്റെ ലോകത്ത് അദ്ദേഹത്തിന്റെ ശക്തിയായി വർത്തിക്കുന്ന സാവിത്രീദേവിയും ഈ പരാശക്തിയുടെ മറ്റൊരു രൂപം തന്നെ. ത്രിമൂർത്തികളുടെ ശക്തിയായി വർത്തിക്കുന്നത് ഒരേ ദേവിയാണെന്ന് ഇതിലൂടെ വ്യക്തമാക്കുന്നു.
കൃഷ്ണപ്രാണാധിദേവീ ത്വം ഗോലോകേ രാധികാ സ്വയം .
രാസേ രാസേശ്വരീ ത്വം ച വൃന്ദാവനവനേ വനേ ..
ഗോലോകത്തിൽ ശ്രീകൃഷ്ണന്റെ പ്രാണന്റെ അധിദേവതയായി സാക്ഷാൽ രാധികയായി വർത്തിക്കുന്നത് അവിടുന്നാണ്. രാസലീലയിൽ രാസേശ്വരിയായും വൃന്ദാവനത്തിലെ ഓരോ വനങ്ങളിലും നിറഞ്ഞുനിൽക്കുന്നതും അങ്ങുതന്നെ.
വൈഷ്ണവ ഭക്തിയുടെ, പ്രത്യേകിച്ച് ഗൗഡീയ വൈഷ്ണവരുടെ കാഴ്ചപ്പാടിൽ ഏറ്റവും ഉയർന്ന ഭാവമാണ് രാധയുടേത്. ദേവി, ഭഗവാൻ ശ്രീകൃഷ്ണന്റെ ആത്മാവിന്റെ ആത്മാവായ, 'പ്രാണാധിദേവി'യായ രാധാറാണിയാണെന്ന് ഈ ശ്ലോകം ഉറപ്പിച്ചു പറയുന്നു. വൃന്ദാവനത്തിലെ ഓരോ പുൽക്കൊടിയിലും ദേവിയുടെ ചൈതന്യം നിറഞ്ഞുനിൽക്കുന്നു.
കൃഷ്ണാ പ്രിയാ ത്വം ഭാണ്ഡീരേ ചന്ദ്രാ ചന്ദനകാനനേ .
വിരജാ ചമ്പകവനേ ശതശൃംഗേ ച സുന്ദരീ ..
ഭാണ്ഡീരവനത്തിൽ കൃഷ്ണന്റെ പ്രിയയായും, ചന്ദനക്കാടുകളിൽ ചന്ദ്രയായും, ചമ്പകവനത്തിൽ വിരജയായും, ശതശൃംഗത്തിൽ സുന്ദരിയായും വർത്തിക്കുന്നത് അവിടുന്നാണ്.
വൃന്ദാവനത്തിലെ വിവിധ സ്ഥലങ്ങളിൽ ദേവിക്കുള്ള പല പേരുകളെയും രൂപങ്ങളെയും ഇവിടെ വർണ്ണിക്കുന്നു. ഓരോ സ്ഥലത്തും അവിടുത്തെ പ്രകൃതിക്കും ഭാവത്തിനും അനുസരിച്ച് ദേവിക്ക് ഓരോ നാമങ്ങളുണ്ട്. ഇത് ദേവിയുടെ സർവ്വവ്യാപിത്വത്തെയും പ്രകൃതിയുമായുള്ള അവളുടെ അഭേദ്യമായ ബന്ധത്തെയും കാണിക്കുന്നു.
പദ്മാവതീ പദ്മവനേ മാലതീ മാലതീവനേ .
കുന്ദദന്തീ കുന്ദവനേ സുശീലാ കേതകീവനേ ..
താമരപ്പൂക്കൾ നിറഞ്ഞ വനത്തിൽ പത്മാവതിയായും, മാലതീ പുഷ്പങ്ങളുടെ വനത്തിൽ മാലതിയായും, കുന്ദപുഷ്പങ്ങൾ നിറഞ്ഞ വനത്തിൽ കുന്ദദന്തിയായും, കൈതപ്പൂക്കൾ നിറഞ്ഞ വനത്തിൽ സുശീലയായും വർത്തിക്കുന്നതും അവിടുന്നാണ്.
മുൻപത്തെ ശ്ലോകത്തിന്റെ തുടർച്ചയായി, പ്രകൃതിയിലെ ഓരോ പുഷ്പത്തോടും ഓരോ വനത്തോടും ചേർന്ന് ദേവിക്കുള്ള പേരുകൾ നൽകിയിരിക്കുന്നു. താമര (പത്മം) ലക്ഷ്മീദേവിയുടെ പ്രതീകമാണ്. ഓരോ പൂവിനും ഓരോ ഭാവവും സൗന്ദര്യവുമുണ്ട്. ആ സൗന്ദര്യത്തിന്റെയെല്ലാം ഉറവിടം ദേവിയാണെന്ന് ഇത് സൂചിപ്പിക്കുന്നു.
കദംബമാലാ ത്വം ദേവീ കദംബകാനനേഽപി ച .
രാജലക്ഷ്മീ രാജഗേഹേ ഗൃഹലക്ഷ്മീഗൃഹേ ഗൃഹേ ..
ഹേ ദേവീ, കദംബ വൃക്ഷങ്ങൾ നിറഞ്ഞ കാട്ടിൽ കദംബമാലയായി വർത്തിക്കുന്നതും അവിടുന്നാണ്. രാജകൊട്ടാരങ്ങളിൽ രാജലക്ഷ്മിയായും ഓരോ വീടുകളിലും ഗൃഹലക്ഷ്മിയായും കുടികൊള്ളുന്നതും അങ്ങുതന്നെ.
പ്രകൃതിയിലെ വർണ്ണനകളിൽ നിന്ന് മനുഷ്യരുടെ ലോകത്തേക്ക് ദേവിയുടെ സാന്നിധ്യത്തെ കൊണ്ടുവരികയാണ് ഈ ശ്ലോകം. രാജാക്കന്മാർക്ക് ഐശ്വര്യവും അധികാരവും നൽകുന്നത് രാജലക്ഷ്മിയാണ്. അതുപോലെ, ഓരോ സാധാരണക്കാരന്റെയും വീട്ടിൽ സമാധാനവും സന്തോഷവും ഐശ്വര്യവും നിറയ്ക്കുന്നത് ഗൃഹലക്ഷ്മിയാണ്. ദൈവികമായ ചൈതന്യം കൊട്ടാരമെന്നോ കുടിലെന്നോ ഭേദമില്ലാതെ എല്ലായിടത്തും നിറഞ്ഞുനിൽക്കുന്നു.
ഇത്യുക്ത്വാ ദേവതാഃ സർവാ മുനയോ മനവസ്തഥാ .
രൂരൂദുർനമ്രവദനാഃ ശുഷ്കകണ്ഠോഷ്ഠ താലുകാഃ ..
ഇപ്രകാരം സ്തുതിച്ചുകൊണ്ട് എല്ലാ ദേവന്മാരും മുനിമാരും മനുക്കളും തലകുനിച്ച് കരഞ്ഞു. ദുഃഖം കൊണ്ട് അവരുടെ തൊണ്ടയും ചുണ്ടും അണ്ണാക്കും വരണ്ടുപോയിരുന്നു.
ഈ സ്തുതിയുടെ പശ്ചാത്തലം ഇവിടെയാണ് വ്യക്തമാകുന്നത്. ഇത് വെറുമൊരു പ്രകീർത്തനമല്ല, മറിച്ച് വലിയൊരു പ്രതിസന്ധിയിൽ അകപ്പെട്ട ദേവന്മാരും ഋഷിമാരും അർപ്പിക്കുന്ന ഒരു സഹായാഭ്യർത്ഥനയാണ്. അവരുടെ ദുഃഖത്തിന്റെ ആഴം 'വരണ്ട തൊണ്ടയും ചുണ്ടും' എന്ന പ്രയോഗത്തിൽ നിന്നും വ്യക്തമാണ്. അഗാധമായ ഭക്തിയും നിസ്സഹായതയും നിറഞ്ഞ മനസ്സോടെയാണ് അവർ ഈ സ്തോത്രം ചൊല്ലുന്നത്.
ഇതി ലക്ഷ്മീസ്തവം പുണ്യം സർവദേവൈഃ കൃതം ശുഭം .
യഃ പഠേത്പ്രാതരൂത്ഥായ സ വൈ സർവൈ ലഭേദ് ധ്രുവം ..
എല്ലാ ദേവന്മാരാലും രചിക്കപ്പെട്ട ഈ പുണ്യവും ശുഭകരവുമായ ലക്ഷ്മീസ്തോത്രം ആര് രാവിലെ എഴുന്നേറ്റ് ജപിക്കുന്നുവോ, അയാൾക്ക് തീർച്ചയായും എല്ലാം ലഭിക്കുന്നതാണ്.
ഇവിടെ സ്തോത്രത്തിന്റെ ഫലശ്രുതി ആരംഭിക്കുന്നു. ഈ സ്തോത്രം ദേവന്മാരാൽ നിർമ്മിക്കപ്പെട്ടതാണെന്നും അതിന് ദിവ്യമായ ശക്തിയുണ്ടെന്നും പറയുന്നു. പ്രഭാതത്തിൽ, അതായത് സാത്വികമായ യാമത്തിൽ, ഈ സ്തോത്രം ജപിക്കുന്നത് എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും സഫലമാക്കാൻ സഹായിക്കുമെന്ന് ഉറപ്പുനൽകുന്നു. 'സർവ്വം ലഭേദ്' എന്ന വാക്ക് ഭൗതികവും ആത്മീയവുമായ എല്ലാ നന്മകളെയും കുറിക്കുന്നു.
അഭാര്യോ ലഭതേ ഭാര്യാം വിനീതാം സുസുതാം സതീം .
സുശീലാം സുന്ദരീം രമ്യാമതിസുപ്രിയവാദിനീം ..
ഭാര്യയില്ലാത്തവന് വിനയമുള്ളവളും, നല്ല മക്കളോടുകൂടിയവളും, പതിവ്രതയും, നല്ല ശീലങ്ങളുള്ളവളും, സുന്ദരിയും, മനോഹരിയും, অত্যন্ত പ്രിയമായി സംസാരിക്കുന്നവളുമായ ഒരു ഭാര്യയെ ലഭിക്കുന്നു.
ഫലശ്രുതിയിലെ ആദ്യത്തെ വാഗ്ദാനം നല്ലൊരു കുടുംബജീവിതമാണ്. വിവാഹം കഴിക്കാത്തവർക്ക് ലഭിക്കുന്ന ഭാര്യയുടെ ഗുണഗണങ്ങളെ ഇവിടെ വിശദീകരിക്കുന്നു. വിനയം, സൽസ്വഭാവം, സൗന്ദര്യം, പതിവ്രത, നല്ല സംസാരം എന്നിങ്ങനെ ഒരു ഉത്തമയായ സ്ത്രീക്ക് വേണ്ട എല്ലാ ഗുണങ്ങളും ഇതിൽ ഉൾപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നു.
പുത്രപൗത്രവതീം ശുദ്ധാം കുലജാം കോമളാം വരാം .
അപുത്രോ ലഭതേ പുത്രം വൈഷ്ണവം ചിരജീവിനം ..
പുത്രന്മാരും പൗത്രന്മാരും ഉണ്ടാകുന്നവളും, പരിശുദ്ധയും, നല്ല കുലത്തിൽ പിറന്നവളും, സൗമ്യയും, ശ്രേഷ്ഠയുമായ ഭാര്യയെ ലഭിക്കും. മക്കളില്ലാത്തവന് വിഷ്ണുഭക്തനും ദീർഘായുസ്സുള്ളവനുമായ ഒരു പുത്രനെ ലഭിക്കും.
ഭാര്യയുടെ ഗുണങ്ങൾ വർണ്ണിക്കുന്നത് തുടരുന്നു. നല്ലൊരു കുടുംബത്തിന്റെ നിലനിൽപ്പിന് കാരണമാകുന്ന, തലമുറകളെ നിലനിർത്തുന്ന സ്ത്രീയെയാണ് ഇവിടെ വാഗ്ദാനം ചെയ്യുന്നത്. അതുപോലെ, സന്താനമില്ലാത്ത ദുഃഖം അനുഭവിക്കുന്നവർക്ക് ഈ സ്തോത്രം ജപിക്കുന്നതിലൂടെ കേവലം ഒരു പുത്രനെയല്ല, മറിച്ച് ഭഗവദ്ഭക്തനും (വൈഷ്ണവൻ) ദീർഘായുസ്സുള്ളവനുമായ ഉത്തമ സന്താനത്തെ ലഭിക്കുമെന്ന് പറയുന്നു.
പരമൈശ്വര്യയുക്തം ച വിദ്യാവന്തം യശസ്വിനം .
ഭ്രഷ്ടരാജ്യോ ലഭേദ്രാജ്യം ഭ്രഷ്ടശ്രീർലഭതേ ശ്രിയം ..
(ആ പുത്രൻ) വലിയ ഐശ്വര്യങ്ങളോടു കൂടിയവനും, വിദ്യയുള്ളവനും, യശസ്സുള്ളവനുമായിരിക്കും. രാജ്യം നഷ്ടപ്പെട്ടവന് രാജ്യം തിരികെ ലഭിക്കും. ഐശ്വര്യം നഷ്ടപ്പെട്ടവന് ഐശ്വര്യം തിരികെ ലഭിക്കും.
പുത്രന്റെ ഗുണങ്ങളെക്കുറിച്ച് കൂടുതൽ പറയുന്നു. അവൻ സമ്പത്തും അറിവും കീർത്തിയും ഉള്ളവനായിത്തീരും. പിന്നീട്, നഷ്ടപ്പെട്ടുപോയവ തിരികെ ലഭിക്കുന്നതിനെക്കുറിച്ചാണ് പറയുന്നത്. അധികാരം നഷ്ടപ്പെട്ട രാജാവിനും, സമ്പത്തും പ്രതാപവും (ശ്രീ) നഷ്ടപ്പെട്ട ഏതൊരാൾക്കും ഈ സ്തോത്രജപത്തിലൂടെ അവ തിരികെ ലഭിക്കുമെന്ന് ഉറപ്പുനൽകുന്നു.
ഹതബന്ധുർലഭേദ്ബന്ധും ധനഭ്രഷ്ടോ ധനം ലഭേത് .
കീർതിഹീനോ ലഭേത്കീർതിം പ്രതിഷ്ഠാം ച ലഭേദ് ധ്രുവം ..
ബന്ധുക്കൾ നഷ്ടപ്പെട്ടവന് ബന്ധുക്കളെ ലഭിക്കും. ധനം നഷ്ടപ്പെട്ടവന് ധനം ലഭിക്കും. കീർത്തിയില്ലാത്തവന് കീർത്തി ലഭിക്കും. തീർച്ചയായും സമൂഹത്തിൽ നല്ല സ്ഥാനവും (പ്രതിഷ്ഠ) ലഭിക്കും.
സാമൂഹികവും സാമ്പത്തികവുമായ നഷ്ടങ്ങൾ നികത്തപ്പെടുമെന്ന് ഈ ശ്ലോകം പറയുന്നു. ബന്ധുക്കളുമായി പിരിഞ്ഞവർക്ക് വീണ്ടും ഒന്നിക്കാനും, ധനം പോയവർക്ക് അത് വീണ്ടെടുക്കാനും, സമൂഹത്തിൽ അറിയപ്പെടാത്തവർക്ക് പ്രശസ്തിയും അംഗീകാരവും നേടാനും ഈ സ്തോത്രം സഹായിക്കും.
സർവമംഗളാം സ്തോത്രം ശോകസന്താപനാശനം .
ഹർഷാനന്ദകരം ശശ്വദ്ധർമമോക്ഷസുഹൃത്പ്രദം ..
എല്ലാ മംഗളങ്ങളും അടങ്ങിയ ഈ സ്തോത്രം ദുഃഖത്തെയും സന്താപത്തെയും നശിപ്പിക്കുന്നതാണ്. ഇത് എപ്പോഴും സന്തോഷവും ആനന്ദവും നൽകുന്നതും, ധർമ്മത്തെയും മോക്ഷത്തെയും നേടാൻ സഹായിക്കുന്ന ഒരു സുഹൃത്തുമാണ്.
ഈ സ്തോത്രത്തിന്റെ ഏറ്റവും വലിയ ഫലങ്ങളെക്കുറിച്ചാണ് അവസാനമായി പറയുന്നത്. ഇത് കേവലം ഭൗതികനേട്ടങ്ങൾ മാത്രമല്ല നൽകുന്നത്. ദുഃഖങ്ങളെ ഇല്ലാതാക്കി മനസ്സിൽ സന്തോഷം നിറയ്ക്കുന്നു. ജീവിതത്തിലെ പരമമായ ലക്ഷ്യങ്ങളായ പുരുഷാർത്ഥങ്ങളിൽപ്പെട്ട ധർമ്മം (നീതിയുക്തമായ ജീവിതം), മോക്ഷം (സംസാരബന്ധനങ്ങളിൽ നിന്നുള്ള മോചനം) എന്നിവ നേടുന്നതിന് ഈ സ്തോത്രം ഒരു യഥാർത്ഥ സുഹൃത്തിനെപ്പോലെ വഴികാട്ടിയാകുമെന്നും പറഞ്ഞുകൊണ്ട് ഫലശ്രുതി ഉപസംഹരിക്കുന്നു.
ക്ഷമസ്വ ഭഗവത്യംബ ക്ഷമാശീലേ പരാത്പരേ .
ശുദ്ധസത്ത്വസ്വരൂപേ ച കോപാദിപരിവർജിതേ ..
ഉപമേ സർവസാധ്വീനാം ദേവീനാം ദേവപൂജിതേ .
ത്വയാ വിനാ ജഗത്സർവം മൃതതുല്യം ച നിഷ്ഫലം ..
സർവസമ്പത്സ്വരൂപാ ത്വം സർവേഷാം സർവരൂപിണീ .
രാസേശ്വര്യധിദേവീ ത്വം ത്വത്കലാഃ സർവയോഷിതഃ ..
കൈലാസേ പാർവതീ ത്വം ച ക്ഷീരോദേ സിന്ധുകന്യകാ .
സ്വർഗേ ച സ്വർഗലക്ഷ്മീസ്ത്വം മർത്യലക്ഷ്മീശ്ച ഭൂതലേ ..
വൈകുണ്ഠേ ച മഹാലക്ഷ്മീർദേവദേവീ സരസ്വതീ .
ഗംഗാ ച തുലസീ ത്വം ച സാവിത്രീ ബ്രഹ്മാലോകതഃ ..
കൃഷ്ണപ്രാണാധിദേവീ ത്വം ഗോലോകേ രാധികാ സ്വയം .
രാസേ രാസേശ്വരീ ത്വം ച വൃന്ദാവനവനേ വനേ ..
കൃഷ്ണാ പ്രിയാ ത്വം ഭാണ്ഡീരേ ചന്ദ്രാ ചന്ദനകാനനേ .
വിരജാ ചമ്പകവനേ ശതശൃംഗേ ച സുന്ദരീ ..
പദ്മാവതീ പദ്മവനേ മാലതീ മാലതീവനേ .
കുന്ദദന്തീ കുന്ദവനേ സുശീലാ കേതകീവനേ ..
കദംബമാലാ ത്വം ദേവീ കദംബകാനനേഽപി ച .
രാജലക്ഷ്മീ രാജഗേഹേ ഗൃഹലക്ഷ്മീഗൃഹേ ഗൃഹേ ..
ഇത്യുക്ത്വാ ദേവതാഃ സർവാ മുനയോ മനവസ്തഥാ .
രൂരൂദുർനമ്രവദനാഃ ശുഷ്കകണ്ഠോഷ്ഠ താലുകാഃ ..
ഇതി ലക്ഷ്മീസ്തവം പുണ്യം സർവദേവൈഃ കൃതം ശുഭം .
യഃ പഠേത്പ്രാതരൂത്ഥായ സ വൈ സർവൈ ലഭേദ് ധ്രുവം ..
അഭാര്യോ ലഭതേ ഭാര്യാം വിനീതാം സുസുതാം സതീം .
സുശീലാം സുന്ദരീം രമ്യാമതിസുപ്രിയവാദിനീം ..
പുത്രപൗത്രവതീം ശുദ്ധാം കുലജാം കോമളാം വരാം .
അപുത്രോ ലഭതേ പുത്രം വൈഷ്ണവം ചിരജീവിനം ..
പരമൈശ്വര്യയുക്തം ച വിദ്യാവന്തം യശസ്വിനം .
ഭ്രഷ്ടരാജ്യോ ലഭേദ്രാജ്യം ഭ്രഷ്ടശ്രീർലഭതേ ശ്രിയം ..
ഹതബന്ധുർലഭേദ്ബന്ധും ധനഭ്രഷ്ടോ ധനം ലഭേത് .
കീർതിഹീനോ ലഭേത്കീർതിം പ്രതിഷ്ഠാം ച ലഭേദ് ധ്രുവം ..
സർവമംഗളാം സ്തോത്രം ശോകസന്താപനാശനം .
ഹർഷാനന്ദകരം ശശ്വദ്ധർമമോക്ഷസുഹൃത്പ്രദം ..
Other stotras
