ശ്യാമളാ ദണ്ഡകം

മാണിക്യവീണാമുപലാളയന്തീം

മദാലസാം മഞ്ജുളവാഗ്വിലാസാം ।

മാഹേന്ദ്രനീലദ്യുതികോമളാങ്ഗീം

മാതങ്ഗകന്യാം മനസാ സ്മരാമി ॥ 1 ॥

ചതുർഭുജേ ചന്ദ്രകലാവതംസേ

കുചോന്നതേ കുങ്കുമരാഗശോണേ ।

പുണ്ഡ്രേക്ഷുപാശാങ്കുശപുഷ്പബാണ-

ഹസ്തേ നമസ്തേ ജഗദേകമാതഃ ॥ 2 ॥

മാതാ മരകതശ്യാമാ മാതങ്ഗീ മദശാലിനീ ।

കടാക്ഷയതു കല്യാണീ കദംബവനവാസിനീ ॥ 3 ॥

ഈ ഭാഗം ഭഗവതിയുടെ ദിവ്യരൂപത്തെ വരച്ചുകാട്ടുന്നു. അവൾ മാണിക്യവീണ മീട്ടുന്നു. അവൾക്ക് നേരിയ ലഹരിയുണ്ട്. അവളുടെ വാക്കുകൾ അതിമധുരമാണ്. അവളുടെ ശരീരം നീലരത്നം പോലെ തിളങ്ങുന്നു. ഞാൻ അവളെ ധ്യാനിക്കുന്നു. അവൾക്ക് നാല് കൈകളുണ്ട്. അവളുടെ ശിരസ്സിൽ ചന്ദ്രക്കലയുണ്ട്. അവളുടെ രൂപം യൗവനയുക്തമാണ്. അവൾക്ക് കടുംചുവപ്പ് നിറമാണ്. അവളുടെ കൈകളിൽ കരിമ്പ് വില്ലുണ്ട്. അവൾ പാശവും അങ്കുശവും ധരിക്കുന്നു. അവൾക്ക് പുഷ്പബാണങ്ങളുണ്ട്. അവൾ ലോകത്തിന്‍റെ ഏകമാതാവാണ്. അവൾ മരതകം പോലെ പച്ചനിറമുള്ളവളാണ്. അവൾ കദംബവനത്തിൽ വസിക്കുന്നു. ഞാൻ അവളുടെ കടാക്ഷത്തിനായി പ്രാർത്ഥിക്കുന്നു. വീണ പ്രപഞ്ചനാദത്തെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. ചുവപ്പുനിറം ഊർജ്ജത്തെ കാണിക്കുന്നു. അവളുടെ ആയുധങ്ങൾക്ക് അഗാധമായ അർത്ഥമുണ്ട്. പാശം മനസ്സിനെ ആകർഷിക്കുന്നു. അങ്കുശം അഹങ്കാരത്തെ ഇല്ലാതാക്കുന്നു. കരിമ്പ് വില്ല് നമ്മുടെ ബുദ്ധിയാണ്. പൂക്കൾ നമ്മുടെ പഞ്ചേന്ദ്രിയങ്ങളാണ്. അവൾ മനുഷ്യവാസനകളെ നിയന്ത്രിക്കുന്നു. ഏകാഗ്രത അവളെ നമ്മളിലെത്തിക്കും.

ജയ മാതങ്ഗതനയേ ജയ നീലോത്പലദ്യുതേ ।

ജയ സങ്ഗീതരസികേ ജയ ലീലാശുകപ്രിയേ ॥ 4 ॥

ജയ ജനനി! സുധാസമുദ്രാന്തഹൃദ്യന്മണിദ്വീപസംരൂഢ-

ബില്വാടവീ-മധ്യകൽപ്പദ്രുമാകല്പകാദംബ-കാന്താരവാസപ്രിയേ

കൃത്തിവാസപ്രിയേ സർവലോകപ്രിയേ

ഇവിടെ കവി ദേവിയെ വാഴ്ത്തുകയാണ്. അവൾ മതംഗമുനിയുടെ പുത്രിയാണ്. അവളുടെ ശോഭ നീലത്താമര പോലെയാണ്. അവൾ ശാസ്ത്രീയസംഗീതം ആസ്വദിക്കുന്നു. അവൾക്ക് തത്തയെ ഇഷ്ടമാണ്. അവൾ അമൃതസാഗരത്തിൽ വസിക്കുന്നു. അവിടെ ഒരു രത്നദ്വീപുണ്ട്. അതിൽ നിബിഡമായ ഒരു വനമുണ്ട്. അവിടെ കല്പവൃക്ഷങ്ങളുണ്ട്. അവൾക്ക് ആ സ്ഥലം വളരെ പ്രിയപ്പെട്ടതാണ്. അവൾ പരമശിവന് പ്രിയങ്കരിയാണ്. ലോകം മുഴുവൻ അവളെ സ്നേഹിക്കുന്നു. സ്തുതികൾ പാടുന്നത് ആന്തരികശക്തി വർദ്ധിപ്പിക്കും. സംഗീതം പ്രപഞ്ചത്തിന്‍റെ സ്പന്ദനമാണ്. തത്ത പവിത്രമായ വേദങ്ങളെ പ്രതിനിധീകരിക്കുന്നു. അമൃതസാഗരം ശുദ്ധബോധമാണ്. അത് മരണഭയം ഇല്ലാതാക്കുന്നു. രത്നദ്വീപ് നമ്മുടെ ഹൃദയമാണ്. കല്പവൃക്ഷങ്ങൾ നമ്മുടെ ശുദ്ധചിന്തകളാണ്. അവ മനുഷ്യന്‍റെ ആഗ്രഹങ്ങൾ സഫലമാക്കുന്നു. ബോധവും ഊർജ്ജവും എപ്പോഴും ഒന്നിച്ചാണ്. ആന്തരികയാത്രയിലൂടെ മാത്രമേ സമാധാനം ലഭിക്കൂ.

സാദരാരബ്ധസംഗീതസംഭാവനാസംഭ്രമാലോല-

നീപസ്രഗാബദ്ധചൂളീസനാഥത്രികേ സാനുമത്പുത്രികേ

ശേഖരീഭൂതശീതാംശുരേഖാ-മയൂഖാവലീബദ്ധ-

സുസ്നിഗ്ധ-നീലാളകശ്രേണിശൃങ്ഗാരിതേ ലോകസംഭാവിതേ

കാമലീലാധനുസ്സന്നിഭ-ഭ്രൂലതാപുഷ്പസന്ദോഹസന്ദേഹകൃല്ലോചനേ വാൿസുധാസേചനേ

ഈ വരികൾ നിശ്ചലതയും ചലനവും തമ്മിലുള്ള ബന്ധം കാണിക്കുന്നു. ദേവി സംഗീതത്തെ ആദരിക്കുന്നു. ഭക്തർ അവൾക്കായി പാടുന്നു. അവൾ താളത്തിനൊത്ത് മൃദുവായി ചലിക്കുന്നു. അവളുടെ മനോഹരമായ കേശം നൃത്തംവയ്ക്കുന്നു. അവൾ പുതിയ പൂമാലകൾ അണിയുന്നു. അവൾ പർവ്വതരാജന്‍റെ പുത്രിയാണ്. അവളുടെ ശിരസ്സിൽ അർദ്ധചന്ദ്രനുണ്ട്. ചന്ദ്രകിരണങ്ങൾ താഴേക്ക് പതിക്കുന്നു. അവളുടെ കറുത്തമുടി തിളങ്ങുന്നു. ലോകം മുഴുവൻ അവളെ ആദരിക്കുന്നു. അവളുടെ പുരികങ്ങൾ വളരെ കൂർത്തതാണ്. അവ കാമദേവന്‍റെ വില്ല് പോലെ തോന്നിക്കുന്നു. അവളുടെ കണ്ണുകൾ അതിമനോഹരമാണ്. അവ വിടർന്ന പൂക്കൾ പോലെയാണ്. അവളുടെ വാക്കുകൾ വളരെ മധുരമാണ്. അവ അമൃതം വർഷിക്കുന്നു. പർവ്വതം പൂർണ്ണമായ സ്ഥിരതയെ കാണിക്കുന്നു. സംഗീതം നിരന്തരം ഒഴുകുന്ന ഊർജ്ജമാണ്. ചന്ദ്രൻ കുളിർമയുള്ള ജ്ഞാനമാണ്. കേശം ലോകത്തിലെ മായകളെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. ചന്ദ്രപ്രകാശം ഈ ഇരുട്ടിനെ അകറ്റുന്നു. അവളുടെ ശബ്ദം ലൗകികദുഃഖങ്ങൾ മാറ്റുന്നു. യഥാർത്ഥ ജ്ഞാനം എപ്പോഴും സുന്ദരമാണ്.

ചാരുഗോരോചനാപങ്കകേളീ-ലലാമാഭിരാമേ സുരാമേ രമേ

പ്രോല്ലസദ്‌ബാലികാമൗക്തികശ്രേണികാചന്ദ്രികാമണ്ഡലോദ്ഭാസി -

ലാവണ്യഗണ്ഡസ്ഥലന്യസ്തകസ്തൂരികാപത്രരേഖാസമുദ്ഭൂതസൗരഭ്യ-

സംഭ്രാന്തഭൃങ്ഗാങ്ഗനാ-ഗീതസാന്ദ്രീ-ഭവന്മന്ദ്രതന്ത്രീസ്വരേ സുസ്വരേ ഭാസ്വരേ

വല്ലകീവാദനപ്രക്രിയാലോലതാലീദളാബദ്ധ-

താടങ്കഭൂഷാവിശേഷാന്വിതേ സിദ്ധസമ്മാനിതേ

അമ്മയുടെ മുഖകാന്തിയാണ് ഇവിടെ വർണ്ണിക്കുന്നത്. അവൾ നെറ്റിയിൽ മഞ്ഞക്കുറി തൊടുന്നു. അവൾ അങ്ങേയറ്റം ആകർഷകയാണ്. അവൾ അളവറ്റ ആനന്ദം നൽകുന്നു. അവൾ മനോഹരമായ മുത്തുകമ്മലുകൾ ധരിച്ചിട്ടുണ്ട്. അവ പൂർണ്ണചന്ദ്രനെപ്പോലെ തിളങ്ങുന്നു. അവളുടെ കവിളുകളിൽ അത്ഭുതകരമായ തേജസ്സുണ്ട്. അവളുടെ മുഖത്ത് മനോഹരമായ ചിത്രപ്പണികളുണ്ട്. കസ്തൂരിയുടെ സുഗന്ധം എങ്ങും വ്യാപിക്കുന്നു. പെൺവണ്ടുകൾ അവിടേക്ക് ഓടിയെത്തുന്നു. അവൾക്ക് ചുറ്റും അവ മൂളുന്നു. ഈ മൂളൽ സംഗീതത്തിൽ ലയിക്കുന്നു. അവളുടെ ശബ്ദം പൂർണ്ണമായും ശ്രേഷ്ഠമാണ്. അവൾ വീണ വായിക്കുന്നു. അവളുടെ കൈകൾ വളരെ മൃദുവായി ചലിക്കുന്നു. അവൾ പനയോലകൊണ്ടുള്ള കമ്മലുകൾ ധരിച്ചിട്ടുണ്ട്.മഹാന്മാരായ യോഗികൾ അവളെ ആദരിക്കുന്നു. മഞ്ഞനിറം ബുദ്ധിയെ കാണിക്കുന്നു. മുത്തുകൾ ശുദ്ധതയുടെ പ്രതീകമാണ്. വണ്ടുകൾ നമ്മുടെ ചഞ്ചലമായ മനസ്സിനെ കാണിക്കുന്നു. സുഗന്ധത്തിന് പിന്നാലെ മനസ്സ് എപ്പോഴും പായുന്നു. സംഗീതം ഈ മനസ്സിനെ ബന്ധിക്കുന്നു. ഓലകൊണ്ടുള്ള ആഭരണങ്ങൾ ലാളിത്യത്തെ കാണിക്കുന്നു. യഥാർത്ഥ ശുദ്ധി വലിയ ആത്മാക്കളെ ആകർഷിക്കും.

ദിവ്യഹാലാമദോദ്വേലഹേലാ-ലസച്ചക്ഷുരാന്ദോളനശ്രീസമാക്ഷിപ്തകർണൈക-

നീലോത്പലേ ശ്യാമളേ

 പൂരിതാശേഷലോകാഭിവാഞ്ഛാഫലേ നിർമ്മലേ ശ്രീഫലേ

സ്വേദബിന്ദൂല്ലസദ്ഫാല-ലാവണ്യനിഷ്യന്ദസന്ദോഹസന്ദേഹകൃന്നാസികാമൗക്തികേ

സർവവിശ്വാത്മികേ സർവസിദ്ധ്യാത്മികേ കാലികേ

മുഗ്ധമന്ദസ്മിതോദാരവക്ത്രസ്ഫുരത്പൂഗതാംബൂലകർപ്പൂരഖണ്ഡോത്കരേ

ജ്ഞാനമുദ്രാകരേ സർവസമ്പത്കരേ പദ്മഭാസ്വത്കരേ ശ്രീകരേ

ഗ്രന്ഥത്തിൽ അവളുടെ കണ്ണുകളെപ്പറ്റി ഇങ്ങനെ പറയുന്നതെന്തുകൊണ്ട്? അവളുടെ കണ്ണുകൾക്ക് നേരിയ ആലസ്യമുണ്ട്. അവൾ ദിവ്യമദ്യം പാനം ചെയ്തിട്ടുണ്ട്. അവളുടെ സുന്ദരമായ കണ്ണുകൾ മെല്ലെ കറങ്ങുന്നു. അവ അവളുടെ നീണ്ട ചെവികളെ സ്പർശിക്കുന്നു. അവിടെ ഒരു നീലത്താമരയുണ്ട്. അവൾ ശ്യാമവർണ്ണമുള്ള അമ്മയാണ്. അവൾ മനുഷ്യരുടെ എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും നിറവേറ്റുന്നു. അവളുടെ നെറ്റിയിൽ വിയർപ്പുതുള്ളികളുണ്ട്. അവളുടെ സൗന്ദര്യം സ്വയം പ്രവഹിക്കുന്നു. അവൾ തിളങ്ങുന്ന മൂക്കുത്തി ധരിച്ചിരിക്കുന്നു. അവൾ മൃദുവായി പുഞ്ചിരിക്കുന്നു. അവൾ വെറ്റില ചവയ്ക്കുന്നു. അവളുടെ കൈകളിൽ ജ്ഞാനമുദ്രയുണ്ട്. അവളുടെ കയ്യിൽ തിളങ്ങുന്ന താമരയുണ്ട്. അവൾ എല്ലാ സമ്പത്തും നൽകുന്നു. ഈ ദിവ്യമദ്യം പരമാനന്ദമാണ്. ഇത് ആത്മസാക്ഷാത്കാരത്തിന്‍റെ അവസ്ഥയാണ്. കറുപ്പുനിറം പാപങ്ങളെ ഇല്ലാതാക്കുന്നു. വിയർപ്പ് അവളുടെ സർഗ്ഗാത്മകമായ അധ്വാനത്തെ കാണിക്കുന്നു. അവൾ പ്രപഞ്ചം മുഴുവൻ നിയന്ത്രിക്കുന്നു. മനോഹരമായ പുഞ്ചിരി എല്ലാ ഭയവും മാറ്റുന്നു. യഥാർത്ഥ സമ്പത്ത് ആന്തരികജ്ഞാനമാണ്. ജ്ഞാനം തന്നെയാണ് ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയ നിധി.

കുന്ദപുഷ്പദ്യുതിസ്നിഗ്ധ-ദന്താവലീനിർമലാലോലകല്ലോലസമ്മേളന-

സ്മേരശോണാധരേ ചാരുവീണാധരേ പക്വബിംബാധരേ

സുലളിതനവയൗവനാരംഭചന്ദ്രോദയോദ്വേല-ലാവണ്യദുഗ്ധാർണവാവിർഭവത്-

കംബുബിംബോകഭൃത്കന്ധരേ സത്കലാമന്ദിരേ മന്ഥരേ

ദിവ്യരത്നപ്രഭാബന്ധുരച്ഛന്നഹാരാദിഭൂഷാസമുദ്യോതമാനാനവദ്യാംഗശോഭേ ശുഭേ

രത്നകേയൂരരശ്മിച്ഛടാപല്ലവപ്രോല്ലസദ്ദോർല്ലതാരാജിതേ യോഗിഭിഃപൂജിതേ

മുൻ ആശയങ്ങളെത്തുടർന്ന് അവളുടെ സൗന്ദര്യം വീക്ഷിക്കുക. അവളുടെ പല്ലുകൾ മുല്ലപ്പൂക്കൾ പോലെ തിളങ്ങുന്നു. അവ പൂർണ്ണമായും വെളുത്തതും ശുദ്ധവുമാണ്. അവളുടെ പുഞ്ചിരി മനോഹരമായ തരംഗങ്ങൾ സൃഷ്ടിക്കുന്നു. അവളുടെ ചുണ്ടുകൾ കടുംചുവപ്പാണ്. അവ പഴുത്ത പഴങ്ങൾ പോലെ തോന്നിപ്പിക്കുന്നു. അവളുടെ കൈകളിൽ മനോഹരമായ വീണയുണ്ട്. അവളുടെ യൗവനം തികച്ചും പുതിയതാണ്. അവളുടെ സൗന്ദര്യം ചന്ദ്രനെപ്പോലെ പ്രകാശിക്കുന്നു. അവളുടെ കഴുത്ത് വളരെ ആകർഷകമാണ്. അത് ഒരു ശംഖ് പോലെ തോന്നിക്കുന്നു. അവൾ എല്ലാ കലകളുടെയും ഇരിപ്പിടമാണ്. അവളുടെ നടത്തം വളരെ സാവധാനമാണ്. അവൾ തിളങ്ങുന്ന ദിവ്യാഭരണങ്ങൾ അണിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. അവളുടെ ശരീരകാന്തി പുറത്തേക്ക് പ്രവഹിക്കുന്നു. തോൾവളകളിൽ നിന്ന് പ്രകാശരശ്മികൾ വമിക്കുന്നു. യോഗികൾ അവളെ നിരന്തരം ആരാധിക്കുന്നു. വെളുത്ത പല്ലുകൾ പൂർണ്ണമായും ശുദ്ധമാണ്. ചുവന്ന ചുണ്ടുകൾ സജീവമായ ഊർജ്ജത്തെ കാണിക്കുന്നു. ശുദ്ധിയും ഊർജ്ജവും ഇവിടെ ഒന്നിക്കുന്നു. ശംഖ് പരമോന്നത ശബ്ദത്തെ നിയന്ത്രിക്കുന്നു. യൗവനം പുതിയതും അനന്തവുമായ ശക്തിയാണ്. ആഭരണങ്ങൾ തിളങ്ങുന്ന ആത്മീയഗുണങ്ങളെ കാണിക്കുന്നു. സത്യം തന്നെയാണ് അവളുടെ ഏറ്റവും വലിയ അലങ്കാരം.

വിശ്വദിങ്മണ്ഡലവ്യാപി-മാണിക്യതേജസ്ഫുരത്കങ്കണാലങ്കൃതേ

വിഭ്രമാലങ്കൃതേ സാധുഭിസ്സത്കൃതേ

വാസരാരംഭവേലാസമുജ്ജൃംഭ-മാണാരവിന്ദപ്രതിദ്വന്ദി-പാണിദ്വയേ

സന്തതോദ്യദ്ദയേ അദ്വയേ

ദിവ്യരത്നോർമികാദീധിതിസ്തോമ-സന്ധ്യായമാനാങ്ഗുലീപല്ലവോദ്യ-

ന്നഖേന്ദുപ്രഭാമണ്ഡലേ സന്നതാഖണ്ഡലേ ചിത്പ്രഭാമണ്ഡലേ പ്രോല്ലസത്കുണ്ഡലേ

താരകാരാജി-നീകാശഹാരാവലിസ്മേരചാരുസ്തനാഭോഗഭാരാനമന്മധ്യവല്ലീവലിച്ഛേദ-

വിചീസമുല്ലാസ സന്ദർശിതാകാരസൗന്ദര്യരത്നാകരേ വല്ലകീഭൃത്കരേ കിങ്കരശ്രീകരേ

ഈ ശ്ലോകം അമ്മയുടെ കൈകളുടെ കാരുണ്യം വ്യക്തമാക്കുന്നു. അവൾ മാണിക്യവളകൾ അണിഞ്ഞിരിക്കുന്നു. അവയുടെ ചുവന്ന പ്രകാശം എങ്ങും പരക്കുന്നു. അവൾ വളരെ ഗാംഭീര്യത്തോടെ നടക്കുന്നു. പുണ്യവാന്മാർ അവളെ ആഴത്തിൽ ആരാധിക്കുന്നു. അവളുടെ കൈകൾ അവിശ്വസനീയമാംവിധം സുന്ദരമാണ്. അവ പ്രഭാതത്തിലെ താമരയെ തോൽപ്പിക്കുന്നു. അവൾ എപ്പോഴും അപാരമായ കരുണ ചൊരിയുന്നു. അവൾ രത്നങ്ങൾ പതിച്ച മോതിരങ്ങൾ അണിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. അവളുടെ വിരലുകൾ മൃദുവായ ഇലകൾ പോലെയാണ്. അവളുടെ നഖങ്ങൾ ചന്ദ്രനെപ്പോലെ തിളങ്ങുന്നു. ഇതൊരു പ്രകാശവലയം സൃഷ്ടിക്കുന്നു. അവൾ ശുദ്ധവും പ്രകാശമാനവുമായ ബോധമാണ്. അവളുടെ കഴുത്തിൽ നീളമുള്ള ഒരു മാലയുണ്ട്. അത് നക്ഷത്രസമൂഹം പോലെ തോന്നിക്കുന്നു. അവളുടെ ഇടുപ്പിൽ മൂന്ന് മടക്കുകളുണ്ട്. അവ കടൽത്തിരമാലകൾ പോലെ തോന്നിക്കുന്നു. മാണിക്യത്തിന്‍റെ വെളിച്ചം സാർവത്രിക സ്നേഹമാണ്. താമര പുതിയ തുടക്കത്തിന്‍റെ അടയാളമാണ്. കരുണ അവളുടെ സ്വാഭാവിക ഗുണമാണ്. നഖങ്ങൾ മനുഷ്യനുള്ളിലെ അന്ധകാരം മാറ്റുന്നു. നക്ഷത്രമാല അനന്തമായ പ്രപഞ്ചങ്ങളെ കാണിക്കുന്നു. യഥാർത്ഥ സൗന്ദര്യം എപ്പോഴും ലാളിത്യത്തിൽ കുടികൊള്ളുന്നു.

ഹേമകുംഭോപമോത്തുങ്ഗ-വക്ഷോജഭാരാവനമ്രേ ത്രിലോകാവനമ്രേ ലസദ്‌വൃത്തഗംഭീര-

നാഭീസരസ്തീരശൈവാലശങ്കാകരശ്യാമരോമാവലീഭൂഷണേ മഞ്ജുസംഭാഷണേ

ചാരുശിഞ്ചദ്‌കടീസൂത്രനിർഭത്സിതാനങ്ഗലീലാ-ധനുശ്ശിഞ്ചിനീഡംബരേ ദിവ്യരത്നാംബരേ

പദ്മരാഗോല്ലസന്മേഖലാമൗക്തികശ്രോണിശോഭാജിതസ്വർണഭൂഭൃത്തലേ ചന്ദ്രികാശീതളേ

ഇവിടെ വളരെ ആഴത്തിലുള്ള ഒരു സത്യം മറഞ്ഞിരിക്കുന്നു. അവളുടെ മാറിടം സ്വർണ്ണകുംഭം പോലെയാണ്. മൂന്നുലോകങ്ങളും അവളുടെ മുന്നിൽ തലകുനിക്കുന്നു. അവളുടെ നാഭി വളരെ ആഴമുള്ളതാണ്. അത് ഒരു തടാകം പോലെ തോന്നിക്കുന്നു. അവിടെനിന്ന് ഒരു കറുത്ത രേഖ ഉയരുന്നു. അത് നദിയിലെ പായൽ പോലെ തോന്നിക്കുന്നു. അവളുടെ ശബ്ദം വളരെ മൃദുവാണ്. അവൾ ശബ്ദിക്കുന്ന അരഞ്ഞാണം അണിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. അതിന്‍റെ ശബ്ദം കാമദേവന്‍റെ വില്ലിനെ പരിഹസിക്കുന്നു. അവൾ തിളങ്ങുന്ന ദിവ്യവസ്ത്രങ്ങൾ അണിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. അവളുടെ അരപ്പട്ടയിൽ ചുവന്ന രത്നങ്ങളുണ്ട്. അവളുടെ ഇടുപ്പിൽ മുത്തുകളുടെ തിളക്കമുണ്ട്. ഈ സൗന്ദര്യം മേരുപർവ്വതത്തെപ്പോലും തോൽപ്പിക്കുന്നു. അവൾ പൂർണ്ണമായും കുളിർമ നൽകുന്നു. സ്വർണ്ണകുംഭം ജീവശക്തിയെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. നാഭി സൃഷ്ടിയുടെ കേന്ദ്രമാണ്. കറുത്ത രേഖ മുകളിലേക്കുയരുന്ന ആത്മീയോർജ്ജമാണ്. അരഞ്ഞാണത്തിന്‍റെ ശബ്ദം പരമോന്നത കമ്പനമാണ്. ഇത് ലൗകികമോഹങ്ങളെ എളുപ്പത്തിൽ ജയിക്കുന്നു. പർവ്വതം വലിയ അധികാരത്തിന്‍റെ പ്രതീകമാണ്. അവളുടെ ദൃഢമായ കാരുണ്യം അതിലും വലുതാണ്. നിലാവ് അവളുടെ കുളിർമയുള്ള കാരുണ്യമാണ്. ലൗകികമായ താപം യഥാർത്ഥ ഭക്തികൊണ്ടുമാത്രമേ അടങ്ങൂ.

വികസിതനവകിംശുകാതാമ്രദിവ്യാംശുകച്ഛന്നചാരൂരുശോഭാപരാഭൂത-

സിന്ദൂരശോണായമാനേന്ദ്രമാതങ്ഗഹസ്താർഗളേ വൈഭവാനർഗളേ ശ്യാമളേ

കോമളസ്നിഗ്ധനീലോത്പലോത്പാദിതാനങ്ഗതൂണീരശങ്കാകരോദാരജംഘാലതേ ചാരുലീലാഗതേ

നമ്രദിൿപാലസീമന്തിനീ കുന്തളസ്നിഗ്ധനീലപ്രഭാപുഞ്ചസഞ്ജാതദുർവാങ്കുരാശങ്ക

സാരംഗസംയോഗരിംഖന്നഖേന്ദൂജ്ജ്വലേ പ്രോജ്ജ്വലേ നിർമലേ

പ്രഹ്യ ദേവേശ-ലക്ഷ്മീശ-ഭൂതേശ-തോയേശ-വാണീശ-കീനാശ-

ദൈത്യേശ-യക്ഷേശ-വായ്വഗ്നികോടീരമാണിക്യസംഹൃഷ്ടബാലാതപോദ്ദാമ-

ലാക്ഷാരസാരുണ്യതാരുണ്യലക്ഷ്മീഗൃഹീതാങ്ഘ്രിപദ്മേ സുപദ്മേ ഉമേ

അവളുടെ വസ്ത്രങ്ങളും നടത്തവും ശ്രദ്ധിക്കുക. അവൾ ഒരു ചുവന്ന വസ്ത്രം അണിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. അത് വിരിഞ്ഞ പൂക്കൾ പോലെ തിളങ്ങുന്നു. അവളുടെ തുടകൾ വളരെ ശക്തമാണ്. അവ ഇന്ദ്രന്‍റെ ആനയെപ്പോലും തോൽപ്പിക്കുന്നു. അവളുടെ മഹിമയെ ആർക്കും തടയാനാവില്ല. അവളുടെ കാലുകൾ വളരെ മൃദുവാണ്. അവ മൃദുവായ ചെടിത്തണ്ടുകൾ പോലെ കാണപ്പെടുന്നു. അവളുടെ നടത്തം വളരെ ലീലാവഹമാണ്. ദിക്പാലകന്മാരുടെ ഭാര്യമാർ തലകുനിക്കുന്നു. അവളുടെ കറുത്തമുടി ഒന്നിച്ചുചേരുന്നു. അവ പുതിയ പച്ചപ്പുല്ല് പോലെ തോന്നിക്കുന്നു. മാനുകൾ അവ തിന്നാൻ ശ്രമിക്കുന്നു. ദേവിയുടെ കാൽനഖങ്ങൾ വളരെ തിളങ്ങുന്നു. എല്ലാ വലിയ ദേവന്മാരും അവളെ വണങ്ങുന്നു. അവർ അവളുടെ ചുവന്ന പാദങ്ങളെ സ്പർശിക്കുന്നു. അവൾ പൂർണ്ണമായും പവിത്രയാണ്. ചുവന്ന പട്ട് സജീവമായ സൃഷ്ടിയാണ്. തണ്ടുകൾ വളരുന്ന ശുദ്ധതയെ കാണിക്കുന്നു. അവളുടെ കളിയായ നടത്തം ഒരു നൃത്തമാണ്. ഈ സൃഷ്ടി അവളുടെ ലളിതമായ കളിയാണ്. പ്രപഞ്ചം അവളുടെ പാദങ്ങളിൽ കീഴടങ്ങുന്നു. വണങ്ങുന്നത് മനുഷ്യന്‍റെ കടുത്ത അഹങ്കാരത്തെ തകർക്കുന്നു. പൂർണ്ണമായ കീഴടങ്ങൽ ഏറ്റവും പ്രകാശമാനമായ വെളിച്ചം കൊണ്ടുവരും.

സുരുചിരനവരത്നപീഠസ്ഥിതേ സുസ്ഥിതേ.

രത്നപദ്മാസനേ രത്നസിംഹാസനേ.

ശംഖപദ്മദ്വയോപാശ്രിതേ വിശ്രുതേ.

തത്ര വിഘ്നേശദുർഗാവടുകക്ഷേത്രപാലൈര്യുതേ മത്തമാതങ്ഗകന്യാസമൂഹാന്വിതേ ഭൈരവൈരഷ്ടഭിർവേഷ്ടിതേ.

മഞ്ജുളാമേനകാദ്യംഗനാമാനിതേ ദേവി വാമാദിഭിഃ ശക്തിഭിഃ സേവിതേ.

ദിവ്യയായ അമ്മ എവിടെയാണ് ഇരിക്കുന്നത്? അവൾ വിലയേറിയ രത്നപീഠത്തിൽ ഇരിക്കുന്നു. അതിൽ ഒമ്പത് പ്രത്യേക രത്നങ്ങൾ പതിച്ചിട്ടുണ്ട്. അവളുടെ ഇരിപ്പിടം ഒരു വലിയ താമരയാണ്. അത് ഒരു സിംഹാസനമായി പ്രവർത്തിക്കുന്നു. അവൾ രണ്ട് നിധികളുമായി ഇരിക്കുന്നു. അവ ശംഖും താമരയുമാണ്. അവൾ എങ്ങും പ്രശസ്തയാണ്. പരമശിവൻ അവിടെയുണ്ട്. ദുർഗ്ഗാദേവി അവൾക്ക് വളരെ അടുത്തായി നിൽക്കുന്നു. മാതംഗകന്യകമാർ അവളെ ചുറ്റിനിൽക്കുന്നു. അവർ വളരെ ഉന്മത്തരായി പെരുമാറുന്നു. എട്ട് ഭയാനകരായ ഭൈരവന്മാർ അവളെ സംരക്ഷിക്കുന്നു. സ്വർഗ്ഗത്തിലെ അപ്സരസ്സുകൾ അവളെ ആഴത്തിൽ ആദരിക്കുന്നു. എട്ട് പരമോന്നത ശക്തികൾ അവളെ സേവിക്കുന്നു. ഒമ്പത് രത്നങ്ങൾ നമ്മുടെ നവഗ്രഹങ്ങളാണ്. അവൾ മുഴുവൻ പ്രപഞ്ചകാലത്തെയും നിയന്ത്രിക്കുന്നു. താമര നിസ്സംഗതയും ശുദ്ധിയുമാണ്. ശംഖും താമരയും അളവറ്റ സമ്പത്താണ്. ഗണപതി എല്ലാ വലിയ തടസ്സങ്ങളും മാറ്റുന്നു. ദുർഗ്ഗ ശക്തമായ സംരക്ഷണം നൽകുന്നു. കന്യകമാർ ശുദ്ധമായ സ്ത്രീ ഊർജ്ജത്തെ കാണിക്കുന്നു. ഭൈരവന്മാർ അലഞ്ഞുതിരിയുന്ന നിഷേധാത്മക ചിന്തകളെ നശിപ്പിക്കുന്നു. എല്ലാ ശക്തികളും അവസാനം സത്യത്തെ മാത്രം സേവിക്കുന്നു.

ധാത്രി ലക്ഷ്മ്യാദിശക്ത്യഷ്ടകൈഃ സംയുതേ മാതൃകാമണ്ഡലൈർമണ്ഡിതേ.

യക്ഷഗന്ധർവസിദ്ധാങ്ഗനാമണ്ഡലൈരർചിതേ.

ഭൈരവീസംവ്യതേ പഞ്ചബാണാത്മികേ പഞ്ചബാണേന രത്യാ ച സമ്ഭാവിതേ.

പ്രീതിഭാജാ വസന്തേന ചാനന്ദിതേ ഭക്തിഭാജാം പരം ശ്രേയസേ കൽപസേ.

യോഗിനാം മാനസേ ദ്യോതസേ ഛന്ദസാമോജസാ ഭ്രാജസേ.

ഇപ്പോൾ ഈ വലയം പൂർണ്ണമായും പുറത്തേക്ക് വികസിക്കുന്നു. ലക്ഷ്മിയും മറ്റ് ശക്തികളും അവളോടു ചേരുന്നു. മാതൃകാസമൂഹം അവളെ അലങ്കരിക്കുന്നു. ദിവ്യജീവികൾ അവളെ ആരാധിക്കുന്നു. ഭയങ്കരരായ ഭൈരവിമാർ ഉറച്ചുനിൽക്കുന്നു. ദേവി തന്നെ അഞ്ച് ബാണങ്ങളുള്ളവളാണ്. കാമദേവൻ അവളെ വളരെ ആദരിക്കുന്നു. രതീദേവിയും അവളെ ആഴത്തിൽ ബഹുമാനിക്കുന്നു. മനോഹരമായ വസന്തകാലം സന്തോഷം കൊണ്ടുവരുന്നു. അവൾ ഏറ്റവും വലിയ കല്യാണം ചെയ്യുന്നു. അവൾ യോഗികളുടെ മനസ്സിൽ തിളങ്ങുന്നു. അവൾ പൂർണ്ണമായ വേദശക്തി പരത്തുന്നു. ലക്ഷ്മി ആവശ്യമായ സമ്പത്ത് കൊണ്ടുവരുന്നു. മാതൃകകൾ ഭാഷയുടെ വിവിധ അക്ഷരങ്ങളാണ്. ദേവി ഓരോ ഭാഷയുടെയും അടിസ്ഥാനമാണ്. ദിവ്യജീവികൾ തങ്ങളുടെ ലക്ഷ്യം ഇവിടെ കണ്ടെത്തുന്നു. അഞ്ച് ബാണങ്ങൾ മനുഷ്യന്‍റെ അഞ്ച് ഇന്ദ്രിയങ്ങളാണ്. അവൾ ലൗകികമോഹങ്ങളെ പൂർണ്ണമായും നിയന്ത്രിക്കുന്നു. വസന്തം പുതിയതും സുന്ദരവുമായ തുടക്കമാണ്. ഏറ്റവും വലിയ കല്യാണം മോക്ഷമാണ്. അവൾ അജ്ഞാനത്തിന്‍റെ അന്ധകാരം മാറ്റുന്നു. മനസ്സ് പൂർണ്ണമായും ശാന്തമാകണം.

ഗീതവിദ്യാവിനോദാതി തൃഷ്ണേന കൃഷ്ണേന സംപൂജ്യസേ

ഭക്തിമച്ചേതസാ വേധസാസ്തൂയസേ വിശ്വഹൃദ്യേന വാദ്യേന വിദ്യാധരൈർഗീയസേ

ശ്രവണഹരദക്ഷിണക്വാണയാ വീണയാ കിന്നരൈർഗീയസേ

യക്ഷഗന്ധർവസിദ്ധാങ്ഗനാമണ്ഡലൈരർച്യസേ

സർവസൗഭാഗ്യവാഞ്ഛാവതീഭിർ വധൂഭിസ്സുരാണാം സമാരാധ്യസേ

ഉന്നതരായ ദേവന്മാരും ഇവിടെ ശുദ്ധഭക്തി ചെയ്യുന്നു. കൃഷ്ണൻ അവളെ സ്നേഹത്തോടെ ആരാധിക്കുന്നു. അദ്ദേഹം ശുദ്ധമായ സംഗീതജ്ഞാനം ആഗ്രഹിക്കുന്നു. ബ്രഹ്മാവ് അവളെ ആഴത്തിൽ സ്തുതിക്കുന്നു. വിദ്യാധരന്മാർ അവളുടെ ദിവ്യമഹിമ പാടുന്നു. കിന്നരന്മാർ വളരെ സന്തോഷത്തോടെ പാടുന്നു. അവർ മധുരശബ്ദമുള്ള വീണ വായിക്കുന്നു. ഈ സംഗീതം കാതുകളെ മയക്കുന്നു. ദേവന്മാരുടെ ഭാര്യമാർ അവളെ ആരാധിക്കുന്നു. അവർ ഏറ്റവും ഉയർന്നതും പ്രകാശമാനവുമായ സൗഭാഗ്യം ആഗ്രഹിക്കുന്നു. അവർ പൂർണ്ണമായ ഭാഗ്യത്തിനായി പ്രാർത്ഥിക്കുന്നു. കൃഷ്ണൻ പുല്ലാങ്കുഴലിന്‍റെ ഏറ്റവും വലിയ കലാകാരനാണ്. അദ്ദേഹം ദേവിയോട് കല ചോദിക്കുന്നു. ബ്രഹ്മാവ് ഈ ജീവിതം സൃഷ്ടിച്ചവനാണ്. അദ്ദേഹത്തിന് ദേവിയുടെ പ്രചോദനം നൽകുന്ന കാരുണ്യം ആവശ്യമാണ്. സംഗീതം ഏറ്റവും ഉയർന്ന ആത്മീയ ആരാധനയാണ്. നാദം ഈ പ്രപഞ്ചത്തെ മുഴുവൻ ബന്ധിപ്പിക്കുന്നു. പരമോന്നതരായ ദേവന്മാരും ഇവിടെ വിനയം കാണിക്കുന്നു. കല എപ്പോഴും ഈശ്വരനെ സേവിക്കണം. ശുദ്ധമായ ഭക്തി ഏത് ശക്തിയേക്കാളും വലുതാണ്.

സർവവിദ്യാവിശേഷാത്മകം

ചാടുഗാഥാസമുച്ചാരണാകണ്ഠമൂലോല്ലസദ് വർണരാജിത്രയം

കോമളശ്യാമളോദാരപക്ഷദ്വയം തുണ്ഡശോഭാതിധൂരിഭവത്കിംശുകം തം ശുകം ലാളയന്തീപരിക്രീഡസേ

പാണിപദ്മദ്വയേനാക്ഷമാലാമപി

സ്ഫാടകം ജ്ഞാനസാരാത്മകം പുസ്തകം ചാങ്കുശം

പാശമാഭിഭ്രതിഃ തേന സഞ്ചിന്ത്യസേ

ദേവിയുടെ മൃദുവായ കൈകൾ വളരെ ശ്രദ്ധയോടെ നോക്കുക. അവൾ ഒരു മനോഹരമായ തത്തയെ പിടിച്ചിട്ടുണ്ട്. അത് വളരെ മധുരമുള്ള വാക്കുകൾ പറയുന്നു. അതിന്‍റെ കഴുത്തിൽ മൂന്ന് രേഖകളുണ്ട്. ദേവി ഈ പക്ഷിയോടൊപ്പം കളിക്കുന്നു. അവൾ സ്ഫടികമാല ധരിച്ചിട്ടുണ്ട്. അവളുടെ കയ്യിൽ ഒരു വിശുദ്ധ ഗ്രന്ഥമുണ്ട്. അവൾ മൂർച്ചയുള്ള ഒരു അങ്കുശം പിടിച്ചിട്ടുണ്ട്. അവൾ ദൃഢമായ പാശം പിടിച്ചിരിക്കുന്നു. അവളുടെ കൈകൾ വളരെ മൃദുവായ താമരകളാണ്. സാധകൻ ഇവിടെ പൂർണ്ണ അച്ചടക്കത്തോടെ ധ്യാനിക്കുന്നു. തത്ത നിരന്തരം നാമം ജപിക്കുന്നതിന്‍റെ പ്രതീകമാണ്. അത് പവിത്രമായ പേര് ആവർത്തിക്കുന്നു. മൂന്ന് രേഖകൾ മൂന്ന് വേദങ്ങളാണ്. മാല ശുദ്ധവും ഏകാഗ്രവുമായ ധ്യാനമാണ്. മനസ്സ് പൂർണ്ണമായും തെളിഞ്ഞതായിരിക്കണം. പുസ്തകം പരമസത്യത്തിന്‍റെ അറിവാണ്. അങ്കുശം അലസമായ മനസ്സിനെ ഉണർത്തുന്നു. പാശം അലയുന്ന ഇന്ദ്രിയങ്ങളെ വലിച്ചടുപ്പിക്കുന്നു. ഈ ചിത്രം വളരെ പ്രധാനപ്പെട്ടതാണ്. അവളുടെ ഈ കർശനമായ അച്ചടക്കം തന്നെയാണ് അവളുടെ സ്നേഹം.

തസ്യ വക്ത്രാന്തരാത്

ഗദ്യപദ്യാത്മികാ ഭാരതീ നിസ്സരേത്

യേന വാധ്വംസനാദാകൃതിർഭാവ്യസേ

തസ്യ വശ്യാ ഭവന്തിസ്തിയഃ പുരുഷാഃ യേന വാ ശാതകംബദ്യുതിർഭാവ്യസേ

സോƒപി ലക്ഷ്മീസഹസ്രൈഃ പരിക്രീഡതേ

കിന്ന സിദ്ധ്യേദ്വപുഃ ശ്യാമളം കോമളം ചന്ദ്രചൂഡാന്വിതം താവകം ധ്യായതഃ

തസ്യ ലീലാസരോ വാരിധീഃ തസ്യ കേളീവനം നന്ദനം തസ്യ ഭദ്രാസനം ഭൂതലം

തസ്യ ഗീർദേവതാ കിങ്കരീ തസ്യ ചാജ്ഞാകരീ ശ്രീ സ്വയം

യഥാർത്ഥ സാധകന്‍റെ ജീവിതത്തിൽ എന്ത് സംഭവിക്കുന്നു? അവന്‍റെ വായിൽനിന്ന് മനോഹരമായ കവിത ഒഴുകും. ഗദ്യവും പദ്യവും വളരെ സ്വാഭാവികമായി വരും. പുരുഷന്മാരും സ്ത്രീകളും അവനെ അനുസരിക്കും. അവൻ വാക്കിന്‍റെ ശക്തിക്ക് ഉടമയാകുന്നു. അവൻ ദേവിയുടെ പ്രകാശത്തെ ധ്യാനിക്കുന്നു. അവൻ അളവറ്റ സമ്പത്ത് ആസ്വദിക്കുന്നു. അവൻ അനന്തമായ സമൃദ്ധിയോടെ കളിക്കുന്നു. അവന് ഒന്നും അസാധ്യമായിരിക്കില്ല. അവൻ എളുപ്പത്തിൽ എല്ലാ ലക്ഷ്യങ്ങളും നേടും. വലിയ സമുദ്രങ്ങൾ അവന് ചെറിയ കുളങ്ങളാകും. സ്വർഗ്ഗത്തിലെ പൂന്തോട്ടങ്ങൾ അവന്‍റെ കളിസ്ഥലങ്ങളാകും. ഭൂമി മുഴുവൻ അവന്‍റെ സിംഹാസനമാകും. മനസ്സ് ദൈവത്തോട് ചേരുമ്പോൾ വാക്ക് ദിവ്യമാകും. സാധകൻ ഒരു ഒഴിഞ്ഞ പുല്ലാങ്കുഴലായി മാറുന്നു. അവൻ സമ്പത്ത് ലോകനന്മയ്ക്കായി ഉപയോഗിക്കുന്നു. സ്വർണ്ണത്തിന് അവനെ നശിപ്പിക്കാനാവില്ല. യാതൊരു കടുത്ത പോരാട്ടവുമില്ലാതെ വിജയം ലഭിക്കും. മനുഷ്യന്‍റെ വേറിട്ട അഹങ്കാരം പൂർണ്ണമായും ഇല്ലാതാകുന്നു. ഒന്നും ആഗ്രഹിക്കാത്തവനാണ് എല്ലാം ലഭിക്കുന്നത്.

സർവതീർഥാത്മികേ സർവമന്ത്രാത്മികേ സർവയന്ത്രാത്മികേ സർവതന്ത്രാത്മികേ

സർവവിദ്യാത്മികേ സർവയോഗാത്മികേ സർവവർണാത്മികേ സർവഗീതാത്മികേ

സർവനാദാത്മികേ സർവശബ്ദാത്മികേ സർവവിശ്വാത്മികേ സർവവർഗാത്മികേ

സർവസർവാത്മികേ സർവഗേ സർവരൂപേ ജഗൻമാതൃകേ പാഹി മാം പാഹി മാം പാഹി മാം

ഈ സ്തോത്രം ഇപ്പോൾ പൂർണ്ണമായ ഐക്യത്തോടെ അവസാനിക്കുന്നു. അവൾ എല്ലാ പുണ്യനദികളുമാണ്. അവൾ എല്ലാ വിശുദ്ധ മന്ത്രങ്ങളുമാണ്. അവൾ എല്ലാ ശക്തമായ യന്ത്രങ്ങളുമാണ്. അവൾ ശരീരത്തിലെ എല്ലാ ആഴത്തിലുള്ള ചക്രങ്ങളുമാണ്. അവൾ എല്ലാ പുരാതന വേദങ്ങളുമാണ്. അവൾ എല്ലാ യഥാർത്ഥ അറിവുമാണ്. അവൾ എല്ലാ യോഗക്രിയകളുമാണ്. അവൾ എല്ലാ ശുദ്ധമായ ശബ്ദങ്ങളുമാണ്. അവൾ ഈ പ്രപഞ്ചം മുഴുവനുമാണ്. അവൾ സാധ്യമായ എല്ലാ രൂപങ്ങളും എടുക്കുന്നു. കവി വളരെ ഉച്ചത്തിൽ വിളിക്കുന്നു. അദ്ദേഹം ആഴത്തിലുള്ള സംരക്ഷണം യാചിക്കുന്നു. അദ്ദേഹം ഇത് മൂന്ന് തവണ ആവർത്തിക്കുന്നു. അദ്ദേഹം അവളുടെ മുന്നിൽ പൂർണ്ണമായും കീഴടങ്ങുന്നു. അദ്ദേഹം തന്‍റെ പ്രണാമം വീണ്ടും വീണ്ടും പറയുന്നു. ദേവിക്ക് പുറത്ത് ഒന്നുമില്ല. ദൈവം തന്നെയാണ് ഈ യാഥാർത്ഥ്യത്തിന്‍റെ അടിസ്ഥാനം. സാധകൻ അവളെ ഇപ്പോൾ എല്ലായിടത്തും കാണുന്നു. വീണ്ടും വീണ്ടും വിളിക്കുന്നത് ആഴത്തിലുള്ള വൈകാരികമായ നിലവിളിയാണ്. ബുദ്ധി ഇവിടെ പൂർണ്ണമായും പരാജയപ്പെടുന്നു. ഇപ്പോൾ നിഷ്കളങ്കമായ ശുദ്ധഭക്തി മാത്രമേ അവശേഷിക്കുന്നുള്ളൂ. സംരക്ഷണം ശരീരത്തെയും ആത്മാവിനെയും പൊതിയുന്നു. ബുദ്ധിയുടെ യാത്ര അവസാനിക്കുമ്പോഴാണ് യഥാർത്ഥ അഭയം ലഭിക്കുന്നത്.

മാണിക്യവീണാമുപലാളയന്തീം
മദാലസാം മഞ്ജുളവാഗ്വിലാസാം ।
മാഹേന്ദ്രനീലദ്യുതികോമളാങ്ഗീം
മാതങ്ഗകന്യാം മനസാ സ്മരാമി ॥ 1 ॥

ചതുർഭുജേ ചന്ദ്രകലാവതംസേ
കുചോന്നതേ കുങ്കുമരാഗശോണേ ।
പുണ്ഡ്രേക്ഷുപാശാങ്കുശപുഷ്പബാണ-
ഹസ്തേ നമസ്തേ ജഗദേകമാതഃ ॥ 2 ॥

മാതാ മരകതശ്യാമാ മാതങ്ഗീ മദശാലിനീ ।
കടാക്ഷയതു കല്യാണീ കദംബവനവാസിനീ ॥ 3 ॥

ജയ മാതങ്ഗതനയേ ജയ നീലോത്പലദ്യുതേ ।
ജയ സങ്ഗീതരസികേ ജയ ലീലാശുകപ്രിയേ ॥ 4 ॥

ജയ ജനനി! സുധാസമുദ്രാന്തഹൃദ്യന്മണിദ്വീപസംരൂഢ-
ബില്വാടവീ-മധ്യകൽപ്പദ്രുമാകല്പകാദംബ-കാന്താരവാസപ്രിയേ
കൃത്തിവാസപ്രിയേ സർവലോകപ്രിയേ

സാദരാരബ്ധസംഗീതസംഭാവനാസംഭ്രമാലോല-
നീപസ്രഗാബദ്ധചൂളീസനാഥത്രികേ സാനുമത്പുത്രികേ
ശേഖരീഭൂതശീതാംശുരേഖാ-മയൂഖാവലീബദ്ധ-
സുസ്നിഗ്ധ-നീലാളകശ്രേണിശൃങ്ഗാരിതേ ലോകസംഭാവിതേ

കാമലീലാധനുസ്സന്നിഭ-ഭ്രൂലതാപുഷ്പസന്ദോഹസന്ദേഹകൃല്ലോചനേ വാൿസുധാസേചനേ
ചാരുഗോരോചനാപങ്കകേളീ-ലലാമാഭിരാമേ സുരാമേ രമേ
പ്രോല്ലസദ്‌ബാലികാമൗക്തികശ്രേണികാചന്ദ്രികാമണ്ഡലോദ്ഭാസി -
ലാവണ്യഗണ്ഡസ്ഥലന്യസ്തകസ്തൂരികാപത്രരേഖാസമുദ്ഭൂതസൗരഭ്യ-
സംഭ്രാന്തഭൃങ്ഗാങ്ഗനാ-ഗീതസാന്ദ്രീ-ഭവന്മന്ദ്രതന്ത്രീസ്വരേ സുസ്വരേ ഭാസ്വരേ

വല്ലകീവാദനപ്രക്രിയാലോലതാലീദളാബദ്ധ-
താടങ്കഭൂഷാവിശേഷാന്വിതേ സിദ്ധസമ്മാനിതേ

ദിവ്യഹാലാമദോദ്വേലഹേലാ-ലസച്ചക്ഷുരാന്ദോളനശ്രീസമാക്ഷിപ്തകർണൈക-
നീലോത്പലേ ശ്യാമളേ
 പൂരിതാശേഷലോകാഭിവാഞ്ഛാഫലേ നിർമ്മലേ ശ്രീഫലേ

സ്വേദബിന്ദൂല്ലസദ്ഫാല-ലാവണ്യനിഷ്യന്ദസന്ദോഹസന്ദേഹകൃന്നാസികാമൗക്തികേ
സർവവിശ്വാത്മികേ സർവസിദ്ധ്യാത്മികേ കാലികേ

മുഗ്ധമന്ദസ്മിതോദാരവക്ത്രസ്ഫുരത്പൂഗതാംബൂലകർപ്പൂരഖണ്ഡോത്കരേ
ജ്ഞാനമുദ്രാകരേ സർവസമ്പത്കരേ പദ്മഭാസ്വത്കരേ ശ്രീകരേ

കുന്ദപുഷ്പദ്യുതിസ്നിഗ്ധ-ദന്താവലീനിർമലാലോലകല്ലോലസമ്മേളന-
സ്മേരശോണാധരേ ചാരുവീണാധരേ പക്വബിംബാധരേ

സുലളിതനവയൗവനാരംഭചന്ദ്രോദയോദ്വേല-ലാവണ്യദുഗ്ധാർണവാവിർഭവത്-
കംബുബിംബോകഭൃത്കന്ധരേ സത്കലാമന്ദിരേ മന്ഥരേ

ദിവ്യരത്നപ്രഭാബന്ധുരച്ഛന്നഹാരാദിഭൂഷാസമുദ്യോതമാനാനവദ്യാംഗശോഭേ ശുഭേ

രത്നകേയൂരരശ്മിച്ഛടാപല്ലവപ്രോല്ലസദ്ദോർല്ലതാരാജിതേ യോഗിഭിഃപൂജിതേ

വിശ്വദിങ്മണ്ഡലവ്യാപി-മാണിക്യതേജസ്ഫുരത്കങ്കണാലങ്കൃതേ
വിഭ്രമാലങ്കൃതേ സാധുഭിസ്സത്കൃതേ

വാസരാരംഭവേലാസമുജ്ജൃംഭ-മാണാരവിന്ദപ്രതിദ്വന്ദി-പാണിദ്വയേ
സന്തതോദ്യദ്ദയേ അദ്വയേ

ദിവ്യരത്നോർമികാദീധിതിസ്തോമ-സന്ധ്യായമാനാങ്ഗുലീപല്ലവോദ്യ-
ന്നഖേന്ദുപ്രഭാമണ്ഡലേ സന്നതാഖണ്ഡലേ ചിത്പ്രഭാമണ്ഡലേ പ്രോല്ലസത്കുണ്ഡലേ

താരകാരാജി-നീകാശഹാരാവലിസ്മേരചാരുസ്തനാഭോഗഭാരാനമന്മധ്യവല്ലീവലിച്ഛേദ-
വിചീസമുല്ലാസ സന്ദർശിതാകാരസൗന്ദര്യരത്നാകരേ വല്ലകീഭൃത്കരേ കിങ്കരശ്രീകരേ

ഹേമകുംഭോപമോത്തുങ്ഗ-വക്ഷോജഭാരാവനമ്രേ ത്രിലോകാവനമ്രേ ലസദ്‌വൃത്തഗംഭീര-
നാഭീസരസ്തീരശൈവാലശങ്കാകരശ്യാമരോമാവലീഭൂഷണേ മഞ്ജുസംഭാഷണേ
ചാരുശിഞ്ചദ്‌കടീസൂത്രനിർഭത്സിതാനങ്ഗലീലാ-ധനുശ്ശിഞ്ചിനീഡംബരേ ദിവ്യരത്നാംബരേ

പദ്മരാഗോല്ലസന്മേഖലാമൗക്തികശ്രോണിശോഭാജിതസ്വർണഭൂഭൃത്തലേ ചന്ദ്രികാശീതളേ

വികസിതനവകിംശുകാതാമ്രദിവ്യാംശുകച്ഛന്നചാരൂരുശോഭാപരാഭൂത-
സിന്ദൂരശോണായമാനേന്ദ്രമാതങ്ഗഹസ്താർഗളേ വൈഭവാനർഗളേ ശ്യാമളേ
കോമളസ്നിഗ്ധനീലോത്പലോത്പാദിതാനങ്ഗതൂണീരശങ്കാകരോദാരജംഘാലതേ ചാരുലീലാഗതേ

നമ്രദിൿപാലസീമന്തിനീ കുന്തളസ്നിഗ്ധനീലപ്രഭാപുഞ്ചസഞ്ജാതദുർവാങ്കുരാശങ്ക
സാരംഗസംയോഗരിംഖന്നഖേന്ദൂജ്ജ്വലേ പ്രോജ്ജ്വലേ നിർമലേ

പ്രഹ്യ ദേവേശ-ലക്ഷ്മീശ-ഭൂതേശ-തോയേശ-വാണീശ-കീനാശ-
ദൈത്യേശ-യക്ഷേശ-വായ്വഗ്നികോടീരമാണിക്യസംഹൃഷ്ടബാലാതപോദ്ദാമ-
ലാക്ഷാരസാരുണ്യതാരുണ്യലക്ഷ്മീഗൃഹീതാങ്ഘ്രിപദ്മേ സുപദ്മേ ഉമേ

സുരുചിര-നവരത്നപീഠസ്ഥിതേ സുസ്ഥിതേ രത്നസിംഹാസനേ രത്നപദ്മാസനേ
ശങ്ഖപദ്മദ്വയോപാശ്രിതേ വിശ്രുതേ
തത്ര വിഘ്നേശദുർഗാവടുക്ഷേത്രപാലൈർയുതേ മത്തമാതങ്ഗ-
കന്യാസമൂഹാന്വിതേ ഭൈരവൈരഷ്ടഭിർവേഷ്ടിതേ ഭൈരവീ സംവൃതേ

പഞ്ചബാണാത്മികേ പഞ്ചബാണേന രത്യാ ച സംഭാവിതേ
പ്രീതിഭാജാ വസന്തേന ചാനന്ദിതേ ഭക്തിഭാജം പരം ശ്രേയസേ കൽപ്പസേ യോഗിനാം മാനസേ ദ്യോതസേ
ഛന്ദസാമോജസേ ഭ്രാജസേ ഗീതവിദ്യാവിനോദാതി തൃഷ്ണേന കൃഷ്ണേന സംപൂജ്യസേ

ഭക്തിമച്ചേതസാ വേധസാസ്തൂയസേ വിശ്വഹൃദ്യേന വാദ്യേന വിദ്യാധരൈർഗീയസേ

ശ്രവണഹരദക്ഷിണക്വാണയാ വീണയാ കിന്നരൈർഗീയസേ
യക്ഷഗന്ധർവസിദ്ധാങ്ഗനാമണ്ഡലൈരർച്യസേ
സർവസൗഭാഗ്യവാഞ്ഛാവതീഭിർ വധൂഭിസ്സുരാണാം സമാരാധ്യസേ

സർവവിദ്യാവിശേഷാത്മകം
ചാടുഗാഥാസമുച്ചാരണാകണ്ഠമൂലോല്ലസദ് വർണരാജിത്രയം
കോമളശ്യാമളോദാരപക്ഷദ്വയം തുണ്ഡശോഭാതിധൂരിഭവത്-
കിംശുകം തം ശുകം ലാളയന്തീപരിക്രീഡസേ
പാണിപദ്മദ്വയേനാക്ഷമാലാമപി
സ്ഫാടകം ജ്ഞാനസാരാത്മകം പുസ്തകം ചാങ്കുശം
പാശമാഭിഭ്രതിഃ തേന സഞ്ചിന്ത്യസേ തസ്യ വക്ത്രാന്തരാത്
ഗദ്യപദ്യാത്മികാ ഭാരതീ നിസ്സരേത്
യേന വാധ്വംസനാദാകൃതിർഭാവ്യസേ
തസ്യ വശ്യാ ഭവന്തിസ്തിയഃ പുരുഷാഃ യേന വാ ശാതകംബദ്യുതിർഭാവ്യസേ
സോƒപി ലക്ഷ്മീസഹസ്രൈഃ പരിക്രീഡതേ

കിന്ന സിദ്ധ്യേദ്വപുഃ ശ്യാമളം കോമളം ചന്ദ്രചൂഡാന്വിതം താവകം ധ്യായതഃ
തസ്യ ലീലാസരോ വാരിധീഃ തസ്യ കേളീവനം നന്ദനം തസ്യ ഭദ്രാസനം ഭൂതലം
തസ്യ ഗീർദേവതാ കിങ്കരീ തസ്യ ചാജ്ഞാകരീ ശ്രീ സ്വയം

സർവതീർഥാത്മികേ സർവമന്ത്രാത്മികേ സർവയന്ത്രാത്മികേ സർവതന്ത്രാത്മികേ
സർവവിദ്യാത്മികേ സർവയോഗാത്മികേ സർവവർണാത്മികേ സർവഗീതാത്മികേ
സർവനാദാത്മികേ സർവശബ്ദാത്മികേ സർവവിശ്വാത്മികേ സർവവർഗാത്മികേ
സർവസർവാത്മികേ സർവഗേ സർവരൂപേ ജഗൻമാതൃകേ പാഹി മാം പാഹി മാം പാഹി മാം

ദേവി തുഭ്യം നമോ ദേവി തുഭ്യം നമോ ദേവി തുഭ്യം നമോ ദേവി തുഭ്യം നമഃ

Ramaswamy Sastry and Vighnesh Ghanapaathi

Other stotras