പ്രാതഃ സ്മരാമി ഭുവനാസുവിശാലഭാലം
മാണിക്യമൗലിലസിതം സുസുധാംശുഖൺദം.
മന്ദസ്മിതം സുമധുരം കരുണാകടാക്ഷം
താംബൂലപൂരിതമുഖം ശ്രുതികുന്ദലേ ച.
പ്രാതഃ സ്മരാമി ഭുവനാഗലശോഭിമാലാം
വക്ഷഃശ്രിയം ലലിതതുംഗപയോധരാലീം.
സംവിദ്ഘടഞ്ച ദധതീം കമലം കരാഭ്യാം
കഞ്ജാസനാം ഭഗവതീം ഭുവനേശ്വരീം താം.
പ്രാതഃ സ്മരാമി ഭുവനാപദപാരിജാതം
രത്നൗഘനിർമിതഘടേ ഘടിതാസ്പദഞ്ച.
യോഗഞ്ച ഭോഗമമിതം നിജസേവകേഭ്യോ
വാഞ്ചാഽധികം കിലദദാനമനന്തപാരം.
പ്രാതഃ സ്തുവേ ഭുവനപാലനകേലിലോലാം
ബ്രഹ്മേന്ദ്രദേവഗണ- വന്ദിതപാദപീഠം.
ബാലാർകബിംബസമ- ശോണിതശോഭിതാംഗീം
ബിന്ദ്വാത്മികാം കലിതകാമകലാവിലാസാം.
പ്രാതർഭജാമി ഭുവനേ തവ നാമ രൂപം
ഭക്താർതിനാശനപരം പരമാമൃതഞ്ച.
ഹ്രീങ്കാരമന്ത്രമനനീ ജനനീ ഭവാനീ
ഭദ്രാ വിഭാ ഭയഹരീ ഭുവനേശ്വരീതി.
യഃ ശ്ലോകപഞ്ചകമിദം സ്മരതി പ്രഭാതേ
ഭൂതിപ്രദം ഭയഹരം ഭുവനാംബികായാഃ.
തസ്മൈ ദദാതി ഭുവനാ സുതരാം പ്രസന്നാ
സിദ്ധം മനോഃ സ്വപദപദ്മസമാശ്രയഞ്ച.
ശ്ലോകം 1
പ്രഭാതത്തില് ഞാന് ആ ദിവ്യ മാതാവിനെ സ്മരിക്കുന്നു. അവളുടെ നെറ്റി വിശ്വത്തോളം വിശാലമാണ്. മണിമുത്തുകള് ജ്വലിക്കുന്ന കിരീടം അവളുടെ ശിരസ്സില് ശോഭിക്കുന്നു, അതില് ചന്ദ്രന്റെ മനോഹര ഭാഗം തെളിഞ്ഞു നില്ക്കുന്നു. മന്ദമധുരമായ പുഞ്ചിരിയും കരുണാഭരിതമായ കണ്നോട്ടവും താംബൂലത്തിന്റെ സുഗന്ധമുള്ള മുഖവും കാതുകളില് തിളങ്ങുന്ന കുണ്ടലങ്ങളും അവള്ക്ക് അലങ്കാരമാണ്.
ശ്ലോകം 2
ഉഷസ്സില് ഞാന് ആ ദേവിയെ ധ്യാനിക്കുന്നു. അവളുടെ കഴുത്തില് പ്രകാശമുള്ള മാല ചാര്ത്തിയിരിക്കുന്നു, വക്ഷസ്സില് ലക്ഷ്മിയുടെ മഹിമ വിരാജിക്കുന്നു. രണ്ടു കൈകളില് ജ്ഞാനത്തിന്റെ കലശവും താമരയും ധരിച്ച അവള് താമരാസനത്തില് ഇരിക്കുന്നു. അവള് തന്നെയാണു പരമ ഭാഗവതി ഭുവനേശ്വരി.
ശ്ലോകം 3
പ്രഭാതത്തില് അവളുടെ പാദങ്ങളെ ഞാന് ഓര്ക്കുന്നു. അവ ലോകത്തിന് പരിജാത വൃക്ഷം പോലെ ആശകള് നിറവേറ്റുന്നവയാണ്. അവളുടെ വാസസ്ഥലം അനേകം രത്നങ്ങളാല് നിര്മ്മിതമാണ്. ഭക്തര്ക്ക് യോഗവും ഭോഗവും അളവില്ലാതെ നല്കി, ആവശ്യത്തിനുമപ്പുറം അനുഗ്രഹിക്കുന്ന അനന്തകൃപാവതിയാണ് അവള്.
ശ്ലോകം 4
ലോകപാലനത്തിന്റെ ലീലയില് ആനന്ദിക്കുന്ന ആ മാതാവിനെ ഞാന് സ്തുതിക്കുന്നു. ബ്രഹ്മ, ഇന്ദ്രന് മുതലായ ദേവഗണങ്ങള് അവളുടെ പാദപീഠം വന്ദിക്കുന്നു. ഉദയസൂര്യനെപ്പോലെ ചുവന്ന പ്രകാശത്തില് അവളുടെ ശരീരം ദീപ്തമാകുന്നു. ബിന്ദുസ്വരൂപയും കാമകലാശക്തിയുടെ ദിവ്യരൂപയും അവള് തന്നെയാണ്.
ശ്ലോകം 5
പ്രഭാതത്തില് ഞാന് നിന്റെ നാമരൂപങ്ങളെ ഭജിക്കുന്നു, അമ്മേ. അവ ഭക്തരുടെ ദുഃഖം നശിപ്പിക്കുന്ന പരമാമൃതമാണ്. നീ ഹ്രീങ്കാര മന്ത്രസ്വരൂപിണി, ജനനി, ഭവാനി, ഭദ്ര, വിഭ, ഭയം അകറ്റുന്ന ഭുവനേശ്വരി എന്നിങ്ങനെ അറിയപ്പെടുന്നു.
ഫലശ്രുതി
ഈ അഞ്ചു ശ്ലോകങ്ങളും പ്രഭാതത്തില് സ്മരിക്കുന്നവന് ഐശ്വര്യവും ഭയനാശവും ലഭിക്കുന്നു. ഭുവനാംബിക അവനില് അത്യന്തം പ്രസന്നയായി മന്ത്രസിദ്ധിയും മനോവാഞ്ചിതഫലവും തന്റെ പാദപദ്മങ്ങളുടെ ആശ്രയവും നല്കുന്നു.