ಶ್ಯಾಮಲಾ ದಂಡಕ ಸ್ತೋತ್ರ

ಮಾಣಿಕ್ಯವೀಣಾಮುಪಲಾಲಯಂತೀಂ

ಮದಾಲಸಾಂ ಮಂಜುಲವಾಗ್ವಿಲಾಸಾಮ್|

ಮಾಹೇಂದ್ರನೀಲದ್ಯುತಿಕೋಮಲಾಂಗೀಂ

ಮಾತಂಗಕನ್ಯಾಂ ಮನಸಾ ಸ್ಮರಾಮಿ|

ಚತುರ್ಭುಜೇ ಚಂದ್ರಕಲಾವತಂಸೇ

ಕುಚೋನ್ನತೇ ಕುಂಕುಮರಾಗಶೋಣೇ|

ಪುಂಡ್ರೇಕ್ಷುಪಾಶಾಂಕುಶಪುಷ್ಪಬಾಣ-

ಹಸ್ತೇ ನಮಸ್ತೇ ಜಗದೇಮಾತಃ|

ಮಾತಾ ಮರಕತಶ್ಯಾಮಾ ಮಾತಂಗೀ ಮದಶಾಲಿನೀ|

ಕುರ್ಯಾತ್ ಕಟಾಕ್ಷಂ ಕಲ್ಯಾಣೀ ಕದಂಬವನವಾಸಿನೀ|

 ಈ ಭಾಗವು ಭಗವತಿಯ ದಿವ್ಯ ರೂಪವನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತದೆ. ಅವಳು ಮಾಣಿಕ್ಯದ ವೀಣೆಯನ್ನು ನುಡಿಸುತ್ತಾಳೆ. ಅವಳು ಸ್ವಲ್ಪ ಮೈಮರೆತಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಾಳೆ. ಅವಳ ಮಾತುಗಳು ತುಂಬಾ ಮಧುರವಾಗಿವೆ. ಅವಳ ದೇಹವು ನೀಲಮಣಿಯಂತೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತದೆ. ನಾನು ಅವಳನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸುತ್ತೇನೆ. ಅವಳಿಗೆ ನಾಲ್ಕು ಕೈಗಳಿವೆ. ಅವಳ ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಚಂದ್ರಕಲೆ ಇದೆ. ಅವಳ ರೂಪವು ಯೌವನದಿಂದ ಕೂಡಿದೆ. ಅವಳು ಕಡು ಕೆಂಪು ಬಣ್ಣದಲ್ಲಿದ್ದಾಳೆ. ಅವಳ ಕೈಗಳಲ್ಲಿ ಕಬ್ಬಿನ ಬಿಲ್ಲು ಇದೆ. ಅವಳು ಪಾಶ ಮತ್ತು ಅಂಕುಶವನ್ನು ಹಿಡಿದಿದ್ದಾಳೆ. ಅವಳ ಬಳಿ ಹೂವಿನ ಬಾಣಗಳಿವೆ. ಅವಳು ಜಗತ್ತಿನ ಏಕೈಕ ತಾಯಿ. ಅವಳು ಪಚ್ಚೆ ಕಲ್ಲಿನಂತೆ ಹಸಿರಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತಾಳೆ. ಅವಳು ಕದಂಬ ವನದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಾಳೆ. ನಾನು ಅವಳ ಕೃಪಾಕಟಾಕ್ಷಕ್ಕಾಗಿ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುತ್ತೇನೆ. ವೀಣೆಯು ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡದ ನಾದವಾಗಿದೆ. ಕೆಂಪು ಬಣ್ಣವು ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ. ಅವಳ ಆಯುಧಗಳು ಆಳವಾದ ಅರ್ಥವನ್ನು ಹೊಂದಿವೆ. ಪಾಶವು ಮನಸ್ಸನ್ನು ಸೆಳೆಯುತ್ತದೆ. ಅಂಕುಶವು ಅಹಂಕಾರವನ್ನು ನಾಶಮಾಡುತ್ತದೆ. ಕಬ್ಬಿನ ಬಿಲ್ಲು ನಮ್ಮ ಬುದ್ಧಿಯಾಗಿದೆ. ಹೂವುಗಳು ನಮ್ಮ ಪಂಚೇಂದ್ರಿಯಗಳು. ಅವಳು ಮಾನವನ ಆಸೆಗಳನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸುತ್ತಾಳೆ. ನಿಜವಾದ ಏಕಾಗ್ರತೆಯು ಅವಳನ್ನು ನಮ್ಮೊಳಗೆ ಜಾಗೃತಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ.

ಜಯ ಮಾತಂಗತನಯೇ ಜಯ ನೀಲೋತ್ಪಲದ್ಯುತೇ|

ಜಯ ಸಂಗೀತ-ರಸಿಕೇ ಜಯ ಲೀಲಾಶುಕಪ್ರಿಯೇ|

ಜಯ ಜನನಿ ಸುಧಾಸಮುದ್ರಾಂತರುದ್ಯನ್ಮಣೀದ್ವೀಪ-

ಸಂರೂಢಬಿಲ್ವಾಟವೀಮಧ್ಯಕಲ್ಪದ್ರುಮಾಕಲ್ಪ-

ಕಾದಂಬಕಾಂತಾರವಾಸಪ್ರಿಯೇ ಕೃತ್ತಿವಾಸಪ್ರಿಯೇ ಸರ್ವಲೋಕಪ್ರಿಯೇ. 

ಇಲ್ಲಿ ಕವಿಯು ದೇವಿಗೆ ಜಯಕಾರ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾನೆ. ಅವಳು ಮಾತಂಗ ಮುನಿಯ ಮಗಳು. ಅವಳ ಕಾಂತಿಯು ನೀಲಕಮಲದಂತಿದೆ. ಅವಳು ಶಾಸ್ತ್ರೀಯ ಸಂಗೀತವನ್ನು ಆನಂದಿಸುತ್ತಾಳೆ. ಅವಳಿಗೆ ತನ್ನ ಮುದ್ದಿನ ಗಿಣಿ ಎಂದರೆ ತುಂಬಾ ಇಷ್ಟ. ಅವಳು ಅಮೃತ ಸಾಗರದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಾಳೆ. ಅಲ್ಲಿ ಒಂದು ರತ್ನಗಳ ದ್ವೀಪವಿದೆ. ಅದರಲ್ಲಿ ದಟ್ಟವಾದ ಕಾಡು ಇದೆ. ಅಲ್ಲಿ ಕಲ್ಪವೃಕ್ಷಗಳಿವೆ. ಅವಳಿಗೆ ಆ ಸ್ಥಳವೆಂದರೆ ತುಂಬಾ ಇಷ್ಟ. ಅವಳು ಪರಮಶಿವನಿಗೆ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಿಯಳಾಗಿದ್ದಾಳೆ. ಇಡೀ ಜಗತ್ತು ಅವಳನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತದೆ. ಸ್ತೋತ್ರಗಳನ್ನು ಹಾಡುವುದು ಆಂತರಿಕ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸುತ್ತದೆ. ಸಂಗೀತವು ಈ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡದ ಸ್ಪಂದನವಾಗಿದೆ. ಗಿಣಿಯು ಪವಿತ್ರ ವೇದಗಳ ಸಂಕೇತವಾಗಿದೆ. ಅಮೃತ ಸಾಗರವು ಶುದ್ಧ ಪ್ರಜ್ಞೆಯಾಗಿದೆ. ಅದು ಮರಣದ ಭಯವನ್ನು ಹೋಗಲಾಡಿಸುತ್ತದೆ. ರತ್ನದ ದ್ವೀಪವು ನಮ್ಮ ಹೃದಯವಾಗಿದೆ. ಕಲ್ಪವೃಕ್ಷಗಳು ನಮ್ಮ ಶುದ್ಧ ಆಲೋಚನೆಗಳು. ಅವು ಮನುಷ್ಯನ ಎಲ್ಲಾ ಆಸೆಗಳನ್ನು ಈಡೇರಿಸುತ್ತವೆ. ಪ್ರಜ್ಞೆ ಮತ್ತು ಶಕ್ತಿಯು ಯಾವಾಗಲೂ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಇರುತ್ತವೆ. ಆಂತರಿಕ ಪ್ರಯಾಣದಿಂದ ಮಾತ್ರ ನಿಜವಾದ ಶಾಂತಿ ಸಿಗುತ್ತದೆ.

ಸಾದರಾರಬ್ಧಸಂಗೀತಸಂಭಾವನಾಸಂಭ್ರಮಾಲೋಲ-

ನೀಪಸ್ರಗಾಬದ್ಧಚೂಲೀಸನಾಥತ್ರಿಕೇ ಸಾನುಮತ್ಪುತ್ರಿಕೇ.

ಶೇಖರೀಭೂತಶೀತಾಂಶುರೇಖಾಮಯೂಖಾವಲೀ-

ಬದ್ಧಸುಸ್ನಿಗ್ಧನೀಲಾಲಕಶ್ರೇಣಿಶೃಂಗಾರಿತೇ ಲೋಕಸಂಭಾವಿತೇ.

ಕಾಮಲೀಲಾಧನುಃಸನ್ನಿಭಭ್ರೂಲತಾಪುಷ್ಪ-

ಸಂದೋಹಸಂದೇಹಕೃಲ್ಲೋಚನೇ ವಾಕ್ಸುಧಾಸೇಚನೇ. 

ಈ ಶ್ಲೋಕವು ಚಲನೆ ಮತ್ತು ನಿಶ್ಚಲತೆಯನ್ನು ಬೆಸೆಯುತ್ತದೆ. ದೇವಿಯು ಸಂಗೀತವನ್ನು ಗೌರವಿಸುತ್ತಾಳೆ. ಭಕ್ತರು ಅವಳಿಗಾಗಿ ಹಾಡುತ್ತಾರೆ. ಅವಳು ಲಯಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಮೆಲ್ಲನೆ ತೂಗುತ್ತಾಳೆ. ಅವಳ ಸುಂದರವಾದ ಕೂದಲು ನೃತ್ಯ ಮಾಡುತ್ತದೆ. ಅವಳು ತಾಜಾ ಹೂವಿನ ಮಾಲೆಗಳನ್ನು ಧರಿಸುತ್ತಾಳೆ. ಅವಳು ಪರ್ವತರಾಜನ ಮಗಳು. ಅವಳ ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಚಂದ್ರನಿದ್ದಾನೆ. ಚಂದ್ರನ ಕಿರಣಗಳು ಕೆಳಗೆ ಬೀಳುತ್ತವೆ. ಅವಳ ಕಪ್ಪು ಕೂದಲು ಹೊಳೆಯುತ್ತದೆ. ಇಡೀ ಜಗತ್ತು ಅವಳನ್ನು ಆರಾಧಿಸುತ್ತದೆ. ಅವಳ ಹುಬ್ಬುಗಳು ತುಂಬಾ ಚೂಪಾಗಿವೆ. ಅವು ಮನ್ಮಥನ ಬಿಲ್ಲಿನಂತೆ ಕಾಣುತ್ತವೆ. ಅವಳ ಕಣ್ಣುಗಳು ತುಂಬಾ ಸುಂದರವಾಗಿವೆ. ಅವು ಅರಳಿದ ಹೂವುಗಳಂತೆ ಇವೆ. ಅವಳ ಮಾತುಗಳು ತುಂಬಾ ಮಧುರವಾಗಿವೆ. ಅವು ಅಮೃತವನ್ನು ಸುರಿಸುತ್ತವೆ. ಪರ್ವತವು ಸಂಪೂರ್ಣ ಸ್ಥಿರತೆಯನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತದೆ. ಸಂಗೀತವು ನಿರಂತರವಾಗಿ ಹರಿಯುವ ಶಕ್ತಿಯಾಗಿದೆ. ಚಂದ್ರನು ತಂಪಾದ ಜ್ಞಾನವಾಗಿದ್ದಾನೆ. ಕೂದಲು ಪ್ರಾಪಂಚಿಕ ಮಾಯೆಗಳನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ. ಬೆಳದಿಂಗಳು ಈ ಕತ್ತಲೆಯನ್ನು ಓಡಿಸುತ್ತದೆ. ಅವಳ ಧ್ವನಿಯು ಪ್ರಾಪಂಚಿಕ ದುಃಖಗಳನ್ನು ದೂರ ಮಾಡುತ್ತದೆ. ನಿಜವಾದ ಜ್ಞಾನವು ಯಾವಾಗಲೂ ಸುಂದರವಾಗಿಯೇ ಪ್ರಕಟವಾಗುತ್ತದೆ.

ಚಾರುಗೋರೋಚನಾಪಂಕಕೇಲೀ-

ಲಲಾಮಾಭಿರಾಮೇ ಸುರಾಮೇ ರಮೇ.

ಪ್ರೋಲ್ಲಸದ್ಧ್ವಾಲಿಕಾಮೌಕ್ತಿಕಶ್ರೇಣಿಕಾ-

ಚಂದ್ರಿಕಾಮಂಡಲೋದ್ಭಾಸಿಲಾವಣ್ಯಗಂಡ-

ಸ್ಥಲನ್ಯಸ್ತಕಸ್ತೂರಿಕಾಪತ್ರರೇಖಾಸಮುದ್ಭೂತ-

ಸೌರಭ್ಯಸಂಭ್ರಾಂತಭೃಂಗಾಂಗನಾಗೀತ-

ಸಾಂದ್ರೀಭವನ್ಮಂದತಂತ್ರೀಸ್ವರೇ ಸುಸ್ವರೇ ಭಾಸ್ವರೇ.

ವಲ್ಲಕೀವಾದನಪ್ರಕ್ರಿಯಾಲೋಲತಾಲೀ-

ದಲಾಬದ್ಧತಾಟಂಕಭೂಷಾವಿಶೇಷಾನ್ವಿತೇ ಸಿದ್ಧಸಮ್ಮಾನಿತೇ. 

ಅಮ್ಮನವರ ಮುಖದ ವರ್ಣನೆಯನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ನೋಡಬಹುದು. ಅವಳು ಹಣೆಯ ಮೇಲೆ ಹಳದಿ ಬಣ್ಣದ ತಿಲಕವನ್ನು ಇಟ್ಟುಕೊಂಡಿದ್ದಾಳೆ. ಅವಳು ತುಂಬಾ ಆಕರ್ಷಕವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತಾಳೆ. ಅವಳು ಅಪಾರವಾದ ಆನಂದವನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾಳೆ. ಅವಳು ಸುಂದರವಾದ ಮುತ್ತಿನ ಓಲೆಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿದ್ದಾಳೆ. ಅವು ಹುಣ್ಣಿಮೆಯ ಚಂದ್ರನಂತೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತವೆ. ಅವಳ ಕೆನ್ನೆಗಳು ಅದ್ಭುತವಾದ ಕಾಂತಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿವೆ. ಅವಳ ಮುಖದ ಮೇಲೆ ಸುಂದರವಾದ ಪತ್ರಲೇಖನವಿದೆ. ಕಸ್ತೂರಿಯ ಸುವಾಸನೆಯು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಹರಡುತ್ತದೆ. ಹೆಣ್ಣು ದುಂಬಿಗಳು ಅಲ್ಲಿಗೆ ಓಡಿಬರುತ್ತವೆ. ಅವು ಅವಳ ಸುತ್ತಲೂ ಝೇಂಕರಿಸುತ್ತವೆ. ಈ ಶಬ್ದವು ಸಂಗೀತದಲ್ಲಿ ಬೆರೆತುಹೋಗುತ್ತದೆ. ಅವಳ ಧ್ವನಿಯು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾಗಿದೆ. ಅವಳು ವೀಣೆಯನ್ನು ನುಡಿಸುತ್ತಾಳೆ. ಅವಳ ಕೈಗಳು ತುಂಬಾ ಮೃದುವಾಗಿ ಚಲಿಸುತ್ತವೆ. ಅವಳು ತಾಳೆಗರಿಯ ಓಲೆಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿದ್ದಾಳೆ. ಶ್ರೇಷ್ಠ ಯೋಗಿಗಳು ಅವಳನ್ನು ಆರಾಧಿಸುತ್ತಾರೆ. ಹಳದಿ ಬಣ್ಣವು ಬುದ್ಧಿಯನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ. ಮುತ್ತುಗಳು ಶುದ್ಧತೆಯ ಸಂಕೇತಗಳಾಗಿವೆ. ದುಂಬಿಗಳು ನಮ್ಮ ಚಂಚಲ ಮನಸ್ಸನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತವೆ. ಮನಸ್ಸು ಯಾವಾಗಲೂ ಸುವಾಸನೆಯ ಹಿಂದೆಯೇ ಓಡುತ್ತದೆ. ಸಂಗೀತವು ಈ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಬಂಧಿಸುತ್ತದೆ. ಎಲೆಯ ಆಭರಣಗಳು ಸರಳತೆಯನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತವೆ. ಶುದ್ಧತೆಯು ಶ್ರೇಷ್ಠ ಆತ್ಮಗಳನ್ನು ಆಕರ್ಷಿಸುತ್ತದೆ.

ದಿವ್ಯಹಾಲಾಮದೋದ್ವೇಲಹೇಲಾಲಸಚ್ಚಕ್ಷು-

ರಾಂದೋಲನಶ್ರೀಸಮಾಕ್ಷಿಪ್ತಕರ್ಣೈಕನೀಲೋತ್ಪಲೇ ಶ್ಯಾಮಲೇ.

ಪೂರಿತಾಶೇಷಲೋಕಾಭಿವಾಂಛಾಫಲೇ ಶ್ರೀಫಲೇ.

ಸ್ವೇದಬಿಂದೂಲ್ಲಸತ್ಫಾಲಲಾವಣ್ಯನಿಷ್ಯಂದ-

ಸಂದೋಹಸಂದೇಹಕೃನ್ನಾಸಿಕಾಮೌಕ್ತಿಕೇ ಸರ್ವವಿಶ್ವಾತ್ಮಿಕೇ ಸರ್ವಸಿದ್ಧ್ಯಾತ್ಮಿಕೇ ಕಾಲಿಕೇ.

ಮುಗ್ಧಮಂದಸ್ಮಿತೋದಾರವಕ್ತ್ರಸ್ಫುರತ್ಪೂಗ-

ತಾಂಬೂಲಕರ್ಪೂರಖಂಡೋತ್ಕರೇ ಜ್ಞಾನಮುದ್ರಾಕರೇ.

ಸರ್ವಸಂಪತ್ಕರೇ ಪದ್ಮಭಾಸ್ವತ್ಕರೇ ಶ್ರೀಕರೇ. 

ಗ್ರಂಥದಲ್ಲಿ ಅವಳ ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಹೀಗೆ ಏಕೆ ವರ್ಣಿಸಲಾಗಿದೆ? ಅವಳ ಕಣ್ಣುಗಳು ಸ್ವಲ್ಪ ಮೈಮರೆತಂತೆ ಇವೆ. ಅವಳು ದಿವ್ಯ ಮದ್ಯವನ್ನು ಸೇವಿಸಿದ್ದಾಳೆ. ಅವಳ ಸುಂದರವಾದ ಕಣ್ಣುಗಳು ಮೆಲ್ಲನೆ ತಿರುಗುತ್ತವೆ. ಅವು ಅವಳ ಉದ್ದವಾದ ಕಿವಿಗಳನ್ನು ಮುಟ್ಟುತ್ತವೆ. ಅಲ್ಲಿ ಒಂದು ನೀಲಕಮಲವಿದೆ. ಅವಳು ಕಪ್ಪು ಬಣ್ಣದ ತಾಯಿ. ಅವಳು ಮನುಷ್ಯರ ಎಲ್ಲಾ ಆಸೆಗಳನ್ನು ಈಡೇರಿಸುತ್ತಾಳೆ. ಅವಳ ಹಣೆಯ ಮೇಲೆ ಬೆವರಿನ ಹನಿಗಳಿವೆ. ಅವಳ ಸೌಂದರ್ಯವು ತಾನಾಗಿಯೇ ಹರಿಯುತ್ತದೆ. ಅವಳು ಹೊಳೆಯುವ ಮೂಗುತಿಯನ್ನು ಧರಿಸಿದ್ದಾಳೆ. ಅವಳು ಮೆಲ್ಲನೆ ನಗುತ್ತಾಳೆ. ಅವಳು ವೀಳ್ಯದೆಲೆಯನ್ನು ಜಗಿಯುತ್ತಾಳೆ. ಅವಳ ಕೈಗಳಲ್ಲಿ ಜ್ಞಾನ ಮುದ್ರೆ ಇದೆ. ಅವಳ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಹೊಳೆಯುವ ಕಮಲವಿದೆ. ಅವಳು ಎಲ್ಲಾ ಸಂಪತ್ತುಗಳನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾಳೆ. ಈ ದಿವ್ಯ ಮದ್ಯವೇ ಪರಮಾನಂದವಾಗಿದೆ. ಇದು ಆತ್ಮಜ್ಞಾನದ ಸ್ಥಿತಿಯಾಗಿದೆ. ಕಪ್ಪು ಬಣ್ಣವು ಪಾಪಗಳನ್ನೆಲ್ಲಾ ಹೀರಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಬೆವರು ಅವಳ ಸೃಜನಾತ್ಮಕ ಶ್ರಮವನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತದೆ. ಅವಳು ಇಡೀ ವಿಶ್ವವನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸುತ್ತಾಳೆ. ಸುಂದರವಾದ ನಗುವು ಎಲ್ಲಾ ಭಯಗಳನ್ನು ಹೋಗಲಾಡಿಸುತ್ತದೆ. ನಿಜವಾದ ಸಂಪತ್ತು ಆಂತರಿಕ ಜ್ಞಾನವಾಗಿದೆ. ಜ್ಞಾನವೇ ಜೀವನದ ಅತಿದೊಡ್ಡ ನಿಧಿಯಾಗಿದೆ.

ಕುಂದಪುಷ್ಪದ್ಯುತಿಸ್ನಿಗ್ಧದಂತಾವಲೀನಿರ್ಮಲಾಲೋಲ-

ಕಲ್ಲೋಲಸಮ್ಮೇಲನಸ್ಮೇರಶೋಣಾಧರೇ ಚಾರುವೀಣಾಧರೇ ಪಕ್ವಬಿಂಬಾಧರೇ.

ಸುಲಲಿತನವಯೌವನಾರಂಭಚಂದ್ರೋದಯೋದ್ವೇಲ-

ಲಾವಣ್ಯದುಗ್ಧಾರ್ಣವಾವಿರ್ಭವತ್ಕಂಬು-

ಬಿಂಬೋಕಭೃತ್ಕಂಧರೇ ಸತ್ಕಲಾಮಂದಿರೇ ಮಂಥರೇ.

ದಿವ್ಯರತ್ನಪ್ರಭಾಬಂಧುರಚ್ಛನ್ನಹಾರಾದಿ-

ಭೂಷಾಸಮುದ್ಯೋತಮಾನಾನವದ್ಯಾಂಗಶೋಭೇ ಶುಭೇ.

ರತ್ನಕೇಯೂರರಶ್ಮಿಚ್ಛಟಾಪಲ್ಲವ-

ಪ್ರೋಲ್ಲಸದ್ದೋಲ್ಲತಾರಾಜಿತೇ ಯೋಗಿಭಿಃ ಪೂಜಿತೇ. 

ಹಿಂದಿನ ಭಾವನೆಗಳನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸುತ್ತಾ ಅವಳ ಸೌಂದರ್ಯವನ್ನು ನೋಡಿ. ಅವಳ ಹಲ್ಲುಗಳು ಮಲ್ಲಿಗೆ ಹೂವುಗಳಂತೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತವೆ. ಅವು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಬೆಳ್ಳಗಾಗಿ ಮತ್ತು ಕಲೆಗಳಿಲ್ಲದೆ ಇವೆ. ಅವಳ ನಗುವು ಸುಂದರವಾದ ಅಲೆಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸುತ್ತದೆ. ಅವಳ ತುಟಿಗಳು ಕಡು ಕೆಂಪು ಬಣ್ಣದಲ್ಲಿವೆ. ಅವು ಹಣ್ಣಾದ ಹಣ್ಣುಗಳಂತೆ ಕಾಣುತ್ತವೆ. ಅವಳ ಕೈಗಳಲ್ಲಿ ಅದ್ಭುತವಾದ ವೀಣೆ ಇದೆ. ಅವಳ ಯೌವನವು ಹೊಚ್ಚ ಹೊಸದಾಗಿದೆ. ಅವಳ ಸೌಂದರ್ಯವು ಚಂದ್ರನಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತದೆ. ಅವಳ ಕುತ್ತಿಗೆಯು ತುಂಬಾ ಆಕರ್ಷಕವಾಗಿದೆ. ಅದು ಶಂಖದಂತೆ ಕಾಣುತ್ತದೆ. ಅವಳು ಕಲೆಗಳೆಲ್ಲದರ ನೆಲೆಬೀಡಾಗಿದ್ದಾಳೆ. ಅವಳ ನಡಿಗೆಯು ತುಂಬಾ ನಿಧಾನವಾಗಿದೆ. ಅವಳು ಹೊಳೆಯುವ ದಿವ್ಯಾಭರಣಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿದ್ದಾಳೆ. ಅವಳ ದೇಹದ ಕಾಂತಿಯು ಹೊರಗೆ ಹರಿಯುತ್ತದೆ. ತೋಳ್ಬಂಧಿಗಳಿಂದ ಬೆಳಕಿನ ಕಿರಣಗಳು ಹೊರಹೊಮ್ಮುತ್ತವೆ. ಯೋಗಿಗಳು ಅವಳನ್ನು ನಿರಂತರವಾಗಿ ಆರಾಧಿಸುತ್ತಾರೆ. ಬಿಳಿಯ ಹಲ್ಲುಗಳು ಸಂಪೂರ್ಣ ಶುದ್ಧತೆಯಾಗಿದೆ. ಕೆಂಪು ತುಟಿಗಳು ಸಕ್ರಿಯ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತವೆ. ಶುದ್ಧತೆ ಮತ್ತು ಶಕ್ತಿಯು ಇಲ್ಲಿ ಒಂದಾಗುತ್ತವೆ. ಶಂಖವು ಅತ್ಯುನ್ನತ ಧ್ವನಿಯನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸುತ್ತದೆ. ಯೌವನವು ಯಾವಾಗಲೂ ಹೊಸದು ಮತ್ತು ಅನಂತವಾದದ್ದು. ಆಭರಣಗಳು ಪ್ರಕಾಶಿಸುವ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಗುಣಗಳನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತವೆ. ಸತ್ಯವೇ ಅವಳಿಗೆ ಅತ್ಯಂತ ಸುಂದರವಾದ ಅಲಂಕಾರವಾಗಿದೆ.

ವಿಶ್ವದಿಙ್ಮಂಡಲವ್ಯಾಪ್ತಮಾಣಿಕ್ಯತೇಜಃ-

ಸ್ಫುರತ್ಕಂಕಣಾಲಂಕೃತೇ ವಿಭ್ರಮಾಲಂಕೃತೇ ಸಾಧುಭಿಃ ಪೂಜಿತೇ.

ವಾಸರಾರಂಭವೇಲಾಸಮುಜ್ಜೃಂಭಮಾಣಾರವಿಂದ-

ಪ್ರತಿದ್ವಂದ್ವಿಪಾಣಿದ್ವಯೇ ಸಂತತೋದ್ಯದ್ದಯೇ ಅದ್ವಯೇ.

ದಿವ್ಯರತ್ನೋರ್ಮಿಕಾದೀಧಿತಿಸ್ತೋಮ-

ಸಂಧ್ಯಾಯಮಾನಾಂಗುಲೀಪಲ್ಲವೋದ್ಯ-

ನ್ನಖೇಂದುಪ್ರಭಾಮಂಡಲೇ.

ಸನ್ನುತಾಖಂಡಲೇ ಚಿತ್ಪ್ರಭಾಮಂಡಲೇ ಪ್ರೋಲ್ಲಸತ್ಕುಂಡಲೇ.

ತಾರಕಾರಾಜಿನೀಕಾಶಹಾರಾವಲಿ-

ಸ್ಮೇರಚಾರುಸ್ತನಾಭೋಗಭಾರಾನಮನ್ಮಧ್ಯ-

ವಲ್ಲೀವಲಿಚ್ಛೇದವೀಚೀಸಮುದ್ಯತ್ಸಮುಲ್ಲಾಸ-

ಸಂದರ್ಶಿತಾಕಾರಸೌಂದರ್ಯರತ್ನಾಕರೇ ವಲ್ಲಕೀಭೃತ್ಕರೇ ಕಿಂಕರಶ್ರೀಕರೇ. 

ಈ ಪದ್ಯವು ದೇವಿಯ ಕೈಗಳ ಕರುಣೆಯನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತದೆ. ಅವಳು ಕೆಂಪು ಹರಳಿನ ಬಳೆಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿದ್ದಾಳೆ. ಅವುಗಳ ಕೆಂಪು ಬೆಳಕು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಹರಡುತ್ತದೆ. ಅವಳು ತುಂಬಾ ಗಾಂಭೀರ್ಯದಿಂದ ನಡೆಯುತ್ತಾಳೆ. ಪವಿತ್ರ ಸಾಧುಗಳು ಅವಳನ್ನು ಆಳವಾಗಿ ಪೂಜಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅವಳ ಕೈಗಳು ನಂಬಲಾಗದಷ್ಟು ಸುಂದರವಾಗಿವೆ. ಅವು ಮುಂಜಾನೆಯ ಕಮಲವನ್ನು ಸೋಲಿಸುತ್ತವೆ. ಅವಳು ಯಾವಾಗಲೂ ಅಪಾರವಾದ ದಯೆಯನ್ನು ತೋರುತ್ತಾಳೆ. ಅವಳು ರತ್ನ ಖಚಿತ ಉಂಗುರಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿದ್ದಾಳೆ. ಅವಳ ಬೆರಳುಗಳು ಮೃದುವಾದ ಎಲೆಗಳಂತಿವೆ. ಅವಳ ಉಗುರುಗಳು ಚಂದ್ರನಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತವೆ. ಇದು ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾದ ವಲಯವನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸುತ್ತದೆ. ಅವಳು ಶುದ್ಧವಾದ ಮತ್ತು ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾದ ಪ್ರಜ್ಞೆಯಾಗಿದ್ದಾಳೆ. ಅವಳ ಕುತ್ತಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಉದ್ದವಾದ ಹಾರವಿದೆ. ಅದು ನಕ್ಷತ್ರಗಳ ಸಮೂಹದಂತೆ ಕಾಣುತ್ತದೆ. ಅವಳ ಸೊಂಟದ ಬಳಿ ಮೂರು ಮಡಿಕೆಗಳಿವೆ. ಅವು ಸಮುದ್ರದ ಅಲೆಗಳಂತೆ ಕಾಣುತ್ತವೆ. ಕೆಂಪು ಹರಳಿನ ಬೆಳಕು ವಿಶ್ವಾತ್ಮಕ ಪ್ರೀತಿಯಾಗಿದೆ. ಕಮಲವು ಹೊಸ ಆರಂಭದ ಸಂಕೇತವಾಗಿದೆ. ಕರುಣೆಯು ಅವಳ ಸಹಜ ಗುಣವಾಗಿದೆ. ಉಗುರುಗಳು ಮನುಷ್ಯನೊಳಗಿನ ಕತ್ತಲೆಯನ್ನು ಓಡಿಸುತ್ತವೆ. ನಕ್ಷತ್ರಗಳ ಹಾರವು ಅನಂತವಾದ ವಿಶ್ವಗಳನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತದೆ. ನಿಜವಾದ ಸೌಂದರ್ಯವು ಯಾವಾಗಲೂ ಗಾಂಭೀರ್ಯದಲ್ಲಿಯೇ ಇರುತ್ತದೆ.

ಹೇಮಕುಂಭೋಪಮೋತ್ತುಂಗವಕ್ಷೋಜ-

ಭಾರಾವನಮ್ರೇ ತ್ರಿಲೋಕಾವನಮ್ರೇ.

ಲಸದ್ವೃತ್ತಗಂಭೀರನಾಭೀಸರಸ್ತೀರ-

ಶೈವಾಲಶಂಕಾಕರಶ್ಯಾಮ-

ರೋಮಾವಲೀಭೂಷಣೇ ಮಂಜುಸಂಭಾಷಣೇ.

ಚಾರುಶಿಂಜತ್ಕಟೀಸೂತ್ರನಿರ್ಭತ್ಸಿತಾನಂಗ-

ಲೀಲಧನುಶ್ಶಿಂಜಿನೀಡಂಬರೇ ದಿವ್ಯರತ್ನಾಂಬರೇ.

ಪದ್ಮರಾಗೋಲ್ಲಸನ್ಮೇಖಲಾಮೌಕ್ತಿಕ-

ಶ್ರೋಣಿಶೋಭಾಜಿತಸ್ವರ್ಣ-

ಭೂಭೃತ್ತಲೇ ಚಂದ್ರಿಕಾಶೀತಲೇ. 

ಇಲ್ಲಿ ಒಂದು ಆಳವಾದ ಸತ್ಯವು ಅಡಗಿದೆ. ಅವಳ ಎದೆಗಳು ಚಿನ್ನದ ಕಲಶಗಳಂತಿವೆ. ಮೂರು ಲೋಕಗಳು ಅವಳ ಮುಂದೆ ತಲೆಬಾಗುತ್ತವೆ. ಅವಳ ಹೊಕ್ಕುಳು ತುಂಬಾ ಆಳವಾಗಿದೆ. ಅದು ಒಂದು ಸರೋವರದಂತೆ ಕಾಣುತ್ತದೆ. ಅಲ್ಲಿಂದ ಒಂದು ಕಪ್ಪು ರೇಖೆಯು ಮೇಲಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತದೆ. ಅದು ನದಿಯ ಪಾಚಿಯಂತೆ ಕಾಣುತ್ತದೆ. ಅವಳ ಮಾತುಗಳು ತುಂಬಾ ಮೃದುವಾಗಿವೆ. ಅವಳು ಶಬ್ದ ಮಾಡುವ ಡಾಬನ್ನು ಧರಿಸಿದ್ದಾಳೆ. ಆ ಶಬ್ದವು ಮನ್ಮಥನ ಬಿಲ್ಲನ್ನು ಅಣಕಿಸುತ್ತದೆ. ಅವಳು ಪ್ರಕಾಶಿಸುವ ದಿವ್ಯ ವಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿದ್ದಾಳೆ. ಅವಳ ಸೊಂಟದ ಪಟ್ಟಿಯ ಮೇಲೆ ಕೆಂಪು ರತ್ನಗಳಿವೆ. ಅವಳ ಸೊಂಟದ ಮೇಲೆ ಮುತ್ತುಗಳ ಹೊಳಪಿದೆ. ಈ ಸೌಂದರ್ಯವು ಮೇರು ಪರ್ವತವನ್ನು ಸಹ ಸೋಲಿಸುತ್ತದೆ. ಅವಳು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ತಂಪನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾಳೆ. ಚಿನ್ನದ ಕಲಶಗಳು ಜೀವಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತವೆ. ಹೊಕ್ಕುಳು ಸೃಷ್ಟಿಯ ಕೇಂದ್ರವಾಗಿದೆ. ಕಪ್ಪು ರೇಖೆಯು ಮೇಲಕ್ಕೆ ಏರುವ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಶಕ್ತಿಯಾಗಿದೆ. ಡಾಬಿನ ಶಬ್ದವು ಅತ್ಯುನ್ನತ ಕಂಪನವಾಗಿದೆ. ಇದು ಪ್ರಾಪಂಚಿಕ ಆಸೆಗಳನ್ನು ಸುಲಭವಾಗಿ ಜಯಿಸುತ್ತದೆ. ಪರ್ವತವು ದೊಡ್ಡ ಅಧಿಕಾರದ ಸಂಕೇತವಾಗಿದೆ. ಅವಳ ಸ್ಥಿರವಾದ ಕರುಣೆಯು ಅದಕ್ಕಿಂತಲೂ ಎಷ್ಟೋ ದೊಡ್ಡದು. ಬೆಳದಿಂಗಳು ಅವಳ ತಂಪಾದ ಕರುಣೆಯಾಗಿದೆ. ಪ್ರಾಪಂಚಿಕ ತಾಪವು ನಿಜವಾದ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಮಾತ್ರ ತಣ್ಣಗಾಗುತ್ತದೆ.

ವಿಕಸಿತನವಕಿಂಶುಕಾತಾಮ್ರದಿವ್ಯಾಂಶುಕ-

ಚ್ಛನ್ನಚಾರೂರುಶೋಭಾಪರಾಭೂತಸಿಂದೂರ-

ಶೋಣಾಯಮಾನೇಂದ್ರಮಾತಂಗಹಸ್ಮಾರ್ಗಲೇ ವೈಭವಾನರ್ಗಲೇ.

ಶ್ಯಾಮಲೇ ಕೋಮಲಸ್ನಿಗ್ಧನೀಲೋತ್ಪಲೋತ್ಪಾದಿ-

ತಾನಂಗತೂಣೀರಶಂಕಾಕರೋದಾರಜಂಘಾಲತೇ ಚಾರುಲೀಲಾಗತೇ.

ನಮ್ರದಿಕ್ಪಾಲಸೀಮಂತಿನೀಕುಂತಲಸ್ನಿಗ್ಧ-

ನೀಲಪ್ರಭಾಪುಂಜಸಂಜಾತದೂರ್ವಾಂಕುರಾಶಂಕ-

ಸಾರಂಗಸಂಯೋಗರಿಂಖನ್ನಖೇಂದೂಜ್ಜ್ವಲೇ ಪ್ರೋಜ್ಜ್ವಲೇ.

ನಿರ್ಮಲೇ ಪ್ರಹ್ವದೇവേശಲಕ್ಷ್ಮೀಶಭೂತೇಶ-

ತೋಯೇಶವಾಣೀಶಕೀನಾಶದೈತ್ಯೇಶಯಕ್ಷೇಶ-

ವಾಯ್ವಗ್ನಿಕೋಟೀರಮಾಣಿಕ್ಯಸಂಹೃಷ್ಟ-

ಬಾಲಾತಪೋದ್ದಾಮಲಾಕ್ಷಾರಸಾರುಣ್ಯ-

ತಾರುಣ್ಯಲಕ್ಷ್ಮೀಗೃಹೀತಾ೦ಘ್ರಿಪದ್ಮೇ ಸುಪದ್ಮೇ ಉಮೇ. 

ಅವಳ ವಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ನಡಿಗೆಯನ್ನು ಗಮನಿಸಿ. ಅವಳು ಕೆಂಪು ವಸ್ತ್ರವನ್ನು ಧರಿಸಿದ್ದಾಳೆ. ಅದು ಅರಳಿದ ಹೂವುಗಳಂತೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತದೆ. ಅವಳ ತೊಡೆಗಳು ತುಂಬಾ ಬಲವಾಗಿವೆ. ಅವು ಇಂದ್ರನ ಆನೆಯನ್ನು ಸಹ ಸೋಲಿಸುತ್ತವೆ. ಅವಳ ವೈಭವವನ್ನು ಯಾರೂ ತಡೆಯಲಾರರು. ಅವಳ ಕಾಲುಗಳು ತುಂಬಾ ಮೃದುವಾಗಿವೆ. ಅವು ಎಳೆಯ ಗಿಡದ ಕಾಂಡದಂತೆ ಕಾಣುತ್ತವೆ. ಅವಳ ನಡಿಗೆಯು ತುಂಬಾ ಆಕರ್ಷಕವಾಗಿದೆ. ದಿಕ್ಪಾಲಕರ ಹೆಂಡತಿಯರು ತಲೆಬಾಗುತ್ತಾರೆ. ಅವರ ಕಪ್ಪು ಕೂದಲು ಒಂದೆಡೆ ಸೇರುತ್ತದೆ. ಅವು ಎಳೆಯ ಹಸಿರು ಹುಲ್ಲಿನಂತೆ ಕಾಣುತ್ತವೆ. ಜಿಂಕೆಗಳು ಅವುಗಳನ್ನು ತಿನ್ನಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತವೆ. ದೇವಿಯ ಕಾಲಿನ ಉಗುರುಗಳು ತುಂಬಾ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತವೆ. ಶ್ರೇಷ್ಠ ದೇವತೆಗಳೆಲ್ಲರೂ ಅಲ್ಲಿ ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅವರು ಅವಳ ಕೆಂಪು ಪಾದಗಳನ್ನು ಮುಟ್ಟುತ್ತಾರೆ. ಅವಳು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಪವಿತ್ರಳಾಗಿದ್ದಾಳೆ. ಕೆಂಪು ರೇಷ್ಮೆಯು ಸಕ್ರಿಯ ಸೃಷ್ಟಿಯಾಗಿದೆ. ಕಾಂಡವು ಬೆಳೆಯುತ್ತಿರುವ ಶುದ್ಧತೆಯನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತದೆ. ಅವಳ ಆಕರ್ಷಕ ನಡಿಗೆಯು ಒಂದು ನೃತ್ಯವಾಗಿದೆ. ಈ ಸೃಷ್ಟಿಯು ಅವಳ ಸಾಧಾರಣ ಆಟವಾಗಿದೆ. ವಿಶ್ವವು ಅವಳ ಪಾದಗಳ ಬಳಿ ಶರಣಾಗುತ್ತದೆ. ನಮಸ್ಕರಿಸುವುದು ಮನುಷ್ಯನಲ್ಲಿರುವ ಕಠಿಣವಾದ ಅಹಂಕಾರವನ್ನು ನಾಶಮಾಡುತ್ತದೆ. ಸಂಪೂರ್ಣ ಶರಣಾಗತಿಯು ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾದ ಬೆಳಕನ್ನು ತರುತ್ತದೆ.

ಸುರುಚಿರನವರತ್ನಪೀಠಸ್ಥಿತೇ ಸುಸ್ಥಿತೇ.

ರತ್ನಪದ್ಮಾಸನೇ ರತ್ನಸಿಂಹಾಸನೇ.

ಶಂಖಪದ್ಮದ್ವಯೋಪಾಶ್ರಿತೇ ವಿಶ್ರುತೇ.

ತತ್ರ ವಿಘ್ನೇಶದುರ್ಗಾವಟುಕ್ಷೇತ್ರಪಾಲೈರ್ಯುತೇ ಮತ್ತಮಾತಂಗಕನ್ಯಾಸಮೂಹಾನ್ವಿತೇ ಭೈರವೈರಷ್ಟಭಿರ್ವೇಷ್ಟಿತೇ.

ಮಂಜುಲಾಮೇನಕಾದ್ಯಂಗನಾಮಾನಿತೇ ದೇವಿ ವಾಮಾದಿಭಿಃ ಶಕ್ತಿಭಿಃ ಸೇವಿತೇ. 

ದಿವ್ಯಮಾತೆಯು ತನ್ನ ಆಸನವನ್ನು ಎಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದಾಳೆ? ಅವಳು ನವರತ್ನಗಳ ಪೀಠದ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾಳೆ. ಅದರಲ್ಲಿ ಒಂಬತ್ತು ವಿಶೇಷ ರತ್ನಗಳಿವೆ. ಅವಳ ಆಸನವು ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಕಮಲವಾಗಿದೆ. ಅದು ಒಂದು ಸಿಂಹಾಸನದಂತೆ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತದೆ. ಅವಳು ಎರಡು ನಿಧಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾಳೆ. ಅವು ಶಂಖ ಮತ್ತು ಕಮಲವಾಗಿವೆ. ಅವಳು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಪ್ರಸಿದ್ಧಳಾಗಿದ್ದಾಳೆ. ಗಣಪತಿಯು ಅಲ್ಲಿರುತ್ತಾನೆ. ದುರ್ಗಾದೇವಿಯು ಅವಳಿಗೆ ತುಂಬಾ ಹತ್ತಿರದಲ್ಲಿ ನಿಲ್ಲುತ್ತಾಳೆ. ಮಾತಂಗ ಕನ್ಯೆಯರು ಅವಳನ್ನು ಸುತ್ತುವರೆದಿರುತ್ತಾರೆ. ಅವರು ತುಂಬಾ ಉತ್ಸಾಹದಿಂದ ವರ್ತಿಸುತ್ತಾರೆ. ಎಂಟು ಜನ ಭಯಂಕರವಾದ ಭೈರವರು ಅವಳನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುತ್ತಾರೆ. ಸ್ವರ್ಗದ ಅಪ್ಸರೆಯರು ಅವಳನ್ನು ಆಳವಾಗಿ ಆರಾಧಿಸುತ್ತಾರೆ. ಎಂಟು ಅತ್ಯುನ್ನತ ಶಕ್ತಿಗಳು ಅವಳಿಗೆ ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸುತ್ತವೆ. ಒಂಬತ್ತು ರತ್ನಗಳು ನಮ್ಮ ನವಗ್ರಹಗಳಾಗಿವೆ. ಅವಳು ಇಡೀ ವಿಶ್ವದ ಕಾಲವನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸುತ್ತಾಳೆ. ಕಮಲವು ವೈರಾಗ್ಯ ಮತ್ತು ಶುದ್ಧತೆಯಾಗಿದೆ. ಶಂಖ ಮತ್ತು ಕಮಲಗಳು ಅಪರಿಮಿತವಾದ ಸಂಪತ್ತುಗಳಾಗಿವೆ. ಗಣಪತಿಯು ಪ್ರತಿಯೊಂದು ದೊಡ್ಡ ಅಡೆತಡೆಯನ್ನೂ ನಿವಾರಿಸುತ್ತಾನೆ. ದುರ್ಗೆಯು ಬಲವಾದ ರಕ್ಷಣೆಯನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾಳೆ. ಕನ್ಯೆಯರು ಶುದ್ಧವಾದ ಸ್ತ್ರೀ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಭೈರವರು ಅಲೆದಾಡುವ ನಕಾರಾತ್ಮಕ ಆಲೋಚನೆಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುತ್ತಾರೆ. ಎಲ್ಲಾ ಶಕ್ತಿಗಳೂ ಕೊನೆಗೆ ಸತ್ಯಕ್ಕೆ ಮಾತ್ರ ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸುತ್ತವೆ.

ಧಾತ್ರಿ ಲಕ್ಷ್ಮ್ಯಾದಿಶಕ್ತ್ಯಷ್ಟಕೈಃ ಸಂಯುತೇ ಮಾತೃಕಾಮಂಡಲೈರ್ಮಂಡಿತೇ.

ಯಕ್ಷಗಂಧರ್ವಸಿದ್ಧಾಂಗನಾ-

ಮಂಡಲೈರರ್ಚಿತೇ.

ಭೈರವೀಸಂವೃತೇ ಪಂಚಬಾಣಾತ್ಮಿಕೇ ಪಂಚಬಾಣೇನ ರತ್ಯಾ ಚ ಸಂಭಾವಿತೇ.

ಪ್ರೀತಿಭಾಜಾ ವಸಂತೇನ ಚಾನಂದಿತೇ ಭಕ್ತಿಭಾಜಂ ಪರಂ ಶ್ರೇಯಸೇ ಕಲ್ಪಸೇ.

ಯೋಗಿನಾಂ ಮಾನಸೇ ದ್ಯೋತಸೇ ಛಂದಸಾಮೋಜಸಾ ಭ್ರಾಜಸೇ. 

ಈಗ ಈ ವಲಯವು ಹೊರಕ್ಕೆ ವಿಸ್ತರಿಸುತ್ತದೆ. ಲಕ್ಷ್ಮಿ ಮತ್ತು ಇತರ ಶಕ್ತಿಗಳು ಅವಳೊಂದಿಗೆ ಸೇರುತ್ತಾರೆ. ಮಾತೃಕಾ ಸಮೂಹವು ಅವಳನ್ನು ಅಲಂಕರಿಸುತ್ತದೆ. ದಿವ್ಯ ಜೀವಿಗಳು ಅವಳನ್ನು ಆರಾಧಿಸುತ್ತಾರೆ. ಭಯಂಕರವಾದ ಭೈರವಿ ದೇವತೆಗಳು ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ನಿಲ್ಲುತ್ತಾರೆ. ದೇವಿಯು ಸ್ವತಃ ಐದು ಬಾಣಗಳನ್ನು ಉಳ್ಳವಳಾಗಿದ್ದಾಳೆ. ಮನ್ಮಥನು ಅವಳನ್ನು ತುಂಬಾ ಗೌರವಿಸುತ್ತಾನೆ. ರತಿದೇವಿಯೂ ಅವಳನ್ನು ಆಳವಾಗಿ ಆರಾಧಿಸುತ್ತಾಳೆ. ಸುಂದರವಾದ ವಸಂತ ಕಾಲವು ಆನಂದವನ್ನು ತರುತ್ತದೆ. ಅವಳು ಅತಿದೊಡ್ಡ ಒಳಿತನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾಳೆ. ಅವಳು ಯೋಗಿಗಳ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಾಳೆ. ಅವಳು ಸಂಪೂರ್ಣ ವೇದ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಪಸರಿಸುತ್ತಾಳೆ. ಲಕ್ಷ್ಮಿಯು ಅಗತ್ಯವಾದ ಸಂಪತ್ತನ್ನು ತರುತ್ತಾಳೆ. ಮಾತೃಕೆಗಳು ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿನ ವಿವಿಧ ಅಕ್ಷರಗಳಾಗಿವೆ. ದೇವಿಯು ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಭಾಷೆಗೂ ಮೂಲವಾಗಿದ್ದಾಳೆ. ದಿವ್ಯ ಜೀವಿಗಳು ತಮ್ಮ ಗುರಿಯನ್ನು ಇಲ್ಲಿಯೇ ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಐದು ಬಾಣಗಳು ಮನುಷ್ಯನೊಳಗಿನ ಐದು ಇಂದ್ರಿಯಗಳಾಗಿವೆ. ಅವಳು ಪ್ರಾಪಂಚಿಕ ಆಸೆಗಳನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನಿಯಂತ್ರಿಸುತ್ತಾಳೆ. ವಸಂತವು ಒಂದು ಹೊಸ ಮತ್ತು ಸುಂದರವಾದ ಆರಂಭವಾಗಿದೆ. ಅತಿದೊಡ್ಡ ಒಳಿತು ಎಂದರೆ ಮೋಕ್ಷವಾಗಿದೆ. ಅವಳು ಅಜ್ಞಾನದ ಕತ್ತಲೆಯನ್ನು ಓಡಿಸುತ್ತಾಳೆ. ಮನಸ್ಸು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಶಾಂತವಾಗಬೇಕು.

ಗೀತವಿದ್ಯಾವಿನೋದಾತಿ-

ತೃಷ್ಣೇನ ಕೃಷ್ಣೇನ ಸಂಪೂಜ್ಯಸೇ.

ಭಕ್ತಿಮಚ್ಚೇತಸಾ ವೇಧಸಾ ಸ್ತೂಯಸೇ ವಿಶ್ವಹೃದ್ಯೇನ ವಾದ್ಯೇನ ವಿದ್ಯಾಧರೈರ್ಗೀಯಸೇ.

ಶ್ರವಣಹರದಕ್ಷಿಣಕ್ವಾಣಯಾ ವೀಣಯಾ ಕಿನ್ನರೈರ್ಗೀಯಸೇ.

ಯಕ್ಷಗಂಧರ್ವಸಿದ್ಧಾಂಗನಾಮಂಡಲೈರರ್ಚ್ಯಸೇ.

ಸರ್ವಸೌಭಾಗ್ಯವಾಂಛಾವತೀಭಿ-

ರ್ವಧೂಭಿಸ್ಸುರಾಣಾಂ ಸಮಾರಾಧ್ಯಸೇ. 

ಶ್ರೇಷ್ಠ ದೇವತೆಗಳೂ ಸಹ ಇಲ್ಲಿ ಶುದ್ಧವಾದ ಭಕ್ತಿಯನ್ನು ತೋರುತ್ತಾರೆ. ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು ಅವಳನ್ನು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಪೂಜಿಸುತ್ತಾನೆ. ಅವನು ಶುದ್ಧವಾದ ಸಂಗೀತ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಬಯಸುತ್ತಾನೆ. ಬ್ರಹ್ಮದೇವನು ಅವಳನ್ನು ಆಳವಾಗಿ ಸ್ತುತಿಸುತ್ತಾನೆ. ವಿದ್ಯಾಧರರು ಅವಳ ದಿವ್ಯ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ಹಾಡುತ್ತಾರೆ. ಕಿನ್ನರರು ತುಂಬಾ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಹಾಡುತ್ತಾರೆ. ಅವರು ಮಧುರವಾದ ಧ್ವನಿಯುಳ್ಳ ವೀಣೆಯನ್ನು ನುಡಿಸುತ್ತಾರೆ. ಈ ಸಂಗೀತವು ಕಿವಿಗಳನ್ನು ಮಂತ್ರಮುಗ್ಧಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ. ದೇವತೆಗಳ ಹೆಂಡತಿಯರು ಅವಳನ್ನು ಆರಾಧಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅವರು ಅತ್ಯುನ್ನತವಾದ ಮತ್ತು ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾದ ಅದೃಷ್ಟವನ್ನು ಬಯಸುತ್ತಾರೆ. ಅವರು ಪರಿಪೂರ್ಣವಾದ ಅದೃಷ್ಟಕ್ಕಾಗಿ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುತ್ತಾರೆ. ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು ಕೊಳಲು ನುಡಿಸುವುದರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನು. ಅವನು ದೇವಿಯನ್ನು ಕಲೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಕೇಳುತ್ತಾನೆ. ಬ್ರಹ್ಮನು ಈ ಜೀವನವನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದವನು. ಅವನಿಗೆ ದೇವಿಯ ಸ್ಫೂರ್ತಿದಾಯಕವಾದ ಕರುಣೆ ಬೇಕು. ಸಂಗೀತವು ಅತ್ಯುನ್ನತವಾದ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಆರಾಧನೆಯಾಗಿದೆ. ನಾದವು ಈ ಇಡೀ ವಿಶ್ವವನ್ನು ಬೆಸೆಯುತ್ತದೆ. ಅತ್ಯುನ್ನತ ದೇವರುಗಳೂ ಸಹ ಇಲ್ಲಿ ವಿನಯವನ್ನು ತೋರುತ್ತಾರೆ. ಕಲೆಯು ಯಾವಾಗಲೂ ಭಗವಂತನಿಗೆ ಸೇವೆ ಸಲ್ಲಿಸಬೇಕು. ಶುದ್ಧವಾದ ಭಕ್ತಿಯು ಯಾವುದೇ ಶಕ್ತಿಗಿಂತಲೂ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದದ್ದು.

ಸರ್ವವಿದ್ಯಾವಿಶೇಷಾತ್ಮಕಂ ಚಾಟುಗಾಥಾ ಸಮುಚ್ಚಾರಣಾಕಂಠಮೂಲೋಲ್ಲ-

ಸದ್ವರ್ಣರಾಜಿತ್ರಯಂ ಕೋಮಲಶ್ಯಾಮಲೋದಾರಪಕ್ಷದ್ವಯಂ ತುಂಡಶೋಭಾತಿದೂರೀ-

ಭವತ್ಕಿಂಶುಕಂ ತಂ ಶುಕಂ ಲಾಲಯಂತೀ ಪರಿಕ್ರೀಡಸೇ.

ಪಾಣಿಪದ್ಮದ್ವಯೇನಾಕ್ಷಮಾಲಾಮಪಿ ಸ್ಫಾಟಿಕೀಂ ಜ್ಞಾನಸಾರಾತ್ಮಕಂ ಪುಸ್ತಕಂಚಾಂಕುಶಂ ಪಾಶಮಾಬಿಭ್ರತೀ ತೇನ ಸಂಚಿಂತ್ಯಸೇ. 

ದೇವಿಯ ಮೃದುವಾದ ಕೈಗಳನ್ನು ತುಂಬಾ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯಿಂದ ನೋಡಿ. ಅವಳು ಒಂದು ಸುಂದರವಾದ ಗಿಣಿಯನ್ನು ಹಿಡಿದಿದ್ದಾಳೆ. ಅದು ತುಂಬಾ ಮಧುರವಾದ ಮಾತುಗಳನ್ನಾಡುತ್ತದೆ. ಅದರ ಕುತ್ತಿಗೆಯ ಮೇಲೆ ಮೂರು ರೇಖೆಗಳಿವೆ. ದೇವಿಯು ಈ ಪಕ್ಷಿಯೊಂದಿಗೆ ಆಟವಾಡುತ್ತಾಳೆ. ಅವಳು ಸ್ಫಟಿಕದ ಮಾಲೆಯನ್ನು ಧರಿಸಿದ್ದಾಳೆ. ಅವಳ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ಪವಿತ್ರ ಗ್ರಂಥವಿದೆ. ಅವಳು ಚೂಪಾದ ಅಂಕುಶವನ್ನು ಹಿಡಿದಿದ್ದಾಳೆ. ಅವಳು ದೃಢವಾದ ಪಾಶವನ್ನು ಹಿಡಿದಿದ್ದಾಳೆ. ಅವಳ ಕೈಗಳು ಮೃದುವಾದ ಕಮಲಗಳಂತಿವೆ. ಸಾಧಕನು ಇಲ್ಲಿ ಸಂಪೂರ್ಣ ಶಿಸ್ತಿನಿಂದ ಧ್ಯಾನಿಸುತ್ತಾನೆ. ಗಿಣಿಯು ನಿರಂತರವಾಗಿ ನಾಮಜಪ ಮಾಡುವುದರ ಸಂಕೇತವಾಗಿದೆ. ಅದು ಪವಿತ್ರವಾದ ಹೆಸರನ್ನು ಪುನರಾವರ್ತಿಸುತ್ತದೆ. ಮೂರು ರೇಖೆಗಳು ಮೂರು ವೇದಗಳಾಗಿವೆ. ಮಾಲೆಯು ಶುದ್ಧವಾದ ಮತ್ತು ಏಕಾಗ್ರತೆಯಿಂದ ಕೂಡಿದ ಧ್ಯಾನವಾಗಿದೆ. ಮನಸ್ಸು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿರಬೇಕು. ಪುಸ್ತಕವು ಪರಮ ಸತ್ಯದ ಜ್ಞಾನವಾಗಿದೆ. ಅಂಕುಶವು ಸೋಮಾರಿಯಾಗಿರುವ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಬಡಿದೆಬ್ಬಿಸುತ್ತದೆ. ಪಾಶವು ಅಲೆದಾಡುವ ಇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನು ಎಳೆಯುತ್ತದೆ. ಈ ಚಿತ್ರಣವು ತುಂಬಾ ಮುಖ್ಯವಾದದ್ದು. ಅವಳ ಈ ಕಠಿಣವಾದ ಶಿಸ್ತೇ ಅವಳ ಪ್ರೀತಿಯಾಗಿದೆ.

ತಸ್ಯ ವಕ್ತ್ರಾಂತರಾತ್ ಗದ್ಯಪದ್ಯಾತ್ಮಿಕಾ ಭಾರತೀ ನಿಃಸರೇದ್ ಯೇನ ವಾಧ್ವಂಸನಾದಾ ಕೃತಿರ್ಭಾವ್ಯಸೇ.

ತಸ್ಯ ವಶ್ಯಾ ಭವಂತಿ ಸ್ತ್ರಿಯಃ ಪೂರುಷಾಃ.

ಯೇನ ವಾ ಶಾತಕುಂಬದ್ಯುತಿರ್ಭಾವ್ಯಸೇ.

ಸೋऽಪಿ ಲಕ್ಷ್ಮೀಸಹಸ್ರೈಃ ಪರಿಕ್ರೀಡತೇ.

ಕಿನ್ನ ಸಿದ್ಧ್ಯೇದ್ವಪುಃಶ್ಯಾಮಲಂ ಕೋಮಲಂ ಚಂದ್ರಚೂಡಾನ್ವಿತಂ ತಾವಕಂ ಧ್ಯಾಯತಃ.

ತಸ್ಯ ಲೀಲಾ ಸರೋವಾರಿಧಿಃ.

ತಸ್ಯ ಕೇಲೀವನಂ ನಂದನಮ್.

ತಸ್ಯ ಭದ್ರಾಸನಂ ಭೂತಲಮ್.

ತಸ್ಯ ಗೀರ್ದೇವತಾ ಕಿಂಕರೀ.

ತಸ್ಯ ಚಾಜ್ಞಾಕರೀ ಶ್ರೀಃ ಸ್ವಯಮ್. 

ನಿಜವಾದ ಸಾಧಕನ ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಏನು ನಡೆಯುತ್ತದೆ? ಅವನ ಬಾಯಿಂದ ಸುಂದರವಾದ ಕವಿತೆಯು ಹರಿಯುತ್ತದೆ. ಗದ್ಯ ಮತ್ತು ಪದ್ಯವು ಸಹಜವಾಗಿ ಬರುತ್ತವೆ. ಪುರುಷರು ಮತ್ತು ಮಹಿಳೆಯರು ಅವನನ್ನು ಅನುಸರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅವನು ವಾಕ್ ಶಕ್ತಿಯ ಮೇಲೆ ಅಧಿಕಾರವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಅವನು ದೇವಿಯ ಕಾಂತಿಯನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸುತ್ತಾನೆ. ಅವನು ಅಪಾರವಾದ ಸಂಪತ್ತನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾನೆ. ಅವನು ಅನಂತವಾದ ಸಮೃದ್ಧಿಯೊಂದಿಗೆ ಆಟವಾಡುತ್ತಾನೆ. ಅವನಿಗೆ ಯಾವುದೂ ಅಸಾಧ್ಯವಲ್ಲ. ಅವನು ಸುಲಭವಾಗಿ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಗುರಿಯನ್ನೂ ತಲುಪುತ್ತಾನೆ. ದೊಡ್ಡ ಮಹಾಸಾಗರಗಳು ಅವನಿಗೆ ಸಣ್ಣ ಕೊಳಗಳಾಗುತ್ತವೆ. ಸ್ವರ್ಗದ ತೋಟಗಳು ಅವನ ಆಟದ ಮೈದಾನಗಳಾಗುತ್ತವೆ. ಇಡೀ ಭೂಮಿಯೇ ಅವನ ಸಿಂಹಾಸನವಾಗುತ್ತದೆ. ಮನಸ್ಸು ಭಗವಂತನೊಂದಿಗೆ ಬೆರೆತಾಗ ಮಾತು ದೈವಿಕವಾಗುತ್ತದೆ. ಸಾಧಕನು ಒಂದು ಖಾಲಿ ಕೊಳಲಾಗಿ ಬದಲಾಗುತ್ತಾನೆ. ಅವನು ಸಂಪತ್ತನ್ನು ಜನರ ಕಲ್ಯಾಣಕ್ಕಾಗಿ ಬಳಸುತ್ತಾನೆ. ಚಿನ್ನವು ಅವನನ್ನು ಹಾಳುಮಾಡಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಯಶಸ್ಸು ಯಾವುದೇ ಕಠಿಣ ಹೋರಾಟವಿಲ್ಲದೆ ಬರುತ್ತದೆ. ಮನುಷ್ಯನೊಳಗಿನ ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾದ ಅಹಂಕಾರವು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ. ಏನನ್ನೂ ಬಯಸದವನೇ ಸರ್ವಸ್ವವನ್ನೂ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

ಸರ್ವತೀರ್ಥಾತ್ಮಿಕೇ ಸರ್ವಮಂತ್ರಾತ್ಮಿಕೇ.

ಸರ್ವಯಂತ್ರಾತ್ಮಿಕೇ ಸರ್ವತಂತ್ರಾತ್ಮಿಕೇ.

ಸರ್ವಚಕ್ರಾತ್ಮಿಕೇ ಸರ್ವಶಕ್ತ್ಯಾತ್ಮಿಕೇ.

ಸರ್ವಪೀಠಾತ್ಮಿಕೇ ಸರ್ವವೇದಾತ್ಮಿಕೇ.

ಸರ್ವವಿದ್ಯಾತ್ಮಿಕೇ ಸರ್ವಯೋಗಾತ್ಮಿಕೇ.

ಸರ್ವವರ್ಣಾತ್ಮಿಕೇ ಸರ್ವಗೀತಾತ್ಮಿಕೇ.

ಸರ್ವನಾದಾತ್ಮಿಕೇ ಸರ್വശಬ್ದಾತ್ಮಿಕೇ.

ಸರ್ವವಿಶ್ವಾತ್ಮಿಕೇ ಸರ್ವವರ್ಗಾತ್ಮಿಕೇ.

ಸರ್ವಸರ್ವಾತ್ಮಿಕೇ ಸರ್ವಗೇ ಸರ್ವರೂಪೇ.

ಜಗನ್ಮಾತೃಕೇ ಪಾಹಿ ಮಾಂ ಪಾಹಿ ಮಾಂ ಪಾಹಿ ಮಾಮ್.

ದೇವಿ ತುಭ್ಯಂ ನಮೋ ದೇವಿ ತುಭ್ಯಂ ನಮೋ ದೇವಿ ತುಭ್ಯಂ ನಮೋ ದೇವಿ ತುಭ್ಯಂ ನಮಃ. 

ಈ ಸ್ತೋತ್ರವು ಈಗ ಸಂಪೂರ್ಣ ಐಕ್ಯತೆಯೊಂದಿಗೆ ಮುಕ್ತಾಯಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಅವಳು ಎಲ್ಲಾ ಪವಿತ್ರ ನದಿಗಳಾಗಿದ್ದಾಳೆ. ಅವಳು ಎಲ್ಲಾ ಪವಿತ್ರ ಮಂತ್ರಗಳಾಗಿದ್ದಾಳೆ. ಅವಳು ಎಲ್ಲಾ ಶಕ್ತಿಶಾಲಿ ಯಂತ್ರಗಳಾಗಿದ್ದಾಳೆ. ಅವಳು ಶರೀರದಲ್ಲಿರುವ ಎಲ್ಲಾ ಆಳವಾದ ಚಕ್ರಗಳಾಗಿದ್ದಾಳೆ. ಅವಳು ಎಲ್ಲಾ ಪ್ರಾಚೀನ ವೇದಗಳಾಗಿದ್ದಾಳೆ. ಅವಳು ಸಂಪೂರ್ಣ ನಿಜವಾದ ಜ್ಞಾನವಾಗಿದ್ದಾಳೆ. ಅವಳು ಎಲ್ಲಾ ಯೋಗ ಸಾಧನೆಗಳಾಗಿದ್ದಾಳೆ. ಅವಳು ಎಲ್ಲಾ ಶುದ್ಧವಾದ ಶಬ್ದಗಳಾಗಿದ್ದಾಳೆ. ಅವಳು ಈ ಇಡೀ ವಿಶ್ವವಾಗಿದ್ದಾಳೆ. ಅವಳು ಸಾಧ್ಯವಿರುವ ಎಲ್ಲಾ ರೂಪಗಳನ್ನು ತಾಳುತ್ತಾಳೆ. ಕವಿಯು ತುಂಬಾ ಜೋರಾಗಿ ಕರೆಯುತ್ತಾನೆ. ಅವನು ಆಳವಾದ ರಕ್ಷಣೆಗಾಗಿ ಬೇಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ. ಅವನು ಇದನ್ನು ಮೂರು ಬಾರಿ ಪುನರಾವರ್ತಿಸುತ್ತಾನೆ. ಅವನು ಅವಳ ಮುಂದೆ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಶರಣಾಗುತ್ತಾನೆ. ಅವನು ತನ್ನ ನಮಸ್ಕಾರವನ್ನು ಪದೇ ಪದೇ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ. ದೇವಿಯ ಹೊರತಾಗಿ ಬೇರೇನೂ ಇಲ್ಲ. ಭಗವಂತನೇ ಈ ವಾಸ್ತವಿಕತೆಗೆ ಆಧಾರ. ಸಾಧಕನು ಈಗ ಅವಳನ್ನು ಎಲ್ಲೆಡೆಯೂ ನೋಡುತ್ತಾನೆ. ಪದೇ ಪದೇ ಕರೆಯುವುದು ಆಳವಾದ ಭಾವನಾತ್ಮಕ ಅಳುವಾಗಿದೆ. ಬುದ್ಧಿಯು ಇಲ್ಲಿ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ವಿಫಲವಾಗುತ್ತದೆ. ಈಗ ಶುದ್ಧವಾದ ಭಕ್ತಿ ಮಾತ್ರ ಉಳಿದಿದೆ. ರಕ್ಷಣೆಯು ಶರೀರವನ್ನು ಮತ್ತು ಆತ್ಮವನ್ನು ಆವರಿಸುತ್ತದೆ. ಬುದ್ಧಿಯ ಪ್ರಯಾಣವು ಮುಗಿದಾಗಲೇ ನಿಜವಾದ ಆಶ್ರಯವು ಸಿಗುತ್ತದೆ.

ಮಾಣಿಕ್ಯವೀಣಾಮುಪಲಾಲಯಂತೀಂ
ಮದಾಲಸಾಂ ಮಂಜುಲವಾಗ್ವಿಲಾಸಾಂ|
ಮಾಹೇಂದ್ರನೀಲದ್ಯುತಿಕೋಮಲಾಂಗೀಂ
ಮಾತಂಗಕನ್ಯಾಂ ಮನಸಾ ಸ್ಮರಾಮಿ|
ಚತುರ್ಭುಜೇ ಚಂದ್ರಕಲಾವತಂಸೇ
ಕುಚೋನ್ನತೇ ಕುಂಕುಮರಾಗಶೋಣೇ|
ಪುಂಡ್ರೇಕ್ಷುಪಾಶಾಂಕುಶಪುಷ್ಪಬಾಣ-
ಹಸ್ತೇ ನಮಸ್ತೇ ಜಗದೇಕಮಾತಃ|
ಮಾತಾ ಮರಕತಶ್ಯಾಮಾ ಮಾತಂಗೀ ಮದಶಾಲಿನೀ|
ಕುರ್ಯಾತ್ ಕಟಾಕ್ಷಂ ಕಲ್ಯಾಣೀ ಕದಂಬವನವಾಸಿನೀ|
ಜಯ ಮಾತಂಗತನಯೇ ಜಯ ನೀಲೋತ್ಪಲದ್ಯುತೇ|
ಜಯ ಸಂಗೀತರಸಿಕೇ ಜಯ ಲೀಲಾಶುಕಪ್ರಿಯೇ|
ಜಯ ಜನನಿ ಸುಧಾಸಮುದ್ರಾಂತರುದ್ಯನ್ಮಣೀದ್ವೀಪ-
ಸಂರೂಢಬಿಲ್ವಾಟವೀಮಧ್ಯಕಲ್ಪದ್ರುಮಾಕಲ್ಪ-
ಕಾದಂಬಕಾಂತಾರವಾಸಪ್ರಿಯೇ ಕೃತ್ತಿವಾಸಪ್ರಿಯೇ ಸರ್ವಲೋಕಪ್ರಿಯೇ.
ಸಾದರಾರಬ್ಧಸಂಗೀತಸಂಭಾವನಾಸಂಭ್ರಮಾಲೋಲ-
ನೀಪಸ್ರಗಾಬದ್ಧಚೂಲೀಸನಾಥತ್ರಿಕೇ ಸಾನುಮತ್ಪುತ್ರಿಕೇ.
ಶೇಖರೀಭೂತಶೀತಾಂಶುರೇಖಾಮಯೂಖಾವಲೀ-
ಬದ್ಧಸುಸ್ನಿಗ್ಧನೀಲಾಲಕಶ್ರೇಣಿಶೃಂಗಾರಿತೇ ಲೋಕಸಂಭಾವಿತೇ.
ಕಾಮಲೀಲಾಧನುಃಸನ್ನಿಭಭ್ರೂಲತಾಪುಷ್ಪ-
ಸಂದೋಹಸಂದೇಹಕೃಲ್ಲೋಚನೇ ವಾಕ್ಸುಧಾಸೇಚನೇ.
ಚಾರುಗೋರೋಚನಾಪಂಕಕೇಲೀ-
ಲಲಾಮಾಭಿರಾಮೇ ಸುರಾಮೇ ರಮೇ.
ಪ್ರೋಲ್ಲಸದ್ಧ್ವಾಲಿಕಾಮೌಕ್ತಿಕಶ್ರೇಣಿಕಾ-
ಚಂದ್ರಿಕಾಮಂಡಲೋದ್ಭಾಸಿಲಾವಣ್ಯಗಂಡ-
ಸ್ಥಲನ್ಯಸ್ತಕಸ್ತೂರಿಕಾಪತ್ರರೇಖಾಸಮುದ್ಭೂತ-
ಸೌರಭ್ಯಸಂಂಭ್ರಾಂತಭೃಂಗಾಂಗನಾಗೀತ-
ಸಾಂದ್ರೀಭವನ್ಮಂದತಂತ್ರೀಸ್ವರೇ ಸುಸ್ವರೇ ಭಾಸ್ವರೇ.
ವಲ್ಲಕೀವಾದನಪ್ರಕ್ರಿಯಾಲೋಲತಾಲೀ-
ದಲಾಬದ್ಧತಾಟಂಕಭೂಷಾವಿಶೇಷಾನ್ವಿತೇ ಸಿದ್ಧಸಮ್ಮಾನಿತೇ.
ದಿವ್ಯಹಾಲಾಮದೋದ್ವೇಲಹೇಲಾಲಸಚ್ಚಕ್ಷು-
ರಾಂದೋಲನಶ್ರೀಸಮಾಕ್ಷಿಪ್ತಕರ್ಣೈಕನೀಲೋತ್ಪಲೇ ಶ್ಯಾಮಲೇ.
ಪೂರಿತಾಶೇಷಲೋಕಾಭಿವಾಂಛಾಫಲೇ ಶ್ರೀಫಲೇ.
ಸ್ವೇದಬಿಂದೂಲ್ಲಸದ್ಫಾಲಲಾವಣ್ಯನಿಷ್ಯಂದ-
ಸಂದೋಹಸಂದೇಹಕೃನ್ನಾಸಿಕಾಮೌಕ್ತಿಕೇ ಸರ್ವವಿಶ್ವಾತ್ಮಿಕೇ ಸರ್ವಸಿದ್ಧ್ಯಾತ್ಮಿಕೇ ಕಾಲಿಕೇ.
ಮುಗ್ಧಮಂದಸ್ಮಿತೋದಾರವಕ್ತ್ರಸ್ಫುರತ್ಪೂಗ-
ತಾಂಬೂಲಕರ್ಪೂರಖಂಡೋತ್ಕರೇ ಜ್ಞಾನಮುದ್ರಾಕರೇ.
ಸರ್ವಸಂಪತ್ಕರೇ ಪದ್ಮಭಾಸ್ವತ್ಕರೇ ಶ್ರೀಕರೇ.
ಕುಂದಪುಷ್ಪದ್ಯುತಿಸ್ನಿಗ್ಧದಂತಾವಲೀನಿರ್ಮಲಾಲೋಲ-
ಕಲ್ಲೋಲಸಮ್ಮೇಲನಸ್ಮೇರಶೋಣಾಧರೇ ಚಾರುವೀಣಾಧರೇ ಪಕ್ವಬಿಂಬಾಧರೇ.
ಸುಲಲಿತನವಯೌವನಾರಂಭಚಂದ್ರೋದಯೋದ್ವೇಲ-
ಲಾವಣ್ಯದುಗ್ಧಾರ್ಣವಾವಿರ್ಭವತ್ಕಂಬು-
ಬಿಂಬೋಕಭೃತ್ಕಂಥರೇ ಸತ್ಕಲಾಮಂದಿರೇ ಮಂಥರೇ.
ದಿವ್ಯರತ್ನಪ್ರಭಾಬಂಧುರಚ್ಛನ್ನಹಾರಾದಿ-
ಭೂಷಾಸಮುದದ್ಯೋತಮಾನಾನವದ್ಯಾಂಗಶೋಭೇ ಶುಭೇ.
ರತ್ನಕೇಯೂರರಶ್ಮಿಚ್ಛಟಾಪಲ್ಲವ-
ಪ್ರೋಲ್ಲಸದ್ದೋಲ್ಲತಾರಾಜಿತೇ ಯೋಗಿಭಿಃ ಪೂಜಿತೇ.
ವಿಶ್ವದಿಙ್ಮಂಡಲವ್ಯಾಪ್ತಮಾಣಿಕ್ಯತೇಜಃ-
ಸ್ಫುರತ್ಕಂಕಣಾಲಂಕೃತೇ ವಿಭ್ರಮಾಲಂಕೃತೇ ಸಾಧುಭಿಃ ಪೂಜಿತೇ.
ವಾಸರಾರಂಭವೇಲಾಸಮುಜ್ಜೃಂಭಮಾಣಾರವಿಂದ-
ಪ್ರತಿದ್ವಂದ್ವಿಪಾಣಿದ್ವಯೇ ಸಂತತೋದ್ಯದ್ದಯೇ ಅದ್ವಯೇ.
ದಿವ್ಯರತ್ನೋರ್ಮಿಕಾದೀಧಿತಿಸ್ತೋಮ-
ಸಂಧ್ಯಾಯಮಾನಾಂಗುಲೀಪಲ್ಲವೋದ್ಯ-
ನ್ನಖೇಂದುಪ್ರಭಾಮಂಡಲೇ.
ಸನ್ನುತಾಖಂಡಲೇ ಚಿತ್ಪ್ರಭಾಮಂಡಲೇ ಪ್ರೋಲ್ಲಸತ್ಕುಂಡಲೇ.
ತಾರಕಾರಾಜಿನೀಕಾಶಹಾರಾವಲಿ-
ಸ್ಮೇರಚಾರುಸ್ತನಾಭೋಗಭಾರಾನಮನ್ಮಧ್ಯ-
ವಲ್ಲೀವಲಿಚ್ಛೇದವೀಚೀಸಮುದ್ಯತ್ಸಮುಲ್ಲಾಸ-
ಸಂದರ್ಶಿತಾಕಾರಸೌಂದರ್ಯರತ್ನಾಕರೇ ವಲ್ಲಕೀಭೃತ್ಕರೇ ಕಿಂಕರಶ್ರೀಕರೇ.
ಹೇಮಕುಂಭೋಪಮೋತ್ತುಂಗವಕ್ಷೋಜ-
ಭಾರಾವನಮ್ರೇ ತ್ರಿಲೋಕಾವನಮ್ರೇ.
ಲಸದ್ವೃತ್ತಗಂಭೀರನಾಭೀಸರಸ್ತೀರ-
ಶೈವಾಲಶಂಕಾಕರಶ್ಯಾಮ-
ರೋಮಾವಲೀಭೂಷಣೇ ಮಂಜುಸಂಭಾಷಣೇ.
ಚಾರುಶಿಂಚತ್ಕಟೀಸೂತ್ರನಿರ್ಭತ್ಸಿತಾನಂಗ-
ಲೀಲಧನುಶ್ಶಿಂಚಿನೀಡಂಬರೇ ದಿವ್ಯರತ್ನಾಂಬರೇ.
ಪದ್ಮರಾಗೋಲ್ಲಸನ್ಮೇಖಲಾಮೌಕ್ತಿಕ-
ಶ್ರೋಣಿಶೋಭಾಜಿತಸ್ವರ್ಣ-
ಭೂಭೃತ್ತಲೇ ಚಂದ್ರಿಕಾಶೀತಲೇ.
ವಿಕಸಿತನವಕಿಮ್ಶುಕಾತಾಮ್ರದಿವ್ಯಾಮ್ಶುಕ-
ಚ್ಛನ್ನಚಾರೂರುಶೋಭಾಪರಾಭೂತಸಿಂದೂರ-
ಶೋಣಾಯಮಾನೇಂದ್ರಮಾತಂಗಹಸ್ಮಾರ್ಗಲೇ ವೈಭವಾನರ್ಗ್ಗಲೇ.
ಶ್ಯಾಮಲೇ ಕೋಮಲಸ್ನಿಗ್ದ್ಧನೀಲೋತ್ಪಲೋತ್ಪಾದಿ-
ತಾನಂಗತೂಣೀರಶಂಕಾಕರೋದಾರಜಂಘಾಲತೇ ಚಾರುಲೀಲಾಗತೇ.
ನಮ್ರದಿಕ್ಪಾಲಸೀಮಂತಿನೀಕುಂತಲಸ್ನಿಗ್ದ್ಧ-
ನೀಲಪ್ರಭಾಪುಂಚಸಂಜಾತದುರ್ವಾಂಕುರಾಶಂಕ-
ಸಾರಂಗಸಂಯೋಗರಿಂಖನ್ನಖೇಂದೂಜ್ಜ್ವಲೇ ಪ್ರೋಜ್ಜ್ವಲೇ.
ನಿರ್ಮಲೇ ಪ್ರಹ್ವದೇವೇಶಲಕ್ಷ್ಮೀಶಭೂತೇಶ-
ತೋಯೇಶವಾಣೀಶಕೀನಾಶದೈತ್ಯೇಶಯಕ್ಷೇಶ-
ವಾಯ್ವಗ್ನಿಕೋಟೀರಮಾಣಿಕ್ಯಸಮ್ಹೃಷ್ಟ-
ಬಾಲಾತಪೋದ್ದಾಮಲಾಕ್ಷಾರಸಾರುಣ್ಯ-
ತಾರುಣ್ಯಲಕ್ಷ್ಮೀಗೃಹೀತಾಂಘ್ರಿಪದ್ಮ್ಮೇ ಸುಪದ್ಮೇ ಉಮೇ.
ಸುರುಚಿರನವರತ್ನಪೀಠಸ್ಥಿತೇ ಸುಸ್ಥಿತೇ.
ರತ್ನಪದ್ಮಾಸನೇ ರತ್ನಸಿಂಹಾಸನೇ.
ಶಂಖಪದ್ಮದ್ವಯೋಪಾಶ್ರಿತೇ ವಿಶ್ರುತೇ.
ತತ್ರ ವಿಘ್ನೇಶದುರ್ಗಾವಟುಕ್ಷೇತ್ರಪಾಲೈರ್ಯುತೇ ಮತ್ತಮಾತಂಗಕನ್ಯಾಸಮೂಹಾನ್ವಿತೇ ಭೈರವೈರಷ್ಟಭಿರ್ವೇಷ್ಟಿತೇ.
ಮಂಚುಲಾಮೇನಕಾದ್ಯಂಗನಾಮಾನಿತೇ ದೇವಿ ವಾಮಾದಿಭಿಃ ಶಕ್ತಿಭಿಃ ಸೇವಿತೇ.
ಧಾತ್ರಿ ಲಕ್ಷ್ಮ್ಯಾದಿಶಕ್ತ್ಯಷ್ಟಕೈಃ ಸಂಯುತೇ ಮಾತೃಕಾಮಂಡಲೈರ್ಮಂಡಿತೇ.
ಯಕ್ಷಗಂಧರ್ವಸಿದ್ಧಾಂಗನಾ-
ಮಂಡಲೈರರ್ಚಿತೇ.
ಭೈರವೀಸಂವೃತೇ ಪಂಚಬಾಣಾತ್ಮಿಕೇ ಪಂಚಬಾಣೇನ ರತ್ಯಾ ಚ ಸಂಭಾವಿತೇ.
ಪ್ರೀತಿಭಾಜಾ ವಸಂತೇನ ಚಾನಂದಿತೇ ಭಕ್ತಿಭಾಜಂ ಪರಂ ಶ್ರೇಯಸೇ ಕಲ್ಪಸೇ.
ಯೋಗಿನಾಂ ಮಾನಸೇ ದ್ಯೋತಸೇ ಛಂದಸಾಮೋಜಸಾ ಭ್ರಾಜಸೇ.
ಗೀತವಿದ್ಯಾವಿನೋದಾತಿ-
ತೃಷ್ಣೇನ ಕೃಷ್ಣೇನ ಸಂಪೂಜ್ಯಸೇ.
ಭಕ್ತಿಮಚ್ಚೇತಸಾ ವೇಧಸಾ ಸ್ತೂಯಸೇ ವಿಶ್ವಹೃದ್ಯೇನ ವಾದ್ಯೇನ ವಿದ್ಯಾಧರೈರ್ಗೀಯಸೇ.
ಶ್ರವಣಹರದಕ್ಷಿಣಕ್ವಾಣಯಾ ವೀಣಯಾ ಕಿನ್ನರೈರ್ಗೀಯಸೇ.
ಯಕ್ಷಗಂಧರ್ವಸಿದ್ಧಾಂಗನಾಮಂಡಲೈರರ್ಚ್ಯಸೇ.
ಸರ್ವಸೌಭಾಗ್ಯವಾಂಛಾವತೀಭಿ-
ರ್ವಧೂಭಿಸ್ಸುರಾಣಾಂ ಸಮಾರಾಧ್ಯಸೇ.
ಸರ್ವವಿದ್ಯಾವಿಶೇಷತ್ಮಕಂ ಚಾಟುಗಾಥಾ ಸಮುಚ್ಚಾರಣಾಕಂಠಮೂಲೋಲ್ಲ-
ಸದ್ವರ್ಣರಾಜಿತ್ರಯಂ ಕೋಮಲಶ್ಯಾಮಲೋದಾರಪಕ್ಷದ್ವಯಂ ತುಂಡಶೋಭಾತಿದೂರೀ-
ಭವತ್ಕಿಂಶುಕಂ ತಂ ಶುಕಂ ಲಾಲಯಂತೀ ಪರಿಕ್ರೀಡಸೇ.
ಪಾಣಿಪದ್ಮದ್ವಯೇನಾಕ್ಷಮಾಲಾಮಪಿ ಸ್ಫಾಟಿಕೀಂ ಜ್ಞಾನಸಾರಾತ್ಮಕಂ ಪುಸ್ತಕಂಚಂಕುಶಂ ಪಾಶಮಾಬಿಭ್ರತೀ ತೇನ ಸಂಚಿಂತ್ಯಸೇ.
ತಸ್ಯ ವಕ್ತ್ರಾಂತರಾತ್ ಗದ್ಯಪದ್ಯಾತ್ಮಿಕಾ ಭಾರತೀ ನಿಃಸರೇದ್ ಯೇನ ವಾಧ್ವಂಸನಾದಾ ಕೃತಿರ್ಭಾವ್ಯಸೇ.
ತಸ್ಯ ವಶ್ಯಾ ಭವಂತಿ ಸ್ತ್ರಿಯಃ ಪೂರುಷಾಃ.
ಯೇನ ವಾ ಶಾತಕಂಬದ್ಯುತಿರ್ಭಾವ್ಯಸೇ.
ಸೋಽಪಿ ಲಕ್ಷ್ಮೀಸಹಸ್ರೈಃ ಪರಿಕ್ರೀಡತೇ.
ಕಿನ್ನ ಸಿದ್ಧ್ಯೇದ್ವಪುಃಶ್ಯಾಮಲಂ ಕೋಮಲಂ ಚಂದ್ರಚೂಡಾನ್ವಿತಂ ತಾವಕಂ ಧ್ಯಾಯತಃ.
ತಸ್ಯ ಲೀಲಾ ಸರೋವಾರಿಧೀಃ.
ತಸ್ಯ ಕೇಲೀವನಂ ನಂದನಂ.
ತಸ್ಯ ಭದ್ರಾಸನಂ ಭೂತಲಂ.
ತಸ್ಯ ಗೀರ್ದೇವತಾ ಕಿಂಕರೀ.
ತಸ್ಯ ಚಾಜ್ಞಾಕರೀ ಶ್ರೀಃ ಸ್ವಯಂ.
ಸರ್ವತೀರ್ಥಾತ್ಮಿಕೇ ಸರ್ವಮಂತ್ರಾತ್ಮಿಕೇ.
ಸರ್ವಯಂತ್ರಾತ್ಮಿಕೇ ಸರ್ವತಂತ್ರಾತ್ಮಿಕೇ.
ಸರ್ವಚಕ್ರಾತ್ಮಿಕೇ ಸರ್ವಶಕ್ತ್ಯಾತ್ಮಿಕೇ.
ಸರ್ವಪೀಠಾತ್ಮಿಕೇ ಸರ್ವವೇದಾತ್ಮಿಕೇ.
ಸರ್ವವಿದ್ಯಾತ್ಮಿಕೇ ಸರ್ವಯೋಗಾತ್ಮಿಕೇ.
ಸರ್ವವರ್ಣಾತ್ಮಿಕೇ ಸರ್ವಗೀತಾತ್ಮಿಕೇ.
ಸರ್ವನಾದಾತ್ಮಿಕೇ ಸರ್ವಶಬ್ದಾತ್ಮಿಕೇ.
ಸರ್ವವಿಶ್ವಾತ್ಮಿಕೇ ಸರ್ವವರ್ಗಾತ್ಮಿಕೇ.
ಸರ್ವಸರ್ವಾತ್ಮಿಕೇ ಸರ್ವಗೇ ಸರ್ವರೂಪೇ.
ಜಗನ್ಮಾತೃಕೇ ಪಾಹಿ ಮಾಂ ಪಾಹಿ ಮಾಂ ಪಾಹಿ ಮಾಂ.
ದೇವಿ ತುಭ್ಯಂ ನಮೋ ದೇವಿ ತುಭ್ಯಂ ನಮೋ ದೇವಿ ತುಭ್ಯಂ ನಮೋ ದೇವಿ ತುಭ್ಯಂ ನಮಃ.

Ramaswamy Sastry and Vighnesh Ghanapaathi

Other stotras