சீதா ராம ஸ்தோத்திரம்

Verse 1
அயோத்யாபுரநேதாரம் மிதிலாபுரநாயிகாம்|
ராகவாணாமலங்காரம் வைதேஹாநாமலங்க்ரியாம்|
இந்த ஆரம்ப ஸ்லோகத்தின் நேரடிப் பொருள், அயோத்தி மாநகரத்தின் தலைவனான ஸ்ரீராமனுக்கும், மிதிலை மாநகரத்தின் தலைவியான அன்னை சீதைக்கும் எனது ஆழ்ந்த வணக்கங்கள் என்பதாகும். ரகு குலத்தின் மாபெரும் அணிகலனாகத் திகழும் ராமபிரானையும், விதேக வம்சத்தின் அழகிய, ஒளிமிக்க ஆபரணமாக விளங்கும் சீதாப் பிராட்டியையும் பக்தன் பயபக்தியுடன் பணிகிறான்.
புராணக் கண்ணோட்டத்தில், ஸ்ரீராமர் அயோத்தியின் இளவரசராகவும், தர்ம நெறியுடன் ஆட்சி புரியும் ஈடு இணையற்ற பேரரசராகவும் திகழ்கிறார். அன்னை சீதை மிதிலையின் இளவரசியாகவும், ஜனக மகாராஜாவின் அன்புக்குரிய மகளாகவும் விளங்குகிறாள். ரகு மன்னனின் சூரிய வம்சத்திற்கு ஸ்ரீராமர் முன்மாதிரியான பெருமையைக் கொண்டு வருகின்றார். அதேபோல் சீதாப் பிராட்டி விதேக வம்சத்தின் ஆன்மீக மற்றும் அரச மரியாதையை உயர்த்துகிறாள். இவர்கள் இருவரும் ஒன்றுக்கொன்று மிகச் சரியான, பொருத்தமான தெய்வீகத் தம்பதியராக இங்கு அறிமுகப்படுத்தப்படுகிறார்கள்.
தத்துவ ரீதியாக, இந்த ஸ்லோகம் இரண்டு தெய்வீகக் கொள்கைகளின் இணக்கமான இணைப்பை எடுத்துக்காட்டுகிறது. அயோத்தி என்பது மனித இதயத்தின் வெல்ல முடியாத ஆன்மீகக் கோட்டையைக் குறிக்கிறது, அங்குப் பரம உணர்வு ஆட்சி செய்கிறது. மிதிலை என்பது தூய்மையான ஆன்மீக ஆற்றல் எழும் ஆழமான சிந்தனைமிக்க அறிவைக் குறிக்கிறது. தங்கள் வம்சங்களின் ஆபரணங்களாக விளங்கும் இவர்கள், மனித வாழ்க்கையின் உண்மையான அழகு என்பது முழுமையான தர்மம், தூய்மையான பக்தி மற்றும் செயல் மற்றும் அறிவுக்கு இடையிலான சரியான சமநிலையை ஏற்படுத்துவதிலிருந்தே வருகிறது என்பதை உணர்த்துகிறார்கள்.

Verse 2
ரகூணாம் குலதீபம் ச நிமீநாம் குலதீபிகாம்|
ஸூர்யவம்சஸமுத்பூதம் ஸோமவம்சஸமுத்பவாம்|
இந்த ஸ்லோகத்தின் நேரடிப் பொருள், ஸ்ரீராமர் ரகு வம்சத்தை ஒளிரச் செய்யும் தீபமாக விளங்குகிறார், மற்றும் அன்னை சீதை நிமி வம்சத்தின் பிரகாசமான ஜோதியாகத் திகழ்கிறாள் என்பதாகும். மேலும், ஸ்ரீராமர் புகழ்பெற்ற சூரிய வம்சத்தில் தோன்றியவர் என்றும், அன்னை சீதை அமைதியான சந்திர வம்சத்தில் தனது தெய்வீக அவதாரத்தை எடுத்தார் என்றும் இந்த வரிகள் விவரிக்கின்றன.
புராணக் கதைகளில், ஸ்ரீராமர் இக்ஷ்வாகு வம்சத்தில் தர்மத்தின் மிக உயர்ந்த ஒளியைக் கொண்டுவரும் ரகு மன்னனின் மிகவும் புகழ்பெற்ற வம்சாவளியைச் சேர்ந்தவராவார். அன்னை சீதை ஜனகரின் மூதாதையரான நிமி மன்னரால் நிறுவப்பட்ட புகழ்பெற்ற வம்சத்தைச் சேர்ந்தவள். ஸ்ரீராமர் சாட்சாத் சூரிய பகவானின் வம்சத்தில் நேரடியாகப் பிறந்தவர் என்றாலும், அன்னை சீதையின் குளுமையான சுபாவம் மற்றும் வம்சம் அவளைச் சந்திரன் அல்லது சந்திர வம்சத்துடன் தொடர்புபடுத்துகிறது. கவிஞர் இந்தத் தெய்வீகத் தம்பதியரின் மூலம் சூரிய மற்றும் சந்திர ஆற்றல்களின் வேறுபாட்டையும் ஒற்றுமையையும் மிகவும் புத்திசாலித்தனமாக இணைத்துள்ளார்.
தத்துவ நிலையில், சூரியனும் சந்திரனும் பூமியில் உயிர்களை வளர்க்கும் இரண்டு முதன்மையான ஒளி மூலங்களாகும். சூரிய ஆற்றலாக ஸ்ரீராமர் முழுமையான உண்மை மற்றும் கடமையின் சுறுசுறுப்பான, தீவிரமான மற்றும் அசைக்க முடியாத கொள்கையைக் குறிக்கிறார். சந்திர ஆற்றலாக அன்னை சீதை தெய்வீக அருளின் ஏற்றுக்கொள்ளும், குளிர்ச்சியான மற்றும் கருணையான கொள்கையைப் பிரதிபலிக்கிறாள். இவர்களின் இணைவு மனித உடலிற்குள் ஏற்படும் இறுதி யோக சமநிலையின் அடையாளமாகும், இது ஆன்மீக சாதகனை ஆன்மாவின் மிக உயர்ந்த ஒளியை அனுபவிக்க வழிகாட்டுகிறது.

Verse 3
புத்ரம் தசரதஸ்யாத்யம் புத்ரீம் ஜநகபூபதே:|
வஸிஷ்டாநுமதாசாரம் சதாநந்தமதாநுகாம்|
இந்த ஸ்லோகத்தின் நேரடிப் பொருள் ஸ்ரீராமரை தசரத மகாராஜாவின் மூத்த மகனாகவும், சீதாப் பிராட்டியை ஜனக மகாராஜாவின் அன்புக்குரிய மகளாகவும் போற்றுகிறது. மேலும் ஸ்ரீராமர் மாமுனிவர் வசிஷ்டரால் அங்கீகரிக்கப்பட்ட தர்ம நெறிகளை மிகக் கடுமையாகப் பின்பற்றுகிறார் என்பதையும், அன்னை சீதை மாமுனிவர் சதானந்தரின் போதனைகளுக்கு ஏற்பச் செயல்படுகிறாள் என்பதையும் இது தெளிவுபடுத்துகிறது.
புராணக் கதைகளில் தசரதனின் முதல் மகனாக, ஸ்ரீராமர் அயோத்தியின் அரியணைக்கு உண்மையான வாரிசாவார், அவர் ஒரு மகனின் கடமையின் முழுமையை மূর্তியடையச் செய்கிறார். ஜனகனால் நிலத்தை உழும் போது கண்டெடுக்கப்பட்ட சீதாப் பிராட்டி, இறுதி கடமையுணர்வுள்ள மகளைப் பிரதிபலிக்கிறாள். ஸ்ரீராமரை தர்மத்தின் எஜமானரான ராஜகுரு வசிஷ்டர் வழிநடத்துகிறார். சீதாப் பிராட்டியை மிதிலையின் தலைமை அர்ச்சகரான சதானந்தர் வழிநடத்துகிறார், இது அறிவொளி பெற்ற குருக்களின் வழிகாட்டுதலுக்கு அவர்கள் அளித்த கடுமையான கீழ்ப்படிதலை அடிக்கோடிட்டுக் காட்டுகிறது.
தத்துவ ரீதியாக, தசரதன் பத்து இந்திரியங்களைக் கொண்ட மனித உடலைக் குறிக்கிறான். இந்த இந்திரியங்களை முழுமையாக வெல்லும்போது பிறக்கும் தூய்மையான உணர்வே ஸ்ரீராமர். ஜனகர் உடல் உணர்வைக் கடந்த ஒருவரைக் குறிக்கிறார், அத்தகைய பற்றற்ற நிலையிலிருந்து பிறந்த தெய்வீக ஞானமே சீதாப் பிராட்டி. வசிஷ்டர் தர்மமான செயலின் ஒழுக்கத்தையும், சதானந்தர் ஆன்மீக அறிவின் ஆனந்தத்தையும் குறிக்கின்றனர். உண்மையான ஆன்மீகப் பரிணாம வளர்ச்சிக்குக் கட்டுப்படுத்தப்பட்ட இந்திரியங்களும், அறிவொளி பெற்ற குருக்களின் வழிகாட்டுதலும் அவசியம் என்பதை இந்த ஸ்லோகம் கற்பிக்கிறது.

Verse 4
கௌஸல்யாகர்ப்பஸம்பூதம் வேதிகர்ப்போதிதாம் ஸ்வயம்|
புண்டரீகவிசாலாக்ஷம் ஸ்புரதிந்தீவரேக்ஷணாம்|
இந்த வரிகளின் நேரடிப் பொருள் ஸ்ரீராமர் அன்னை கௌசல்யையின் கர்ப்பத்திலிருந்து பிறந்தார் என்பதையும், அன்னை சீதை பூமியில் உள்ள யாக குண்டத்தின் கர்ப்பத்திலிருந்து நேரடியாகத் தோன்றினாள் என்பதையும் விளக்குகிறது. ஸ்ரீராமருக்கு வெண்தாமரை போன்ற பெரிய, அழகான கண்கள் உள்ளன, அன்னை சீதைக்கு மலர்ந்த நீலத்தாமரையைப் போன்ற அழகிய, துடிக்கும் கண்கள் உள்ளன.
புராண ரீதியாக, ஸ்ரீராமர் தசரதனுக்கு அளிக்கப்பட்ட வரத்தை மதிப்பதற்காகவும், ஒரு சிறந்த மனிதனாக வாழ்வதற்காகவும் கௌசல்யையிடமிருந்து ஒரு வழக்கமான மனிதப் பிறவியைப் பெற்றார். இதற்கு நேர்மாறாக அன்னை சீதை எந்தவொரு மனிதக் கர்ப்பத்திலிருந்தும் பிறக்கவில்லை. ஜனக மகாராஜா செய்த சடங்குப் பூர்வமான உழவின் போது அவள் நேரடியாகப் பூமியிலிருந்து தோன்றினாள், இது அவளைப் பூமாதேவியின் நேரடி வெளிப்பாடாக ஆக்குகிறது. ஸ்ரீராமர் பெரிய வெள்ளை நிறத் தாமரைக் கண்களைக் கொண்டவராக விவரிக்கப்படுகிறார், இது அவரது அமைதியான இயல்பைக் குறிக்கிறது, அதேசமயம் அன்னை சீதையின் கண்கள் அலைபாயும், மயக்கும் நீலத் தாமரைக்கு ஒப்பிடப்பட்டுள்ளன.
ஆழமான தத்துவ நிலையில், கௌசல்யை என்பது தூய்மையான பக்தியின் நிலையைக் குறிக்கிறாள், அந்த நிலையிலிருந்தே பரமாத்மா மனித இதயத்தில் வெளிப்படுகிறார். அன்னை சீதை தோன்றும் யாக குண்டம் தன்னலமற்ற செயலின் களத்தைக் குறிக்கிறது. ஸ்ரீராமரின் வெண்தாமரைக் கண்கள் பரம சத்தியத்தின் முழுமையான, களங்கமற்ற மற்றும் நிலையான விழிப்புணர்வைக் குறிக்கின்றன. அன்னை சீதையின் நீலத் தாமரைக் கண்கள் தெய்வீக அருளின் மாறும், மாயமான மற்றும் எல்லையற்ற ஈர்ப்புச் சக்தியைக் குறிக்கின்றன.

Verse 5
சந்த்ரகாந்தாநநாம்போஜம் சந்த்ரபிம்போபமாநநாம்|
மத்தமாதங்ககமநம் மத்தஹம்ஸவதூகதாம்|
இந்த ஸ்லோகத்தின் நேரடி மொழிபெயர்ப்பு ஸ்ரீராமரின் தாமரை போன்ற முகம் சந்திரனின் ஒளியைப் போலப் பிரகாசமானதாகவும் இதமானதாகவும் இருக்கிறது என்றும், அன்னை சீதையின் முகம் முழு நிலவுக்குச் சரியாக ஒப்பிடத்தக்கது என்றும் விவரிக்கிறது. ஸ்ரீராமரின் நடை மதம் பிடித்த யானையைப் போல மெதுவாகவும், கனமாகவும், கம்பீரமாகவும் இருக்கிறது, அன்னை சீதையின் நேர்த்தியான நடை ஒரு அழகிய பெண் அன்னப் பறவையின் நடையை அழகாக ஒத்திருக்கிறது.
புராணச் சூழலில் தெய்வீகத் தம்பதியரின் அழகு ஒரு மையக் கருப்பொருளாகும். கொளுத்தும் கோடைக்குப் பிறகு நிலவு பூமிக்கு எப்படி இதமளிக்கிறதோ, அதேபோல ஸ்ரீராமரின் முகம் அயோத்தி மக்களுக்கு அளப்பரிய ஆறுதலையும் மகிழ்ச்சியையும் தருகிறது. அன்னை சீதையின் முகம் குறைபாடற்ற சந்திர அழகின் இறுதி அளவுகோலாகும். ஸ்ரீராமர் ஒரு அரச யானையின் நம்பிக்கையான, அவசரமில்லாத மற்றும் சக்திவாய்ந்த நடையுடன் நடக்கிறார், இது அவரது போர்த் திறனைக் காட்டுகிறது. அன்னை சீதை ஒரு அன்னப்பறவையின் மென்மையான, மிதக்கும் அடிகளுடன் நகர்கிறாள், இது அவளது உச்சகட்ட கருணையையும் நேர்த்தியையும் பிரதிபலிக்கிறது.
தத்துவ ரீதியாக சந்திரன் முற்றிலும் அமைதியான மனதைக் குறிக்கிறது, இது பரமாத்மாவின் ஒளியை எந்தச் சிதைவும் இல்லாமல் பிரதிபலிக்கிறது. சந்திரனைப் போன்ற அவர்களின் முகங்களைத் தியானிப்பது பக்தனின் அலைபாயும் மனதை அமைதிப்படுத்த உதவுகிறது. யானையின் கம்பீரமான நடை லௌகீக வாழ்க்கையை வழிநடத்தும் ஆன்மாவின் அசைக்க முடியாத நம்பிக்கையைக் குறிக்கிறது. அன்னப்பறவை உச்சகட்ட ஆன்மீகப் பகுத்தறிவுச் சக்தியைக் குறிக்கிறது, தெய்வீகத் தம்பதியர் முழுமையான அமைதி மற்றும் மிக உயர்ந்த விவேகமான ஞானத்தை உள்ளடக்கியவர்கள் என்பதை இது காட்டுகிறது.

Verse 6
சந்தநார்த்ரபுஜாமத்யம் குங்குமார்த்ரகுசஸ்தலீம்|
சாபாலங்க்ருதஹஸ்தாப்ஜம் பத்மாலங்க்ருதபாணிகாம்|
இந்த ஸ்லோகத்தின் நேரடிப் பொருள் ஸ்ரீராமரின் பரந்த மார்பு நறுமணம் வீசும் சந்தனக் குழம்பால் ஈரமாக்கப்பட்டு அலங்கரிக்கப்பட்டுள்ளது என்பதையும், அன்னை சீதையின் மார்பகம் மங்களகரமான, ஈரமான குங்குமத்தால் அலங்கரிக்கப்பட்டுள்ளது என்பதையும் கூறுகிறது. ஸ்ரீராமரின் தாமரை போன்ற கைகள் ஒரு சக்திவாய்ந்த வில்லால் அலங்கரிக்கப்பட்டுள்ளன, அதேசமயம் அன்னை சீதையின் மென்மையான கைகள் அழகிய, மலர்ந்த தாமரை மலரால் நேர்த்தியாக அலங்கரிக்கப்பட்டுள்ளன.
புராண ரீதியாக ஸ்ரீராமர் ஒரு கம்பீரமான போர்வீர அரசராகச் சித்தரிக்கப்படுகிறார். அவரது மார்பில் உள்ள சந்தனப் பூச்சு அரசத்தன்மை, தூய்மை மற்றும் குளிர்ச்சியைக் குறிக்கிறது. அன்னை சீதை குங்குமத்தால் அலங்கரிக்கப்பட்டிருக்கிறாள், இது மங்களத்தின் இறுதி அடையாளம் மற்றும் திருமணமான பெண்ணின் மிக உயர்ந்த கற்புநெறியைக் காட்டுகிறது. ஸ்ரீராமர் புகழ்பெற்ற வில்லை வைத்திருப்பது தர்மத்தின் பாதுகாவலராகவும் அரக்கச் சக்திகளை அழிப்பவராகவும் அவரது சுறுசுறுப்பான பங்கைக் குறிக்கிறது. அன்னை சீதை தாமரை மலரை வைத்திருப்பது செல்வத்தை வழங்கும் லக்ஷ்மி தேவியின் அவதாரம் என்ற அவளது அடையாளத்தைக் குறிக்கிறது.
தத்துவ ரீதியாக சந்தனம் தேய்க்கப்பட்டாலும் தனது நறுமணத்தைத் தக்க வைத்துக் கொள்கிறது, இது வாழ்க்கையின் கடுமையான சோதனைகளுக்கு மத்தியிலும் தூய்மையாக இருக்கும் இயற்கையைக் குறிக்கிறது. குங்குமம் தெய்வீகத் தாயின் சுறுசுறுப்பான ஆற்றலைக் குறிக்கிறது. ஸ்ரீராமரின் கையில் உள்ள வில் செயலில் உள்ள விழிப்புணர்வின் சின்னமாகும், இது ஏகாக்கிரதையின் அம்பை எய்யத் தயாராக இருக்கும் ஒருமுகப்படுத்தப்பட்ட மனதைக் குறிக்கிறது. அன்னை சீதையின் கையில் உள்ள தாமரை ஆன்மீக இதயத்தின் மலர்ச்சியைக் குறிக்கிறது, தெய்வீகப் பாதுகாப்பும் அருளும் கைகோர்த்து நடக்கின்றன என்பதை இது விளக்குகிறது.

Verse 7
சரணாகதகோப்தாரம் ப்ரணிபாதப்ரஸாதிகாம்|
காலமேகநிபம் ராமம் கார்தஸ்வரஸமப்ரபாம்|
இந்த ஸ்லோகத்தின் நேரடிப் பொருள், தன்னிடம் முழுமையாகச் சரணடையும் எவருக்கும் ஸ்ரீராமர் இறுதிப் பாதுகாவலராக இருக்கிறார் என்பதையும், அன்னை சீதை வெறும் நமஸ்காரம் செய்வதன் மூலம் மிகவும் மகிழ்ச்சியடையும் கருணையானவள் என்பதையும் கூறுகிறது. ஸ்ரீராமர் மழையைச் சுமக்கும் பருவமழைக் மேகத்தை ஒத்த இருண்ட, மயக்கும் நிறத்தைக் கொண்டவர், அதேசமயம் அன்னை சீதையின் நிறம் தூய்மையான, உருகிய தங்கத்தைப் போலப் புத்திசாலித்தனமாகப் பிரகாசிக்கிறது.
புராணக் கதைகளில், ஸ்ரீராமர் தன்னிடம் அடைக்கலம் புகும் எவருக்கும், அவர் தனது மிகப்பெரிய எதிரியாக இருந்தாலும் சரி, அவருக்கு நித்திய பாதுகாப்பை வழங்குவதற்கான சபதத்திற்காக மிகவும் பிரபலமானவர். அன்னை சீதை நிபந்தனையற்ற மன்னிப்பு மற்றும் தாய்மை அருளின் உருவமாவாள், தன்னைத் துன்புறுத்தியவர்களை அவள் மன்னித்தபோது இது காணப்பட்டது. ஸ்ரீராமரின் அடர் நீல நிறம் அவரைப் பகவான் விஷ்ணுவுடன் அடையாளப்படுத்துகிறது, மனிதகுலத்தின் வறண்ட பூமிக்கு உயிர் கொடுக்கும் மழையைக் கொண்டுவருகிறது. அன்னை சீதையின் தங்க நிறம் அவளைச் செழிப்பின் தேவியாக நிலைநிறுத்துகிறது, நித்தியமாகத் தெய்வீக ஒளியைப் பரப்புகிறது.
ஆன்மீக நிலையில், சரணடைதல் என்ற கருத்து பக்தியின் மிக உயர்ந்த சிகரமாகும். பரமாத்மா சரணடைந்த அகங்காரத்தை உடனடியாகப் பாதுகாக்கிறார் என்பதையும், உண்மையான பணிவின் மூலம் தெய்வீக அருளை வெல்ல முடியும் என்பதையும் இந்த ஸ்லோகம் உறுதியளிக்கிறது. இருண்ட மேகம் என்பது முழுமையான யதார்த்தத்தின் எல்லையற்ற, புரிந்துகொள்ள முடியாத தன்மையைக் குறிக்கிறது, இது ஆன்மீக வாழ்க்கையின் முக்கிய நீரைக் கொண்டுள்ளது. தங்க ஒளி என்பது வெளிப்படும், ஒளிரும் ஆற்றலைக் குறிக்கிறது, இது முழுமையான உண்மையை மனித மனதிற்கு அறியப்படுத்துகிறது.

Verse 8
திவ்யஸிம்ஹாஸநாஸீநம் திவ்யஸ்ரக்வஸ்த்ரபூஷணாம்|
அநுக்ஷணம் கடாக்ஷாப்யாமந்யோந்யேக்ஷணகாங்க்ஷிணௌ|
இந்த ஸ்லோகத்தின் நேரடிப் பொருள் ஸ்ரீராமர் ஒரு அற்புதமான தெய்வீக அரியணையில் கம்பீரமாக வீற்றிருக்கிறார் என்பதையும், அன்னை சீதை தெய்வீக மாலைகள், நேர்த்தியான ஆடைகள் மற்றும் விலைமதிப்பற்ற ஆபரணங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டுள்ளாள் என்பதையும் விவரிக்கிறது. அவர்கள் இருவரும் ஒவ்வொரு கணமும், தங்கள் கண்களின் ஓரங்களால் ஒருவரையொருவர் ரகசியமாகப் பார்க்கத் தீவிரமாக விரும்புகிறார்கள் என்பதை இந்த ஸ்லோகம் வெளிப்படுத்துகிறது.
புராண ரீதியாக, இந்த ஸ்லோகம் அயோத்தியில் அவர்களின் பட்டாபிஷேகத்தின் போது தெய்வீகத் தம்பதியரின் அழகான, நெருக்கமான தருணத்தைப் படம்பிடிக்கிறது. பல ஆண்டுகாலக் கொடூரமான வனவாசம் மற்றும் பேரழிவுகரமான போருக்குப் பிறகு, ஸ்ரீராமரும் சீதையும் இறுதியாக அரச அரியணையில் அமர்ந்துள்ளனர். முனிவர்கள் மற்றும் பொதுமக்களின் பெரும் இருப்பு இருந்தபோதிலும், அவர்கள் சொல்லப்படாத, ஆழமான பிணைப்பைப் பகிர்ந்து கொள்கிறார்கள். ஒருவரையொருவர் அவர்கள் தொடர்ந்து இரகசியமாகப் பார்ப்பது அவர்களின் நித்தியமான, பிரிக்க முடியாத பிரபஞ்ச அன்பைப் பிரதிபலிக்கிறது, அவர்களின் இதயங்கள் முற்றிலும் தங்கள் அன்புக்குரியவர் மீது நிலைத்திருப்பதைக் காட்டுகிறது.
தத்துவ ரீதியாக, தெய்வீக அரியணை என்பது மனித உடலின் மிக உயர்ந்த ஆன்மீக மையத்திற்குள் உள்ள அதிகாரத்தின் மிக உயர்ந்த ஆசனத்தைக் குறிக்கிறது. தெய்வீக ஆபரணங்கள் தூய்மையான ஆன்மாவை அலங்கரிக்கும் தெய்வீக நற்பண்புகளைக் குறிக்கின்றன. பார்வைகளின் தொடர்ச்சியான பரிமாற்றம் என்பது உயர்ந்த பிரபஞ்ச உணர்வுக்கும் ஆற்றல்மிக்கப் பிரபஞ்ச சக்திக்கும் இடையிலான நித்திய, உடைக்கப்படாத தொடர்பைக் குறிக்கிறது. உலகியல் கடமைகள் அனைத்தையும் செய்யும்போதும், உள் பார்வை எப்போதும் பரம சத்தியத்துடனான அன்பான பரிமாற்றத்தில் பூட்டப்பட்டிருக்க வேண்டும் என்று இது ஆன்மீக சாதகருக்குக் கற்பிக்கிறது.

Verse 9
அந்யோந்யஸத்ருசாகாரௌ த்ரைலோக்யக்ருஹதம்பதீ|
இமௌ யுவாம் ப்ரணம்யாஹம் பஜாம்யத்ய க்ருதார்த்ததாம்|
இந்த ஸ்லோகத்தின் நேரடிப் பொருள் அவர்கள் ஒருவருக்கொருவர் முற்றிலும் ஒத்த மற்றும் பூர்த்தி செய்யும் வடிவங்களைக் கொண்டுள்ளனர் மற்றும் மூன்று உலகங்களின் மிக உயர்ந்த இல்லறவாசிகளாகவும் பெற்றோராகவும் செயல்படுகிறார்கள் என்பதாகும். உங்கள் இருவரையும் ஆழமாக வணங்கி, அனுமனாகிய நான் இப்போது உங்களை வழிபடுகிறேன் மற்றும் மிக உயர்ந்த நிறைவு மற்றும் முழுமையான நோக்கத்தின் இறுதி நிலையை அடைகிறேன்.
புராண ரீதியாக பரம பக்தரான அனுமன் தனது விளக்கமான புகழ்ச்சியை இங்கே முடிக்கிறார். ஸ்ரீராமரையும் சீதையையும் ஒரு அரசன் மற்றும் ராணியாக மட்டும் அவர் பார்க்கவில்லை, மாறாக ஒட்டுமொத்தப் படைப்பையும் நிலைநிறுத்தும் உலகளாவிய பெற்றோராக அவர் அங்கீகரிக்கிறார். அவர்களின் வடிவங்கள் ஒரே மாதிரியானவை என்று விவரிக்கப்படுகின்றன, தெய்வீக நாடகத்திற்காகப் பரமாத்மாவும் அவரது தெய்வீக ஆற்றலும் அடிப்படையில் ஒன்றே என்பதை இது குறிக்கிறது. தனது வணக்கங்களைச் செலுத்துவதன் மூலம், அனுமன் தனது வாழ்க்கையின் நோக்கம் முழுமையாக நிறைவேறிவிட்டது என்று அறிவிக்கிறார்.
தத்துவ ரீதியாக அவர்களின் வடிவங்களின் ஒற்றுமை முழுமையான உண்மையின் இரட்டை அல்லாத தன்மையைக் குறிக்கிறது. மூன்று உலகங்களும் மனித உணர்வின் விழிப்பு, கனவு மற்றும் ஆழ்ந்த உறக்க நிலைகள் அல்லது உடல், நுட்பமான மற்றும் காரண உலகங்களைக் குறிக்கின்றன, அவற்றை தெய்வீகத் தம்பதியர் நிர்வகிக்கிறார்கள். அனுமன் முழுமையாகப் பரிணாமம் அடைந்த மனித அறிவைக் குறிக்கிறார். அறிவு முற்றிலும் தலைவணங்கி, இரட்டை அல்லாத பரம சத்தியத்திடம் சரணடையும்போது, அது இறுதி நிறைவின் நிலையை அடைகிறது, இந்த பிரபஞ்சத்தில் வேறு எதுவும் தேவையில்லை என்ற நிலையை எட்டுகிறது.

Verse 10
அநேந ஸ்தௌதி ய: ஸ்துத்யம் ராமம் ஸீதாம் ச பக்தித:|
தஸ்ய தௌ தநுதாம் புண்யா: ஸம்பத: ஸகலார்த்ததா:|
இந்த ஸ்லோகத்தின் நேரடி மொழிபெயர்ப்பு, மிகவும் போற்றுதலுக்குரிய ஸ்ரீராமரையும் அன்னை சீதையையும் தூய்மையான பக்தியுடன் இந்தச் குறிப்பிட்ட துதியைப் பயன்படுத்தி எவர் துதிக்கிறாரோ, அந்த நபருக்குத் தெய்வீகத் தம்பதியர் ஒவ்வொரு விருப்பத்தையும் நிறைவேற்றும் அனைத்து மங்களகரமான செல்வங்களையும் ஆன்மீகப் புண்ணியங்களையும் தாராளமாக விரிவுபடுத்தி வழங்குவார்கள் என்று உறுதியளிக்கிறது.
புராணச் சூழலில் இந்த ஸ்லோகம் பிரார்த்தனையைப் படிப்பதன் பலன்களின் அறிவிப்பைத் தொடங்குகிறது. ஸ்ரீராமர் மற்றும் சீதையின் ஆசீர்வாதங்கள் அனுமனுக்கு மட்டுமே என்று கட்டுப்படுத்தப்படவில்லை என்பதை இது உறுதியளிக்கிறது. அனுமனின் பக்திப் பாதையைப் பின்பற்றி அவரது படைப்பைப் படிக்கும் எவரும் தெய்வீகத் தம்பதியரின் கவனத்தை ஈர்ப்பார்கள். சீதாப் பிராட்டி செல்வத்தின் தெய்வம் மற்றும் ஸ்ரீராமர் பிரபஞ்சத்தின் இறைவன் என்பதால், அவர்களின் ஒருங்கிணைந்த மகிழ்ச்சி இயற்கையாகவே பொருள் வளத்தையும் ஆன்மீகத் தகுதிகளையும் பொழிவதில் விளைகிறது.
தத்துவ நிலையில் ஆன்மீகச் சூழலில் புகழ்தல் என்பது தனிப்பட்ட உணர்வைத் தெய்வீக குணங்களுடன் இணைப்பதாகும். இந்தத் துதியைப் படிப்பது மனதையும் அறிவையும் தூய்மைப்படுத்துகிறது. இங்கு குறிப்பிடப்பட்டுள்ள செல்வம் வெறும் பொருள்சார்ந்த பணம் மட்டுமல்ல, மாறாக அமைதி, மனநிறைவு மற்றும் தெய்வீக ஞானத்தின் இறுதிச் செல்வமாகும். அனைத்து ஆசைகளையும் நிறைவேற்றுவது இறுதியில் விடுதலையை நோக்கிய ஆசை மட்டுமே உண்மையான ஆசை என்ற உணர்தலுக்கு வழிவகுக்கிறது, இது சாதகனைத் தூய்மையான மங்களத்தின் பாத்திரமாக மாற்றுகிறது.

Verse 11
ஏவம் ஸ்ரீராமசந்த்ரஸ்ய ஜாநக்யாஸ்ச விசேஷத:|
க்ருதம் ஹநுமதா புண்யம் ஸ்தோத்ரம் ஸத்யோ விமுக்திதம்|
ய: படேத் ப்ராதருத்தாய ஸர்வான் காமாநவாப்நுயாத்|
இதி ஸ்ரீஹநுமத்க்ருதஸீதாராமஸ்தோத்ரம்
இந்த ஸ்லோகத்தின் நேரடிப் பொருள், பகவான் ஸ்ரீராமச்சந்திரருக்கும் குறிப்பாக அன்னை ஜானகிக்கும் அர்ப்பணிக்கப்பட்ட, மாபெரும் அனுமானால் இயற்றப்பட்ட இந்த மிகவும் புனிதமான துதி உடனடியாக இறுதி விடுதலையை அளிக்கிறது என்பதாகும். அதிகாலையில் விழித்தெழுந்து இதைப் படிப்பவர், தான் விரும்பும் அனைத்து ஆசைகளையும் எளிதில் அடைவார். ஸ்ரீ அனுமானால் இயற்றப்பட்ட சீதா ராம ஸ்தோத்திரம் இத்துடன் நிறைவடைகிறது.
புராண ரீதியாக இறுதி ஸ்லோகம் உரையின் இறுதி முத்திரையாகச் செயல்படுகிறது, இதன் ஆசிரியர் அனுமன் என்பதை இது உறுதிப்படுத்துகிறது. அவரது பக்தி புகழ்பெற்றது, மேலும் அவர் இயற்றிய பிரார்த்தனை அவரது சக்திவாய்ந்த ஆன்மீக ஆற்றலைக் கொண்டுள்ளது. அதிகாலை நேரம் மிகவும் மங்களகரமானதாகக் கருதப்படுவதால் அதிகாலையில் இதைப் படிக்கப் பரிந்துரைக்கப்படுகிறது. இது பக்தனின் நாள் தெய்வீகப் பெற்றோரின் மிக உயர்ந்த பாதுகாப்பான பார்வையின் கீழ் தொடங்குவதை உறுதி செய்கிறது, அன்றாட முயற்சிகளில் வெற்றியையும், பிறப்பு மற்றும் இறப்புச் சுழற்சியிலிருந்து இறுதி விடுதலையையும் இது உத்தரவாதம் செய்கிறது.
தத்துவ ரீதியாகக் காலை நேரம் என்பது அறியாமையின் இருண்ட இரவுக்குப் பிறகு ஆன்மீக விழிப்புணர்வின் விழிப்பைக் குறிக்கிறது. அதிகாலையில் எழுந்து பிரார்த்தனை செய்வது ஒரு விழிப்புணர்வைக் குறிக்கிறது, மனதின் ஆன்மீக ரீதியாகச் சுறுசுறுப்பான நிலையைப் பராமரிப்பதைக் காட்டுகிறது. பிரார்த்தனையின் இறுதி வாக்குறுதி உடனடி விடுதலையாகும். உண்மையான விடுதலை என்பது மரணத்திற்குப் பிறகு அடையும் உடல் இலக்கு அல்ல, மாறாக அகங்காரம் மற்றும் பற்றுதல் இல்லாத மனநிலை என்பதை இது குறிக்கிறது, இது தீவிர பக்தியின் மூலம் நிகழ்காலத்தில் உடனடியாக அடையப்படுகிறது.

அத ஸீதாராமஸ்தோத்ரம்

அயோத்யாபுரனேதாரம்ʼ மிதிலாபுரநாயிகாம்.
ராகவாணாமலங்காரம்ʼ வைதேஹாநாமலங்க்ரியாம்.

ரகூணாம்ʼ குலதீபம்ʼ ச நிமீனாம்ʼ குலதீபிகாம்.
ஸூர்யவம்ʼஶஸமுத்பூதம்ʼ ஸோமவம்ʼஶஸமுத்பவாம்.

புத்ரம்ʼ தஶரதஸ்யாத்யம்ʼ புத்ரீம்ʼ ஜனகபூபதே꞉.
வஸிஷ்டானுமதாசாரம்ʼ ஶதானந்தமதானுகாம்.

கௌஸல்யாகர்பஸம்பூதம்ʼ வேதிகர்போதிதாம்ʼ ஸ்வயம்.
புண்டரீகவிஶாலாக்ஷம்ʼ ஸ்புரதிந்தீவரேக்ஷணாம்.

சந்த்ரகாந்தானனாம்போஜம்ʼ சந்த்ரபிம்போபமானனாம்.
மத்தமாதங்ககமனம்ʼ மத்தஹம்ʼஸவதூகதாம்.

சந்தனார்த்ரபுஜாமத்யம்ʼ குங்குமார்த்ரகுசஸ்தலீம்.
சாபாலங்க்ருʼதஹஸ்தாப்ஜம்ʼ பத்மாலங்க்ருʼதபாணிகாம்.

ஶரணாகதகோப்தாரம்ʼ ப்ரணிபாதப்ரஸாதிகாம்.
காலமேகனிபம்ʼ ராமம்ʼ கார்தஸ்வரஸமப்ரபாம்.

திவ்யஸிம்ʼஹாஸனாஸீனம்ʼ திவ்யஸ்ரக்வஸ்த்ரபூஷணாம்.
அனுக்ஷணம்ʼ கடாக்ஷாப்யாமன்யோன்யேக்ஷணகாங்க்ஷிணௌ.

அன்யோன்யஸத்ருʼஶாகாரௌ த்ரைலோக்யக்ருʼஹதம்பதீ.
இமௌ யுவாம்ʼ ப்ரணம்யாஹம்ʼ பஜாம்யத்ய க்ருʼதார்ததாம்.

அனேன ஸ்தௌதி ய꞉ ஸ்துத்யம்ʼ ராமம்ʼ ஸீதாம்ʼ ச பக்தித꞉.
தஸ்ய தௌ தனுதாம்ʼ புண்யா꞉ ஸம்பத꞉ ஸகலார்ததா꞉.

ஏவம்ʼ ஶ்ரீராமசந்த்ரஸ்ய ஜானக்யாஶ்ச விஶேஷத꞉.
க்ருʼதம்ʼ ஹனூமதா புண்யம்ʼ ஸ்தோத்ரம்ʼ ஸத்யோ விமுக்திதம்.

ய꞉ படேத் ப்ராதருத்தாய ஸர்வான் காமானவாப்னுயாத்.
இதி ஶ்ரீஹனுமத்க்ருʼதஸீதாராமஸ்தோத்ரம்

Ramaswamy Sastry and Vighnesh Ghanapaathi

Other stotras