லட்சுமி க்ஷமாண ஸ்தோத்திரம்
க்ஷமஸ்வ பகவத்யம்ப க்ஷமாஶீலே பராத்பரே .
ஶுத்தஸத்த்வஸ்வரூபே ச கோபாதிபரிவர்ஜிதே ..
'பொறுமையை இயல்பாகக் கொண்டவளும், எல்லாவற்றிற்கும் மேலான பரம்பொருளுமான பகவதியான தாயே, எங்களை மன்னித்தருள்வாயாக. தூய சத்வ குணத்தின் வடிவமாகவும், கோபம் முதலிய தீய குணங்கள் அற்றவளாகவும் திகழும் தேவியே, எங்களை மன்னிப்பாயாக'.
இந்த ஸ்லோகம் தேவர்களாலும் முனிவர்களாலும் தேவியிடம் சரணடையும் பாவத்துடன் தொடங்குகிறது. அவளின் தெய்வீக குணங்களை முதலில் போற்றி, பின்னர் மன்னிப்புக் கோருகிறார்கள். 'க்ஷமாஶீலே' என்பது அவளின் இயல்பே பொறுப்பது என்பதையும், 'பராத்பரே' என்பது அவளே மற்ற எல்லா தெய்வங்களுக்கும் மேலான மூல சக்தி என்பதையும் காட்டுகிறது. 'ஶுத்தஸத்த்வஸ்வரூபே' மற்றும் 'கோபாதிபரிவர்ஜிதே' என்ற பதங்கள், அவள் தூய்மையானவள், கருணை நிறைந்தவள், அவளிடம் கோபம் போன்ற ரஜோ குணங்கள் இல்லை என்பதையும், எனவே அவள் நிச்சயம் தங்களை மன்னிப்பாள் என்ற அவர்களின் நம்பிக்கையையும் வெளிப்படுத்துகிறது.
உபமே ஸர்வஸாத்வீனாம்ʼ தேவீனாம்ʼ தேவபூஜிதே .
த்வயா வினா ஜகத்ஸர்வம்ʼ ம்ருʼததுல்யம்ʼ ச நிஷ்பலம் ..
'கற்புள்ள பெண்களுக்கு எல்லாம் உவமையாகத் திகழ்பவளே! தேவர்களால் வணங்கப்படும் தேவியே! நீ இல்லாமல் இந்த உலகம் முழுவதும் உயிரற்ற பிணத்திற்குச் சமமாகவும், பயனற்றதாகவும் ஆகிவிடுகிறது'.
இங்கு தேவியின் முக்கியத்துவம் வலியுறுத்தப்படுகிறது. உலகில் உள்ள பதிவிரதைகளுக்கு எல்லாம் அவளே இலக்கணம். தேவர்களுக்கெல்லாம் அவள் தெய்வம். மிக முக்கியமாக, அவள் இல்லாத உலகம் உயிரற்றது, பயனற்றது என்று கூறப்படுகிறது. இது சக்தி இல்லாத பிரபஞ்சத்தின் நிலையை விளக்குகிறது. அவளே உலகின் ஜீவசக்தி, உயிரோட்டம், செழிப்பு மற்றும் நோக்கம். அவள் இல்லையென்றால், இந்த அண்டம் வெறும் ஜடப் பொருளாகவே இருக்கும்.
ஸர்வஸம்பத்ஸ்வரூபா த்வம்ʼ ஸர்வேஷாம்ʼ ஸர்வரூபிணீ .
ராஸேஶ்வர்யதிதேவீ த்வம்ʼ த்வத்கலா꞉ ஸர்வயோஷித꞉ ..
'நீயே எல்லாச் செல்வங்களின் வடிவம். நீயே எல்லோரிடமும் எல்லா உருவங்களிலும் இருக்கிறாய். நீயே ராசலீலையின் நாயகியான ஆதிசக்தி. உலகில் உள்ள பெண்கள் அனைவரும் உன்னுடைய அம்சங்களே'.
இந்த ஸ்லோகம் தேவியின் எல்லையற்ற தன்மையை விளக்குகிறது. அவள் செல்வத்தை 'கொடுப்பவள்' மட்டுமல்ல, அவளே 'செல்வத்தின் வடிவம்' ('ஸர்வஸம்பத்ஸ்வரூபா'). அவள் எல்லோரிடமும் வியாபித்திருக்கிறாள். இங்கு அவள் 'ராஸேஶ்வரி'யாக, அதாவது ராதையாகக் குறிப்பிடப்படுகிறாள். 'உலகில் உள்ள பெண்கள் அனைவரும் உன்னுடைய அம்சங்களே' ('த்வத்கலா꞉ ஸர்வயோஷித꞉') என்பது ஒரு மிக ஆழமான கருத்து. இது பெண்ணினத்திற்கே ஒரு தெய்வீகத் தன்மையையும் மரியாதையையும் அளிக்கிறது.
கைலாஸே பார்வதீ த்வம்ʼ ச க்ஷீரோதே ஸிந்துகன்யகா .
ஸ்வர்கே ச ஸ்வர்கலக்ஷ்மீஸ்த்வம்ʼ மர்த்யலக்ஷ்மீஶ்ச பூதலே ..
'நீயே கைலாயத்தில் பார்வதியாகவும், பாற்கடலில் அதன் மகளாகிய லட்சுமியாகவும் இருக்கிறாய். சொர்க்கத்தில் சொர்க்கலட்சுமியாகவும், பூலோகத்தில் மானுட லட்சுமியாகவும் இருக்கிறாய்'.
இங்கு, தேவியின் பல்வேறு வடிவங்கள் மற்றும் அவள் வசிக்கும் இடங்கள் விவரிக்கப்படுகின்றன. ஒரே பரம்பொருள் வெவ்வேறு தலங்களில், வெவ்வேறு தேவைகளுக்காக, வெவ்வேறு வடிவங்கள் எடுக்கிறது என்பதை இது காட்டுகிறது. சிவனின் சக்தியாக கைலாயத்தில் பார்வதியாகவும், விஷ்ணுவின் சக்தியாக பாற்கடலிலும், இந்திரனின் செல்வமாக சொர்க்கத்திலும், மனிதர்களின் இல்லங்களில் பூலோக லட்சுமியாகவும் அவளே இருக்கிறாள்.
வைகுண்டே ச மஹாலக்ஷ்மீர்தேவதேவீ ஸரஸ்வதீ .
கங்கா ச துலஸீ த்வம்ʼ ச ஸாவித்ரீ ப்ரஹ்மாலோகத꞉ ..
'நீயே வைகுண்டத்தில் மகாலட்சுமியாகவும், தேவலோகத்தில் சரஸ்வதியாகவும் இருக்கிறாய். கங்கையும், துளசியும் நீயே. பிரம்ம லோகத்தில் நீயே சாவித்திரியாக இருக்கிறாய்'.
முந்தைய ஸ்லோகத்தின் தொடர்ச்சியாக, அவளின் மற்ற வடிவங்கள் இங்கு கூறப்படுகின்றன. வைகுண்டத்தில் நாராயணனின் பத்தினியாக மகாலட்சுமி, ஞானத்தின் దేవతையாக சரஸ்வதி, புண்ணிய நதியாக கங்கை, புனிதச் செடியாக துளசி, பிரம்மாவின் சக்தியாக சாவித்திரி என அனைத்து தெய்வீகப் பெண் வடிவங்களும் அவளே என்று போற்றப்படுகிறது. இது வெவ்வேறு தெய்வங்களை வணங்குபவர்கள் அனைவரும் ஒரே மூல சக்தியையே வணங்குகிறார்கள் என்ற அத்வைத தத்துவத்தை உணர்த்துகிறது.
க்ருʼஷ்ணப்ராணாதிதேவீ த்வம்ʼ கோலோகே ராதிகா ஸ்வயம் .
ராஸே ராஸேஶ்வரீ த்வம்ʼ ச வ்ருʼந்தாவனவனே வனே ..
'நீயே கோலோகத்தில் கண்ணனின் உயிருக்கும் மேலான ஆதிதேவியான ராதையாக இருக்கிறாய். ராசலீலையின் நாயகியும், பிருந்தாவனக் காடுகளில் உறைபவளும் நீயே'.
இந்த ஸ்லோகம், இந்த ஸ்தோத்திரத்தின் உச்சபட்ச தத்துவத்தை வெளிப்படுத்துகிறது. இதுவரை கூறப்பட்ட எல்லா வடிவங்களுக்கும் மூலமான வடிவம், கோலோகத்தில் கண்ணனின் பிராண நாயகியாக விளங்கும் ராதையே என்று குறிப்பிடுகிறது. அவளே ராசலீலையின் தலைவி. இது, ராதையை பராசக்தியின் மூல வடிவமாகக் கருதும் வைஷ்ணவ சம்பிரதாயத்தின் தாக்கத்தைக் காட்டுகிறது.
க்ருʼஷ்ணா ப்ரியா த்வம்ʼ பாண்டீரே சந்த்ரா சந்தனகானனே .
விரஜா சம்பகவனே ஶதஶ்ருʼங்கே ச ஸுந்தரீ ..
'பாண்டீரம் எனும் வனத்தில் நீ கிருஷ்ணப்ரியா, சந்தனக் காட்டில் நீ சந்த்ரா. சம்பக வனத்தில் நீ விரஜா, சதஸ்ருங்க மலையில் நீ சுந்தரி'.
பிருந்தாவனத்தின் வெவ்வேறு பகுதிகளில், வெவ்வேறு திருநாமங்களுடன் கண்ணனுடன் லீலைகள் புரிந்த கோபிகைகளும் அவளின் வடிவங்களே என்று இங்கு வர்ணிக்கப்படுகிறது. இது தேவியின் மீதான பக்தியின் ஆழத்தையும், பிருந்தாவன லீலைகளின் மீதான ஈடுபாட்டையும் காட்டுகிறது. ஒவ்வொரு இடத்திலும் அவள் ஒரு குறிப்பிட்ட ரூபத்துடனும் பெயருடனும் விளங்குகிறாள்.
பத்மாவதீ பத்மவனே மாலதீ மாலதீவனே .
குந்ததந்தீ குந்தவனே ஸுஶீலா கேதகீவனே ..
'தாமரை வனத்தில் நீ பத்மாவதி, மல்லிகைக் காட்டில் நீ மாலதி. முல்லைக் காட்டில் நீ குந்ததந்தி (முல்லை மொட்டுப் போன்ற பற்களை உடையவள்), தாழம்பூ வனத்தில் நீ சுசீலா'.
முந்தைய ஸ்லோகத்தின் தொடர்ச்சியாக, பிருந்தாவனத்தின் மேலும் சில பகுதிகளில் அவளின் வடிவங்கள் வர்ணிக்கப்படுகின்றன. ஒவ்வொரு மலர் வனத்திற்கும் உரியவளாக, அந்த மலரின் பெயரையொட்டியோ அல்லது அதன் தன்மையையொட்டியோ ஒரு பெயருடன் அவள் போற்றப்படுகிறாள். இது இயற்கையின் ஒவ்வொரு அம்சத்திலும் தேவியின் அழகையும் இருப்பையும் காணும் ஒரு உயர்ந்த ഭാവനையாகும்.
கதம்பமாலா த்வம்ʼ தேவீ கதம்பகானனே(அ)பி ச .
ராஜலக்ஷ்மீ ராஜகேஹே க்ருʼஹலக்ஷ்மீக்ருʼஹே க்ருʼஹே ..
'கதம்ப வனத்தில் நீ கதம்பமாலா தேவி. அரசர்களின் அரண்மனையில் நீ ராஜலட்சுமி. ஒவ்வொரு வீட்டிலும் நீ கிருஹலட்சுமி'.
பிருந்தாவன லீலைகளிலிருந்து, அவள் எப்படி மனிதர்களின் வாழ்வில் கலந்திருக்கிறாள் என்பது இங்கு கூறப்படுகிறது. அவள் அரசனுக்கு ராஜலட்சுமியாக இருந்து ராஜ்யத்தையும், சாதாரண மனிதனின் வீட்டில் கிருஹலட்சுமியாக இருந்து குடும்பத்தையும் காக்கிறாள். தெய்வீக உலகில் இருக்கும் தேவி, நம்முடைய அன்றாட வாழ்விலும் நீக்கமற நிறைந்திருக்கிறாள் என்பது இதன் உட்கருத்து.
இத்யுக்த்வா தேவதா꞉ ஸர்வா முனயோ மனவஸ்ததா .
ரூரூதுர்னம்ரவதனா꞉ ஶுஷ்ககண்டோஷ்ட தாலுகா꞉ ..
'இவ்வாறு கூறி, தேவர்கள், முனிவர்கள், மனுக்கள் அனைவரும், தலைகுனிந்த முகத்தினராய், தொண்டையும் உதடுகளும் மேல்வாயும் வறண்டு போகும்படி கதறி அழுதார்கள்'.
தேவியைப் புகழ்ந்து முடித்த பிறகு, அவர்களின் துயரம் வெளிப்படுகிறது. அவர்கள் எவ்வளவு துன்பத்தில் இருக்கிறார்கள் என்பதை இந்த ஸ்லோகம் சித்திரிக்கிறது. தொண்டை வறண்டு, உதடுகள் உலர்ந்து அவர்கள் அழுதது, அவர்களின் மனப்பூர்வமான துயரத்தையும், தேவியின் அருள் இல்லாமல் தாங்கள் படும் வேதனையையும் காட்டுகிறது. இத்தகைய உண்மையான பக்தி கலந்த துயரமே தெய்வத்தின் மனதை இளக வைக்கும்.
இதி லக்ஷ்மீஸ்தவம்ʼ புண்யம்ʼ ஸர்வதேவை꞉ க்ருʼதம்ʼ ஶுபம் .
ய꞉ படேத்ப்ராதரூத்தாய ஸ வை ஸர்வை லபேத் த்ருவம் ..
'எல்லா தேவர்களாலும் செய்யப்பட்ட, மங்களகரமானதும், புண்ணியம் நிறைந்ததுமான இந்த லட்சுமி ஸ்தோத்திரத்தை, யார் காலையில் எழுந்து படிக்கிறாரோ, அவர் நிச்சயமாக எல்லாவற்றையும் அடைவார்'.
இங்கிருந்து இந்த ஸ்தோத்திரத்தைப் படிப்பதால் கிடைக்கும் பலன்கள் (பலஸ்ருதி) தொடங்குகின்றன. இந்த ஸ்தோத்திரம் சாதாரண மனிதரால் எழுதப்பட்டது அல்ல, தேவர்களாலேயே உருவாக்கப்பட்டதனால் இதற்கு தனிப்பட்ட சக்தி உள்ளது. காலையில் எழுந்து பக்தியுடன் இதைப் பாராயணம் செய்பவர்களுக்கு, அவர்கள் விரும்பும் அனைத்தும் நிச்சயம் கிடைக்கும் என்று உறுதியளிக்கப்படுகிறது.
அபார்யோ லபதே பார்யாம்ʼ வினீதாம்ʼ ஸுஸுதாம்ʼ ஸதீம் .
ஸுஶீலாம்ʼ ஸுந்தரீம்ʼ ரம்யாமதிஸுப்ரியவாதினீம் ..
'திருமணமாகாதவர், பணிவானவளும், நல்ல மகனைப் பெற்றெடுப்பவளும், கற்புள்ளவளும், நற்குணங்கள் நிறைந்தவளும், அழகானவளும், இன்பம் தருபவளும், மிகவும் இனிமையாகப் பேசுகிறவளுமான மனைவியைப் பெறுவார்'.
குறிப்பிட்ட பலன்கள் இங்கு விளக்கப்படுகின்றன. திருமணமாகாத ஒருவருக்கு நல்ல மனைவி அமைவது எவ்வளவு முக்கியம் என்பதை இந்த ஸ்லோகம் காட்டுகிறது. ஒரு நல்ல மனைவிக்கு இருக்க வேண்டிய அத்தனை லட்சணங்களும் - பணிவு, நற்புத்திரனைப் பெறும் பாக்கியம், கற்பு, நற்குணம், அழகு, இனிமையான பேச்சு என அனைத்தும் இந்த ஸ்தோத்திரத்தின் பலனாகக் கிடைக்கும் என்று கூறப்படுகிறது.
புத்ரபௌத்ரவதீம்ʼ ஶுத்தாம்ʼ குலஜாம்ʼ கோமலாம்ʼ வராம் .
அபுத்ரோ லபதே புத்ரம்ʼ வைஷ்ணவம்ʼ சிரஜீவினம் ..
'(அவர் அடையும் மனைவி) புத்திரர்களையும் பேரன்களையும் உடையவளாகவும், தூய்மையானவளாகவும், நல்ல குலத்தில் பிறந்தவளாகவும், மென்மையானவளாகவும், சிறந்தவளாகவும் இருப்பாள். புத்திர பாக்கியம் இல்லாதவர், விஷ்ணு பக்தனாகவும், நீண்ட ஆயுள் கொண்டவனாகவும் இருக்கும் ஒரு மகனைப் பெறுவார்'.
மனைவியின் மேலும் சில குணங்கள் விவரிக்கப்பட்டு, அடுத்ததாக புத்திர பாக்கியம் இல்லாதவர்களின் குறை தீர்க்கப்படும் என்று கூறப்படுகிறது. கிடைக்கும் மகன் வெறும் மகனாக மட்டுமல்லாமல், ஒரு சிறந்த விஷ்ணு பக்தனாகவும், நீண்ட ஆயுள் கொண்டவனாகவும் இருப்பான் என்பது கூடுதல் சிறப்பு. இது வம்ச விருத்தியையும், ஆன்மீக முன்னேற்றத்தையும் ஒருங்கே தருவதைக் காட்டுகிறது.
பரமைஶ்வர்யயுக்தம்ʼ ச வித்யாவந்தம்ʼ யஶஸ்வினம் .
ப்ரஷ்டராஜ்யோ லபேத்ராஜ்யம்ʼ ப்ரஷ்டஶ்ரீர்லபதே ஶ்ரியம் ..
'(அந்த மகன்) மிகுந்த செல்வம் உடையவனாகவும், கல்வி அறிவு மிக்கவனாகவும், புகழ் பெற்றவனாகவும் இருப்பான். ராஜ்யத்தை இழந்தவன் மீண்டும் ராஜ்யத்தைப் பெறுவான். செல்வத்தை இழந்தவன் மீண்டும் செல்வத்தைப் பெறுவான்'.
மகனின் சிறப்புகள் தொடர்கின்றன. அவன் செல்வம், கல்வி, புகழ் என அனைத்தையும் பெற்றுத் திகழ்வான். அடுத்ததாக, இழந்ததைப் பெறுவது பற்றிய பலன்கள் கூறப்படுகின்றன. ஆட்சியை இழந்த அரசனுக்கும், செல்வத்தை இழந்தவருக்கும் இந்த ஸ்தோத்திரம் ஒரு வரப்பிரசாதம். அது இழந்ததை மீட்டுத் தரும் சக்தி வாய்ந்தது.
ஹதபந்துர்லபேத்பந்தும்ʼ தனப்ரஷ்டோ தனம்ʼ லபேத் .
கீர்திஹீனோ லபேத்கீர்திம்ʼ ப்ரதிஷ்டாம்ʼ ச லபேத் த்ருவம் ..
'உறவுகளை இழந்தவர் உறவுகளைப் பெறுவார். धनத்தை இழந்தவர் धनத்தைப் பெறுவார். புகழ் இல்லாதவர் புகழைப் பெறுவார். மேலும், அவர் நிச்சயமாக சமூகத்தில் ஒரு உயர்ந்த நிலையை அடைவார்'.
இழப்புகளிலிருந்து மீள்வது பற்றி இந்த ஸ்லோகம் மேலும் பேசுகிறது. உறவுகளின் பிரிவு, பண இழப்பு, புகழின்மை போன்ற துன்பங்களில் இருப்பவர்களுக்கு இந்த ஸ்தோத்திரம் ஆறுதல் அளித்து, அவர்கள் இழந்த அனைத்தையும் மீண்டும் பெற வழிவகுக்கும். சமூகத்தில் நல்ல பெயரையும், கௌரவத்தையும் இது நிச்சயம் பெற்றுத் தரும்.
ஸர்வமங்கலதம்ʼ ஸ்தோத்ரம்ʼ ஶோகஸந்தாபநாஶனம் .
ஹர்ஷானந்தகரம்ʼ ஶஶ்வத்தர்மமோக்ஷஸுஹ்ருʼத்ப்ரதம் ..
'இந்த ஸ்தோத்திரம் எல்லா மங்களங்களையும் தருவது; துக்கம் மற்றும் மனவேதனையை அழிப்பது; எப்போதும் மகிழ்ச்சியையும் ஆனந்தத்தையும் உண்டாக்குவது; மேலும் தர்மம், மோட்சம் ஆகியவற்றை அடைய ஒரு நல்ல நண்பனைப் போல உதவுவதாகும்'.
இதுவே இந்த ஸ்தோத்திரத்தின் இறுதிப் பலன் மற்றும் சாரம். இது வெறும் உலகியல் பொருட்களை மட்டும் தருவதல்ல. இது மங்களகரமானது, துக்கத்தைப் போக்குவது, ஆனந்தத்தைத் தருவது. எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக, மனித வாழ்வின் இறுதி இலக்குகளான தர்மம் மற்றும் மோட்சத்தை அடைவதற்கு ஒரு உற்ற நண்பனைப் போல வழிகாட்டும் என்று கூறப்படுகிறது. இதன் மூலம், இந்த ஸ்தோத்திரம் இம்மை மற்றும் மறுமை ஆகிய இரண்டிற்குமான நன்மைகளைத் தரவல்லது என்பது உறுதியாகிறது.
க்ஷமஸ்வ பகவத்யம்ப க்ஷமாஶீலே பராத்பரே .
ஶுத்தஸத்த்வஸ்வரூபே ச கோபாதிபரிவர்ஜிதே ..
உபமே ஸர்வஸாத்வீனாம்ʼ தேவீனாம்ʼ தேவபூஜிதே .
த்வயா வினா ஜகத்ஸர்வம்ʼ ம்ருʼததுல்யம்ʼ ச நிஷ்பலம் ..
ஸர்வஸம்பத்ஸ்வரூபா த்வம்ʼ ஸர்வேஷாம்ʼ ஸர்வரூபிணீ .
ராஸேஶ்வர்யதிதேவீ த்வம்ʼ த்வத்கலா꞉ ஸர்வயோஷித꞉ ..
கைலாஸே பார்வதீ த்வம்ʼ ச க்ஷீரோதே ஸிந்துகன்யகா .
ஸ்வர்கே ச ஸ்வர்கலக்ஷ்மீஸ்த்வம்ʼ மர்த்யலக்ஷ்மீஶ்ச பூதலே ..
வைகுண்டே ச மஹாலக்ஷ்மீர்தேவதேவீ ஸரஸ்வதீ .
கங்கா ச துலஸீ த்வம்ʼ ச ஸாவித்ரீ ப்ரஹ்மாலோகத꞉ ..
க்ருʼஷ்ணப்ராணாதிதேவீ த்வம்ʼ கோலோகே ராதிகா ஸ்வயம் .
ராஸே ராஸேஶ்வரீ த்வம்ʼ ச வ்ருʼந்தாவனவனே வனே ..
க்ருʼஷ்ணா ப்ரியா த்வம்ʼ பாண்டீரே சந்த்ரா சந்தனகானனே .
விரஜா சம்பகவனே ஶதஶ்ருʼங்கே ச ஸுந்தரீ ..
பத்மாவதீ பத்மவனே மாலதீ மாலதீவனே .
குந்ததந்தீ குந்தவனே ஸுஶீலா கேதகீவனே ..
கதம்பமாலா த்வம்ʼ தேவீ கதம்பகானனே(அ)பி ச .
ராஜலக்ஷ்மீ ராஜகேஹே க்ருʼஹலக்ஷ்மீக்ருʼஹே க்ருʼஹே ..
இத்யுக்த்வா தேவதா꞉ ஸர்வா முனயோ மனவஸ்ததா .
ரூரூதுர்னம்ரவதனா꞉ ஶுஷ்ககண்டோஷ்ட தாலுகா꞉ ..
இதி லக்ஷ்மீஸ்தவம்ʼ புண்யம்ʼ ஸர்வதேவை꞉ க்ருʼதம்ʼ ஶுபம் .
ய꞉ படேத்ப்ராதரூத்தாய ஸ வை ஸர்வை லபேத் த்ருவம் ..
அபார்யோ லபதே பார்யாம்ʼ வினீதாம்ʼ ஸுஸுதாம்ʼ ஸதீம் .
ஸுஶீலாம்ʼ ஸுந்தரீம்ʼ ரம்யாமதிஸுப்ரியவாதினீம் ..
புத்ரபௌத்ரவதீம்ʼ ஶுத்தாம்ʼ குலஜாம்ʼ கோமலாம்ʼ வராம் .
அபுத்ரோ லபதே புத்ரம்ʼ வைஷ்ணவம்ʼ சிரஜீவினம் ..
பரமைஶ்வர்யயுக்தம்ʼ ச வித்யாவந்தம்ʼ யஶஸ்வினம் .
ப்ரஷ்டராஜ்யோ லபேத்ராஜ்யம்ʼ ப்ரஷ்டஶ்ரீர்லபதே ஶ்ரியம் ..
ஹதபந்துர்லபேத்பந்தும்ʼ தனப்ரஷ்டோ தனம்ʼ லபேத் .
கீர்திஹீனோ லபேத்கீர்திம்ʼ ப்ரதிஷ்டாம்ʼ ச லபேத் த்ருவம் ..
ஸர்வமங்கலதம்ʼ ஸ்தோத்ரம்ʼ ஶோகஸந்தாபநாஶனம் .
ஹர்ஷானந்தகரம்ʼ ஶஶ்வத்தர்மமோக்ஷஸுஹ்ருʼத்ப்ரதம் ..
Other stotras
