లక్ష్మీ క్షమాపణ స్తోత్రం
క్షమస్వ భగవత్యంబ క్షమాశీలే పరాత్పరే .
శుద్ధసత్త్వస్వరూపే చ కోపాదిపరివర్జితే ..
'ఓ భగవతీ! అంబా! క్షమించే స్వభావం కలదానా! అందరికంటే శ్రేష్ఠురాలా! శుద్ధ సత్త్వ స్వరూపిణీ! కోపం మొదలైన దుర్గుణాలు లేని తల్లీ! నన్ను క్షమించు'.
ఈ స్తోత్రం దేవతలు, మునులు అమ్మవారిని ప్రార్థిస్తున్న సందర్భంలోనిది. వారు తమ అపరాధములను మన్నించమని వేడుకుంటూ ఈ స్తోత్రాన్ని ప్రారంభిస్తున్నారు. భగవంతుని వద్దకు వెళ్ళినప్పుడు మొట్టమొదట వినయాన్ని, శరణాగతిని ప్రదర్శించాలి. 'క్షమస్వ' (క్షమించు) అనే పదం ఆ శరణాగతికి ప్రతీక. అమ్మవారిని 'క్షమాశీలే' అని సంబోధించడం ద్వారా, ఆమె సహజ గుణం క్షమించడమేనని, కనుక తమను తప్పక క్షమిస్తుందనే నమ్మకాన్ని వారు వ్యక్తపరుస్తున్నారు. 'పరాత్పరే' అంటే శ్రేష్ఠులకంటే శ్రేష్ఠురాలు, అంటే ఆమెయే మూలశక్తి అని అర్థం. ఆమె శుద్ధ సత్త్వ స్వరూపిణి, అనగా ఆమెలో రజో, తమో గుణాల ప్రమేయం లేదు. అందుకే ఆమెకు కోపం, అసూయ వంటి వికారాలు ఉండవని ప్రార్థిస్తున్నారు.
ఉపమే సర్వసాధ్వీనాం దేవీనాం దేవపూజితే .
త్వయా వినా జగత్సర్వం మృతతుల్యం చ నిష్ఫలం ..
'సాధ్వీమణులందరికీ ఉపమానంగా నిలిచేదానా! దేవతలచేత, దేవతల భార్యల చేత పూజింపబడే తల్లీ! నీవు లేకుండా ఈ జగమంతా ప్రాణం లేని శవం వలె నిష్ఫలమైనది'.
ఈ శ్లోకంలో అమ్మవారి ప్రాముఖ్యతను వర్ణిస్తున్నారు. లోకంలోని పతివ్రతలకు, ఉత్తమ స్త్రీలకు ఆవిడే ఆదర్శం ('ఉపమే సర్వసాధ్వీనాం'). దేవతలు మాత్రమే కాదు, సాక్షాత్తూ దేవతా స్త్రీలు కూడా ఆమెను పూజిస్తారని చెప్పడం ద్వారా ఆమె ఆధిక్యతను తెలుపుతున్నారు. రెండవ పాదం చాలా గూఢమైన అర్థాన్ని ఇస్తుంది. 'నీవు లేకపోతే ఈ జగత్తు శవంతో సమానం'. ఇక్కడ 'నీవు' అంటే కేవలం లక్ష్మీ దేవి మాత్రమే కాదు, సకల చైతన్యానికీ, సౌభాగ్యానికీ, జీవశక్తికీ ప్రతీక అయిన పరాశక్తి. శక్తి లేనిదే శివుడైనా, విష్ణువైనా ఏమీ చేయలేరు. ఆ శక్తియే లోకానికి జీవం, అర్థం, ప్రయోజనం. ఆమె లేనిదే సృష్టి నిస్సారమైనది, నిష్ప్రయోజనమైనది.
సర్వసంపత్స్వరూపా త్వం సర్వేషాం సర్వరూపిణీ .
రాసేశ్వర్యధిదేవీ త్వం త్వత్కలాః సర్వయోషితః ..
'నీవు సకల సంపదల స్వరూపానివి. అందరిలోనూ అన్ని రూపాలలోనూ ఉండేదానివి. రాసక్రీడకు అధిదేవతవైన రాసేశ్వరివి నీవే. లోకంలోని స్త్రీలందరూ నీ అంశలే'.
అమ్మవారు కేవలం సంపదను ఇచ్చేది కాదు, ఆమే సాక్షాత్తూ 'సర్వసంపత్స్వరూపిణి'. అంటే ధనం, ధాన్యం, జ్ఞానం, కీర్తి, ఆరోగ్యం వంటి సకల ఐశ్వర్యాల మూర్తీభవించిన రూపం ఆమెయే. ఆమె కేవలం ఒక రూపంలోనే కాక, ప్రతి జీవిలోనూ వారి వారి స్వభావాలకు అనుగుణంగా ఉంటుంది ('సర్వేషాం సర్వరూపిణీ'). ఈ శ్లోకంలో ఆమెను 'రాసేశ్వరి' అని సంబోధించడం విశేషం. ఇది గోలోకంలో శ్రీకృష్ణునితో రాసలీలలాడే రాధాదేవిని సూచిస్తుంది. దీని ద్వారా లక్ష్మి, రాధ వేరు వేరు కారని, ఆ మూలప్రకృతి యొక్క రూపాలేనని స్పష్టం చేయబడింది. 'త్వత్కలాః సర్వయోషితః' (స్త్రీలందరూ నీ అంశలే) అనే వాక్యం సనాతన ధర్మంలో స్త్రీకి ఇచ్చిన అత్యున్నత గౌరవాన్ని తెలుపుతుంది. ప్రతి స్త్రీలోనూ ఆ జగన్మాత యొక్క అంశను చూడాలని ఇది బోధిస్తుంది.
కైలాసే పార్వతీ త్వం చ క్షీరోదే సింధుకన్యకా .
స్వర్గే చ స్వర్గలక్ష్మీస్త్వం మర్త్యలక్ష్మీశ్చ భూతలే ..
'కైలాసంలో నీవే పార్వతీ దేవివి. క్షీరసముద్రంలో సింధు కన్యకవు (లక్ష్మీ దేవివి). స్వర్గంలో స్వర్గలక్ష్మివి, భూలోకంలో మర్త్యలక్ష్మివి (మానవుల ఇండ్లలోని లక్ష్మివి)'.
ఈ శ్లోకం నుండి అమ్మవారి సర్వవ్యాపకత్వాన్ని, ఆమె యొక్క వివిధ రూపాలను వర్ణించడం మొదలవుతుంది. వేర్వేరు ప్రదేశాలలో, వేర్వేరు పేర్లతో పూజింపబడుతున్న దేవతలందరూ ఆ ఒక్క పరాశక్తి యొక్క రూపాలేనని ఇక్కడ స్పష్టం చేస్తున్నారు. శివుని అర్ధాంగి అయిన పార్వతి, విష్ణువు పత్ని అయిన లక్ష్మి (సింధుకన్యక) ఇద్దరూ నీవేనని చెప్పడం ద్వారా శైవ, వైష్ణవ అభేదాన్ని సూచిస్తున్నారు. స్వర్గంలోని ఐశ్వర్యానికీ, భూలోకంలోని గృహస్థుల సంపదకూ ఆమే అధిదేవత అని ఈ శ్లోకం వివరిస్తుంది.
వైకుంఠే చ మహాలక్ష్మీర్దేవదేవీ సరస్వతీ .
గంగా చ తులసీ త్వం చ సావిత్రీ బ్రహ్మలోకతః ..
'వైకుంఠంలో మహాలక్ష్మివి, దేవదేవి అయిన సరస్వతివి కూడా నీవే. గంగవు, తులసివి, బ్రహ్మలోకంలోని సావిత్రీ దేవివి కూడా నీవే'.
ఆమె స్వరూపాల వర్ణన కొనసాగుతుంది. వైకుంఠంలో శ్రీమన్నారాయణుని సేవించే మహాలక్ష్మి, జ్ఞానాన్ని ప్రసాదించే సరస్వతీ దేవి కూడా ఆమె రూపాలే. దీని ద్వారా ఐశ్వర్యం, జ్ఞానం రెండూ ఆమె ఆధీనంలోనే ఉన్నాయని తెలుస్తుంది. పవిత్ర నది అయిన గంగ, విష్ణువుకు అత్యంత ప్రీతిపాత్రమైన తులసి కూడా ఆమె స్వరూపాలే. అలాగే బ్రహ్మదేవుని భార్య, వేదమాత అయిన సావిత్రీదేవి కూడా ఆ పరాశక్తి అంశయే. త్రిమూర్తుల (బ్రహ్మ, విష్ణు, మహేశ్వరుల) శక్తులైన సరస్వతి, లక్ష్మి, పార్వతి అందరూ ఆమె స్వరూపాలేనని ఈ శ్లోకాలు నొక్కి చెబుతున్నాయి.
కృష్ణప్రాణాధిదేవీ త్వం గోలోకే రాధికా స్వయం .
రాసే రాసేశ్వరీ త్వం చ వృందావనవనే వనే ..
'గోలోకంలో శ్రీకృష్ణునికి ప్రాణాధిదేవత అయిన రాధికవు నీవే. వృందావనంలోని అడవులలో జరిగే రాసక్రీడలో రాసేశ్వరివి కూడా నీవే'.
ఇక్కడ అమ్మవారిని నేరుగా రాధాదేవితో అభేదం చేస్తున్నారు. వైష్ణవ సంప్రదాయంలో, ముఖ్యంగా గౌడీయ వైష్ణవంలో, రాధాదేవిని మూలప్రకృతిగా, లక్ష్మీదేవి యొక్క ఆది స్వరూపంగా భావిస్తారు. ఆమే శ్రీకృష్ణునికి ప్రాణం కన్నా మిన్న అయినది ('కృష్ణప్రాణాధిదేవి'). గోలోకం అనేది వైకుంఠానికి కూడా పైనున్న శ్రీకృష్ణ పరమాత్ముని నిత్య నివాసం. అక్కడ రాధగా, భూలోకంలో వృందావనంలో రాసేశ్వరిగా విలసిల్లేది ఆ తల్లే అని ఈ శ్లోకం కీర్తిస్తోంది.
కృష్ణా ప్రియా త్వం భాండీరే చంద్రా చందనకాననే .
విరజా చంపకవనే శతశృంగే చ సుందరీ ..
'భాండీరవనంలో కృష్ణుని ప్రియురాలివి, చందన వనంలో 'చంద్ర' అనే గోపికవు. చంపక వనంలో 'విరజ'వు, శతశృంగ పర్వతంపై 'సుందరి' అనే పేరుతో ఉండేదానివి నీవే'.
ఈ శ్లోకంలో వృందావనంలోని వివిధ ప్రదేశాలలో, వివిధ గోపికల రూపంలో ఉన్నది కూడా ఆ రాధాదేవి యొక్క అంశలేనని, అనగా ఆ పరాశక్తి రూపాలేనని వివరిస్తున్నారు. భాండీరవనం, చందనవనం, చంపకవనం అనేవి వృందావనంలోని పవిత్ర ప్రదేశాలు. అక్కడ ఉన్న 'చంద్ర' (చంద్రావళి), 'విరజ', 'సుందరి' అనేవారు ముఖ్యమైన గోపికలు. వారందరూ ఆ తల్లి యొక్క విభిన్నమైన భావాలను, రూపాలను ప్రదర్శిస్తారు. అంతటా ఉన్నది ఆ ఏకైక దివ్యశక్తేనని దీని భావం.
పద్మావతీ పద్మవనే మాలతీ మాలతీవనే .
కుందదంతీ కుందవనే సుశీలా కేతకీవనే ..
'పద్మవనంలో పద్మావతివి, మాలతీ వనంలో మాలతివి. కుందవనంలో 'కుందదంతీ' (మొల్లల వంటి దంతాలు కలదానివి), కేతకీ వనంలో సుశీలవు నీవే'.
మునుపటి శ్లోకం వలె, ఇది కూడా వృందావనంలోని వివిధ వనాలలో వివిధ రూపాలలో ఉన్న గోపికల పేర్లను ప్రస్తావిస్తూ, వారందరూ ఆ జగన్మాత యొక్క అంశలేనని చెబుతుంది. ప్రతి వనానికి, ప్రతి రూపానికి ఒక ప్రత్యేకత ఉంటుంది. ఆయా ప్రదేశాలలో ఆయా రూపాలతో శ్రీకృష్ణునికి ఆనందాన్ని కలిగించేది ఆ రాధారూపిణి అయిన పరాశక్తే. ఇది ఆమె యొక్క అనంతమైన రూపాలను, లీలలను సూచిస్తుంది.
కదంబమాలా త్వం దేవీ కదంబకాననేఽపి చ .
రాజలక్ష్మీ రాజగేహే గృహలక్ష్మీర్గృహే గృహే ..
'ఓ దేవీ! కదంబ వనంలో కదంబమాల ధరించినదానివి నీవే. రాజుల గృహాలలో రాజలక్ష్మివి, ప్రతి ఇంట్లో గృహలక్ష్మివి కూడా నీవే'.
ఈ శ్లోకం ఆమె వ్యాపకత్వాన్ని దివ్య లోకాల నుండి, వనాల నుండి నేరుగా మానవ నివాసాలకు తీసుకువస్తుంది. రాజుల ఐశ్వర్యానికి, అధికారానికి ప్రతీక రాజలక్ష్మి. సాధారణ గృహస్థుల సౌభాగ్యానికి, శాంతికి, అభివృద్ధికి కారణం గృహలక్ష్మి. ఈ రెండు రూపాలలోనూ ఉండి మానవులను అనుగ్రహించేది ఆ తల్లే. దీని ద్వారా, పూజా మందిరంలోనే కాదు, మన ఇంట్లో, మన రాజ్యంలో, మన జీవితంలో ఉన్న సకల శుభాలకు ఆమే కారణమని భక్తులు గ్రహించాలి.
ఇత్యుక్త్వా దేవతాః సర్వా మునయో మనవస్తథా .
రూరూదుర్నమ్రవదనాః శుష్కకంఠోష్ఠ తాలుకాః ..
'ఈ విధంగా పలికి, దేవతలందరూ, మునులు, మరియు మనువులు కూడా, వంచిన తలలతో, ఎండిపోయిన గొంతులు, పెదవులు, దవడలతో పెద్దగా ఏడ్చారు'.
ఇంత గొప్పగా స్తోత్రం చేసిన దేవతలు, మునులు దుఃఖిస్తున్నారు. ఎందుకంటే, బహుశా వారు చేసిన ఏదో అపచారం వల్ల అమ్మవారు వారిని విడిచి వెళ్ళిపోయి ఉండవచ్చు. ఆమె లేకపోవడం వల్ల కలిగిన దుఃఖం, భయం, ఆర్తి వారిని ఎంతగా పీడించాయంటే, వారి గొంతులు ఎండిపోయి, తీవ్రమైన వేదనతో ఏడ్చారు. భగవంతుని అనుగ్రహం దూరమైనప్పుడు భక్తుని పరిస్థితి ఎంత దయనీయంగా ఉంటుందో ఈ శ్లోకం వర్ణిస్తుంది. వారి ఆర్తనాదం, వారి పశ్చాత్తాపం ఈ స్తోత్రంలో కనిపిస్తుంది.
ఇతి లక్ష్మీస్తవం పుణ్యం సర్వదేవైః కృతం శుభం .
యః పఠేత్ప్రాతరూత్థాయ స వై సర్వం లభేద్ ధ్రువం ..
'ఇది దేవతలందరిచే చేయబడిన పవిత్రమైన, శుభప్రదమైన లక్ష్మీ స్తోత్రం. దీనిని ఎవరు ఉదయాన్నే నిద్రలేచి పఠిస్తారో, వారు నిశ్చయంగా సర్వస్వమునూ పొందుతారు'.
ఇప్పటి నుండి ఈ స్తోత్రం యొక్క ఫలశ్రుతి (పఠించడం వల్ల కలిగే ప్రయోజనాలు) చెప్పబడుతోంది. ఈ స్తోత్రం సామాన్యమైనది కాదు, సాక్షాత్తూ దేవతలందరూ కలిసి రచించినది. కనుక దీనికి అత్యంత శక్తి ఉంటుంది. 'ప్రాతరుత్థాయ' (ఉదయాన్నే లేచి) పఠించడం వల్ల మనస్సు నిర్మలంగా ఉంటుంది, ఆ సమయంలో చేసే ప్రార్థనలు త్వరగా ఫలిస్తాయి. 'సర్వం లభేత్' (అన్నీ పొందుతాడు) అనడంలో కేవలం ధనమే కాదు, ఈ స్తోత్రంలో కీర్తించబడిన సకల ఐశ్వర్యాలు, జ్ఞానం, శాంతి, సంతోషం అన్నీ లభిస్తాయని అర్థం.
అభార్యో లభతే భార్యాం వినీతాం సుసుతాం సతీం .
సుశీలాం సుందరీం రమ్యామతిసుప్రియవాదినీం ..
'భార్య లేనివాడు (ఈ స్తోత్రం పఠిస్తే) వినయము, మంచి సంతానము, పతివ్రత, మంచి నడవడిక, సౌందర్యం, మనోహరత్వం, మరియు అత్యంత ప్రియంగా మాట్లాడే గుణములు గల భార్యను పొందుతాడు'.
ఇక్కడ నుండి ఫలశ్రుతిని వివరంగా చెబుతున్నారు. మొట్టమొదట గృహస్థాశ్రమానికి మూలమైన భార్య గురించి చెప్పబడింది. కేవలం భార్య దొరుకుతుందని కాకుండా, ఎలాంటి ఉత్తమ లక్షణాలు గల భార్య లభిస్తుందో వర్ణించారు. వినయం, సత్ప్రవర్తన, పాతివ్రత్యం, సౌందర్యం, మధురమైన మాటతీరు వంటి గుణాలన్నీ సంసార సుఖానికి, గృహ శాంతికి అవసరం. అమ్మవారి అనుగ్రహం వల్ల అలాంటి ఉత్తమ సహధర్మచారిణి లభిస్తుందని భక్తులకు భరోసా ఇస్తున్నారు.
పుత్రపౌత్రవతీం శుద్ధాం కులజాం కోమలాం వరాం .
అపుత్రో లభతే పుత్రం వైష్ణవం చిరజీవినం ..
'(పైన చెప్పిన గుణాలతో పాటు) పుత్రులను, పౌత్రులను కలిగి, పవిత్రురాలై, మంచి వంశంలో పుట్టి, మృదువైన స్వభావం కలిగి, శ్రేష్ఠురాలైన భార్యను పొందుతాడు. సంతానం లేనివాడు విష్ణుభక్తుడైన, చిరంజీవి అయిన పుత్రుని పొందుతాడు'.
మునుపటి శ్లోకంలోని భార్య లక్షణాలను కొనసాగిస్తూ, ఆమె వంశాన్ని నిలబెట్టే పుత్రపౌత్రులను కనేదిగా, మంచి వంశంలో పుట్టినదిగా ఉంటుందని చెబుతున్నారు. ఇక రెండవ పాదంలో సంతానం లేనివారికి కలిగే ఫలాన్ని వివరిస్తున్నారు. కేవలం పుత్రుడు పుడతాడని కాకుండా, 'వైష్ణవం' (విష్ణుభక్తుడు), 'చిరజీవినం' (దీర్ఘాయుష్మంతుడు) అయిన పుత్రుడు కలుగుతాడని చెప్పడం విశేషం. అంటే పుట్టే సంతానం భక్తిపరులై, ధర్మ మార్గంలో నడుస్తూ, దీర్ఘాయుష్షుతో వంశానికి కీర్తి తెస్తారని దీని భావం.
పరమైశ్వర్యయుక్తం చ విద్యావంతం యశస్వినం .
భ్రష్టరాజ్యో లభేద్రాజ్యం భ్రష్టశ్రీర్లభతే శ్రియం ..
'(పుట్టే పుత్రుడు) గొప్ప ఐశ్వర్యంతో, విద్యతో, కీర్తితో కూడి ఉంటాడు. రాజ్యం కోల్పోయినవాడు రాజ్యాన్ని తిరిగి పొందుతాడు. సంపదను కోల్పోయినవాడు సంపదను తిరిగి పొందుతాడు'.
సంతాన ఫలం యొక్క వర్ణన కొనసాగుతోంది. పుట్టే కుమారుడు కేవలం భక్తుడు, చిరంజీవి మాత్రమే కాదు, ఐశ్వర్యవంతుడు, విద్యావంతుడు, కీర్తిమంతుడు కూడా అవుతాడు. ఇక ఇతర ప్రయోజనాల విషయానికి వస్తే, అధికారాన్ని, రాజ్యాన్ని కోల్పోయిన వారికి తిరిగి లభిస్తుంది. అలాగే ఏ కారణం చేతనైనా సంపదను ('శ్రీ'ని) పోగొట్టుకున్నవారు తిరిగి ఆ సంపదను, వైభవాన్ని పొందుతారు. ఇది నష్టపోయిన వాటిని తిరిగి ప్రసాదించే అమ్మవారి కారుణ్యాన్ని తెలుపుతుంది.
హతబంధుర్లభేద్బంధుం ధనభ్రష్టో ధనం లభేత్ .
కీర్తిహీనో లభేత్కీర్తిం ప్రతిష్ఠాం చ లభేద్ ధ్రువం ..
'బంధువులను కోల్పోయినవాడు బంధువులను పొందుతాడు, ధనాన్ని కోల్పోయినవాడు ధనాన్ని పొందుతాడు. కీర్తి లేనివాడు కీర్తిని, గౌరవాన్ని నిశ్చయంగా పొందుతాడు'.
ఈ స్తోత్ర పఠనం వల్ల కేవలం భౌతిక సంపదలే కాక, మానవ సంబంధాలు, సామాజిక గౌరవం కూడా మెరుగుపడతాయి. ఆప్తులను, బంధువులను కోల్పోయి ఒంటరి అయిన వారికి తిరిగి బంధుమిత్రుల ఆదరణ లభిస్తుంది. ధనం పోగొట్టుకున్న వారికి ధనం లభిస్తుంది. సమాజంలో పేరు ప్రఖ్యాతులు లేనివారికి కీర్తి, గౌరవ మర్యాదలు ('ప్రతిష్ఠ') కలుగుతాయి. మనిషికి కావలసిన అన్ని రకాల సామాజిక, ఆర్థిక అవసరాలను ఈ స్తోత్రం తీరుస్తుందని స్పష్టం చేయబడింది.
సర్వమంగలదం స్తోత్రం శోకసంతాపనాశనం .
హర్షానందకరం శశ్వద్ధర్మమోక్షసుహృత్ప్రదం ..
'ఈ స్తోత్రం సకల శుభాలను ఇస్తుంది, శోకాన్ని, సంతాపాలను నశింపజేస్తుంది. ఎల్లప్పుడూ సంతోషాన్ని, ఆనందాన్ని కలిగిస్తుంది మరియు ధర్మాన్ని, మోక్షాన్ని ప్రసాదించే మంచి మిత్రుని వంటిది'.
ఇది ఫలశ్రుతికి ముగింపు శ్లోకం. ఈ స్తోత్రం యొక్క సమగ్ర ప్రయోజనాన్ని ఇది వివరిస్తుంది. ఇది కేవలం కోరికలు తీర్చడమే కాదు, 'సర్వమంగలదం' - అంటే అన్ని రకాల శుభాలను ప్రసాదిస్తుంది. ప్రతికూలతలైన శోకం, సంతాపం వంటివాటిని నాశనం చేస్తుంది. అనుకూలతలైన సంతోషం, ఆనందం కలిగిస్తుంది. అన్నిటికంటే ముఖ్యంగా, ఇది 'ధర్మమోక్షసుహృత్ప్రదం' - అంటే పురుషార్థాలైన ధర్మం, మోక్షాలను సాధించడంలో ఒక మంచి స్నేహితుని వలె సహాయపడుతుంది. అనగా ఈ స్తోత్రం ఇహలోక సుఖాలతో పాటు, పారమార్థిక ఉన్నతికి, అంతిమంగా ముక్తికి కూడా మార్గం చూపుతుందని దీని గూఢార్థం.
క్షమస్వ భగవత్యంబ క్షమాశీలే పరాత్పరే .
శుద్ధసత్త్వస్వరూపే చ కోపాదిపరివర్జితే ..
ఉపమే సర్వసాధ్వీనాం దేవీనాం దేవపూజితే .
త్వయా వినా జగత్సర్వం మృతతుల్యం చ నిష్ఫలం ..
సర్వసంపత్స్వరూపా త్వం సర్వేషాం సర్వరూపిణీ .
రాసేశ్వర్యధిదేవీ త్వం త్వత్కలాః సర్వయోషితః ..
కైలాసే పార్వతీ త్వం చ క్షీరోదే సింధుకన్యకా .
స్వర్గే చ స్వర్గలక్ష్మీస్త్వం మర్త్యలక్ష్మీశ్చ భూతలే ..
వైకుంఠే చ మహాలక్ష్మీర్దేవదేవీ సరస్వతీ .
గంగా చ తులసీ త్వం చ సావిత్రీ బ్రహ్మాలోకతః ..
కృష్ణప్రాణాధిదేవీ త్వం గోలోకే రాధికా స్వయం .
రాసే రాసేశ్వరీ త్వం చ వృందావనవనే వనే ..
కృష్ణా ప్రియా త్వం భాండీరే చంద్రా చందనకాననే .
విరజా చంపకవనే శతశృంగే చ సుందరీ ..
పద్మావతీ పద్మవనే మాలతీ మాలతీవనే .
కుందదంతీ కుందవనే సుశీలా కేతకీవనే ..
కదంబమాలా త్వం దేవీ కదంబకాననేఽపి చ .
రాజలక్ష్మీ రాజగేహే గృహలక్ష్మీగృహే గృహే ..
ఇత్యుక్త్వా దేవతాః సర్వా మునయో మనవస్తథా .
రూరూదుర్నమ్రవదనాః శుష్కకంఠోష్ఠ తాలుకాః ..
ఇతి లక్ష్మీస్తవం పుణ్యం సర్వదేవైః కృతం శుభం .
యః పఠేత్ప్రాతరూత్థాయ స వై సర్వై లభేద్ ధ్రువం ..
అభార్యో లభతే భార్యాం వినీతాం సుసుతాం సతీం .
సుశీలాం సుందరీం రమ్యామతిసుప్రియవాదినీం ..
పుత్రపౌత్రవతీం శుద్ధాం కులజాం కోమలాం వరాం .
అపుత్రో లభతే పుత్రం వైష్ణవం చిరజీవినం ..
పరమైశ్వర్యయుక్తం చ విద్యావంతం యశస్వినం .
భ్రష్టరాజ్యో లభేద్రాజ్యం భ్రష్టశ్రీర్లభతే శ్రియం ..
హతబంధుర్లభేద్బంధుం ధనభ్రష్టో ధనం లభేత్ .
కీర్తిహీనో లభేత్కీర్తిం ప్రతిష్ఠాం చ లభేద్ ధ్రువం ..
సర్వమంగలదం స్తోత్రం శోకసంతాపనాశనం .
హర్షానందకరం శశ్వద్ధర్మమోక్షసుహృత్ప్రదం ..
Other stotras
