கல்யாணவ்ருஷ்டிபிரிவாம்ருதபூரிதாபி-
ர்லக்ஷ்மீஸ்வயம்வரணமங்கலதீபிகாபி: |
ஸேவாபிரம்ப தவ பாதஸரோஜமூலே
நாகாரி கிம் மநஸி பாக்யவதாம் ஜநாநாம் ||
இந்தக் கவிதை ஆழமான பக்தியுடன் தொடங்குகிறது. கவிஞர் இறைவியிடம் நேரடியாகப் பேசுகிறார். அவளது அருள் அமுதமாகப் பொழிகிறது. இது ஒரு முடிவற்ற மழையாகும். இதனால் பெரிய அதிர்ஷ்டம் கிடைக்கிறது. எங்கும் மங்கள விளக்குகள் ஒளிர்கின்றன. மகாலட்சுமி தானே இப்படிப்பட்ட பக்தர்களைத் தேர்ந்தெடுக்கிறாள். அவர்கள் மகிழ்ச்சியாக அன்னையின் பாதங்களில் சேவை செய்கிறார்கள். அவர்களின் மனம் மிகுந்த அமைதியால் நிறைகிறது. இந்த உண்மையான பக்தியால் முடியாதது எதுவுமில்லை. மனிதனின் ஒவ்வொரு விருப்பத்தையும் இது நிறைவேற்றுகிறது. அதிர்ஷ்டசாலிகள் இந்த அருளை உணர்கிறார்கள். உண்மையான சரணாகதி மனதை முழுமையாக நிரப்புகிறது. உலக ஆசைகள் இங்கே காணாமல் போகின்றன. உள்ளத்தின் முழுமை வெளியிலும் செல்வத்தை உருவாக்குகிறது. தூய்மையான பக்தியே மிக உயர்ந்த செல்வம்.
ஏதாவதேவ ஜநநி ஸ்ப்ருஹணீமாஸ்தே
த்வத்வந்தநேஷு ஸலிலஸ்தகிதே ச நேத்ரே |
ஸாந்நித்யமுத்யதருணாயுதஸோதரஸ்ய
த்வத்விக்ரஹஸ்ய ஸுதயா பரயா ப்லுதஸ்ய ||
இங்கே பக்தரின் ஆசை மிகவும் சிறியது. அவர் ஒரு தூய்மையான மனதையே விரும்புகிறார். ஆனந்தக் கண்ணீர் தாராளமாகப் பெருக வேண்டும். உண்மையான வழிபாட்டில் இது தானாகவே நடக்கும். அவர் அன்னையின் ஒளியான உருவத்தைக் காணத் தவிக்கிறார். அவளது உருவம் மிகவும் பிரகாசமானது. பத்தாயிரம் சூரியன்களைப் போல அது ஒளிர்கிறது. ஆனாலும் அது அமுதம் போலக் குளிர்ச்சியானது. தேவியிடமிருந்து எப்போதும் முடிவற்ற அருள் வெளிப்படுகிறது. இந்த தெய்வீக தரிசனம் மிகவும் விரும்பப்படுகிறது. அவளது ஒளி எல்லாவற்றையும் முற்றிலுமாக மாற்றுகிறது. ஒரு உண்மையான பக்தர் வேறு எதையும் கேட்பதில்லை. உலக இலக்குகள் இங்கு மிகவும் சிறியதாகத் தெரிகின்றன. இதயம் இறைவனின் இருப்பை மட்டுமே நாடுகிறது. உண்மையான ஏக்கம் இறைவனை மிக நெருக்கமாக்குகிறது. தூய்மையான கண்ணீர் பழைய அகங்காரத்தை முழுமையாகக் கழுவுகிறது.
ஈசத்வநாமகலுஷா: கதி வா ந ஸந்தி
ப்ரம்ஹாதய: ப்ரதிபவம் ப்ரலயாபிபூதா: |
ஏக: ஸ ஏவ ஜநநி ஸ்திரஸித்திராஸ்தே
ய: பாதயோஸ்தவ ஸக்ருத் ப்ரணதிம் கரோதி ||
இங்கு சொல்லப்படும் பெரிய வேறுபாட்டைக் கவனியுங்கள். பெரிய தெய்வங்கள் உயர்ந்த பதவிகளை வைத்துள்ளனர். பிரம்மா போன்றவர்கள் உலகங்களை ஆள்கிறார்கள். ஆனால் அவர்களின் சக்தி நிரந்தரமானது அல்ல. அவர்கள் அனைவரும் பெரிய அழிவை எதிர்கொள்கிறார்கள். காலச் சக்கரம் அவர்களின் உலகங்களை அழிக்கிறது. அவர்களின் உயர்ந்த நிலையும் ஒரு நாள் முடிவடையும். பெரிய பதவிகளில் அகங்காரத்தின் கறைகள் இருக்கும். அன்னையின் பக்தன் மட்டுமே எப்போதும் பாதுகாப்பாக நிற்கிறான். ஒருமுறை வணங்குவது உண்மையான நிலைத்தன்மையைத் தருகிறது. தேவியின் அருளால் இந்தப் பாதுகாப்பான நிலை கிடைக்கிறது. சரணாகதி பிரபஞ்சத்தின் கடுமையான விதிகளைத் தாண்டிவிடுகிறது. உலக அதிகாரங்கள் வெறும் மாயை மட்டுமே. உண்மையான பாதுகாப்பு அன்னையின் பாதங்களில் உள்ளது. ஆழமான சரணாகதி காலத்தை முற்றிலுமாக வெல்கிறது. இறைவனின் அருளால் மனிதன் அழியாத நிலையை அடைகிறான்.
லப்த்வா ஸக்ருத் த்ரிபுரஸுந்தரி தாவகீநம்
காருண்யகந்தலிதகாந்திபரம் கடாக்ஷம் |
கந்தர்பகோடிஸுபகாஸ்த்வயி பக்திபாஜ:
ஸம்மோஹயந்தி தருணீர்புவநத்ரயேऽபி ||
இறைவியின் அருள் மிக ஆழமான மாற்றத்தைக் கொண்டுவருகிறது. அன்னை மிகக் கருணையுடன் ஒரு பார்வை பார்க்கிறாள். அவளது ஒரு கணப் பார்வையே போதுமானது. இந்தப் பார்வை முழுமையான அன்பால் நிரம்பியுள்ளது. இது நேரடியாக பக்தரின் இதயத்தைத் தொடுகிறது. பக்தர் உடனடியாக உள்ளே முழுமையாக மாறிவிடுகிறார். அவர் மன்மதனை விடவும் அழகாகி விடுகிறார். கோடிக்கணக்கான மன்மதர்கள் கூட அவருக்கு இணையாக மாட்டார்கள். அவர் மூன்று உலகங்களையும் எளிதாக ஈர்க்கிறார். இந்த அழகு வெறும் உடலைச் சார்ந்தது அல்ல. இது ஒரு ஆழமான ஆன்மீக ஒளியாகும். தூய்மையான பக்தி உள்ளே ஒரு அற்புதமான ஈர்ப்பை உருவாக்குகிறது. மனம் மிகவும் இனிமையாக மாறிவிடுகிறது. மக்கள் இயல்பாகவே அவரை நோக்கி ஈர்க்கப்படுகிறார்கள். இறைவனின் அன்பு மனித வாழ்க்கையை அழகாக்குகிறது.
ஹ்ரீங்காரமேவ தவ நாம க்ருணந்தி வேதா
மாதஸ்த்ரிகோணநிலயே த்ரிபுரே த்ரிநேத்ரே |
த்வத்ஸம்ஸ்ம்ருதௌ யமபடாபிபவம் விஹாய
தீவ்யந்தி நந்தநவநே ஸஹ லோகபாலை: ||
முந்தைய கருத்துக்களுக்குப் பிறகு, இப்போது ஒலிகளின் ரகசியம் வெளிப்படுகிறது. எல்லா வேதங்களும் ஒரு குறிப்பிட்ட ஒலியைப் பாடுகின்றன. அவை உன்னை ஒரு பீஜ-மந்திரத்தால் அழைக்கின்றன. அந்தப் புனிதமான ஒலி 'ஹ்ரீம்' என்பதாகும். இதுவே தேவியின் உண்மையான பெயராகும். நீ ஒரு முக்கோணத்தின் மையத்தில் வசிக்கிறாய். உனக்கு மூன்று தெய்வீகமான கண்கள் உள்ளன. நீ மூன்று பெரிய நகரங்களை ஆள்கிறாய். உன்னை நினைப்பது எல்லா பயங்களையும் நீக்குகிறது. பக்தர்களுக்கு மரண தேவனின் பயம் இல்லை. எமதூதர்களால் அவர்களைத் தொடக் கூட முடியாது. அவர்கள் அனைத்து இருண்ட உலகங்களிலிருந்தும் தப்பிக்கிறார்கள். அவர்கள் சொர்க்கத்தின் அழகான தோட்டங்களில் விளையாடுகிறார்கள். ஒரு புனிதமான ஒலியில் பிரபஞ்சத்தின் சக்தி உள்ளது. உண்மையான வழிபாடு மனிதனின் ஆன்மாவை இறைவனோடு இணைக்கிறது. ஆன்மீக ஒலி மிக உயர்ந்த விடுதலையைத் தருகிறது.
ஹந்து புராதிகலம் பரிபீயமாந:
க்ரூர: கதம் ந பவிதா கரலஸ்ய வேக: |
நாச்வாஸநாய யதி மாதரிதம் தவார்தம்
தேஹஸ்ய சச்வதம்ருதாப்லுதசீதலஸ்ய ||
இந்த வரிகளில் விஷம் ஏன் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது? சிவபெருமான் ஒரு மிகவும் ஆபத்தான விஷத்தைக் குடித்தார். அந்த விஷம் மிகவும் கொடூரமானதும் வேகமானதும் ஆகும். அது அவரது தொண்டையிலேயே எரிந்து கொண்டிருந்தது. அந்த விஷம் முழு உலகையும் அழிக்கக் கூடியது. அப்படியிருந்தும் சிவனுக்கு ஏன் எந்தத் தீங்கும் ஏற்படவில்லை? தேவியே இதற்கு நேரடியான பதிலை அளிக்கிறார். அவள் சிவனின் உடலில் ஒரு பாதியாக இருக்கிறாள். அவளது அந்தப் பாதி எப்போதும் குளிர்ச்சியானது. அது குளிர்ந்த அமுதத்தில் தொடர்ந்து மூழ்கியுள்ளது. தேவியின் குளிர்ந்த குணம் விஷத்தின் நெருப்பை அணைக்கிறது. பெண் ஆற்றல் எப்போதும் ஆண் ஆற்றலைச் சமநிலைப்படுத்துகிறது. தேவியின் கருணை கொடிய விஷயங்களையும் குணமாக்குகிறது. அன்பு ஒவ்வொரு கடுமையான சக்தியையும் அழித்து அமைதியாக்குகிறது. சரியான சமநிலையே பிரபஞ்சத்தில் ஆழமான அமைதியைக் கொண்டுவருகிறது.
ஸர்வக்ஞதாம் ஸதஸி வாக்படுதாம் ப்ரஸூதே
தேவி த்வதங்க்ரிஸரஸீருஹயோ: ப்ரணாம: |
கிஞ்ச ஸ்புரந்மகுடமுஜ்ஜ்வலமாதபத்ரம்
த்வே சாமரே ச மஹதீம் வஸுதாம் ததாதி ||
பகவதியின் பாதங்களில் தலை வணங்குவதால் பல பரிசுகள் கிடைக்கின்றன. பக்தருக்கு முழுமையான மற்றும் உண்மையான அறிவு கிடைக்கிறது. அவர் மிகவும் திறமையாகப் பேசுகிறார். அவரது வார்த்தைகள் ஞானிகளின் சபையில் பிரகாசிக்கின்றன. வெளி உலகத்தின் சக்தியும் அவருக்குக் கிடைக்கிறது. அவர் ஒரு பிரகாசமான கிரீடத்தை அணிகிறார். ஒரு அரச குடை அவரது தலையின் மீது நிழல்தருகிறது. அவருக்கு இரண்டு பக்கமும் அரச சாமரங்கள் வீசப்படுகின்றன. அவர் இந்தப் பெரிய பூமியையே ஆட்சி செய்கிறார். உள்ளத்தின் அறிவும் வெளியின் சக்தியும் ஒன்றாக இணைகின்றன. உண்மையான பக்தி இவை இரண்டையும் கேட்காமலேயே தருகிறது. தேவி தானே தன் பக்தரின் முழுப் பொறுப்பையும் ஏற்கிறாள். ஞானமே மனிதனின் உண்மையான மணிமகுடம் ஆகும். முழுமையான சரணாகதி ஒரு சாதாரண மனிதனை அரசனாக்குகிறது. வெளிப்புற ராஜ்யங்கள் வெறும் கூடுதல் பரிசுகள் மட்டுமே.
கல்பத்ருமைரபிமதப்ரதிபாதநேஷு
காருண்யவாரிதிபிரம்ப பவத்கடாக்ஷை: |
ஆலோகய த்ரிபுரஸுந்தரி மாமநாதம்
த்வய்யைவ பக்திபரிதம் த்வயி பத்தத்ருஷ்ணம் ||
கவிஞரின் இந்த ஆழமான வேண்டுதலைக் கவனமாகப் பாருங்கள். அவர் தேவியை மிகவும் அழகானவள் என்று அழைக்கிறார். அவர் தன்னை ஒரு ஆதரவற்ற அனாதையாகக் கருதுகிறார். அவனது இதயம் முழுமையான பக்தியால் நிரம்பியுள்ளது. அவனது ஆசைகள் அனைத்தும் தேவியோடு மட்டுமே இணைந்துள்ளன. அவர் அவளது கருணையான பார்வைக்காகப் பிச்சை கேட்கிறார். தேவியின் கண்கள் கருணையின் பெரிய கடல். அவளது பார்வை எல்லா நல்ல விருப்பங்களையும் நிறைவேற்றுகிறது. இது ஒரு கற்பக மரத்தைப் போலச் செயல்படுகிறது. ஒரே ஒரு பார்வை முழு வாழ்க்கையையும் மாற்றுகிறது. ஒரு அனாதைக்கு மிகச் சிறந்த பெற்றோர் கிடைக்கிறார்கள். இறைவனையே முழுமையாகச் சார்ந்திருப்பது ஒரு பெரிய பலம். வெறும் பாத்திரத்தில் அருள் மிக வேகமாக நிறைகிறது. நம்பிக்கை ஒரு அனாதையை அரசனாக்க முடியும். அவளது மென்மையான பார்வை எல்லாப் பழைய காயங்களையும் ஆற்றுகிறது.
அந்தேதரேஷ்வபி மநாம்ஸி நிதாய சாந்யே
பக்திம் வஹந்தி கில பாமரதைவதேஷு |
த்வாமேவ தேவி மநஸா ஸமநுஸ்மராமி
த்வாமேவ நௌமி சரணம் ஜநநி த்வமேவ ||
உண்மையான தியானம் முழுமையான மற்றும் பிரிக்க முடியாத விசுவாசத்தைக் கோருகிறது. பலர் சிறிய தெய்வங்களை வழிபடுகிறார்கள். அவர்கள் சிறிய மற்றும் உலகளாவிய விஷயங்களைக் கேட்கிறார்கள். அவர்களின் மனம் பல வெவ்வேறு திசைகளில் அலைகிறது. அவர்கள் விரைவில் முடியும் விஷயங்களுக்காகப் பிரார்த்தனை செய்கிறார்கள். கவிஞர் இந்தத் தவறான பாதையை முழுமையாக விட்டுவிடுகிறார். அவர் பகவதியை மட்டுமே நினைவில் கொள்கிறார். அவர் அவளை எப்போதும் தன் மனதில் வைத்திருக்கிறார். அவர் அவளுக்கு முன் மட்டுமே தன் தலையை வணங்குகிறார். தேவி மட்டுமே அவனது ஒரே உண்மையான தஞ்சம். ஒரே இடத்தில் கவனம் செலுத்துவது பெரிய முடிவுகளைத் தருகிறது. சிறிய இலக்குகள் மனிதனின் ஆன்மாவைத் திசை திருப்புகின்றன. மிக உயர்ந்த சத்தியத்திற்கு முழுமையான கவனம் தேவை. முழுமையாகச் சரணடைவதே மிகப்பெரிய சுதந்திரம்.
லக்ஷ்யேஷு ஸத்ஸ்வபி கடாக்ஷநிரீக்ஷணாநா-
மாலோகய த்ரிபுரஸுந்தரி மாம் கதாசித் |
நூநம் மயா து ஸத்ருச: கருணைகபாத்ரம்
ஜாதோ ஜநிஷ்யதி ஜநோ ந ச ஜாயதே வா ||
சரணாகதியின் கருத்தை மேலும் விரிவுபடுத்தி கவிஞர் வேண்டுகிறார். தேவிக்கு எண்ணற்ற சிறந்த மற்றும் உண்மையான பக்தர்கள் உள்ளனர். பல நல்ல மக்கள் அவளது அருளைப் பெற விரும்புகிறார்கள். அவர்கள் கருணை பெற முழுத் தகுதியுடையவர்கள். இருந்தும் கவிஞர் ஒரு சிறப்பான கோரிக்கையை வைக்கிறார். அவர் தேவியைத் தன் பக்கம் பார்க்கச் சொல்கிறார். அவர் தன்னை உள்ளூர மிகவும் ஏழை என்று கூறுகிறார். வேறு யாருக்கும் அவளது தயவு இவ்வளவு தேவையில்லை. இப்படிப்பட்ட தகுதியற்ற மனிதன் இதற்கு முன் பிறந்ததில்லை. எதிர்காலத்திலும் இப்படிப்பட்ட மனிதன் பிறக்கப் போவதில்லை. அவர் மிகவும் காலியான மற்றும் பலவீனமான பாத்திரம். இது ஒரு மிகவும் அழகான ஆன்மீகப் பணிவு ஆகும். காலியான இடத்திற்கே அருள் மிக வேகமாகச் செல்லும். தன் குறைகளை ஒப்புக்கொள்வதே மிகப் பெரிய பலம்.
ஹ்ரீம் ஹ்ரீமிதி ப்ரதிதிநம் ஜபதாம் தவாக்யாம்
கிந்நாம துர்லபமிஹ த்ரிபுராதிவாஸே |
மாலாகிரீடமதவாரணமாநநீயா
தாந் ஸேவதேவ ஸுமதீ: ஸ்வயமேவ லக்ஷ்மீ: ||
தொடர்ந்து தினமும் செய்யப்படும் பயிற்சியால் என்ன நடக்கும்? உண்மையான பக்தர்கள் புனிதமான 'ஹ்ரீம்' மந்திரத்தை உச்சரிக்கிறார்கள். அவர்கள் இதை ஒவ்வொரு நாளும் திரும்பத் திரும்பச் சொல்கிறார்கள். பகவதி மூன்று பெரிய நகரங்களில் வாழ்கிறாள். இந்தச் சாதகர்களுக்கு எதுவுமே கடினமானதல்ல. ஒவ்வொரு அரிய பொருளும் மிக எளிதாகக் கிடைத்துவிடுகிறது. செல்வத்தின் தெய்வம் தானே அவர்களைக் காண வருகிறாள். லட்சுமி மகிழ்ச்சியுடன் அவர்களுக்குச் சேவை செய்கிறாள். அவள் மாலைகளையும் பிரகாசமான கிரீடங்களையும் கொண்டு வருகிறாள். அவள் பெரிய மற்றும் அரச யானைகளையும் கொண்டு வருகிறாள். தொடர்ச்சியான பயிற்சி உள்ளே ஒரு பெரிய சக்தியை உருவாக்குகிறது. ஒரு சிறிய எழுத்தில் பிரபஞ்சத்தின் ரகசியம் உள்ளது. தினசரி ஒழுக்கம் மிகப் பெரிய வெகுமதிகளை அளிக்கிறது. உலகின் அனைத்துச் செல்வங்களும் இறைவனின் பக்தனைத் தேடி ஓடிவருகின்றன.
ஸம்பத்கராணி ஸகலேந்த்ரியநந்தநாநி
ஸாம்ராஜ்யதாநநிரதாநி ஸரோருஹாக்ஷி |
த்வத்வந்தநாநி துரிதாஹரணோத்யதாநி
மாமேவ மாதரநிசம் கலயந்து நாந்யம் ||
இந்த வரிகள் முன்பு கிடைத்த எல்லா ஆசீர்வாதங்களின் சுருக்கத்தைக் கூறுகின்றன. பகவதியின் கண்கள் தாமரை மலரைப் போன்ற அழகியவை. அவளுக்கு முன் வணங்குவது நிறைய செல்வத்தைத் தருகிறது. இந்தச் செயல் எல்லா இந்திரியங்களுக்கும் பெரும் மகிழ்ச்சியைத் தருகிறது. இது மிகப்பெரிய மற்றும் அரச சாம்ராஜ்யங்களைத் தருகிறது. மிக முக்கியமாக, இது எல்லாப் பாவங்களையும் முற்றிலுமாக அழிக்கிறது. உண்மையான வழிபாடு பழைய தீய கர்மங்களை முழுமையாகக் கழுவுகிறது. கவிஞர் இங்கே ஒரு மிகச் சிறப்பான விருப்பத்தை வைக்கிறார். அவர் எப்போதும் தேவியின் முன் வணங்கவே விரும்புகிறார். அவர் இரவும் பகலும் இதை மட்டுமே செய்ய விரும்புகிறார். அவருக்கு உலகத்தின் வேறு எந்த வேலையும் தேவையில்லை. இறைவனோடு எப்போதும் இணைந்திருப்பதே உண்மையான இலக்கு. தொடர்ந்து செய்யப்படும் பக்தியே ஒரு மிகப் பெரிய சாம்ராஜ்யம்.
கல்போபஸம்ஹ்ருதிஷு கல்பிததாண்டவஸ்ய
தேவஸ்ய கண்டபரசோ: பரபைரவஸ்ய |
பாசாங்குசைக்ஷவசராஸநபுஷ்பபாணா
ஸா ஸாக்ஷிணீ விஜயதே தவ மூர்த்திரேகா ||
இப்போது ஒரு மிகப்பிரம்மாண்டமான பிரபஞ்சக் காட்சி கண்முன் விரிகிறது. காலத்தின் பெரிய சுழற்சி இறுதியில் கண்டிப்பாக முடிவடைகிறது. மகாபிரளயம் எல்லாவற்றையும் முற்றிலுமாக அழித்துவிடுகிறது. சிவபெருமான் தனது பயங்கரமான நடனத்தைத் தொடங்குகிறார். அவர் கையில் உடைந்த கோடரியை வைத்துள்ளார். அவர் மிகவும் அச்சமூட்டும் வடிவத்தை எடுக்கிறார். ஆனாலும் ஒரு வடிவம் மட்டும் முற்றிலும் பாதுகாப்பாக இருக்கிறது. பகவதி இதையெல்லாம் அமைதியாகப் பார்த்துக் கொண்டிருக்கிறாள். அவள் ஒரு அமைதியான சாட்சியாக நிற்கிறாள். அவள் கையில் இனிமையான கரும்பு வில் உள்ளது. அவள் மென்மையான மலர் அம்புகளை வைத்திருக்கிறாள். அழிவுக்குப் பிறகும் தேவி முற்றிலும் அமைதியாக இருக்கிறாள். அமைதியான சாட்சி எல்லாச் செயல்களுக்கும் அப்பாற்பட்டது. எல்லாம் அழியும்போது அன்பு மட்டுமே எஞ்சியிருக்கும். தேவியின் வடிவம் மட்டுமே எப்போதும் வெற்றியுடன் நிற்கிறது.
லக்நம் ஸதா பவது மாதரிதம் தவார்தம்
தேஜ:பரம் பஹுலகுங்குமபங்கசோணம் |
பாஸ்வத்கிரீடமம்ருதாம்சுகலாவதம்ஸம்
மத்யே த்ரிகோணநிலயம் பரமாம்ருதார்த்ரம் ||
இந்த விவரணைகள் முழுமையாக உள்ளார்ந்த தியானத்தைக் காட்டுகின்றன. கவிஞர் ஒரு மிகத் தீவிரமான ஒளியைக் கற்பனை செய்கிறார். இந்த ஒளி மிகவும் அடர்த்தியான சிவப்பு நிறத்தில் உள்ளது. இது ஈரமான மற்றும் அடர்த்தியான குங்குமம் போல் காணப்படுகிறது. தேவி மிகவும் பிரகாசமான ஒரு கிரீடத்தை அணிந்துள்ளாள். அதில் ஒரு குளிர்ந்த அரை நிலவு உள்ளது. அவள் நடுவில் உள்ள முக்கோணத்தில் அமர்ந்திருக்கிறாள். அவள் முழுமையாகத் தூய்மையான அமுதத்தில் நனைந்துள்ளாள். கவிஞர் இந்த வடிவத்தைத் தனக்குள் நிரந்தரமாக விரும்புகிறார். இது தன் உள்ளேயே இருக்க வேண்டும் என்று பிரார்த்திக்கிறார். அவர் இதை எப்போதும் தன் இதயத்தில் நிலைநிறுத்த விரும்புகிறார். மனதில் உருவத்தை உருவாக்குவது அலைபாயும் மனதை அமைதியாக்குகிறது. சிவப்பு நிறம் பிரபஞ்சத்தை உருவாக்கும் சக்தியைக் குறிக்கிறது. தூய்மையான ஒளி இந்த உடலை முழுமையாகச் சுத்தப்படுத்துகிறது.
ஹ்ரீங்காரமேவ தவ நாம ததேவ ரூபம்
த்வந்நாம துர்லபமிஹ த்ரிபுரே க்ருணந்தி |
த்வத்தேஜஸா பரிணதம் வியதாதிபூதம்
ஸௌக்யம் தநோதி ஸரஸீருஹஸம்பவாதே: ||
ஒலியையும் உருவத்தையும் இணைக்கும் மிக ஆழமான உண்மை இங்கே கூறப்படுகிறது. 'ஹ்ரீம்' என்ற புனித எழுத்தே தேவியின் உண்மையான பெயர். இதுவே அவளது உண்மையான பௌதிக வடிவமுமாகும். பெயரும் உருவமும் முற்றிலும் ஒன்றே ஆகும். மிகவும் அரிதான மற்றும் தூய்மையான ஆன்மாக்கள் இந்தப் பெயரைப் பாடுகின்றன. தேவி ஒரு தூய்மையான மற்றும் முடிவற்ற பிரபஞ்ச ஒளி. அவளது இந்த ஒளி முழுப் பிரபஞ்சமாக மாறுகிறது. இது விண்வெளி மற்றும் பிற அனைத்துப் பொருட்களையும் உருவாக்குகிறது. இது இந்த முழுமையான பரந்த பௌதிக உலகத்தைப் படைக்கிறது. இந்த அழகான உலகம் அனைவருக்கும் மிகுந்த மகிழ்ச்சியைத் தருகிறது. பெரிய தேவர்கள் கூட இந்த மகிழ்ச்சியை ஆழமாக உணர்கிறார்கள். இறைவன் ஒலியாகவும் அதேசமயம் பொருளாகவும் இருக்கிறான். பௌதிக உலகம் என்பது வெறும் தூய தெய்வீக ஒளி மட்டுமே. நாம் பார்ப்பதெல்லாம் வெறும் பகவதி மட்டுமே. இந்த உண்மையை அறிவதே மிகப்பெரிய பேரின்பம்.
கல்யாணவ்ருʼஷ்டி-
பிரிவாம்ருʼதபூரிதாபி-
ர்லக்ஷ்மீஸ்வயம்ʼ-
வரணமங்கலதீபிகாபி꞉.
ஸேவாபிரம்ப தவ பாதஸரோஜமூலே
நாகாரி கிம்ʼ மனஸி பாக்யவதாம்ʼ ஜனானாம்.
ஏதாவதேவ ஜனனி ஸ்ப்ருʼஹணீமாஸ்தே
த்வத்வந்தனேஷு ஸலிலஸ்தகிதே ச நேத்ரே.
ஸாந்நித்யமுத்ய-
தருணாயுதஸோதரஸ்ய
த்வத்விக்ரஹஸ்ய ஸுதயா பரயா ப்லுதஸ்ய.
ஈஶத்வநாமகலுஷா꞉ கதி வா ந ஸந்தி
ப்ரஹ்மாதய꞉ ப்ரதிபவம்ʼ ப்ரலயாபிபூதா꞉|
ஏக꞉ ஸ ஏவ ஜனனி ஸ்திரஸித்திராஸ்தே
ய꞉ பாதயோஸ்தவ ஸக்ருʼத் ப்ரணதிம்ʼ கரோதி|
லப்த்வா ஸக்ருʼத் த்ரிபுரஸுந்தரி தாவகீனம்ʼ
காருண்யகந்தலிதகாந்திபரம்ʼ கடாக்ஷம்|
கந்தர்பகோடிஸுபகாஸ்த்வயி பக்திபாஜ꞉
ஸம்மோஹயந்தி தருணீர்புவனத்ரயே(அ)பி|
ஹ்ரீங்காரமேவ தவ நாம க்ருʼணந்தி வேதா
மாதஸ்த்ரிகோணநிலயே த்ரிபுரே த்ரிநேத்ரே|
த்வத்ஸம்ʼஸ்ம்ருʼதௌ யமபடாபிபவம்ʼ விஹாய
தீவ்யந்தி நந்தனவனே ஸஹ லோகபாலை꞉|
ஹந்து புராமதிகலம்ʼ பரிபீயமான꞉
க்ரூர꞉ கதம்ʼ ந பவிதா கரலஸ்ய வேக꞉|
நாஶ்வாஸனாய யதி மாதரிதம்ʼ தவார்தம்ʼ
தேஹஸ்ய ஶஶ்வதம்ருʼதாப்லுதஶீதலஸ்ய|
ஸர்வஜ்ஞதாம்ʼ ஸதஸி வாக்படுதாம்ʼ ப்ரஸூதே
தேவி த்வதங்க்ரிஸரஸீருஹயோ꞉ ப்ரணாம꞉.
கிஞ்ச ஸ்புரன்மகுட-
முஜ்ஜ்வலமாதபத்ரம்ʼ
த்வே சாமரே ச மஹதீம்ʼ வஸுதாம்ʼ ததாதி.
கல்பத்ருமைரபிமத-
ப்ரதிபாதனேஷு
காருண்யவாரிதிபிரம்ப பவத்கடாக்ஷை꞉.
ஆலோகய த்ரிபுரஸுந்தரி மாமநாதம்ʼ
த்வய்யைவ பக்திபரிதம்ʼ த்வயி பத்தத்ருʼஷ்ணம்.
அந்தேதரேஷ்வபி மனாம்ʼஸி நிதாய சான்யே
பக்திம்ʼ வஹந்தி கில பாமரதைவதேஷு.
த்வாமேவ தேவி மனஸா ஸமனுஸ்மராமி
த்வாமேவ நௌமி ஶரணம்ʼ ஜனனி த்வமேவ.
லக்ஷ்யேஷு ஸத்ஸ்வபி கடாக்ஷநிரீக்ஷணானா-
மாலோகய த்ரிபுரஸுந்தரி மாம்ʼ கதாசித்.
நூனம்ʼ மயா து ஸத்ருʼஶ꞉ கருணைகபாத்ரம்ʼ
ஜாதோ ஜநிஷ்யதி ஜனோ ந ச ஜாயதே வா.
ஹ்ரீம்ʼ ஹ்ரீமிதி ப்ரதிதினம்ʼ ஜபதாம்ʼ தவாக்யாம்ʼ
கிந்நாம துர்லபமிஹ த்ரிபுராதிவாஸே.
மாலாகிரீடமதவாரணமானனீயா
தான் ஸேவதேவ ஸுமதீ꞉ ஸ்வயமேவ லக்ஷ்மீ꞉.
ஸம்பத்கராணி ஸகலேந்த்ரியநந்தனானி
ஸாம்ராஜ்யதானநிரதானி ஸரோருஹாக்ஷி.
த்வத்வந்தனானி துரிதாஹரணோத்யதானி.
மாமேவ மானரநிஶம்ʼ கலயந்து நான்யம்.
கல்போபஸம்ʼஹ்ருʼதிஷு கல்பிததாண்டவஸ்ய
தேவஸ்ய கண்டபரஶோ꞉ பரபைரவஸ்ய.
பாஶாங்குஶைக்ஷவ-
ஶராஸனபுஷ்பபாணா
ஸா ஸாக்ஷிணீ விஜயதே தவ மூர்திரேகா.
லக்னம்ʼ ஸதா பவது மாதரிதம்ʼ தவார்தம்ʼ
தேஜ꞉பரம்ʼ பஹுலகுங்குமபங்கஶோணம்.
பாஸ்வத்கிரீடம-
ம்ருʼதாம்ʼஶுகலாவதம்ʼஸம்ʼ
மத்யே த்ரிகோணநிலயம்ʼ பரமாம்ருʼதார்த்ரம்.
ஹ்ரீங்காரமேவ தவ நாம ததேவ ரூபம்ʼ
த்வந்நாம துர்லபமிஹ த்ரிபுரே க்ருʼணந்தி.
த்வத்தேஜஸா பரிணதம்ʼ வியதாதிபூதம்ʼ
ஸௌக்யம்ʼ தனோதி ஸரஸீருஹஸம்பவாதே꞉.