ശ്രീനൃസിംഹ സ്തോത്രം

ജയ ജയ ഭയഹാരിൻ ഭക്തചിത്താബ്ജചാരിൻ
ജയ ജയ നയചാരിൻ ദൃപ്തമത്താരിമാരിൻ ।
ജയ ജയ ജയശാലിൻ പാഹി നഃ ശൂരസിംഹ
ജയ ജയ ദയയാർദ്ര ത്രാഹി നഃ ശ്രീനൃസിംഹ ॥ ൧॥

ഭയത്തെ ഇല്ലാതാക്കുന്നവനേ, ഭക്തരുടെ ഹൃദയമാകുന്ന താമരയിൽ സഞ്ചരിക്കുന്നവനേ, അങ്ങേക്ക് ജയം. നീതിയുടെ മാർഗ്ഗത്തിൽ ചരിക്കുന്നവനേ, അഹങ്കാരികളും മത്തരുമായ ശത്രുക്കളെ നിഗ്രഹിക്കുന്നവനേ, അങ്ങേക്ക് ജയം. അല്ലയോ വീരനായ സിംഹമേ, എല്ലായ്‌പ്പോഴും വിജയിക്കുന്നവനായ അങ്ങ് ഞങ്ങളെ രക്ഷിക്കേണമേ. അല്ലയോ ശ്രീനൃസിംഹമൂർത്തേ, ദയവുകൊണ്ട് ആർദ്രമായ മനസ്സോടുകൂടിയവനേ, അങ്ങേക്ക് ജയം, ഞങ്ങളെ കാത്തുരക്ഷിക്കേണമേ.

ഈ ശ്ലോകം ഭഗവാൻ നരസിംഹത്തിന്‍റെ പ്രധാന ഗുണങ്ങളെ വാഴ്ത്തുന്നു. ഭഗവാൻ ഭക്തരുടെ ലൗകികവും ആത്മീയവുമായ എല്ലാ ഭയങ്ങളെയും ഇല്ലാതാക്കുന്നു ('ഭയഹാരിൻ'). അദ്ദേഹം കേവലം പുറത്തുള്ള ഒരു ശക്തിയല്ല, മറിച്ച് ഭക്തരുടെ ഹൃദയത്തിൽത്തന്നെ വസിക്കുന്ന സാന്നിദ്ധ്യമാണ് ('ഭക്തചിത്താബ്ജചാരിൻ'). ഭഗവാന്‍റെ എല്ലാ പ്രവൃത്തികളും, ശത്രുനിഗ്രഹം പോലും, നീതിയിലും ധർമ്മത്തിലും അധിഷ്ഠിതമാണ് ('നയചാരിൻ'). ഹിരണ്യകശിപുവിനെപ്പോലുള്ള അഹങ്കാരികളായ ശത്രുക്കളെ അദ്ദേഹം നിഗ്രഹിക്കുന്നു ('ദൃപ്തമത്താരിമാരിൻ'). ഭഗവാന്‍റെ രൂപം വീരസിംഹത്തിന്‍റേതാണെങ്കിലും, അദ്ദേഹത്തിന്‍റെ ഹൃദയം ഭക്തരോടുള്ള ദയകൊണ്ട് നിറഞ്ഞതാണ്. ഈ ശ്ലോകത്തിലെ 'ദയയാർദ്ര' എന്ന പ്രയോഗം ഭഗവാന്‍റെ കാരുണ്യത്തെ എടുത്തു കാണിക്കുന്നു.

അസുരസമരധീരസ്ത്വം മഹാത്മാസി ജിഷ്ണോ
അമരവിസരവീരസ്ത്വം പരാത്മാസി വിഷ്ണോ ।
സദയഹൃദയ ഗോപ്താ ത്വന്ന ചാന്യോ വിമോഹ
ജയ ജയ ദയയാർദ്ര ത്രാഹി നഃ ശ്രീനൃസിംഹ ॥ ൨॥

അസുരന്മാരുമായുള്ള യുദ്ധത്തിൽ ധീരനായവനും മഹാത്മാവും വിജയിയുമാണ് അങ്ങ്. ദേവഗണങ്ങളുടെ വീരനും പരമാത്മാവായ സാക്ഷാൽ വിഷ്ണുവുമാണ് അങ്ങ്. ദയയുള്ള ഹൃദയത്തോടുകൂടിയ രക്ഷകൻ അങ്ങല്ലാതെ മറ്റാരുമില്ല. അല്ലയോ മോഹത്തെ അകറ്റുന്നവനേ, ദയവുകൊണ്ട് ആർദ്രമായ മനസ്സോടുകൂടിയവനേ, അങ്ങേക്ക് ജയം, ഞങ്ങളെ കാത്തുരക്ഷിക്കേണമേ.

ഈ ശ്ലോകം നരസിംഹമൂർത്തിയുടെ യഥാർത്ഥ സ്വരൂപം വ്യക്തമാക്കുന്നു. അദ്ദേഹം കേവലം ഒരു അവതാരരൂപം മാത്രമല്ല, മറിച്ച് പരമാത്മാവായ മഹാവിഷ്ണു തന്നെയാണ്. അസുരന്മാരുമായുള്ള യുദ്ധത്തിലെ ധീരതയും ദേവന്മാരുടെ രക്ഷകനെന്ന നിലയിലുള്ള വീരത്വവും ഭഗവാന്‍റെ അവതാരലക്ഷ്യങ്ങളെ സൂചിപ്പിക്കുന്നു. 'ഗോപ്താ ത്വന്ന ചാന്യോ' (അങ്ങല്ലാതെ മറ്റൊരു രക്ഷകനില്ല) എന്ന പ്രയോഗം ഭക്തന്‍റെ സമ്പൂർണ്ണമായ ശരണാഗതിയെയാണ് കാണിക്കുന്നത്. ലൗകികമായ മോഹങ്ങളിൽ നിന്നും ഭ്രമങ്ങളിൽ നിന്നും ഭക്തരെ രക്ഷിക്കുന്നവനും ഭഗവാൻ തന്നെ.

ഖരതരനഖരാസ്ത്രം സ്വാരിഹത്യൈ വിധത്സേ
പരതരവരഹസ്തം സ്വാവനായൈവ ധത്സേ ।
ഭവഭയഭയകർത്താ കോഽപരസ്താർക്ഷ്യവാഹ
ജയ ജയ ദയയാർദ്ര ത്രാഹി നഃ ശ്രീനൃസിംഹ ॥ ൩॥

അങ്ങയുടെ ശത്രുക്കളെ നിഗ്രഹിക്കുന്നതിനായി അങ്ങ് മൂർച്ചയേറിയ നഖങ്ങളെ ആയുധമാക്കുന്നു. എന്നാൽ അങ്ങയുടെ ഭക്തരെ രക്ഷിക്കുന്നതിനായി ശ്രേഷ്ഠവും വരദായകവുമായ കൈകൾ ഉപയോഗിക്കുന്നു. ഗരുഡവാഹനനായ അങ്ങല്ലാതെ മറ്റാരാണ് സംസാരദുഃഖമാകുന്ന ഭയത്തിനുപോലും ഭയമുണ്ടാക്കുന്നത്? ദയവുകൊണ്ട് ആർദ്രമായ മനസ്സോടുകൂടിയവനേ, അങ്ങേക്ക് ജയം, ഞങ്ങളെ കാത്തുരക്ഷിക്കേണമേ.

ഇവിടെ ഭഗവാന്‍റെ ദ്വന്ദ്വഭാവം വർണ്ണിക്കുന്നു. ദുഷ്ടന്മാരെ നിഗ്രഹിക്കാൻ ഭയാനകമായ നഖങ്ങൾ ആയുധമാക്കുമ്പോൾത്തന്നെ, ഭക്തരെ അനുഗ്രഹിക്കാനും രക്ഷിക്കാനും വരദായകമായ കൈകളും ഭഗവാനുണ്ട്. ഹിരണ്യകശിപുവിന് ഒരു ആയുധംകൊണ്ടും മരണമുണ്ടാകരുത് എന്ന വരമുണ്ടായിരുന്നു. അതുകൊണ്ടാണ് ഭഗവാൻ സ്വന്തം നഖങ്ങളെ ആയുധമാക്കിയത്. 'ഭവഭയഭയകർത്താ' എന്ന പ്രയോഗം വളരെ അർത്ഥവത്താണ്. ജനനമരണചക്രമാകുന്ന സംസാരസാഗരത്തെ എല്ലാവരും ഭയപ്പെടുന്നു. എന്നാൽ ആ ഭയത്തിനുപോലും ഭയമുണ്ടാക്കുന്നവനാണ് നരസിംഹമൂർത്തി. അതായത്, ഭഗവാനെ ആശ്രയിക്കുന്നവർക്ക് സംസാരദുഃഖത്തെ അതിജീവിക്കാൻ കഴിയുമെന്ന് സാരം. 'താർക്ഷ്യവാഹ' (ഗരുഡവാഹനൻ) എന്നത് ഭഗവാൻ വിഷ്ണു തന്നെയാണെന്ന് വീണ്ടും ഉറപ്പിക്കുന്നു.

അസുരകുലബലാരിഃ സ്വേഷ്ടചേതസ്തമോഽരിഃ
സകലഖലബലാരിസ്ത്വം സ്വഭക്താരിവൈരീ ।
ത്വദിത സ ഇനദൃക് സത്പക്ഷപാതീ ന ചേഹ
ജയ ജയ ദയയാർദ്ര ത്രാഹി നഃ ശ്രീനൃസിംഹ ॥ ൪॥

അങ്ങ് അസുരവംശത്തിന്‍റെ ശക്തിക്ക് ശത്രുവാണ്, അങ്ങയുടെ ഭക്തരുടെ മനസ്സിലെ അജ്ഞാനമാകുന്ന അന്ധകാരത്തിന് ശത്രുവാണ്. സകല ദുഷ്ടന്മാരുടെയും ശക്തിക്ക് നാശം വരുത്തുന്നവനും, സ്വഭക്തരുടെ ശത്രുക്കൾക്ക് ശത്രുവുമാണ് അങ്ങ്. നല്ലവരുടെ പക്ഷം ചേരുന്നവനും അതേസമയം എല്ലാവരെയും ഒരുപോലെ കാണുന്നവനുമായി അങ്ങല്ലാതെ മറ്റാരാണ് ഈ ലോകത്തിലുള്ളത്? ദയവുകൊണ്ട് ആർദ്രമായ മനസ്സോടുകൂടിയവനേ, അങ്ങേക്ക് ജയം, ഞങ്ങളെ കാത്തുരക്ഷിക്കേണമേ.

ഭഗവാൻ നശിപ്പിക്കുന്നത് ബാഹ്യശത്രുക്കളെ മാത്രമല്ല, ആന്തരിക ശത്രുക്കളെ കൂടിയാണ് എന്ന് ഈ ശ്ലോകം വ്യക്തമാക്കുന്നു. അസുരന്മാർ ബാഹ്യശത്രുക്കളാണെങ്കിൽ, ഭക്തരുടെ മനസ്സിലെ അജ്ഞാനമാകുന്ന അന്ധകാരം ('ചേതസ്തമസ്സ്') ആന്തരിക ശത്രുവാണ്. ഭഗവാൻ ഇവ രണ്ടിനെയും ഇല്ലാതാക്കുന്നു. ഭക്തരുടെ ശത്രുക്കളെ ഭഗവാൻ സ്വന്തം ശത്രുവായി കാണുന്നു ('സ്വഭക്താരിവൈരീ'). അവസാനത്തെ വരി ഒരു വലിയ തത്ത്വമാണ് പറയുന്നത്. ഭഗവാൻ സൂര്യനെപ്പോലെ എല്ലാവരെയും ഒരുപോലെ കാണുന്നവനാണ് ('ഇനദൃക്'), എന്നാൽ അതേസമയം സജ്ജനങ്ങളുടെ പക്ഷം ചേരുന്നവനുമാണ് ('സത്പക്ഷപാതീ'). ഇത് ഒരു വിരോധാഭാസമായി തോന്നാമെങ്കിലും, ഭഗവാന്‍റെ കാരുണ്യം എല്ലാവർക്കുമായി ഉണ്ടെങ്കിലും, ഭക്തർക്ക് അദ്ദേഹം പ്രത്യേക പരിഗണന നൽകുന്നു എന്നാണ് ഇതിനർത്ഥം.

സകലസുരബലാരിഃ പ്രാണിമാത്രാപകാരീ
തവ ഭജകവരാരിർധർമ്മവിധ്വംസകാരീ ।
സുരവരവരദൃപ്തഃ സോഽപ്യരിസ്തേ ഹതോ ഹ
ജയ ജയ ദയയാർദ്ര ത്രാഹി നഃ ശ്രീനൃസിംഹ ॥ ൫॥

സകല ദേവന്മാരുടെയും ശക്തിക്ക് ശത്രുവും, സർവ്വ ജീവജാലങ്ങളെയും ഉപദ്രവിക്കുന്നവനും, അങ്ങയുടെ ശ്രേഷ്ഠഭക്തനായ പ്രഹ്ളാദന്‍റെ ശത്രുവും, ധർമ്മത്തെ നശിപ്പിക്കുന്നവനുമായിരുന്നു അവൻ. ദേവശ്രേഷ്ഠനായ ബ്രഹ്മാവിൽ നിന്നുള്ള വരങ്ങളാൽ അഹങ്കാരിയായിരുന്ന ആ ശത്രുവിനെ അങ്ങ് നിഗ്രഹിച്ചുവല്ലോ. ദയവുകൊണ്ട് ആർദ്രമായ മനസ്സോടുകൂടിയവനേ, അങ്ങേക്ക് ജയം, ഞങ്ങളെ കാത്തുരക്ഷിക്കേണമേ.

ഈ ശ്ലോകം ഹിരണ്യകശിപുവിന്‍റെ ദുഷ്ടപ്രവൃത്തികളെയും അവന്‍റെ അന്ത്യത്തെയും കുറിച്ച് വ്യക്തമായി പറയുന്നു. അവൻ ദേവന്മാരെയും മറ്റു ജീവജാലങ്ങളെയും ഒരുപോലെ ഉപദ്രവിച്ചു. ഏറ്റവും വലിയ അപരാധം, ഭഗവാന്‍റെ പരമഭക്തനായ പ്രഹ്ളാദനെ ദ്രോഹിച്ചതാണ്. അവൻ ധർമ്മത്തെ നശിപ്പിച്ചു. ബ്രഹ്മാവിൽ നിന്ന് ലഭിച്ച വരങ്ങളായിരുന്നു അവന്‍റെ അഹങ്കാരത്തിന് കാരണം. അങ്ങനെയുള്ള ശത്രുവിനെപ്പോലും ഭഗവാൻ നിഗ്രഹിച്ചു എന്നത് ഭക്തർക്ക് നൽകുന്ന ഒരു വലിയ ഉറപ്പാണ്. എത്ര വലിയ ശക്തനായ ദുഷ്ടനാണെങ്കിലും ധർമ്മത്തിനും ഭക്തർക്കും വേണ്ടി ഭഗവാൻ അവരെ ശിക്ഷിക്കും.

ദഹനാദഹഹാബ്ധിപാതനാദ്ഗരദാനാദ്ഭൃഗുപാതനാദപി ।
നിജഭക്ത ഇഹാവിതോ യഥാ നരസിംഹാപി സദാവ നസ്തഥാ ॥ ൬॥

തീയിൽ നിന്നും, സർപ്പങ്ങളോടൊപ്പം സമുദ്രത്തിൽ എറിയപ്പെട്ടതിൽ നിന്നും, വിഷം നൽകിയതിൽ നിന്നും, കൊക്കയിൽ നിന്ന് തള്ളിയിട്ടതിൽ നിന്നും, അങ്ങ് അങ്ങയുടെ ഭക്തനായ പ്രഹ്ളാദനെ എങ്ങനെയാണോ രക്ഷിച്ചത്, അതുപോലെ അല്ലയോ നരസിംഹമൂർത്തേ, ഞങ്ങളെയും എപ്പോഴും രക്ഷിക്കേണമേ.

ഈ ശ്ലോകത്തിൽ ഭക്തൻ പ്രഹ്ളാദന്‍റെ കഥയെ മുൻനിർത്തി ഭഗവാനോട് രക്ഷയ്ക്കായി അപേക്ഷിക്കുകയാണ്. ഹിരണ്യകശിപു സ്വന്തം മകനായ പ്രഹ്ളാദനെ കൊല്ലാൻ പല വഴികളും നോക്കി. തീയിലിട്ടു, പാമ്പുകളോടൊപ്പം കടലിലെറിഞ്ഞു, വിഷം കൊടുത്തു, മലമുകളിൽ നിന്ന് താഴേക്കെറിഞ്ഞു. ഈ എല്ലാ ആപത്തുകളിൽ നിന്നും ഭഗവാൻ പ്രഹ്ളാദനെ അത്ഭുതകരമായി രക്ഷിച്ചു. അതുപോലെ, ജീവിതത്തിലെ എല്ലാ പ്രതിസന്ധികളിൽ നിന്നും ഞങ്ങളെയും രക്ഷിക്കേണമേ എന്നാണ് ഭക്തന്‍റെ പ്രാർത്ഥന. പ്രഹ്ളാദന് നൽകിയ അതേ രക്ഷ തനിക്കും ലഭിക്കണം എന്ന് ഭക്തൻ ഉറപ്പോടെ ആവശ്യപ്പെടുന്നു.

നിജഭൃത്യവിഭാഷിതം ഋതം ഖലു കർത്തും ത്വം ദയാകര ।
പ്രകടീകൃതമിധ്മമദ്ധ്യതോ നിജരൂപം നരസിംഹ ദർശയ ॥ ൭॥

അല്ലയോ ദയാനിധേ, അങ്ങയുടെ ദാസനായ പ്രഹ്ളാദൻ പറഞ്ഞ വാക്കിനെ സത്യമാക്കാൻ വേണ്ടിയാണല്ലോ അങ്ങ് തൂണിന്‍റെ മദ്ധ്യത്തിൽ നിന്നും അങ്ങയുടെ രൂപം വെളിപ്പെടുത്തിയത്. അല്ലയോ നരസിംഹമൂർത്തേ, ആ രൂപം ഞങ്ങൾക്കും ദർശിപ്പിക്കേണമേ.

ഹിരണ്യകശിപു പ്രഹ്ളാദനോട് 'നിന്‍റെ ഭഗവാൻ ഈ തൂണിലുണ്ടോ?' എന്ന് പരിഹസിച്ച് ചോദിച്ചപ്പോൾ, പ്രഹ്ളാദൻ 'അതെ, എന്‍റെ ഭഗവാൻ തൂണിലും തുരുമ്പിലും ഉണ്ട്' എന്ന് ഉറച്ച വിശ്വാസത്തോടെ പറഞ്ഞു. തന്‍റെ ഭക്തന്‍റെ വാക്ക് സത്യമാക്കാൻ വേണ്ടി ('നിജഭൃത്യവിഭാഷിതം ഋതം കർത്തും'), ഭഗവാൻ ആ തൂൺ പിളർന്ന് നരസിംഹരൂപത്തിൽ പ്രത്യക്ഷനായി. ഭഗവാന് തന്‍റെ ഭക്തന്‍റെ വാക്കിനോടുള്ള വിലയാണ് ഇവിടെ കാണുന്നത്. ആ മംഗളകരമായ രൂപം ഞങ്ങൾക്കും കാണിച്ചു തരേണമേ എന്ന് ഭക്തൻ ഈ ശ്ലോകത്തിലൂടെ പ്രാർത്ഥിക്കുന്നു. ഇത് കേവലം രക്ഷ മാത്രമല്ല, ഭഗവദ്ദർശനത്തിനായുള്ള ആഗ്രഹം കൂടിയാണ്.

നാരാധനം ന ഹവനം ന തപോ ജപോ വാ
തീർത്ഥം വ്രതം ന ച കൃതം ശ്രവണാദി നോ വാ ।
സേവാ കുടുംബഭരണായ കൃതാദിദീനാ
ദീനാർതിഹൻ നരഹരേഽഘഹരേഹ നോഽവ ॥ ൮॥

ഞാൻ ആരാധനയോ ഹോമമോ ചെയ്തിട്ടില്ല, തപസ്സോ ജപമോ അനുഷ്ഠിച്ചിട്ടില്ല. തീർത്ഥാടനമോ വ്രതങ്ങളോ എടുത്തിട്ടില്ല, കഥാശ്രവണം തുടങ്ങിയവയും ചെയ്തിട്ടില്ല. ഞാൻ ചെയ്ത സേവനങ്ങളെല്ലാം കുടുംബം പുലർത്താൻ വേണ്ടി മാത്രമായിരുന്നു, ഞാൻ ഏറ്റവും ദീനനാണ്. അല്ലയോ ദീനന്മാരുടെ ദുഃഖം അകറ്റുന്ന നരഹരേ, പാപങ്ങളെ ഇല്ലാതാക്കുന്നവനേ, ഞങ്ങളെ ഇവിടെ രക്ഷിക്കേണമേ.

ഇത് ഭക്തന്‍റെ ആത്മനിവേദനമാണ്. താൻ വലിയ സാധനകളോ അനുഷ്ഠാനങ്ങളോ ഒന്നും ചെയ്തിട്ടില്ലെന്ന് ഭക്തൻ ഏറ്റുപറയുന്നു. പൂജ, ഹോമം, ജപം, തപസ്സ്, വ്രതം, തീർത്ഥാടനം തുടങ്ങിയ പുണ്യകർമ്മങ്ങളൊന്നും താൻ ചെയ്തിട്ടില്ല. ജീവിതത്തിൽ ചെയ്ത പ്രവൃത്തികളെല്ലാം കുടുംബം പോറ്റുക എന്ന ലൗകികമായ ആവശ്യത്തിനുവേണ്ടി മാത്രമായിരുന്നു. അതിനാൽ താൻ യോഗ്യതയില്ലാത്തവനും ദീനനുമാണ്. എന്നാൽ ഭഗവാന്‍റെ പേര് 'ദീനാർത്തിഹൻ' (ദീനരുടെ ദുഃഖം അകറ്റുന്നവൻ) എന്നും 'അഘഹരൻ' (പാപങ്ങളെ ഇല്ലാതാക്കുന്നവൻ) എന്നുമാണ്. അതുകൊണ്ട്, തന്‍റെ യോഗ്യതയില്ലായ്മ പരിഗണിക്കാതെ, ഭഗവാന്‍റെ കാരുണ്യം കൊണ്ടുമാത്രം തന്നെ രക്ഷിക്കേണമേ എന്ന് ഭക്തൻ വിനയപൂർവ്വം അപേക്ഷിക്കുന്നു. കർമ്മങ്ങളെക്കാൾ ഭഗവാന്‍റെ കാരുണ്യത്തിനാണ് പ്രാധാന്യം എന്ന് ഈ ശ്ലോകം നമ്മെ ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നു.

ജയ ജയ ഭയഹാരിൻ ഭക്തചിത്താബ്ജചാരിൻ
ജയ ജയ നയചാരിൻ ദൃപ്തമത്താരിമാരിൻ .
ജയ ജയ ജയശാലിൻ പാഹി നഃ ശൂരസിംഹ
ജയ ജയ ദയയാർദ്ര ത്രാഹി നഃ ശ്രീനൃസിംഹ .. 1..

അസുരസമരധീരസ്ത്വം മഹാത്മാസി ജിഷ്ണോ
അമരവിസരവീരസ്ത്വം പരാത്മാസി വിഷ്ണോ .
സദയഹൃദയ ഗോപ്താ ത്വന്ന ചാന്യോ വിമോഹ
ജയ ജയ ദയയാർദ്ര ത്രാഹി നഃ ശ്രീനൃസിംഹ .. 2..

ഖരതരനഖരാസ്ത്രം സ്വാരിഹത്യൈ വിധത്സേ
പരതരവരഹസ്തം സ്വാവനായൈവ ധത്സേ .
ഭവഭയഭയകർതാ കോഽപരസ്താർക്ഷ്യവാഹ
ജയ ജയ ദയയാർദ്ര ത്രാഹി നഃ ശ്രീനൃസിംഹ .. 3..

അസുരകുലബലാരിഃ സ്വേഷ്ടചേതസ്തമോഽരിഃ
സകലഖലബലാരിസ്ത്വം സ്വഭക്താരിവൈരീ .
ത്വദിത സ ഇനദൃക് സത്പക്ഷപാതീ ന ചേഹ
ജയ ജയ ദയയാർദ്ര ത്രാഹി നഃ ശ്രീനൃസിംഹ .. 4..

സകലസുരബലാരിഃ പ്രാണിമാത്രാപകാരീ
തവ ഭജകവരാരിർധർമവിധ്വംസകാരീ .
സുരവരവരദൃപ്തഃ സോഽപ്യരിസ്തേ ഹതോ ഹ
ജയ ജയ ദയയാർദ്ര ത്രാഹി നഃ ശ്രീനൃസിംഹ .. 5..

ദഹനാദഹഹാബ്ധിപാതനാദ്ഗരദാനാദ്ഭൃഗുപാതനാദപി .
നിജഭക്ത ഇഹാവിതോ യഥാ നരസിംഹാപി സദാവ നസ്തഥാ .. 6..

നിജഭൃത്യവിഭാഷിതം മിതം ഖലു കർതും ത്വമൃതം ദയാകര .
പ്രകടീകൃതമിധ്മമധ്യതോ നിജരൂപം നരസിംഹ ദർശയ .. 7..

നാരാധനം ന ഹവനം ന തപോ ജപോ വാ
തീർഥം വ്രതം ന ച കൃതം ശ്രവണാദി നോ വാ .
സേവാ കുടുംബഭരണായ കൃതാദിദീനാ
ദീനാർതിഹൻ നരഹരേഽഘഹരേഹ നോഽവ .. 8..

Ramaswamy Sastry and Vighnesh Ghanapaathi

Other stotras