ಲಲಿತಾ ಪಂಚರತ್ನ ಸ್ತೋತ್ರ

ಶ್ಲೋಕ 1

ಪ್ರಾತಃ ಸ್ಮರಾಮಿ ಲಲಿತಾವದನಾರವಿಂದಂ

ಬಿಂಬಾಧರಂ ಪೃಥುಲಮೌಕ್ತಿಕಶೋಭಿನಾಸಮ್ |

ಆಕರ್ಣದೀರ್ಘನಯನಂ ಮಣಿಕುಂಡಲಾಢ್ಯಂ

ಮಂದಸ್ಮಿತಂ ಮೃಗಮದೋಜ್ಜ್ವಲಫಾಲದೇಶಮ್ ||

ಅನುವಾದ: ಮುಂಜಾನೆಯ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ನಾನು ತಾಯಿ ಲಲಿತಾದೇವಿಯ ಮುಖಕಮಲವನ್ನು ಸ್ಮರಿಸುತ್ತೇನೆ. ಆಕೆಯ ತುಟಿಗಳು ತೊಂಡೆಹಣ್ಣಿನಂತೆ ಕೆಂಪಾಗಿವೆ, ಆಕೆಯ ನಾಸಿಕವು (ಮೂಗು) ದೊಡ್ಡ ಮುತ್ತಿನ ನತ್ತಿನಿಂದ ಶೋಭಿಸುತ್ತಿದೆ. ಕಿವಿಯವರೆಗೆ ಚಾಚಿರುವ ವಿಶಾಲವಾದ ನೇತ್ರಗಳು, ರತ್ನಖಚಿತ ಕುಂಡಲಗಳು, ಮೃದುವಾದ ಮುಗುಳುನಗೆ ಮತ್ತು ಕಸ್ತೂರಿ ತಿಲಕದಿಂದ ಕಂಗೊಳಿಸುವ ಹಣೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ಆ ದೇವಿಯನ್ನು ನಾನು ಧ್ಯಾನಿಸುತ್ತೇನೆ.

ಭಾವಾರ್ಥ: ಆಕೆಯ ಮುಖವು ನವವಿಕಸಿತ ಕಮಲದಂತೆ ಕೋಮಲವಾಗಿ, ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾಗಿ ಉದಯಕಾಲದ ದಿವ್ಯತೆಯನ್ನು ತನ್ನಲ್ಲಿ ಹುದುಗಿಸಿಕೊಂಡಿದೆ. ಆಕೆಯ ಮುಗುಳುನಗೆ ಸಾಕ್ಷಾತ್ ಅಮೃತವಿದ್ದಂತೆ. ಮೂಗಿನ ಮೇಲಿನ ಮುತ್ತು, ಸೌಂದರ್ಯವೆಂಬ ಸಾಗರದ ಮೇಲೆ ಹೊಳೆಯುವ ಬೆಳದಿಂಗಳಂತೆ ಕಂಗೊಳಿಸುತ್ತಿದೆ. ಆಕೆಯ ದೃಷ್ಟಿ ಅನಂತವಾದದ್ದು, ಅದು ನೇರವಾಗಿ ಆತ್ಮವನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸುತ್ತದೆ. ಕಿವಿಯ ಕುಂಡಲಗಳು ಕೆನ್ನೆಯ ಅಂಚಿನಲ್ಲಿ ನಕ್ಷತ್ರಗಳಂತೆ ಮಿನುಗುತ್ತಿವೆ. ಆ ಕೋಮಲವಾದ ನಗುವು ಹೃದಯದ ಕಠಿಣವಾದ ಗಂಟುಗಳನ್ನು (ದುಃಖಗಳನ್ನು) ಕರಗಿಸುತ್ತದೆ. ಕಸ್ತೂರಿ ತಿಲಕವಿಟ್ಟ ಆಕೆಯ ಹಣೆ ಅರ್ಧಚಂದ್ರನಂತೆ ಬೆಳಗುತ್ತಾ, ತಾಪದಿಂದ ಬೇಯುತ್ತಿರುವ ಈ ಸಂಸಾರಕ್ಕೆ ತಂಪನ್ನೆರೆಯುತ್ತದೆ.

ಶ್ಲೋಕ 2

ಪ್ರಾತರ್ಭಜಾಮಿ ಲಲಿತಾಭುಜಕಲ್ಪವಲ್ಲೀಂ

ರಕ್ತಾಂಗುಲೀಯಲಸದಂಗುಲಿಪಲ್ಲವಾಢ್ಯಾಮ್ |

ಮಾಣಿಕ್ಯಹೇಮವಲಯಾಂಗದಶೋಭಮಾನಾಂ

ಪುಂಡ್ರೇಕ್ಷುಚಾಪಕುಸುಮೇಷುಸೃಣೀರ್ದಧಾನಾಮ್ ||

ಅನುವಾದ: ಮುಂಜಾನೆಯ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಕಲ್ಪವೃಕ್ಷದ ಬಳ್ಳಿಗಳಂತಿರುವ ತಾಯಿ ಲಲಿತೆಯ ದಿವ್ಯ ತೋಳುಗಳನ್ನು ನಾನು ಭಜಿಸುತ್ತೇನೆ. ಚಿಗುರೆಲೆಗಳಂತಿರುವ ಆಕೆಯ ಮೃದುವಾದ ಬೆರಳುಗಳು ಕೆಂಪು ಉಂಗುರಗಳಿಂದ ಕಂಗೊಳಿಸುತ್ತಿವೆ. ಮಾಣಿಕ್ಯ ಮತ್ತು ಚಿನ್ನದ ಬಳೆಗಳು ಹಾಗೂ ತೋಳ್ಬಂದಿಗಳನ್ನು (ಭುಜಕೀರ್ತಿ) ಧರಿಸಿ, ತನ್ನ ಕೈಗಳಲ್ಲಿ ಕಬ್ಬಿನ ಬಿಲ್ಲು, ಹೂವಿನ ಬಾಣಗಳು, ಪಾಶ ಮತ್ತು ಅಂಕುಶವನ್ನು ಹಿಡಿದಿರುವ ಜಗನ್ಮಾತೆಯನ್ನು ನಾನು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುತ್ತೇನೆ.

ಭಾವಾರ್ಥ: ಆಕೆಯ ಕೈಗಳು ಕೇವಲ ದೇಹದ ಅಂಗಗಳಲ್ಲ — ಅವು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಶರಣಾದ ಭಕ್ತರ ಆಳವಾದ ಇಷ್ಟಾರ್ಥಗಳನ್ನು ಪೂರೈಸುವ ಕಲ್ಪವೃಕ್ಷದ ಬಳ್ಳಿಗಳು. ಆಕೆಯ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಬೆರಳು ಅರಳುತ್ತಿರುವ ಕಮಲದ ಮೊಗ್ಗಿನಂತಿದೆ, ಆ ಬೆರಳುಗಳಲ್ಲಿರುವ ಉಂಗುರಗಳಿಂದ ಕರುಣೆ ಮತ್ತು ಶಕ್ತಿಯ ಕಿರಣಗಳು ಹೊರಹೊಮ್ಮುತ್ತಿವೆ. ಆಕೆ ತೊಟ್ಟಿರುವ ಬಳೆಗಳು ಕೇವಲ ಆಭರಣಗಳಲ್ಲ — ಅವು ಸೃಷ್ಟಿಯ ಹೃದಯ ಬಡಿತದ ಲಯ. ಈ ಆಯುಧಗಳ ಮೂಲಕವೇ ಆಕೆ ತನ್ನ ದಿವ್ಯ ಲೀಲೆಯನ್ನು ನಡೆಸುತ್ತಾಳೆ: ಭಕ್ತರನ್ನು ಪ್ರೀತಿಯ ಪಾಶದಿಂದ ಬಂಧಿಸುತ್ತಾಳೆ, ಅಂಕುಶದಿಂದ ಅವರನ್ನು ಜ್ಞಾನದತ್ತ ಪ್ರೇರೇಪಿಸುತ್ತಾಳೆ, ಹೂವಿನ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಅವರ ಅಜ್ಞಾನವನ್ನು ಭೇದಿಸಿ, ಮೋಕ್ಷದ ಮಾರ್ಗಕ್ಕೆ ಕೊಂಡೊಯ್ಯುತ್ತಾಳೆ.

ಶ್ಲೋಕ 3

ಪ್ರಾತರ್ನಮಾಮಿ ಲಲಿತಾಚರಣಾರವಿಂದಂ

ಭಕ್ತೇಷ್ಟದಾನನಿರತಂ ಭವಸಿಂಧುಪೋತಮ್ |

ಪದ್ಮಾಸನಾದಿಸುರನಾಯಕಪೂಜನೀಯಂ

ಪದ್ಮಾಂಕುಶಧ್ವಜಸುದರ್ಶನಲಾಂಛನಾಢ್ಯಮ್ ||

ಅನುವಾದ: ಮುಂಜಾನೆಯ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ತಾಯಿ ಲಲಿತಾದೇವಿಯ ಪಾದಕಮಲಗಳಿಗೆ ನಾನು ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತೇನೆ. ಆ ಪಾದಗಳು ಭಕ್ತರ ಇಷ್ಟಾರ್ಥಗಳನ್ನು ಈಡೇರಿಸುವಲ್ಲಿ ಸದಾ ನಿರತವಾಗಿವೆ ಹಾಗೂ ಭವಸಾಗರವನ್ನು ದಾಟಿಸುವ ದೋಣಿಯಾಗಿವೆ. ಪದ್ಮಾಸನದಲ್ಲಿರುವ ಬ್ರಹ್ಮನೇ ಮುಂತಾದ ದೇವತೆಗಳಿಂದ ಪೂಜಿಸಲ್ಪಡುವ ಮತ್ತು ತನ್ನ ಪಾದದಡಿ ಕಮಲ, ಅಂಕುಶ, ಧ್ವಜ, ಸುದರ್ಶನ ಚಕ್ರದಂತಹ ಮಂಗಳಕರ ಚಿಹ್ನೆಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ಆ ದಿವ್ಯ ಪಾದಗಳಿಗೆ ನಾನು ವಂದಿಸುತ್ತೇನೆ.

ಭಾವಾರ್ಥ: ಆ ಪಾದಗಳು ಭವಸಾಗರವೆಂಬ ಬಿರುಗಾಳಿಯ ಕಡಲನ್ನು ದಾಟಿಸುವ ನಾವೆಗಳು. ಆಕೆಯ ಕರುಣೆ ಅಪಾರವಾದದ್ದು — ಆಕೆ ಸದಾ ಕರುಣಿಸುತ್ತಲೇ ಇರುತ್ತಾಳೆ, ಎಂದಿಗೂ ಸುಸ್ತಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಮುಳುಗುತ್ತಿರುವ ಆತ್ಮಕ್ಕೆ ಆಕೆಯ ಪಾದಗಳೇ ಏಕೈಕ ಆಶ್ರಯ. ದೇವತೆಗಳೇ ಆಕೆಯ ಪಾದಗಳಿಗೆ ಶಿರಬಾಗುವಾಗ, ಸಾಮಾನ್ಯ ಮನುಷ್ಯರಾದ ನಮ್ಮ ಪಾಡೇನು? ಆಕೆಯ ಪಾದದ ಕೆಳಗಿರುವ ದಿವ್ಯ ಚಿಹ್ನೆಗಳು ಸೃಷ್ಟಿ, ಸ್ಥಿತಿ ಮತ್ತು ಲಯಗಳು ಆಕೆಯ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಹೆಜ್ಜೆಯ ಮೇಲೆಯೇ ಆಧಾರವಾಗಿವೆ ಎಂಬುದರ ಸಂಕೇತವಾಗಿವೆ.

ಶ್ಲೋಕ 4

ಪ್ರಾತಃ ಸ್ತುವೇ ಪರಶಿವಾಂ ಲಲಿತಾಂ ಭವಾನೀಂ

ತ್ರಯ್ಯಂಗವೇದ್ಯವಿಭವಾಂ ಕರುಣಾನವದ್ಯಾಮ್ |

ವಿಶ್ವಸ್ಯ ಸೃಷ್ಟಿವಿಲಯಸ್ಥಿತಿಹೇತುಭೂತಾಂ

ವಿದ್ಯೇಶ್ವರೀಂ ನಿಗಮವಾಙ್ಮನಸಾತಿದೂರಾಮ್ ||

ಅನುವಾದ: ಮುಂಜಾನೆಯ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಪರಶಿವನ ಸ್ವರೂಪಿಣಿಯಾದ ಮತ್ತು ಭವಾನಿಯಾದ ತಾಯಿ ಲಲಿತೆಯನ್ನು ನಾನು ಸ್ತುತಿಸುತ್ತೇನೆ. ವೇದಗಳು ಮತ್ತು ವೇದಾಂಗಗಳ ಮೂಲಕ ಮಾತ್ರ ಅರಿಯಬಲ್ಲ ಮಹಿಮೆ ಹೊಂದಿರುವ, ನಿಷ್ಕಳಂಕ ಕರುಣಾಮಯಿಯಾದ ದೇವಿಯನ್ನು ನಾನು ಕೊಂಡಾಡುತ್ತೇನೆ. ಈ ಪ್ರಪಂಚದ ಸೃಷ್ಟಿ, ಸ್ಥಿತಿ ಮತ್ತು ಲಯಗಳಿಗೆ ಮೂಲ ಕಾರಣಳಾದ, ಸಮಸ್ತ ವಿದ್ಯೆಗಳ ಅಧಿದೇವತೆಯಾದ ಮತ್ತು ವೇದ, ವಾಕ್ಕು ಹಾಗೂ ಮನಸ್ಸುಗಳಿಗೆ ಅತೀತಳಾದ (ನಿಲುಕದ) ದೇವಿಯನ್ನು ನಾನು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುತ್ತೇನೆ.

ಭಾವಾರ್ಥ: ಆಕೆ ಕೇವಲ ಶಿವನ ಅರ್ಧಾಂಗಿಯಲ್ಲ, ಆಕೆ ಶಿವನ ಶಕ್ತಿ, ಶಿವ ತತ್ವವೇ ಆಗಿದ್ದಾಳೆ — ಇಬ್ಬರೂ ಅಭಿನ್ನರು, ಎರಡು ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ ಉರಿಯುತ್ತಿರುವ ಒಂದೇ ಜ್ಯೋತಿ. ಆಕೆ ವೇದಾಂಗಗಳಲ್ಲಿ ಅಡಗಿರುವ ರಹಸ್ಯ. ಆಕೆಯನ್ನು ಕೇವಲ ಬುದ್ಧಿಯಿಂದ ಗ್ರಹಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ, ಆದರೆ ಪರಿಪೂರ್ಣ ಶರಣಾಗತಿ ಮತ್ತು ಭಕ್ತಿಯ ಮೂಲಕ ಮಾತ್ರ ತಲುಪಬಹುದು. ಆಕೆ ಅಸ್ತಿತ್ವದ ಮೂಲ ಮಿಡಿತ, ತನ್ನ ಒಂದು ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದಲೇ ಕಾಲಚಕ್ರವನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸಬಲ್ಲಳು. ಆಕೆ ಸರಸ್ವತಿ ದೇವಿಗೆ ತಾಯಿಯಾಗಿದ್ದರೂ ವಾಕ್ಕಿಗೆ ನಿಲುಕದವಳು. ಆಕೆ ವೇದಗಳಿಗೆ ಪ್ರೇರಣೆಯಾಗಿದ್ದರೂ, ವೇದಗಳ ಮಿತಿಗೆ ಸಿಲುಕದವಳು.

ಶ್ಲೋಕ 5

ಪ್ರಾತರ್ವದಾಮಿ ಲಲಿತೇ ತವ ಪುಣ್ಯನಾಮ

ಕಾಮೇಶ್ವರೀತಿ ಕಮಲೇತಿ ಮಹೇಶ್ವರೀತಿ |

ಶ್ರೀಶಾಂಭವೀತಿ ಜಗತಾಂ ಜನನೀ ಪರೇತಿ

ವಾಗ್ದೇವತೇತಿ ವಚಸಾ ತ್ರಿಪುರೇಶ್ವರೀತಿ ||

ಅನುವಾದ: ಹೇ ಲಲಿತಾಂಬಿಕೇ! ಮುಂಜಾನೆಯ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ನಾನು ನಿನ್ನ ಪುಣ್ಯನಾಮಗಳನ್ನು ಉಚ್ಚರಿಸುತ್ತೇನೆ. ಕಾಮೇಶ್ವರಿ, ಕಮಲ, ಮಹೇಶ್ವರಿ, ಶ್ರೀಶಾಂಭವಿ, ಜಗಜ್ಜನನಿ, ಪರಾಶಕ್ತಿ, ವಾಗ್ದೇವತೆ ಮತ್ತು ತ್ರಿಪುರೇಶ್ವರಿ ಎಂದು ನಿನ್ನ ಪವಿತ್ರ ನಾಮಗಳನ್ನು ನಾನು ಜಪಿಸುತ್ತೇನೆ.

ಭಾವಾರ್ಥ: ಆಕೆಯ ನಾಮಗಳನ್ನು ಉಚ್ಚರಿಸುವುದು ಸಾಕ್ಷಾತ್ ಅಮೃತವನ್ನು ಸವಿದಂತೆ. 'ಕಾಮೇಶ್ವರಿ' ಅಂದರೆ ಶುದ್ಧವಾದ ಪ್ರೀತಿ ಮತ್ತು ಇಚ್ಛೆಗಳ ಒಡತಿ. 'ಕಮಲ' ಅಂದರೆ ಸೌಭಾಗ್ಯ ಮತ್ತು ಸೌಂದರ್ಯಗಳ ಪ್ರತೀಕ. 'ಮಹೇಶ್ವರಿ' ಅಂದರೆ ದೇವಾದಿದೇವನ ಅತ್ಯುನ್ನತ ಶಕ್ತಿ. ಆಕೆ 'ಶಾಂಭವಿ' — ಪರಮಶಿವನ ಉಸಿರು. ಆಕೆ 'ಜಗಜ್ಜನನಿ' — ಸಮಸ್ತ ಜೀವರಾಶಿಗಳ ಉಗಮಸ್ಥಾನ. ಆಕೆ 'ಪರಾಶಕ್ತಿ' — ಲೌಕಿಕ ಮಿತಿಗಳನ್ನು ಮೀರಿದವಳು, ಬುದ್ಧಿಯಿಂದ ಅಳೆಯಲಾಗದವಳು. ಮನುಷ್ಯನು ಆಡುವ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಅಕ್ಷರವೂ ಆಕೆಯ ವರವೇ. ಆಕೆ ಮೂರು ಲೋಕಗಳ ಮಹಾರಾಣಿಯಾದ 'ತ್ರಿಪುರ ಸುಂದರಿ'.

ಫಲ ಶ್ರುತಿ (ಪಠಣದ ಫಲ)

ಯಃ ಶ್ಲೋಕಪಂಚಕಮಿದಂ ಲಲಿತಾಂಬಿಕಾಯಾಃ

ಸೌಭಾಗ್ಯದಂ ಸುಲಲಿತಂ ಪಠತಿ ಪ್ರಭಾತೇ |

ತಸ್ಮೈ ದದಾತಿ ಲಲಿತಾ ಝಟಿತಿ ಪ್ರಸನ್ನಾ

ವಿದ್ಯಾಂ ಶ್ರಿಯಂ ವಿಮಲಸೌಖ್ಯಮನಂತಕೀರ್ತಿಮ್ ||

ಅನುವಾದ: ಯಾರು ಮುಂಜಾನೆಯ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಸೌಭಾಗ್ಯವನ್ನು ಕರುಣಿಸುವ ಮತ್ತು ಅತ್ಯಂತ ಸುಂದರವಾದ ಲಲಿತಾಂಬಿಕೆಯ ಈ ಐದು ಶ್ಲೋಕಗಳನ್ನು ಪಠಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರ ಮೇಲೆ ತಾಯಿ ಲಲಿತಾದೇವಿ ಬೇಗನೆ ಪ್ರಸನ್ನಳಾಗಿ ವಿದ್ಯೆ (ಜ್ಞಾನ), ಶ್ರೀ (ಸಂಪತ್ತು), ನಿರ್ಮಲವಾದ ಸುಖ ಮತ್ತು ಅನಂತವಾದ ಕೀರ್ತಿಯನ್ನು ದಯಪಾಲಿಸುತ್ತಾಳೆ.

ಭಾವಾರ್ಥ: ಇದು ಕೇವಲ ಒಂದು ಕವಿತೆಯಲ್ಲ, ಸಾಕ್ಷಾತ್ ಜಗನ್ಮಾತೆ ನೀಡಿದ ಅಭಯ ವಚನ. ಮುಂಜಾನೆ ಇದನ್ನು ಪಠಿಸುವುದರಿಂದ, ಎಂದಿಗೂ ನಾಶವಾಗದ ಜ್ಞಾನ, ಕಳಂಕವಿಲ್ಲದ ಸಂಪತ್ತು, ಅಖಂಡವಾದ ಸಂತೋಷ ಮತ್ತು ಶಾಶ್ವತವಾದ ಕೀರ್ತಿಯನ್ನು ಕರುಣಿಸಲು ಆ ಜಗನ್ಮಾತೆ ಅತಿ ವೇಗವಾಗಿ ಓಡಿ ಬರುತ್ತಾಳೆ.

ಪ್ರಾತಃ ಸ್ಮರಾಮಿ ಲಲಿತಾವದನಾರವಿಂದಂ
ಬಿಂಬಾಧರಂ ಪೃಥುಲಮೌಕ್ತಿಕಶೋಭಿನಾಸಂ।
ಆಕರ್ಣದೀರ್ಘನಯನಂ ಮಣಿಕುಂಡಲಾಢ್ಯಂ
ಮಂದಸ್ಮಿತಂ ಮೃಗಮದೋಜ್ಜ್ವಲಫಾಲದೇಶಂ।
ಪ್ರಾತರ್ಭಜಾಮಿ ಲಲಿತಾಭುಜಕಲ್ಪವಲ್ಲೀಂ
ರಕ್ತಾಂಗುಲೀಯಲಸದಂಗುಲಿಪಲ್ಲವಾಢ್ಯಾಂ।
ಮಾಣಿಕ್ಯಹೇಮವಲಯಾಂಗದಶೋಭಮಾನಾಂ
ಪುಂಡ್ರೇಕ್ಷುಚಾಪಕುಸುಮೇಷುಸೃಣೀರ್ದಧಾನಾಂ।
ಪ್ರಾತರ್ನಮಾಮಿ ಲಲಿತಾಚರಣಾರವಿಂದಂ
ಭಕ್ತೇಷ್ಟದಾನನಿರತಂ ಭವಸಿಂಧುಪೋತಂ।
ಪದ್ಮಾಸನಾದಿಸುರನಾಯಕಪೂಜನೀಯಂ
ಪದ್ಮಾಂಕುಶಧ್ವಜಸುದರ್ಶನಲಾಂಛನಾಢ್ಯಂ।
ಪ್ರಾತಃ ಸ್ತುವೇ ಪರಶಿವಾಂ ಲಲಿತಾಂ ಭವಾನೀಂ
ತ್ರಯ್ಯಂಗವೇದ್ಯವಿಭವಾಂ ಕರುಣಾನವದ್ಯಾಂ।
ವಿಶ್ವಸ್ಯ ಸೃಷ್ಟಿವಿಲಯಸ್ಥಿತಿಹೇತುಭೂತಾಂ
ವಿದ್ಯೇಶ್ವರೀಂ ನಿಗಮವಾಙ್ಮನಸಾತಿದೂರಾಂ।
ಪ್ರಾತರ್ವದಾಮಿ ಲಲಿತೇ ತವ ಪುಣ್ಯನಾಮ
ಕಾಮೇಶ್ವರೀತಿ ಕಮಲೇತಿ ಮಹೇಶ್ವರೀತಿ।
ಶ್ರೀಶಾಂಭವೀತಿ ಜಗತಾಂ ಜನನೀ ಪರೇತಿ
ವಾಗ್ದೇವತೇತಿ ವಚಸಾ ತ್ರಿಪುರೇಶ್ವರೀತಿ।
ಯಃ ಶ್ಲೋಕಪಂಚಕಮಿದಂ ಲಲಿತಾಂಬಿಕಾಯಾಃ
ಸೌಭಾಗ್ಯದಂ ಸುಲಲಿತಂ ಪಠತಿ ಪ್ರಭಾತೇ।
ತಸ್ಮೈ ದದಾತಿ ಲಲಿತಾ ಝಟಿತಿ ಪ್ರಸನ್ನಾ
ವಿದ್ಯಾಂ ಶ್ರಿಯಂ ವಿಮಲಸೌಖ್ಯಮನಂತಕೀರ್ತಿಂ।

Ramaswamy Sastry and Vighnesh Ghanapaathi

Other stotras