ஶ்ரீந்ருசிம்ஹ ஸ்தோத்திரம்

ஜய ஜய பயஹாரின் ப⁴க்தசித்தாப்³ஜசாரின் ஜய ஜய நயசாரின் த்³ருப்தமத்தாரிமாரின் | ஜய ஜய ஜயஶாலின் பாஹி ந꞉ ஶூரஸிம்ஹ ஜய ஜய தயயார்த்³ர த்ராஹி ந꞉ ஶ்ரீந்ருஸிம்ஹ || 1 ||

வெற்றி வெற்றி! பயத்தைப் போக்குபவரே, பக்தர்களின் மனமாகிய தாமரையில் சஞ்சரிப்பவரே! வெற்றி வெற்றி! நீதியின் வழியில் நடப்பவரே, செருக்கும் மதமும் கொண்ட எதிரிகளை அழிப்பவரே! வெற்றி வெற்றி! வெற்றித் திருமகனாய் விளங்குபவரே, வீரமிக்க சிம்மமே, எங்களைக் காப்பாயாக! வெற்றி வெற்றி! கருணையால் இதயம் கனிந்தவரே, எங்களைக் காத்தருள்வீர் ஸ்ரீ நரசிம்மரே!

இந்த ஸ்லோகத்தின் ஒவ்வொரு வரியும் நரசிம்மரின் பெருமைகளைப் பறைசாற்றுகிறது. 'பயஹாரின்' என்றால் எல்லாவிதமான பயங்களையும் போக்குபவர். அது உலக வாழ்க்கை குறித்த பயமாக இருந்தாலும் சரி, எதிரிகள் குறித்த பயமாக இருந்தாலும் சரி, பிறவிப் பெருங்கடல் குறித்த பயமாக இருந்தாலும் சரி, அவரை நினைத்தாலே அந்த பயம் அகன்றுவிடும். 'பக்தர்களின் மனமாகிய தாமரையில் சஞ்சரிப்பவர்' என்பது ஒரு அழகான உருவகம். பக்தர்களின் தூய்மையான உள்ளத்தில் இறைவன் எப்போதும் வாசம் செய்கிறான் என்பதை இது குறிக்கிறது. 'த்ருப்தமத்தாரிமாரின்' என்பது ஆணவத்தாலும், அதிகார மமதையாலும் மயங்கிக் கிடந்த இரண்யகசிபு போன்ற அசுரர்களை அழித்ததைக் குறிப்பிடுகிறது. அவர் உக்கிரமான சிங்க வடிவினராக இருந்தாலும், அவரது இதயம் பக்தர்களுக்காக கருணையால் கனிந்திருக்கிறது ('தயயார்த்ர'). எனவே, அந்த கருணை உள்ளம் கொண்ட நரசிம்மர் தங்களைக் காக்க வேண்டும் என்று பக்தர் வேண்டுகிறார்.

அஸுரஸமரதீ⁴ரஸ்த்வம் மஹாத்மாஸி ஜிஷ்ணோ அமரவிஸரவீரஸ்த்வம் பராத்மாஸி விஷ்ணோ | ஸதய³ஹ்ருத³ய கோ³ப்தா த்வன்ன சான்யோ விமோஹ ஜய ஜய தயயார்த்³ர த்ராஹி ந꞉ ஶ்ரீந்ருஸிம்ஹ || 2 ||

நீர் அசுரர்களுடனான போரில் பெரும் தைரியசாலி, வெற்றி வீரராகிய மகாத்மா. தேவர் கூட்டத்தின் வீரரும் நீரே, பரமாத்மாவான விஷ்ணுவும் நீரே. கருணையுள்ளம் கொண்ட பாதுகாவலர் உம்மைத் தவிர வேறு யாரும் இல்லை. வேறு எதிலும் பற்று வைப்பது மயக்கமே. வெற்றி வெற்றி! கருணையால் இதயம் கனிந்தவரே, எங்களைக் காத்தருள்வீர் ஸ்ரீ நரசிம்மரே!

இங்கே நரசிம்மரின் இருபெரும் குணங்கள் விளக்கப்படுகின்றன. அவர் அசுரர்களுக்கு எதிராகப் போரிடும்போது பெரும் வீரராகவும், தேவர்களுக்கு நாயகனாகவும் விளங்குகிறார். அவர் வேறு யாருமல்ல, பரம்பொருளான மகாவிஷ்ணுவே என்பதை 'பராத்மாஸி விஷ்ணோ' என்ற வரி உறுதி செய்கிறது. நரசிம்ம அவதாரம் என்பது விஷ்ணுவின் ஒரு தோற்றம் மட்டுமே, மூலப் பொருள் அவரே என்பதை இது தெளிவுபடுத்துகிறது. 'உம்மைத் தவிர வேறு பாதுகாவலர் இல்லை' என்பது முழுமையான சரணாகதித் தத்துவத்தைக் காட்டுகிறது. உலகில் உள்ள மற்ற பந்தபாசங்களும், பாதுகாப்புகளும் ஒரு மாயையே ('விமோஹ'), உண்மையான மற்றும் நிரந்தரமான பாதுகாவலர் கருணைக்கடலான நரசிம்மர் ஒருவரே என்று பக்தர் தன் நம்பிக்கையை வெளிப்படுத்துகிறார்.

க²ரதரநக²ராஸ்த்ரம் ஸ்வாரிஹத்யை வித⁴த்ஸே பரதரவரஹஸ்தம் ஸ்வாவனாயைவ த⁴த்ஸே | ப⁴வப⁴யப⁴யகர்தா கோऽபரஸ்தார்க்ஷ்யவாஹ ஜய ஜய தயயார்த்³ர த்ராஹி ந꞉ ஶ்ரீந்ருஸிம்ஹ || 3 ||

மிகவும் கூர்மையான நகங்களாகிய ஆயுதங்களை உமது எதிரிகளை அழிப்பதற்காகப் பயன்படுத்துகிறீர். மேலான வரமளிக்கும் கரங்களை உம்முடைய பக்தர்களைக் காப்பதற்காகவே கொண்டுள்ளீர். பிறவிப் பெருங்கடலின் பயத்திற்கே பயத்தை உண்டாக்குபவர், கருடனை வாகனமாகக் கொண்டவரே, உம்மைத் தவிர வேறு யார் உளர்? வெற்றி வெற்றி! கருணையால் இதயம் கனிந்தவரே, எங்களைக் காத்தருள்வீர் ஸ்ரீ நரசிம்மரே!

இந்த ஸ்லோகம் நரசிம்மரின் திருவுருவத்தின் தத்துவத்தை விளக்குகிறது. அவரது நகங்கள் மிகவும் கூர்மையானவை. அவை ஆயுதங்களாகப் பயன்பட்டு, இரண்யகசிபுவைப் போன்ற எதிரிகளை அழித்தன. பிரம்மாவின் வரத்தால் எந்த ஆயுதத்தாலும் தனக்கு மரணம் நேரக்கூடாது என்று வரம் பெற்றிருந்த இரண்யனை, எந்த ஆயுத வகையிலும் சேராத தன் நகங்களைக் கொண்டே நரசிம்மர் வதம் செய்தார். அதே சமயம், அவரது திருக்கரங்கள் பக்தர்களுக்கு வரங்களை அள்ளித் தருகின்றன; அவர்களை அன்புடன் பாதுகாக்கின்றன. ஒரே உருவத்தில் அழித்தலுக்கும், காத்தலுக்கும் உரிய கருவிகள் உள்ளன. 'பவபயபயகர்த்தா' என்பது ஒரு ஆழமான கருத்து. அவர் சம்சார பயத்தை நீக்குபவர் மட்டுமல்ல, அந்த பயத்திற்கே பயத்தை உண்டாக்குபவர். அதாவது, நரசிம்மரின் திருநாமத்தைக் கேட்டாலே, ஒருவனைப் பீடிக்க வரும் பயமே பயந்து ஓடிவிடும். 'தார்க்ஷ்யவாஹ' என்று அவரை கருடவாகனன் என்று குறிப்பிடுவதன் மூலம், அவர் மகாவிஷ்ணுவே என்பது மீண்டும் ஒருமுறை உறுதி செய்யப்படுகிறது.

அஸுரகுலப³லாரி꞉ ஸ்வேஷ்டசேதஸ்தமோऽரி꞉ ஸகலக²லப³லாரிஸ்த்வம் ஸ்வப⁴க்தாரிவைரீ | த்வதி³த ஸ இனத்³ருக் ஸத்பக்ஷபாதீ ந சேஹ ஜய ஜய தயயார்த்³ர த்ராஹி ந꞉ ஶ்ரீந்ருஸிம்ஹ || 4 ||

நீர் அசுர குலத்தின் வலிமைக்கு எதிரி; உம்மை விரும்புவோரின் மன இருளுக்கு எதிரி; அனைத்து தீயவர்களின் வலிமைக்கும் எதிரி; மேலும், நீர் தன் பக்தர்களின் எதிரிகளுக்கு பரம எதிரி. உம்மைப் போல நல்லவர்களின் பக்கம் சார்பு காட்டுபவர் இவ்வுலகில் வேறு யாரும் இல்லை. வெற்றி வெற்றி! கருணையால் இதயம் கனிந்தவரே, எங்களைக் காத்தருள்வீர் ஸ்ரீ நரசிம்மரே!

இங்கே இறைவன் யாருக்கெல்லாம் எதிரியாக இருக்கிறார் என்பது பட்டியலிடப்படுகிறது. அவர் அசுரர்களின் உடல் வலிமைக்கு எதிரி. அதே சமயம், தன் பக்தர்களின் மனதில் உள்ள அறியாமை, அகங்காரம் போன்ற இருளுக்கு ('தமஸ்') அவர் எதிரி. அதாவது, அவர் புற எதிரிகளை மட்டுமல்ல, அக எதிரிகளையும் அழிக்கிறார். 'ஸ்வபக்தாரிவைரீ' என்பது மிக முக்கியமான ஒன்று. அவர் தன் பக்தர்களின் எதிரிக்கு ('அரி') சாதாரணமாக இல்லாமல், பரம எதிரியாக ('வைரீ') இருக்கிறார். 'என் பக்தனுக்கு ஒருவன் எதிரி என்றால், அவன் எனக்கு பரம எதிரி' என்று பகவான் கருதுவதை இது காட்டுகிறது. இறுதியாக, 'உம்மைப் போல நல்லவர்களின் பக்கம் சார்பு காட்டுபவர் வேறு யார்?' என்று கேட்கப்படுகிறது. இறைவன் பாரபட்சமற்றவன் என்று கூறப்பட்டாலும், தர்மத்தின் பக்கமும், தன் பக்தர்கள் பக்கமும் அவர் ஒருதலைப்பட்சமாகவே இருப்பார். இந்த 'பக்ஷபாதம்' பக்தர்களுக்கு அவர் காட்டும் அளவற்ற கருணையையும், பாதுகாப்பையும் குறிக்கிறது.

ஸகலஸுரப³லாரி꞉ ப்ராணிமாத்ராபகாரீ தவ ப⁴ஜகவராரிர்த⁴ர்மவித்⁴வம்ஸகாரீ | ஸுரவரவரத்³ருப்த꞉ ஸோऽப்யரிஸ்தே ஹதோ ஹ ஜய ஜய தயயார்த்³ர த்ராஹி ந꞉ ஶ்ரீந்ருஸிம்ஹ || 5 ||

அனைத்து தேவர்களின் வலிமைக்கும் எதிரியாகவும், உயிர்கள் அனைத்துக்கும் தீங்கு செய்பவனாகவும், உம்முடைய சிறந்த பக்தர்களுக்குப் பகைவனாகவும், தர்மத்தை அழிப்பவனாகவும், சிறந்த தேவர்களிடமிருந்து பெற்ற வரங்களால் செருக்குற்றவனாகவும் இருந்த அந்த உம்முடைய எதிரி உம்மால் கொல்லப்பட்டான் அல்லவா! வெற்றி வெற்றி! கருணையால் இதயம் கனிந்தவரே, எங்களைக் காத்தருள்வீர் ஸ்ரீ நரசிம்மரே!

இந்த ஸ்லோகம் இரண்யகசிபுவின் தீய குணங்களையும், அவனது அழிவையும் நேரடியாகக் குறிப்பிடுகிறது. அவன் தேவர்களை வென்று அவர்களின் பலத்தை அபகரித்தான். உலகில் உள்ள அனைத்து உயிர்களுக்கும் தீங்கு செய்தான். எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக, நரசிம்மரின் சிறந்த பக்தனான பிரகலாதனுக்குப் பெரும் பகைவனாக இருந்தான். அவன் தர்மத்தை அழித்து அதர்மத்தை நிலைநாட்டினான். பிரம்மா போன்ற தேவர்களிடம் பெற்ற வரங்களால் ஆணவம் கொண்டு திரிந்தான். அப்படிப்பட்ட கொடிய எதிரியை ('ஸோபி அரிஸ்தே') நீர் வதம் செய்தீர் ('ஹதோ ஹ') என்று அவரது வீரச்செயல் போற்றப்படுகிறது. இதன் மூலம், எவ்வளவு பெரிய வரங்களைப் பெற்றிருந்தாலும், எவ்வளவு வலிமை மிக்கவனாக இருந்தாலும், தர்மத்திற்கும் பக்தர்களுக்கும் எதிராகச் செயல்பட்டால், பகவானால் நிச்சயம் அழிக்கப்படுவான் என்ற தத்துவம் உணர்த்தப்படுகிறது.

த³ஹனாத³ஹஹாப்³தி⁴பாதனாத்³க³ரதா³னாத்³ப்⁴ருகு³பாதனாத³பி | நிஜப⁴க்த இஹாவிதோ யதா² நரஸிம்ஹாபி ஸதா³வ நஸ்ததா² || 6 ||

நெருப்பில் இட்டதிலிருந்தும், கொடிய கடலில் தள்ளியதிலிருந்தும், விஷம் கொடுத்ததிலிருந்தும், மலை உச்சியிலிருந்து உருட்டி விட்டதிலிருந்தும், இவ்வுலகில் உம்முடைய பக்தன் (பிரகலாதன்) எப்படி உம்மால் காப்பாற்றப்பட்டானோ, அதேபோல் நரசிம்மரே, எங்களையும் எப்போதும் காத்தருள்வீராக.

இந்த ஸ்லோகம் பிரகலாத சரித்திரத்தில் நடந்த நிகழ்வுகளை நினைவுகூர்கிறது. இரண்யகசிபு தன் மகன் பிரகலாதனின் விஷ்ணு பக்தியை மாற்றுவதற்காகப் பல கொடிய சோதனைகளுக்கு உள்ளாக்கினான். அவனை நெருப்பில் தள்ளினான், நஞ்சூட்டப்பட்ட பாம்புகள் உள்ள கடலில் எறிந்தான், அவனுக்கு விஷத்தைக் கொடுத்தான், உயர்ந்த மலை உச்சியிலிருந்து கீழே தள்ளினான். ஒவ்வொரு முறையும், பிரகலாதன் சிறிதும் கலங்காமல் நாராயணனின் நாமத்தையே ஜெபித்தான். அந்த நாம மகிமையால், நரசிம்மரின் அருளால், ஒவ்வொரு ஆபத்திலிருந்தும் அவன் அற்புதமாகக் காப்பாற்றப்பட்டான். அந்த நிகழ்வுகளைச் சுட்டிக்காட்டி, 'அப்படி உம்முடைய பக்தனைக் காத்ததைப் போல, எங்களையும் எல்லா ஆபத்துக்களிலிருந்தும் எப்போதும் காத்தருள வேண்டும்' என்று பக்தர் உருக்கமாக வேண்டுகிறார்.

நிஜப்⁴ருத்யவிபா⁴ஷிதம் மிதம் க²லு கர்தும் த்வம்ருதம் த³யாகர | ப்ரகடீக்ருதமித்⁴மமத்⁴யதோ நிஜரூபம் நரஸிம்ஹ த³ர்ஶய || 7 ||

கருணைக்கடலே! உம்முடைய அடியவனின் (பிரகலாதனின்) உண்மையான வார்த்தையை மெய்ப்பிப்பதற்காக அல்லவா, நீர் தூணின் நடுவிலிருந்து உம்முடைய திருவுருவத்தை வெளிப்படுத்தினீர்! நரசிம்மரே, அந்த ரூபத்தை (எங்களுக்கும்) காட்டியருள்வீராக.

இரண்யகசிபு, பிரகலாதனிடம் 'எங்கிருக்கிறான் உன் ஹரி?' என்று கேட்டபோது, பிரகலாதன் 'அவன் தூணிலும் இருப்பான், துரும்பிலும் இருப்பான்' என்று பதிலளித்தான். அதைக் கேட்டு கேலி செய்த இரண்யன், 'இந்தத் தூணில் இருக்கிறானா?' என்று கேட்டு தன் கதாயுதத்தால் ஒரு தூணை ஓங்கி அடித்தான். தன் பக்தனின் வாக்கை மெய்ப்பிப்பதற்காக, அந்த வார்த்தை உண்மையானது ('அம்ருதம்') என்று நிலைநாட்டுவதற்காக, பகவான் அந்தத் தூணைப் பிளந்து கொண்டு உக்கிர நரசிம்மராக வெளிப்பட்டார். அந்த நிகழ்வை இந்த ஸ்லோகம் நினைவுபடுத்துகிறது. 'உன் பக்தனின் சொல்லைக் காப்பாற்ற அன்று தூணிலிருந்து வெளிப்பட்டது போல, எங்களுக்கும் உன்னுடைய அந்த திவ்யமான ரூபத்தைக் காட்டி அருள வேண்டும்' என்று தரிசனத்திற்காக ஏங்கும் பக்தனின் வேண்டுகோளாக இது அமைகிறது.

நாராத⁴னம் ந ஹவனம் ந தபோ ஜபோ வா தீர்த²ம் வ்ரதம் ந ச க்ருதம் ஶ்ரவணாதி³ நோ வா | ஸேவா குடும்ப⁴ரணாய க்ருதாதி³தீ³னா தீ³னார்திஹன் நரஹரேऽக⁴ஹரேஹ நோऽவ || 8 ||

முறையான ஆராதனையோ, ஹோமமோ, தவமோ, ஜபமோ நான் செய்யவில்லை. புண்ணிய தீர்த்த யாத்திரையோ, விரதமோ, சாஸ்திரங்களைக் கேட்பது போன்ற செயல்களையோ நான் செய்ததில்லை. குடும்பத்தைக் காப்பாற்றுவதற்காகவே என் சேவைகள் அனைத்தும் செய்யப்பட்டன. நான் மிகவும் எளியவன். எளியவர்களின் துயரத்தைத் தீர்ப்பவரே! நரஹரியே! பாவங்களைப் போக்குபவரே! இவ்வுலகில் எங்களைக் காத்தருள்வீராக.

இது ஒரு முழுமையான சரணாகதி ஸ்லோகம். பக்தர் தன் இயலாமையை இறைவனிடம் சமர்ப்பிக்கிறார். சாஸ்திரங்களில் சொல்லப்பட்ட எந்தவிதமான வழிபாடுகளையும், சடங்குகளையும், தவங்களையும், விரதங்களையும் தன்னால் செய்ய இயலவில்லை என்பதை ஒப்புக்கொள்கிறார். தன் வாழ்க்கை முழுவதும் குடும்பத்தைக் காப்பாற்றும் உலகியல் கடமைகளிலேயே கழிந்துவிட்டது என்கிறார். தன்னிடம் ஆன்மீகத் தகுதி என்று சொல்லிக்கொள்ள எதுவும் இல்லை, நான் மிகவும் எளியவன், ஆதரவற்றவன் ('தீனன்') என்று தன்னைத் தாழ்த்திக் கொள்கிறார். இறுதியாக, 'தீனார்த்திஹன்' - 'எளியவர்களின் துயரத்தைத் தீர்ப்பவரே' என்றும், 'அகஹரே' - 'பாவங்களைப் போக்குபவரே' என்றும் இறைவனை அழைத்து, எந்தத் தகுதியும் இல்லாத தன்னையும் கருணையுடன் ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டும் என்று வேண்டுகிறார். இது உலக வாழ்க்கையில் உழலும் சாதாரண மனிதர்களும், பக்தி ஒன்றையே மூலதனமாகக் கொண்டு இறைவனின் அருளைப் பெற முடியும் என்ற நம்பிக்கையைத் தருகிறது.

ஜய ஜய பயஹாரின் பக்தசித்தாப்ஜசாரின்
ஜய ஜய நயசாரின் த்ருʼப்தமத்தாரிமாரின் .
ஜய ஜய ஜயஶாலின் பாஹி ந꞉ ஶூரஸிம்ʼஹ
ஜய ஜய தயயார்த்ர த்ராஹி ந꞉ ஶ்ரீந்ருʼஸிம்ʼஹ .. 1..

அஸுரஸமரதீரஸ்த்வம்ʼ மஹாத்மாஸி ஜிஷ்ணோ
அமரவிஸரவீரஸ்த்வம்ʼ பராத்மாஸி விஷ்ணோ .
ஸதயஹ்ருʼதய கோப்தா த்வன்ன சான்யோ விமோஹ
ஜய ஜய தயயார்த்ர த்ராஹி ந꞉ ஶ்ரீந்ருʼஸிம்ʼஹ .. 2..

கரதரநகராஸ்த்ரம்ʼ ஸ்வாரிஹத்யை விதத்ஸே
பரதரவரஹஸ்தம்ʼ ஸ்வாவனாயைவ தத்ஸே .
பவபயபயகர்தா கோ(அ)பரஸ்தார்க்ஷ்யவாஹ
ஜய ஜய தயயார்த்ர த்ராஹி ந꞉ ஶ்ரீந்ருʼஸிம்ʼஹ .. 3..

அஸுரகுலபலாரி꞉ ஸ்வேஷ்டசேதஸ்தமோ(அ)ரி꞉
ஸகலகலபலாரிஸ்த்வம்ʼ ஸ்வபக்தாரிவைரீ .
த்வதித ஸ இனத்ருʼக் ஸத்பக்ஷபாதீ ந சேஹ
ஜய ஜய தயயார்த்ர த்ராஹி ந꞉ ஶ்ரீந்ருʼஸிம்ʼஹ .. 4..

ஸகலஸுரபலாரி꞉ ப்ராணிமாத்ராபகாரீ
தவ பஜகவராரிர்தர்மவித்வம்ʼஸகாரீ .
ஸுரவரவரத்ருʼப்த꞉ ஸோ(அ)ப்யரிஸ்தே ஹதோ ஹ
ஜய ஜய தயயார்த்ர த்ராஹி ந꞉ ஶ்ரீந்ருʼஸிம்ʼஹ .. 5..

தஹநாதஹஹாப்திபாதநாத்கரதாநாத்ப்ருʼகுபாதநாதபி .
நிஜபக்த இஹாவிதோ யதா நரஸிம்ʼஹாபி ஸதாவ நஸ்ததா .. 6..

நிஜப்ருʼத்யவிபாஷிதம்ʼ மிதம்ʼ கலு கர்தும்ʼ த்வம்ருʼதம்ʼ தயாகர .
ப்ரகடீக்ருʼதமித்மமத்யதோ நிஜரூபம்ʼ நரஸிம்ʼஹ தர்ஶய .. 7..

நாராதனம்ʼ ந ஹவனம்ʼ ந தபோ ஜபோ வா
தீர்தம்ʼ வ்ரதம்ʼ ந ச க்ருʼதம்ʼ ஶ்ரவணாதி நோ வா .
ஸேவா குடும்பபரணாய க்ருʼதாதிதீனா
தீனார்திஹன் நரஹரே(அ)கஹரேஹ நோ(அ)வ .. 8..

Ramaswamy Sastry and Vighnesh Ghanapaathi

Other stotras