కల్యాణ వృష్టి స్తోత్రం

కళ్యాణవృష్టిభిరివామృతపూరితాభి-
ర్లక్ష్మీస్వయంవరణమంగళదీపికాభిః।
సేవాభిరమ్బ తవ పాదసరోజమూలే
నాకారి కిం మనసి భాగ్యవతాం జనానామ్।

ఈ పద్యం లోతైన భక్తితో మొదలవుతుంది. కవి నేరుగా అమ్మవారితో మాట్లాడుతున్నాడు. ఆమె దయ అమృతంలా కురుస్తుంది. ఇది ఎన్నటికీ ఆగని వాన. దీని వల్ల ఎంతో అదృష్టం కలుగుతుంది. ఎక్కడ చూసినా మంగళ దీపాలు వెలుగుతాయి. లక్ష్మీదేవి స్వయంగా అలాంటి భక్తులను ఎంచుకుంటుంది. వారు సంతోషంగా అమ్మవారి పాదాలను సేవిస్తారు. వారి మనస్సు ప్రశాంతతతో నిండిపోతుంది. నిజమైన భక్తి సాధించలేనిది ఏదీ లేదు. ఇది మనిషి కోరికలన్నింటినీ తీరుస్తుంది. అదృష్టవంతులు ఈ దయను పొందుతారు. నిజమైన శరణాగతి మనస్సును పూర్తిగా నింపుతుంది. ప్రాపంచిక లోటు ఇక్కడ మాయమవుతుంది. లోపలి పూర్ణత్వం బయట సంపదను సృష్టిస్తుంది. స్వచ్ఛమైన భక్తి అత్యున్నతమైన సంపద.

ఏతావదేవ జనని స్పృహణీమాస్తే
త్వద్వందనేషు సలిలస్థగితే చ నేత్రే।
సాన్నిధ్యముద్యదరుణాయుతసోదరస్య
త్వద్విగ్రహస్య సుధయా పరయా ప్లుతస్య।

ఇక్కడ భక్తుని కోరిక చాలా చిన్నది. అతనికి స్వచ్ఛమైన హృదయం మాత్రమే కావాలి. ఆనందభాష్పాలు ధారగా ప్రవహించాలి. నిజమైన పూజలో ఇది సహజంగా జరుగుతుంది. అతను అమ్మవారి నిజరూపాన్ని చూడాలనుకుంటున్నాడు. ఆ రూపం ఎంతో ప్రకాశవంతమైనది. పదివేల సూర్యుల వలె అది వెలుగుతుంది. అయినా అది అమృతంలా చల్లగా ఉంటుంది. దేవి నుండి అనంతమైన కరుణ ప్రవహిస్తుంది. ఈ దివ్య దర్శనం కోసం అందరూ పరితపిస్తారు. ఆ కాంతి సమస్తాన్ని పూర్తిగా మార్చేస్తుంది. నిజమైన భక్తుడు మరేమీ అడగడు. లౌకిక లక్ష్యాలు ఇక్కడ చాలా చిన్నవి. హృదయం దేవుని సామీప్యాన్ని మాత్రమే కోరుకుంటుంది. నిజమైన తపన భగవంతుడిని దగ్గరకు చేరుస్తుంది. కన్నీళ్లు పాత అహంకారాన్ని కడిగేస్తాయి.

ఈశత్వనామకలుషాః కతి వా న సంతి
బ్రహ్మాదయః ప్రతిభవం ప్రలయాభిభూతాః।
ఏకః స ఏవ జనని స్థిరసిద్ధిరాస్తే
యః పాదయోస్తవ సకృత్ ప్రణతిం కరోతి।

ఇక్కడ చూపించిన భేదం చాలా గొప్పది. పెద్ద దేవతలకు ఉన్నత పదవులు ఉన్నాయి. బ్రహ్మాదులు లోకాలను పాలిస్తారు. కానీ వారి శక్తి శాశ్వతం కాదు. వారంతా మహాప్రళయాన్ని ఎదుర్కోవాల్సిందే. కాలచక్రం వారి లోకాలను నాశనం చేస్తుంది. వారి ఉన్నత స్థితి కూడా ముగిసిపోతుంది. పెద్ద పదవులలో అహంకారం దాగి ఉంటుంది. అమ్మవారి భక్తుడు మాత్రమే ఎప్పుడూ సురక్షితం. ఒక్కసారి నమస్కరించడం శాశ్వత స్థిరత్వాన్ని ఇస్తుంది. అమ్మవారి దయ ఈ భద్రతను ఇస్తుంది. శరణాగతి విశ్వ నియమాలను దాటిపోతుంది. ప్రాపంచిక అధికారాలు కేవలం ఒక మాయ. అసలైన రక్షణ అమ్మవారి పాదాల వద్దే ఉంది. లోతైన శరణాగతి కాలాన్ని పూర్తిగా జయిస్తుంది. దైవకృప మనిషిని అమరుడిని చేస్తుంది.

లబ్ధ్వా సకృత్ త్రిపురసుందరి తావకీనం
కారుణ్యకందలితకాంతిభరం కటాక్షమ్।
కందర్పకోటిసుభగాస్త్వయి భక్తిభాజః
సమ్మోహయంతి తరుణీర్భువనత్రయేऽపి।

అమ్మవారి దయ చాలా గొప్ప మార్పును తెస్తుంది. దేవి ఎంతో కరుణతో ఒక చూపు చూస్తుంది. ఒక్క క్షణం చూపు సరిపోతుంది. ఆ చూపు పూర్తిగా ప్రేమతో నిండి ఉంటుంది. అది నేరుగా భక్తుని హృదయాన్ని తాకుతుంది. భక్తుడు వెంటనే లోపలి నుండి మారిపోతాడు. అతను మన్మథుని కంటే అందంగా మారతాడు. కోట్ల కొలది మన్మథులు అతనికి సాటిరారు. అతను మూడు లోకాలను సులభంగా ఆకర్షిస్తాడు. ఈ అందం కేవలం శారీరకమైనది కాదు. ఇది ఒక లోతైన ఆధ్యాత్మిక తేజస్సు. స్వచ్ఛమైన భక్తి లోపల గొప్ప ఆకర్షణను సృష్టిస్తుంది. మనస్సు చాలా ప్రశాంతంగా మధురంగా మారుతుంది. మనుషులు సహజంగానే అతని వైపు ఆకర్షితులవుతారు. దైవప్రేమ మానవ జీవితాన్ని అందంగా మారుస్తుంది.

హ్రీంకారమేవ తవ నామ గృణంతి వేదా
మాతస్త్రికోణనిలయే త్రిపురే త్రినేత్రే।
త్వత్సంస్మృతౌ యమభటాభిభవం విహాయ
దీవ్యంతి నందనవనే సహ లోకపాలైః।

మునుపటి ఆలోచనల తర్వాత ఇప్పుడు శబ్ద రహస్యం బయటపడుతుంది. వేదాలన్నీ ఒక ప్రత్యేకమైన శబ్దాన్ని పాడుతాయి. అవి నిన్ను ఒక బీజాక్షరంతో పిలుస్తాయి. ఆ పవిత్రమైన శబ్దం 'హ్రీం'. అదే అమ్మవారి నిజమైన పేరు. నీవు ఒక త్రికోణం మధ్యలో నివసిస్తావు. నీకు మూడు దివ్యమైన కళ్ళు ఉన్నాయి. నీవు మూడు గొప్ప నగరాలను పాలిస్తావు. నిన్ను తలచుకుంటే భయాలన్నీ పోతాయి. భక్తులకు మృత్యుదేవుని భయం ఉండదు. యమదూతలు వారిని తాకలేరు. వారు చీకటి లోకాల నుండి తప్పించుకుంటారు. వారు స్వర్గపు అందమైన తోటలలో ఆడుకుంటారు. ఒక పవిత్రమైన శబ్దంలో విశ్వశక్తి దాగి ఉంది. దానిని జపించడం వల్ల మనస్సు శాంతిస్తుంది. నామజపం అనేది అత్యున్నతమైన స్వేచ్ఛను ఇస్తుంది.

హంతు పురామధిగలం పరిపీయమానః
క్రూరః కథం న భవితా గరలస్య వేగః।
నాశ్వాసనాయ యది మాతరిదం తవార్ధం
దేహస్య శశ్వదమృతాప్లుతశీతలస్య।

ఈ పద్యంలో విషం గురించి ఎందుకు చెప్పారు? శివుడు అత్యంత ప్రమాదకరమైన విషాన్ని తాగాడు. ఆ విషం చాలా క్రూరమైనది వేగవంతమైనది. అది అతని గొంతులో మండుతూనే ఉంది. ఆ విషం ప్రపంచం మొత్తాన్ని నాశనం చేయగలదు. అయినా శివునికి ఎలాంటి హాని జరగలేదు. దేవియే దీనికి ప్రత్యక్ష కారణం. ఆమె శివుని శరీరంలో సగభాగం. ఆమె సగం ఎప్పుడూ చాలా చల్లగా ఉంటుంది. అది ఎల్లప్పుడూ చల్లని అమృతంలో తడిసి ఉంటుంది. అమ్మవారి చల్లదనం విషపు వేడిని తగ్గిస్తుంది. స్త్రీశక్తి ఎప్పుడూ పురుషశక్తిని సమతుల్యం చేస్తుంది. దేవి కరుణ ప్రమాదకరమైన వాటిని కూడా నయం చేస్తుంది. ప్రేమ ప్రతి కఠినమైన శక్తిని శాంతింపజేస్తుంది. సరైన సమతుల్యత విశ్వంలో లోతైన శాంతిని ఇస్తుంది.

సర్వజ్ఞతాం సదసి వాక్పటుతాం ప్రసూతే
దేవి త్వదంఘ్రిసరసీరుహయోః ప్రణామః।
కించ స్ఫురన్మకుటముజ్జ్వలమాతపత్రం
ద్వే చామరే చ మహతీం వసుధాం దధాతి।

భగవతి పాదాలకు నమస్కరించడం వల్ల ఎన్నో కానుకలు అందుతాయి. భక్తుడికి సంపూర్ణమైన జ్ఞానం లభిస్తుంది. అతను చాలా నేర్పుగా మాట్లాడతాడు. అతని మాటలు పండితుల సభలో ప్రకాశిస్తాయి. బాహ్య ప్రపంచపు శక్తి కూడా అతనికి దక్కుతుంది. అతను ప్రకాశించే కిరీటాన్ని ధరిస్తాడు. ఒక రాజ గొడుగు అతని తలపై ఉంటుంది. అతనికి ఇరువైపులా చామరాలు వీస్తారు. అతను ఈ విశాలమైన భూమిని పాలిస్తాడు. అంతర్గత జ్ఞానం బాహ్య శక్తి ఒకటవుతాయి. భక్తి అడగకుండానే ఈ రెండింటినీ ఇస్తుంది. దేవి స్వయంగా భక్తుని బాధ్యత తీసుకుంటుంది. జ్ఞానమే మనిషికి అసలైన కిరీటం. స్వచ్ఛమైన శరణాగతి సాధారణ మనిషిని రాజుగా మారుస్తుంది. బయటి రాజ్యాలు కేవలం అదనపు బహుమతులు మాత్రమే.

కల్పద్రుమైరభిమతప్రతిపాదనేషు
కారుణ్యవారిధిభిరమ్బ భవత్కటాక్షైః।
ఆలోకయ త్రిపురసుందరి మామనాథం
త్వయ్యేవ భక్తిభరితం త్వయి బద్ధతృష్ణమ్।

కవి చేసిన ఈ లోతైన ప్రార్థనను గమనించండి. అతను దేవిని అత్యంత సుందరి అని పిలుస్తున్నాడు. తనను తాను ఒక అనాథగా భావిస్తున్నాడు. అతని హృదయం పూర్తిగా భక్తితో నిండి ఉంది. అతని కోరికలన్నీ అమ్మవారితో ముడిపడి ఉన్నాయి. కరుణతో కూడిన ఒక చూపు కోసం యాచిస్తున్నాడు. దేవి కళ్ళు కరుణకు పెద్ద సముద్రం. ఆమె చూపు అన్ని మంచి కోరికలను నెరవేరుస్తుంది. అది ఒక కల్పవృక్షంలా పనిచేస్తుంది. ఒక్క చూపు జీవితాన్ని పూర్తిగా మార్చేస్తుంది. ఒక అనాథకు ఉత్తమమైన తల్లిదండ్రులు దొరుకుతారు. దేవునిపై పూర్తిగా ఆధారపడటం ఒక గొప్ప బలం. ఖాళీ పాత్రలో కరుణ చాలా వేగంగా నిండుతుంది. దైవవిశ్వాసం అనాథను మహారాజుగా చేస్తుంది. ఆమె సున్నితమైన చూపు పాత గాయాలన్నింటినీ మాన్పుతుంది.

అంతేతరేష్వపి మనాంసి విధాయ చాన్యే
భక్తిం వహంతి కిల పామరదైవతేషు।
త్వామేవ దేవి మనసా సమనుస్మరామి
త్వామేవ నౌమి శరణం జనని త్వమేవ।

నిజమైన ధ్యానానికి సంపూర్ణమైన ఏకాగ్రత అవసరం. చాలామంది చిన్న దేవతలను పూజిస్తారు. వారు చిన్నపాటి లౌకిక విషయాలను కోరుకుంటారు. వారి మనస్సు పలు రకాలుగా చెదిరిపోతుంది. త్వరగా ముగిసిపోయే వాటికోసం వారు ప్రార్థిస్తారు. కవి ఈ తప్పు మార్గాన్ని పూర్తిగా వదిలేస్తాడు. అతను భగవతిని మాత్రమే స్మరిస్తాడు. దేవిని ఎప్పుడూ మనస్సులో ఉంచుకుంటాడు. ఆమె ముందు మాత్రమే తల వంచుతాడు. దేవి మాత్రమే అతని ఏకైక శరణు. ఒకే చోట దృష్టి పెట్టడం గొప్ప ఫలితాలను ఇస్తుంది. చిన్న లక్ష్యాలు మనిషి ఆత్మను తప్పుదోవ పట్టిస్తాయి. అత్యున్నత సత్యానికి పూర్తి ఏకాగ్రత కావాలి. పూర్తిగా లొంగిపోవడమే మనిషికి లభించే గొప్ప స్వేచ్ఛ.

లక్ష్యేషు సత్స్వపి కటాక్షనిరీక్షణానా-
మాలోకయ త్రిపురసుందరి మాం కదాచిత్।
నూనం మయా తు సదృశః కరుణైకపాత్రం
జాతో జనిష్యతి జనో న చ జాయతే వా।

శరణాగతి భావనను పెంచుతూ కవి వేడుకుంటున్నాడు. దేవికి లెక్కలేనన్ని గొప్ప భక్తులు ఉన్నారు. మంచి వారెందరో ఆమె దయను కోరుకుంటారు. దయ పొందడానికి వారు పూర్తిగా అర్హులు. అయినా కవి ఒక ప్రత్యేకమైన కోరిక కోరుతున్నాడు. తన వైపు ఒక్కసారి చూడమని దేవిని అడుగుతున్నాడు. తను లోపల చాలా పేదవాడినని చెబుతున్నాడు. మరెవరికీ ఆమె దయ ఇంతగా అవసరం లేదు. ఇంతటి అనర్హుడు గతంలో ఎప్పుడూ పుట్టలేదు. భవిష్యత్తులో కూడా అలాంటి వాడు పుట్టడు. అతను చాలా ఖాళీగా బలహీనంగా ఉన్న పాత్ర. ఇది చాలా అందమైన ఆధ్యాత్మిక వినయం. అత్యంత బలహీనమైన చోటికే దయ వేగంగా చేరుతుంది. లోపాలను అంగీకరించడమే అసలైన శక్తి.

హ్రీం హ్రీమితి ప్రతిదినం జపతాం తవాఖ్యాం
కిన్నామ దుర్లభమిహ త్రిపురాధివాసే।
మాలాకిరీటమదవారణమాననీయా
తాన్ సేవతేవ సుమతీః స్వయమేవ లక్ష్మీః।

క్రమం తప్పకుండా సాధన చేస్తే ఏమి జరుగుతుంది? నిజమైన భక్తులు పవిత్రమైన 'హ్రీం' మంత్రాన్ని జపిస్తారు. వారు ప్రతిరోజూ దీనిని పునరావృతం చేస్తారు. భగవతి మూడు గొప్ప నగరాలలో నివసిస్తుంది. ఈ సాధకులకు కష్టమైనది ఏదీ లేదు. అరుదైన ప్రతి వస్తువు చాలా సులభంగా లభిస్తుంది. సంపద దేవత స్వయంగా వారిని చూడటానికి వస్తుంది. లక్ష్మీదేవి సంతోషంగా వారికి సేవ చేస్తుంది. ఆమె పూలమాలలు ప్రకాశించే కిరీటాలను తెస్తుంది. ఆమె పెద్ద రాజ ఏనుగులను కూడా తెస్తుంది. నిరంతర సాధన లోపల ఒక పెద్ద శక్తిని పుట్టిస్తుంది. ఒక చిన్న అక్షరంలో విశ్వ రహస్యం ఉంది. రోజువారీ క్రమశిక్షణ గొప్ప బహుమతులను ఇస్తుంది. ప్రపంచ సంపదలన్నీ భగవంతుని భక్తుడిని వెతుక్కుంటూ వస్తాయి.

సంపత్కరాణి సకలేంద్రియవందనాని
సామ్రాజ్యదాననిరతాని సరోరుహాక్షి।
త్వద్వందనాని దురితాహరణోద్యతాని
మామేవ మాతరనిశం కలయంతు నాన్యమ్।

ఇదివరకు పొందిన ఆశీర్వాదాల సారాంశం ఇక్కడ ఉంది. భగవతి కళ్ళు తామరపూల వలె అందమైనవి. ఆమెకు నమస్కరించడం వల్ల గొప్ప సంపద లభిస్తుంది. ఈ పని అన్ని ఇంద్రియాలకు గొప్ప ఆనందాన్ని ఇస్తుంది. ఇది పెద్ద రాజ సామ్రాజ్యాలను కూడా ఇస్తుంది. అతి ముఖ్యంగా ఇది పాపాలన్నింటినీ నాశనం చేస్తుంది. నిజమైన పూజ పాత చెడు కర్మలను పూర్తిగా కడిగేస్తుంది. కవి ఇక్కడ ఒక ప్రత్యేకమైన కోరికను వ్యక్తపరుస్తున్నాడు. ఎప్పుడూ దేవి ముందు నమస్కరించాలని అతను కోరుకుంటున్నాడు. రాత్రింబవళ్లు ఇదే పని చేయాలని కోరుకుంటున్నాడు. ప్రపంచంలోని వేరే ఏ పనీ అతనికి వద్దు. దేవునితో ఎల్లప్పుడూ కలిసి ఉండటమే నిజమైన లక్ష్యం. నిరంతర భక్తి అనేది ఒక అతిపెద్ద సామ్రాజ్యం.

కల్పోపసంహృతిషు కల్పితతాండవస్య
దేవస్య ఖండపరశోః పరభైరవస్య।
పాశాంకుశైక్షవశరాసనపుష్పబాణా
సా సాక్షిణీ విజయతే తవ మూర్తిరేకా।

చాలా పెద్ద విశ్వ దృశ్యం ఇక్కడ కనిపిస్తుంది. కాలపు పెద్ద చక్రం చివరకు తప్పక ఆగిపోతుంది. మహాప్రళయం సమస్తాన్ని పూర్తిగా నాశనం చేస్తుంది. పరమశివుడు తన భయంకరమైన నృత్యం ప్రారంభిస్తాడు. అతని చేతిలో విరిగిన గొడ్డలి ఉంటుంది. అతను చాలా భయంకరమైన రూపాన్ని ధరిస్తాడు. అయినా ఒకే ఒక రూపం పూర్తిగా సురక్షితంగా ఉంటుంది. భగవతి ఇదంతా చాలా ప్రశాంతంగా చూస్తుంటుంది. ఆమె ప్రశాంతమైన సాక్షిగా నిలబడి ఉంటుంది. ఆమె చేతిలో తీయని చెరకు విల్లు ఉంటుంది. ఆమె మృదువైన పూల బాణాలను పట్టుకుంటుంది. సర్వనాశనం తర్వాత కూడా దేవి ప్రశాంతంగానే ఉంటుంది. సాక్షిభావం అన్ని కర్మలకు అతీతమైనది. అంతా నశించినప్పుడు కూడా ప్రేమ మాత్రమే మిగులుతుంది. అమ్మవారి రూపం మాత్రమే ఎప్పటికీ విజయవంతంగా నిలుస్తుంది.

లగ్నం సదా భవతు మాతరిదం తవార్ధం
తేజఃపరం బహులకుంకుమపంకశోణమ్।
భాస్వత్కిరీటమమృతాంశుకలావతంసం
మధ్యే త్రికోణనిలయం పరమామృతార్ద్రమ్।

ఈ వర్ణన పూర్తిగా అంతర్గత ధ్యానాన్ని చూపుతుంది. కవి చాలా తీవ్రమైన ఒక కాంతిని ఊహించుకుంటున్నాడు. ఈ కాంతి చాలా ముదురు ఎరుపు రంగులో ఉంటుంది. ఇది తడిసిన మందపాటి కుంకుమలా కనిపిస్తుంది. దేవి చాలా ప్రకాశవంతమైన కిరీటాన్ని ధరించింది. దానిపై చల్లని అర్ధచంద్రుడు ఉన్నాడు. ఆమె మధ్యలో ఉన్న త్రికోణంలో కూర్చుంది. ఆమె పూర్తిగా స్వచ్ఛమైన అమృతంలో తడిసి ఉంది. కవి ఈ రూపాన్ని తన లోపల కోరుకుంటున్నాడు. ఇది తనలోనే ఉండాలని అతను ప్రార్థిస్తాడు. ఎప్పుడూ తన గుండెల్లో ఉంచుకోవాలని అనుకుంటాడు. మనస్సులో రూపాన్ని ఊహించుకోవడం ఆలోచనలను శాంతింపజేస్తుంది. ఎరుపు రంగు విశ్వసృష్టి శక్తిని సూచిస్తుంది. స్వచ్ఛమైన కాంతి శరీరాన్ని పూర్తిగా శుద్ధి చేస్తుంది.

హ్రీంకారమేవ తవ నామ తదేవ రూపం
త్వన్నామ దుర్లభమిహ త్రిపురే గృణంతి।
త్వత్తేజసా పరిణతం వియదాదిభూతం
సౌఖ్యం తనోతి సరసీరుహసంభవాదేః।

శబ్దాన్ని రూపాన్ని కలిపే పెద్ద సత్యం ఇక్కడ చెప్పారు. 'హ్రీం' అనే పవిత్ర అక్షరమే దేవి పేరు. అదే ఆమె నిజమైన భౌతిక రూపం కూడా. పేరు మరియు రూపం రెండూ పూర్తిగా ఒక్కటే. చాలా అరుదైన స్వచ్ఛమైన ఆత్మలు ఈ పేరును పాడతాయి. దేవి స్వచ్ఛమైన అనంతమైన విశ్వ ప్రకాశం. ఆమె కాంతి మొత్తం విశ్వంగా మారుతుంది. ఇది ఆకాశాన్ని ఇతర అన్ని వస్తువులను సృష్టిస్తుంది. ఇది ఈ పెద్ద భౌతిక ప్రపంచాన్ని సృష్టిస్తుంది. ఈ అందమైన ప్రపంచం అందరికీ గొప్ప ఆనందాన్ని ఇస్తుంది. పెద్ద దేవతలు కూడా ఈ ఆనందాన్ని లోతుగా అనుభవిస్తారు. భగవంతుడు శబ్దం మరియు అదే సమయంలో పదార్థం. మనం చూసేదంతా సాక్షాత్తూ భగవతి మాత్రమే. ఈ సత్యాన్ని తెలుసుకోవడమే అతిపెద్ద ఆనందం.

కల్యాణవృష్టిభిరివామృతపూరితాభి-
ర్లక్ష్మీస్వయంవరణమంగలదీపికాభిః.
సేవాభిరంబ తవ పాదసరోజమూలే
నాకారి కిం మనసి భాగ్యవతాం జనానాం.
ఏతావదేవ జనని స్పృహణీమాస్తే
త్వద్వందనేషు సలిలస్థగితే చ నేత్రే.
సాన్నిధ్యముద్యదరుణాయుతసోదరస్య
త్వద్విగ్రహస్య సుధయా పరయా ప్లుతస్య.
ఈశత్వనామకలుషాః కతి వా న సంతి
బ్రహ్మాదయః ప్రతిభవం ప్రలయాభిభూతాః|
ఏకః స ఏవ జనని స్థిరసిద్ధిరాస్తే
యః పాదయోస్తవ సకృత్ ప్రణతిం కరోతి|
లబ్ధ్వా సకృత్ త్రిపురసుందరి తావకీనం
కారుణ్యకందలితకాంతిభరం కటాక్షం|
కందర్పకోటిసుభగాస్త్వయి భక్తిభాజః
సమ్మోహయంతి తరుణీర్భువనత్రయేఽపి|
హ్రీంకారమేవ తవ నామ గృణంతి వేదా
మాతస్త్రికోణనిలయే త్రిపురే త్రినేత్రే|
త్వత్సంస్మృతౌ యమభటాభిభవం విహాయ
దీవ్యంతి నందనవనే సహ లోకపాలైః|
హంతు పురామధిగలం పరిపీయమానః
క్రూరః కథం న భవితా గరలస్య వేగః|
నాశ్వాసనాయ యది మాతరిదం తవార్ధం
దేహస్య శశ్వదమృతాప్లుతశీతలస్య|
సర్వజ్ఞతాం సదసి వాక్పటుతాం ప్రసూతే
దేవి త్వదంఘ్రిసరసీరుహయోః ప్రణామః.
కించ స్ఫురన్మకుటముజ్జ్వలమాతపత్రం
ద్వే చామరే చ మహతీం వసుధాం దధాతి.
కల్పద్రుమైరభిమతప్రతిపాదనేషు
కారుణ్యవారిధిభిరంబ భవత్కటాక్షైః.
ఆలోకయ త్రిపురసుందరి మామనాథం
త్వయ్యైవ భక్తిభరితం త్వయి బద్ధతృష్ణం.
అంతేతరేష్వపి మనాంసి నిధాయ చాన్యే
భక్తిం వహంతి కిల పామరదైవతేషు.
త్వామేవ దేవి మనసా సమనుస్మరామి
త్వామేవ నౌమి శరణం జనని త్వమేవ.
లక్ష్యేషు సత్స్వపి కటాక్షనిరీక్షణానా-
మాలోకయ త్రిపురసుందరి మాం కదాచిత్.
నూనం మయా తు సదృశః కరుణైకపాత్రం
జాతో జనిష్యతి జనో న చ జాయతే వా.
హ్రీం హ్రీమితి ప్రతిదినం జపతాం తవాఖ్యాం
కిన్నామ దుర్లభమిహ త్రిపురాధివాసే.
మాలాకిరీటమదవారణమాననీయా
తాన్ సేవతేవ సుమతీః స్వయమేవ లక్ష్మీః.
సంపత్కరాణి సకలేంద్రియనందనాని
సామ్రాజ్యదాననిరతాని సరోరుహాక్షి.
త్వద్వందనాని దురితాహరణోద్యతాని.
మామేవ మానరనిశం కలయంతు నాన్యం.
కల్పోపసంహృతిషు కల్పితతాండవస్య
దేవస్య ఖండపరశోః పరభైరవస్య.
పాశాంకుశైక్షవశరాసనపుష్పబాణా
సా సాక్షిణీ విజయతే తవ మూర్తిరేకా.
లగ్నం సదా భవతు మాతరిదం తవార్థం
తేజఃపరం బహులకుంకుమపంకశోణం.
భాస్వత్కిరీటమమృతాంశుకలావతంసం
మధ్యే త్రికోణనిలయం పరమామృతార్ద్రం.
హ్రీంకారమేవ తవ నామ తదేవ రూపం
త్వన్నామ దుర్లభమిహ త్రిపురే గృణంతి.
త్వత్తేజసా పరిణతం వియదాదిభూతం
సౌఖ్యం తనోతి సరసీరుహసంభవాదేః.