தனக்குவமை இல்லாதான்

அதிகாரம் - 1 குறள் - 7

தனக்குவமை இல்லாதான் தாள்சேர்ந்தார்க் கல்லால்
மனக்கவலை மாற்றல் அரிது.

திருவள்ளுவரின் இந்த அமுதமொழி, மனித வாழ்வில் தவிர்க்க முடியாத அங்கமாக விளங்கும் மனக்கவலைக்கு ஒரு நிரந்தரத் தீர்வை முன்வைக்கும் ஒரு ஆன்மிகப் பேருரையாகும். தனக்கு நிகர் எவரும், எதுவும் இல்லை என்று சொல்லத்தக்க ஒப்பற்ற இறைவனின் திருவடிகளை அடைக்கலமாகப் புகுந்தவர்களுக்கு அல்லாமல், மற்றவர்களுக்குத் தங்கள் மனக்கவலைகளை முழுமையாக நீக்குவது என்பது மிகவும் கடினமான செயலாகும் என்ற இதன் பொருள், இரண்டே அடிகளில், மனித மனத்தின் ஆழமான சிக்கலையும், அதற்கான ஒப்பற்ற வழியையும் தெள்ளத்தெளிவாக விளக்குகிறது.

இக்குறளின் முதல் சொற்றொடரான "தனக்குவமை இல்லாதான்" என்பதே அதன் ஆன்மிக ஆழத்தை உணர்த்துகிறது. வள்ளுவர் இறைவனைக் குறிப்பிட்ட பெயர் கொண்டோ அழைக்காமல், ஒப்பீடுகளுக்கு அப்பாற்பட்டவன் என்கிறார். அவன் காலத்தாலும், இடத்தாலும், குணங்களாலும் வரையறுக்கப்படாத முழுமுதற் பொருள். இத்தகைய ஒரு உன்னதமான, எல்லையற்ற சக்தியின் திருவடிகளைச் சேர்வதே வழியாகிறது. "தாள் சேர்தல்" என்பது வெறும் உடல் சார்ந்த செயல் அல்ல; அது முழுமையான சரணாகதியின் அடையாளம். "நான்", "எனது" என்ற அகந்தையை முற்றிலுமாக அழித்து, தனது எல்லா பாரங்களையும், பொறுப்புகளையும், கவலைகளையும் அந்த ஒப்பற்ற சக்தியின் பாதங்களில் சமர்ப்பிப்பதே அது. புயலில் சிக்கிய ஒரு சிறிய படகு, ஒரு பெரிய துறைமுகத்தில் தஞ்சம் புகுந்து அமைதி கொள்வதைப் போன்றது இந்த நிலை. அந்தத் துறைமுகமே இறைவனின் திருவடிகள்.

இறைவனின் திருவடிகளைச் சேராதவர்களுக்கு மனக்கவலை ஏன் நீங்குவதில்லை? ஏனெனில், அவர்கள் தங்கள் பிரச்சனைகளின் சுமையை தாங்களே சுமக்கிறார்கள். உலகியல் வாழ்வில் கவலைகளுக்குப் பஞ்சமில்லை. உலகப் பொருட்களின் மீதும், உறவுகளின் மீதும் வைக்கும் அளவற்ற பற்றுதலே கவலையின் ஆணிவேர். அவை நம்மை விட்டு நீங்கும்போது மனம் துயரத்தில் ஆழ்கிறது. மேலும், "எல்லாம் என்னால் நடக்கிறது" என்ற அகந்தை இருக்கும் வரை, ஏற்படும் தோல்விகளுக்கும், இழப்புகளுக்கும் தானே பொறுப்பெடுத்துக்கொண்டு மனம் வருந்துகிறது. இறைவனைச் சாராதவர்கள், இந்த உலகியல் சிக்கல்களுக்கு உலகியல் தீர்வுகளையே நாடுகிறார்கள். கேளிக்கைகளும், கவனத் திருப்பங்களும் கவலைக்குத் தற்காலிக மறதியைத் தரலாமே தவிர, நிரந்தரத் தீர்வை ஒருபோதும் தராது.

ஆனால், இறைவனிடம் சரணடையும்போது, ஒரு அற்புத மனமாற்றம் நிகழ்கிறது. "நடப்பதெல்லாம் அவன் செயல்" என்ற பக்குவம் வரும்போது, தனிப்பட்ட முறையில் சுமந்த பாரம் இறக்கி வைக்கப்படுகிறது. தனக்குத் துணையாக ஒரு ஒப்பற்ற சக்தி இருக்கிறது என்ற ஆழமான நம்பிக்கை, எதிர்காலம் குறித்த தேவையற்ற பயங்களையும், பதற்றத்தையும் நீக்குகிறது. பிரச்சனைகளைத் துன்பமாகப் பார்க்காமல், தன்னை மேம்படுத்திக் கொள்ள இறைவன் அளித்த பாடங்களாகப் பார்க்கும் பார்வை விசாலமடைகிறது.

இன்றைய வேகமான, போட்டி நிறைந்த உலகில் மன அழுத்தம் பெரும் நோயாக உருவெடுத்துள்ள சூழலில், இக்குறளின் தேவை முன்னெப்போதையும் விட அதிகமாக உணரப்படுகிறது. திருவள்ளுவர் காட்டும் இந்த ஆன்மிக வழி, நோயின் அறிகுறிகளுக்குச் சிகிச்சையளிக்காமல், அதன் மூல காரணமான அகந்தை மற்றும் பற்றுதலைக் களைந்து, நிரந்தரமான மன அமைதிக்கு வழிவகுக்கிறது.

ஆக, இத்திருக்குறள், மனிதனின் அடிப்படைத் தேடலான மன அமைதிக்கு, சரணாகதி தத்துவமே மிகச் சிறந்த வழி என்பதை ஆணித்தரமாக நிலைநிறுத்துகிறது. உலகியல் இன்பங்கள் எனும் பாலைவனச் சோலையை நம்பி ஏமாறாமல், ஒப்பற்ற இறைவனின் திருவடிகள் எனும் வற்றாத ஜீவநதியைச் சரணடைபவர்களே, மனக்கவலை எனும் பெருஞ்சுமையிலிருந்து விடுபட்டு, உண்மையான ஆனந்தத்தையும், நித்தியமான அமைதியையும் பெற முடியும் என்ற பேருண்மையை மனிதகுலத்திற்கு காலங்கள் கடந்து எடுத்துரைக்கிறது. இது ஒரு மத போதனை அல்ல; இது ஒரு உன்னதமான வாழ்வியல் நெறி.

தமிழ்

தமிழ்

திருக்குறள்

Click on any topic to open

0

Copyright © 2026 | Vedadhara | All Rights Reserved. | Designed & Developed by Claps and Whistles
| | | | |
Vedahdara - Personalize

We use cookies