ലക്ഷ്മീ നാരായണ ഹൃദയം

അസ്യ ശ്രീ ആദ്യാദി ശ്രീമഹാലക്ഷ്മീ-ഹൃദയ-സ്തോത്ര-മഹാമന്ത്രസ്യ ഭാർഗ്ഗവ ഋഷിഃ(ശിരസി),
അനുഷ്ടുഭാദി നാനാഛന്ദാംസി (മുഖേ), ആദ്യാദി-ശ്രീമഹാലക്ഷ്മീ സഹിത നാരായണോ ദേവതാ (ഹൃദയേ)॥
। ഓം ബീജം, ഹ്രീം ശക്തിഃ, ഐം കീലകം ।
ആദ്യാദി-ശ്രീമഹാലക്ഷ്മീ-പ്രസാദസിദ്ധ്യർത്ഥം ജപേ വിനിയോഗഃ ॥

ഈ ശ്രീ ആദ്യാദി മഹാലക്ഷ്മീ ഹൃദയ സ്തോത്ര മഹാമന്ത്രത്തിന്‍റെ ഋഷി ഭാർഗ്ഗവനാണ് (ശിരസ്സിൽ). അനുഷ്ടുപ് തുടങ്ങിയ വിവിധ ഛന്ദസ്സുകളാണ് (മുഖത്ത്). ആദ്യാദി ശ്രീമഹാലക്ഷ്മീ സമേതനായ നാരായണനാണ് ദേവത (ഹൃദയത്തിൽ). 'ഓം' ആണ് ബീജം, 'ഹ്രീം' ശക്തിയാണ്, 'ഐം' കീലകമാണ്. ആദ്യാദി ശ്രീമഹാലക്ഷ്മിയുടെ പ്രസാദം അഥവാ അനുഗ്രഹം ലഭിക്കുന്നതിനുവേണ്ടിയാണ് ഈ ജപം ചെയ്യുന്നത്.

ഓം ॥ ആദ്യാദി-ശ്രീമഹാലക്ഷ്മീ ദേവതയൈ നമഃ'' ഹൃദയേ, ശ്രീം ബീജായൈ നമഃ'' ഗുഹ്യേ,
ഹ്രീം ശക്ത്യൈ നമഃ'' പാദയോഃ, ഐം ബലായൈ നമഃ'' മൂർദ്ധാദി-പാദ-പര്യന്തം വിന്യസേത് ॥

'ഓം' ആദ്യാദി ശ്രീമഹാലക്ഷ്മി ദേവതയ്ക്ക് ഹൃദയത്തിൽ നമസ്കാരം. 'ശ്രീം' ബീജത്തിന് ഗുഹ്യത്തിൽ നമസ്കാരം. 'ഹ്രീം' ശക്തിക്ക് പാദങ്ങളിൽ നമസ്കാരം. 'ഐം' ബലത്തിന് ശിരസ്സ് മുതൽ പാദം വരെ നമസ്കാരം, ഇങ്ങനെ വിന്യസിക്കണം.

ഓം ശ്രീം ഹ്രീം ഐം കരതല-കരപാർശ്വയോഃ, ശ്രീം അങ്കുഷ്ഠാഭ്യാം നമഃ,
ഹ്രീം തർജ്ജനീഭ്യാം നമഃ, ഐം മധ്യമാഭ്യാം നമഃ, ശ്രീം അനാമികാഭ്യാം നമഃ,
ഹ്രീം കനിഷ്ഠികാഭ്യാം നമഃ, ഐം കരതല കരപൃഷ്ഠാഭ്യാം നമഃ ॥

'ഓം ശ്രീം ഹ്രീം ഐം' എന്ന മന്ത്രം കൈവെള്ളകളിലും കൈത്തലങ്ങളിലും. 'ശ്രീം' പെരുവിരലുകളിൽ നമസ്കാരം. 'ഹ്രീം' ചൂണ്ടുവിരലുകളിൽ നമസ്കാരം. 'ഐം' നടുവിരലുകളിൽ നമസ്കാരം. 'ശ്രീം' മോതിരവിരലുകളിൽ നമസ്കാരം. 'ഹ്രീം' ചെറുവിരലുകളിൽ നമസ്കാരം. 'ഐം' കൈവെള്ളകളിലും കൈപുറങ്ങളിലും നമസ്കാരം.

ഓം ഹൃദയായ നമഃ, ഹ്രീം ശിരസേ സ്വാഹാ, ഐം ശിഖായൈ വഷട്,
ശ്രീം കവചായ ഹും, ഹ്രീം നേത്രാഭ്യാം വൗഷട്, ഭൂർഭുവസ്സുവരോമിതി ദിഗ്ബന്ധഃ ॥

'ഓം' ഹൃദയത്തിന് നമസ്കാരം. 'ഹ്രീം' ശിരസ്സിന് സ്വാഹാ. 'ഐം' ശിഖയ്ക്ക് വഷട്. 'ശ്രീം' കവചത്തിന് ഹും. 'ഹ്രീം' നേത്രങ്ങൾക്ക് വൗഷട്. 'ഭൂർഭുവസ്സുവരോമിതി ദിഗ്ബന്ധഃ' (ഭൂമി, അന്തരീക്ഷം, സ്വർഗ്ഗം എന്നീ ലോകങ്ങളെ ബന്ധിച്ച് എല്ലാ ദിശകളെയും സംരക്ഷിക്കാൻ).

॥ അഥ ധ്യാനം ॥
ഹസ്തദ്വയേന കമലേ ധാരയന്തീം സ്വലീലയാ ॥
ഹാര-നൂപുര-സംയുക്താം മഹാലക്ഷ്മീം വിചിന്തയേത് ॥

ഇനി ധ്യാനം. രണ്ട് കൈകളിലും ലീലയായി താമരപ്പൂക്കൾ ധരിച്ച്, മാലകളും നൂപുരങ്ങളും (പാദസരങ്ങൾ) അണിഞ്ഞ് വിളങ്ങുന്ന മഹാലക്ഷ്മിയെ ധ്യാനിക്കണം.

കൗശേയ-പീതവസനാമരവിന്ദനേത്രാമ്
പദ്മദ്വയാഭയ-വരോദ്യത-പദ്മഹസ്താം ।
ഉദ്യച്ഛതാർക്ക-സദൃശാം പരമാങ്ക-സംസ്ഥാം
ധ്യായേത് വിധീശനത-പാദയുഗാം ജനത്രീം ॥

പട്ടുനൂൽകൊണ്ടുള്ള മഞ്ഞ വസ്ത്രം ധരിച്ചവളും, താമരയിതൾപോലുള്ള കണ്ണുകളുള്ളവളും, രണ്ട് താമരപ്പൂക്കളും അഭയവും വരദാനവും നൽകുന്ന കൈകളോടുകൂടിയവളും, ഉദിച്ചുയരുന്ന നൂറുസൂര്യന്മാരെപ്പോലെ ശോഭിക്കുന്നവളും, ശ്രേഷ്ഠമായ ആസനത്തിൽ ഇരിക്കുന്നവളും, ബ്രഹ്മാവിനാലും വിഷ്ണവിനാലും വന്ദിക്കപ്പെടുന്ന പാദങ്ങളുള്ളവളുമായ ലോകമാതാവിനെ ധ്യാനിക്കണം.

॥ ശ്രീ ലക്ഷ്മീ-കമലധാരിണ്യൈ സിംഹവാഹിന്യൈ സ്വാഹാ ॥

ശ്രീലക്ഷ്മീ, താമര ധരിക്കുന്നവളേ, സിംഹവാഹിനിയായവളേ, സ്വാഹാ (അങ്ങേയ്ക്ക് സമർപ്പണം).

പീതവസ്ത്രാം സുവർണ്ണാംഗീം പദ്മഹസ്ത-ദ്വയാന്വിതാം ।
ലക്ഷ്മീം ധ്യാത്വേതി മന്ത്രേണ സ ഭവേത് പൃഥിവീപതിഃ ॥

മഞ്ഞവസ്ത്രം ധരിച്ചവളും, സുവർണ്ണ വർണ്ണമുള്ളവളും, രണ്ട് താമരക്കൈകളോടുകൂടിയവളുമായ ലക്ഷ്മിയെ ഈ മന്ത്രം കൊണ്ട് ധ്യാനിക്കുന്നവൻ ഭൂമിപതിയായിത്തീരും (രാജാവാകും).

മാതുലംഗ-ഗദാഖേടേ പാണൗ പാത്രഞ്ച ബിഭ്രതീ ।
വാഗലിംഗഞ്ച മാനഞ്ച ബിഭ്രതീ നൃപമൂർദ്ധനി ॥

മാതളനാരങ്ങ, ഗദ, പരിച, പാത്രം എന്നിവ കൈകളിലും, ശംഖ്, ചക്രം, രാജാവിന്‍റെ ശിരസ്സിൽ കിരീടം എന്നിവയും ധരിച്ചവളാണ് ദേവി.

। ഓം ശ്രീം ഹ്രീം ഐം ।

'ഓം ശ്രീം ഹ്രീം ഐം' എന്ന ഈ മന്ത്രം ജപിക്കണം.

വന്ദേ ലക്ഷ്മീം പരശിവമയീം ശുദ്ധജാംബൂനദാഭാം
തേജോരൂപാം കനക-വസനാം സർവ്വഭൂഷോജ്ജ്വലാംഗീം ।
ബീജാപൂരം കനക-കലശം ഹേമപദ്മം ദധാനാമ്
ആദ്യാം ശക്തിം സകലജനനീം വിഷ്ണു-വാമാങ്കസംസ്ഥാം ॥ ൧॥

പരിശുദ്ധമായ സ്വർണ്ണം പോലെ ശോഭിക്കുന്നവളും, തേജസ്സിന്‍റെ രൂപത്തിലുള്ളവളും, സ്വർണ്ണവർണ്ണമുള്ള വസ്ത്രങ്ങൾ ധരിച്ചവളും, എല്ലാ ആഭരണങ്ങളാലും പ്രകാശിക്കുന്നവളും, മാതളനാരങ്ങ, സ്വർണ്ണകുംഭം, സ്വർണ്ണത്താമര എന്നിവ ധരിച്ചവളും, ആദ്യാശക്തിയും, സർവ്വലോകമാതാവും, വിഷ്ണുവിന്‍റെ ഇടത് മടിത്തട്ടിൽ ഇരിക്കുന്നവളുമായ ലക്ഷ്മിയെ ഞാൻ വന്ദിക്കുന്നു.

ശ്രീമത്സൗഭാഗ്യജനനീം സ്തൗമി ലക്ഷ്മീം സനാതനീം ।
സർവ്വകാമ-ഫലവാപ്തി-സാധനൈക-സുഖാവഹാം ॥ ൨॥

സകല സൗഭാഗ്യങ്ങൾക്കും ജനനിയായതും, ശാശ്വതയായതും, സകല ആഗ്രഹങ്ങളും നിറവേറ്റാൻ സഹായിക്കുന്നതും, ഏകവും സുഖപ്രദവുമായ ലക്ഷ്മിയെ ഞാൻ സ്തുതിക്കുന്നു.

സ്മരാമി നിത്യം ദേവേശി ത്വയാ പ്രേരിതമാനസഃ ।
ത്വദാജ്ഞാം ശിരസാ ധൃത്വാ ഭജാമി പരമേശ്വരീം ॥ ൩॥

ഹേ ദേവേശ്വരീ, അങ്ങയാൽ പ്രചോദിതമായ മനസ്സോടുകൂടി ഞാൻ നിത്യവും അങ്ങയെ സ്മരിക്കുന്നു. അങ്ങയുടെ ആജ്ഞ ശിരസ്സാവഹിച്ച് ഞാൻ പരമേശ്വരിയെ ഭജിക്കുന്നു.

സമസ്ത-സമ്പത്സുഖദാം മഹാശ്രിയം
സമസ്ത-കല്യാണകരീം മഹാശ്രിയം ।
സമസ്ത-സൗഭാഗ്യകരീം മഹാശ്രിയം
ഭജാമ്യഹം ജ്ഞാനകരീം മഹാശ്രിയം ॥ ൪॥

സകല സമ്പത്തും സുഖവും നൽകുന്നവളും, സകല മംഗളങ്ങളും നൽകുന്നവളും, സകല സൗഭാഗ്യങ്ങളും നൽകുന്നവളും, ജ്ഞാനം നൽകുന്നവളുമായ മഹാലക്ഷ്മിയെ ഞാൻ ഭജിക്കുന്നു.

വിജ്ഞാനസമ്പത്സുഖദാം മഹാശ്രിയം
വിചിത്ര-വാഗ്ഭൂതികരീം മനോഹരാം ।
അനന്ത-സൗഭാഗ്യ-സുഖപ്രദായിനീം
നമാമ്യഹം ഭൂതികരീം ഹരിപ്രിയാം ॥ ൫॥

വിജ്ഞാനവും സമ്പത്തും സുഖവും നൽകുന്നവളും, മനോഹരമായ വാഗ്വിലാസവും ഐശ്വര്യവും നൽകുന്നവളും, അനന്തമായ സൗഭാഗ്യവും സുഖവും നൽകുന്നവളും, ഹരിപ്രിയയും, ഐശ്വര്യം നൽകുന്നവളുമായ മഹാലക്ഷ്മിയെ ഞാൻ നമസ്കരിക്കുന്നു.

സമസ്ത-ഭൂതാന്തരസംസ്ഥിതാ ത്വം
സമസ്ത-ഭക്തേഷ്ശ്വരി വിശ്വരൂപേ ।
തന്നാസ്തി യത്വദ്വ്യതിരിക്തവസ്തു
ത്വത്പാദപദ്മം പ്രണമാമ്യഹം ശ്രീഃ ॥ ൬॥

ഹേ ഭക്തജനങ്ങളുടെ ഈശ്വരീ, വിശ്വരൂപിയായ അങ്ങ് എല്ലാ ജീവജാലങ്ങൾക്കുള്ളിലും വർത്തിക്കുന്നു. അങ്ങയിൽ നിന്ന് വേറിട്ട ഒരു വസ്തുവും ഈ ലോകത്തിലില്ല. ഹേ ശ്രീ, ഞാൻ അങ്ങയുടെ പാദപദ്മങ്ങളിൽ പ്രണമിക്കുന്നു.

ദാരിദ്ര്യ-ദുഃഖൗഘ-തമോऽപഹന്ത്രി ത്വത്-പാദപദ്മം മയി സന്നിധത്സ്വ ।
ദീനാർത്തി-വിച്ഛേദന-ഹേതുഭൂതൈഃ കൃപാകടാക്ഷൈരഭിഷിഞ്ച മാം ശ്രീഃ ॥ ൭॥

ദാരിദ്ര്യദുഃഖമാകുന്ന ഇരുട്ടിനെ ഇല്ലാതാക്കുന്നവളേ, അങ്ങയുടെ പാദപദ്മങ്ങൾ എന്നിൽ വാഴേണമേ. ദീനരുടെ ദുരിതങ്ങൾ ഇല്ലാതാക്കുന്നതിന് കാരണമായ അങ്ങയുടെ കൃപാകടാക്ഷങ്ങളാൽ എന്നെ അഭിഷേകം ചെയ്യേണമേ, ഹേ ശ്രീ.

വിഷ്ണു-സ്തുതിപരാം ലക്ഷ്മീം സ്വർണ്ണവർണ്ണാം സ്തുതി-പ്രിയാം ।
വരദാഭയദാം ദേവീം വന്ദേ ത്വാം കമലേക്ഷണേ ॥ ൮॥

വിഷ്ണുവിനെ സ്തുതിക്കുന്നതിൽ തല്പരയും, സ്വർണ്ണവർണ്ണമുള്ളവളും, സ്തുതികളെ ഇഷ്ടപ്പെടുന്നവളും, വരവും അഭയവും നൽകുന്നവളുമായ ലക്ഷ്മിയെ, ഹേ കമലാക്ഷിയേ, ഞാൻ വന്ദിക്കുന്നു.

അംബ പ്രസീദ കരുണാ-പരിപൂർണ്ണ-ദൃഷ്ട്യാ
മാം ത്വത്കൃപാദ്രവിണഗേഹമിമം കുരുഷ്വ ।
ആലോകയ പ്രണത-ഹൃദ്ഗത-ശോകഹന്ത്രി
ത്വത്പാദ-പദ്മയുഗലം പ്രണമാമ്യഹം ശ്രീഃ ॥ ൯॥

അംബേ, കരുണ നിറഞ്ഞ നോട്ടത്താൽ പ്രസന്നയാകേണമേ. അങ്ങയുടെ കൃപയാകുന്ന ധനം വസിക്കുന്ന എന്‍റെ ഈ ഭവനത്തെ അനുഗ്രഹിക്കേണമേ. പ്രണമിക്കുന്നവരുടെ ഹൃദയത്തിലെ ദുഃഖങ്ങളെ ഇല്ലാതാക്കുന്നവളേ, എന്നെ കടാക്ഷിക്കേണമേ. ഹേ ശ്രീ, ഞാൻ അങ്ങയുടെ പാദപദ്മങ്ങളിൽ പ്രണമിക്കുന്നു.

ശാന്ത്യൈ നമോऽസ്തു ശരണാഗത-രക്ഷണായൈ
കാന്ത്യൈ നമോऽസ്തു കമനീയ-ഗുണാശ്രയായൈ ।
ക്ഷാന്ത്യൈ നമോऽസ്തു ദുരിതക്ഷയ-കാരണായൈ
ധാത്ര്യൈ നമോऽസ്തു ധന-ധാന്യ-സമൃദ്ധിദായൈ ॥ ൧൦॥

ശരണാഗതരെ രക്ഷിക്കുന്ന ശാന്തിക്ക് നമസ്കാരം. കമനീയമായ ഗുണങ്ങളുടെ ആശ്രയമായ കാന്തിക്ക് നമസ്കാരം. ദുരിതങ്ങളെ നശിപ്പിക്കുന്നതിന് കാരണമായ ക്ഷാന്തിക്ക് നമസ്കാരം. ധനധാന്യ സമൃദ്ധി നൽകുന്ന ധാത്രിക്ക് നമസ്കാരം.

ശക്ത്യൈ നമോऽസ്തു ശശിശേഖര-സംസ്ഥിതായൈ
രത്യൈ നമോऽസ്തു രജനീകര-സോദരായൈ ।
ഭക്ത്യൈ നമോऽസ്തു ഭവസാഗര-താരകായൈ
മത്യൈ നമോऽസ്തു മധുസൂദന-വല്ലഭായൈ ॥ ൧൧॥

ചന്ദ്രക്കല ധരിച്ചവളായ ശക്തിക്ക് നമസ്കാരം. ചന്ദ്രന്‍റെ സഹോദരിയായ രതിക്ക് നമസ്കാരം. സംസാരസാഗരം കടക്കുന്നതിന് സഹായിക്കുന്ന ഭക്തിക്ക് നമസ്കാരം. മധുസൂദനന്‍റെ പ്രിയപ്പെട്ടവളായ മതിക്ക് (ബുദ്ധിക്ക്) നമസ്കാരം.

ലക്ഷ്മ്യൈ നമോऽസ്തു ശുഭ-ലക്ഷണ-ലക്ഷിതായൈ
സിദ്ധ്യൈ നമോऽസ്തു സുര-സിദ്ധ-സുപൂജിതായൈ ।
ധൃത്യൈ നമോऽസ്തു മമ ദുർഗ്ഗതി-ഭഞ്ജനായൈ
ഗത്യൈ നമോऽസ്തു വരസദ്ഗതി-ദായകായൈ ॥ ൧൨॥

ശുഭലക്ഷണങ്ങളാൽ ശോഭിക്കുന്ന ലക്ഷ്മിക്ക് നമസ്കാരം. ദേവന്മാരാലും സിദ്ധന്മാരാലും പൂജിക്കപ്പെടുന്ന സിദ്ധിക്ക് നമസ്കാരം. എന്‍റെ ദുർഗ്ഗതികളെ ഇല്ലാതാക്കുന്ന ധൃതിക്ക് (സ്ഥിരത) നമസ്കാരം. ഉത്തമമായ സദ്ഗതി നൽകുന്ന ഗതിക്ക് നമസ്കാരം.

ദേവ്യൈ നമോऽസ്തു ദിവി ദേവഗണാർച്ചിതായൈ
ഭൂത്യൈ നമോऽസ്തു ഭുവനാർത്തി-വിനാശനായൈ ।
ശാന്ത്യൈ നമോऽസ്തു ധരണീധര-വല്ലഭായൈ
പുഷ്ട്യൈ നമോऽസ്തു പുരുഷോത്തമ-വല്ലഭായൈ ॥ ൧൩॥

സ്വർഗ്ഗത്തിൽ ദേവഗണങ്ങളാൽ പൂജിക്കപ്പെടുന്ന ദേവിക്ക് നമസ്കാരം. ലോകത്തിന്‍റെ ദുരിതങ്ങളെ ഇല്ലാതാക്കുന്ന ഭൂതിക്ക് (ഐശ്വര്യം) നമസ്കാരം. ഭൂമിദേവിയുടെ നാഥനായവന്‍റെ (വിഷ്ണുവിന്‍റെ) പ്രിയപ്പെട്ടവളായ ശാന്തിക്ക് നമസ്കാരം. പുരുഷോത്തമന്‍റെ (വിഷ്ണുവിന്‍റെ) പ്രിയപ്പെട്ടവളായ പുഷ്ടിക്ക് (പുഷ്ടിക്ക്) നമസ്കാരം.

സുതീവ്ര-ദാരിദ്ര്യ-തമോऽപഹന്ത്ര്യൈ നമോऽസ്തു തേ സർവ്വ-ഭയാപഹന്ത്ര്യൈ ।
ശ്രീവിഷ്ണു-വക്ഷഃസ്ഥല-സംസ്ഥിതായൈ നമോ നമഃ സർവ്വ-വിഭൂതി-ദായൈ ॥ ൧൪॥

കഠിനമായ ദാരിദ്ര്യമാകുന്ന അന്ധകാരത്തെ ഇല്ലാതാക്കുന്നവളേ, സകല ഭയങ്ങളെയും നീക്കുന്നവളേ, അങ്ങേയ്ക്ക് നമസ്കാരം. ശ്രീവിഷ്ണുവിന്‍റെ വക്ഷസ്സിൽ വസിക്കുന്നവളും, എല്ലാ ഐശ്വര്യങ്ങളും നൽകുന്നവളുമായ അങ്ങേയ്ക്ക് നമോ നമസ്കാരം.

ജയതു ജയതു ലക്ഷ്മീഃ ലക്ഷണാലങ്കൃതാംഗീ
ജയതു ജയതു പദ്മാ പദ്മസദ്മാഭിവന്ദ്യാ ।
ജയതു ജയതു വിദ്യാ വിഷ്ണു-വാമാങ്ക-സംസ്ഥാ
ജയതു ജയതു സമ്യക് സർവ്വ-സമ്പത്കരീ ശ്രീഃ ॥ ൧൫॥

ശുഭലക്ഷണങ്ങളാൽ അലങ്കൃതയായ ലക്ഷ്മിക്ക് ജയം, ജയം! താമരപ്പൂവിന്‍റെ ആലയത്തിൽ വസിക്കുന്നതും, എല്ലാവരാലും വന്ദിക്കപ്പെടുന്നതുമായ പത്മയ്ക്ക് ജയം, ജയം! വിഷ്ണുവിന്‍റെ ഇടത് മടിത്തട്ടിൽ വസിക്കുന്ന വിദ്യയ്ക്ക് ജയം, ജയം! എല്ലാ സമ്പത്തുകളും ശരിയായി നൽകുന്ന ശ്രീക്ക് ജയം, ജയം!

ജയതു ജയതു ദേവീ ദേവസങ്ഘാഭിപൂജ്യാ
ജയതു ജയതു ഭദ്രാ ഭാർഗ്ഗവീ ഭാഗ്യരൂപാ ।
ജയതു ജയതു നിത്യാ നിർമ്മലജ്ഞാനവേദ്യാ
ജയതു ജയതു സത്യാ സർവ്വഭൂതാന്തരസ്ഥാ ॥ ൧൬॥

ദേവഗണങ്ങളാൽ പൂജിക്കപ്പെടുന്ന ദേവിക്ക് ജയം, ജയം! ഭാർഗ്ഗവിയുടെ പുത്രിയും ഭാഗ്യത്തിന്‍റെ രൂപവുമായ ഭദ്രയ്ക്ക് ജയം, ജയം! നിത്യയായതും നിർമ്മലമായ ജ്ഞാനത്താൽ അറിയപ്പെടുന്നതുമായ നിത്യയ്ക്ക് ജയം, ജയം! എല്ലാ ജീവജാലങ്ങൾക്കുള്ളിലും വസിക്കുന്ന സത്യയ്ക്ക് ജയം, ജയം!

ജയതു ജയതു രമ്യാ രത്നഗർഭാന്തരസ്ഥാ
ജയതു ജയതു ശുദ്ധാ ശുദ്ധജാംബൂനദാഭാ ।
ജയതു ജയതു കാന്താ കാന്തിമദ്ഭാസിതാംഗീ
ജയതു ജയതു ശാന്താ ശീഘ്രമാഗച്ഛ സൗമ്യേ ॥ ൧൭॥

രത്നങ്ങൾക്കുള്ളിൽ വസിക്കുന്ന രമ്യയ്ക്ക് ജയം, ജയം! പരിശുദ്ധമായ സ്വർണ്ണം പോലെ ശോഭിക്കുന്ന ശുദ്ധയ്ക്ക് ജയം, ജയം! കാന്തിയോടുകൂടി ശോഭിക്കുന്ന കാന്തയ്ക്ക് ജയം, ജയം! ശാന്തയായവളേ, വേഗത്തിൽ വരണേ, ഹേ സൗമ്യേ, ജയം ജയം!

യസ്യാഃ കലായാഃ കമലോദ്ഭവാദ്യാ രുദ്രാശ്ച ശക്രപ്രമുഖാശ്ച ദേവാഃ ।
ജീവന്തി സർവ്വേऽപി സശക്തയസ്തേ പ്രഭുത്വമാപ്താഃ പരമായുഷസ്തേ ॥ ൧൮॥

ഏത് ലക്ഷ്മിയുടെ അംശം കൊണ്ടാണോ ബ്രഹ്മാവ്, രുദ്രന്മാർ, ഇന്ദ്രൻ തുടങ്ങിയ ദേവന്മാരെല്ലാം ശക്തിയോടുകൂടി ജീവിക്കുന്നതും, പ്രഭുത്വം നേടുന്നതും, ദീർഘായുസ്സോടുകൂടി ഇരിക്കുന്നതും.

॥ മുഖബീജം ॥ ഓം-ഹ്രാം-ഹ്രീം-അം-ആം-യം-ദുമ്-ലം-വം ॥

മുഖബീജമന്ത്രം: ഓം-ഹ്രാം-ഹ്രീം-അം-ആം-യം-ദും-ലം-വം.

ലേഖേ നിടിലേ വിധിർമ്മമ ലിപിം വിസൃജ്യാന്തരം
ത്വയാ വിലിഖിതവ്യമേതദിതി തത്ഫലപ്രാപ്തയേ ।
തദന്തികഫലസ്ഫുടം കമലവാസിനി ശ്രീരിമാം
സമർപ്പയ സ്വമുദ്രികാം സകലഭാഗ്യസംസൂചികാം ॥ ൧൯॥

ബ്രഹ്മാവ് എന്‍റെ നെറ്റിയിൽ എഴുതിയ വിധി ലിഖിതം മാറ്റി, 'ഇത് നീ എഴുതണം' എന്ന് അങ്ങയുടെ ഫലം ലഭിക്കുന്നതിനുവേണ്ടി (ഞാൻ പ്രാർത്ഥിക്കുന്നു). അതിനാൽ, താമരയിൽ വസിക്കുന്ന ശ്രീയേ, സകല ഭാഗ്യങ്ങളെയും സൂചിപ്പിക്കുന്ന അങ്ങയുടെ ഈ മുദ്രികയെ എനിക്ക് നൽകേണമേ.

॥ പാദബീജം ॥ ഓം-അം-ആം-ഈം-ഏം-ഐം-കം-ലം-രം ॥

പാദബീജമന്ത്രം: ഓം-അം-ആം-ഈം-ഏം-ഐം-കം-ലം-രം.

കലയാ തേ യഥാ ദേവി ജീവന്തി സചരാചരാഃ ।
തഥാ സമ്പത്കരീ ലക്ഷ്മി സർവ്വദാ സമ്പ്രസീദ മേ ॥ ൨൦॥

ഹേ ദേവി, അങ്ങയുടെ അംശം കൊണ്ടാണോ ചരാചരങ്ങളായ സകല ജീവജാലങ്ങളും ജീവിക്കുന്നത്, അതുപോലെ സമ്പത്ത് നൽകുന്ന ലക്ഷ്മീ, എനിക്ക് എപ്പോഴും പ്രസന്നയായിരിക്കേണമേ.

യഥാ വിഷ്ണുർദ്ധ്രുവം നിത്യം സ്വകലാം സംന്യവേശയത് ।
തഥൈവ സ്വകലാം ലക്ഷ്മി മയി സമ്യക് സമർപ്പയ ॥ ൨൧॥

വിഷ്ണു എങ്ങനെ നിത്യവും തന്‍റെ അംശത്തെ ഉറപ്പിച്ചു നിർത്തുന്നുവോ, അതുപോലെ ലക്ഷ്മീ, അങ്ങയുടെ അംശത്തെ എന്നിൽ ശരിയായി സമർപ്പിക്കേണമേ.

സർവ്വസൗഖ്യപ്രദേ ദേവി ഭക്താനാമഭയപ്രദേ ।
അചലാം കുരു യത്നേന കലാം മയി നിവേശിതാം ॥ ൨൨॥

എല്ലാ സുഖങ്ങളും നൽകുന്ന ദേവി, ഭക്തർക്ക് അഭയം നൽകുന്നവളേ, എന്നിൽ നിവേശിപ്പിച്ച അംശത്തെ അചഞ്ചലമാക്കാൻ ശ്രദ്ധിക്കേണമേ.

മുദാസ്താം മത്ഫാലേ പരമപദലക്ഷ്മീഃ സ്ഫുടകലാ
സദാ വൈകുണ്ഠശ്രീർവ്വസതു കലാ മേ നയനയോഃ ।
വസേത്സത്യേ ലോകേ മമ വചസി ലക്ഷ്മീർവ്വരകലാ
ശ്രിയശ്വേതദ്വീപേ നിവസതു കലാ മേ സ്വ-കരയോഃ ॥ ൨൩॥

എന്‍റെ നെറ്റിയിൽ പരമപദലക്ഷ്മിയുടെ പ്രകാശിക്കുന്ന അംശം സന്തോഷത്തോടെ വാഴേണമേ. എന്‍റെ കണ്ണുകളിൽ വൈകുണ്ഠശ്രീയുടെ അംശം സദാ വസിക്കേണമേ. സത്യലോകത്തിലെ ലക്ഷ്മിയുടെ ഉത്തമമായ അംശം എന്‍റെ വാക്കുകളിൽ വസിക്കേണമേ. ശ്വേതദ്വീപിലെ ശ്രിയുടെ അംശം എന്‍റെ കൈകളിൽ വസിക്കേണമേ.

॥ നേത്രബീജം ॥ ഓം-ഘ്രാം-ഘ്രീം-ഘ്രേം-ഘ്രൈം-ഘ്രോം-ഘ്രൗം-ഘ്രം-ഘ്രഃ ॥

നേത്രബീജമന്ത്രം: ഓം-ഘ്രാം-ഘ്രീം-ഘ്രേം-ഘ്രൈം-ഘ്രോം-ഘ്രൗം-ഘ്രം-ഘ്രഃ.

താവന്നിത്യം മമാംഗേഷു ക്ഷീരാബ്ധൗ ശ്രീകലാ വസേത് ।
സൂര്യാചന്ദ്രമസൗ യാവദ്യവല്ലക്ഷ്മീപതിഃ ശ്രിയൗ ॥ ൨൪॥

സൂര്യനും ചന്ദ്രനും ഉള്ളിടത്തോളം കാലവും, ലക്ഷ്മീപതിയും ശ്രീയും ഉള്ളിടത്തോളം കാലവും എന്‍റെ ശരീരത്തിൽ ക്ഷീരസാഗരത്തിലെ ശ്രീകല നിത്യവും വസിക്കേണമേ.

സർവ്വമംഗലസമ്പൂർണ്ണാ സർവ്വൈശ്വര്യസമന്വിതാ ।
ആദ്യാऽऽദിശ്രീർമ്മഹാലക്ഷ്മീസ്ത്വത്കലാ മയി തിഷ്ഠതു ॥ ൨൫॥

എല്ലാ മംഗളങ്ങളും നിറഞ്ഞുനിൽക്കുന്നതും, എല്ലാ ഐശ്വര്യങ്ങളോടും കൂടിയതുമായ ആദ്യാദി ശ്രീമഹാലക്ഷ്മീ, അങ്ങയുടെ അംശം എന്നിൽ വസിക്കേണമേ.

അജ്ഞാനതിമിരം ഹന്തും ശുദ്ധജ്ഞാനപ്രകാശികാ ।
സർവ്വൈശ്വര്യപ്രദാ മേऽസ്തു ത്വത്കലാ മയി സംസ്ഥിതാ ॥ ൨൬॥

അജ്ഞാനമാകുന്ന അന്ധകാരത്തെ ഇല്ലാതാക്കാൻ കഴിവുള്ളതും, ശുദ്ധജ്ഞാനം പ്രകാശിപ്പിക്കുന്നതുമായ അങ്ങയുടെ അംശം എന്നിൽ വസിക്കുന്നത് എനിക്ക് എല്ലാ ഐശ്വര്യങ്ങളും നൽകുന്നതായിരിക്കേണമേ.

അലക്ഷ്മീം ഹരതു ക്ഷിപ്രം തമഃ സൂര്യപ്രഭാ യഥാ ।
വിതനോതു മമ ശ്രേയസ്ത്വത്കലാ മയി സംസ്ഥിതാ ॥ ൨൭॥

സൂര്യപ്രകാശം ഇരുട്ടിനെ ഇല്ലാതാക്കുന്നതുപോലെ, അങ്ങയുടെ അംശം എന്നിൽ വസിക്കുന്നത് അലക്ഷ്മിയെ വേഗത്തിൽ ഇല്ലാതാക്കുകയും, എനിക്ക് ശ്രേയസ്സിനെ വർദ്ധിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യേണമേ.

ഐശ്വര്യമംഗലോത്പത്തിഃ ത്വത്കലായാം നിധീയതേ ।
മയി തസ്മാത്കൃതാർത്ഥോऽസ്മി പാത്രമസ്മി സ്ഥിതേസ്തവ ॥ ൨൮॥

ഐശ്വര്യവും മംഗളങ്ങളും അങ്ങയുടെ അംശത്തിലാണ് നിലകൊള്ളുന്നത്. അതിനാൽ ഞാൻ കൃതാർത്ഥനായിരിക്കുന്നു. അങ്ങയുടെ സാന്നിധ്യത്തിന് ഞാൻ ഒരു പാത്രമായിരിക്കുന്നു.

ഭവദാവേശഭാഗ്യാർഹോ ഭാഗ്യവാനസ്മി ഭാർഗ്ഗവി ।
ത്വത്പ്രസാദാത്പവിത്രോऽഹം ലോകമാതർനമോऽസ്തു തേ ॥ ൨൯॥

അങ്ങയുടെ ആവേശത്തിന് അർഹനായതുകൊണ്ട് ഞാൻ ഭാഗ്യവാനാണ്, ഹേ ഭാർഗ്ഗവി. അങ്ങയുടെ പ്രസാദം കൊണ്ട് ഞാൻ പരിശുദ്ധനായിരിക്കുന്നു, ഹേ ലോകമാതാവേ, അങ്ങേയ്ക്ക് നമസ്കാരം.

പുനാസി മാം ത്വത്കലയൈവ യസ്മാത്
അതസ്സമാഗച്ഛ മമാഗ്രതസ്ത്വം ।
പരം പദം ശ്രീർഭവ സുപ്രസന്നാ
മയ്യച്യുതേന പ്രവിശാദിലക്ഷ്മീഃ ॥ ൩൦॥

അങ്ങ് എന്നെ അങ്ങയുടെ അംശം കൊണ്ട് ശുദ്ധീകരിക്കുന്നതുകൊണ്ട്, അങ്ങ് എന്‍റെ മുന്നിൽ വരണേ. ഹേ ശ്രീ, അങ്ങ് പരമപദത്തിൽ പ്രസന്നയായി എന്‍റെ ഹൃദയത്തിൽ അച്യുതനോടൊപ്പം ആദിലക്ഷ്മിയായി പ്രവേശിക്കേണമേ.

തീർച്ചയായും, ആവശ്യപ്പെട്ടതനുസരിച്ച് മലയാളം ലിപ്യന്തരണത്തോടുകൂടി താഴെ നൽകുന്നു, തുടർന്ന് അതിന്‍റെ മലയാളം വിശദീകരണവും.

ശ്രീവൈകുണ്ഠസ്ഥിതേ ലക്ഷ്മി സമാഗച്ഛ മമാഗ്രതഃ ।
നാരായണേന സഹ മാം കൃപാദൃഷ്ട്യാऽവലോകയ ॥ ൩൧॥

വൈകുണ്ഠത്തിൽ വസിക്കുന്ന ലക്ഷ്മീ, എന്‍റെ മുന്നിലേക്ക് വരണേ. നാരായണനോടൊപ്പം എന്നെ കൃപയോടെ കടാക്ഷിക്കേണമേ.

സത്യലോകസ്ഥിതേ ലക്ഷ്മി ത്വം മമഗച്ഛ സന്നിധിം ।
വാസുദേവേന സഹിതാ പ്രസീദ വരദാ ഭവ ॥ ൩൨॥

സത്യലോകത്തിൽ വസിക്കുന്ന ലക്ഷ്മീ, അങ്ങ് എന്‍റെ അടുക്കലേക്ക് വരണേ. വാസുദേവനോടൊപ്പമിരുന്ന് പ്രസന്നയായി വരങ്ങൾ നൽകുന്നവളായി ഭവിക്കേണമേ.

ശ്വേതദ്വീപസ്ഥിതേ ലക്ഷ്മി ശീഘ്രമാഗച്ഛ സുവ്രതേ ।
വിഷ്ണുനാ സഹിതാ ദേവി ജഗന്മാതഃ പ്രസീദ മേ ॥ ൩൩॥

ശ്വേതദ്വീപിൽ വസിക്കുന്ന ലക്ഷ്മീ, നല്ല വ്രതങ്ങളോടുകൂടിയവളേ, വേഗത്തിൽ വരണേ. വിഷ്ണുവിനോടൊപ്പമുള്ള ദേവി, ലോകമാതാവേ, എന്നിൽ പ്രസന്നയാകേണമേ.

ക്ഷീരാംബുധിസ്ഥിതേ ലക്ഷ്മി സമാഗച്ഛ സമാധവേ ।
ത്വത്കൃപാദൃഷ്ടിസുധയാ സതതം മാം വിലോകയ ॥ ൩൪॥

ക്ഷീരസാഗരത്തിൽ വസിക്കുന്ന ലക്ഷ്മീ, മാധവനോടൊപ്പം വരണേ. അങ്ങയുടെ കൃപാദൃഷ്ടിയാകുന്ന അമൃതം കൊണ്ട് എന്നെ സദാ നോക്കേണമേ.

രത്നഗർഭസ്ഥിതേ ലക്ഷ്മി പരിപൂർണ്ണഹിരണ്‍മയി ।
സമാഗച്ഛ സമാഗച്ഛ സ്ഥിത്വാऽऽശു പുരതോ മമ ॥ ൩൫॥

രത്നഗർഭത്തിൽ വസിക്കുന്ന ലക്ഷ്മീ, പൂർണ്ണമായി സ്വർണ്ണമയീ, എന്‍റെ മുന്നിൽ വേഗത്തിൽ വന്ന് ഇരിക്കേണമേ.

സ്ഥിരാ ഭവ മഹാലക്ഷ്മി നിശ്ചലാ ഭവ നിർമ്മലേ ।
പ്രസന്നകമലേ ദേവി പ്രസന്നഹൃദയാ ഭവ ॥ ൩൬॥

മഹാലക്ഷ്മീ, സ്ഥിരമായിരിക്കേണമേ. നിർമ്മലയായവളേ, ചഞ്ചലമില്ലാത്തവളായിരിക്കേണമേ. പ്രസന്നമായ താമരയോടുകൂടിയ ദേവി, പ്രസന്നമായ ഹൃദയമുള്ളവളായിരിക്കേണമേ.

ശ്രീധരേ ശ്രീമഹാലക്ഷ്മി ത്വദന്തഃസ്ഥം മഹാനിധിം ।
ശീഘ്രമുദ്ധൃത്യ പുരതഃ പ്രദർശയ സമർപ്പയ ॥ ൩൭॥

ശ്രീധരന്‍റെ പ്രിയപ്പെട്ടവളായ ശ്രീമഹാലക്ഷ്മീ, അങ്ങയുടെ ഉള്ളിലുള്ള മഹാനിധി വേഗത്തിൽ പുറത്തെടുത്ത് എന്‍റെ മുന്നിൽ കാണിക്കുകയും സമർപ്പിക്കുകയും ചെയ്യേണമേ.

വസുന്ധരേ ശ്രീവസുധേ വസുദോഗ്ധ്രി കൃപാമയി ।
ത്വത്കുക്ഷിഗതസർവ്വസ്വം ശീഘ്രം മേ സമ്പ്രദർശയ ॥ ൩൮॥

വസുന്ധരേ, ശ്രീവസുധേ, ധനം നൽകുന്നവളേ, കൃപ നിറഞ്ഞവളേ, അങ്ങയുടെ ഉദരത്തിലുള്ള സർവ്വസ്വവും എനിക്ക് വേഗത്തിൽ കാണിച്ചു തരേണമേ.

വിഷ്ണുപ്രിയേ രത്നഗർഭേ സമസ്തഫലദേ ശിവേ ।
ത്വദ്ഗർഭഗതഹേമാദീൻ സമ്പ്രദർശയ ദർശയ ॥ ൩൯॥

വിഷ്ണുവിന്‍റെ പ്രിയപ്പെട്ടവളേ, രത്നങ്ങൾ ഉൾക്കൊള്ളുന്നവളേ, എല്ലാ ഫലങ്ങളും നൽകുന്നവളേ, മംഗളസ്വരൂപിണീ, അങ്ങയുടെ ഉള്ളിലുള്ള സ്വർണ്ണാദികളെ എനിക്ക് കാണിച്ചു തരേണമേ.

രസാതലഗതേ ലക്ഷ്മി ശീഘ്രമാഗച്ഛ മേ പുരഃ ।
ന ജാനേ പരമം രൂപം മാതർമേ സമ്പ്രദർശയ ॥ ൪൦॥

രസാതലത്തിൽ വസിക്കുന്ന ലക്ഷ്മീ, എന്‍റെ മുന്നിലേക്ക് വേഗത്തിൽ വരണേ. ഹേ മാതാവേ, അങ്ങയുടെ പരമമായ രൂപം എനിക്കറിയില്ല, അത് കാണിച്ചു തരേണമേ.

ആവിർഭവ മനോവേഗാത് ശീഘ്രമാഗച്ഛ മേ പുരഃ ।
മാ വത്സ ഭൈരിഹേത്യുക്ത്വാ കാമം ഗൗരിവ രക്ഷ മാം ॥ ൪൧॥

മനോവേഗത്തിൽ ആവിർഭവിക്കേണമേ, വേഗത്തിൽ എന്‍റെ മുന്നിലേക്ക് വരണേ. 'കുഞ്ഞേ, ഭയപ്പെടേണ്ട' എന്ന് പറഞ്ഞ്, കാമധേനുവിനെപ്പോലെ എന്നെ സംരക്ഷിക്കേണമേ.

ദേവി ശീഘ്രം സമാഗച്ഛ ധരണീഗർഭസംസ്ഥിതേ ।
മാതസ്ത്വദ്ഭൃത്യഭൃത്യോऽഹം മൃഗയേ ത്വാം കുതൂഹലാത് ॥ ൪൨॥

ഭൂമിയുടെ ഗർഭത്തിൽ വസിക്കുന്ന ദേവി, വേഗത്തിൽ വരണേ. ഹേ മാതാവേ, ഞാൻ അങ്ങയുടെ ദാസന്‍റെയും ദാസനാണ്, ആകാംഷയോടെ അങ്ങയെ ഞാൻ തേടുന്നു.

ഉത്തിഷ്ഠ ജാഗൃഹി ത്വം മേ സമുത്തിഷ്ഠ സുജാഗൃഹി ।
അക്ഷയാൻ ഹേമകലശാൻ സുവർണ്ണേന സുപൂരിതാൻ ॥ ൪൩॥

എനിക്കുവേണ്ടി ഉണരേണമേ, ഉണർന്നുണർന്നിരിക്കേണമേ. നശിക്കാത്ത സ്വർണ്ണകലശങ്ങളെ, സ്വർണ്ണം കൊണ്ട് നിറച്ചവയെ,

നിക്ഷേപാൻമേ സമാകൃഷ്യ സമുദ്ധൃത്യ മമാഗ്രതഃ ।
സമുന്നതാനനാ ഭൂത്വാ സമ്യഗ്ധേഹി ധരാതലാത് ॥ ൪൪॥

നിക്ഷേപങ്ങളായി എന്‍റെ അടുത്തേക്ക് ആകർഷിച്ച്, എടുത്ത് എന്‍റെ മുന്നിൽ കൊണ്ടുവന്ന്, ഉയർത്തിയ മുഖത്തോടെ ഭൂമിയിൽ നിന്ന് ശരിയായി നൽകേണമേ.

മത്സന്നിധിം സമാഗച്ഛ മദാഹിതകൃപാരസാത് ।
പ്രസീദ ശ്രേയസാം ദോഗ്ധ്രി ലക്ഷ്മി മേ നയനാഗ്രതഃ ॥ ൪൫॥

എന്‍റെ അടുക്കലേക്ക് വരണേ, എന്നിൽ സ്ഥാപിച്ച കാരുണ്യരസം കൊണ്ട്. ശ്രേയസ്സിനെ (ഐശ്വര്യം) നൽകുന്നവളായ ലക്ഷ്മീ, എന്‍റെ കൺമുമ്പിൽ പ്രസന്നയാകേണമേ.

അത്രോപവിശ്യ ലക്ഷ്മി ത്വം സ്ഥിരാ ഭവ ഹിരണ്‍മയീ ।
സുസ്ഥിരാ ഭവ സമ്പ്രീത്യാ പ്രസന്നാ വരദാ ഭവ ॥ ൪൬॥

ലക്ഷ്മീ, ഇവിടെ ഇരുന്നാലും, സ്വർണ്ണമയി, സ്ഥിരമായിരിക്കേണമേ. സന്തോഷത്തോടെ സുസ്ഥിരമായിരിക്കേണമേ, പ്രസന്നയായി വരങ്ങൾ നൽകുന്നവളായി ഭവിക്കേണമേ.

ആനീതാംസ്തു ത്വയാ ദേവി നിധീന്മേ സമ്പ്രദർശയ ।
അദ്യ ക്ഷണേന സഹസാ ദത്വാ संरക്ഷ മാം സദാ ॥ ൪൭॥

ദേവി, അങ്ങയാൽ കൊണ്ടുവന്ന നിധികളെ എനിക്ക് കാണിച്ചു തരേണമേ. ഇന്ന് ഈ നിമിഷം തന്നെ വേഗത്തിൽ നൽകി എന്നെ സദാ സംരക്ഷിക്കേണമേ.

മയി തിഷ്ഠ തഥാ നിത്യം യഥേന്ദ്രാദിഷു തിഷ്ഠസി ।
അഭയം കുരു മേ ദേവി മഹാലക്ഷ്മി നമോऽസ്തു തേ ॥ ൪൮॥

ഇന്ദ്രാദികളിൽ വസിക്കുന്നതുപോലെ എന്നിലും നിത്യം വസിക്കേണമേ. ദേവി, മഹാലക്ഷ്മീ, എനിക്ക് അഭയം നൽകേണമേ, അങ്ങേയ്ക്ക് നമസ്കാരം.

സമാഗച്ഛ മഹാലക്ഷ്മി ശുദ്ധജാംബൂനദ-സ്ഥിതേ ।
പ്രസീദ പുരതഃ സ്ഥിത്വാ പ്രണതം മാം വിലോകയ ॥ ൪൯॥

ശുദ്ധമായ സ്വർണ്ണത്തിൽ വസിക്കുന്ന മഹാലക്ഷ്മീ, വരണേ. എന്‍റെ മുന്നിൽ നിന്നുകൊണ്ട്, പ്രണമിക്കുന്ന എന്നെ കടാക്ഷിക്കേണമേ.

ലക്ഷ്മീർഭുവം ഗതാ ഭാസി യത്ര യത്ര ഹിരണ്‍മയീ ।
തത്ര തത്ര സ്ഥിതാ ത്വം മേ തവ രൂപം പ്രദർശയ ॥ ൫൦॥

സ്വർണ്ണമയിയായ ലക്ഷ്മീ, ഭൂമിയിൽ എവിടെയെല്ലാം അങ്ങ് പ്രകാശിക്കുന്നുവോ, അവിടെയെല്ലാം വസിക്കുന്ന അങ്ങ് എനിക്ക് അങ്ങയുടെ രൂപം കാണിച്ചു തരേണമേ.

ക്രീഡന്തീ ബഹുധാ ഭൂമൗ പരിപൂർണ്ണകൃപാ മയി ।
മമ മൂർദ്ധനി തേ ഹസ്തമവിലംബിതമർപ്പയ ॥ ൫൧॥

ഭൂമിയിൽ പലവിധത്തിൽ ലീലയാടുന്നവളേ, എന്നിൽ നിറഞ്ഞ കൃപയുള്ളവളേ, എന്‍റെ ശിരസ്സിൽ അങ്ങയുടെ കൈ താമസമില്ലാതെ വെക്കേണമേ.

ഫലദ്ഭാഗ്യോദയേ ലക്ഷ്മി സമസ്തപുരവാസിനി ।
പ്രസീദ മേ മഹാലക്ഷ്മി പരിപൂർണ്ണമനോരഥേ ॥ ൫൨॥

ഭാഗ്യോദയഫലം നൽകുന്ന ലക്ഷ്മീ, എല്ലാ നഗരങ്ങളിലും വസിക്കുന്നവളേ, മഹാലക്ഷ്മീ, എന്നിൽ പ്രസന്നയായി എന്‍റെ ആഗ്രഹങ്ങളെല്ലാം പൂർത്തിയാക്കേണമേ.

അയോധ്യാദിഷു സർവ്വേഷു നഗരേഷു സമാസ്ഥിതേ ।
വിഭവൈർവ്വിവിധൈര്യുക്തൈഃ സമാഗച്ഛ മുദാൻവിതേ ॥ ൫൩॥

അയോധ്യ മുതലായ എല്ലാ നഗരങ്ങളിലും വസിക്കുന്നവളേ, വിവിധ ഐശ്വര്യങ്ങളോടുകൂടിയവളേ, സന്തോഷത്തോടെ എന്‍റെ അടുത്തേക്ക് വരണേ.

സമാഗച്ഛ സമാഗച്ഛ മമാഗ്രേ ഭവ സുസ്ഥിരാ ।
കരുണാരസനിഷ്യന്ദനേത്രദ്വയവിശാലിനി ॥ ൫൪॥

വരണേ, എന്‍റെ മുന്നിൽ സുസ്ഥിരയായി ഇരിക്കേണമേ. കരുണാരസം നിറഞ്ഞ കണ്ണുകളുള്ള വിശാലനേത്രീ.

സന്നിധത്സ്വ മഹാലക്ഷ്മി ത്വത്പാണിം മമ മസ്തകേ ।
കരുണാസുധയാ മാം ത്വമഭിഷിച്യ സ്ഥിരം കുരു ॥ ൫൫॥

മഹാലക്ഷ്മീ, അങ്ങയുടെ കൈ എന്‍റെ ശിരസ്സിൽ വെക്കേണമേ. കരുണയാകുന്ന അമൃതം കൊണ്ട് എന്നെ അഭിഷേകം ചെയ്ത് സ്ഥിരമാക്കേണമേ.

സർവ്വരാജഗൃഹേ ലക്ഷ്മി സമാഗച്ഛ ബലാൻവിതേ ।
സ്ഥിത്വാऽऽശു പുരതോ മേऽദ്യ പ്രസാദേനാഭയം കുരു ॥ ൫൬॥

എല്ലാ രാജകൊട്ടാരങ്ങളിലും വസിക്കുന്ന ലക്ഷ്മീ, ബലവതിയായവളേ, വേഗത്തിൽ എന്‍റെ മുന്നിൽ ഇന്ന് നിന്നുകൊണ്ട് പ്രസാദത്തോടെ എനിക്ക് അഭയം നൽകേണമേ.

സാദരം മസ്തകേ ഹസ്തം മമ ത്വം കൃപയാऽർപ്പയ ।
സർവ്വരാജസ്ഥിതേ ലക്ഷ്മി ത്വത്കലാ മയി തിഷ്ഠതു ॥ ൫൭॥

ആദരവോടെ അങ്ങയുടെ കൈ എന്‍റെ ശിരസ്സിൽ കൃപയാൽ വെക്കേണമേ. എല്ലാ രാജാക്കന്മാരിലും വസിക്കുന്ന ലക്ഷ്മീ, അങ്ങയുടെ അംശം എന്നിൽ വസിക്കേണമേ.

ആദ്യാദി ശ്രീർമ്മഹാലക്ഷ്മി വിഷ്ണുവാമാങ്കസംസ്ഥിതേ ।
പ്രത്യക്ഷം കുരു മേ രൂപം രക്ഷ മാം ശരണാഗതം ॥ ൫൮॥

ആദ്യാദി ശ്രീമഹാലക്ഷ്മീ, വിഷ്ണുവിന്‍റെ ഇടത് മടിത്തട്ടിൽ വസിക്കുന്നവളേ, അങ്ങയുടെ രൂപം എനിക്ക് പ്രത്യക്ഷമാക്കേണമേ. ശരണാഗതനായ എന്നെ രക്ഷിക്കേണമേ.

പ്രസീദ മേ മഹാലക്ഷ്മി സുപ്രസീദ മഹാശിവേ ।
അചലാ ഭവ സുപ്രീതാ സുസ്ഥിരാ ഭവ മദ്ഗൃഹേ ॥ ൫൯॥

മഹാലക്ഷ്മീ, എന്നിൽ പ്രസന്നയാകേണമേ. മഹാശിവേ, ഏറ്റവും പ്രസന്നയാകേണമേ. ചഞ്ചലമില്ലാത്തവളും ഏറ്റവും സന്തോഷവതിയുമായി എന്‍റെ വീട്ടിൽ സുസ്ഥിരമായി വസിക്കേണമേ.

യാവത്തിഷ്ഠന്തി വേദാശ്ച യാവച്ചന്ദ്ര-ദിവാകരൗ ।
യാവദ്വിഷ്ണുശ്ച യാവത്ത്വം താവത്കുരു കൃപാം മയി ॥ ൬൦॥

വേദങ്ങൾ നിലനിൽക്കുന്നിടത്തോളം കാലവും, ചന്ദ്രനും സൂര്യനും ഉള്ളിടത്തോളം കാലവും, വിഷ്ണുവും അങ്ങും ഉള്ളിടത്തോളം കാലവും എന്നിൽ കൃപ ചൊരിയേണമേ.

ചാന്ദ്രീ കലാ യഥാ ശുക്ലേ വർദ്ധതേ സാ ദിനേ ദിനേ ।
തഥാ ദയാ തേ മയ്യേവ വർദ്ധതാമഭിവർദ്ധതാം ॥ ൬൧॥

വെളുത്ത പക്ഷത്തിൽ ചന്ദ്രന്‍റെ കല ഓരോ ദിവസവും വർദ്ധിക്കുന്നതുപോലെ, അങ്ങയുടെ ദയ എന്നിൽ വർദ്ധിക്കേണമേ, വർദ്ധിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കേണമേ.

യഥാ വൈകുണ്ഠനഗരേ യഥാ വൈ ക്ഷീരസാഗരേ ।
തഥാ മദ്ഭവനേ തിഷ്ഠ സ്ഥിരം ശ്രീവിഷ്ണുനാ സഹ ॥ ൬൨॥

വൈകുണ്ഠ നഗരത്തിലും ക്ഷീരസാഗരത്തിലും വസിക്കുന്നതുപോലെ, എന്‍റെ ഭവനത്തിൽ ശ്രീവിഷ്ണുവിനോടൊപ്പം സ്ഥിരമായി വസിക്കേണമേ.

യോഗിനാം ഹൃദയേ നിത്യം യഥാ തിഷ്ഠസി വിഷ്ണുനാ ।
തഥാ മദ്ഭവനേ തിഷ്ഠ സ്ഥിരം ശ്രീവിഷ്ണുനാ സഹ ॥ ൬൩॥

യോഗികളുടെ ഹൃദയത്തിൽ വിഷ്ണുവിനോടൊപ്പം നിത്യവും വസിക്കുന്നതുപോലെ, എന്‍റെ ഭവനത്തിൽ ശ്രീവിഷ്ണുവിനോടൊപ്പം സ്ഥിരമായി വസിക്കേണമേ.

നാരായണസ്യ ഹൃദയേ ഭവതീ യഥാऽऽസ്തേ
നാരായണോऽപി തവ ഹൃത്കമലേ യഥാऽऽസ്തേ ।
നാരായണസ്ത്വമപി നിത്യവിഭൂ തഥൈവ
തൗ തിഷ്ഠതാം ഹൃദി മമാപി ദയാന്വിതൗ ശ്രീഃ ॥ ൬൪॥

നാരായണന്‍റെ ഹൃദയത്തിൽ അങ്ങ് വസിക്കുന്നതുപോലെ, നാരായണൻ അങ്ങയുടെ ഹൃദയകമലത്തിൽ വസിക്കുന്നതുപോലെ, നാരായണനായ അങ്ങ് നിത്യവിഭൂതിയായിരിക്കുന്നത് പോലെ, ദയയോടുകൂടിയ ആ രണ്ട് പേരും (വിഷ്ണുവും ലക്ഷ്മിയും) എന്‍റെ ഹൃദയത്തിലും വസിക്കേണമേ.

വിജ്ഞാനവൃദ്ധിം ഹൃദയേ കുരു ശ്രീഃ സൗഭാഗ്യവൃദ്ധിം കുരു മേ ഗൃഹേ ശ്രീഃ ।
ദയാസുവൃദ്ധിം കുരുതാം മയി ശ്രീഃ സുവർണ്ണവൃദ്ധിം കുരു മേ ഗൃഹേ ശ്രീഃ ॥ ൬൫॥

ഹേ ശ്രീ, എന്‍റെ ഹൃദയത്തിൽ വിജ്ഞാനം വർദ്ധിപ്പിക്കേണമേ. എന്‍റെ വീട്ടിൽ സൗഭാഗ്യം വർദ്ധിപ്പിക്കേണമേ. എന്നിൽ ദയ വർദ്ധിപ്പിക്കേണമേ. എന്‍റെ വീട്ടിൽ സ്വർണ്ണം വർദ്ധിപ്പിക്കേണമേ.

ന മാം ത്യജേഥാഃ ശ്രീതകല്പവല്ലി സദ്ഭക്തി-ചിന്താമണി-കാമധേനോ ।
ന മാം ത്യജേഥാ ഭവ സുപ്രസന്നേ ഗൃഹേ കളത്രേഷു ച പുത്രവർഗ്ഗേ ॥ ൬൬॥

ശരണാഗതർക്ക് കല്പവല്ലിയും സദ്ഭക്തിക്ക് ചിന്താമണിയും കാമധേനുവുമായവളേ, എന്നെ ഉപേക്ഷിക്കരുതേ. എന്‍റെ വീട്ടിലും ഭാര്യയിലും പുത്രന്മാരിലും പ്രസന്നയായിരിക്കേണമേ. എന്നെ ഉപേക്ഷിക്കരുതേ.

॥ കുക്ഷിബീജം ॥ ഓം-അം-ആം-ഈം-ഏം-ഐം ॥

കുക്ഷിബീജം: ഓം-അം-ആം-ഈം-ഏം-ഐം.

ആദ്യാദിമായേ ത്വമജാണ്ടബീജം ത്വമേവ സാകാര-നിരാകൃതീ ത്വം ।
ത്വയാ ധൃതാശ്ചാബ്ജഭവാണ്ടസങ്ഘാശ്ചിത്രം ചരിത്രം തവ ദേവി വിഷ്ണോഃ ॥ ൬൭॥

ആദ്യാദി മായയായവളേ, അണ്ഡകടാഹത്തിന്‍റെ ബീജം അങ്ങ് തന്നെയാണ്. അങ്ങ് സാകാരവും നിരാകാരവുമാണ്. അങ്ങയാൽ അനേകം ബ്രഹ്മാണ്ഡങ്ങൾ ധരിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ഹേ ദേവി, വിഷ്ണുവിന്‍റെ ഈ ചരിത്രം ആശ്ചര്യം നിറഞ്ഞതാണ്.

ബ്രഹ്മരുദ്രാദയോ ദേവാ വേദാശ്ചാപി ന ശക്നുയുഃ ।
മഹിമാനം തവ സ്തോതും മന്ദോऽഹം ശക്നുയാം കഥം ॥ ൬൮॥

ബ്രഹ്മാവ്, രുദ്രൻ തുടങ്ങിയ ദേവന്മാർക്കും വേദങ്ങൾക്കും പോലും അങ്ങയുടെ മഹിമയെ സ്തുതിക്കാൻ കഴിയുന്നില്ലെങ്കിൽ, മന്ദബുദ്ധിയായ ഞാൻ എങ്ങനെ സ്തുതിക്കാൻ കഴിയും?

അംബ ത്വദ്വത്സവാക്യാനി സൂക്താസൂക്താനി യാനി ച ।
താനി സ്വീകുരു സർവ്വജ്ഞേ ദയാളുത്വേന സാദരം ॥ ൬൯॥

അംബേ, അങ്ങയുടെ കുഞ്ഞിന്‍റെ വാക്കുകൾ, നല്ലതായാലും അല്ലാത്തതായാലും, സർവ്വജ്ഞയായ അങ്ങ് ദയയോടെ സ്വീകരിക്കേണമേ.

ഭവന്തം ശരണം ഗത്വാ കൃതാർത്ഥാഃ സ്യുഃ പുരാതനാഃ ।
ഇതി സഞ്ചിന്ത്യ മനസാ ത്വാമഹം ശരണം വ്രജേ ॥ ൭൦॥

അങ്ങയെ ശരണം പ്രാപിച്ച് പണ്ടുള്ളവർ കൃതാർത്ഥരായിട്ടുണ്ട് എന്ന് മനസ്സിൽ കരുതി ഞാൻ അങ്ങയെ ശരണം പ്രാപിക്കുന്നു.

അനന്താ നിത്യസുഖിനഃ ത്വദ്ഭക്താസ്ത്വത്പരായണാഃ ।
ഇതി വേദപ്രമാണാദ്ധി ദേവി ത്വാം ശരണം വ്രജേ ॥ ൭൧॥

അനന്തരായ അങ്ങയുടെ ഭക്തർ നിത്യവും സുഖികളാണ് എന്ന് വേദപ്രമാണത്തിൽ നിന്ന് മനസ്സിലാക്കി, ഹേ ദേവി, ഞാൻ അങ്ങയെ ശരണം പ്രാപിക്കുന്നു.

തവ പ്രതിജ്ഞാ മദ്ഭക്താ ന നശ്യന്തീത്യപി ക്വചിത് ।
ഇതി സഞ്ചിന്ത്യ സഞ്ചിന്ത്യ പ്രാണാൻ സന്ധാരയാമ്യഹം ॥ ൭൨॥

'എന്‍റെ ഭക്തർ ഒരു കാലത്തും നശിക്കുകയില്ല' എന്ന് അങ്ങയുടെ പ്രതിജ്ഞ ഓർത്ത് ഓർത്ത് ഞാൻ എന്‍റെ പ്രാണനെ നിലനിർത്തുന്നു.

ത്വദധീനസ്ത്വഹം മാതഃ ത്വത്കൃപാ മയി വിദ്യതേ ।
യാവത്സമ്പൂർണ്ണകാമഃ സ്യാം താവദ്ദേഹി ദയാനിധേ ॥ ൭൩॥

ഹേ മാതാവേ, ഞാൻ അങ്ങയുടെ അധീനനാണ്. അങ്ങയുടെ കൃപ എന്നിലുണ്ട്. എന്‍റെ ആഗ്രഹങ്ങൾ പൂർണ്ണമാകുന്നതുവരെ എനിക്ക് നൽകേണമേ, ഹേ ദയാനിധേ.

ക്ഷണമാത്രം ന ശക്നോമി ജീവിതും ത്വത്കൃപാം വിനാ ।
ന ഹി ജീവന്തി ജലജാ ജലം ത്യക്ത്വാ ജലാശ്രയാഃ ॥ ൭൪॥

അങ്ങയുടെ കൃപ കൂടാതെ ഒരു നിമിഷം പോലും എനിക്ക് ജീവിക്കാൻ കഴിയില്ല. ജലത്തിൽ വസിക്കുന്നവ (താമര മുതലായവ) ജലം ഉപേക്ഷിച്ചാൽ ജീവിക്കില്ലല്ലോ.

യഥാ ഹി പുത്രവാത്സല്യാത് ജനനീ പ്രസ്നുതസ്തനീ ।
വത്സം ത്വരിതമാഗത്യ സംപ്രീണയതി വത്സലാ ॥ ൭൫॥

പുത്രവാത്സല്യം കൊണ്ട് സ്തനങ്ങളിൽ പാൽ ചുരത്തുന്ന അമ്മ, സ്നേഹത്തോടെ വേഗത്തിൽ വന്ന് കുഞ്ഞിനെ സന്തോഷിപ്പിക്കുന്നതുപോലെ,

യദി സ്യാം തവ പുത്രോऽഹം മാതാ ത്വം യദി മാമകീ ।
ദയാപയോധര-സ്തന്യ-സുധാഭിരഭിഷിഞ്ച മാം ॥ ൭൬॥

ഞാൻ അങ്ങയുടെ പുത്രനാണെങ്കിൽ, അങ്ങ് എന്‍റെ മാതാവാണെങ്കിൽ, ദയയാകുന്ന സ്തനങ്ങളിലെ അമൃതാകുന്ന പാൽ കൊണ്ട് എന്നെ അഭിഷേകം ചെയ്യേണമേ.

മൃഗ്യോ ന ഗുണലേശോऽപി മയി ദോഷൈക-മന്ദിരേ ।
പാംസൂനാം വൃഷ്ടിബിന്ദൂനാം ദോഷാണാം ച ന മേ മതിഃ ॥ ൭൭॥

ദോഷങ്ങൾക്ക് മാത്രം വാസസ്ഥാനമായ എന്നിൽ ഒരു ഗുണവും കാണാൻ കഴിയുന്നില്ല. പൊടി, മഴത്തുള്ളികൾ, ദോഷങ്ങൾ എന്നിവയുടെ കണക്ക് എനിക്കറിയില്ല.

പാപിനാമഹമേകാഗ്രോ ദയാലൂനാം ത്വമഗ്രണീഃ ।
ദയനീയോ മദന്യോऽസ്തി തവ കോऽത്ര ജഗത്ത്രയേ ॥ ൭൮॥

പാപികളിൽ ഞാൻ മുഖ്യനാണ്. ദയയുള്ളവരിൽ അങ്ങ് അഗ്രഗാമിയാണ്. ഈ മൂന്നു ലോകങ്ങളിൽ എന്നെക്കാൾ ദയ അർഹിക്കുന്ന ആരെങ്കിലും അങ്ങേയ്ക്ക് ഉണ്ടോ?

വിധിനാഹം ന സൃഷ്ടശ്ചേത് ന സ്യാത്തവ ദയാലുതാ ।
ആമയോ വാ ന സൃഷ്ടശ്ചേദൗഷധസ്യ വൃഥോദയഃ ॥ ൭൯॥

ബ്രഹ്മാവ് എന്നെ സൃഷ്ടിച്ചില്ലായിരുന്നെങ്കിൽ അങ്ങയുടെ ദയാലുത ഉണ്ടാകുമായിരുന്നില്ല. രോഗം സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടില്ലായിരുന്നെങ്കിൽ മരുന്നിന് പ്രയോജനമുണ്ടാകില്ലല്ലോ.

കൃപാ മദഗ്രജാ കിം തേ അഹം കിം വാ തദഗ്രജഃ ।
വിചാര്യ ദേഹി മേ വിത്തം തവ ദേവി ദയാനിധേ ॥ ൮൦॥

അങ്ങയുടെ കൃപയാണോ എന്നെക്കാൾ മുന്നേ ഉള്ളത്, അതോ ഞാനാണോ അതിന് മുന്നേയുള്ളത്? ആലോചിച്ച് എനിക്ക് ധനം നൽകേണമേ, ഹേ ദേവി, ദയാനിധേ.

മാതാ പിതാ ത്വം ഗുരുഃ സദ്ഗതിഃ ശ്രീഃ
ത്വമേവ സഞ്ജീവനഹേതുഭൂതാ ।
അന്യം ന മന്യേ ജഗദേകനാഥേ
ത്വമേവ സർവ്വം മമ ദേവി സത്യം ॥ ൮൧॥

മാതാവ്, പിതാവ്, ഗുരു, സദ്ഗതി, ശ്രീ, സഞ്ജീവനഹേതുവായവൾ - എല്ലാം അങ്ങ് തന്നെയാണ്. ലോകത്തിൽ അങ്ങല്ലാതെ മറ്റാരെയും ഞാൻ നാഥനായി കാണുന്നില്ല. ഹേ ദേവി, അങ്ങ് തന്നെയാണ് എന്‍റെ എല്ലാം, ഇത് സത്യമാണ്.

॥ ഹൃദയ ബീജം ॥
ഓം-ഘ്രാം-ഘ്രീം-ഘ്രൂം-ഘ്രേം-ഘ്രോം-ഘ്രഃ-ഹും ഫട് കുരു കുരു സ്വാഹാ ॥

ഹൃദയബീജം: ഓം-ഘ്രാം-ഘ്രീം-ഘ്രൂം-ഘ്രേം-ഘ്രോം-ഘ്രഃ-ഹും ഫട് കുരു കുരു സ്വാഹാ.

ആദ്യാദിലക്ഷ്മീർഭവ സുപ്രസന്നാ വിശുദ്ധവിജ്ഞാനസുഖൈകദോഗ്ധ്രി ।
അജ്ഞാനഹന്ത്രീ ത്രിഗുണാതിരിക്താ പ്രജ്ഞാനനേത്രീ ഭവ സുപ്രസന്നാ ॥ ൮൨॥

ആദ്യാദിലക്ഷ്മീ, ഏറ്റവും പ്രസന്നയായിരിക്കേണമേ. ശുദ്ധമായ വിജ്ഞാനവും സുഖവും മാത്രം നൽകുന്നവളേ, അജ്ഞാനത്തെ ഇല്ലാതാക്കുന്നവളേ, ത്രിഗുണങ്ങൾക്കതീതയായവളേ, പ്രജ്ഞാനമാകുന്ന കണ്ണോടുകൂടിയവളേ, ഏറ്റവും പ്രസന്നയായിരിക്കേണമേ.

അശേഷവാഗ്ജാഡ്യ-മലാപഹന്ത്രീ നവം നവം സുഷ്ടു സുവാര്യദായിനീ ।
മമൈവ ജിഹ്വാഗ്രസുരംഗവർത്തിനീ ഭവ പ്രസന്നാ വദനേ ച മേ ശ്രീഃ ॥ ൮൩॥

സംസാരത്തിലെ എല്ലാ മ്ലേച്ഛതകളെയും ഇല്ലാതാക്കുന്നവളേ, പുതിയതും മനോഹരവുമായ വാക്കുകൾ നൽകുന്നവളേ, എന്‍റെ നാവിലിരുന്ന് മനോഹരമായി സംസാരിക്കുന്നവളേ, എന്‍റെ വാക്കുകളിലും മുഖത്തും പ്രസന്നയായിരിക്കേണമേ.

സമസ്തസമ്പത്‌സു വിരാജമാനാ സമസ്തതേജസ്സു വിഭാസമാനാ ।
വിഷ്ണുപ്രിയേ ത്വം ഭവ ദീപ്യമാനാ വാഗ്ദേവതാ മേ നയനേ പ്രസന്നാ ॥ ൮൪॥

എല്ലാ സമ്പത്തുകളിലും വിളങ്ങുന്നവളേ, എല്ലാ തേജസ്സുകളിലും പ്രകാശിക്കുന്നവളേ, വിഷ്ണുപ്രിയേ, അങ്ങ് ദീപ്തിമാനായിരിക്കേണമേ. എന്‍റെ കണ്ണുകളിൽ വാഗ്ദേവത പ്രസന്നയായിരിക്കേണമേ.

സർവ്വപ്രദർശേ സകലാര്ഥദേ ത്വം പ്രഭാസുലാവണ്യദയാപ്രദോഗ്ധ്രി ।
സുവർണ്ണദേ ത്വം സുമുഖീ ഭവ ശ്രീർഹിരണ്‍മയീ മേ നയനേ പ്രസന്നാ ॥ ൮൫॥

എല്ലാം കാണിക്കുന്നവളേ, എല്ലാ അർത്ഥങ്ങളും നൽകുന്നവളേ, പ്രഭയും സൗന്ദര്യവും ദയയും നൽകുന്നവളേ, സ്വർണ്ണം നൽകുന്നവളേ, ശ്രീ, സുന്ദരമായ മുഖത്തോടുകൂടിയവളായിരിക്കേണമേ. എന്‍റെ കണ്ണുകളിൽ സ്വർണ്ണമയി പ്രസന്നയായിരിക്കേണമേ.

സർവ്വാർത്ഥദാ സർവ്വജഗത്പ്രസൂതിഃ സർവ്വേശ്വരീ സർവ്വഭയാപഹന്ത്രീ ।
സർവ്വോന്നതാ ത്വം സുമുഖീ ച നഃ ശ്രീർഹിരണ്‍മയീ മേ ഭവ സുപ്രസന്നാ ॥ ൮൬॥

എല്ലാ കാര്യങ്ങളും നൽകുന്നവളേ, എല്ലാ ലോകങ്ങളെയും സൃഷ്ടിച്ചവളേ, സർവ്വേശ്വരീ, എല്ലാ ഭയങ്ങളെയും ഇല്ലാതാക്കുന്നവളേ, എല്ലാത്തിലും ഉന്നതയായവളേ, സുന്ദരമായ മുഖത്തോടുകൂടിയ ശ്രീ, സ്വർണ്ണമയി, എന്നിൽ ഏറ്റവും പ്രസന്നയായിരിക്കേണമേ.

സമസ്ത-വിഘ്നൗഘ-വിനാശകാരിണീ സമസ്ത-ഭക്തോദ്ധരണേ വിചക്ഷണാ ।
അനന്തസമ്മോദ-സുഖപ്രദായിനീ ഹിരണ്‍മയീ മേ നയനേ പ്രസന്നാ ॥ ൮൭॥

എല്ലാ വിഘ്നങ്ങളെയും നശിപ്പിക്കുന്നവളേ, എല്ലാ ഭക്തരെയും ഉയർത്തുന്നതിൽ സമർത്ഥയായവളേ, അനന്തമായ സന്തോഷവും സുഖവും നൽകുന്നവളേ, സ്വർണ്ണമയി, എന്‍റെ കണ്ണുകളിൽ പ്രസന്നയായിരിക്കേണമേ.

ദേവി പ്രസീദ ദയനീയതമായ മഹ്യം
ദേവാധിനാഥ-ഭവ-ദേവഗണാഭിവന്ദ്യേ ।
മാതസ്തഥൈവ ഭവ സന്നിഹിതാ ദൃശോർമ്മേ
പത്യാ സമം മമ മുഖേ ഭവ സുപ്രസന്നാ ॥ ൮൮॥

ഹേ ദേവി, ദയ അർഹിക്കുന്ന എനിക്ക് പ്രസന്നയാകേണമേ. ദേവന്മാരുടെ നാഥനാൽ (വിഷ്ണു), ഭവനാൽ (ശിവൻ), ദേവഗണങ്ങളാൽ വന്ദിക്കപ്പെടുന്നവളേ. മാതാവേ, അതുപോലെ എന്‍റെ കണ്ണുകളിൽ സന്നിഹിതയാകേണമേ. ഭർത്താവിനോടൊപ്പം എന്‍റെ മുഖത്ത് ഏറ്റവും പ്രസന്നയായിരിക്കേണമേ.

മാ വത്സ ഭൈരഭയദാനകരോऽർപ്പിതസ്തേ
മൗലൗ മമേതി മയി ദീനദയാനുകമ്പേ ।
മാതഃ സമർപ്പയ മുദാ കരുണാകടാക്ഷം
മാംഗല്യബീജമിഹ നഃ സൃജ ജന്മ മാതഃ ॥ ൮൯॥

ഹേ ദീനരോട് ദയയും അനുകമ്പയുമുള്ളവളേ, 'കുഞ്ഞേ, ഭയപ്പെടേണ്ട, എന്‍റെ അഭയദാനഹസ്തം നിന്‍റെ ശിരസ്സിൽ അർപ്പിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു' എന്ന് എന്നോട് പറയേണമേ. മാതാവേ, സന്തോഷത്തോടെ കാരുണ്യകടാക്ഷം ചൊരിയേണമേ. ഞങ്ങൾക്ക് ഇവിടെ മാംഗല്യത്തിന്‍റെ ബീജം (ഭാഗ്യം) നൽകേണമേ, മാതാവേ.

॥ കണ്ഠബീജം ॥ ഓം-ശ്രാം-ശ്രീം-ശ്രൂം-ശ്രൈം-ശ്രൗം-ശ്രം-ശ്രാഃ ॥

കണ്ഠബീജം: ഓം-ശ്രാം-ശ്രീം-ശ്രൂം-ശ്രൈം-ശ്രൗം-ശ്രം-ശ്രാഃ.

കടാക്ഷ ഇഹ കാമധുക് തവ മനസ്‍തു ചിന്താമണിഃ
കരഃ സുരതരുഃ സദാ നവനിധിസ്ത്വമേവേന്ദിരേ ।
ഭവേത്തവ ദയാരസോ മമ രസായനം ചാൻവഹം
മുഖം തവ കലാനിധിർവ്വിവിധ-വാഞ്ഛിതാർത്ഥപ്രദം ॥ ൯൦॥

അങ്ങയുടെ കടാക്ഷം കാമധേനുവാണ്. അങ്ങയുടെ മനസ്സ് ചിന്താമണിയാണ്. അങ്ങയുടെ കൈ സദാ കല്പവൃക്ഷമാണ്. ഹേ ഇന്ദിരേ, അങ്ങ് ഒൻപത് നിധികളും ആകുന്നു. അങ്ങയുടെ ദയയാകുന്ന രസം എനിക്ക് ഓരോ ദിവസവും രസായനമായി ഭവിക്കേണമേ. അങ്ങയുടെ മുഖം കലകളുടെ നിധിയാണ്, വിവിധ ആഗ്രഹങ്ങളെ നൽകുന്നതുമാണ്.

യഥാ രസസ്പർശനതോऽയസോऽപി സുവർണ്ണതാ സ്യാത്കമലേ തഥാ തേ ।
കടാക്ഷസംസ്പർശനതോ ജനാനാമിമംഗലാനാമപി മംഗലത്വം ॥ ൯൧॥

ഹേ കമലേ, രസസ്പർശനത്താൽ ഇരുമ്പിന് സ്വർണ്ണത്വം ലഭിക്കുന്നതുപോലെ, അങ്ങയുടെ കടാക്ഷസ്പർശനത്താൽ ജനങ്ങളുടെ അമംഗലങ്ങൾക്കും മംഗലത്വം ലഭിക്കുന്നു.

ദേഹീതി നാസ്തീതി വചഃ പ്രവേശാദ് ഭീതോ രമേ ത്വാം ശരണം പ്രപദ്യേ ।
അതഃ സദാസ്മിന്നഭയപ്രദാ ത്വം സഹൈവ പത്യാ മയി സന്നിധേഹി ॥ ൯൨॥

'തരേണമേ' എന്നും 'ഇല്ല' എന്നും ഉള്ള വാക്കുകൾ ഭയപ്പെട്ട്, ഹേ രമേ, ഞാൻ അങ്ങയെ ശരണം പ്രാപിക്കുന്നു. അതുകൊണ്ട് അങ്ങ് എപ്പോഴും എനിക്ക് അഭയം നൽകുന്നവളായിരിക്കേണമേ, ഭർത്താവിനോടൊപ്പം എന്നിൽ സന്നിഹിതയാകേണമേ.

കല്പദ്രുമേണ മണിനാ സഹിതാ സുരമ്യാ
ശ്രീസ്തേ കലാ മയി രസേന രസായനേന ।
ആസ്താമതോ മമ ച ദൃക്കരപാണിപാദ-
സ്പൃഷ്ട്യാഃ സുവർണ്ണവപുഷഃ സ്ഥിരജംഗമാഃ സ്യുഃ ॥ ൯൩॥

കല്പദ്രുമത്തോടും ചിന്താമണിയോടും കൂടിയ, മനോഹരമായ, അങ്ങയുടെ ശ്രീയാകുന്ന അംശം രസത്തോടും രസായനത്തോടും കൂടി എന്നിൽ വസിക്കേണമേ. അതുകൊണ്ട് എന്‍റെ കണ്ണുകൾ, കൈകൾ, പാദങ്ങൾ എന്നിവ സ്പർശിക്കുന്ന സകല സ്ഥാവരജംഗമ വസ്തുക്കളും സ്വർണ്ണമയമായിത്തീരേണമേ.

ആദ്യാദിവൃഷ്ണോഃ സ്ഥിരധർമ്മപത്നീ ത്വമേവ പത്യാ മമ സന്നിധേഹി ।
ആദ്യാദിലക്ഷ്മി ത്വദനുഗ്രഹേണ പദേ പദേ മേ നിധിദർശനം സ്യാത് ॥ ൯൪॥

ആദ്യാദി വിഷ്ണുവിന്‍റെ സ്ഥിരധർമ്മപത്നിയായ അങ്ങ് ഭർത്താവിനോടൊപ്പം എന്നിൽ സന്നിഹിതയാകേണമേ. ആദ്യാദിലക്ഷ്മി, അങ്ങയുടെ അനുഗ്രഹം കൊണ്ട് എനിക്ക് ഓരോ ചുവടിലും നിധി ദർശനം ലഭിക്കേണമേ.

ആദ്യാദിലക്ഷ്മീഹൃദയം പഠേദ്യഃ സ രാജ്യലക്ഷ്മീമചലാം തനോതി ।
മഹാദരിദ്രോऽപി ഭവേദ്ധനാഢ്യഃ തദന്വയെ ശ്രീഃ സ്ഥിരതാം പ്രയാതി ॥ ൯൫॥

ആദ്യാദിലക്ഷ്മീ ഹൃദയം ആര് പഠിക്കുന്നുവോ, അവൻ അചഞ്ചലമായ രാജ്യലക്ഷ്മിയെ നേടുന്നു. മഹാദരിദ്രനാണെങ്കിൽ പോലും ധനികനായിത്തീരും. അവന്‍റെ കുടുംബത്തിൽ ശ്രീ (ഐശ്വര്യം) സ്ഥിരമായി നിലനിൽക്കും.

യസ്യ സ്മരണമാത്രേണ തുഷ്ടാ സ്യാദ്വിഷ്ണുവല്ലഭാ ।
തസ്യാഭീഷ്ടം ദദത്യാശു തം പാലയതി പുത്രവത് ॥ ൯൬॥

ആരുടെ സ്മരണ മാത്രം കൊണ്ട് വിഷ്ണുവിന്‍റെ പ്രിയപ്പെട്ടവൾ സംതൃപ്തയാകുന്നുവോ, അവന് ആഗ്രഹിക്കുന്നത് വേഗത്തിൽ നൽകുകയും, അവനെ പുത്രനെപ്പോലെ പാലിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

ഇദം രഹസ്യം ഹൃദയം സർവ്വകാമഫലപ്രദം ।
ജപഃ പഞ്ചസഹസ്രം തു പുരശ്ചരണമുച്യതേ ॥ ൯൭॥

ഈ രഹസ്യമായ ഹൃദയം എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളെയും നിറവേറ്റുന്നതാണ്. അയ്യായിരം തവണ ജപിക്കുന്നത് പുരശ്ചരണമായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു.

ത്രികാലമേകകാലം വാ നരോ ഭക്തിസമന്വിതഃ ।
യഃ പഠേത് ശ‍ൃണുയാദ്വാപി സ യാതി പരമാം ശ്രിയം ॥ ൯൮॥

ഭക്തിയോടുകൂടിയ ഒരു മനുഷ്യൻ മൂന്ന് സമയത്തോ ഒരു സമയത്തോ ഇത് വായിക്കുകയോ കേൾക്കുകയോ ചെയ്താൽ അവൻ ഉത്തമമായ ഐശ്വര്യം നേടും.

മഹാലക്ഷ്മീം സമുദ്ദിശ്യ നിശി ഭാർഗ്ഗവവാസരേ ।
ഇദം ശ്രീഹൃദയം ജപ്ത്വാ പഞ്ചവാരം ധനീ ഭവേത് ॥ ൯൯॥

മഹാലക്ഷ്മിയെ ഉദ്ദേശിച്ച് വെള്ളിയാഴ്ച രാത്രിയിൽ ഈ ശ്രീഹൃദയം അഞ്ചു തവണ ജപിക്കുന്നവൻ ധനികനായിത്തീരും.

അനേന ഹൃദയേനാന്നം ഗർഭിണ്യാ അഭിമന്ത്രിതം ।
ദദാതി തത്കുലേ പുത്രോ ജായതേ ശ്രീപതിഃ സ്വയം ॥ ൧൦൦॥

ഈ ഹൃദയം കൊണ്ട് മന്ത്രിച്ച ഭക്ഷണം ഗർഭിണിക്ക് നൽകിയാൽ, ആ കുടുംബത്തിൽ ശ്രീ (ഐശ്വര്യം) ഉള്ള പുത്രൻ ജനിക്കും.

നരേണാപ്യഥവാ നാര്യ ലക്ഷ്മീഹൃദയമന്ത്രിതേ ।
ജലേ പീതേ ച തദ്വംശേ മന്ദഭാഗ്യോ ന ജായതേ ॥ ൧൦൧॥

പുരുഷനോ സ്ത്രീയോ ലക്ഷ്മീഹൃദയം കൊണ്ട് മന്ത്രിച്ച ജലം കുടിച്ചാൽ, ആ വംശത്തിൽ നിർഭാഗ്യവാന്മാർ ജനിക്കുകയില്ല.

യ ആശ്രയുങ്മാസി ച ശുക്ലപക്ഷേ രമോത്സവേ സന്നിഹിതേ ച ഭക്ത്യാ ।
പഠേത്തഥൈകോത്തരവാരവൃദ്ധ്യാ ലഭേത്സ സൗവർണ്ണമയീം സുവൃഷ്ടിം ॥ ൧൦൨॥

ആശ്വിന മാസത്തിലെ ശുക്ലപക്ഷത്തിൽ, രമോത്സവത്തിൽ (ലക്ഷ്മീ പൂജ) ഭക്തിയോടെ ഓരോ തവണ കൂടുതലായി ഇത് പഠിക്കുന്നവൻ സ്വർണ്ണമയമായ മഴ (ധനവർഷം) നേടും.

യ ഏകഭക്ത്യാऽന്വഹമേകവർഷം വിശുദ്ധധീഃ സപ്തതിവാരജാപി ।
സ മന്ദഭാഗ്യോऽപി രമാകടാക്ഷാത് ഭവേത്സഹസ്രാക്ഷശതാധികശ്രീഃ ॥ ൧൦൩॥

ആര് ഒരു വർഷം ഒരു ഭക്തിയോടെയും ശുദ്ധമായ മനസ്സോടും കൂടി ഓരോ ദിവസവും എഴുപത് തവണ ഇത് ജപിക്കുന്നുവോ, അവൻ നിർഭാഗ്യവാനായിരുന്നാൽ പോലും രമയുടെ (ലക്ഷ്മി) കടാക്ഷത്താൽ ഇന്ദ്രനെക്കാൾ നൂറ് മടങ്ങ് ഐശ്വര്യമുള്ളവനായിത്തീരും.

ശ്രീശാങ്ഘ്രിഭക്തിം ഹരിദാസദാസ്യം പ്രപന്നമന്ത്രാർത്ഥദൃഢൈകനിഷ്ഠാം ।
ഗുരോഃ സ്മൃതിം നിർമ്മലബോധബുദ്ധിം പ്രദേഹി മാതഃ പരമം പദം ശ്രീഃ ॥ ൧൦൪॥

ഹേ മാതാവേ ശ്രീ, വിഷ്ണുവിന്‍റെ പാദങ്ങളിൽ ഭക്തിയും ഹരിദാസന്മാരുടെ ദാസ്യവും, മന്ത്രാർത്ഥത്തിൽ ദൃഢമായ നിഷ്ഠയും, ഗുരുവിനെക്കുറിച്ചുള്ള സ്മരണയും, നിർമ്മലമായ ബോധബുദ്ധിയും, പരമമായ സ്ഥാനവും എനിക്ക് നൽകേണമേ.

പൃഥ്വീപതിത്വം പുരുഷോത്തമത്വം വിഭൂതിവാസം വിവിധാർത്ഥസിദ്ധിം ।
സമ്പൂർണ്ണകീർത്തിം ബഹുവർഷഭോഗം പ്രദഏഹി മേ ദേവി പുനഃപുനസ്ത്വം ॥ ൧൦൫॥

ഹേ ദേവി, ഭൂമിയുടെ അധിപതിത്വം, പുരുഷോത്തമത്വം, ഐശ്വര്യവാസം, വിവിധ കാര്യങ്ങളിലുള്ള സിദ്ധി, സമ്പൂർണ്ണ കീർത്തി, ദീർഘകാലം നിലനിൽക്കുന്ന ഭോഗം എന്നിവ വീണ്ടും വീണ്ടും എനിക്ക് നൽകേണമേ.

വാദാർത്ഥസിദ്ധിം ബഹുലോകവശ്യം വയഃസ്ഥിരത്വം ലലനാസു ഭോഗം ।
പൗത്രാദിലബ്ധിം സകലാര്ഥസിദ്ധിം പ്രദേഹി മേ ഭാർഗ്ഗവി ജന്മജന്മനി ॥ ൧൦൬॥

ഹേ ഭാർഗ്ഗവി, വാദങ്ങളിൽ വിജയം, പലരെയും ആകർഷിക്കാനുള്ള കഴിവ്, യൗവനസ്ഥിരത, സ്ത്രീകളിൽ സന്തോഷം, പൗത്രന്മാരെ ലഭിക്കൽ, എല്ലാ കാര്യങ്ങളിലുമുള്ള സിദ്ധി എന്നിവ എനിക്ക് ഓരോ ജന്മത്തിലും നൽകേണമേ.

സുവർണ്ണവൃദ്ധിം കുരു മേ ഗൃഹേ ശ്രീഃ വിഭൂതിവൃദ്ധിം കുറൂ മേ ഗൃഹേ ശ്രീഃ ।
കല്യാണവൃദ്ധിം കുരു മേ ഗൃഹേ ശ്രീഃ വിഭൂതിവൃദ്ധിം കുരു മേ ഗൃഹേ ശ്രീഃ ॥ ൧൦൭॥

ഹേ ശ്രീ, എന്‍റെ വീട്ടിൽ സ്വർണ്ണം വർദ്ധിപ്പിക്കേണമേ. എന്‍റെ വീട്ടിൽ ഐശ്വര്യം വർദ്ധിപ്പിക്കേണമേ. എന്‍റെ വീട്ടിൽ മംഗളങ്ങൾ വർദ്ധിപ്പിക്കേണമേ. എന്‍റെ വീട്ടിൽ ഐശ്വര്യം വർദ്ധിപ്പിക്കേണമേ.

॥ ശിരോ ബീജം ॥ ഓം-യം-ഹം-കം-ലം- വം-ശ്രീം ॥

ശിരോബീജം: ഓം-യം-ഹം-കം-ലം-വം-ശ്രീം.

ധ്യായേല്ലക്ഷ്മീം പ്രഹസിതമുഖീം കോടിബാലാർക്കഭാസാം
വിദ്യുദ്വർണ്ണാമ്പരവരധരാം ഭൂഷണഢ്യാം സുശോഭാം ।
ബീജാപൂരം സരസിജയുഗം ബിഭ്രതീം സ്വർണ്ണപാത്രം
ഭർത്രായുകതാം മുഹുരഭയദാം മഹ്യമപ്യച്യുതശ്രീഃ ॥ ൧൦൮॥

പ്രസന്നവദനയും കോടിക്കണക്കിന് ബാലസൂര്യന്മാരെപ്പോലെ ശോഭിക്കുന്നവളും, മിന്നൽ പോലെ പ്രകാശിക്കുന്ന വസ്ത്രം ധരിച്ചവളും, ആഭരണങ്ങളാൽ അലങ്കൃതയും, മാതളനാരങ്ങ, രണ്ട് താമരപ്പൂക്കൾ, സ്വർണ്ണപാത്രം എന്നിവ ധരിച്ചവളും, ഭർത്താവിനോടൊപ്പം സദാ അഭയം നൽകുന്നവളുമായ ലക്ഷ്മിയെ ധ്യാനിക്കണം, എനിക്കും അഭയം നൽകുന്ന അച്യുതശ്രീയേ.

॥ ശ്രീനാരായണ ഹൃദയം ॥
ഹരിഃ ഓം ।
അസ്യ ശ്രീനാരായണഹൃദയസ്തോത്രമഹാമന്ത്രസ്യ ഭാർഗ്ഗവ ഋഷിഃ, (ബ്രഹ്മാ ഋഷിഃ)
അനുഷ്ടുപ്ഛന്ദഃ, ലക്ഷ്മീനാരായണോ ദേവതാ, നാരായണപ്രീത്യർത്ഥേ ജപേ വിനിയോഗഃ ॥

ഈ ശ്രീനാരായണഹൃദയസ്തോത്രമഹാമന്ത്രത്തിന്‍റെ ഋഷി ഭാർഗ്ഗവനാണ് (അല്ലെങ്കിൽ ബ്രഹ്മാവാണ്). അനുഷ്ടുപ് ഛന്ദസ്സാണ്. ലക്ഷ്മീനാരായണനാണ് ദേവത. നാരായണന്‍റെ പ്രീതിക്കുവേണ്ടിയാണ് ഈ ജപം ചെയ്യുന്നത്.

॥ കരന്യാസഃ ॥
നാരായണഃ പരം ജ്യോതിരിതി അങ്കുഷ്ഠാഭ്യാം നമഃ,
നാരായണഃ പരം ബ്രഹ്മേതി തർജ്ജനീഭ്യാം നമഃ,
നാരായണഃ പരോ ദേവ ഇതി മധ്യമാഭ്യാം നമഃ,
നാരായണഃ പരം ധാമ ഇതി അനാമികാഭ്യാം നമഃ,
നാരായണഃ പരോ ധർമ്മ ഇതി കനിഷ്ഠികാഭ്യാം നമഃ,
വിശ്വം നാരായണ ഇതി കരതലകരപൃഷ്ഠാഭ്യാം നമഃ ॥

കരന്യാസം:
'നാരായണഃ പരം ജ്യോതിഃ' എന്ന് പെരുവിരലുകളിൽ നമസ്കാരം.
'നാരായണഃ പരം ബ്രഹ്മ' എന്ന് ചൂണ്ടുവിരലുകളിൽ നമസ്കാരം.
'നാരായണഃ പരോ ദേവഃ' എന്ന് നടുവിരലുകളിൽ നമസ്കാരം.
'നാരായണഃ പരം ധാമ' എന്ന് മോതിരവിരലുകളിൽ നമസ്കാരം.
'നാരായണഃ പരോ ധർമ്മഃ' എന്ന് ചെറുവിരലുകളിൽ നമസ്കാരം.
'വിശ്വം നാരായണഃ' എന്ന് കൈവെള്ളകളിലും കൈപ്പുറങ്ങളിലും നമസ്കാരം.

॥ അംഗന്യാസഃ ॥
നാരായണഃ പരം ജ്യോതിരിതി ഹൃദയായ നമഃ,
നാരായണഃ പരം ബ്രഹ്മേതി ശിരസേ സ്വാഹാ,
നാരായണഃ പരോ ദേവ ഇതി ശിഖായൈ വൗഷട്,
നാരായണഃ പരം ധാമ ഇതി കവചായ ഹും,
നാരായണഃ പരോ ധർമ്മ ഇതി നേത്രാഭ്യാം വൗഷട്,
വിശ്വം നാരായണ ഇതി അസ്ത്രായ ഫട്,
ഭൂർഭുവസ്സുവരോമിതി ദിഗ്ബന്ധഃ ॥

അംഗന്യാസം:
'നാരായണഃ പരം ജ്യോതിഃ' എന്ന് ഹൃദയത്തിന് നമസ്കാരം.
'നാരായണഃ പരം ബ്രഹ്മ' എന്ന് ശിരസ്സിന് സ്വാഹാ.
'നാരായണഃ പരോ ദേവഃ' എന്ന് ശിഖയ്ക്ക് വൗഷട്.
'നാരായണഃ പരം ധാമ' എന്ന് കവചത്തിന് ഹും.
'നാരായണഃ പരോ ധർമ്മഃ' എന്ന് നേത്രങ്ങൾക്ക് വൗഷട്.
'വിശ്വം നാരായണഃ' എന്ന് അസ്ത്രത്തിന് ഫട്.
'ഭൂർഭുവസ്സുവരോം' എന്ന് ദിഗ്ബന്ധനം.

॥ അഥ ധ്യാനം ॥
ഉദ്യദാദിത്യസങ്കാശം പീതവാസം ചതുർഭുജം ।
ശംഖചക്രഗദാപാണിം ധ്യായേല്ലക്ഷ്മീപതിം ഹരിം ॥ ൧॥

ഇനി ധ്യാനം. ഉദിച്ചുയരുന്ന സൂര്യനെപ്പോലെ ശോഭിക്കുന്നവനും, മഞ്ഞവസ്ത്രം ധരിച്ചവനും, നാല് കൈകളുള്ളവനും, ശംഖ്, ചക്രം, ഗദ എന്നിവ കൈകളിലേന്തിയവനുമായ ലക്ഷ്മീപതിയായ ഹരിയെ ധ്യാനിക്കണം.

ത്രൈലോക്യാധാരചക്രം തദുപരി കമഠം തത്ര ചാനന്തഭോഗീ
തന്मध्ये ഭൂമിപദ്മാങ്കുശശിഖരദളം കർണ്ണികാഭൂതമേരും ।
തത്രത്യം ശാന്തമൂർത്തിം മണിമയമകുടം കുണ്ഡലോദ്ഭാസിതാംഗം
ലക്ഷ്മീനാരായണാഖ്യം സരസിജനയനം സന്തതം ചിന്തയാമഃ ॥ ൨॥

മൂന്നു ലോകങ്ങൾക്കും ആധാരമായ ചക്രത്തെയും, അതിനു മുകളിൽ കൂർമ്മത്തെയും, അതിൽ അനന്തനാഗത്തെയും, അതിനു നടുവിൽ ഭൂമിയാകുന്ന പദ്മത്തിന്‍റെ ഇതളുകൾക്ക് മദ്ധ്യേ കർണ്ണികയായി മേരുപർവ്വതത്തെയും, അവിടെ വസിക്കുന്ന ശാന്തമൂർത്തിയും മണിമയമായ കിരീടം ധരിച്ചവനും കുണ്ഡലങ്ങളാൽ ശോഭിക്കുന്ന ശരീരത്തോടുകൂടിയവനും താമരയിതൾ പോലെയുള്ള കണ്ണുകളോടുകൂടിയവനുമായ ലക്ഷ്മീനാരായണനെ നാം സദാ ധ്യാനിക്കുന്നു.

അസ്യ ശ്രീനാരായണാഹൃദയസ്തോത്രമഹാമന്ത്രസ്യ ബ്രഹ്മാ ഋഷിഃ,
അനുഷ്ടുപ് ഛന്ദഃ, നാരായണോ ദേവതാ, നാരായണപ്രീത്യർത്ഥേ ജപേ വിനിയോഗഃ ॥

ഈ ശ്രീനാരായണഹൃദയസ്തോത്രമഹാമന്ത്രത്തിന്‍റെ ഋഷി ബ്രഹ്മാവാണ്. അനുഷ്ടുപ് ഛന്ദസ്സാണ്. നാരായണനാണ് ദേവത. നാരായണന്‍റെ പ്രീതിക്കുവേണ്ടിയാണ് ഈ ജപം ചെയ്യുന്നത്.

ഓം നാരായണഃ പരം ജ്യോതിരാത്മാ നാരായണഃ പരഃ ।
നാരായണഃ പരം ബ്രഹ്മ നാരായണ നമോऽസ്തു തേ ॥ ൩॥

നാരായണൻ പരമമായ പ്രകാശമാണ്, നാരായണൻ പരമാത്മാവാണ്. നാരായണൻ പരമമായ ബ്രഹ്മമാണ്. ഹേ നാരായണാ, അങ്ങേയ്ക്ക് നമസ്കാരം.

നാരായണഃ പരോ ദേവോ ധാതാ നാരായണഃ പരഃ ।
നാരായണഃ പരോ ധാതാ നാരായണ നമോऽസ്തു തേ ॥ ൪॥

നാരായണൻ പരമമായ ദേവനാണ്, നാരായണൻ പരമമായ ധാതാവാണ് (സൃഷ്ടികർത്താവ്). നാരായണൻ എല്ലാറ്റിനെയും ധരിക്കുന്നവനാണ്. ഹേ നാരായണാ, അങ്ങേയ്ക്ക് നമസ്കാരം.

നാരായണഃ പരം ധാമ ധ്യാനം നാരായണഃ പരഃ ।
നാരായണ പരോ ധർമ്മോ നാരായണ നമോऽസ്തു തേ ॥ ൫॥

നാരായണൻ പരമമായ ധാമമാണ് (വാസസ്ഥലം), നാരായണൻ പരമമായ ധ്യാനമാണ്. നാരായണൻ പരമമായ ധർമ്മമാണ്. ഹേ നാരായണാ, അങ്ങേയ്ക്ക് നമസ്കാരം.

നാരായണഃ പരോ ദേവോ വിദ്യാ നാരായണഃ പരഃ ।
വിശ്വം നാരായണഃ സാക്ഷാന് നാരായണ നമോऽസ്തു തേ ॥ ൬॥

നാരായണൻ പരമമായ ദേവനാണ്, നാരായണൻ പരമമായ വിദ്യയാണ്. ലോകം നാരായണൻ തന്നെയാണ്. ഹേ നാരായണാ, അങ്ങേയ്ക്ക് നമസ്കാരം.

നാരായണാദ് വിധിർജ്ജാതോ ജാതോ നാരായണാദ്ഭവഃ ।
ജാതോ നാരായണാദിന്ദ്രോ നാരായണ നമോऽസ്തു തേ ॥ ൭॥

നാരായണനിൽ നിന്നാണ് ബ്രഹ്മാവ് ജനിച്ചത്, നാരായണനിൽ നിന്നാണ് ശിവൻ ജനിച്ചത്. നാരായണനിൽ നിന്നാണ് ഇന്ദ്രൻ ജനിച്ചത്. ഹേ നാരായണാ, അങ്ങേയ്ക്ക് നമസ്കാരം.

രവിർനാരായണസ്തേജ്ജഃ ചന്ദ്രോ നാരായണോ മഹഃ ।
വഹ് നിർനാരായണഃ സാക്ഷാത് നാരായണ നമോऽസ്തു തേ ॥ ൮॥

സൂര്യൻ നാരായണന്‍റെ തേജസ്സാണ്, ചന്ദ്രൻ നാരായണന്‍റെ പ്രകാശമാണ്. അഗ്നി നാരായണൻ തന്നെയാണ്. ഹേ നാരായണാ, അങ്ങേയ്ക്ക് നമസ്കാരം.

നാരായണ ഉപാസ്യഃ സ്യാദ് ഗുരുർനാരായണഃ പരഃ ।
നാരായണഃ പരോ ബോധോ നാരായണ നമോऽസ്തു തേ ॥ ൯॥

നാരായണനെയാണ് ഉപാസിക്കേണ്ടത്, നാരായണൻ പരമമായ ഗുരുവാണ്. നാരായണൻ പരമമായ ബോധമാണ്. ഹേ നാരായണാ, അങ്ങേയ്ക്ക് നമസ്കാരം.

നാരായണഃ ഫലം മുഖ്യം സിദ്ധിർനാരായണഃ സുഖം ।
ഹരിർനാരായണഃ ശുദ്ധിർനാരായണ നമോऽസ്തു തേ ॥ ൧൦॥

നാരായണൻ മുഖ്യമായ ഫലമാണ്, നാരായണൻ സിദ്ധിയാണ്, നാരായണൻ സുഖമാണ്. ഹരി നാരായണനാണ്, നാരായണൻ ശുദ്ധിയാണ്. ഹേ നാരായണാ, അങ്ങേയ്ക്ക് നമസ്കാരം.

നിഗമാവേദിതാനന്തകല്യാണഗുണവാരിധേ ।
നാരായണ നമസ്തേऽസ്തു നരകാർണ്ണവതാരക ॥ ൧൧॥

വേദങ്ങളാൽ പ്രകീർത്തിക്കപ്പെട്ട അനന്തമായ മംഗളഗുണങ്ങളുടെ സമുദ്രമായവനേ, നരകമാകുന്ന സമുദ്രത്തിൽ നിന്ന് രക്ഷിക്കുന്നവനേ, നാരായണാ, അങ്ങേയ്ക്ക് നമസ്കാരം.

ജന്മമൃത്യുജരാവ്യാധിപാരതന്ത്ര്യാദിഭിഃ സദാ ।
ദോഷൈരസ്പൃഷ്ടരൂപായ നാരായണ നമോऽസ്തു തേ ॥ ൧൨॥

ജനനം, മരണം, വാർദ്ധക്യം, വ്യാധി, പരാധീനത തുടങ്ങിയ ദോഷങ്ങളാൽ സദാ സ്പർശിക്കപ്പെടാത്ത രൂപമുള്ളവനേ, നാരായണാ, അങ്ങേയ്ക്ക് നമസ്കാരം.

വേദശാസ്ത്രാർത്ഥവിജ്ഞാനസാധ്യഭക്തൈകഗോചര ।
നാരായണ നമസ്തേऽസ്തു മാമുദ്ധര ഭവാർണ്ണവാത് ॥ ൧൩॥

വേദശാസ്ത്രങ്ങളുടെ അർത്ഥജ്ഞാനത്താൽ സാധിക്കാവുന്ന ഭക്തിക്ക് മാത്രം വിഷയമായവനേ, നാരായണാ, അങ്ങേയ്ക്ക് നമസ്കാരം. സംസാരസാഗരത്തിൽ നിന്ന് എന്നെ ഉദ്ധരിക്കേണമേ.

നിത്യാനന്ദ മഹോദാര പരാത്പര ജഗത്പതേ ।
നാരായണ നമസ്തേऽസ്തു മോക്ഷസാമ്രാജ്യദായിനേ ॥ ൧൪॥

നിത്യാനന്ദമയനും, മഹത്തായ ഔദാര്യശാലിയും, പരമാത്മാവും, ജഗത്പതിയുമായവനേ, നാരായണാ, അങ്ങേയ്ക്ക് നമസ്കാരം. മോക്ഷമാകുന്ന സാമ്രാജ്യം നൽകുന്നവനേ.

ആബ്രഹ്മസ്ഥംബപര്യന്തമഖിലാത്മമഹാശ്രയ ।
സർവ്വഭൂതാത്മഭൂതാത്മന് നാരായണ നമോऽസ്തു തേ ॥ ൧൫॥

ബ്രഹ്മാവ് മുതൽ പുല്ല് വരെ എല്ലാ ജീവജാലങ്ങൾക്കും മഹത്തായ ആശ്രയമായവനേ, എല്ലാ ജീവികളുടെയും ആത്മാവിന് ആത്മാവായവനേ, നാരായണാ, അങ്ങേയ്ക്ക് നമസ്കാരം.

പാലിതാശേഷലോകായ പുണ്യശ്രവണകീർത്തന ।
നാരായണ നമസ്തേऽസ്തു പ്രളയോദകശായിനേ ॥ ൧൬॥

എല്ലാ ലോകങ്ങളെയും പാലിക്കുന്നവനും, ശ്രവിക്കുന്നതും കീർത്തനം ചെയ്യുന്നതും പുണ്യമായവനും, പ്രളയജലത്തിൽ ശയിക്കുന്നവനുമായ നാരായണാ, അങ്ങേയ്ക്ക് നമസ്കാരം.

നിരസ്തസർവ്വദോഷായ ഭക്ത്യാദിഗുണദായിനേ ।
നാരായണ നമസ്തേऽസ്തു ത്വാം വിനാ ന ഹി മേ ഗതിഃ ॥ ൧൭॥

എല്ലാ ദോഷങ്ങളെയും നീക്കം ചെയ്തവനും, ഭക്തി മുതലായ ഗുണങ്ങളെ നൽകുന്നവനുമായ നാരായണാ, അങ്ങേയ്ക്ക് നമസ്കാരം. അങ്ങയെ കൂടാതെ എനിക്ക് മറ്റ് ഗതിയില്ല.

ധർമ്മാർത്ഥകാമമോക്ഷാഖ്യപുരുഷാർത്ഥപ്രദായിനേ ।
നാരായണ നമസ്തേऽസ്തു പുനസ്തേऽസ്തു നമോ നമഃ ॥ ൧൮॥

ധർമ്മം, അർത്ഥം, കാമം, മോക്ഷം എന്നീ പുരുഷാർത്ഥങ്ങളെ നൽകുന്നവനേ, നാരായണാ, അങ്ങേയ്ക്ക് നമസ്കാരം. വീണ്ടും വീണ്ടും അങ്ങേയ്ക്ക് നമോ നമസ്കാരം.

അഥ പ്രാർത്ഥനാ ।
നാരായണ ത്വമേവാസി ദഹരാഖ്യേ ഹൃദി സ്ഥിതഃ ।
പ്രേരിതാ പ്രേര്യമാണാനാം ത്വയാ പ്രേരിതമാനസഃ ॥ ൧൯॥

ഇനി പ്രാർത്ഥന.
ഹേ നാരായണാ, അങ്ങ് മാത്രമാണ് ദഹരം എന്ന് പേരുള്ള ഹൃദയത്തിൽ വസിക്കുന്നത്. പ്രചോദിപ്പിക്കപ്പെടുന്നവരുടെ പ്രചോദകൻ അങ്ങ് തന്നെയാണ്. അങ്ങയാൽ പ്രചോദിപ്പിക്കപ്പെട്ട മനസ്സോടുകൂടിയ ഞാൻ,

ത്വദാജ്ഞാം ശിരസാ കൃത്വാ ഭജാമി ജനപാവനം ।
നാനോപാസനമാർഗ്ഗാണാം ഭവകൃദ് ഭാവബോധകഃ ॥ ൨൦॥

അങ്ങയുടെ ആജ്ഞ ശിരസ്സാവഹിച്ച് ജനങ്ങളെ പവിത്രീകരിക്കുന്നവനെ ഭജിക്കുന്നു. വിവിധ ഉപാസനാമാർഗ്ഗങ്ങളെ സൃഷ്ടിക്കുന്നവനും, ഭാവങ്ങളെ ബോധിപ്പിക്കുന്നവനും,

ഭാവർത്ഥകൃദ് ഭവാതീതോ ഭവ സൗഖ്യപ്രദോ മമ ।
ത്വന്മായയാ മോഹിതം വിശ്വം ത്വയൈവ പരകല്പിതം ॥ ൨൧॥

ഭാവങ്ങളുടെ അർത്ഥം നൽകുന്നവനും, ഭവങ്ങൾക്കതീതനുമായ അങ്ങ് എനിക്ക് സൗഖ്യം നൽകുന്നവനായി ഭവിക്കേണമേ. അങ്ങയുടെ മായയാൽ മോഹിതമായ ലോകം അങ്ങയാൽ തന്നെ കൽപ്പിക്കപ്പെട്ടതാണ്.

ത്വദധിഷ്ഠാനമാത്രേണ സാ വൈ സർവ്വാർത്ഥകാരിണീ ।
ത്വമേവ താം പുരസ്കൃത്യ മമ കാമാൻ സമർത്ഥയ ॥ ൨൨॥

അങ്ങയുടെ സാന്നിദ്ധ്യം കൊണ്ടുമാത്രം ആ മായ എല്ലാ കാര്യങ്ങളും സാധിക്കുന്നവളാണ്. അങ്ങ് അവളെ മുന്നിൽ നിർത്തി എന്‍റെ ആഗ്രഹങ്ങളെ സാധിക്കേണമേ.

ന മേ ത്വദന്യസ്ത്രാതാസ്തി ത്വദന്യന്ന ഹി ദൈവതം ।
ത്വദന്യം ന ഹി ജാനാമി പാലകം പുണ്യവർദ്ധനം ॥ ൨൩॥

അങ്ങയെ കൂടാതെ എനിക്ക് മറ്റ് രക്ഷകനില്ല. അങ്ങയെ കൂടാതെ മറ്റൊരു ദൈവവുമില്ല. അങ്ങയെ കൂടാതെ മറ്റൊരു പാലകനെയോ പുണ്യം വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നവനെയോ ഞാൻ അറിയുന്നില്ല.

യാവത്സാംസാരികോ ഭാവോ മനസ്സ്‍സ്ഥോ ഭാവനാത്മകഃ ।
താവത്സിദ്ധിർഭവേത് സാധ്യാ സർവ്വദാ സർവ്വദാ വിഭോ ॥ ൨൪॥

മനസ്സിൽ ഭാവനാത്മകമായ സാമ്പാരിക ഭാവം ഉള്ളിടത്തോളം കാലം, ഹേ വിഭോ, എനിക്ക് സദാ സിദ്ധി സാധിക്കേണമേ.

പാപിനാമഹമേകാഗ്രോ ദയാലൂനാം ത്വമഗ്രണീഃ ।
ദയനീയോ മദന്യോऽസ്തി തവ കോऽത്ര ജഗത്ത്രയേ ॥ ൨൫॥

പാപികളിൽ ഞാൻ മുഖ്യനാണ്. ദയയുള്ളവരിൽ അങ്ങ് അഗ്രഗാമിയാണ്. ഈ മൂന്നു ലോകങ്ങളിൽ എന്നെക്കാൾ ദയ അർഹിക്കുന്ന ആരെങ്കിലും അങ്ങേയ്ക്ക് ഉണ്ടോ?

ത്വയാഹം നൈവ സൃഷ്ടശ്ചേത് ന സ്യാത്തവ ദയാലുതാ ।
ആമയോ വാ ന സൃഷ്ടശ്ചേദൗഷധസ്യ വൃഥോദയഃ ॥ ൨൬॥

അങ്ങ് എന്നെ സൃഷ്ടിച്ചില്ലായിരുന്നെങ്കിൽ അങ്ങയുടെ ദയാലുത ഉണ്ടാകുമായിരുന്നില്ല. രോഗം സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടില്ലായിരുന്നെങ്കിൽ മരുന്നിന് പ്രയോജനമുണ്ടാകില്ലല്ലോ.

പാപസംഗപരിശ്രാന്തഃ പാപാത്മാ പാപരൂപധൃക് ।
ത്വദന്യഃ കോऽത്ര പാപേഭ്യഃ ത്രാതാസ്തി ജഗതീതലേ ॥ ൨൭॥

പാപങ്ങളുടെ ബന്ധത്താൽ ക്ഷീണിതനും, പാപാത്മാവും, പാപരൂപം ധരിച്ചവനുമായ എന്നെ, ഈ ഭൂമിയിൽ പാപങ്ങളിൽ നിന്ന് രക്ഷിക്കാൻ അങ്ങയെ കൂടാതെ മറ്റാരുണ്ട്?

ത്വമേവ മാതാ ച പിതാ ത്വമേവ ത്വമേവ ബന്ധുശ്ച സഖാ ത്വമേവ ।
ത്വമേവ വിദ്യാ ദ്രവിണം ത്വമേവ ത്വമേവ സർവ്വം മമ ദേവ ദേവ ॥ ൨൮॥

അങ്ങ് തന്നെയാണ് മാതാവും പിതാവും. അങ്ങ് തന്നെയാണ് ബന്ധുവും സഖാവും. അങ്ങ് തന്നെയാണ് വിദ്യയും ധനവും. ദേവദേവാ, അങ്ങ് തന്നെയാണ് എന്‍റെ എല്ലാം.

പ്രാർത്ഥനാദശകം ചൈവ മൂലാഷ്ടകമതഃപരം ।
യഃ പഠേച്ഛൃണുയാന്നിത്യം തസ്യ ലക്ഷ്മീഃ സ്ഥിരാ ഭവേത് ॥ ൨൯॥

പ്രാർത്ഥനാദശകവും അതിനുശേഷം മൂലാഷ്ടകവും ആര് നിത്യവും വായിക്കുകയോ കേൾക്കുകയോ ചെയ്യുന്നുവോ, അവന് ലക്ഷ്മി സ്ഥിരമായിരിക്കും.

നാരായണസ്യ ഹൃദയം സർവ്വാഭീഷ്ടഫലപ്രദം ।
ലക്ഷ്മീഹൄദയകം സ്തോത്രം യദി ചൈതദ്വിനാകൃതം ॥ ൩൦॥

നാരായണന്‍റെ ഹൃദയം എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും നിറവേറ്റുന്നതാണ്. ലക്ഷ്മീഹൃദയസ്തോത്രം ഇത് കൂടാതെയാണെങ്കിൽ,

തത്സർവ്വം നിഷ്ഫലം പ്രോക്തം ലക്ഷ്മീഃ ക്രൂധ്യതതി സർവ്വദാ ।
ഏതത്സങ്കലിതം സ്തോത്രം സർവ്വാഭീഷ്ടഫലപ്രദം ॥ ൩൧॥

അതെല്ലാം നിഷ്ഫലമായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു. ലക്ഷ്മി എപ്പോഴും ക്രുദ്ധയാകും. ഈ സങ്കലിതമായ സ്തോത്രം എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും നിറവേറ്റുന്നതാണ്.

ജപേത് സങ്കലിതം കൃത്വാ സർവ്വാഭീഷ്ടമവാപ്നുയാത് ।
നാരായണസ്യ ഹൃദയം ആദൗ ജപ്ത്വാ തതഃപരം ॥ ൩൨॥

ഇത് സങ്കലിതമായി ജപിച്ചാൽ എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും നേടാൻ കഴിയും. ആദ്യം നാരായണന്‍റെ ഹൃദയം ജപിച്ച് അതിനുശേഷം,

ലക്ഷ്മീഹൄദയകം സ്തോത്രം ജപേന്നരായണം പുനഃ ।
പുനർനാരായണം ജപ്ത്വാ പുനർലക്ഷ്മീനുതിം ജപേത് ॥ ൩൩॥

ലക്ഷ്മീഹൃദയസ്തോത്രം ജപിച്ച് വീണ്ടും നാരായണനെ ജപിക്കണം. വീണ്ടും നാരായണനെ ജപിച്ച് വീണ്ടും ലക്ഷ്മീസ്തുതി ജപിക്കണം.

തദ്വദ്ധോമാദികം കുര്യദ്ദേതത്സങ്കലിതം ശുഭം ।
ഏവം മധ്യേ ദ്വിവാരേണ ജപേത് സങ്കലിതം ശുഭം ॥ ൩൪॥

അതുപോലെ ഹോമാദികളും ഈ സങ്കലിതമന്ത്രം കൊണ്ട് ചെയ്യണം. ഇങ്ങനെ മധ്യത്തിൽ രണ്ടു തവണ ഈ സങ്കലിതമായ മന്ത്രം ജപിക്കണം.

ലക്ഷ്മീഹൄദയകേ സ്തോത്രേ സർവ്വമന്യത് പ്രകാശിതം ।
സർവ്വാൻ കാമാനവാപ്നോതി ആധിവ്യാധിഭയം ഹരേത് ॥ ൩൫॥

ലക്ഷ്മീഹൃദയസ്തോത്രത്തിൽ മറ്റെല്ലാം പ്രകാശനം ചെയ്യപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും നേടുകയും, മാനസികവും ശാരീരികവുമായ ഭയങ്ങളെ ഇല്ലാതാക്കുകയും ചെയ്യും.

ഗോപ്യമേതത് സദാ കുര്യാത് ന സർവ്വത്ര പ്രകാശയേത് ।
ഇതി ഗുഹ്യതമം ശാസ്ത്രം പ്രോക്തം ബ്രഹ്മാദിഭിഃ പുരാ ॥ ൩൬॥

ഇത് സദാ രഹസ്യമായി സൂക്ഷിക്കണം, എല്ലായിടത്തും പ്രകാശിപ്പിക്കരുത്. ബ്രഹ്മാവ് തുടങ്ങിയവർ പണ്ട് പറഞ്ഞിട്ടുള്ള ഏറ്റവും രഹസ്യമായ ശാസ്ത്രമാണിത്.

ലക്ഷ്മീഹൄദയപ്രോക്തേന വിധിനാ സാധയേത് സുധീഃ ।
തസ്മാത് സർവ്വപ്രയത്നേന സാധയേദ് ഗോപയേത് സുധീഃ ॥ ൩൭॥

ലക്ഷ്മീഹൃദയത്തിൽ പറഞ്ഞിട്ടുള്ള വിധിപ്രകാരം ബുദ്ധിമാനായവൻ ഇത് സാധിക്കണം. അതുകൊണ്ട് എല്ലാ പ്രയത്നങ്ങളോടും കൂടി ബുദ്ധിമാനായവൻ ഇത് സാധിക്കുകയും രഹസ്യമായി സൂക്ഷിക്കുകയും ചെയ്യണം.

യത്രൈതത്പുസ്തകം തിഷ്ഠേത് ലക്ഷ്മീനാരായണാത്മകം ।
ഭൂതപൈശാചവേതാളഭയം നൈവ തു സർവ്വദാ ॥ ൩൮॥

ലക്ഷ്മീനാരായണസ്വരൂപമായ ഈ പുസ്തകം എവിടെയാണോ ഇരിക്കുന്നത്, അവിടെ ഭൂതപ്രേതപിശാച് വേതാള ഭയങ്ങൾ ഒരു കാലത്തും ഉണ്ടാകുകയില്ല.

ഭൃഗുവാരേ തഥാ രാത്രൗ പൂജയേത് പുസ്തകദ്വയം ।
സർവ്വദാ സർവ്വദാ സ്തുത്യം ഗോപയേത് സാധയേത് സുധീഃ ।
ഗോപനാത് സാധനാല്ലോകേ ധന്യോ ഭവതി തത്ത്വതഃ ॥ ൩൯॥

വെള്ളിയാഴ്ച രാത്രിയിൽ ഈ രണ്ട് പുസ്തകങ്ങളെയും (ലക്ഷ്മീഹൃദയം, നാരായണഹൃദയം) പൂജിക്കണം. ഇത് സദാ സ്തുതിക്കേണ്ടതാണ്. ബുദ്ധിമാനായവൻ ഇത് രഹസ്യമായി സൂക്ഷിക്കുകയും സാധിക്കുകയും ചെയ്യണം. രഹസ്യമായി സൂക്ഷിക്കുന്നതിനാലും സാധിക്കുന്നതിനാലും ലോകത്തിൽ അവൻ യഥാർത്ഥത്തിൽ ധന്യനായിത്തീരും.

Ramaswamy Sastry and Vighnesh Ghanapaathi