ಲಕ್ಷ್ಮೀ ನಾರಾಯಣ ಹೃದಯ ಸ್ತೋತ್ರ

॥ ಶ್ರೀ ಲಕ್ಷ್ಮೀ ಹೃದಯಂ ॥

ಅಸ್ಯ ಶ್ರೀ ಆದ್ಯಾದಿ ಶ್ರೀಮಹಾಲಕ್ಷ್ಮೀ-ಹೃದಯ-ಸ್ತೋತ್ರ-ಮಹಾಮಂತ್ರಸ್ಯ ಭಾರ್ಗವ ಋಷಿಃ(ಶಿರಸಿ), ಅನುಷ್ಟುಭಾದಿ ನಾನಾಛಂದಾಂಸಿ (ಮುಖೇ), ಆದ್ಯಾದಿ-ಶ್ರೀಮಹಾಲಕ್ಷ್ಮೀ ಸಹಿತ ನಾರಾಯಣೋ ದೇವತಾ (ಹೃದಯೇ)॥ । ಓಂ ಬೀಜಂ, ಹ್ರೀಂ ಶಕ್ತಿಃ, ಐಂ ಕೀಲಕಂ । ಆದ್ಯಾದಿ-ಶ್ರೀಮಹಾಲಕ್ಷ್ಮೀ-ಪ್ರಸಾದಸಿದ್ಧ್ಯರ್ಥಂ ಜಪೇ ವಿನಿಯೋಗಃ ॥

ಈ ಆದ್ಯಾದಿ ಶ್ರೀ ಮಹಾಲಕ್ಷ್ಮೀ ಹೃದಯ ಸ್ತೋತ್ರ ಮಹಾಮಂತ್ರಕ್ಕೆ ಭಾರ್ಗವ ಋಷಿಯು (ತಲೆಯಲ್ಲಿ), ಅನುಷ್ಟುಪ್ ಮೊದಲಾದ ಹಲವು ಛಂದಸ್ಸುಗಳು (ಮುಖದಲ್ಲಿ), ಆದ್ಯಾದಿ ಶ್ರೀ ಮಹಾಲಕ್ಷ್ಮೀ ಸಹಿತ ನಾರಾಯಣನು ದೇವತೆಯಾಗಿ (ಹೃದಯದಲ್ಲಿ) ಇದ್ದಾರೆ. ಓಂ ಎಂಬುದು ಬೀಜಾಕ್ಷರ, ಹ್ರೀಂ ಎಂಬುದು ಶಕ್ತಿ, ಐಂ ಎಂಬುದು ಕೀಲಕ. ಆದ್ಯಾದಿ ಶ್ರೀ ಮಹಾಲಕ್ಷ್ಮಿಯ ಅನುಗ್ರಹವನ್ನು ಪಡೆಯಲು ಈ ಮಂತ್ರದ ಜಪವನ್ನು ವಿನಿಯೋಗಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ (ಉಪಯೋಗಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ).

ಓಮ್ ॥ ಆದ್ಯಾದಿ-ಶ್ರೀಮಹಾಲಕ್ಷ್ಮೀ ದೇವತಯೈ ನಮಃ'' ಹೃದಯೇ, ಶ್ರೀಂ ಬೀಜಾಯೈ ನಮಃ'' ಗುಹ್ಯೇ, ಹ್ರೀಂ ಶಕ್ತ್ಯೈ ನಮಃ'' ಪಾದಯೋಃ, ಐಂ ಬಲಾಯೈ ನಮಃ'' ಮೂರ್ಧಾದಿ-ಪಾದ-ಪರ್ಯಂತಂ ವಿನ್ಯಸೇತ್ ॥

ಓಂ ಕಾರ ಸಹಿತವಾಗಿ, ಆದ್ಯಾದಿ ಶ್ರೀ ಮಹಾಲಕ್ಷ್ಮೀ ದೇವತೆಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ ಎಂದು ಹೇಳಿ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು, ಶ್ರೀಂ ಬೀಜಾಕ್ಷರಕ್ಕೆ ನಮಸ್ಕಾರ ಎಂದು ಗುಹ್ಯಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ, ಹ್ರೀಂ ಶಕ್ತಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ ಎಂದು ಪಾದಗಳಲ್ಲಿ, ಐಂ ಬಲಕ್ಕೆ ನಮಸ್ಕಾರ ಎಂದು ತಲೆಯಿಂದ ಪಾದದವರೆಗೆ ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು (ನ್ಯಾಸ ಮಾಡಬೇಕು).

ಓಮ್ ಶ್ರೀಂ ಹ್ರೀಂ ಐಂ ಕರತಲ-ಕರಪಾರ್ಶ್ವಯೋಃ, ಶ್ರೀಂ ಅಂಗುಷ್ಠಾಭ್ಯಾಂ ನಮಃ, ಹ್ರೀಂ ತರ್ಜನೀಭ್ಯಾಂ ನಮಃ, ಐಂ ಮಧ್ಯಮಾಭ್ಯಾಂ ನಮಃ, ಶ್ರೀಂ ಅನಾಮಿಕಾಭ್ಯಾಂ ನಮಃ, ಹ್ರೀಂ ಕನಿಷ್ಠಿಕಾಭ್ಯಾಂ ನಮಃ, ಐಂ ಕರತಲ ಕರಪೃಷ್ಠಾಭ್ಯಾಂ ನಮಃ ॥

ಓಂ ಶ್ರೀಂ ಹ್ರೀಂ ಐಂ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಕೈಗಳ ಅಂಗೈ ಮತ್ತು ಪಕ್ಕಗಳಲ್ಲಿ ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು. ಶ್ರೀಂ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಹೆಬ್ಬೆರಳುಗಳಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ ಎಂದು ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು, ಹ್ರೀಂ ಮಂತ್ರವನ್ನು ತೋರು ಬೆರಳುಗಳಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ ಎಂದು ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು, ಐಂ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಮಧ್ಯದ ಬೆರಳುಗಳಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ ಎಂದು ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು, ಶ್ರೀಂ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಉಂಗುರ ಬೆರಳುಗಳಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ ಎಂದು ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು, ಹ್ರೀಂ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಕಿರು ಬೆರಳುಗಳಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ ಎಂದು ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು, ಐಂ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಅಂಗೈ ಮತ್ತು ಕೈ ಬೆನ್ನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ ಎಂದು ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು (ಕರನ್ಯಾಸ ಮಾಡಬೇಕು).

ಓಂ ಹೃದಯಾಯ ನಮಃ, ಹ್ರೀಂ ಶಿರಸೇ ಸ್ವಾಹಾ, ಐಂ ಶಿಖಾಯೈ ವಷಟ್, ಶ್ರೀಂ ಕವಚಾಯ ಹುಂ, ಹ್ರೀಂ ನೇತ್ರಾಭ್ಯಾಂ ವೌಷಟ್, ಭೂರ್ಭುವಸ್ಸುವರೋಮಿತಿ ದಿಗ್ಬಂಧಃ ॥

ಓಂ ಎಂದು ಹೃದಯಕ್ಕೆ ನಮಸ್ಕಾರ, ಹ್ರೀಂ ಎಂದು ತಲೆಗೆ ಸ್ವಾಹಾ, ಐಂ ಎಂದು ಶಿಖೆಗೆ ವಷಟ್, ಶ್ರೀಂ ಎಂದು ಕವಚಕ್ಕೆ ಹುಂ, ಹ್ರೀಂ ಎಂದು ಕಣ್ಣುಗಳಿಗೆ ವೌಷಟ್ ಎಂದು ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು. ನಂತರ ಭೂಃ ಭುವಃ ಸುವಃ ಓಂ ಎಂದು ಹೇಳಿ ದಿಕ್ಕುಗಳನ್ನು ಬಂಧಿಸಬೇಕು (ದಿಗ್ಬಂಧನ ಮಾಡಬೇಕು).

॥ ಅಥ ಧ್ಯಾನಂ ॥

ಹಸ್ತದ್ವಯೇನ ಕಮಲೇ ಧಾರಯಂತೀಂ ಸ್ವಲೀಲಯಾ ॥ ಹಾರ-ನೂಪುರ-ಸಂಯುಕ್ತಾಂ ಮಹಾಲಕ್ಷ್ಮೀಂ ವಿಚಿಂತಯೇತ್ ॥

ಇನ್ನು ಧ್ಯಾನದ ಕ್ರಮ. ತಮ್ಮ ಎರಡು ಕೈಗಳಿಂದ ಲೀಲಾಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಕಮಲಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದಿರುವ, ಹಾರ ಮತ್ತು ನೂಪುರಗಳಿಂದ (ಗೆಜ್ಜೆಗಳಿಂದ) ಕೂಡಿದ ಮಹಾಲಕ್ಷ್ಮಿಯನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು.

ಕೌಶೇಯ-ಪೀತವಸನಾಮರವಿಂದನೇತ್ರಾಮ್ ಪದ್ಮದ್ವಯಾಭಯ-ವರೋದ್ಯತ-ಪದ್ಮಹಸ್ತಾಂ । ಉದ್ಯಚ್ಛತಾರ್ಕ-ಸದೃಶಾಂ ಪರಮಾಂಕ-ಸಂಸ್ಥಾಂ ಧ್ಯಾಯೇತ್ ವಿಧೀಶನತ-ಪಾದಯುಗಾಂ ಜನಿತ್ರೀಂ ॥

ರೇಷ್ಮೆಯ ಹಳದಿ ವಸ್ತ್ರವನ್ನು ಧರಿಸಿದ, ಕಮಲದಂತಹ ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನುಳ್ಳ, ಎರಡು ಕಮಲಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಅಭಯ ಮತ್ತು ವರದಾನ ಮಾಡುವಂತೆ ಕೈಗಳನ್ನು ಎತ್ತಿರುವ, ಉದಯಿಸುತ್ತಿರುವ ನೂರು ಸೂರ್ಯರಿಗೆ ಸಮಾನವಾದ ಕಾಂತಿಯುಳ್ಳ, ಉತ್ತಮವಾದ ಆಸನದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಿರುವ, ಬ್ರಹ್ಮ ಮತ್ತು ಶಿವರಿಂದ ನಮಸ್ಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಪಾದಗಳನ್ನುಳ್ಳ, ಜಗನ್ಮಾತೆಯಾದ ಲಕ್ಷ್ಮಿಯನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು.

॥ ಶ್ರೀಲಕ್ಷ್ಮೀ-ಕಮಲಧಾರೀ ಸಿಂಹವಾಹೀ ಸ್ವಾಹಾ ॥ ಪೀತವಸ್ತ್ರಾಂ ಸುವರ್ಣಾಂಗಿಂ ಪದ್ಮಹಸ್ತ-ದ್ವಯಾನ್ವಿತಾಂ । ಲಕ್ಷ್ಮೀಂ ಧ್ಯತ್ವತಿ ಮಂತ್ರೇಣ ಸ ಭವೇತ್ ಪೃಥ್ವೀಪತಿಃ ॥

ಕಮಲವನ್ನು ಧರಿಸಿರುವ ಶ್ರೀ ಲಕ್ಷ್ಮಿಗೆ, ಸಿಂಹವಾಹಿನಿಗೆ ಸ್ವಾಹಾ (ನಮಸ್ಕಾರ). ಹಳದಿ ವಸ್ತ್ರವನ್ನು ಧರಿಸಿದ, ಸುವರ್ಣದಂತಹ ಅಂಗಗಳನ್ನುಳ್ಳ, ಎರಡು ಕೈಗಳಲ್ಲಿ ಕಮಲವನ್ನು ಹಿಡಿದಿರುವ ಲಕ್ಷ್ಮಿಯನ್ನು ಈ ಮಂತ್ರದೊಂದಿಗೆ ಧ್ಯಾನಿಸುವವನು ಭೂಮಿಗೆ ಒಡೆಯನಾಗುತ್ತಾನೆ.

ಮಾತುಲಂಗ-ಗದಾಖೇಟೇ ಪಾಣೌ ಪಾತ್ರಂಚ ಬಿಭ್ರತೀ । ವಾಲಿಂಗಂಚ ಮಾನಂಚ ಬಿಭ್ರತೀ ನೃಪಮೂರ್ಧನಿ ॥

ತನ್ನ ಕೈಗಳಲ್ಲಿ ಮಾದಳ ಹಣ್ಣು, ಗದೆ, ಖೇಟಕ (ಗುರಾಣಿ) ಮತ್ತು ಪಾತ್ರೆಯನ್ನು ಧರಿಸಿದ, ರಾಜನ ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ವಾಲಿಂಗ ಮತ್ತು ಮಾನವನ್ನು (ಅಂದರೆ, ಗೌರವ ಮತ್ತು ಅಹಂಕಾರವನ್ನು) ಧರಿಸಿರುವ ಮಹಾಲಕ್ಷ್ಮಿಯನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು. (ಈ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಕೊನೆಯ ಸಾಲಿನ 'ವಾಲಿಂಗಂಚ ಮಾನಂಚ' ಮತ್ತು 'ಬಿಭ್ರತೀ ನೃಪಮೂರ್ಧನಿ' ಎನ್ನುವುದರ ಅರ್ಥ ಸ್ವಲ್ಪ ಭಿನ್ನವಾಗಿ ವ್ಯಾಖ್ಯಾನಿಸಬಹುದು, ವಾಲಿಂಗ ಮತ್ತು ಮಾನ ಎಂಬ ಪದಗಳು ಸಂದರ್ಭಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಬೇರೆ ಅರ್ಥಗಳನ್ನು ಕೊಡಬಹುದು. ಇಲ್ಲಿ ಸಂಪತ್ತಿನ ಮತ್ತು ಅಧಿಕಾರದ ಹಿರಿಮೆಯನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ.)

। ಓಂ ಶ್ರೀಂ ಹ್ರೀಂ ಐಂ ।

ಓಂ ಶ್ರೀಂ ಹ್ರೀಂ ಐಂ (ಮೂಲ ಮಂತ್ರ).

ವಂದೇ ಲಕ್ಷ್ಮೀಂ ಪರಶಿವಮಯೀಂ ಶುದ್ಧಜಾಂಬೂನದಾಭಾಂ ತೇಜೋರೂಪಾಂ ಕನಕ-ವಸನಾಂ ಸರ್ವಭೂಷೋಜ್ಜ್ವಲಾಂಗೀಂ । ಬೀಜಾಪೂರಂ ಕನಕ-ಕಲಶಂ ಹೇಮಪದ್ಮಂ ದಧಾನಾಮ್ ಆದ್ಯಾಂ ಶಕ್ತಿಂ ಸಕಲಜನನೀಂ ವಿಷ್ಣು-ವಾಮಾಂಕಸಂಸ್ಥಾಂ ॥ ೧॥

ಶುದ್ಧ ಬಂಗಾರದ ಕಾಂತಿಯಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನಳಾದ, ತೇಜೋಮಯ ರೂಪವನ್ನು ಹೊಂದಿದ, ಬಂಗಾರದ ವಸ್ತ್ರವನ್ನು ಧರಿಸಿದ, ಎಲ್ಲ ಆಭರಣಗಳಿಂದ ಪ್ರಜ್ವಲಿಸುತ್ತಿರುವ ಅಂಗಗಳನ್ನುಳ್ಳ, ಬೀಜಪೂರ ಹಣ್ಣು (ಮಾದಳ), ಬಂಗಾರದ ಕಲಶ ಮತ್ತು ಸುವರ್ಣ ಕಮಲವನ್ನು ಧರಿಸಿರುವ, ಆದಿಶಕ್ತಿ ಸ್ವರೂಪಳಾದ, ಎಲ್ಲ ಲೋಕಗಳ ಜನನಿಯಾದ, ವಿಷ್ಣುವಿನ ಎಡ ತೊಡೆಯ ಮೇಲೆ ವಿರಾಜಮಾನಳಾದ ಮಹಾಲಕ್ಷ್ಮಿಗೆ ನಾನು ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತೇನೆ.

ಸ್ಮರಾಮಿ ನಿತ್ಯಂ ದೇವೇಶಿ ತ್ವಯಾ ಪ್ರೇರಿತಮಾನಸಃ । ತ್ವದಾಜ್ಞಾಂ ಶಿರಸಾ ಧೃತ್ವಾ ಭಜಾಮಿ ಪರಮೇಶ್ವರೀಂ ॥ ೩॥

ದೇವತೆಗಳ ಒಡತಿಯೇ, ನಿನ್ನಿಂದ ಪ್ರೇರಿತವಾದ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ಯಾವಾಗಲೂ ಸ್ಮರಿಸುತ್ತೇನೆ. ನಿನ್ನ ಆಜ್ಞೆಯನ್ನು ಶಿರಸಾವಹಿಸಿ, ಪರಮೇಶ್ವರಿಯಾದ ನಿನ್ನನ್ನು ಭಜಿಸುತ್ತೇನೆ.

ಸಮಸ್ತ-ಸಂಪತ್ಸುಖದಾಂ ಮಹಾಶ್ರಿಯಂ ಸಮಸ್ತ-ಕಲ್ಯಾಣಕರೀಂ ಮಹಾಶ್ರಿಯಂ । ಸಮಸ್ತ-ಸೌಭಾಗ್ಯಕರೀಂ ಮಹಾಶ್ರಿಯಂ ಭಜಾಮ್ಯಹಂ ಜ್ಞಾನಕರೀಂ ಮಹಾಶ್ರಿಯಂ ॥ ೪॥

ಸಮಸ್ತ ಸಂಪತ್ತು ಮತ್ತು ಸುಖವನ್ನು ನೀಡುವ ಮಹಾಶ್ರೇಯಸ್ಸನ್ನು, ಸಮಸ್ತ ಕಲ್ಯಾಣವನ್ನು ಮಾಡುವ ಮಹಾಶ್ರೇಯಸ್ಸನ್ನು, ಸಮಸ್ತ ಸೌಭಾಗ್ಯವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುವ ಮಹಾಶ್ರೇಯಸ್ಸನ್ನು, ಜ್ಞಾನವನ್ನು ನೀಡುವ ಮಹಾಶ್ರೇಯಸ್ಸನ್ನು ನಾನು ಭಜಿಸುತ್ತೇನೆ.

ವಿಜ್ಞಾನಸಂಪತ್ಸುಖದಾಂ ಮಹಾಶ್ರಿಯಂ ವಿಚಿತ್ರ-ವಾಗ್ಭೂತಿಕರೀಂ ಮನೋಹರಾಂ । ಅನಂತ-ಸೌಭಾಗ್ಯ-ಸುಖಪ್ರದಾಯಿನೀಂ ನಮಾಮ್ಯಹಂ ಭೂತಿಕರೀಂ ಹರಿಪ್ರಿಯಾಂ ॥ ೫॥

ವಿಜ್ಞಾನ ಸಂಪತ್ತು ಮತ್ತು ಸುಖವನ್ನು ನೀಡುವ, ನಾನಾರೀತಿಯ ಮಾತುಗಾರಿಕೆಯ ವೈಭವವನ್ನುಂಟುಮಾಡುವ, ಮನೋಹರವಾದ, ಅನಂತ ಸೌಭಾಗ್ಯ ಮತ್ತು ಸುಖವನ್ನು ನೀಡುವ, ಐಶ್ವರ್ಯವನ್ನು ಕರುಣಿಸುವ ಹರಿಪ್ರಿಯಳಾದ ಮಹಾಶ್ರೇಯಸ್ಸಿಗೆ ನಾನು ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತೇನೆ.

ಸಮಸ್ತ-ಭೂತಾಂತರಸಂಸ್ಥಿತಾ ತ್ವಂ ಸಮಸ್ತ-ಭಕ್ತೇಶ್ಶ್ವರಿ ವಿಶ್ವರೂಪೇ । ತನ್ನಾಸ್ತಿ ಯತ್ತ್ವದ್ವ್ಯತಿರಿಕ್ತವಸ್ತು ತ್ವತ್ಪಾದಪದ್ಮಂ ಪ್ರಣಮಾಮ್ಯಹಂ ಶ್ರೀಃ ॥ ೬॥

ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳ ಅಂತರಂಗದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರುವವಳು ನೀನು, ಸಕಲ ಭಕ್ತರ ಒಡತಿಯೇ, ವಿಶ್ವ ಸ್ವರೂಪಿಯೇ. ನಿನಗಿಂತ ಬೇರೆಯಾದ ಯಾವುದೇ ವಸ್ತುವೂ ಇಲ್ಲ. ಹೇ ಶ್ರೀ ದೇವಿಯೇ, ನಿನ್ನ ಪಾದಕಮಲಗಳಿಗೆ ನಾನು ಪ್ರಣಾಮ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ.

ದಾರಿದ್ರ್ಯ-ದುಃಖೌಘ-ತಮೋऽಪಹನ್ತ್ರಿ ತ್ವತ್-ಪಾದಪದ್ಮಂ ಮಯಿ ಸನ್ನಿಧತ್ಸ್ವ । ದೀನಾರ್ತಿ-ವಿಚ್ಛೇದನ-ಹೇತುಭೂತೈಃ ಕೃಪಾಕಟಾಕ್ಷೈರಭಿಷಿಂಚ ಮಾಂ ಶ್ರೀಃ ॥ ೭॥

ಬಡತನ, ದುಃಖಗಳ ಸಮೂಹವೆಂಬ ಕತ್ತಲೆಯನ್ನು ಹೋಗಲಾಡಿಸುವವಳೇ, ನಿನ್ನ ಪಾದಕಮಲಗಳನ್ನು ನನ್ನಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸುವಂತೆ ಮಾಡು. ದೀನರ ಸಂಕಟಗಳನ್ನು ನಿವಾರಿಸುವ ಕಾರಣವಾದ ಕೃಪಾಪೂರ್ಣ ಕಟಾಕ್ಷಗಳಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ಅಭಿಷೇಕಿಸು, ಹೇ ಶ್ರೀ ದೇವಿಯೇ.

ವಿಷ್ಣು-ಸ್ತುತಿಪರಾಂ ಲಕ್ಷ್ಮೀಂ ಸ್ವರ್ಣವರ್ಣಾಂ ಸ್ತುತಿ-ಪ್ರಿಯಾಂ । ವರದಾಭಯದಾಂ ದೇವೀಂ ವಂದೇ ತ್ವಾಂ ಕಮಲೇಕ್ಷಣೇ ॥ ೮॥

ವಿಷ್ಣುವಿನ ಸ್ತುತಿಯಲ್ಲಿ ನಿರತಳಾದ, ಸುವರ್ಣದ ಬಣ್ಣವುಳ್ಳ, ಸ್ತುತಿಗೆ ಪ್ರಿಯಳಾದ, ವರವನ್ನು ಮತ್ತು ಅಭಯವನ್ನು ನೀಡುವ ದೇವಿಯಾದ, ಕಮಲದಂತಹ ಕಣ್ಣುಗಳುಳ್ಳ ನಿನ್ನನ್ನು ನಾನು ವಂದಿಸುತ್ತೇನೆ.

ಅಂಬ ಪ್ರಸೀದ ಕರುಣಾ-ಪರಿಪೂರ್ಣ-ದೃಷ್ಟ್ಯಾ ಮಾಂ ತ್ವತ್ಕೃಪಾ-ದ್ರವಿಣಗೇಹಮಿಮಂ ಕುರುಷ್ವ । ಆಲೋಕಯ ಪ್ರಣತ-ಹೃದ್ಗತ-ಶೋಕಹನ್ತ್ರಿ ತ್ವತ್ಪಾದ-ಪದ್ಮಯುಗಲಂ ಪ್ರಣಮಾಮ್ಯಹಂ ಶ್ರೀಃ ॥ ೯॥

ಅಮ್ಮಾ, ಕರುಣೆಯಿಂದ ತುಂಬಿದ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಪ್ರಸನ್ನಳಾಗು. ನನ್ನನ್ನು ನಿನ್ನ ಕೃಪೆಯೆಂಬ ಸಂಪತ್ತಿನ ನಿವಾಸವನ್ನಾಗಿ ಮಾಡು. ಪ್ರಣಾಮ ಮಾಡುವವರ ಹೃದಯದಲ್ಲಿರುವ ದುಃಖವನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವವಳೇ, ನನ್ನನ್ನು ನೋಡು. ಹೇ ಶ್ರೀ ದೇವಿಯೇ, ನಿನ್ನ ಪಾದಕಮಲಗಳ ಜೋಡಿಗೆ ನಾನು ಪ್ರಣಾಮ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ.

ಶಾಂತ್ಯೈ ನಮೋऽಸ್ತು ಶರಣಾಗತ-ರಕ್ಷಣಾಯೈ ಕಾಂತ್ಯೈ ನಮೋऽಸ್ತು ಕಮನೀಯ-ಗುಣಾಶ್ರಯಾಯೈ । ಕ್ಷಾಂತ್ಯೈ ನಮೋऽಸ್ತು ದುರಿತಕ್ಷಯ-ಕಾರಣಾಯೈ ಧಾತ್ರ್ಯೈ ನಮೋऽಸ್ತು ಧನ-ಧಾನ್ಯ-ಸಮೃದ್ಧಿದಾಯೈ ॥ ೧೦॥

ಶರಣಾದವರನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುವ ಶಾಂತಿದೇವಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ಸುಂದರ ಗುಣಗಳಿಗೆ ಆಶ್ರಯಳಾದ ಕಾಂತಿದೇವಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ಪಾಪಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವ ಕ್ಷಾಂತಿದೇವಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ಧನಧಾನ್ಯಗಳ ಸಮೃದ್ಧಿಯನ್ನು ನೀಡುವ ಧಾತ್ರಿದೇವಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.

ಶಕ್ತ್ಯೈ ನಮೋऽಸ್ತು ಶಶಶೇಖರ-ಸಂಸ್ಥಿತಾಯೈ ರತ್ಯೈ ನಮೋऽಸ್ತು ರಜನೀಕರ-ಸೋದರಾಯೈ । ಭಕ್ತೈ ನಮೋऽಸ್ತು ಭವಸಾಗರ-ತಾರಕಾಯೈ ಮತ್ಯೈ ನಮೋऽಸ್ತು ಮಧುಸೂದನ-ವಲ್ಲಭಾಹೈ ॥ ೧೧॥

ಶಶಿಶೇಖರನಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರುವ ಶಕ್ತಿದೇವಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ಚಂದ್ರನ ಸಹೋದರಿಯಾದ ರತಿದೇವಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ಭವಸಾಗರವನ್ನು ದಾಟಿಸುವ ಭಕ್ತಿದೇವಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ಮಧುಸೂದನನ ಪ್ರಿಯೆಯಾದ ಮತಿದೇವಿಗೆ (ಬುದ್ಧಿಗೆ) ನಮಸ್ಕಾರ.

ಲಕ್ಷ್ಮ್ಯೈ ನಮೋऽಸ್ತು ಶುಭ-ಲಕ್ಷಣ-ಲಕ್ಷಿತಾಯೈ ಸಿಧ್ಧ್ಯೈ ನಮೋऽಸ್ತು ಸುರ-ಸಿದ್ಧ-ಸುಪೂಜಿತಾಯೈ । ಧೃತ್ಯೈ ನಮೋऽಸ್ತು ಮಮ ದುರ್ಗತಿ-ಭಂಜನಾಯೈ ಗತ್ಯೈ ನಮೋऽಸ್ತು ವರಸದ್ಗತಿ-ದಾಯಕಾಯೈ ॥ ೧೨॥

ಶುಭ ಲಕ್ಷಣಗಳಿಂದ ಗುರುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಲಕ್ಷ್ಮಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ಸಿದ್ಧರಿಂದ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಪೂಜಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಸಿದ್ಧಿದೇವಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ನನ್ನ ದುರ್ಗತಿಯನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವ ಧೃತಿದೇವಿಗೆ (ಧೈರ್ಯಕ್ಕೆ) ನಮಸ್ಕಾರ. ಉತ್ತಮ ಸದ್ಗತಿಯನ್ನು ನೀಡುವ ಗತಿದೇವಿಗೆ (ಮಾರ್ಗಕ್ಕೆ) ನಮಸ್ಕಾರ.

ದೇವ್ಯೈ ನಮೋऽಸ್ತು ದಿವ ದೇವಗಣಾರ್ಚಿತಾಯೈ ಭೂತ್ಯೈ ನಮೋऽಸ್ತು ಭುವನಾರ್ತಿ-ವಿನಾಶನಾಯೈ । ಶಾಂತ್ಯೈ ನಮೋऽಸ್ತು ಧರಣೀಧರ-ವಲ್ಲಭಾಹೈ ಪುಷ್ಟ್ಯೈ ನಮೋऽಸ್ತು ಪುರುಷೋತ್ತಮ-ವಲ್ಲಭಾಹೈ ॥ ೧೩॥

ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ದೇವಗಣಗಳಿಂದ ಪೂಜಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ದೇವಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ಲೋಕದ ದುಃಖಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವ ಭೂತಿದೇವಿಗೆ (ಐಶ್ವರ್ಯಕ್ಕೆ) ನಮಸ್ಕಾರ. ಧರಣೀಧರನ (ವಿಷ್ಣುವಿನ) ಪ್ರಿಯಳಾದ ಶಾಂತಿದೇವಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ಪುರುಷೋತ್ತಮ ವಲ್ಲಭೆಯಾದ ಪುಷ್ಟಿದೇವಿಗೆ (ಪೋಷಣೆಗೆ) ನಮಸ್ಕಾರ.

ಸುತೀವ್ರ-ದಾರಿದ್ರ್ಯ-ತಮೋऽಪಹಂತ್ರ್ಯೈ ನಮೋऽಸ್ತು ತೇ ಸರ್ವ-ಭಯಾಪಹಂತ್ರ್ಯೈ । ಶ್ರೀವಿಷ್ಣು-ವಕ್ಷಃಸ್ಥಲ-ಸಂಸ್ಥಿತಾಯೈ ನಮೋ ನಮಃ ಸರ್ವ-ವಿಭೂತಿ-ದಾಯೈ ॥ ೧೪॥

ತೀವ್ರ ಬಡತನದ ಅಂಧಕಾರವನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವವಳೇ ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ಎಲ್ಲಾ ಭಯಗಳನ್ನು ಹೋಗಲಾಡಿಸುವವಳೇ ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ಶ್ರೀ ವಿಷ್ಣುವಿನ ವಕ್ಷಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರುವವಳೇ, ಸಕಲ ಐಶ್ವರ್ಯಗಳನ್ನು ನೀಡುವವಳೇ, ನಿನಗೆ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ನಮಸ್ಕಾರ.

ಜಯತು ಜಯತು ಲಕ್ಷ್ಮೀಃ ಲಕ್ಷಣಾಲಂಕೃತಾಂಗೀ ಜಯತು ಜಯತು ಪದ್ಮಾ ಪದ್ಮಸದ್ಮಾಭಿವಂದ್ಯಾ । ಜಯತು ಜಯತು ವಿದ್ಯಾ ವಿಷ್ಣು-ವಾಮಾಂಕ-ಸಂಸ್ಥಾ ಜಯತು ಜಯತು ಸಮ್ಯಕ್ ಸರ್ವ-ಸಂಪತ್ಕರೀ ಶ್ರೀಃ ॥ ೧೫॥

ಶುಭ ಲಕ್ಷಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತವಾದ ಅಂಗಗಳನ್ನುಳ್ಳ ಲಕ್ಷ್ಮೀ ದೇವಿಗೆ ಜಯವಾಗಲಿ, ಜಯವಾಗಲಿ. ಪದ್ಮಾಸನದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಿರುವ, ಎಲ್ಲರಿಂದ ವಂದಿಸಲ್ಪಡುವ ಪದ್ಮಾದೇವಿಗೆ ಜಯವಾಗಲಿ, ಜಯವಾಗಲಿ. ವಿಷ್ಣುವಿನ ಎಡ ತೊಡೆಯ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತಿರುವ ವಿದ್ಯಾ ದೇವಿಗೆ ಜಯವಾಗಲಿ, ಜಯವಾಗಲಿ. ಸಮಸ್ತ ಸಂಪತ್ತುಗಳನ್ನು ನೀಡುವ ಶ್ರೀ ದೇವಿಗೆ ಜಯವಾಗಲಿ, ಜಯವಾಗಲಿ.

ಜಯತು ಜಯತು ದೇವೀ ದೇವಸಂಘಾಭಿಪೂಜ್ಯಾ ಜಯತು ಜಯತು ಭದ್ರಾ ಭಾರ್ಗವೀ ಭಾಗ್ಯರೂಪಾ । ಜಯತು ಜಯತು ನಿತ್ಯಾ ನಿರ್ಮಲಜ್ಞಾನವೇದ್ಯಾ ಜಯತು ಜಯತು ಸತ್ಯಾ ಸರ್ವಭೂತಾಂತರಸ್ಥಾ ॥ ೧೬॥

ದೇವತೆಗಳ ಸಮೂಹದಿಂದ ಪೂಜಿಸಲ್ಪಡುವ ದೇವಿಗೆ ಜಯವಾಗಲಿ, ಜಯವಾಗಲಿ. ಭದ್ರಳಾದ, ಭಾರ್ಗವಿ ಸ್ವರೂಪಳಾದ, ಭಾಗ್ಯರೂಪಿಣಿಯಾದ ದೇವಿಗೆ ಜಯವಾಗಲಿ, ಜಯವಾಗಲಿ. ನಿತ್ಯಳಾದ, ನಿರ್ಮಲ ಜ್ಞಾನದಿಂದ ತಿಳಿಯಲ್ಪಡುವ ದೇವಿಗೆ ಜಯವಾಗಲಿ, ಜಯವಾಗಲಿ. ಸತ್ಯ ಸ್ವರೂಪಿಣಿಯಾದ, ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳ ಅಂತರಂಗದಲ್ಲಿರುವ ದೇವಿಗೆ ಜಯವಾಗಲಿ, ಜಯವಾಗಲಿ.

ಜಯತು ಜಯತು ರಮ್ಯಾ ರತ್ನಗರ್ಭಾನ್ತರಸ್ಥಾ ಜಯತು ಜಯತು ಶುದ್ಧಾ ಶುದ್ಧಜಾಂಬೂನದಾಭಾ । ಜಯತು ಜಯತು ಕಾಂತಾ ಕಾಂತಿಮದ್ಭಾಸಿತಾಂಗೀ ಜಯತು ಜಯತು ಶಾಂತಾ ಶೀಘ್ರಮಾಗಚ್ಛ ಸೌಮ್ಯೇ ॥ ೧೭॥

ರಮಣೀಯಳಾದ, ರತ್ನಗರ್ಭದ (ಭೂಮಿಯ) ಒಳಗೆ ನೆಲೆಸಿರುವ ದೇವಿಗೆ ಜಯವಾಗಲಿ, ಜಯವಾಗಲಿ. ಶುದ್ಧಳಾದ, ಶುದ್ಧ ಬಂಗಾರದ ಕಾಂತಿಯುಳ್ಳ ದೇವಿಗೆ ಜಯವಾಗಲಿ, ಜಯವಾಗಲಿ. ಕಾಂತಿಯುಕ್ತವಾದ, ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾದ ಅಂಗಗಳನ್ನುಳ್ಳ ಕಾಂತಾ ದೇವಿಗೆ ಜಯವಾಗಲಿ, ಜಯವಾಗಲಿ. ಶಾಂತಳಾದ, ಸೌಮ್ಯಳಾದ ದೇವಿಯೇ, ಬೇಗನೆ ಬಾ, ನಿನಗೆ ಜಯವಾಗಲಿ, ಜಯವಾಗಲಿ.

ಯಸ್ಯಾಃ ಕಲಾಯಾಃ ಕಮಲೋದ್ಭವಾಧ್ಯಾ ರುದ್ರಾಶ್ಚ ಶಕ್ರಪ್ರಮುಖಾಶ್ಚ ದೇವಾಃ । ಜೀವಂತಿ ಸರ್ವೇऽಪಿ ಸಶಕ್ತಯಸ್ತೇ ಪ್ರಭುತ್ವಮಾಪ್ತಾಃ ಪರಮಾಯುಷಸ್ತೇ ॥ ೧೮॥

ಯಾವ ಲಕ್ಷ್ಮಿಯ ಕಲೆಯಿಂದ ಬ್ರಹ್ಮಾದಿ ದೇವತೆಗಳು, ರುದ್ರರು, ಇಂದ್ರನೇ ಮೊದಲಾದ ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳು ತಮ್ಮ ಶಕ್ತಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಜೀವಿಸುತ್ತಾರೋ ಮತ್ತು ಪರಮಾಯುಷ್ಯವನ್ನು ಪಡೆದು ತಮ್ಮ ಪ್ರಭುತ್ವವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರೋ, ಅಂತಹ ಲಕ್ಷ್ಮಿಗೆ ಜಯವಾಗಲಿ.

॥ ಮುಖಬೀಜಂ ॥ ಓಂ-ಹ್ರಾಂ-ಹ್ರೀಂ-ಅಂ-ಆಂ-ಯಂ-ದುಂ-ಲಂ-ವಂ ॥

ಓಂ, ಹ್ರಾಂ, ಹ್ರೀಂ, ಅಂ, ಆಂ, ಯಂ, ದುಂ, ಲಂ, ವಂ (ಇವು ಮುಖ ಬೀಜಾಕ್ಷರಗಳು).

ಲಿಲೇಖ ನಿಟಿಲೇ ವಿಧಿರ್ಮಮ ಲಿಪಿಂ ವಿಸೃಜ್ಯಾಂತರಂ ತ್ವಯಾ ವಿಲಿಖಿತವ್ಯಮೇತದಿತಿ ತತ್ಫಲಪ್ರಾಪ್ತಯೇ । ತದಂತಿಕಫಲಸ್ಫುಟಂ ಕಮಲವಾಸಿನಿ ಶ್ರೀರಿಮಾಂ ಸಮರ್ಪಯ ಸ್ವಮುದ್ರಿಕಾಂ ಸಕಲಭಾಗ್ಯಸಂಸೂಚಿಕಾಂ ॥ ೧೯॥

ನನ್ನ ಹಣೆಯಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮನು ನನ್ನ ವಿಧಿಯನ್ನು ಬರೆಯುವಾಗ, 'ಇದನ್ನು ನೀನು ಬರೆಯಬೇಕು' ಎಂದು ಹೇಳಿ ಸ್ವಲ್ಪ ಜಾಗ ಬಿಟ್ಟಿದ್ದಾನೆ, ಆ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯಲು. ಕಮಲದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವ ಹೇ ಶ್ರೀ ದೇವಿಯೇ, ಆ ಫಲೋದಯಕ್ಕೆ ಸ್ಪಷ್ಟವಾದ ಸೂಚನೆಯಾಗಿ, ಸಕಲ ಭಾಗ್ಯಗಳನ್ನು ಸೂಚಿಸುವ ನಿನ್ನ ಮುದ್ರಿಕೆಯನ್ನು ನನಗೆ ಸಮರ್ಪಿಸು.

॥ ಪಾದಬೀಜಂ ॥ ಓಂ-ಅಂ-ಆಂ-ಈಂ-ಏಂ-ಐಂ-ಕಂ-ಲಂ-ರಂ ॥

ಓಂ, ಅಂ, ಆಂ, ಈಂ, ಏಂ, ಐಂ, ಕಂ, ಲಂ, ರಂ (ಇವು ಪಾದ ಬೀಜಾಕ್ಷರಗಳು).

ಕಲಯಾ ತೇ ಯಥಾ ದೇವಿ ಜೀವಂತಿ ಸಚರಾಚರಾಃ । ತಥಾ ಸಂಪತ್ಕರೀ ಲಕ್ಷ್ಮಿ ಸರ್ವದಾ ಸಂಪ್ರಸೀದ ಮೇ ॥ ೨೦॥

ಹೇ ದೇವಿಯೇ, ನಿನ್ನ ಕಲೆಯಿಂದ ಚರಾಚರಗಳೊಂದಿಗೆ ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳು ಹೇಗೆ ಜೀವಿಸುತ್ತವೆಯೋ, ಹಾಗೆಯೇ ಸಂಪತ್ತು ನೀಡುವ ಲಕ್ಷ್ಮಿಯೇ, ಯಾವಾಗಲೂ ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಪ್ರಸನ್ನಳಾಗು.

ಯಥಾ ವಿಷ್ಣುರ್ಧ್ರುವಂ ನಿತ್ಯಂ ಸ್ವಕಲಾಂ ಸಂನ್ಯವೇಶಯತ್ । ತಥೈವ ಸ್ವಕಲಾಂ ಲಕ್ಷ್ಮಿ ಮಯಿ ಸಮ್ಯಕ್ ಸಮರ್ಪಯ ॥ ೨೧॥

ವಿಷ್ಣುವು ಹೇಗೆ ಯಾವಾಗಲೂ ತನ್ನ ಕಲೆಯನ್ನು ಧ್ರುವವಾಗಿ (ಸ್ಥಿರವಾಗಿ) ನೆಲೆಗೊಳಿಸಿದ್ದಾನೋ, ಹಾಗೆಯೇ ಹೇ ಲಕ್ಷ್ಮಿಯೇ, ನಿನ್ನ ಕಲೆಯನ್ನು ನನ್ನಲ್ಲಿ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಸಮರ್ಪಿಸು.

ಸರ್ವಸೌಖ್ಯಪ್ರದೇ ದೇವಿ ಭಕ್ತಾನಾಮಭಯಪ್ರದೇ । ಅಚಲಾಂ ಕುರು ಯತ್ನೇನ ಕಲಾ ಮಯಿ ನಿವೇಶಿತಾಂ ॥ ೨೨॥

ಎಲ್ಲಾ ಸುಖವನ್ನು ನೀಡುವ ದೇವಿಯೇ, ಭಕ್ತರಿಗೆ ಅಭಯವನ್ನು ನೀಡುವವಳೇ, ನನ್ನಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರುವ ನಿನ್ನ ಕಲೆಯನ್ನು ಪ್ರಯತ್ನಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಅಚಲವನ್ನಾಗಿ ಮಾಡು.

ಮುದಾಸ್ತಾṃ ಮತ್ಫಾಲೇ ಪರಮಪದಲಕ್ಷ್ಮೀಃ ಸ್ಫುಟಕಲಾ ಸದಾ ವೈಕುಂಠಶ್ರೀರ್ನಿವಸತು ಕಲಾ ಮೇ ನಯನಯೋಃ । ವಸೇತ್ಸತ್ಯೇ ಲೋಕೇ मम ವಚಸಿ ಲಕ್ಷ್ಮೀರ್ವರಕಲಾ ಶ್ರಿಯಶ್ವೇತದ್ವೀಪೇ ನಿವಸತು ಕಲಾ ಮೇ ಸ್ವ-ಕರಯೋಃ ॥ ೨೩॥

ನನ್ನ ಹಣೆ ಮೇಲೆ ಪರಮಪದ ಲಕ್ಷ್ಮಿಯ ಸ್ಪಷ್ಟವಾದ ಕಲೆಯು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಇರಲಿ. ವೈಕುಂಠ ಶ್ರೀಯ ಕಲೆಯು ಯಾವಾಗಲೂ ನನ್ನ ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಲಿ. ಸತ್ಯಲೋಕದಲ್ಲಿರುವ ಲಕ್ಷ್ಮಿಯ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಕಲೆಯು ನನ್ನ ಮಾತಿನಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸಲಿ. ಶ್ವೇತದ್ವೀಪದ ಶ್ರೀಯ ಕಲೆಯು ನನ್ನ ಕೈಗಳಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಲಿ.

॥ ನೇತ್ರಬೀಜಂ ॥ ಓಂ-ಘ್ರಾಂ-ಘ್ರೀಂ-ಘ್ರೇಂ-ಘ್ರೈಂ-ಘ್ರೋಂ-ಘ್ರೌಂ-ಘ್ರಂ-ಘ್ರಃ ॥

ಓಂ, ಘ್ರಾಂ, ಘ್ರೀಂ, ಘ್ರೇಂ, ಘ್ರೈಂ, ಘ್ರೋಂ, ಘ್ರೌಂ, ಘ್ರಂ, ಘ್ರಃ (ಇವು ನೇತ್ರ ಬೀಜಾಕ್ಷರಗಳು).

ತಾವನ್ನಿತ್ಯಂ ಮಮಾಂಗೇಷು ಕ್ಷೀರಾಬ್ಧೌ ಶ್ರೀಕಲಾ ವಸೇತ್ । ಸೂರ್ಯಾಚಂದ್ರಮಸೌ ಯಾವದ್ಯಾವಲ್ಲಕ್ಷ್ಮೀಪತಿಃ ಶ್ರಿಯೌ ॥ ೨೪॥

ಸೂರ್ಯ ಮತ್ತು ಚಂದ್ರರಿರುವವರೆಗೂ, ಲಕ್ಷ್ಮೀಪತಿ (ವಿಷ್ಣು) ಮತ್ತು ಶ್ರೀದೇವಿ ಇರುವವರೆಗೂ, ಕ್ಷೀರಸಾಗರದಲ್ಲಿರುವಂತೆ ಶ್ರೀಯ ಕಲೆಯು ಯಾವಾಗಲೂ ನನ್ನ ಅಂಗಗಳಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರಲಿ.

ಸರ್ವಮಂಗಲಸಂಪೂರ್ಣಾ ಸರ್ವೈಶ್ವರ್ಯಸಮನ್ವಿತಾ । ಆದ್ಯಾಽಽದಿಶ್ರೀರ್ಮಹಾಲಕ್ಷ್ಮೀಸ್ತ್ವತ್ಕಲಾ ಮಯಿ ತಿಷ್ಠತು ॥ ೨೫॥

ಎಲ್ಲಾ ಮಂಗಳಗಳಿಂದ ತುಂಬಿರುವ, ಎಲ್ಲಾ ಐಶ್ವರ್ಯಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ, ಆದಿಶಕ್ತಿಯಾದ ಶ್ರೀ ಮಹಾಲಕ್ಷ್ಮಿಯ ನಿನ್ನ ಕಲೆಯು ನನ್ನಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರಲಿ.

ಅಜ್ಞಾನತಿಮಿರಂ ಹಂತುಂ ಶುದ್ಧಜ್ಞಾನಪ್ರಕಾಶಿಕಾ । ಸರ್ವೈಶ್ವರ್ಯಪ್ರದಾ ಮೇಽಸ್ತು ತ್ವತ್ಕಲಾ ಮಯಿ ಸಂಸ್ಥಿತಾ ॥ ೨೬॥

ಅಜ್ಞಾನವೆಂಬ ಕತ್ತಲೆಯನ್ನು ನಾಶಮಾಡಲು ಶುದ್ಧ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಪ್ರಕಾಶಪಡಿಸುವ, ಎಲ್ಲಾ ಐಶ್ವರ್ಯಗಳನ್ನು ನೀಡುವ ನಿನ್ನ ಕಲೆಯು ನನ್ನಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರಲಿ.

ಅಲಕ್ಷ್ಮೀಂ ಹರತು ಕ್ಷಿಪ್ರಂ ತಮಃ ಸೂರ್ಯಪ್ರಭಾ ಯಥಾ । ವಿತನೋತು ಮಮ ಶ್ರೇಯಸ್ತ್ವತ್ಕಲಾ ಮಯಿ ಸಂಸ್ಥಿತಾ ॥ ೨೭॥

ಸೂರ್ಯನ ಪ್ರಭೆಯು ಕತ್ತಲೆಯನ್ನು ಹೇಗೆ ಹೋಗಲಾಡಿಸುತ್ತದೆಯೋ, ಹಾಗೆಯೇ ನನ್ನಲ್ಲಿರುವ ನಿನ್ನ ಕಲೆಯು ಅಲಕ್ಷ್ಮಿಯನ್ನು ಬೇಗನೆ ಹೋಗಲಾಡಿಸಲಿ. ನನ್ನ ಶ್ರೇಯಸ್ಸನ್ನು ವಿಸ್ತರಿಸಲಿ.

ಐಶ್ವರ್ಯಮಂಗಲೋತ್ಪತ್ತಿಃ ತ್ವತ್ಕಲಾಯಾಂ ನಿಧೀಯತೇ । ಮಯಿ ತಸ್ಮಾತ್ಕೃತಾರ್ಥೋಽಸ್ಮಿ ಪಾತ್ರಮಸ್ಮಿ ಸ್ಥಿತೇಸ್ತವ ॥ ೨೮॥

ಐಶ್ವರ್ಯ ಮತ್ತು ಮಂಗಳದ ಉತ್ಪತ್ತಿಯು ನಿನ್ನ ಕಲೆಯಲ್ಲಿ ನೆಲೆಗೊಂಡಿದೆ. ಆದುದರಿಂದ ನನ್ನಲ್ಲಿ ನೀನು ನೆಲೆಸಿರುವುದರಿಂದ ನಾನು ಕೃತಾರ್ಥನಾಗಿದ್ದೇನೆ, ನಿನ್ನ ನೆಲೆಯಾಗಲು ನಾನು ಪಾತ್ರನಾಗಿದ್ದೇನೆ.

ಭವದಾವೇಶಭಾಗ್ಯಾರ್ಹೋ ಭಾಗ್ಯವಾನಸ್ಮಿ ಭಾರ್ಗವಿ । ತ್ವತ್ಪ್ರಸಾದಾತ್ಪವಿತ್ರೋಽಹಂ ಲೋಕಮಾತರ್ನಮೋಽಸ್ತು ತೇ ॥ ೨೯॥

ಹೇ ಭಾರ್ಗವೀ, ನಿನ್ನ ಆವೇಶದ ಭಾಗ್ಯಕ್ಕೆ ಯೋಗ್ಯನಾಗಿದ್ದೇನೆ, ನಾನು ಭಾಗ್ಯಶಾಲಿಯಾಗಿದ್ದೇನೆ. ನಿನ್ನ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ನಾನು ಪವಿತ್ರನಾಗಿದ್ದೇನೆ, ಹೇ ಲೋಕಮಾತೆಯೇ, ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.

ಪುನಾಸಿ ಮಾಂ ತ್ವತ್ಕಲಯೈವ ಯಸ್ಮಾತ್ ಅತಸ್ಸಮಾಗಚ್ಛ ಮಮಾಗ್ರತಸ್ತ್ವಂ । ಪರಂ ಪದಂ ಶ್ರೀರ್ಭವ ಸುಪ್ರಸನ್ನಾ ಮಯ್ಯಚ್ಯುತೇನ ಪ್ರವಿಶಾदिलक्ष्मीः ॥ ೩೦॥

ನೀನು ನನ್ನನ್ನು ನಿನ್ನ ಕಲೆಯಿಂದಲೇ ಪವಿತ್ರಗೊಳಿಸುವುದರಿಂದ, ನೀನು ನನ್ನ ಮುಂದೆ ಬಾ. ಹೇ ಶ್ರೀ ದೇವಿಯೇ, ಪರಮ ಪದದ ದಾತಳಾಗಿ, ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಸನ್ನಳಾಗಿ, ಅಚ್ಯುತನೊಂದಿಗೆ ನನ್ನಲ್ಲಿ ಆದಿಲಕ್ಷ್ಮಿಯಾಗಿ ಪ್ರವೇಶಿಸು.

ಶ್ರೀವೈಕುಂಠಸ್ಥಿತೇ ಲಕ್ಷ್ಮಿ ಸಮಾಗಚ್ಛ ಮಮಾಗ್ರತಃ । ನಾರಾಯಣೇನ ಸಹ ಮಾಂ ಕೃಪಾದೃಷ್ಟ್ಯಾಽವಲೋಕಯ ॥ ೩೧॥

ಶ್ರೀ ವೈಕುಂಠದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರುವ ಹೇ ಲಕ್ಷ್ಮಿಯೇ, ನನ್ನ ಮುಂದೆ ಬಾ. ನಾರಾಯಣನೊಂದಿಗೆ ನನ್ನನ್ನು ಕೃಪಾದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ನೋಡು.

ಸತ್ಯಲೋಕಸ್ಥಿತೇ ಲಕ್ಷ್ಮಿ ತ್ವಂ ಮಮಾಗಚ್ಛ ಸನ್ನಿಧಿಂ । ವಾಸುದೇವೇನ ಸಹಿತಾ ಪ್ರಸೀದ ವರದಾ ಭವ ॥ ೩೨॥

ಸತ್ಯಲೋಕದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರುವ ಹೇ ಲಕ್ಷ್ಮಿಯೇ, ನೀನು ನನ್ನ ಬಳಿಗೆ ಬಾ. ವಾಸುದೇವನೊಂದಿಗೆ ಪ್ರಸನ್ನಳಾಗಿ, ವರದಾತಳಾಗು.

ಶ್ವೇತದ್ವೀಪಸ್ಥಿತೇ ಲಕ್ಷ್ಮಿ ಶೀಘ್ರಮಾಗಚ್ಛ ಸುವ್ರತೇ । ವಿಷ್ಣುನಾ ಸಹಿತಾ ದೇವಿ ಜಗನ್ಮಾತಃ ಪ್ರಸೀದ ಮೇ ॥ ೩೩॥

ಶ್ವೇತದ್ವೀಪದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರುವ ಹೇ ಲಕ್ಷ್ಮಿಯೇ, ಉತ್ತಮ ವ್ರತಗಳನ್ನು ಆಚರಿಸುವವಳೇ, ಬೇಗನೆ ಬಾ. ವಿಷ್ಣುವಿನೊಂದಿಗೆ ಇರುವ ಹೇ ದೇವಿಯೇ, ಜಗನ್ಮಾತೆಯೇ, ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಪ್ರಸನ್ನಳಾಗು.

ಕ್ಷೀರಾಂಬುಧಿಸ್ಥಿತೇ ಲಕ್ಷ್ಮಿ ಸಮಾಗಚ್ಛ ಸಮಾಧವೇ । ತ್ವತ್ಕೃಪಾದೃಷ್ಟಿಸುಧಯಾ ಸತತಂ ಮಾಂ ವಿಲೋಕಯ ॥ ೩೪॥

ಕ್ಷೀರಸಾಗರದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರುವ ಹೇ ಲಕ್ಷ್ಮಿಯೇ, ಮಾಧವನೊಂದಿಗೆ ಬಾ. ನಿನ್ನ ಕೃಪಾದೃಷ್ಟಿಯ ಅಮೃತದಿಂದ ಯಾವಾಗಲೂ ನನ್ನನ್ನು ನೋಡು.

ರತ್ನಗರ್ಭಸ್ಥಿತೇ ಲಕ್ಷ್ಮಿ ಪರಿಪೂರ್ಣಹಿರಣ್ಮಯಿ । ಸಮಾಗಚ್ಛ ಸಮಾಗಚ್ಛ ಸ್ಥಿತ್ವಾಽಽಶು ಪುರತೋ ಮಮ ॥ ೩೫॥

ರತ್ನಗರ್ಭದಲ್ಲಿ (ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ) ನೆಲೆಸಿರುವ, ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಸುವರ್ಣಮಯಳಾದ ಹೇ ಲಕ್ಷ್ಮಿಯೇ, ಬೇಗನೆ ನನ್ನ ಮುಂದೆ ನಿಂತು, ಬಾ, ಬಾ.

ಸ್ಥಿರಾ ಭವ ಮಹಾಲಕ್ಷ್ಮಿ ನಿಶ್ಚಲಾ ಭವ ನಿರ್ಮಲೇ । ಪ್ರಸನ್ನಕಮಲೇ ದೇವಿ ಪ್ರಸನ್ನಹೃದಯಾ ಭವ ॥ ೩೬॥

ಹೇ ಮಹಾಲಕ್ಷ್ಮಿಯೇ, ಸ್ಥಿರಳಾಗು. ನಿರ್ಮಲಳೇ, ನಿಶ್ಚಲಳಾಗು. ಪ್ರಸನ್ನ ಕಮಲದಂತಹ ದೇವಿಯೇ, ಪ್ರಸನ್ನ ಹೃದಯದವಳಾಗು.

ಶ್ರೀಧರೇ ಶ್ರೀಮಹಾಲಕ್ಷ್ಮಿ ತ್ವದಂತಃಸ್ಥಂ ಮಹಾನಿಧಿಂ । ಶೀಘ್ರಮುದ್ಧೃತ್ಯ ಪುರತಃ ಪ್ರದರ್ಶಯ ಸಮರ್ಪಯ ॥ ೩೭॥

ಶ್ರೀಧರನ (ವಿಷ್ಣುವಿನ) ಪ್ರಿಯಳೇ, ಶ್ರೀಮಹಾಲಕ್ಷ್ಮಿಯೇ, ನಿನ್ನೊಳಗೆ ಇರುವ ಮಹಾನಿಧಿಯನ್ನು ಬೇಗನೆ ಹೊರತೆಗೆದು, ನನ್ನ ಮುಂದೆ ತೋರಿಸು ಮತ್ತು ಸಮರ್ಪಿಸು.

ವಸುಂಧರೇ ಶ್ರೀವಸುಧೇ ವಸುದೋಗ್ಧ್ರಿ ಕೃಪಾಮಯಿ । ತ್ವತ್ಕುಕ್ಷಿಗತಸರ್ವಸ್ವಂ ಶೀಘ್ರಂ ಮೇ ಸಂಪ್ರದರ್ಶಯ ॥ ೩೮॥

ವಸುಂಧರೆಯೇ, ಶ್ರೀ ವಸುಧೆಯೇ, ಸಂಪತ್ತನ್ನು ನೀಡುವವಳೇ, ಕೃಪಾಮಯಿಯೇ, ನಿನ್ನ ಗರ್ಭದಲ್ಲಿರುವ ಸರ್ವಸ್ವವನ್ನು ನನಗೆ ಬೇಗನೆ ತೋರಿಸು.

ವಿಷ್ಣುಪ್ರಿಯೇ ರತ್ನಗರ್ಭೇ ಸಮಸ್ತಫಲದೇ ಶಿವೇ । ತ್ವದ್ಗರ್ಭಗತಹೇಮಾದೀನ್ ಸಂಪ್ರದರ್ಶಯ ದರ್ಶಯ ॥ ೩೯॥

ವಿಷ್ಣುಪ್ರಿಯಳೇ, ರತ್ನಗರ್ಭೆಯೇ, ಸಮಸ್ತ ಫಲಗಳನ್ನು ನೀಡುವ ಶುಭಕರಳೇ, ನಿನ್ನ ಗರ್ಭದಲ್ಲಿರುವ ಬಂಗಾರ ಇತ್ಯಾದಿಗಳನ್ನು ನನಗೆ ತೋರಿಸು, ಪ್ರದರ್ಶಿಸು.

ರಸಾತಲಗತೇ ಲಕ್ಷ್ಮಿ ಶೀಘ್ರಮಾಗಚ್ಛ ಮೇ ಪುರಃ । ನ ಜಾನೇ ಪರಮಂ ರೂಪಂ ಮಾತರ್ಮೇ ಸಂಪ್ರದರ್ಶಯ ॥ ೪೦॥

ರಸಾತಲದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರುವ ಹೇ ಲಕ್ಷ್ಮಿಯೇ, ಬೇಗನೆ ನನ್ನ ಮುಂದೆ ಬಾ. ತಾಯಿಯೇ, ನನಗೆ ನಿನ್ನ ಪರಮ ರೂಪವು ತಿಳಿಯದು, ಅದನ್ನು ನನಗೆ ತೋರಿಸು.

ಆವಿರ್ಭವ ಮನೋವೇಗಾತ್ ಶೀಘ್ರಮಾಗಚ್ಛ ಮೇ ಪುರಃ । ಮಾ ವತ್ಸ ಭೈರಿಹೇತ್ಯುಕ್ತ್ವಾ ಕಾಮಂ ಗೌರಿವ ರಕ್ಷ ಮಾಂ ॥ ೪೧॥

ಮನಸ್ಸಿನ ವೇಗದಿಂದ ಆವಿರ್ಭವಿಸು, ಬೇಗನೆ ನನ್ನ ಮುಂದೆ ಬಾ. 'ಮಗೂ, ಹೆದರಬೇಡ' ಎಂದು ಹೇಳಿ, ಹಸುವು ತನ್ನ ಕರುವನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುವಂತೆ ನನ್ನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸು.

ದೇವಿ ಶೀಘ್ರಂ ಸಮಾಗಚ್ಛ ಧರಣೀಗರ್ಭಸಂಸ್ಥಿತೇ । ಮಾತಸ್ತ್ವದ್ಭೃತ್ಯಭೃತ್ಯೋಽಹಂ ಮೃಗಯೇ ತ್ವಾಂ ಕುತೂಹಲಾತ್ ॥ ೪೨॥

ಧರಣಿಯ ಗರ್ಭದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರುವ ಹೇ ದೇವಿಯೇ, ಬೇಗನೆ ಬಾ. ತಾಯಿಯೇ, ನಾನು ನಿನ್ನ ಸೇವಕನ ಸೇವಕ, ನಿನ್ನನ್ನು ಕುತೂಹಲದಿಂದ ಅರಸುತ್ತಿದ್ದೇನೆ.

ಉತ್ತಿಷ್ಠ ಜಾಗೃಹಿ ತ್ವಂ ಮೇ ಸಮುತ್ತಿಷ್ಠ ಸುಜಾಗೃಹಿ । ಅಕ್ಷಯಾನ್ ಹೇಮಕಲಶಾನ್ ಸುವರ್ಣೇನ ಸುಪೂರಿತಾನ್ ॥ ೪೩॥

ಹೇ ದೇವಿಯೇ, ನನ್ನಿಂದಾಗಿ ನೀನು ಎದ್ದು ನಿಲ್ಲು, ಜಾಗೃತಳಾಗು. ಚೆನ್ನಾಗಿ ಎದ್ದು ನಿಲ್ಲು, ಚೆನ್ನಾಗಿ ಜಾಗೃತಳಾಗು. ಅಕ್ಷಯವಾದ, ಬಂಗಾರದಿಂದ ತುಂಬಿದ ಬಂಗಾರದ ಕಲಶಗಳನ್ನು,

ನಿಕ್ಷೇಪಾನ್ಮೇ ಸಮಾಕೃಷ್ಯ ಸಮುದ್ಧೃತ್ಯ ಮಮಾಗ್ರತಃ । ಸಮುನ್ನತಾನನಾ ಭೂತ್ವಾ ಸಮ್ಯಗ್ಧೇಹಿ ಧರಾತಲಾತ್ ॥ ೪೪॥

ನಿಧಿಗಳನ್ನು ನನಗೆ ಸೆಳೆದು, ಹೊರತೆಗೆದು, ನನ್ನ ಮುಂದೆ. ಎತ್ತರವಾದ ಮುಖದವಳಾಗಿ, ಭೂಮಿಯಿಂದ ಸರಿಯಾಗಿ (ನಿಧಿಗಳನ್ನು) ಕೊಡು.

ಮತ್ಸನ್ನಿಧಿಂ ಸಮಾಗಚ್ಛ ಮದಾಹಿತಕೃಪಾರಸಾತ್ । ಪ್ರಸೀದ ಶ್ರೇಯಸಾಂ ದೋಗ್ಧ್ರಿ ಲಕ್ಷ್ಮಿ ಮೇ ನಯನಾಗ್ರತಃ ॥ ೪೫॥

ನನ್ನ ಸಮೀಪಕ್ಕೆ ಬಾ, ನನ್ನ ಮೇಲೆ ತೋರಿದ ಕೃಪಾರಸದಿಂದ. ಶ್ರೇಯಸ್ಸುಗಳನ್ನು ನೀಡುವ ಹೇ ಲಕ್ಷ್ಮಿಯೇ, ನನ್ನ ಕಣ್ಣುಗಳ ಮುಂದೆ ಪ್ರಸನ್ನಳಾಗು.

ಅತ್ರೋಪವಿಶ್ಯ ಲಕ್ಷ್ಮಿ ತ್ವಂ ಸ್ಥಿರಾ ಭವ ಹಿರಣ್ಮಯಿ । ಸುಸ್ಥಿರಾ ಭವ ಸಂಪ್ರೀತ್ಯಾ ಪ್ರಸನ್ನಾ ವರದಾ ಭವ ॥ ೪೬॥

ಹೇ ಲಕ್ಷ್ಮಿಯೇ, ಇಲ್ಲಿ ಕುಳಿತುಕೊಂಡು ನೀನು ಸ್ಥಿರಳಾಗು, ಹಿರಣ್ಮಯಿ ಆಗು. ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಸುಸ್ಥಿರಳಾಗು, ಪ್ರಸನ್ನಳಾಗು, ವರದಾತಳಾಗು.

ಆನೀತಾಂಸ್ತು ತ್ವಯಾ ದೇವಿ ನಿಧೀನ್ಮೇ ಸಂಪ್ರದರ್ಶಯ । ಅದ್ಯ ಕ್ಷಣೇನ ಸಹಸಾ ದತ್ತ್ವಾ ಸಂರಕ್ಷ ಮಾಂ ಸದಾ ॥ ೪೭॥

ಹೇ ದೇವಿಯೇ, ನೀನು ತಂದ ನಿಧಿಗಳನ್ನು ನನಗೆ ತೋರಿಸು. ಈಗಲೇ, ಒಂದು ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ, ತಕ್ಷಣವೇ ನನಗೆ ನೀಡಿ ಯಾವಾಗಲೂ ನನ್ನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸು.

ಮಯಿ ತಿಷ್ಠ ತಥಾ ನಿತ್ಯಂ ಯಥೇಂದ್ರಾदिषु ತಿಷ್ಠಸಿ । ಅಭಯಂ ಕुरु ಮೇ ದೇವಿ ಮಹಾಲಕ್ಷ್ಮಿ ನಮೋऽस्तु ತೇ ॥ ೪೮॥

ಇಂದ್ರಾದಿ ದೇವತೆಗಳಲ್ಲಿ ನೀನು ಹೇಗೆ ಯಾವಾಗಲೂ ನೆಲೆಸಿದ್ದೀಯೋ, ಹಾಗೆಯೇ ನನ್ನಲ್ಲಿಯೂ ಯಾವಾಗಲೂ ನೆಲೆಸು. ಹೇ ದೇವಿಯೇ, ಮಹಾಲಕ್ಷ್ಮಿಯೇ, ನನಗೆ ಅಭಯವನ್ನು ನೀಡು, ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.

ಸಮಾಗಚ್ಛ ಮಹಾಲಕ್ಷ್ಮಿ ಶುದ್ಧಜಾಂಬೂನದ-ಸ್ಥಿತೇ । ಪ್ರಸೀದ ಪುರತಃ ಸ್ಥಿತ್ವಾ ಪ್ರಣತಂ ಮಾಂ ವಿಲೋಕಯ ॥ ೪೯॥

ಶುದ್ಧ ಬಂಗಾರದ ಕಾಂತಿಯಂತೆ ಇರುವ ಹೇ ಮಹಾಲಕ್ಷ್ಮಿಯೇ, ಬಾ. ನನ್ನ ಮುಂದೆ ನಿಂತು, ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತಿರುವ ನನ್ನನ್ನು ಕೃಪಾದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ನೋಡು.

ಲಕ್ಷ್ಮೀರ್ಭುವಂ ಗತಾ ಭಾಸಿ ಯತ್ರ ಯತ್ರ ಹಿರಣ್ಮಯಿ । ತತ್ರ ತತ್ರ ಸ್ಥಿತಾ ತ್ವಂ ಮೇ ತವ ರೂಪಂ ಪ್ರದರ್ಶಯ ॥ ೫೦॥

ಹೇ ಹಿರಣ್ಮಯಿ ಲಕ್ಷ್ಮಿಯೇ, ನೀನು ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತೀಯೋ, ಅಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರುವ ನೀನು ನನಗೆ ನಿನ್ನ ರೂಪವನ್ನು ತೋರಿಸು.

ಕ್ರೀಡನ್ತೀ ಬಹುಧಾ ಭೂಮೌ ಪರಿಪೂರ್ಣಕೃಪಾ ಮಯಿ । ಮಮ ಮೂರ್ಧನಿ ತೇ ಹಸ್ತಮವಿಲಮ್ಬಿತಮರ್ಪಯ ॥ ೫೧॥

ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ಹಲವು ವಿಧಗಳಲ್ಲಿ ಕ್ರೀಡಿಸುತ್ತಿರುವ, ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಸಂಪೂರ್ಣ ಕೃಪೆ ತೋರುವವಳೇ, ನಿನ್ನ ಕೈಯನ್ನು ತಡಮಾಡದೆ ನನ್ನ ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಇಡು.

ಫಲದ್ಭಾಗ್ಯೋದಯೇ ಲಕ್ಷ್ಮಿ ಸಮಸ್ತಪುರವಾಸಿನಿ । ಪ್ರಸೀದ ಮೇ ಮಹಾಲಕ್ಷ್ಮಿ ಪರಿಪೂರ್ಣಮನೋರಥೇ ॥ ೫೨॥

ಫಲಕಾರಿಯಾದ ಭಾಗ್ಯೋದಯವನ್ನು ನೀಡುವ, ಎಲ್ಲಾ ನಗರಗಳಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರುವ ಲಕ್ಷ್ಮಿಯೇ, ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಪ್ರಸನ್ನಳಾಗು. ಹೇ ಮಹಾಲಕ್ಷ್ಮಿಯೇ, ನನ್ನ ಮನೋರಥಗಳನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸು.

ಅಯೋಧ್ಯಾದಿಷು ಸರ್ವೇಷು ನಗರೆಷು ಸಮಾಸ್ಥಿತೇ । ವಿಭವೈರ್ವಿವಿಧೈರ್ಯುಕ್ತೈಃ ಸಮಾಗಚ್ಛ ಮುದಾನ್ವಿತೇ ॥ ೫೩॥

ಅಯೋಧ್ಯೆ ಮೊದಲಾದ ಎಲ್ಲಾ ನಗರಗಳಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರುವವಳೇ, ವಿವಿಧ ಸಂಪತ್ತುಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದವಳೇ, ಸಂತೋಷದಿಂದ ನನ್ನ ಬಳಿಗೆ ಬಾ.

ಸಮಾಗಚ್ಛ ಸಮಾಗಚ್ಛ ಮಮಾಗ್ರೇ ಭವ ಸುಸ್ಥಿರಾ । ಕರುಣಾರಸನಿಷ್ಯಂದನೇತ್ರದ್ವಯವಿಶಾಲಿನಿ ॥ ೫೪॥

ಬಾ, ಬಾ, ನನ್ನ ಮುಂದೆ ಬಂದು ಸುಸ್ಥಿರಳಾಗು. ಕರುಣೆಯ ರಸವನ್ನು ಸುರಿಸುವ ವಿಶಾಲವಾದ ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನುಳ್ಳವಳೇ.

ಸನ್ನಿಧತ್ಸ್ವ ಮಹಾಲಕ್ಷ್ಮಿ ತ್ವತ್ಪಾಣಿಂ ಮಮ ಮಸ್ತಕೆ । ಕರುಣಾಸುಧಯಾ ಮಾಂ ತ್ವಮಭಿಷಿಚ್ಯ ಸ್ಥಿರಂ ಕುರು ॥ ೫೫॥

ಹೇ ಮಹಾಲಕ್ಷ್ಮಿಯೇ, ನಿನ್ನ ಕೈಯನ್ನು ನನ್ನ ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಇಡು. ಕರುಣೆಯ ಅಮೃತದಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ಅಭಿಷೇಕಿಸಿ, ಸ್ಥಿರವನ್ನಾಗಿ ಮಾಡು.

ಸರ್ವರಾಜಗೃಹೇ ಲಕ್ಷ್ಮಿ ಸಮಾಗಚ್ಛ ಬಲಾನ್ವಿತೇ । ಸ್ಥಿತ್ವಾಽಽಶು ಪುರತೋ ಮೇಽದ್ಯ ಪ್ರಸಾದೇನಾಭಯಂ ಕುರು ॥ ೫೬॥

ಎಲ್ಲಾ ರಾಜರ ಮನೆಗಳಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರುವ ಹೇ ಲಕ್ಷ್ಮಿಯೇ, ಬಲದಿಂದ ಕೂಡಿದವಳೇ, ಬಾ. ಈಗಲೇ ನನ್ನ ಮುಂದೆ ನಿಂತು, ನಿನ್ನ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ನನಗೆ ಅಭಯವನ್ನು ನೀಡು.

ಸಾದರಂ ಮಸ್ತಕೆ ಹಸ್ತಂ ಮಮ ತ್ವಂ ಕೃಪಯಾಽರ್ಪಯ । ಸರ್ವರಾಜಸ್ಥಿತೇ ಲಕ್ಷ್ಮಿ ತ್ವತ್ಕಲಾ ಮಯಿ ತಿಷ್ಠತು ॥ ೫೭॥

ಹೇ ಲಕ್ಷ್ಮಿಯೇ, ಆದರದಿಂದ ನನ್ನ ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ನಿನ್ನ ಕೈಯನ್ನು ಕೃಪೆಯಿಂದ ಇಡು. ಎಲ್ಲಾ ರಾಜರಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರುವ ಲಕ್ಷ್ಮಿಯೇ, ನಿನ್ನ ಕಲೆಯು ನನ್ನಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರಲಿ.

ಆದ್ಯಾದಿ ಶ್ರೀರ್ಮಹಾಲಕ್ಷ್ಮಿ ವಿಷ್ಣುವಾಮಾಂಕಸಂಸ್ಥಿತೇ । ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷಂ ಕುರು ಮೇ ರೂಪಂ ರಕ್ಷ ಮಾಂ ಶರಣಾಗತಂ ॥ ೫೮॥

ಆದಿಶಕ್ತಿಯಾದ ಶ್ರೀ ಮಹಾಲಕ್ಷ್ಮಿಯೇ, ವಿಷ್ಣುವಿನ ಎಡ ತೊಡೆಯ ಮೇಲೆ ನೆಲೆಸಿರುವವಳೇ, ನಿನ್ನ ರೂಪವನ್ನು ನನಗೆ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷಗೊಳಿಸು, ಶರಣಾದ ನನ್ನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸು.

ಪ್ರಸೀದ ಮೇ ಮಹಾಲಕ್ಷ್ಮಿ ಸುಪ್ರಸೀದ ಮಹಾಶಿವೇ । ಅಚಲಾ ಭವ ಸುಪ್ರೀತಾ ಸುಸ್ಥಿರಾ ಭವ ಮದ್ಗೃಹೇ ॥ ೫೯॥

ಹೇ ಮಹಾಲಕ್ಷ್ಮಿಯೇ, ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಪ್ರಸನ್ನಳಾಗು. ಮಹಾಶುಭಕರಳೇ, ಅತಿ ಪ್ರಸನ್ನಳಾಗು. ಅಚಲಳಾಗು, ಅತಿ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ನನ್ನ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಸುಸ್ಥಿರಳಾಗು.

ಯಾವತ್ತಿಷ್ಠಂತಿ ವೇದಾಶ್ಚ ಯಾವಚ್ಚಂದ್ರ-ದಿವಾಕರೌ । ಯಾವದ್ವಿಷ್ಣುಶ್ಚ ಯಾವತ್ತ್ವಂ ತಾವತ್ಕುರು ಕೃಪಾಂ ಮಯಿ ॥ ೬೦॥

ವೇದಗಳಿರುವವರೆಗೂ, ಚಂದ್ರ-ಸೂರ್ಯರಿರುವವರೆಗೂ, ವಿಷ್ಣುವಿರುವವರೆಗೂ, ನೀನಿರುವವರೆಗೂ ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಕೃಪೆ ತೋರು.

ಚಾಂದ್ರೀ ಕಲಾ ಯಥಾ ಶುಕ್ಲೇ ವರ್ಧತೇ ಸಾ ದಿನೇ ದಿನೇ । ತಥಾ ದಯಾ ತೇ ಮಯ್ಯೇವ ವರ್ಧತಾಮಭಿವರ್ಧತಾಂ ॥ ೬೧॥

ಶುಕ್ಲಪಕ್ಷದಲ್ಲಿ ಚಂದ್ರನ ಕಲೆಯು ದಿನೇ ದಿನೇ ಹೇಗೆ ಬೆಳೆಯುತ್ತದೆಯೋ, ಹಾಗೆಯೇ ನಿನ್ನ ದಯೆಯು ನನ್ನಲ್ಲಿ ಬೆಳೆಯಲಿ, ವೃದ್ಧಿಯಾಗಲಿ.

ಯಥಾ ವೈಕುಂಠನಗರೆ ಯಥಾ ವೈ ಕ್ಷೀರಸಾಗರೆ । ತಥಾ ಮದ್ಭವನೇ ತಿಷ್ಠ ಸ್ಥಿರಂ ಶ್ರೀವಿಷ್ಣುನಾ ಸಹ ॥ ೬೨॥

ವೈಕುಂಠನಗರದಲ್ಲಿ ಹೇಗೋ, ಕ್ಷೀರಸಾಗರದಲ್ಲಿ ಹೇಗೋ, ಹಾಗೆಯೇ ನನ್ನ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಶ್ರೀವಿಷ್ಣುವಿನೊಂದಿಗೆ ಸ್ಥಿರವಾಗಿ ನೆಲೆಸು.

ಯೋಗಿನಾಂ ಹೃದಯೇ ನಿತ್ಯಂ ಯಥಾ ತಿಷ್ಠಸಿ ವಿಷ್ಣುನಾ । ತಥಾ ಮದ್ಭವನೇ ತಿಷ್ಠ ಸ್ಥಿರಂ ಶ್ರೀವಿಷ್ಣುನಾ ಸಹ ॥ ೬೩॥

ಯೋಗಿಗಳ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ವಿಷ್ಣುವಿನೊಂದಿಗೆ ನೀನು ಹೇಗೆ ಯಾವಾಗಲೂ ನೆಲೆಸಿದ್ದೀಯೋ, ಹಾಗೆಯೇ ನನ್ನ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಶ್ರೀವಿಷ್ಣುವಿನೊಂದಿಗೆ ಸ್ಥಿರವಾಗಿ ನೆಲೆಸು.

ನಾರಾಯಣಸ್ಯ ಹೃದಯೇ ಭವತೀ ಯಥಾಽಽಸ್ತೇ ನಾರಾಯಣೋಽಪಿ ತವ ಹೃತ್ಕಮಲೇ ಯಥಾಽಽಸ್ತೇ । ನಾರಾಯಣಸ್ತ್ವಮಪಿ ನಿತ್ಯವಿಭೂತಥೈವ ತೌ ತಿಷ್ಠತಾಂ ಹೃದಿ ಮಮಾಪಿ ದಯನ್ವಿತೌ ಶ್ರೀಃ ॥ ೬೪॥

ನಾರಾಯಣನ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ನೀನು ಹೇಗೆ ನೆಲೆಸಿದ್ದೀಯೋ, ನಾರಾಯಣನು ನಿನ್ನ ಹೃದಯಕಮಲದಲ್ಲಿ ಹೇಗೆ ನೆಲೆಸಿದ್ದಾನೋ, ಹಾಗೆಯೇ ನೀನು ಮತ್ತು ನಾರಾಯಣನು ಯಾವಾಗಲೂ ಐಶ್ವರ್ಯದಿಂದ ಕೂಡಿರುವಂತೆ, ಕರುಣೆಯುಳ್ಳವರಾಗಿ ನನ್ನ ಹೃದಯದಲ್ಲಿಯೂ ನೆಲೆಸಿರಿ.

ವಿಜ್ಞಾನವೃದ್ಧಿಂ ಹೃದಯೇ ಕುರು ಶ್ರೀಃ ಸೌಭಾಗ್ಯವೃದ್ಧಿಂ ಕುರು ಮೇ ಗೃಹೇ ಶ್ರೀಃ । ದಯಾಸುವೃದ್ಧಿಂ ಕುರುತಾಂ ಮಯಿ ಶ್ರೀಃ ಸುವರ್ಣವೃದ್ಧಿಂ ಕುರು ಮೇ ಗೃಹೇ ಶ್ರೀಃ ॥ ೬೫॥

ಹೇ ಶ್ರೀ ದೇವಿಯೇ, ನನ್ನ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ವಿಜ್ಞಾನ ವೃದ್ಧಿ ಮಾಡು. ನನ್ನ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಸೌಭಾಗ್ಯ ವೃದ್ಧಿ ಮಾಡು. ನನ್ನಲ್ಲಿ ದಯೆಯ ಸಮೃದ್ಧಿಯನ್ನು ಮಾಡು. ನನ್ನ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಸುವರ್ಣ ವೃದ್ಧಿ ಮಾಡು.

ನ ಮಾಂ ತ್ಯಜೇಥಾಃ ಶ್ರಿತಕಲ್ಪವಲ್ಲಿ ಸದ್ಭಕ್ತಿ-ಚಿಂತಾಮಣಿ-ಕಾಮಧೇನೋ । ನ ಮಾಂ ತ್ಯಜೇಥಾ ಭವ ಸುಪ್ರಸನ್ನೇ ಗೃಹೇ ಕಲತ್ರೇಷು ಚ ಪುತ್ರವರ್ಗೆ ॥ ೬೬॥

ಆಶ್ರಯಿಸಿದವರಿಗೆ ಕಲ್ಪವೃಕ್ಷದಂತೆ ಇರುವವಳೇ, ಸದ್ಭಕ್ತಿ ರೂಪ ಚಿಂತಾಮಣಿ-ಕಾಮಧೇನುವೇ, ನನ್ನನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಬೇಡ. ನನ್ನ ಮನೆಯಲ್ಲಿ, ನನ್ನ ಪತ್ನಿ ಮತ್ತು ಮಕ್ಕಳಲ್ಲಿ ಸುಪ್ರಸನ್ನಳಾಗಿ ನನ್ನನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಬೇಡ.

॥ ಕುಕ್ಷಿಬೀಜಂ ॥ ಓಂ-ಅಂ-ಆಂ-ಈಂ-ಏಂ-ಐಂ ॥

ಓಂ, ಅಂ, ಆಂ, ಈಂ, ಏಂ, ಐಂ (ಇವು ಕುಕ್ಷಿ ಬೀಜಾಕ್ಷರಗಳು).

ಆದ್ಯಾದಿಮಾಯೇ ತ್ವಮಜಾಂಡಬೀಜಂ ತ್ವಮೇವ ಸಾಕಾರ-ನಿರಾಕೃತೀ ತ್ವಂ । ತ್ವಯಾ ಧೃತಾಶ್ಚಾಬ್ಜಭವಾಂಡಸಂಘಾಶ್ಚित्रಂ ಚರಿತ್ರಂ ತವ ದೇವಿ ವಿಷ್ಣೋಃ ॥ ೬೭॥

ಆದಿಮಾಯೆಯೇ, ನೀನು ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡದ ಬೀಜ. ನೀನೇ ಸಾಕಾರ ಮತ್ತು ನಿರಾಕಾರ ಸ್ವರೂಪಳು. ನಿನ್ನಿಂದಲೇ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡ ಸಮೂಹಗಳು ಧರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ. ಹೇ ದೇವಿಯೇ, ವಿಷ್ಣುವಿನ (ಅಥವಾ ನಿನ್ನ) ಚರಿತ್ರೆಯು ಆಶ್ಚರ್ಯಕರವಾಗಿದೆ.

ಬ್ರಹ್ಮರುದ್ರಾದಯೋ ದೇವಾ ವೇದಾಶ್ಚಾಪಿ ನ ಶಕ್ನುಯುಃ । ಮಹಿಮಾನಂ ತವ ಸ್ತೋತುಂ ಮಂದೋಽಹಂ ಶಕ್ನುಯಾಂ ಕಥಂ ॥ ೬೮॥

ಬ್ರಹ್ಮರುದ್ರಾದಿ ದೇವತೆಗಳೂ, ವೇದಗಳೂ ಸಹ ನಿನ್ನ ಮಹಿಮೆಯನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಲು ಶಕ್ತರಲ್ಲ. ಹಾಗಾದರೆ ಮಂದಬುದ್ಧಿಯಾದ ನಾನು ಹೇಗೆ ಸ್ತುತಿಸಲು ಸಾಧ್ಯ?

ಅಂಬ ತ್ವದ್ವತ್ಸವಾಕ್ಯಾನಿ ಸೂಕ್ತಾಸೂಕ್ತಾನಿ ಯಾನಿ ಚ । ತಾನಿ ಸ್ವೀಕುರು ಸರ್ವಜ್ಞೇ ದಯಾಲುತ್ವೇನ ಸಾದರಂ ॥ ೬೯॥

ಅಮ್ಮಾ, ನಿನ್ನ ಮಗುವಿನ ಮಾತುಗಳು, ಅವು ಸೂಕ್ತವಾಗಿರಲಿ ಅಸೂಕ್ತವಾಗಿರಲಿ, ಸರ್ವಜ್ಞಳಾದ ನೀನು ಅವುಗಳನ್ನು ದಯೆಯಿಂದ ಆದರದಿಂದ ಸ್ವೀಕರಿಸು.

ಭವಂತಂ ಶರಣಂ ಗತ್ವಾ ಕೃತಾರ್ಥಾಃ ಸ್ಯುಃ ಪುರಾತನಾಃ । ಇತಿ ಸಂಚಿಂತ್ಯ ಮನಸಾ ತ್ವಾಮಹಂ ಶರಣಂ ವ್ರಜೆ ॥ ೭೦॥

ನಿನ್ನನ್ನು ಶರಣಾಗತರೆಂದು ತಿಳಿದು ಹಿಂದಿನವರು ಕೃತಾರ್ಥರಾದರು. ಹೀಗೆ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಚಿಂತಿಸಿ ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ಶರಣು ಹೋಗುತ್ತೇನೆ.

ಅನಂತಾ ನಿತ್ಯಸುಖಿನಃ ತ್ವದ್ಭಕ್ತಾಸ್ತ್ವತ್ಪರಾಯಣಾಃ । ಇತಿ ವೇದಪ್ರಮಾಣಾದ್ಧಿ ದೇವಿ ತ್ವಾಂ ಶರಣಂ ವ್ರಜೆ ॥ ೭೧॥

ಅನೇಕ ಭಕ್ತರು ನಿತ್ಯ ಸುಖಿಗಳಾಗಿದ್ದಾರೆ, ನಿನ್ನಲ್ಲಿಯೇ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಆಶ್ರಿತರಾಗಿದ್ದಾರೆ. ಈ ವೇದಪ್ರಮಾಣದಿಂದಲೇ ಹೇ ದೇವಿಯೇ, ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ಶರಣು ಹೋಗುತ್ತೇನೆ.

ತವ ಪ್ರತಿಜ್ಞಾ ಮದ್ಭಕ್ತಾ ನ ನಶ್ಯಂತೀತ್ಯಪಿ ಕ್ವಚಿತ್ । ಇತಿ ಸಂಚಿಂತ್ಯ ಸಂಚಿಂತ್ಯ ಪ್ರಾಣಾನ್ ಸಂದಾರಯಾಮ್ಯಹಂ ॥ ೭೨॥

'ನನ್ನ ಭಕ್ತರು ಎಲ್ಲಿಯೂ ನಾಶವಾಗುವುದಿಲ್ಲ' ಎಂಬ ನಿನ್ನ ಪ್ರತಿಜ್ಞೆಯನ್ನು ಪದೇ ಪದೇ ಸ್ಮರಿಸುತ್ತಾ ನಾನು ಪ್ರಾಣಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿದ್ದೇನೆ (ಜೀವಿಸಿದ್ದೇನೆ).

ತ್ವದಧೀನಸ್ತ್ವಹಂ ಮಾತಃ ತ್ವತ್ಕೃಪಾ ಮಯಿ ವಿದ್ಯತೇ । ಯಾವತ್ಸಂಪೂರ್ಣಕಾಮಃ ಸ್ಯಾಂ ತಾವದ್ದೇಹಿ ದಯಾನಿಧೇ ॥ ೭೩॥

ತಾಯಿಯೇ, ನಾನು ನಿನಗೆ ಅಧೀನನಾಗಿದ್ದೇನೆ, ನಿನ್ನ ಕೃಪೆಯು ನನ್ನಲ್ಲಿದೆ. ಯಾವಾಗ ಸಂಪೂರ್ಣ ಇಷ್ಟಾರ್ಥಗಳನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತೇನೋ, ಅಲ್ಲಿಯವರೆಗೆ ನೀಡು, ಹೇ ದಯಾನಿಧಿಯೇ.

ಕ್ಷಣಮಾತ್ರಂ ನ ಶಕ್ನೋಮಿ ಜೀವಿತುಂ ತ್ವತ್ಕೃಪಾಂ ವಿನಾ । ನ ಹಿ ಜೀವಂತಿ ಜಲಜಾ ಜಲಂ ತ್ಯಕ್ತ್ವಾ ಜಲಾಶ್ರಯಾಃ ॥ ೭೪॥

ನಿನ್ನ ಕೃಪೆಯಿಲ್ಲದೆ ಒಂದು ಕ್ಷಣವೂ ನಾನು ಜೀವಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ನೀರನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿದ ಕಮಲಾದಿಗಳು ನೀರನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿ ಬದುಕುವುದಿಲ್ಲ.

ಯಥಾ ಹಿ ಪುತ್ರವಾತ್ಸಲ್ಯಾತ್ ಜನನೀ ಪ್ರಸ್ನುತಸ್ತನೀ । ವತ್ಸಂ ತ್ವರಿತಮಾಗತ್ಯ ಸಂಪ್ರೀಣಯತಿ ವತ್ಸಲಾ ॥ ೭೫॥

ಹೇಗೆ ಪುತ್ರವಾತ್ಸಲ್ಯದಿಂದ ತಾಯಿಯು ಹಾಲುಸುರಿಸುವ ಸ್ತನಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿ, ಮಗುವಿನ ಬಳಿಗೆ ವೇಗವಾಗಿ ಬಂದು ವಾತ್ಸಲ್ಯದಿಂದ ಸಂತೋಷಪಡಿಸುತ್ತಾಳೋ,

ಯದಿ ಸ್ಯಾಂ ತವ ಪುತ್ರೋಽಹಂ ಮಾತಾ ತ್ವಂ ಯದಿ ಮಾಮಕೀ । ದಯಾಪಯೋಧರ-ಸ್ತನ್ಯ-ಸುಧಾಭಿರಭಿಷಿಂಚ ಮಾಂ ॥ ೭೬॥

ನಾನು ನಿನ್ನ ಮಗನಾದರೆ, ನೀನು ನನ್ನ ತಾಯಿಯಾದರೆ, ನಿನ್ನ ದಯಾರೂಪಿ ಹಾಲಿನಂತಹ ಅಮೃತದಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ಅಭಿಷೇಕಿಸು.

ಮೃಗ್ಯೋ ನ ಗುಣಲೇಶೋಽಪಿ ಮಯಿ ದೋಷೈಕ-ಮಂದಿರೆ । ಪಾಂಶೂನಾಂ ವೃಷ್ಟಿಬಿಂದುನಾಂ ದೋಷಾಣಾಂ ಚ ನ ಮೇ ಮತಿಃ ॥ ೭೭॥

ದೋಷಗಳ ಒಂದೇ ಮನೆಯಾದ ನನ್ನಲ್ಲಿ ಒಂದು ಗುಣವೂ ಹುಡುಕಲು ಸಿಗುವುದಿಲ್ಲ. ಧೂಳಿನ ಕಣಗಳ, ಮಳೆ ಹನಿಗಳ ಮತ್ತು ದೋಷಗಳ ಲೆಕ್ಕ ನನಗೆ ತಿಳಿದಿಲ್ಲ.

ಪಾಪಿನಾಮಹಮೇಕಾಗ್ರೋ ದಯಾಲೂನಾಂ ತ್ವಮಗ್ರಣೀಃ । ದಯನೀಯೋ ಮದನ್ಯೋಽಸ್ತಿ ತವ ಕೋಽತ್ರ ಜಗತ್ತ್ರಯೇ ॥ ೭೮॥

ಪಾಪಿಗಳಲ್ಲಿ ನಾನು ಅಗ್ರಗಣ್ಯನು, ದಯಾಳುಗಳಲ್ಲಿ ನೀನು ಅಗ್ರಗಣ್ಯಳು. ಈ ಮೂರು ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ನನಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ದಯೆಗೆ ಪಾತ್ರನಾದವನು ನಿನಗೆ ಯಾರಿದ್ದಾರೆ?

ವಿಧಿವಾಹಂ ನ ಸೃಷ್ಟಶ್ಚೇತ್ ನ ಸ್ಯಾತ್ತವ ದಯಾಲುತಾ । ಆಮಯೋ ವಾ ನ ಸೃಷ್ಟಶ್ಚೇದೌಷಧಸ್ಯ ವೃಥೋದಯಃ ॥ ೭೯॥

ಬ್ರಹ್ಮನಿಂದ ನಾನು ಸೃಷ್ಟಿಯಾಗದೆ ಇದ್ದಿದ್ದರೆ, ನಿನ್ನ ದಯಾಳುತ್ವವು ಇರುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ರೋಗವೇ ಸೃಷ್ಟಿಯಾಗದಿದ್ದರೆ ಔಷಧದ ಉದಯವು ವ್ಯರ್ಥವಾಗುತ್ತಿತ್ತು.

ಕೃಪಾ ಮದಗ್ರಜಾ ಕಿಂ ತೇ ಅಹಂ ಕಿಂ ವಾ ತದಗ್ರಜಃ । ವಿಚಾರ್ಯ ದೇಹಿ ಮೇ ವಿತ್ತಂ ತವ ದೇವಿ ದಯಾನಿಧೇ ॥ ೮೦॥

ನಿನ್ನ ಕೃಪೆಯು ನನಗಿಂತ ಹಿರಿಯದೇ, ಅಥವಾ ನಾನು ಅದಕ್ಕಿಂತ ಹಿರಿಯನೇ? ಹೇ ದೇವಿಯೇ, ದಯಾನಿಧಿಯೇ, ವಿಚಾರಿಸಿ ನನಗೆ ಸಂಪತ್ತನ್ನು ನೀಡು.

ಮಾತಾ ಪಿತಾ ತ್ವಂ ಗುರುಃ ಸದ್ಗತಿಃ ಶ್ರೀಃ ತ್ವಮೇವ ಸಞ್ಜೀವನಹೇತುಭೂತಾ । ಅನ್ಯಂ ನ ಮನ್ಯೇ ಜಗದೇಕನಾಥೇ ತ್ವಮೇವ ಸರ್ವಂ ಮಮ ದೇವಿ ಸತ್ಯಂ ॥ ೮೧॥

ನೀನೇ ತಾಯಿ, ನೀನೇ ತಂದೆ, ನೀನೇ ಗುರು, ನೀನೇ ಸದ್ಗತಿ, ಹೇ ಶ್ರೀ ದೇವಿಯೇ. ನೀನೇ ಬದುಕಿಗೆ ಕಾರಣಭೂತಳು. ಜಗತ್ತಿಗೆ ನೀನೇ ಏಕೈಕ ಒಡತಿ, ಬೇರೆಯವರನ್ನು ನಾನು ನಂಬುವುದಿಲ್ಲ. ನೀನೇ ನನಗೆ ಎಲ್ಲವೂ, ಇದು ಸತ್ಯ.

॥ ಹೃದಯ ಬೀಜಂ ॥ ॐ-ಘ್ರಾಂ-ಘ್ರೀಂ-ಘ್ರೂಂ-ಘ್ರೇಂ-ಘ್ರೋಂ-ಘ್ರಃ-ಹುಂ ಫಟ್ ಕುರು ಕುರು ಸ್ವಾಹಾ ॥

ಓಂ, ಘ್ರಾಂ, ಘ್ರೀಂ, ಘ್ರೂಂ, ಘ್ರೇಂ, ಘ್ರೋಂ, ಘ್ರಃ, ಹುಂ, ಫಟ್, ಕುರು ಕುರು ಸ್ವಾಹಾ (ಇವು ಹೃದಯ ಬೀಜಾಕ್ಷರಗಳು).

ಆದ್ಯಾದಿಲಕ್ಷ್ಮೀರ್ಭವ ಸುಪ್ರಸನ್ನಾ ವಿಶುದ್ಧವಿಜ್ಞಾನಸುಖೈಕದೋಗ್ಧ್ರಿ । ಅಜ್ಞಾನಹಂತ್ರಿ ತ್ರಿಗುಣಾತಿರಿಕ್ತಾ ಪ್ರಜ್ಞಾನನೇತ್ರೀ ಭವ ಸುಪ್ರಸನ್ನಾ ॥ ೮೨॥

ಆದಿಲಕ್ಷ್ಮಿಯೇ, ಅತಿ ಪ್ರಸನ್ನಳಾಗು. ಶುದ್ಧ ವಿಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ಸುಖವನ್ನು ಮಾತ್ರ ನೀಡುವವಳೇ. ಅಜ್ಞಾನವನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವವಳೇ, ತ್ರಿಗುಣಗಳನ್ನು ಮೀರಿದವಳೇ, ಪ್ರಜ್ಞಾನಕ್ಕೆ ಕಣ್ಣಾದವಳೇ, ಅತಿ ಪ್ರಸನ್ನಳಾಗು.

ಅಶೇಷವಾಗ್ಜಾಡ್ಯ-ಮಲಾಪಹಂತ್ರಿ ನವಂ ನವಂ ಸುಷ್ಟು ಸುವಾಕ್ಯದಾಯಿನೀ । ಮಮೈವ ಜಿಹ್ವಾಗ್ರಸುರಂಗವರ್ತಿನೀ ಭವ ಪ್ರಸನ್ನಾ ವದನೇ ಚ ಮೇ ಶ್ರೀಃ ॥ ೮೩॥

ಎಲ್ಲಾ ಮಾತುಗಾರಿಕೆಯ ದೋಷಗಳನ್ನು (ಜಡತ್ವವನ್ನು) ನಾಶಮಾಡುವವಳೇ, ಹೊಸ ಹೊಸ ಸುಂದರ ಮಾತುಗಳನ್ನು ನೀಡುವವಳೇ, ನನ್ನ ನಾಲಿಗೆಯ ತುದಿಯಲ್ಲಿ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಇರುವವಳೇ, ಹೇ ಶ್ರೀ ದೇವಿಯೇ, ನನ್ನ ಮಾತಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರಸನ್ನಳಾಗು.

ಸಮಸ್ತಸಂಪತ್ಸು ವಿರಾಜಮಾನಾ ಸಮಸ್ತತೇಜಸ್ಸು ವಿಭಾಸಮಾನಾ । ವಿಷ್ಣುಪ್ರಿಯೇ ತ್ವಂ ಭವ ದೀಪ್ಯಮಾನಾ ವಾಗ್ದೇವತಾ ಮೇ ನಯನೇ ಪ್ರಸನ್ನಾ ॥ ೮೪॥

ಎಲ್ಲಾ ಸಂಪತ್ತುಗಳಲ್ಲಿ ವಿರಾಜಮಾನಳಾಗಿರುವವಳೇ, ಎಲ್ಲಾ ತೇಜಸ್ಸುಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಾಶಮಾನಳಾಗಿರುವವಳೇ, ವಿಷ್ಣುಪ್ರಿಯಳೇ, ನೀನು ದೀಪ್ಯಮಾನಳಾಗು. ಹೇ ವಾಗ್ದೇವತೆಯೇ, ನನ್ನ ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಸನ್ನಳಾಗು.

ಸರ್ವಪ್ರದರ್ಶೇ ಸಕಲಾರ್ಥದೇ ತ್ವಂ ಪ್ರಭಾಸುಲಾವಣ್ಯದಯಾಪ್ರದೋಗ್ಧ್ರಿ । ಸುವರ್ಣದೇ ತ್ವಂ ಸುಮುಖೀ ಭವ ಶ್ರೀರ್ಹಿರಣ್ಮಯಿ ಮೇ ನಯನೇ ಪ್ರಸನ್ನಾ ॥ ೮೫॥

ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ತೋರಿಸುವವಳೇ, ಎಲ್ಲಾ ಅರ್ಥಗಳನ್ನು ನೀಡುವವಳೇ, ಪ್ರಭೆ, ಲಾವಣ್ಯ ಮತ್ತು ದಯೆಯನ್ನು ನೀಡುವವಳೇ. ಹೇ ಸುವರ್ಣವನ್ನು ನೀಡುವವಳೇ, ಹೇ ಸುಮುಖೀ ಶ್ರೀ ದೇವಿಯೇ, ಹಿರಣ್ಮಯಿ ಆಗಿ ನನ್ನ ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಸನ್ನಳಾಗು.

ಸರ್ವಾರ್ಥದಾ ಸರ್ವಜಗತ್ಪ್ರಸೂತಿಃ ಸರ್ವೇಶ್ವರೀ ಸರ್ವಭಯಾಪಹಂತ್ರಿ । ಸರ್ವೋನ್ನತಾ ತ್ವಂ ಸುಮುಖೀ ಚ ನಃ ಶ್ರೀರ್ಹಿರಣ್ಮಯಿ मे ಭವ ಸುಪ್ರಸನ್ನಾ ॥ ೮೬॥

ಎಲ್ಲಾ ಅರ್ಥಗಳನ್ನು ನೀಡುವವಳೇ, ಎಲ್ಲಾ ಜಗತ್ತಿಗೆ ಜನನಿಯಾದವಳೇ, ಸರ್ವೇಶ್ವರಿಯೇ, ಎಲ್ಲಾ ಭಯಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವವಳೇ. ಸರ್ವೋನ್ನತಳಾದ ನೀನು, ನಮ್ಮ ಸುಮುಖಿಯಾದ ಶ್ರೀ ದೇವಿಯೇ, ಹಿರಣ್ಮಯಿಯಾಗಿ ನನ್ನಲ್ಲಿ ಅತಿ ಪ್ರಸನ್ನಳಾಗು.

ಸಮಸ್ತ-ವಿಘ್ನೌಘ-ವಿನಾಶಕಾರಿಣೀ ಸಮಸ್ತ-ಭಕ್ತೋದ್ಧರಣೇ ವಿಚಕ್ಷಣಾ । ಅನಂತಸಮ್ಮೋದ-ಸುಖಪ್ರದಾಯಿನೀ ಹಿರಣ್ಮಯಿ ಮೇ ನಯನೇ ಪ್ರಸನ್ನಾ ॥ ೮೭॥

ಸಮಸ್ತ ವಿಘ್ನಗಳ ಸಮೂಹವನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವವಳೇ, ಎಲ್ಲಾ ಭಕ್ತರನ್ನು ಉದ್ಧರಿಸುವಲ್ಲಿ ಸಮರ್ಥಳಾದವಳೇ. ಅನಂತ ಆನಂದ ಮತ್ತು ಸುಖವನ್ನು ನೀಡುವವಳೇ, ಹಿರಣ್ಮಯಿ ಆಗಿ ನನ್ನ ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಸನ್ನಳಾಗು.

ದೇವಿ ಪ್ರಸೀದ ದಯನೀಯತಮಾಯ ಮಹ್ಯಂ ದೇವಾಧಿನಾಥ-ಭವ-ದೇವಗಣಾಭಿವಂದ್ಯೇ । ಮಾತಸ್ತಥೈವ ಭವ ಸನ್ನಿಹಿತಾ ದೃಶೋರ್ಮೇ ಪತ್ಯಾ ಸಮಂ ಮಮ ಮುಖೇ ಭವ ಸುಪ್ರಸನ್ನಾ ॥ ೮೮॥

ಅತಿ ದಯನೀಯನಾದ ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಪ್ರಸನ್ನಳಾಗು, ಹೇ ದೇವಿಯೇ. ದೇವತೆಗಳ ಒಡೆಯನಾದ ಬ್ರಹ್ಮ, ಶಿವ ಮತ್ತು ದೇವಗಣಗಳಿಂದ ವಂದಿಸಲ್ಪಡುವವಳೇ. ತಾಯಿಯೇ, ಹಾಗೆಯೇ ನನ್ನ ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ಸನ್ನಿಹಿತಳಾಗು. ನಿನ್ನ ಪತಿಯೊಂದಿಗೆ ನನ್ನ ಮುಖದಲ್ಲಿ ಅತಿ ಪ್ರಸನ್ನಳಾಗು.

ಮಾ ವತ್ಸ ಭೈರಭಯದಾನಕರೋಽರ್ಪಿತಸ್ತೆ ಮೌಲೌ ಮಮೇತಿ ಮಯಿ ದೀನದಯಾನುಕಂಪೇ । ಮಾತಃ ಸಮರ್ಪಯ ಮುದಾ ಕರುಣಾಕಟಾಕ್ಷಂ ಮಾಂಗಲ್ಯಬೀಜಮಿಹ ನಃ ಸೃಜ ಜನ್ಮ ಮಾತಃ ॥ ೮೯॥

'ಮಗೂ, ಹೆದರಬೇಡ, ನನ್ನ ಅಭಯದಾನ ಮಾಡುವ ಕೈ ನಿನ್ನ ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಇಟ್ಟಿದ್ದೇನೆ' ಎಂದು ನನ್ನಂತಹ ದೀನರಲ್ಲಿ ದಯೆಯಿಂದ ಅನುಕಂಪೆ ತೋರುವವಳೇ ತಾಯಿಯೇ, ಸಂತೋಷದಿಂದ ಕರುಣಾ ಕಟಾಕ್ಷವನ್ನು ಬೀರು. ಹೇ ತಾಯಿಯೇ, ಇಲ್ಲಿ ನಮಗೆ ಮಂಗಳದ ಬೀಜವನ್ನು (ಮಂಗಳಕರ ಸಂತತಿಯನ್ನು) ಸೃಷ್ಟಿಸು.

॥ ಕಂಠಬೀಜಂ ॥ ಓಂ-ಶ್ರಾಂ-ಶ್ರೀಂ-ಶ್ರೂಂ-ಶ್ರೈಂ-ಶ್ರೌಂ-ಶ್ರಂ-ಶ್ರಾಃ ॥

ಓಂ, ಶ್ರಾಂ, ಶ್ರೀಂ, ಶ್ರೂಂ, ಶ್ರೈಂ, ಶ್ರೌಂ, ಶ್ರಂ, ಶ್ರಾಃ (ಇವು ಕಂಠ ಬೀಜಾಕ್ಷರಗಳು).

ಕಟಾಕ್ಷ ಇಹ ಕಾಮಧುಕ್ ತವ ಮನಸ್ತು ಚಿಂತಾಮಣಿಃ ಕರಃ ಸುರತರಃ ಸದಾ ನವನಿಧಿಸ್ತ್ವಮೇವೇಶಿ । ಭವೇತ್ತವ ದಯಾರಸೋ ಮಮ ರಸಾಯನಂ ಚಾನ್ವಹಂ ಮುಖಂ ತವ ಕಲಾನಿಧಿರ್ವಿವಿಧ-ವಾಂಛಿತಾರ್ಥಪ್ರದಂ ॥ ೯೦॥

ಹೇ ಇಂದಿರೆಯೇ, ನಿನ್ನ ಕಟಾಕ್ಷವು ಕಾಮಧೇನುವಿನಂತೆ ಇದೆ, ನಿನ್ನ ಮನಸ್ಸು ಚಿಂತಾಮಣಿಯಂತೆ ಇದೆ, ನಿನ್ನ ಕೈ ಕಲ್ಪವೃಕ್ಷದಂತಿದೆ, ನೀನೇ ಯಾವಾಗಲೂ ನವನಿಧಿ ಸ್ವರೂಪಳು. ನಿನ್ನ ದಯಾರಸವು ಪ್ರತಿದಿನವೂ ನನಗೆ ರಸಾಯನದಂತೆ ಆಗಲಿ. ನಿನ್ನ ಮುಖವು ಕಲಾ ನಿಧಿಯಾಗಿದೆ, ವಿವಿಧ ಇಷ್ಟಾರ್ಥಗಳನ್ನು ನೀಡುವಂತಿದೆ.

ಯಥಾ ರಸಸ್ಪರ್ಶನತೋಽಯಸೋಽಪಿ ಸುವರ್ಣತಾ ಸ್ಯಾತ್ಕಮಲೇ ತಥಾ ತೇ । ಕಟಾಕ್ಷಸಂಸ್ಪರ್ಶನತೋ ಜನಾನಾಮಮಂಗಲಾನಾಮಪಿ ಮಂಗಲತ್ವಂ ॥ ೯೧॥

ಹೇ ಕಮಲವಾಸಿನಿಯೇ, ಹೇಗೆ ರಸಾಯನದ ಸ್ಪರ್ಶದಿಂದ ಕಬ್ಬಿಣವೂ ಚಿನ್ನವಾಗುತ್ತದೆಯೋ, ಹಾಗೆಯೇ ನಿನ್ನ ಕಟಾಕ್ಷದ ಸ್ಪರ್ಶದಿಂದ ಜನರಿಗೆ ಅಮಂಗಳಕರವಾದವುಗಳೂ ಮಂಗಳಕರವಾಗುತ್ತವೆ.

ದೇಹೀತಿ ನಾಸ್ತೀತಿ ವಚಃ ಪ್ರವೇಶಾದ್ ಭೀತೋ ರಮೇ ತ್ವಾಂ ಶರಣಂ ಪ್ರಪದ್ಯೇ । ಅತಃ ಸದಾಸ್ಮಿನ್ನಭಯಪ್ರದಾ ತ್ವಂ ಸಹೈವ ಪತ್ಯಾ ಮಯಿ ಸನ್ನಿಧೇಹಿ ॥ ೯೨॥

'ಕೊಡು' ಎಂಬ ಮಾತಿನಿಂದ ಮತ್ತು 'ಇಲ್ಲ' ಎಂಬ ನಿರಾಕರಣೆಯ ಮಾತಿನ ಪ್ರವೇಶದಿಂದ (ಆದ್ದರಿಂದ) ಭಯಭೀತನಾಗಿ, ಹೇ ರಮಾದೇವಿಯೇ, ನಿನ್ನನ್ನು ಶರಣು ಹೋಗುತ್ತೇನೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಯಾವಾಗಲೂ ನನಗೆ ಅಭಯ ನೀಡುವ ನೀನು, ನಿನ್ನ ಪತಿಯೊಂದಿಗೆ ನನ್ನಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸು.

ಕಲ್ಪದ್ರುಮೇಣ ಮಣಿನಾ ಸಹಿತಾ ಸುರಮ್ಯಾ ಶ್ರೀಸ್ತೇ ಕಲಾ ಮಯಿ ರಸೇನ ರಸಾಯನೇನ । ಆಸ್ತಾಮತೋ ಮಮ ಚ ದೃಕ್ಕರಪಾಣಿಪಾದ- ಸ್ಪೃಷ್ಟ್ಯಾಃ ಸುವರ್ಣವಪುಷಃ ಸ್ಥಿರಜಂಗಮಾಃ ಸ್ಯುಃ ॥ ೯೩॥

ಕಲ್ಪವೃಕ್ಷ ಮತ್ತು ಚಿಂತಾಮಣಿಯೊಂದಿಗೆ ಅತಿ ಸುಂದರವಾದ ನಿನ್ನ ಕಲೆಯು, ರಸಾಯನದಿಂದ ಕೂಡಿದ ರಸದಂತೆ ನನ್ನಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಲಿ. ಇದರಿಂದ ನನ್ನ ದೃಷ್ಟಿ, ಕೈ, ಪಾದಗಳ ಸ್ಪರ್ಶದಿಂದ ಸ್ಥಾವರ ಮತ್ತು ಜಂಗಮ ವಸ್ತುಗಳೆಲ್ಲವೂ ಸುವರ್ಣಮಯವಾಗಲಿ.

ಆದ್ಯಾದಿವಿಷ್ಣೋಃ ಸ್ಥಿರಧರ್ಮಪತ್ನೀ ತ್ವಮೇವ ಪತ್ಯಾ ಮಮ ಸನ್ನಿಧೇಹಿ । ಆದ್ಯಾದಿಲಕ್ಷ್ಮಿ ತ್ವದನುಗ್ರಹೇಣ ಪದೇ ಪದೇ ಮೇ ನಿಧಿदर्शनಂ ಸ್ಯಾತ್ ॥ ೯೪॥

ಆದಿ ವಿಷ್ಣುವಿನ ಸ್ಥಿರ ಧರ್ಮಪತ್ನಿಯಾದ ನೀನು, ನಿನ್ನ ಪತಿಯೊಂದಿಗೆ ನನ್ನಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸು. ಹೇ ಆದಿಲಕ್ಷ್ಮಿಯೇ, ನಿನ್ನ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ನನಗೆ ಹೆಜ್ಜೆ ಹೆಜ್ಜೆಗೂ ನಿಧಿಗಳ ದರ್ಶನವಾಗಲಿ.

ಆದ್ಯಾದಿಲಕ್ಷ್ಮೀಹೃದयं ಪಠೇದ್ಯಃ ಸ ರಾಜ್ಯಲಕ್ಷ್ಮೀಮಚಲಾಂ ತನೋತಿ । ಮಹಾದರಿದ್ರೋಽಪಿ ಭವೇದ್ಧನಾಢಯಃ ತದನ್ವಯೇ ಶ್ರೀಃ ಸ್ಥಿರತಾಂ ಪ್ರಯಾತಿ ॥ ೯೫॥

ಆದಿಲಕ್ಷ್ಮಿ ಹೃದಯ ಸ್ತೋತ್ರವನ್ನು ಯಾರು ಪಠಿಸುತ್ತಾನೋ, ಅವನು ಅಚಲವಾದ ರಾಜ್ಯಲಕ್ಷ್ಮಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಮಹಾ ದರಿದ್ರನೂ ಸಹ ಧನಿಕನಾಗುತ್ತಾನೆ. ಅವನ ವಂಶದಲ್ಲಿ ಶ್ರೀಯು ಸ್ಥಿರವಾಗಿ ನೆಲೆಸುತ್ತಾಳೆ.

ಯಸ್ಯ ಸ್ಮರಣಮಾತ್ರೇಣ ತುಷ್ಟಾ ಸ್ಯಾದ್ವಿಷ್ಣುವಲ್ಲಭಾ । ತಸ್ಯಾಭೀಷ್ಟಂ ದದತ್ಯಾಶು ತಂ ಪಾಲಯತಿ ಪುತ್ರವತ್ ॥ ೯೬॥

ಯಾರ ಸ್ಮರಣೆ ಮಾತ್ರದಿಂದ ವಿಷ್ಣುಪ್ರಿಯೆಯು ಸಂತುಷ್ಟಳಾಗುತ್ತಾಳೋ, ಅವನ ಇಷ್ಟಾರ್ಥಗಳನ್ನು ಬೇಗನೆ ನೀಡಿ, ಅವನನ್ನು ಮಗನಂತೆ ಪಾಲಿಸುತ್ತಾಳೆ.

ಇದಂ ರಹಸ್ಯಂ ಹೃದयं ಸರ್ವಕಾಮಫಲಪ್ರದಂ । ಜಪಃ ಪಂಚಸಹಸ್ರಂ ತು ಪುರಶ್ಚರಣಮುಚ್ಯತೇ ॥ ೯೭॥

ಈ ರಹಸ್ಯವಾದ ಹೃದಯ ಸ್ತೋತ್ರವು ಎಲ್ಲ ಇಷ್ಟಾರ್ಥ ಫಲಗಳನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ. ಐದು ಸಾವಿರ ಬಾರಿ ಜಪಿಸುವುದು ಪುರಶ್ಚರಣ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗುತ್ತದೆ.

ತ್ರಿಕಾಲಮೇಕಕಾಲಂ ವಾ ನರೋ ಭಕ್ತಿಸಮನ್ವಿತಃ । ಯಃ ಪಠೇತ್ ಶ‍ೃಣುಯಾದ್ವಾಪಿ ಸ ಯಾತಿ ಪರಮಾಂ ಶ್ರಿಯಂ ॥ ೯೮॥

ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಕೂಡಿದ ಮನುಷ್ಯನು ಮೂರು ಕಾಲಗಳಲ್ಲಿ (ಬೆಳಿಗ್ಗೆ, ಮಧ್ಯಾಹ್ನ, ಸಾಯಂಕಾಲ) ಅಥವಾ ಒಂದು ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಇದನ್ನು ಪಠಿಸಿದರೂ ಅಥವಾ ಕೇಳಿದರೂ ಪರಮ ಶ್ರೇಯಸ್ಸನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.

ಮಹಾಲಕ್ಷ್ಮೀಂ ಸಮುದ್ದಿಶ್ಯ ನಿಶಿ ಭಾರ್ಗವವಾಸರೇ । ಇದಂ ಶ್ರೀಹೃದयं ಜಪ್ತ್ವಾ ಪಂಚವಾರಂ ಧನೀ ಭವೇತ್ ॥ ೯೯॥

ಮಹಾಲಕ್ಷ್ಮಿಯನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ, ಶುಕ್ರವಾರ ರಾತ್ರಿ ಈ ಶ್ರೀಹೃದಯ ಸ್ತೋತ್ರವನ್ನು ಐದು ಬಾರಿ ಜಪಿಸಿದರೆ, ಅವನು ಧನಿಕನಾಗುತ್ತಾನೆ.

ಅನೇನ ಹೃದಯೇನಾನ್ನಂ ಗರ್ಭಿಣ್ಯಾ ಅಭಿಮಂತ್ರಿತಂ .

ದದಾತಿ ತತ್ಕುಲೇ ಪುತ್ರೋ ಜಾಯತೇ ಶ್ರೀಪತಿಃ ಸ್ವಯಂ .. ೧೦೦..

ಈ ಹೃದಯ ಸ್ತೋತ್ರದಿಂದ ಅಭಿಮಂತ್ರಿಸಿದ ಅನ್ನವನ್ನು ಗರ್ಭಿಣಿಗೆ ನೀಡಿದರೆ, ಆ ಕುಟುಂಬದಲ್ಲಿ ಶ್ರೀಪತಿಯೇ (ವಿಷ್ಣು) ಪುತ್ರನಾಗಿ ಜನಿಸುತ್ತಾನೆ.

ನರೇಣಾಪ್ಯಥವಾ ನಾರ್ಯಾ ಲಕ್ಷ್ಮೀಹೃದಯಮಂತ್ರಿತೇ । ಜಲೇ ಪೀತೇ ಚ ತದ್ವಂಶೇ ಮಂದಭಾಗ್ಯೋ ನ ಜಾಯತೇ ॥ ೧೦೧॥

ಪುರುಷನಾಗಲಿ ಅಥವಾ ಮಹಿಳೆಯಾಗಲಿ ಲಕ್ಷ್ಮೀ ಹೃದಯ ಮಂತ್ರದಿಂದ ಅಭಿಮಂತ್ರಿಸಿದ ನೀರನ್ನು ಕುಡಿದರೆ, ಆ ವಂಶದಲ್ಲಿ ದುರದೃಷ್ಟಶಾಲಿ ಯಾರೂ ಜನಿಸುವುದಿಲ್ಲ.

ಯ ಆಶ್ವಯುಙ್ಮಾಸಿ ಚ ಶುಕ್ಲಪಕ್ಷೇ ರಮೋತ್ಸವೇ ಸನ್ನಿಹಿತೇ ಚ ಭಕ್ತ್ಯಾ । ಪಠೇತ್ತಥೈಕೋತ್ತರವಾರವೃದ್ಧ್ಯಾ ಲಭೇತ್ಸ ಸುವರ್ಣಮಯೀಂ ಸುವೃಷ್ಟಿಂ ॥ ೧೦೨॥

ಯಾರು ಆಶ್ವಯುಜ ಮಾಸದ ಶುಕ್ಲಪಕ್ಷದಲ್ಲಿ, ರಮೋತ್ಸವದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ, ಪ್ರತಿದಿನ ಒಂದು ಬಾರಿ ಹೆಚ್ಚಿಸಿ (ಏಕೋತ್ತರ ವಾರವೃದ್ಧಿ ಕ್ರಮದಲ್ಲಿ) ಪಠಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಸುವರ್ಣ ಮಳೆಯಂತಹ ಸಂಪತ್ತನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.

ಯ ಏಕಭಕ್ತ್ಯಾಽನ್ವಹಮೇಕವರ್ಷಂ ವಿಶುದ್ಧಧೀಃ ಸಪ್ತತಿವಾರಜಾಪೀ । ಸ ಮಂದಭಾಗ್ಯೋಽಪಿ ರಮಾಕಟಾಕ್ಷಾತ್ ಭವೇತ್ಸಹಸ್ರಾಕ್ಷಶತಾಧಿಕಶ್ರೀಃ ॥ ೧೦೩॥

ಯಾರು ಒಂದು ವರ್ಷದವರೆಗೆ ಏಕಭಕ್ತಿಯಿಂದ, ಶುದ್ಧ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಪ್ರತಿದಿನ ಎಪ್ಪತ್ತು ಬಾರಿ (70 ಬಾರಿ) ಜಪಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಮಂದಭಾಗ್ಯರಾಗಿದ್ದರೂ ರಮೆಯ ಕಟಾಕ್ಷದಿಂದ ಇಂದ್ರನಿಗಿಂತಲೂ ನೂರು ಪಟ್ಟು ಹೆಚ್ಚಿನ ಸಂಪತ್ತನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.

ಶ್ರೀಶಾಂಘ್ರಿಭಕ್ತಿಂ ಹರಿದಾಸದಾಶ್ಯಂ ಪ್ರಪನ್ನಮಂತ್ರಾರ್ಥದೃಢೈಕನಿಷ್ಠಾಂ । ಗುರೋಃ ಸ್ಮೃತಿಂ ನಿರ್ಮಲಬೋಧಬುದ್ಧಿಂ ಪ್ರದೇಹಿ ಮಾತಃ ಪರಮಂ ಪದಂ ಶ್ರೀಃ ॥ ೧೦೪॥

ಹೇ ತಾಯಿಯೇ, ಶ್ರೀಶನ (ವಿಷ್ಣುವಿನ) ಪಾದಗಳಲ್ಲಿ ಭಕ್ತಿ, ಹರಿದಾಸರ ಸೇವೆಯನ್ನು, ಮಂತ್ರದ ಅರ್ಥದಲ್ಲಿ ದೃಢವಾದ ನಿಷ್ಠೆಯನ್ನು, ಗುರುವಿನ ಸ್ಮರಣೆಯನ್ನು, ನಿರ್ಮಲವಾದ ಬೋಧನೆಯ ಬುದ್ಧಿಯನ್ನು, ಮತ್ತು ಪರಮ ಪದವನ್ನು ನೀಡು, ಹೇ ಶ್ರೀ ದೇವಿಯೇ.

ಪೃಥ್ವೀಪತಿತ್ವಂ ಪುರುಷೋತ್ತಮತ್ವಂ ವಿಭೂತಿವಾಸಂ ವಿವಿಧಾರ್ಥಸಿದ್ಧಿಂ । ಸಂಪೂರ್ಣಕೀರ್ತಿಂ ಬಹು ವರ್ಷಭೋಗಂ ಪ್ರದೇಹಿ ಮೇ ದೇವಿ ಪುನಃಪುನಸ್ತ್ವಂ ॥ ೧೦೫॥

ಹೇ ದೇವಿಯೇ, ನೀನು ನನಗೆ ಪದೇ ಪದೇ ಭೂಮಿಗೆ ಒಡೆಯನಾಗುವಿಕೆ, ಪುರುಷೋತ್ತಮತ್ವ, ಐಶ್ವರ್ಯದ ನಿವಾಸ, ವಿವಿಧ ಕಾರ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಸಿದ್ಧಿ, ಸಂಪೂರ್ಣ ಕೀರ್ತಿ ಮತ್ತು ದೀರ್ಘಕಾಲದ ಭೋಗವನ್ನು ನೀಡು.

ವಾದಾರ್ಥಸಿದ್ಧಿಂ ಬಹುಲೋಕವಶ್ಯಂ ವಯಃಸ್ಥಿರತ್ವಂ ಲಲನಾಸು ಭೋಗಂ । ಪೌತ್ರಾದಿಲಭ್ದಿಂ ಸಕಲಾರ್ಥಸಿದ್ಧಿಂ ಪ್ರದೇಹಿ ಮೇ ಭಾರ್ಗವಿ ಜನ್ಮಜನ್ಮನಿ ॥ ೧೦೬॥

ಹೇ ಭಾರ್ಗವಿಯೇ, ವಾದದಲ್ಲಿ ಸಿದ್ಧಿ, ಹಲವು ಜನರನ್ನು ವಶಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುವಿಕೆ, ಯೌವನ ಸ್ಥಿರತೆ, ಮಹಿಳೆಯರಲ್ಲಿ ಭೋಗ, ಮೊಮ್ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಪಡೆಯುವಿಕೆ, ಮತ್ತು ಎಲ್ಲಾ ಅರ್ಥಗಳಲ್ಲಿ ಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ನನಗೆ ಜನ್ಮ ಜನ್ಮದಲ್ಲೂ ನೀಡು.

ಸುವರ್ಣವೃದ್ಧಿಂ ಕುರು ಮೇ ಗೃಹೇ ಶ್ರೀಃ ವಿಭೂತಿವೃದ್ಧಿಂ ಕುರೂ ಮೇ ಗೃಹೇ ಶ್ರೀಃ । ಕಲ್ಯಾಣವೃದ್ಧಿಂ ಕುರು ಮೇ ಗೃಹೇ ಶ್ರೀಃ ವಿಭೂತಿವೃದ್ಧಿಂ ಕುರು ಮೇ ಗೃಹೇ ಶ್ರೀಃ ॥ ೧೦೭॥

ಹೇ ಶ್ರೀ ದೇವಿಯೇ, ನನ್ನ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಸುವರ್ಣ ವೃದ್ಧಿ ಮಾಡು. ನನ್ನ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಐಶ್ವರ್ಯ ವೃದ್ಧಿ ಮಾಡು. ನನ್ನ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಕಲ್ಯಾಣ ವೃದ್ಧಿ ಮಾಡು. ನನ್ನ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಸಂಪತ್ತು ವೃದ್ಧಿ ಮಾಡು.

॥ ಶಿರೋ ಬೀಜಂ ॥ ಓಂ-ಯಂ-ಹಂ-ಕಂ-ಲಂ- ವಂ-ಶ್ರೀಂ ॥

ಓಂ, ಯಂ, ಹಂ, ಕಂ, ಲಂ, ವಂ, ಶ್ರೀಂ (ಇವು ಶಿರೋ ಬೀಜಾಕ್ಷರಗಳು).

ಧ್ಯಾಯೇಲ್ಲಕ್ಷ್ಮೀಂ ಪ್ರಹಸಿತಮುಖೀಂ ಕೋಟಿಬಾಲಾರ್ಕಭಾಸಾಂ ವಿದ್ಯುದ್ವರ್ಣಾಂಬರವಧರಾಂ ಭೂಷಣಾಢ್ಯಾಂ ಸುಶೋಭಾಂ । ಬೀಜಾಪೂರಂ ಸರಸಿಜಯುಗಂ ಬಿಭ್ರತೀಂ ಸುವರ್ಣಪಾತ್ರಂ ಭರ್ತ್ರಾಯುಕ್ತಾಂ ಮುಹುರಭಯದಾಂ ಮಹ್ಯಮಪ್ಯಚ್ಯುತಶ್ರೀಃ ॥ ೧೦೮॥

ಕೋಟಿ ಬಾಲಸೂರ್ಯರ ಪ್ರಭೆಯಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುವ, ನಗುವ ಮುಖವುಳ್ಳ, ಮಿಂಚಿನ ಬಣ್ಣದ ಉತ್ತಮ ವಸ್ತ್ರವನ್ನು ಧರಿಸಿದ, ಆಭರಣಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ, ಅತಿ ಸುಂದರವಾದ, ಬೀಜಪೂರ ಹಣ್ಣು, ಎರಡು ಕಮಲಗಳು ಮತ್ತು ಸುವರ್ಣ ಪಾತ್ರೆಯನ್ನು ಹಿಡಿದಿರುವ, ಪತಿಯೊಂದಿಗೆ ಇರುವ, ಪದೇ ಪದೇ ಅಭಯವನ್ನು ನೀಡುವ ಶ್ರೀ ಲಕ್ಷ್ಮಿಯನ್ನು ನಾನು ಧ್ಯಾನಿಸುತ್ತೇನೆ. ಅಚ್ಯುತಶ್ರೀಯೂ ಸಹ ನನಗೆ ಅಭಯವನ್ನು ನೀಡಲಿ.

॥ ಶ್ರೀನಾರಾಯಣ ಹೃದಯಂ ॥ 

ಹರಿಃ ಓಂ ।

ಅಸ್ಯ ಶ್ರೀನಾರಾಯಣಹೃದಯಸ್ತೋತ್ರಮಹಾಮಂತ್ರಸ್ಯ ಭಾರ್ಗವ ಋಷಿಃ, (ಬ್ರಹ್ಮಾ ಋಷಿಃ) ಅನುಷ್ಟುಪ್ಛಂದಃ, ಲಕ್ಷ್ಮೀನಾರಾಯಣೋ ದೇವತಾ, ನಾರಾಯಣಪ್ರೀತ್ಯರ್ಥೇ ಜಪೇ ವಿನಿಯೋಗಃ ॥

ಹರಿಃ ಓಂ. ಈ ಶ್ರೀನಾರಾಯಣ ಹೃದಯ ಸ್ತೋತ್ರ ಮಹಾಮಂತ್ರಕ್ಕೆ ಭಾರ್ಗವ ಋಷಿಯು (ಬ್ರಹ್ಮ ಋಷಿಯು) ಅನುಷ್ಟುಪ್ ಛಂದಸ್ಸು, ಲಕ್ಷ್ಮೀನಾರಾಯಣರು ದೇವತೆಗಳು. ನಾರಾಯಣನ ಪ್ರೀತಿಗಾಗಿ ಈ ಜಪವನ್ನು ವಿನಿಯೋಗಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ (ಉಪಯೋಗಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ).

॥ ಕರನ್ಯಾಸಃ ॥

ನಾರಾಯಣಃ ಪರಂ ಜ್ಯೋತಿರಿತಿ ಅಂಗುಷ್ಠಾಭ್ಯಾಂ ನಮಃ,
ನಾರಾಯಣಃ ಪರಂ ಬ್ರಹ್ಮೇತಿ ತರ್ಜನೀಭ್ಯಾಂ ನಮಃ,
ನಾರಾಯಣಃ ಪರೋ ದೇವ ಇತಿ ಮಧ್ಯಮಾಭ್ಯಾಂ ನಮಃ,
ನಾರಾಯಣಃ ಪರಂ ಧಾಮೇತಿ ಅನಾಮಿಕಾಭ್ಯಾಂ ನಮಃ,
ನಾರಾಯಣಃ ಪರೋ ಧರ್ಮ ಇತಿ ಕನಿಷ್ಠಿಕಾಭ್ಯಾಂ ನಮಃ,
ವಿಶ್ವಂ ನಾರಾಯಣ ಇತಿ ಕರತಲಕರಪೃಷ್ಠಾಭ್ಯಾಂ ನಮಃ ॥

ಕರನ್ಯಾಸ:
'ನಾರಾಯಣನು ಪರಮ ಜ್ಯೋತಿ' ಎಂದು ಹೆಬ್ಬೆರಳುಗಳಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.
'ನಾರಾಯಣನು ಪರಮ ಬ್ರಹ್ಮ' ಎಂದು ತೋರು ಬೆರಳುಗಳಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.
'ನಾರಾಯಣನು ಪರಮ ದೇವ' ಎಂದು ಮಧ್ಯದ ಬೆರಳುಗಳಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.
'ನಾರಾಯಣನು ಪರಮ ಧಾಮ' ಎಂದು ಉಂಗುರ ಬೆರಳುಗಳಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.
'ನಾರಾಯಣನು ಪರಮ ಧರ್ಮ' ಎಂದು ಕಿರು ಬೆರಳುಗಳಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.
'ವಿಶ್ವವೇ ನಾರಾಯಣ' ಎಂದು ಅಂಗೈ ಮತ್ತು ಕೈ ಬೆನ್ನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.

॥ ಅಂಗನ್ಯಾಸಃ ॥

ನಾರಾಯಣಃ ಪರಂ ಜ್ಯೋತಿರಿತಿ ಹೃದಯಾಯ ನಮಃ,
ನಾರಾಯಣಃ ಪರಂ ಬ್ರಹ್ಮೇತಿ ಶಿರಸೇ ಸ್ವಾಹಾ,
ನಾರಾಯಣಃ ಪರೋ ದೇವ ಇತಿ ಶಿಖಾಯೈ ವೌಷಟ್,
ನಾರಾಯಣಃ ಪರಂ ಧಾಮೇತಿ ಕವಚಾಯ ಹುಂ,
ನಾರಾಯಣಃ ಪರೋ ಧರ್ಮ ಇತಿ ನೇತ್ರಾಭ್ಯಾಂ ವೌಷಟ್,
ವಿಶ್ವಂ ನಾರಾಯಣ ಇತಿ ಅಸ್ತ್ರಾಯ ಫಟ್,
ಭೂರ್ಭುವಸ್ಸುವರೋಮಿತಿ ದಿಗ್ಬಂಧಃ ॥

ಅಂಗನ್ಯಾಸ:
'ನಾರಾಯಣನು ಪರಮ ಜ್ಯೋತಿ' ಎಂದು ಹೃದಯಕ್ಕೆ ನಮಸ್ಕಾರ.
'ನಾರಾಯಣನು ಪರಮ ಬ್ರಹ್ಮ' ಎಂದು ತಲೆಗೆ ಸ್ವಾಹಾ.
'ನಾರಾಯಣನು ಪರಮ ದೇವ' ಎಂದು ಶಿಖೆಗೆ ವೌಷಟ್.
'ನಾರಾಯಣನು ಪರಮ ಧಾಮ' ಎಂದು ಕವಚಕ್ಕೆ ಹುಂ.
'ನಾರಾಯಣನು ಪರಮ ಧರ್ಮ' ಎಂದು ಕಣ್ಣುಗಳಿಗೆ ವೌಷಟ್.
'ವಿಶ್ವವೇ ನಾರಾಯಣ' ಎಂದು ಅಸ್ತ್ರಕ್ಕೆ ಫಟ್.
ಭೂಃ ಭುವಃ ಸುವಃ ಓಂ ಎಂದು ಹೇಳಿ ದಿಗ್ಬಂಧನ ಮಾಡಬೇಕು.

॥ ಅಥ ಧ್ಯಾನಂ ॥

ಉದ್ಯದಾದಿತ್ಯಸಂಕಾಶಂ ಪೀತವಾಸಂ ಚತುರ್ಭುಜಂ । ಶಂಖಚಕ್ರಗದಾಪಾಣಿಂ ಧ್ಯಾಯೇಲ್ಲಕ್ಷ್ಮೀಪತಿಂ ಹರಿಂ ॥ ೧॥

ಇನ್ನು ಧ್ಯಾನದ ಕ್ರಮ. ಉದಯಿಸುತ್ತಿರುವ ಸೂರ್ಯನಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುವ, ಹಳದಿ ವಸ್ತ್ರವನ್ನು ಧರಿಸಿದ, ನಾಲ್ಕು ತೋಳುಗಳುಳ್ಳ, ಶಂಖ, ಚಕ್ರ, ಗದೆಗಳನ್ನು ಕೈಗಳಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದಿರುವ ಲಕ್ಷ್ಮೀಪತಿ ಹರಿಯನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು.

ತ್ರೈಲೋಕ್ಯಾಧಾರಚಕ್ರಂ ತದುಪರಿ ಕಮಠಂ ತತ್ರ ಚಾನಂತಭೋಗೀ ತನ್ಮಧ್ಯೇ ಭೂಮಿಪದ್ಮಾಂಕುಶಶಿಖರದಳಂ ಕರ್ಣಿಕಾಭೂತಮೇರುಂ । ತತ್ರತ್ಯಂ ಶಾಂತಮೂರ್ತಿಂ ಮಣಿಮಯಮಕುಟಂ ಕುಂಡಲೋದ್ಭಾಸಿತಾಂಗಂ ಲಕ್ಷ್ಮೀನಾರಾಯಣಾಖ್ಯಂ ಸರಸಿಜನಯನಂ ಸಂತತಂ ಚಿಂತಯಾಮಃ ॥ ೨॥

ಮೂರು ಲೋಕಗಳಿಗೆ ಆಧಾರವಾದ ಚಕ್ರ, ಅದರ ಮೇಲೆ ಆಮೆ, ಅದರ ಮೇಲೆ ಅನಂತ ನಾಗ, ಅದರ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಭೂಮಿಯೆಂಬ ಕಮಲದ ಅಂಕುಶ ಶಿಖರ ದಳ, ಕರ್ಣಿಕೆಯಂತೆ ಇರುವ ಮೇರು ಪರ್ವತ. ಅಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರುವ ಶಾಂತಮೂರ್ತಿ, ಮಣಿಮಯ ಮಕುಟವನ್ನು ಧರಿಸಿದ, ಕುಂಡಲಗಳಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿರುವ ಅಂಗಗಳುಳ್ಳ, ಲಕ್ಷ್ಮೀನಾರಾಯಣ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನ, ಕಮಲದಂತಹ ಕಣ್ಣುಗಳುಳ್ಳ ದೇವರನ್ನು ಯಾವಾಗಲೂ ಧ್ಯಾನಿಸೋಣ.

ಅಸ್ಯ ಶ್ರೀನಾರಾಯಣಹೃದಯಸ್ತೋತ್ರಮಹಾಮಂತ್ರಸ್ಯ ಬ್ರಹ್ಮಾ ಋಷಿಃ, ಅನುಷ್ಟುಪ್ ಛಂದಃ, ನಾರಾಯಣೋ ದೇವತಾ, ನಾರಾಯಣಪ್ರೀತ್ಯರ್ಥೇ ಜಪೇ ವಿನಿಯೋಗಃ ॥

ಈ ಶ್ರೀನಾರಾಯಣ ಹೃದಯ ಸ್ತೋತ್ರ ಮಹಾಮಂತ್ರಕ್ಕೆ ಬ್ರಹ್ಮ ಋಷಿಯು, ಅನುಷ್ಟುಪ್ ಛಂದಸ್ಸು, ನಾರಾಯಣನು ದೇವತೆ, ನಾರಾಯಣನ ಪ್ರೀತಿಗಾಗಿ ಈ ಜಪವನ್ನು ವಿನಿಯೋಗಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ.

ಓಂ ನಾರಾಯಣಃ ಪರಂ ಜ್ಯೋತಿರಾತ್ಮಾ ನಾರಾಯಣಃ ಪರಃ । ನಾರಾಯಣಃ ಪರಂ ಬ್ರಹ್ಮ ನಾರಾಯಣ ನಮೋಽಸ್ತು ತೇ ॥ ೩॥

ಓಂ ನಾರಾಯಣನು ಪರಮ ಜ್ಯೋತಿ, ಪರಮಾತ್ಮನು ನಾರಾಯಣನೇ. ನಾರಾಯಣನು ಪರಮ ಬ್ರಹ್ಮ. ಹೇ ನಾರಾಯಣ, ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.

ನಾರಾಯಣಃ ಪರೋ ದೇವೋ ಧಾತಾ ನಾರಾಯಣಃ ಪರಃ । ನಾರಾಯಣಃ ಪರೋ ಧಾತಾ ನಾರಾಯಣ ನಮೋಽಸ್ತು ತೇ ॥ ೪॥

ನಾರಾಯಣನು ಪರಮ ದೇವ, ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನು ನಾರಾಯಣನೇ. ನಾರಾಯಣನು ಪರಮ ಪೋಷಕ. ಹೇ ನಾರಾಯಣ, ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.

ನಾರಾಯಣಃ ಪರಂ ಧಾಮ ಧ್ಯಾನಂ ನಾರಾಯಣಃ ಪರಃ । ನಾರಾಯಣ ಪರೋ ಧರ್ಮೋ ನಾರಾಯಣ ನಮೋಽಸ್ತು ತೇ ॥ ೫॥

ನಾರಾಯಣನು ಪರಮ ಧಾಮ, ಧ್ಯಾನವು ನಾರಾಯಣನೇ. ನಾರಾಯಣನು ಪರಮ ಧರ್ಮ. ಹೇ ನಾರಾಯಣ, ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.

ನಾರಾಯಣಃ ಪರೋ ದೇವೋ ವಿದ್ಯಾ ನಾರಾಯಣಃ ಪರಃ । ವಿಶ್ವಂ ನಾರಾಯಣಃ ಸಾಕ್ಷಾನ್ ನಾರಾಯಣ ನಮೋಽಸ್ತು ತೇ ॥ ೬॥

ನಾರಾಯಣನು ಪರಮ ದೇವ, ವಿದ್ಯೆಯು ನಾರಾಯಣನೇ. ವಿಶ್ವವೇ ಸಾಕ್ಷಾತ್ ನಾರಾಯಣ. ಹೇ ನಾರಾಯಣ, ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.

ನಾರಾಯಣಾದ್ ವಿಧಿರ್ಜಾತೋ ಜಾತೋ ನಾರಾಯಣಾದ್ಭವಃ । ಜಾತೋ ನಾರಾಯಣಾದಿಂದ್ರೋ ನಾರಾಯಣ ನಮೋಽಸ್ತು ತೇ ॥ ೭॥

ನಾರಾಯಣನಿಂದ ಬ್ರಹ್ಮನು ಜನಿಸಿದನು, ನಾರಾಯಣನಿಂದ ಶಿವನು ಜನಿಸಿದನು. ನಾರಾಯಣನಿಂದ ಇಂದ್ರನು ಜನಿಸಿದನು. ಹೇ ನಾರಾಯಣ, ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.

ರವಿರ್ನಾರಾಯಣಸ್ತೇಜಃ ಚಂದ್ರೋ ನಾರಾಯಣೋ ಮಹಃ । ವಹ್ನಿರ್ನಾರಾಯಣಃ ಸಾಕ್ಷಾತ್ ನಾರಾಯಣ ನಮೋಽಸ್ತು ತೇ ॥ ೮॥

ಸೂರ್ಯನು ನಾರಾಯಣನ ತೇಜಸ್ಸು, ಚಂದ್ರನು ನಾರಾಯಣನ ಪ್ರಕಾಶ. ಅಗ್ನಿಯು ಸಾಕ್ಷಾತ್ ನಾರಾಯಣ. ಹೇ ನಾರಾಯಣ, ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.

ನಾರಾಯಣ ಉಪಾಸ್ಯಃ ಸ್ಯಾದ್ ಗುರುರ್ನಾರಾಯಣಃ ಪರಃ । ನಾರಾಯಣಃ ಪರೋ ಬೋಧೋ ನಾರಾಯಣ ನಮೋಽಸ್ತು ತೇ ॥ ೯॥

ನಾರಾಯಣನು ಉಪಾಸನೆಗೆ ಯೋಗ್ಯನು, ಗುರುವು ಪರಮ ನಾರಾಯಣನೇ. ನಾರಾಯಣನು ಪರಮ ಜ್ಞಾನ. ಹೇ ನಾರಾಯಣ, ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.

ನಾರಾಯಣಃ ಫಲಂ ಮುಖ್ಯಂ ಸಿದ್ಧಿರ್ನಾರಾಯಣಃ ಸುಖಂ । ಹರಿರ್ನಾರಾಯಣಃ ಶುದ್ಧಿರ್ನಾರಾಯಣ ನಮೋಽಸ್ತು ತೇ ॥ ೧೦॥

ನಾರಾಯಣನು ಮುಖ್ಯ ಫಲ, ಸಿದ್ಧಿಯು ನಾರಾಯಣನೇ, ಸುಖವು ನಾರಾಯಣನೇ. ಹರಿಯು ನಾರಾಯಣನೇ, ಶುದ್ಧಿಯು ನಾರಾಯಣನೇ. ಹೇ ನಾರಾಯಣ, ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.

ನಿಗಮಾವೇದಿತಾನಂತಕಲ್ಯಾಣಗುಣವಾರಿಧೇ । ನಾರಾಯಣ ನಮಸ್ತೇಽಸ್ತು ನರಕಾರ್ಣವತಾರಕ ॥ ೧೧॥

ವೇದಗಳಿಂದ ತಿಳಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ಅನಂತ ಕಲ್ಯಾಣ ಗುಣಗಳಿಗೆ ಸಾಗರದಂತಹವನೇ. ನರಕಸಾಗರದಿಂದ ದಾಟಿಸುವವನೇ, ಹೇ ನಾರಾಯಣ, ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.

ಜನ್ಮಮೃತ್ಯುಜರಾವ್ಯಾಧಿಪಾರತಂತ್ರ್ಯಾದಿಭಿಃ ಸದಾ । ದೋಷೈರಸ್ಪೃಷ್ಟರೂಪಾಯ ನಾರಾಯಣ ನಮೋಽಸ್ತು ತೇ ॥ ೧೨॥

ಜನ್ಮ, ಮೃತ್ಯು, ಮುಪ್ಪು, ವ್ಯಾಧಿ, ಪರಾವಲಂಬನೆ ಮೊದಲಾದ ದೋಷಗಳಿಂದ ಯಾವಾಗಲೂ ಸ್ಪರ್ಶಿಸಲ್ಪಡದ ರೂಪವುಳ್ಳವನೇ, ಹೇ ನಾರಾಯಣ, ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.

ವೇದಶಾಸ್ತ್ರಾರ್ಥವಿಜ್ಞಾನಸಾಧ್ಯಭಕ್ತ್ಯೇಕಗೋಚರ । ನಾರಾಯಣ ನಮಸ್ತೇಽಸ್ತು ಮಾಮುದ್ಧರ ಭವಾರ್ಣವಾತ್ ॥ ೧೩॥

ವೇದಶಾಸ್ತ್ರಗಳ ಅರ್ಥ ಮತ್ತು ವಿಜ್ಞಾನದಿಂದ ಸಾಧಿಸಬಹುದಾದ ಭಕ್ತಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಗೋಚರಿಸುವವನೇ. ಹೇ ನಾರಾಯಣ, ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ನನ್ನನ್ನು ಸಂಸಾರ ಸಾಗರದಿಂದ ಉದ್ಧರಿಸು.

ನಿತ್ಯಾನಂದ ಮಹೋದಾರ ಪರಾತ್ಪರ ಜಗತ್ಪತೇ । ನಾರಾಯಣ ನಮಸ್ತೇಽಸ್ತು ಮೋಕ್ಷಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದಾಯಿನೇ ॥ ೧೪॥

ನಿತ್ಯಾನಂದ ಸ್ವರೂಪನೇ, ಅತಿ ಉದಾರನೇ, ಪರಮೋಚ್ಚನೇ, ಜಗತ್ತಿನ ಒಡೆಯನೇ. ಹೇ ನಾರಾಯಣ, ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ಮೋಕ್ಷ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯವನ್ನು ನೀಡುವವನೇ.

ಆಬ್ರಹ್ಮಸ್ಥಂಬಪರ್ಯಂತಮಖಿಲಾತ್ಮಮಹಾಶ್ರಯ । ಸರ್ವಭೂತಾತ್ಮಭೂತಾತ್ಮನ್ ನಾರಾಯಣ ನಮೋಽಸ್ತು ತೇ ॥ ೧೫॥

ಬ್ರಹ್ಮನಿಂದ ಮೊದಲ್ಗೊಂಡು ಹುಲ್ಲಿನ ಕಣದವರೆಗೆ ಸಕಲ ಆತ್ಮಗಳಿಗೆ ಮಹಾ ಆಶ್ರಯನಾದವನೇ. ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳಿಗೆ ಆತ್ಮ ಸ್ವರೂಪನಾದ ಪರಮಾತ್ಮನೇ, ಹೇ ನಾರಾಯಣ, ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.

ಪಾಲಿತಾಶೇಷಲೋಕಾಯ ಪುಣ್ಯಶ್ರವಣಕೀರ್ತನ । ನಾರಾಯಣ ನಮಸ್ತೇಽಸ್ತು ಪ್ರಲಯೋದಕಶಾಯಿನೇ ॥ ೧೬॥

ಸಕಲ ಲೋಕಗಳನ್ನು ಪಾಲಿಸುವವನೇ, ಪುಣ್ಯಕರವಾದ ಕೇಳಿಕೆ ಮತ್ತು ಕೀರ್ತನೆಗೆ ಯೋಗ್ಯನಾದವನೇ. ಹೇ ನಾರಾಯಣ, ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ಪ್ರಳಯಕಾಲದ ಜಲದಲ್ಲಿ ಮಲಗುವವನೇ.

ನಿರಸ್ತಸರ್ವದೋಷಾಯ ಭಕ್ತ್ಯಾದಿಗುಣದಾಯಿನೇ । ನಾರಾಯಣ ನಮಸ್ತೇಽಸ್ತು ತ್ವಾಂ ವಿನಾ ನ ಹಿ ಮೇ ಗತಿಃ ॥ ೧೭॥

ಎಲ್ಲಾ ದೋಷಗಳನ್ನು ತೊಡೆದುಹಾಕಿದವನೇ, ಭಕ್ತಿ ಮೊದಲಾದ ಗುಣಗಳನ್ನು ನೀಡುವವನೇ. ಹೇ ನಾರಾಯಣ, ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ನಿನ್ನ ಹೊರತು ನನಗೆ ಗತಿಯಿಲ್ಲ.

ಧರ್ಮಾರ್ಥಕಾಮಮೋಕ್ಷಾಖ್ಯಪುರುಷಾರ್ಥಪ್ರದಾಯಿನೇ । ನಾರಾಯಣ ನಮಸ್ತೇಽಸ್ತು ಪುನಸ್ತೇಽಸ್ತು ನಮೋ ನಮಃ ॥ ೧೮॥

ಧರ್ಮ, ಅರ್ಥ, ಕಾಮ, ಮೋಕ್ಷ ಎಂಬ ಪುರುಷಾರ್ಥಗಳನ್ನು ನೀಡುವವನೇ. ಹೇ ನಾರಾಯಣ, ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ನಿನಗೆ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ನಮಸ್ಕಾರ.

ಅಥ ಪ್ರಾರ್ಥನಾ ।

ನಾರಾಯಣ ತ್ವಮೇವಾಸಿ ದಹರಾಖ್ಯೇ ಹೃದಿ ಸ್ಥಿತಃ । ಪ್ರೇರಿತಾ ಪ್ರೇರ್ಯಮಾಣಾನಾಂ ತ್ವಯಾ ಪ್ರೇರಿತಮಾನಸಃ ॥ ೧೯॥

ಇನ್ನು ಪ್ರಾರ್ಥನೆ. ನಾರಾಯಣನೇ, ನೀನೇ ದಹರಾಕಾಶವೆಂಬ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದ್ದೀಯ. ಪ್ರೇರಿತರಾಗುವವರ ಪ್ರೇರಕನು ನೀನೇ, ನಿನ್ನಿಂದ ಪ್ರೇರಿತನಾದ ಮನಸ್ಸುಳ್ಳವನು ನಾನು.

ತ್ವದಾಜ್ಞಾಂ ಶಿರಸಾ ಕೃತ್ವಾ ಭಜಾಮಿ ಜನಪಾವನಂ । ನಾನೋಪಾಸನಮಾರ್ಗಾಣಾಂ ಭವಕೃದ್ ಭಾವಬೋಧಕಃ ॥ ೨೦॥

ನಿನ್ನ ಆಜ್ಞೆಯನ್ನು ಶಿರಸಾವಹಿಸಿ, ಜನರನ್ನು ಪವಿತ್ರಗೊಳಿಸುವ ನಿನ್ನನ್ನು ಭಜಿಸುತ್ತೇನೆ. ನಾನಾ ಉಪಾಸನಾ ಮಾರ್ಗಗಳಿಗೆ ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನು, ಭಾವಗಳನ್ನು ತಿಳಿಸುವವನು ನೀನು.

ಭಾವಾರ್ಥಕೃದ್ ಭವಾತೀತೋ ಭವ ಸೌಖ್ಯಪ್ರದೋ ಮಮ । ತ್ವನ್ಮಾಯಾಮೋಹಿತಂ ವಿಶ್ವಂ ತ್ವಯೈವ ಪರಿಕಲ್ಪಿತಂ ॥ ೨೧॥

ಭಾವಾರ್ಥವನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸುವವನೇ, ಸಂಸಾರವನ್ನು ಮೀರಿದವನೇ, ನನಗೆ ಸುಖವನ್ನು ನೀಡುವವನಾಗು. ನಿನ್ನ ಮಾಯೆಯಿಂದ ಮೋಹಿತವಾದ ವಿಶ್ವವು ನಿನ್ನಿಂದಲೇ ಕಲ್ಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ.

ತ್ವದಧಿಷ್ಠಾನಮಾತ್ರೇಣ ಸಾ ವೈ ಸರ್ವಾರ್ಥಕಾರಿಣೀ । ತ್ವಮೇವ ತಾಂ ಪುರಸ್ಕೃತ್ಯ मम कामान् समर्थय ॥ ೨೨॥

ನಿನ್ನ ಅಧಿಷ್ಠಾನ ಮಾತ್ರದಿಂದಲೇ ಅದು (ಮಾಯೆ) ಎಲ್ಲಾ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಮಾಡುತ್ತದೆ. ನೀನೇ ಅದನ್ನು ಮುಂದೆ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡು ನನ್ನ ಇಷ್ಟಾರ್ಥಗಳನ್ನು ಈಡೇರಿಸು.

ನ ಮೇ ತ್ವದನ್ಯಸ್ತ್ರಾತಾಸ್ತಿ ತ್ವದನ್ಯನ್ನ ಹಿ दैवतं । ತ್ವದನ್ಯಂ ನ ಹಿ ಜಾನಾಮಿ ಪಾಲಕಂ ಪುಣ್ಯವರ್ಧನಂ ॥ ೨೩॥

ನನಗೆ ನಿನ್ನ ಹೊರತು ಬೇರೆ ರಕ್ಷಕನಿಲ್ಲ. ನಿನ್ನ ಹೊರತು ಬೇರೆ ದೇವತೆಯಿಲ್ಲ. ನಿನ್ನ ಹೊರತು ಬೇರೆ ಪಾಲಕನನ್ನು, ಪುಣ್ಯವನ್ನು ವೃದ್ಧಿಪಡಿಸುವವನನ್ನು ನಾನು ತಿಳಿಯೆ.

ಯಾವತ್ಸಾಂಸಾರಿಕೋ ಭಾವೋ ಮನಸ್ಸ್ಥೋ ಭಾವನಾತ್ಮಕಃ .

ತಾವತ್ಸಿದ್ಧಿರ್ಭವೇತ್ ಸಾಧ್ಯಾ ಸರ್ವದಾ ಸರ್ವದಾ ವಿಭೋ .. ೨೪..

ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಸಾಂಸಾರಿಕ ಭಾವನೆಯು ಇರುವವರೆಗೂ, ಆ ಭಾವನೆಯು ಸಾಧಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿರುವವರೆಗೂ, ಯಾವಾಗಲೂ, ಯಾವಾಗಲೂ ಸಿದ್ಧಿಯು ಸಾಧಿಸಲಿ, ಹೇ ವಿಭುವೇ.

ಪಾಪಿನಾಮಹಮೇಕಾಗ್ರೋ ದಯಾಲೂನಾಂ ತ್ವಮಗ್ರಣೀಃ । ದಯನೀಯೋ ಮದನ್ಯೋಽಸ್ತಿ ತವ ಕೋಽತ್ರ ಜಗತ್ತ್ರಯೇ ॥ ೨೫॥

ಪಾಪಿಗಳಲ್ಲಿ ನಾನು ಅಗ್ರಗಣ್ಯನು, ದಯಾಳುಗಳಲ್ಲಿ ನೀನು ಅಗ್ರಗಣ್ಯಳು. ಈ ಮೂರು ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ನನಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ದಯೆಗೆ ಪಾತ್ರನಾದವನು ನಿನಗೆ ಯಾರಿದ್ದಾರೆ?

ತ್ವಯಾಹಂ ನೈವ ಸೃಷ್ಟಶ್ಚೇತ್ ನ ಸ್ಯಾತ್ತವ ದಯಾಲುತಾ । ಆಮಯೋ ವಾ ನ ಸೃಷ್ಟಶ್ಚೇದೌಷಧಸ್ಯ ವೃಥೋದಯಃ ॥ ೨೬॥

ನೀನು ನನ್ನನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸದೆ ಇದ್ದಿದ್ದರೆ, ನಿನ್ನ ದಯಾಳುತ್ವವು ಇರುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ರೋಗವೇ ಸೃಷ್ಟಿಯಾಗದಿದ್ದರೆ ಔಷಧದ ಉದಯವು ವ್ಯರ್ಥವಾಗುತ್ತಿತ್ತು.

ಪಾಪಸಂಗಪರಿಶ್ರಾಂತಃ ಪಾಪಾತ್ಮಾ ಪಾಪರೂಪಧೃಕ್ । ತ್ವದನ್ಯಃ ಕೋಽತ್ರ ಪಾಪೇಭ್ಯಃ ತ್ರಾತಾಸ್ತಿ ಜಗತೀತಲೇ ॥ ೨೭॥

ಪಾಪದ ಸಂಗದಿಂದ ದಣಿದವನು, ಪಾಪಾತ್ಮನು, ಪಾಪರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿದವನು ನಾನು. ಈ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಪಾಪಗಳಿಂದ ನಿನ್ನ ಹೊರತು ಬೇರೆ ರಕ್ಷಕನು ಯಾರಿದ್ದಾರೆ?

ತ್ವಮೇವ ಮಾತಾ ಚ ಪಿತಾ ತ್ವಮೇವ ತ್ವಮೇವ ಬಂಧುಶ್ಚ ಸಖಾ ತ್ವಮೇವ । ತ್ವಮೇವ ವಿದ್ಯಾ ದ್ರವಿಣಂ ತ್ವಮೇವ ತ್ವಮೇವ ಸರ್ವಂ ಮಮ ದೇವ ದೇವ ॥ ೨೮॥

ನೀನೇ ತಾಯಿ ಮತ್ತು ನೀನೇ ತಂದೆ, ನೀನೇ ಬಂಧು ಮತ್ತು ನೀನೇ ಗೆಳೆಯ. ನೀನೇ ವಿದ್ಯಾ ಮತ್ತು ನೀನೇ ಧನ. ನೀನೇ ನನಗೆ ಎಲ್ಲವೂ, ಹೇ ದೇವ ದೇವ.

ಪ್ರಾರ್ಥನಾದಶಕಂ ಚೈವ ಮೂಲಾಷ್ಟಕಮತಃಪರಂ । ಯಃ ಪಠೇಚ್ಛೃಣುಯಾನ್ನಿತ್ಯಂ ತಸ್ಯ ಲಕ್ಷ್ಮೀಃ ಸ್ಥಿರಾ ಭವೇತ್ ॥ ೨೯॥

ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯ ಹತ್ತು ಶ್ಲೋಕಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ನಂತರದ ಮೂಲಾಷ್ಟಕವನ್ನು ಯಾರು ಪ್ರತಿದಿನ ಪಠಿಸುತ್ತಾರೋ ಅಥವಾ ಕೇಳುತ್ತಾರೋ, ಅವರಿಗೆ ಲಕ್ಷ್ಮಿಯು ಸ್ಥಿರವಾಗಿ ನೆಲೆಸುತ್ತಾಳೆ.

ನಾರಾಯಣಸ್ಯ ಹೃದಯಂ ಸರ್ವಾಭೀಷ್ಟಫಲಪ್ರದಂ । ಲಕ್ಷ್ಮೀಹೃದಯಕಂ ಸ್ತೋತ್ರಂ ಯದಿ ಚೈತದ್ವಿನಾಕೃತಂ ॥ ೩೦॥

ನಾರಾಯಣನ ಹೃದಯವು ಎಲ್ಲಾ ಇಷ್ಟಾರ್ಥಗಳನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಲಕ್ಷ್ಮೀ ಹೃದಯ ಸ್ತೋತ್ರವು ಇದಿಲ್ಲದೆ (ನಾರಾಯಣ ಹೃದಯವಿಲ್ಲದೆ) ಪಠಿಸಿದರೆ,

ತತ್ಸರ್ವಂ ನಿಷ್ಫಲಂ ಪ್ರೋಕ್ತಂ ಲಕ್ಷ್ಮೀಃ ಕ್ರುಧ್ಯತಿ ಸರ್ವದಾ । ಏತತ್ಸಂಕಲಿತಂ ಸ್ತೋತ್ರಂ ಸರ್ವಾಭೀಷ್ಟಫಲಪ್ರದಂ ॥ ೩೧॥

ಅದೆಲ್ಲವೂ ನಿಷ್ಫಲ ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ. ಲಕ್ಷ್ಮಿಯು ಯಾವಾಗಲೂ ಕೋಪಗೊಳ್ಳುತ್ತಾಳೆ. ಈ ಸಂಕಲಿತ (ಎರಡೂ ಸೇರಿರುವ) ಸ್ತೋತ್ರವು ಎಲ್ಲಾ ಇಷ್ಟಾರ್ಥ ಫಲಗಳನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ.

ಜಪೇತ್ ಸಂಕಲಿತಂ ಕೃತ್ವಾ ಸರ್ವಾಭೀಷ್ಟಮವಾಪ್ನುಯಾತ್ । ನಾರಾಯಣಸ್ಯ ಹೃದಯಂ ಆದೌ ಜಪ್ತ್ವಾ ತತಃಪರಂ ॥ ೩೨॥

ಸಂಕಲಿತವಾಗಿ ಜಪಿಸಿದರೆ, ಎಲ್ಲಾ ಇಷ್ಟಾರ್ಥಗಳನ್ನು ಪಡೆಯಬಹುದು. ಮೊದಲು ನಾರಾಯಣನ ಹೃದಯವನ್ನು ಜಪಿಸಿ, ನಂತರ,

ಲಕ್ಷ್ಮೀಹೃದಯಕಂ ಸ್ತೋತ್ರಂ ಜಪೇನ್ನಾರಾಯಣಂ ಪುನಃ । ಪುನರ್ನಾರಾಯಣಂ ಜಪ್ತ್ವಾ ಪುನರ್ಲಕ್ಷ್ಮೀನುತಿಂ ಜಪೇತ್ ॥ ೩೩॥

ಲಕ್ಷ್ಮೀಹೃದಯ ಸ್ತೋತ್ರವನ್ನು ಜಪಿಸಿ, ಮತ್ತೆ ನಾರಾಯಣ ಹೃದಯವನ್ನು ಜಪಿಸಬೇಕು. ಮತ್ತೆ ನಾರಾಯಣ ಹೃದಯವನ್ನು ಜಪಿಸಿ, ಮತ್ತೆ ಲಕ್ಷ್ಮೀ ಸ್ತುತಿಯನ್ನು ಜಪಿಸಬೇಕು.

ತದ್ವದ್ಧೋಮಾದಿಕಂ ಕುರ್ಯಾದೇತತ್ಸಂಕಲಿತಂ ಶುಭಂ । ಏವಂ ಮಧ್ಯೇ ದ್ವಿವಾರೇಣ ಜಪೇತ್ ಸಂಕಲಿತಂ ಶುಭಂ ॥ ೩೪॥

ಅದೇ ರೀತಿ ಹೋಮಾದಿಗಳನ್ನು ಸಹ ಈ ಶುಭ ಸಂಕಲಿತ ಸ್ತೋತ್ರದಿಂದ ಮಾಡಬೇಕು. ಹೀಗೆ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಎರಡು ಬಾರಿ ಸಂಕಲಿತವಾಗಿ ಜಪಿಸುವುದು ಶುಭಕರ.

ಲಕ್ಷ್ಮೀಹೃದಯಕೇ ಸ್ತೋತ್ರೇ ಸರ್ವಮನ್ಯತ್ ಪ್ರಕಾಶಿತಂ .

ಸರ್ವಾನ್ ಕಾಮಾನವಾಪ್ನೋತಿ ಆಧಿವ್ಯಾಧಿಭಯಂ ಹರೇತ್ ॥ ೩೫॥

ಲಕ್ಷ್ಮೀ ಹೃದಯ ಸ್ತೋತ್ರದಲ್ಲಿ ಉಳಿದ ಎಲ್ಲವೂ ಪ್ರಕಾಶಿತವಾಗಿದೆ (ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ). ಎಲ್ಲಾ ಇಷ್ಟಾರ್ಥಗಳನ್ನು ಪಡೆಯಬಹುದು ಮತ್ತು ಆಧಿವ್ಯಾಧಿಗಳ ಭಯವನ್ನು ದೂರ ಮಾಡುತ್ತದೆ.

ಗೋಪ್ಯಮೇತತ್ ಸದಾ ಕುರ್ಯಾತ್ ನ ಸರ್ವತ್ರ ಪ್ರಕಾಶಯೇತ್ । ಇತಿ ಗುಹ್ಯತಮಂ ಶಾಸ್ತ್ರಂ ಪ್ರೋಕ್ತಂ ಬ್ರಹ್ಮಾದಿಭಿಃ ಪುರಾ ॥ ೩೬॥

ಇದನ್ನು ಯಾವಾಗಲೂ ಗೋಪ್ಯವಾಗಿಡಬೇಕು, ಎಲ್ಲೆಲ್ಲೂ ಪ್ರಕಟಪಡಿಸಬಾರದು. ಹೀಗೆ ಈ ಅತ್ಯಂತ ರಹಸ್ಯವಾದ ಶಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ಬ್ರಹ್ಮಾದಿ ದೇವತೆಗಳು ಹಿಂದೆಯೇ ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ.

ಲಕ್ಷ್ಮೀಹೃದಯಪ್ರೋಕ್ತೇನ ವಿಧಿನಾ ಸಾಧಯೇತ್ ಸುಧೀಃ । ತಸ್ಮಾತ್ ಸರ್ವಪ್ರಯತ್ನೇನ ಸಾಧಯೇದ್ ಗೋಪಯೇತ್ ಸುಧೀಃ ॥ ೩೭॥

ಲಕ್ಷ್ಮೀಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಹೇಳಿರುವ ವಿಧಿಯಿಂದ ಬುದ್ಧಿವಂತನು ಇದನ್ನು ಸಾಧಿಸಬೇಕು. ಆದ್ದರಿಂದ ಬುದ್ಧಿವಂತನು ಎಲ್ಲ ಪ್ರಯತ್ನಗಳಿಂದ ಇದನ್ನು ಸಾಧಿಸಿ, ಗೋಪ್ಯವಾಗಿಡಬೇಕು.

ಯತ್ರೈತತ್ಪುಸ್ತಕಂ ತಿಷ್ಠೇತ್ ಲಕ್ಷ್ಮೀನಾರಾಯಣಾತ್ಮಕಂ । ಭೂತಪೈಶಾಚವೇತಾಳಭಯಂ ನೈವ ತು ಸರ್ವದಾ ॥ ೩೮॥

ಲಕ್ಷ್ಮೀನಾರಾಯಣ ಸ್ವರೂಪವಾದ ಈ ಪುಸ್ತಕವು ಎಲ್ಲೆಲ್ಲಿ ಇರುವುದೋ, ಅಲ್ಲಿ ಭೂತ, ಪಿಶಾಚಿ, ವೇತಾಳಗಳ ಭಯವು ಎಂದಿಗೂ ಇರುವುದಿಲ್ಲ.

ಭೃಗುವಾರೆ ತಥಾ ರಾತ್ರೌ ಪೂಜಯೇತ್ ಪುಸ್ತಕದ್ವಯಂ । ಸರ್ವದಾ ಸರ್ವದಾ ಸ್ತುತ್ಯಂ ಗೋಪಯೇತ್ ಸಾಧಯೇತ್ ಸುಧೀಃ । ಗೋಪನಾತ್ ಸಾಧನಾಲ್ಲೋಕೇ ಧನ್ಯೋ ಭವತಿ ತತ್ತ್ವತಃ ॥ ೩೯॥

ಶುಕ್ರವಾರದಂದು ಮತ್ತು ರಾತ್ರಿ ಈ ಎರಡೂ ಪುಸ್ತಕಗಳನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು. ಯಾವಾಗಲೂ, ಯಾವಾಗಲೂ ಸ್ತುತಿಸಬೇಕು. ಬುದ್ಧಿವಂತನು ಇದನ್ನು ಗೋಪ್ಯವಾಗಿಟ್ಟು ಸಾಧಿಸಬೇಕು. ಗೋಪ್ಯವಾಗಿಡುವುದರಿಂದ ಮತ್ತು ಸಾಧಿಸುವುದರಿಂದ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಮನುಷ್ಯನು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಧನ್ಯನಾಗುತ್ತಾನೆ.

Ramaswamy Sastry and Vighnesh Ghanapaathi