పోతన భాగవతం

0:00 0:00

Krishna

ఈ విధంగా మధురోక్తులతో మాధవుణ్ణి కొనియాడింది కుంతీదేవి. ఆమె ప్రార్థనను స్వీకరించిన శ్రీకృష్ణుడు మాయా మయమైన తన మధుర మందహాసంతో పాండవ జననిని మైమరపించి రథారూఢుడై హస్తినాపురానికి తిరిగివచ్చాడు.

కొంత కాలమైన తర్వాత కుంతికీ సుభద్రకూ చెప్పి ద్వారకానగరానికి ప్రయాణమైన గోవిందుడు కొంతకాలం ఉండుమని ధర్మరాజు బతిమాలగా ఉండిపోయాడు.

చుట్టాలందరినీ మట్టు పెట్టానన్న దుఃఖంతో తల్లడిల్లుతున్న ధర్మరాజును కృష్ణుడు, వ్యాసుడు, ధౌమ్యుడు మొదలైనవారు ఎన్నో విధాల ఓదార్చారు. అయినా ఆయన మనస్సుకు ఊరట లభించలేదు. వ్యాకులమైన హృదయంతో ధర్మరాజు ఈ విధంగా అనుకొన్నాడు

మ. తన దేహంబునకై యవేకమృగ పంతావంబుఁ జంపించు దు గ్రమభంగిం గురుబాలకద్విజ తమాజు భ్రాతృ సంఘంబు వి ట్లవి: జంపించిన పాపకర్మునకు రాజ్యాకాంక్షిప్ నాకు పో యన లక్షావధి వైన ఘోరవరక వ్యాసంగముల్ మామవే?

తన శరీరపోషణకోసం అమాయికాలైన అనేక మృగాలను చంపించే దుర్మార్గుడు లాగా, రాజ్యం కోసం గురువులనూ, బాలకులనూ, బ్రాహ్మణులనూ, ఆత్మజులనూ, అన్నదమ్ములనూ సమర రంగంలో చంపించాను. ఇంతటి పాపానికి ఒడిగట్టిన నాకు నూరు వేల సంవత్సరాల పర్యంతం ఘోరమైన నరకం అనుభవించక తప్పదు.

ప. మటియు, బ్రజాపరిపాలనపరుం డయిన రాజు ధర్మయుద్ధంబున శత్రువుల వధియించివం బాపంబు లేదని శాస్త్ర వచనంబు గల, దయిన వది విజ్ఞానంబు కొలుకు సమర్థంబు గాదు; చతురంగంబుల సవేకా-హిణీ సంఖ్యాతంబులం జంపించితి; హతబంధులయిన సతుల కేసు వేసిన ద్రోహంబు దప్పించుకొవ నేర్పు లేదు; గృహస్థాశ్రమ ధర్మంబులైన తురంగ మేధాది యాగంబుల చేత బురుషుండు బ్రహ్మహత్యాది పాపంబులవలన విడివడి నిర్మలుండగు పని నిగమంబులు నిగమించు; బంకంబువ్వ బంకిలస్థలంబువడు, మద్యంబున మద్యభాండంబువకు శుద్ధి సంభవింపని చందంబున బుద్ధిపూర్వక జీవహింసనంబు లయిన యాగంబులచేతం బురుషులకుఁ బాపబాహుళ్యంబ కాని పాప విర్ముక్తిగాదని శంకించెద.

ప్రజలను పరిపాలించే రాజు ధర్మబుద్ధితో శత్రువులను సంహరించటంలో దోషం లేదని శాస్త్రాలు చెబుతున్నాయి. అయినా ఆలోచించి చూస్తే ఈ మాట నాకు సమంజసంగా కన్పించటం లేదు. రథాలతో, ఏనుగులతో, గుర్రాలతో, కాలిబంట్లతో కూడిన పెక్కు అక్షౌహిణులను చంపించాను. పతులనూ, బంధువులనూ హతమార్చి సతులకు నేను క్షమించరాని మహా ద్రోహం చేశాను. నా యీ పాపానికి పరిహారం లేదు. గృహస్థధర్మాలైన అశ్వమేధాది యాగాలు ఆచరిస్తే బ్రహ్మహత్యాది దోషాలు పరిహార మౌతాయని వేదాలు అనుశాసిస్తున్నాయి. బురదవల్ల బురదనేల పరిశుభ్రం కాదు. కల్లుపోసి కడిగి నందువల్ల కల్లుకుండకు శుద్ధి లభించదు. అలాగే బుద్ధి పూర్వకంగా చేసే జీవహింసతో కూడిన యజ్ఞాలవల్ల మానవుల పాపం పెరుగుతుందే కాని తరుగదని నా సందేహం.

మరింత చదవడానికి ఇక్కడ క్లిక్ చేయండి

 

  • కుంతీదేవి ప్రార్థనను విన్న తర్వాత శ్రీకృష్ణుడు ఆమెకు ఏమి ప్రసాదించాడు?
    కుంతీదేవి తన మధుర వాక్కులతో శ్రీకృష్ణుడిని కొనియాడినప్పుడు, ఆయన తన మాయా మయమైన మందహాసంతో ఆమెను మైమరపించాడు. తన దివ్య దర్శనం మరియు చిరునవ్వుతో ఆమె హృదయాన్ని శాంతింపజేశాడు.
  • కురుక్షేత్ర యుద్ధం ముగిసిన తర్వాత కూడా ధర్మరాజు ఎందుకు దుఃఖిస్తున్నాడు?
    తన రాజ్యం కోసం గురువులను, బంధువులను, బ్రాహ్మణులను మరియు తోడబుట్టిన వారిని చంపించానన్న అపరాధ భావం ధర్మరాజును పీడిస్తోంది. లక్షలాది మంది మరణానికి తనే కారణమని ఆయన భావిస్తున్నాడు.
  • ధర్మరాజు తనను తాను విధంగా పోల్చుకున్నాడు?
    కేవలం తన శరీర పోషణ కోసం అమాయకమైన అడవి మృగాలను చంపించే ఒక క్రూరమైన వేటగాడితో ధర్మరాజు తనను తాను పోల్చుకున్నాడు. రాజ్యం అనే స్వార్థం కోసం హింసకు పాల్పడ్డానని ఆయన ఆవేదన చెందాడు.
  • ధర్మరాజు చేసిన పాపానికి ఎలాంటి శిక్ష అనుభవించాల్సి వస్తుందని ఆయన భయపడ్డాడు?
    ఇన్ని ఘోరమైన హత్యలకు కారణమైన తనకు కనీసం లక్ష సంవత్సరాల పాటు భయంకరమైన నరకంలో శిక్ష తప్పదని ధర్మరాజు వ్యాకులత చెందాడు.
  • యుద్ధం గురించి శాస్త్రాలు ఏమి చెబుతున్నాయి మరియు ధర్మరాజు దానిని ఎందుకు అంగీకరించలేకపోయాడు?
    ప్రజలను రక్షించే రాజు ధర్మయుద్ధంలో శత్రువులను చంపడం తప్పు కాదని శాస్త్రాలు చెబుతున్నాయి. కానీ ధర్మరాజు దృష్టిలో ఆ శాస్త్ర వచనం తన అంతరాత్మకు సమాధానం చెప్పలేకపోయింది, ఎందుకంటే అక్కడ జరిగింది అపారమైన ప్రాణనష్టం.
  • యుద్ధం వల్ల స్త్రీలకు జరిగిన అన్యాయం గురించి ధర్మరాజు ఏమన్నాడు?
    అక్షౌహిణుల కొద్దీ సైన్యాన్ని చంపడం ద్వారా ఎంతోమంది స్త్రీలు తమ పతులను, బంధువులను కోల్పోయారని, వారికి తాను చేసిన ఈ మహాద్రోహానికి ఎప్పటికీ పరిహారం లేదని ధర్మరాజు వాపోయాడు.
  • పాప పరిహారం కోసం వేదాలు సూచించిన మార్గం ఏమిటి?
    గృహస్థాశ్రమంలో ఉన్నవారు అశ్వమేధం వంటి యజ్ఞాలు చేయడం ద్వారా బ్రహ్మహత్యాది మహాపాపాల నుండి విముక్తి పొంది నిర్మలులు అవుతారని వేదాలు బోధిస్తున్నాయి.
  • యజ్ఞాల ద్వారా పాప విముక్తి లభిస్తుందనే అంశంపై ధర్మరాజు వ్యక్తం చేసిన సందేహం ఏమిటి?
    బురదతో బురదను కడగలేనట్లు, కల్లుతో కల్లు కుండను శుద్ధి చేయలేనట్లు, జీవహింసతో కూడిన యజ్ఞాల వల్ల పాపం పెరుగుతుందే కానీ తగ్గదని ధర్మరాజు ఒక రహస్యమైన తర్కాన్ని లేవనెత్తాడు.
  • ఘట్టంలో దాగి ఉన్న గొప్ప సూత్రం ఏమిటి?
    బాహ్యమైన విజయాల కంటే అంతరాత్మ ప్రబోధం గొప్పదని ఇక్కడ తెలుస్తుంది. ఒక చక్రవర్తిగా విజయం సాధించినా, ఒక మనిషిగా ధర్మరాజు పడుతున్న ఆవేదన అహింస మరియు కరుణ అనే మానవీయ విలువల గొప్పతనాన్ని చాటుతోంది.
  • ధర్మరాజు హృదయాన్ని ఓదార్చడానికి ప్రయత్నించిన మహానుభావులు ఎవరు?
    శ్రీకృష్ణుడు, వేదవ్యాసుడు మరియు ధౌమ్యుడు వంటి మహర్షులు ధర్మరాజుకు ఎన్నో విధాల హితవు పలికి ఆయన మనస్సును కుదుటపరచడానికి ప్రయత్నించారు.
తెలుగు

తెలుగు

ఆధ్యాత్మిక పుస్తకాలు

Click on any topic to open

0

Copyright © 2026 | Vedadhara | All Rights Reserved. | Designed & Developed by Claps and Whistles
| | | | |
Vedahdara - Personalize

We use cookies