
നിങ്ങളുടെ കുട്ടിയുടെ പഠനത്തിൽ പെട്ടെന്ന് ഒരു 'പിന്നോട്ട് പോക്ക്' കണ്ടാൽ എങ്ങനെ നേരിടണം എന്നതിനെക്കുറിച്ചാണ് ഇവിടെ വിശദീകരിക്കുന്നത്. പരിഭ്രാന്തരാകാതെ, അവരെ വഴക്ക് പറയാതെ എങ്ങനെ ഈ അവസ്ഥയെ നേരിടാം എന്ന് നോക്കാം.
കുട്ടികളുടെ മാർക്ക് കുറയുന്നത് കാണുമ്പോൾ നമ്മൾ പരിഭ്രാന്തരാകുകയോ ദേഷ്യപ്പെടുകയോ ചെയ്യരുത്. ആദ്യം വേണ്ടത് ശ്രദ്ധയോടെ നിരീക്ഷിക്കുക എന്നതാണ്. എല്ലാ വിഷയങ്ങളിലും ഒരേപോലെ മാർക്ക് കുറഞ്ഞുവോ അതോ ഒന്നോ രണ്ടോ വിഷയങ്ങളിൽ മാത്രമാണോ? ഇതൊരു ഒറ്റത്തവണ ഉണ്ടായ പ്രശ്നമാണോ അതോ കുറച്ചുകാലമായി തുടരുന്ന പ്രവണതയാണോ? കുട്ടിക്ക് കൃത്യമായ ഉറക്കം ലഭിക്കുന്നുണ്ടോ? ഭക്ഷണം കഴിക്കുന്നുണ്ടോ? കുട്ടി ഒതുങ്ങിക്കൂടുന്നുണ്ടോ അതോ പെട്ടെന്ന് ദേഷ്യപ്പെടുന്നുണ്ടോ?
ഒരു കുറ്റവാളിയോടെന്ന പോലെ പെരുമാറുന്നതിന് പകരം ഒരു ഡിറ്റക്ടീവിനെപ്പോലെ ചിന്തിക്കുക. ആക്രമിക്കപ്പെടുന്നു എന്ന് തോന്നിയാൽ പല കുട്ടികളും ഉൾവലിയാറുണ്ട്. അവരുടെ ദിനചര്യകൾ ശ്രദ്ധയോടെ നിരീക്ഷിക്കുക. പഠനത്തിൽ പെട്ടെന്നുണ്ടാകുന്ന മാറ്റങ്ങൾ പലപ്പോഴും സ്വഭാവത്തിലെ മാറ്റങ്ങളോടൊപ്പം കാണപ്പെടാറുണ്ട്.
അനുയോജ്യമായ ഒരു സമയം തിരഞ്ഞെടുത്ത് സംസാരിക്കുക. ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു തുടങ്ങാം: 'മോനെ/മോളെ, ഈയിടെയായി സ്കൂളിൽ പഠനം കുറച്ച് ബുദ്ധിമുട്ടാണെന്ന് തോന്നുന്നുണ്ടോ? അതിനെക്കുറിച്ച് സംസാരിക്കാൻ ആഗ്രഹമുണ്ടോ? ഞാൻ വഴക്ക് പറയില്ല, എനിക്ക് കാര്യം മനസ്സിലാക്കിയാൽ മാത്രം മതി.'
എന്നിട്ട് ശ്രദ്ധയോടെ കേൾക്കുക. അവർക്ക് ഉടൻതന്നെ തുറന്നു സംസാരിക്കാൻ കഴിഞ്ഞെന്ന് വരില്ല. അതൊരു പ്രശ്നമല്ല. നിങ്ങൾ അവരുടെ കൂടെയുണ്ടെന്ന് അവരെ ബോധ്യപ്പെടുത്തുക.
പ്രശ്നം എന്താണെന്ന് മനസ്സിലാക്കിക്കഴിഞ്ഞാൽ – ഒരുപക്ഷേ അത് കർക്കശക്കാരിയായ ഒരു ടീച്ചർ ആയിരിക്കാം, അല്ലെങ്കിൽ അവഗണിക്കപ്പെടുന്നതായി തോന്നിയതാകാം – കുട്ടി തനിയെ പരിഹരിക്കണം എന്ന് പറയരുത്.
'നീ കൂടുതൽ പഠിക്കണം' എന്ന് പറയുന്നതിന് പകരം:
'എന്തു ചെയ്യാനാണ് നിനക്ക് സഹായം വേണ്ടത്?' എന്ന് ചോദിക്കുക.
ഒരുപക്ഷേ അവർക്ക് ട്യൂഷൻ കുറയ്ക്കേണ്ടി വരാം, അല്ലെങ്കിൽ സ്ക്രീൻ സമയം നിയന്ത്രിക്കാൻ സഹായം വേണ്ടി വരാം. കുട്ടികൾക്ക് പരിഹാരം ഉണ്ടാക്കുന്നതിൽ പങ്കാളിത്തം നൽകുമ്പോൾ അവർ കൂടുതൽ സഹകരിക്കും.
ടീച്ചർമാരുമായോ കൗൺസിലർമാരുമായോ സംസാരിക്കുക – പക്ഷേ കുറ്റപ്പെടുത്തുന്ന രീതിയിൽ ആകരുത്.
ഇങ്ങനെ ചോദിക്കാം:
'വല്ല മാറ്റങ്ങളും ശ്രദ്ധയിൽപ്പെട്ടോ?'
'ക്ലാസ്സിൽ എന്തെങ്കിലും പ്രത്യേക ബുദ്ധിമുട്ടുകൾ ഉണ്ടോ?'
'സ്വഭാവത്തിൽ വല്ല മാറ്റങ്ങളും കാണുന്നുണ്ടോ?'
നിങ്ങൾക്ക് ശ്രദ്ധിക്കാൻ കഴിയാത്ത കാര്യങ്ങൾ ടീച്ചർമാർക്ക് പറയാൻ കഴിഞ്ഞേക്കും. കുട്ടിയെ വിവരങ്ങൾ അറിയിക്കുക. ഗുരുതരമായ എന്തെങ്കിലും കാരണം ഇല്ലെങ്കിൽ അവരറിയാതെ ഒന്നും ചെയ്യരുത്.
അലങ്കോലമായ, ശബ്ദമുള്ള വീട് ശ്രദ്ധയെ ബാധിക്കും.
വൃത്തിയുള്ള, ശാന്തമായ പഠനമുറി ഒരുക്കുക.
കൃത്യമായ ദിനചര്യ ഉണ്ടാക്കുക: നല്ല ഉറക്കം, ഭക്ഷണം, സ്ക്രീൻ നിയന്ത്രണങ്ങൾ.
ഇടക്കിടെ അവർ പഠിക്കുമ്പോൾ അവരുടെ കൂടെ ശാന്തമായി ഇരിക്കുക – പഠിപ്പിക്കാനല്ല, പിന്തുണ നൽകാൻ മാത്രം.
ഈ ചെറിയ മാറ്റങ്ങൾ വലിയ വ്യത്യാസം ഉണ്ടാക്കും.
മാർക്ക് കുറയുമ്പോൾ കുട്ടികൾക്ക് തങ്ങൾ മിടുക്കരല്ലെന്ന് തോന്നാറുണ്ട്. ഈ തോന്നൽ മാർക്ക് കുറഞ്ഞതിനേക്കാൾ അപകടകരമാണ്.
വിജയങ്ങളെ മാത്രം പ്രശംസിക്കാതെ, പ്രയത്നത്തെ പ്രശംസിക്കുക.
ചെറിയ വിജയങ്ങളും ആഘോഷിക്കുക.
പരാജയപ്പെട്ടതിന് ശേഷം ശക്തമായി തിരിച്ചുവന്നവരുടെ കഥകൾ പങ്കുവെക്കുക.
'ഓരോ വലിയ തിരിച്ചുവരവും ഇങ്ങനെയാണ് ആരംഭിക്കുന്നത്', എന്ന് പറയുക.
ട്യൂഷൻ, തെറാപ്പി, പഠന സഹായ ആപ്പുകൾ എന്നിങ്ങനെ പരിഹാരങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കാൻ തിടുക്കം കാണിക്കരുത്. സാവധാനം മാത്രം ചെയ്യുക. യഥാർത്ഥത്തിൽ ഒരു പ്രശ്നമുണ്ടെങ്കിൽ മാത്രം സഹായം തേടുക. പക്ഷേ, എന്താണ് യഥാർത്ഥത്തിൽ ആവശ്യമെന്ന് മനസ്സിലാക്കിയ ശേഷം മാത്രം.
അവർ ഒരു 'പ്രോജക്റ്റ്' അല്ല. അവർ ഒരു ബുദ്ധിമുട്ടുള്ള ഘട്ടത്തിലൂടെ കടന്നുപോകുന്നവരാണ്. അവരെ വിശ്വസിക്കുക.
പഴയ അവസ്ഥയിലേക്ക് തിരിച്ചുവരാൻ സമയമെടുക്കും. ചിലപ്പോൾ കാര്യങ്ങൾ മെച്ചപ്പെടുന്നതിന് മുൻപ് കൂടുതൽ വഷളായെന്ന് വരാം.
കുട്ടിയുടെ മൂല്യത്തെ മാർക്കുമായി ബന്ധപ്പെടുത്തരുത്. അവരെ ഒന്നാം സ്ഥാനത്ത് എത്തിക്കുക എന്നതല്ല ലക്ഷ്യം – അവർക്ക് വീണ്ടും പഠനം ആസ്വദിക്കാൻ സഹായിക്കുക എന്നതാണ്.
അത് സാധിച്ചാൽ മാർക്കുകൾ തനിയെ മെച്ചപ്പെടും.
മാർക്കിൽ പെട്ടെന്നുണ്ടാകുന്ന കുറവ് ഒരു ദുരന്തമല്ല. എന്നാൽ നിങ്ങളുടെ തെറ്റായ പ്രതികരണം അതിനെ ഒരു ദുരന്തമാക്കി മാറ്റാം.
ഇതൊരു അവസരമാണ് - കുട്ടിയുമായി അടുക്കാനും, പിന്തുണ നൽകാനും, വിശ്വാസം വളർത്താനും.
ഒരു ദിവസം നിങ്ങളുടെ കുട്ടി ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞേക്കാം: 'അന്നെനിക്ക് എല്ലാം ഉപേക്ഷിക്കാൻ തോന്നിയിരുന്നു. പക്ഷേ എന്റെ മാതാപിതാക്കൾ എന്നെ ഉപേക്ഷിച്ചില്ല.'
റിപ്പോർട്ട് കാർഡിനേക്കാൾ പ്രാധാന്യം ആ വാക്കുകൾക്കായിരിക്കും.