
പരബ്രഹ്മം അനാദിയാണ്.
നൂറ് കോടി വർഷങ്ങൾ, പതിനായിരം കോടി വർഷങ്ങൾ തുടങ്ങിയ അൽപ്പസംഖ്യകളെ മാത്രമേ നമ്മുടെ ബുദ്ധിക്ക് കൈകാര്യം ചെയ്യാൻ കഴിയൂ. പരബ്രഹ്മം എന്നത് എത്ര പുരാതനമാണെന്നതിനെക്കുറിച്ച് നമുക്ക് ചിന്തിക്കാൻ കൂടി കഴിയില്ല. സഹസ്രകോടി കോടി വർഷങ്ങൾക്ക് മുമ്പും പരബ്രഹ്മം അതിപുരാതനമായിരുന്നു. ആരംഭമില്ലാത്ത പരബ്രഹ്മത്തിന്റെ ആരംഭത്തെക്കുറിച്ച് ചിന്തിക്കുന്നത് പോലും അബദ്ധമാണ്.
പരബ്രഹ്മം വലുതുമല്ല ചെറുതുമല്ല, ഭാരമുള്ളതുമല്ല ഭാരമില്ലാത്തതുമല്ല, സുന്ദരവുമല്ല വികൃതവുമല്ല - ഇങ്ങനെയുള്ള യാതൊരുവിധ ഗുണങ്ങളും പരബ്രഹ്മത്തിനില്ല.
പരബ്രഹ്മത്തിന് ഒരു രൂപവുമില്ല. പരബ്രഹ്മം ഒന്നിനേയും ആശ്രയിക്കുന്നില്ല. പരബ്രഹ്മത്തിനെ കാണാനാവില്ല, കേൾക്കാനാവില്ല, സ്പർശിക്കാനാവില്ല, രുചിക്കാനാവില്ല. പരബ്രഹ്മത്തിന് ഒരു ഗന്ധവുമില്ല.
പരബ്രഹ്മത്തെ അറിഞ്ഞു എന്ന് പറയുന്നവനും പരബ്രഹ്മത്തെ അറിഞ്ഞിട്ടില്ല.
ഉപാസിക്കാൻ സാദ്ധ്യമായതൊന്നും തന്നെ പരബ്രഹ്മമല്ല.
പരബ്രഹ്മമല്ലാതെ മറ്റൊരു വസ്തുവില്ല. പരബ്രഹ്മമില്ലാത്ത ഒരിടമില്ല. കീഴും മേലും മുമ്പിലും പുറകിലും തെക്കും വടക്കും പരബ്രഹ്മം തന്നെ.പരബ്രഹ്മമില്ലാതുള്ള ഒരു കാലമില്ല. പരബ്രഹ്മം ഹേതുവല്ലാത്ത ഒന്നും തന്നെയില്ല. പരബ്രഹ്മത്തിന് ഹേതുവായി മറ്റൊന്നില്ല.
സ്വർഗ്ഗം മാത്രമല്ല നരകവും, പുണ്യം മാത്രമല്ല പാപവും, വിദ്യ മാത്രമല്ല അവിദ്യയും പരബ്രഹ്മമാണ്. ഇവിടെയും അവിടെയും എവിടെയും ഒരേ സമയത്ത് പരബ്രഹ്മമാണുള്ളത്. പരബ്രഹ്മം ഒരു കടുകുമണിയേക്കാൾ ചെറുതും അനേകകോടി ബ്രഹ്മാണ്ഡങ്ങളെക്കാൾ വലുതുമാകുന്നു.
പരബ്രഹ്മത്തിന് ഉണ്ട് എന്ന് പറയാവുന്നത് മൂന്നാണ് - സത്ത്, ചിത്ത്, ആനന്ദം.
സത്ത് എന്നാൽ അസ്തിത്വം. 'ഇല്ല' എന്നുള്ളത് അല്ലാത്ത അവസ്ഥ. പരബ്രഹ്മം 'ഉണ്ട്' എന്നു പറയുമ്പോൾ നമ്മൾ മനസ്സിലാക്കുന്നത് ഒരു അബദ്ധമാണ്. 'പിതാവ്' എന്ന് പറഞ്ഞാൽ നമുക്ക് മനസ്സിൽ വരുന്നത് കയ്യും കാലും ശരീരവുമൊക്കെയുള്ള ഒരു മനുഷ്യരൂപമാണ്. എന്നാൽ ഇതൊന്നുമില്ലാത്ത ഒരു കേവല 'പിതൃത്വത്തെ' ചിന്തിക്കാൻ കഴിയുമോ. ഇങ്ങനെയുള്ള ഒരു അവസ്ഥയാണ് പരബ്രഹ്മത്തിനുള്ളത്. ഈ അവസ്ഥയെ ശരിയാംവണ്ണം നിർവ്വചിക്കാൻ വാക്കുകൾക്കാവില്ല. ആരംഭത്തിൽ അസ്തിത്വം മാത്രമാണുണ്ടായിരുന്നതെന്നും, ആരംഭത്തിൽ നാസ്തിത്വം മാത്രമാണുണ്ടായിരുന്നതെന്നും നാസ്തിത്വം അസ്തിത്വത്തിന് ജന്മം നൽകിയെന്നും ഉള്ള പരസ്പര വിരുദ്ധങ്ങളായി തോന്നാവുന്ന പ്രസ്താവനകളിലൂടെ ഉപനിഷത്തുകൾ പരബ്രഹ്മത്തിന്റെ അസ്തിത്വത്തിന്റെ അവാച്യതയെ എടുത്ത് കാണിക്കുന്നു. ആരംഭത്തിൽ അസ്തിത്വവും നാസ്തിത്വവും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല എന്നും വേദവാക്യമുണ്ട്. പരബ്രഹ്മത്തെക്കുറിച്ച് ഋഷിമാർക്ക് വ്യക്തമായ ധാരണ ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും സാധാരണക്കാരനെ വാക്കുകളിലൂടെ അത് ബോധിപ്പിക്കാൻ അവർ എത്ര ശ്രമപ്പെട്ടു എന്നാണിത് കാണിക്കുന്നത്. പരബ്രഹ്മത്തിന് അസ്തിത്വം ഉണ്ടെന്നും എന്നാൽ നമ്മൾ കരുതുന്നപോലെയുള്ള അസ്തിത്വം അല്ല അതെന്നുമാണ് ഋഷിമാർ പറയാൻ ശ്രമിക്കുന്നതെന്നും നമ്മൾ മനസ്സിലാക്കണം.
ചിത്ത് എന്നാൽ ജ്ഞാനം അല്ലെങ്കിൽ ചേതന. പരബ്രഹ്മത്തെ ഞാൻ അറിഞ്ഞു എന്ന് പറഞ്ഞാൽ എനിക്ക് പരബ്രഹ്മത്തിൽനിന്നും വേറിട്ട് ഒരു അസ്തിത്വമുണ്ട് എന്നാകുമല്ലോ? പരബ്രഹ്മത്തിൽനിന്നും വേറിട്ട് മറ്റൊന്നില്ല. പരബ്രഹ്മത്തിന്റെ ജ്ഞാനം സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നത് പരബ്രഹ്മത്തിൽ തന്നെയാണ്, ഈ ജ്ഞാനം പരബ്രഹ്മത്തെക്കുറിച്ച് തന്നെയാണ്. വിളക്ക് പ്രകാശം പരത്തുന്നു എന്ന് പറഞ്ഞാൽ അവിടെ വിളക്കും പ്രകാശവും വേറേ വേറെയുണ്ട്. എന്നാൽ പ്രകാശം പ്രകാശം പരത്തുന്നു എന്ന് പറയുന്നത് പോലെയാണ് പരബ്രഹ്മത്തിന്റെ ജ്ഞാനം.
സമ്പൂർണ്ണമായ പരബ്രഹ്മം മാത്രമാണ് ആനന്ദം. മറ്റെല്ലാം ക്ലേശത്തെ ജനിപ്പിക്കുന്നതാണ്. ആനന്ദം അനുഭവിക്കുന്നതല്ല, ആനന്ദം തന്നെയാണ് പരബ്രഹ്മം. പാപങ്ങളും ഭയങ്ങളും കാമനകളും അകന്ന പ്രശാന്തമായ അവസ്ഥയാണ് ആനന്ദം, ഇതാണ് പരബ്രഹ്മം.
ഇങ്ങനെയൊക്കെയുള്ള നിർവ്വചനങ്ങൾക്ക് നടുവിലും ഉപനിഷത്തുക്കൾ പറയുന്നു - 'അങ്ങനെയല്ല, അങ്ങനെയല്ല, മനസ്സിലായതൊന്നുമല്ല.'
Astrology
Bhagavad Gita
Bhagavatam
Bharat Matha
Devi
Devi Mahatmyam
Ganapathy
Garuda Puranam
Glory of Venkatesha
Hanuman
Kathopanishad
Mahabharatam
Mantra Shastra
Mystique
Practical Wisdom
Purana Stories
Radhe Radhe
Ramayana
Rare Topics
Rigveda Explained
Rituals
Sages and Saints
Shiva
Spiritual books
Sri Suktam
Story of Sri Yantra
Temples
Vedas
Vishnu Sahasranama
Yoga Vasishta