ಚಂಡಮಾರುತವು ದೇವರನ್ನು ಕರೆದೊಯ್ಯಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದಾಗ
ಶ್ರೀಮದ್ಭಾಗವತದ ದಶಮ ಸ್ಕಂಧದ ಏಳನೇ ಅಧ್ಯಾಯವು ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನ ಬಾಲ್ಯದ ಲೀಲೆಗಳನ್ನು ಅದ್ಭುತವಾಗಿ ವರ್ಣಿಸುತ್ತದೆ. ಈ ಅಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ನಾವು ಶಕಟ ಭಂಜನ ಮತ್ತು ತೃಣಾವರ್ತ ವಧೆ ಎಂಬ ಎರಡು ಪ್ರಮುಖ ಘಟನೆಗಳನ್ನು ಕಾಣುತ್ತೇವೆ. ಇವು ಕೇವಲ ಕಥೆಗಳಲ್ಲ, ಬದಲಿಗೆ ಆಳವಾದ ದಾರ್ಶನಿಕ ರಹಸ್ಯಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಜೀವನದ ಅಮೂಲ್ಯ ಪಾಠಗಳನ್ನು ಒಳಗೊಂಡಿವೆ.
ಬಿರುಗಾಳಿಯು ಭಗವಂತನನ್ನು ಅಪಹರಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದಾಗ
ಭಾಗ ೧: ಶಕಟ ಭಂಜನ (ಬಂಡಿಯ ಸಂಹಾರ)
ಉತ್ಸವದ ದಿನ: ಅದು ಬಾಲಕೃಷ್ಣನ ಜನ್ಮ ನಕ್ಷತ್ರವಾದ ರೋಹಿಣಿಯ ದಿನವಾಗಿತ್ತು. ಮಾತೆ ಯಶೋದೆಯು ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಸಂಭ್ರಮದ ಉತ್ಸವವನ್ನು ಹಮ್ಮಿಕೊಂಡಿದ್ದರು. ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಮಂತ್ರೋಚ್ಚಾರಣೆ ಮತ್ತು ದಾನಧರ್ಮಗಳು ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದವು. ಈ ಗದ್ದಲದ ನಡುವೆ ಪುಟ್ಟ ಕೃಷ್ಣನಿಗೆ ನಿದ್ರೆ ಬಂದಿತು. ಯಶೋದೆಯು ಅವನನ್ನು ಅಂಗಳದಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದ ಒಂದು ಶಕಟದ (ಬಂಡಿಯ) ಕೆಳಗೆ ಮಲಗಿಸಿದಳು. ಆ ಬಂಡಿಯ ಮೇಲೆ ಮೊಸರು, ಹಾಲು ಮತ್ತು ಧಾನ್ಯಗಳ ಭಾರವಾದ ಪಾತ್ರೆಗಳನ್ನು ಇಡಲಾಗಿತ್ತು.
ಅದ್ಭುತ ಪರಾಕ್ರಮ: ಸ್ವಲ್ಪ ಸಮಯದ ನಂತರ ಕೃಷ್ಣನಿಗೆ ಎಚ್ಚರವಾಯಿತು. ಹಸಿವಿನಿಂದ ಹಾಲಿಗಾಗಿ ಅಳತೊಡಗಿದನು. ಯಶೋದೆಯು ಅತಿಥಿಗಳ ಸತ್ಕಾರದಲ್ಲಿ ನಿರತಳಾಗಿದ್ದರಿಂದ ಕೃಷ್ಣನ ಧ್ವನಿ ಕೇಳಿಸಲಿಲ್ಲ. ಆಗ ಪುಟ್ಟ ಕೃಷ್ಣನು ಕೋಪದಿಂದ ತನ್ನ ಕಾಲುಗಳನ್ನು ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ಒದ್ದನು. ಅವನ ಪಾದಗಳು ಬಂಡಿಗೆ ತಗುಲಿದ ಕೂಡಲೇ, ಆ ಭಾರವಾದ ಬಂಡಿಯು ಆಟಿಕೆಯಂತೆ ಮುರಿದು ಚೂರಾಯಿತು. ಪಾತ್ರೆಗಳು ಒಡೆದು ಹೋದವು ಮತ್ತು ಚಕ್ರಗಳು ದೂರಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದವು.
ದೈವಿಕ ಶಕ್ತಿ: ನಂದ ಮತ್ತು ಯಶೋದೆಯರು ಅಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದಾಗ ಆಶ್ಚರ್ಯಚಕಿತರಾದರು. ಹತ್ತಿರದಲ್ಲಿ ಆಟವಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಮಕ್ಕಳು "ಈ ಬಾಲಕನೇ ಕಾಲಿನಿಂದ ಒದ್ದು ಬಂಡಿಯನ್ನು ಮುರಿದಿದ್ದಾನೆ" ಎಂದು ಹೇಳಿದರು. ಆದರೆ ಹಿರಿಯರು ತಮ್ಮ ತರ್ಕದಿಂದ ಇದನ್ನು ನಂಬಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ, ಏಕೆಂದರೆ ಅವರು ಕೃಷ್ಣನ ಅನಂತ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಅರಿಯದವರಾಗಿದ್ದರು.
ಭಾಗ ೨: ತೃಣಾವರ್ತ ವಧೆ
ಸ್ವಲ್ಪ ಸಮಯದ ನಂತರ, ಕಂಸನು ಕಳುಹಿಸಿದ ತೃಣಾವರ್ತ ಎಂಬ ರಾಕ್ಷಸನು ಗೋಕುಲಕ್ಕೆ ಬಂದನು. ಅವನು ತನ್ನನ್ನು ಯಾರೂ ಗುರುತಿಸದಂತೆ ಸುಂಟರಗಾಳಿಯ (ಚಕ್ರವಾತ) ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿದ್ದನು.
ಧೂಳಿನ ಅಂಧಕಾರ: ಇಡೀ ಗೋಕುಲವು ಧೂಳು ಮತ್ತು ಮಣ್ಣಿನಿಂದ ತುಂಬಿಹೋಯಿತು. ಕಣ್ಣು ಕಾಣದಷ್ಟು ಕತ್ತಲೆ ಆವರಿಸಿತು. ಯಶೋದೆಯು ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಎತ್ತಿಕೊಂಡಿದ್ದಳು ಆದರೆ ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ಕೃಷ್ಣನ ಭಾರವು ಸುಮೇರು ಪರ್ವತದಂತೆ ಹೆಚ್ಚಾಯಿತು. ಭಾರ ತಾಳಲಾರದೆ ಯಶೋದೆಯು ಅವನನ್ನು ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಇರಿಸಿದಳು.
ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಯುದ್ಧ: ಇದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ತೃಣಾವರ್ತನು ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಎತ್ತಿಕೊಂಡು ಆಕಾಶಕ್ಕೆ ಹಾರಿದನು. ಎತ್ತರದಿಂದ ಕೆಳಗೆ ಬೀಳಿಸಿ ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ಕೊಲ್ಲುವುದು ಅವನ ಉದ್ದೇಶವಾಗಿತ್ತು. ಆದರೆ ಆಕಾಶಕ್ಕೆ ತಲುಪಿದ ಕೂಡಲೇ ಕೃಷ್ಣನು ತನ್ನ ಭಾರವನ್ನು ಮತ್ತಷ್ಟು ಹೆಚ್ಚಿಸಿದನು. ರಾಕ್ಷಸನಿಗೆ ತನ್ನ ಕುತ್ತಿಗೆಗೆ ದೊಡ್ಡ ಕಲ್ಲು ಕಟ್ಟಿದಂತೆ ಭಾಸವಾಯಿತು. ಕೃಷ್ಣನು ತನ್ನ ಪುಟ್ಟ ಕೈಗಳಿಂದ ರಾಕ್ಷಸನ ಕುತ್ತಿಗೆಯನ್ನು ಬಲವಾಗಿ ಹಿಸುಕಿದನು.
ದುಷ್ಟ ಸಂಹಾರ: ಉಸಿರುಕಟ್ಟಿ ರಾಕ್ಷಸನ ಕಣ್ಣುಗಳು ಹೊರಬಂದವು ಮತ್ತು ಅವನು ದೊಡ್ಡ ಬಂಡೆಯಂತೆ ನೆಲಕ್ಕೆ ಅಪ್ಪಳಿಸಿದನು. ಧೂಳು ತಿಳಿಯಾದಾಗ, ಗೋಕುಲವಾಸಿಗಳು ಕೃಷ್ಣನು ಆ ಭೀಕರ ರಾಕ್ಷಸನ ಎದೆಯ ಮೇಲೆ ಸುಕ್ಷೇಮವಾಗಿ ಆಟವಾಡುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡರು.
ಜೀವನ ಪಾಠಗಳು ಮತ್ತು ದರ್ಶನ
ಮಕ್ಕಳ ಸಹಜ ದೃಷ್ಟಿ ಮತ್ತು ಹಿರಿಯರ ತರ್ಕ: ಹಿರಿಯರು ಬಂಡಿ ಹೇಗೆ ಮುರಿಯಿತು ಎಂದು ತರ್ಕಿಸುತ್ತಿದ್ದರೆ, ಮಕ್ಕಳು ನಡೆದ ಸತ್ಯವನ್ನು ಹಾಗೆಯೇ ಹೇಳಿದರು. ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಸತ್ಯವನ್ನು ತಿಳಿಯಲು ತರ್ಕಕ್ಕಿಂತ ನಿರ್ಮಲವಾದ ಮನಸ್ಸು ಅಗತ್ಯವೆಂದು ಇದು ಕಲಿಸುತ್ತದೆ.
ತಾಯಿಯ ಪ್ರೇಮ: ಕೃಷ್ಣನು ಅಸಾಧಾರಣ ಎಂದು ತಿಳಿದಿದ್ದರೂ, ಯಶೋದೆಯು ಒಬ್ಬ ಸಾಮಾನ್ಯ ತಾಯಿಯಂತೆ ಅವನ ರಕ್ಷಣೆಗಾಗಿ ಚಿಂತಿತರಾಗಿದ್ದಳು. ಪ್ರೀತಿಯು ಎಂತಹ ಬಲಶಾಲಿಯನ್ನೂ ರಕ್ಷಿಸಲು ಹಂಬಲಿಸುತ್ತದೆ ಎಂಬುದು ಇಲ್ಲಿನ ವಿಶೇಷ.
ಅಹಂಕಾರದ ಸುಂಟರಗಾಳಿ: ತೃಣಾವರ್ತನು ತಂದ ಧೂಳು ನಮ್ಮ ಮನಸ್ಸಿನ ಅಹಂಕಾರ ಮತ್ತು ಭ್ರಮೆಯ ಸಂಕೇತ. ಅಹಂಕಾರವು ನಮ್ಮ ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಮರೆಮಾಚಿದಾಗ ನಮಗೆ ಸತ್ಯ (ದೇವರು) ಕಾಣಿಸುವುದಿಲ್ಲ.
ಅಧರ್ಮದ ಪತನ: ಅಧರ್ಮವು ಕೆಲಕಾಲ ಆಕಾಶದ ಎತ್ತರಕ್ಕೆ ಏರಬಹುದು, ಆದರೆ ಸತ್ಯದ ಮುಂದೆ ಅದು ತನ್ನ ಭಾರಕ್ಕೆ ತಾನೇ ಕುಸಿದು ಬೀಳುತ್ತದೆ. ದುಷ್ಟತನವು ತನ್ನೊಳಗೆ ವಿನಾಶದ ಬೀಜಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುತ್ತದೆ.
ಅಂತಿಮ ಸಂದೇಶ: ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಎಂತಹ ಬಿರುಗಾಳಿ ಅಥವಾ ಕಷ್ಟಗಳು ಬಂದರೂ ಭಗವಂತನ ಮೇಲೆ ಅಚಲವಾದ ನಂಬಿಕೆ ಇಡಬೇಕು. ಸಂಕಷ್ಟಗಳು ಬಂದು ಹೋಗುತ್ತವೆ, ಆದರೆ ದೈವಿಕ ಶಕ್ತಿಯು ನಮಗೆ ಯಾವಾಗಲೂ ರಕ್ಷಣೆ ನೀಡುತ್ತದೆ.
ಕನ್ನಡ
ಪುರಾಣಗಳು
Click on any topic to open
7
30
Astrology
Bhagavad Gita
Bhagavatam
Bharat Matha
Devi
Devi Mahatmyam
Ganapathy
Garuda Puranam
Glory of Venkatesha
Hanuman
Kathopanishad
Mahabharatam
Mantra Shastra
Mystique
Practical Wisdom
Purana Stories
Radhe Radhe
Ramayana
Rare Topics
Rigveda Explained
Rituals
Sages and Saints
Shiva
Spiritual books
Sri Suktam
Story of Sri Yantra
Temples
Vedas
Vishnu Sahasranama
Yoga Vasishta
26
17
10
0
