குணமே உண்மையான சொத்து

சென்னையில் இருக்கும் ஒரு பெரிய அடுக்குமாடி குடியிருப்பில்  அர்ஜுனும் விவானும் நெருங்கிய நண்பர்களாக இருந்தார்கள். அர்ஜுன் கொஞ்சம் அமைதியானவன், எதையும் யோசித்துச் செய்பவன். விவான் அதற்கு நேர்மாறாக, எப்போதும் சுறுசுறுப்பாக, புதுப் புது கேட்ஜெட்டுகள் (Gadgets) மீது அதிக ஆர்வம் கொண்டவனாக இருந்தான்.

ஒரு சனிக்கிழமை, அவர்கள் மாலுக்குச் சென்றபோது ஒரு பொம்மை கடையில் ‘Closing Down Sale’ நடந்து கொண்டிருந்தது. கடைக்காரரிடம் கடைசி இரண்டு ‘லிமிடெட் எடிஷன்’ சூப்பர் ஹீரோ பொம்மைகள் இருந்தன. ஒன்றை வாங்கினால் இன்னொன்று இலவசம் என்ற விலையில் விவானிடம் அதைத் தர முன்வந்தார்.

'அர்ஜுன், இந்த ரெண்டாவது பொம்மையை நீ எடுத்துக்கோ! இது கிட்டத்தட்ட ஃப்ரீதான்,' என்றான் விவான் உற்சாகமாக.

அர்ஜுன் தலையசைத்து மறுத்தான். 'வேண்டாம் விவான். இதுக்காக நான் இன்னும் என் பாக்கெட் மணியைச் சேர்த்து வைக்கல. காரணமே இல்லாம புதுப் பொருள்களைப் பரிசா வாங்கிக்கிறது எனக்குப் பிடிக்காது.'

விவானுக்கு எரிச்சலாக வந்தது. 'நீ ஒரு முரட்டு பிடிவாதக்காரன்! இது வெறும் பொம்மைதானே,' என்று அலுத்துக் கொண்டான்.

ஒரு வாரம் கழித்து, விவானின் தம்பிக்கு ஒரு பழைய கிரிக்கெட் பேட் சிறியதாகிவிட்டது. விவானின் அம்மா அதை அர்ஜுனின் அம்மாவிடம் கொடுக்க முன்வந்தார். அர்ஜுன் அதைச் சந்தோஷமாக வாங்கிக் கொண்டதைப் பார்த்து விவான் அதிர்ந்து போனான். ‘என்ன இது? ஒரு புதுப் பொம்மையை ஃப்ரீயா கொடுத்தப்ப வேணாம்னு சொன்னான், ஆனா இந்தத் பழைய தூசி படிஞ்ச பேட்டை இவ்வளவு ஆசையா வாங்கிக்கிறானே? புரியவே இல்லையே!’ என்று குழம்பினான்.

சில நாட்கள் கழித்து, அந்தக் குழப்பம் கோபமாக மாறியது. அந்த அப்பார்ட்மெண்டிலேயே மிகப் பெரிய பணக்காரரான கண்ணா அங்கிள் வீட்டு வாசலில் அர்ஜுன் நிற்பதை விவான் பார்த்தான். அர்ஜுன் அவரிடம், 'அங்கிள், உங்ககிட்ட பழைய லேப்டாப் அல்லது டேப்லெட் ஏதாவது இருந்தா கொடுக்குறீங்களா?' என்று கேட்டுக் கொண்டிருந்தான். அவரும் ஒரு பெட்டி நிறையப் பழைய எலக்ட்ரானிக் பொருள்களை அவனிடம் கொடுத்தார்.

விவானால் நம்பவே முடியவில்லை. நேராக வீட்டுக்குச் சென்று தன் பெற்றோரிடம், 'அர்ஜுன் ஒரு வேஷதாரி! நான் புதுசு கொடுத்தா கௌரவம் பார்க்கிறான், ஆனா பணக்காரங்ககிட்ட போய் பழைய பொருள்களைப் பிச்சை கேட்கிறான்,' என்று கத்தினான்.

மறுநாள் பார்க்கில், நண்பர்கள் முன்னிலையில் விவான் அர்ஜுனை மடக்கினான். 'ஏன் அர்ஜுன், இப்படிப் பிச்சைக்காரன் மாதிரி நடந்துக்கிற? உனக்கு டேப்லெட் வேணும்னா உங்க அப்பாகிட்ட கேளு, இல்ல நான் வாங்கித் தர்றேன். ஏன் மத்தவங்ககிட்ட பழைய குப்பையைக் கேக்குற?'

அர்ஜுன் கோபப்படவில்லை. மெதுவாக, 'விவான், என் கூட வா,' என்று கூப்பிட்டான்.

அர்ஜுன் அவனை ரயில்வே தண்டவாளம் அருகே இருந்த ஒரு சிறிய சமூக சேவை மையத்திற்கு (Community Center) அழைத்துச் சென்றான். அங்கே குடிசைப் பகுதிகளில் வாழும் ஏழைச் சிறுவர்கள் படித்துக் கொண்டிருந்தார்கள். ஒரு மூலையில் ‘டெக் ஸ்டேஷன்’ (Tech Station) என்று எழுதப்பட்டிருந்தது. அர்ஜுன் தான் சேகரித்த பழைய லேப்டாப்களை அங்கே காட்டினான். அவன் அவற்றைச் சுத்தப்படுத்தி, மெமரியை கிளியர் செய்து, படிக்கத் தேவையான ஆப்ஸ்களை (Apps) இன்ஸ்டால் செய்திருந்தான்.

'இந்தக் குழந்தைகளுக்கு கம்ப்யூட்டரைத் தொட்டுக்கூடப் பார்த்த அனுபவம் கிடையாது,' என்று விளக்கினான் அர்ஜுன். 'கண்ணா அங்கிள் இதையெல்லாம் குப்பையில்தான் போடப் போயிருந்தார். இந்த குழந்தைகளுக்கு இது படிப்புக்கு உதவும். ஆனா, அவங்க யார்கிட்டயும் போய் உதவி கேட்க மாட்டாங்க, அவங்களுக்குத் தற்பெருமை அதிகம். அதனால, நான் அவங்களுக்காகக் கேட்கிறேன். இதைக் கேட்கும்போது எனக்குக் கிடைக்கிற அந்தச் சிறு ‘அவமானம்’ பரவாயில்லை, அதன் மூலமா இந்தக் குழந்தைகளுக்கு ஒரு நல்ல எதிர்காலம் கிடைக்குமே!'

விவானின் தொண்டை அடைத்தது. பேச வார்த்தைகள் வரவில்லை.

அர்ஜுன் தொடர்ந்தான், 'விவான், நீ கஷ்டப்பட்டுச் சேர்த்த பாக்கெட் மணியில வாங்கின புதுப் பொம்மையை நான் வாங்கல, ஏன்னா அது எனக்கு ஒரு ஆடம்பரம். ஆனா உன்னோட பழைய பேட்டை நான் வாங்கிக்கிட்டேன், ஏன்னா அது உனக்குத் தேவைப்படாத ஒரு பொருள். ஆனா இங்கே இருக்கிற ஒரு பையனுக்கு அது ஒரு பெரிய சொத்து. நான் அதை வாங்கினதுனால, ஒரு பொருள் வீணாகாம ஒரு குழந்தைக்குச் சந்தோஷத்தைக் கொடுத்திருக்கு.'

1. சுயமரியாதைக்கும் கொள்கைக்கும் உள்ள வித்தியாசம்: அர்ஜுன் தன் சுதந்திரத்தை நேசித்ததால் ஆடம்பரத்தை மறுத்தான் (கொள்கை). மற்றவர்களுக்கு உதவ வேண்டும் என்பதால் பழைய பொருள்களை வாங்கினான் (நோக்கம்). எப்போது 'வேண்டாம்' சொல்ல வேண்டும், எப்போது 'வேண்டும்' சொல்ல வேண்டும் என்பதில் தெளிவு அவசியம்.

2. மறுசுழற்சி மற்றும் நிலைத்த வாழ்வு (Sustainable Living): எதையும் 'வாங்கு, தூக்கி எறி' என்ற கலாச்சாரம் பெருகிவிட்ட உலகில், பழைய பொருள்களைப் புதுப்பித்து மீண்டும் பயன்படுத்துவது (Recycling/Reusing) மிக அவசியம். மின்-கழிவு (E-waste) ஒரு பெரிய அச்சுறுத்தல் என்பதை உணர்ந்து அர்ஜுன் செயல்பட்டான்.

3. பிறரின் கண்ணியத்தைக் காத்தல்: உதவி செய்வது என்பது ஏதோ ஒரு பொருளைக் கொடுப்பது மட்டுமல்ல; அதைப் பெறுபவர் தன்னைத் தாழ்வாக உணரக் கூடாது என்பதில் அர்ஜுன் கவனமாக இருந்தான். அவன் தானாக முன்வந்து கேட்டதன் மூலம், அந்தக் குழந்தைகளின் கௌரவத்தைக் காப்பாற்றினான்.

4. உண்மையான நட்பு: ஒரு உண்மையான நண்பன் உங்களுக்குப் பொருள்களை வாங்கிக் கொடுப்பவன் மட்டுமல்ல, உங்களை ஒரு சிறந்த மனிதனாக மாற்றுபவன். யாரையும் முழுமையாகத் தெரிந்துகொள்ளும் முன் தீர்ப்பு வழங்குவது தவறு என்பதை விவான் கற்றுக் கொண்டான்.

நீதி:

'உண்மையான செல்வம் என்பது உங்களிடம் உள்ள பொருள்களில் இல்லை; மற்றவர்களின் கௌரவம் குறையாமல் நீங்கள் இந்த உலகிற்கு எவ்வளவு திரும்பக் கொடுக்கிறீர்கள் என்பதில்தான் இருக்கிறது.'

Ramaswamy Sastry and Vighnesh Ghanapaathi