திருநீலகண்ட நாயனார்: சிவனாமத்தால் வாழ்ந்த உத்தமர்

சிவபெருமானின் மீது எல்லையற்ற பக்தி கொண்டு வாழ்ந்த 63 நாயன்மார்களின் திருக்கூட்டத்தில், திருநீலகண்ட நாயனார் அவர்களின் வரலாறு, பக்தி, சுயக்கட்டுப்பாடு மற்றும் இறைவனின் பெயரால் செய்த சத்தியத்தின் புனிதத்துவத்திற்கு ஒரு ஆழமான சான்றாக விளங்குகிறது. பெரிய புராணத்தில் விவரிக்கப்பட்டுள்ள இவரது வாழ்க்கை, ஒரு சாதாரண சேவையின் மூலம் எவ்வாறு ஒரு அசாதாரண பக்தி காவியமாக மாற முடியும் என்பதை விளக்குகிறது.

இளமைக்காலமும் சிவபக்தியும்
பழமையான தில்லையம்பதி எனப்பட்ட சிதம்பரத்தில், குயவர் குலத்தில் பிறந்தவர் திருநீலகண்டர். அவரும் அவரது மனைவியாரும் சிவபக்தியில் திளைத்து, எளிமையான ஆனால் உத்தமமான இல்லறத்தை நடத்தி வந்தனர். குறிப்பாக, பாற்கடலில் தோன்றிய ஆலகால விஷத்தை அருந்தி, தேவர்களைக் காத்த பெருமானின் 'நீலகண்டம்' என்ற திருப்பெயரின் மீது அவர் எல்லையற்ற அன்பு கொண்டிருந்தார். அவரது பக்தி வெறும் வழிபாட்டோடு நின்றுவிடவில்லை; அது ஒரு சேவையாக மலர்ந்தது. சிவனடியார்களுக்குத் திருவோடுகள் செய்து, அவற்றை இலவசமாக வழங்குவதைத் தனது வாழ்நாள் தொண்டாகக் கொண்டிருந்தார். இந்த எளிய சேவையை அவர் தூய மனதுடன் தினமும் செய்து வந்தார்.

திருப்பெயரால் ஒரு சத்தியம்
எவ்வளவு பெரிய பக்தராக இருப்பினும், மானுட பலவீனம் ஒரு நாள் அவரையும் சோதித்தது. திருநீலகண்டர் ஒருமுறை பரத்தையர் ஒருவரின் இல்லம் சென்று, தன் மனைவிக்குத் துரோகம் இழைத்துவிட்டார். இதை அறிந்த அவரது மனைவியார் மிகுந்த வேதனையிலும் கோபத்திலும் ஆழ்ந்தார்.
மாலை வீடு திரும்பிய கணவர், மனைவியைத் தொட முயன்றபோது, அவர் சினத்துடன் பின்வாங்கினார். அந்த துயரமான தருணத்தில், அவர் ஒரு சாபம் இடவில்லை, மாறாக ஒரு சத்தியத்தால் அவரைக் கட்டிப்போட்டார். 'திருநீலகண்டம்' என்று இறைவனின் திருப்பெயரைச் சுட்டிக்காட்டி, 'எங்களைத் தீண்டுவீராயின்' என்று கூறினார்.
தனது இஷ்ட தெய்வத்தின் திருப்பெயரைக் கேட்ட மாத்திரத்தில், திருநீலகண்டர் அதிர்ந்து நின்றார். அந்தச் சத்தியத்தை உடனடியாக ஏற்றுக் கொண்டார். மேலும், அவரது மனைவி கூறிய 'எங்களைத்' (தம்மை மற்றும் மற்ற பெண்களையும் சேர்த்து) என்ற வார்த்தையின் ஆழமான பொருளை உணர்ந்து, அன்று முதல் தன் மனைவியையோ அல்லது வேறு எந்தப் பெண்ணையுமோ தீண்டுவதில்லை என்று கடுமையான பிரம்மச்சரிய விரதத்தை மேற்கொண்டார்.
பல பத்தாண்டுகள், ஒரே கூரையின் கீழ் இருவரும் வாழ்ந்தும், தொடாமல், பேசாமல், தங்கள் ரகசிய விரதத்தை யாருக்கும் தெரியாமல் காத்து, இல்லறத் துறவிகளாக வாழ்ந்து வந்தனர்.

சிவபெருமானின் திருவிளையாடல்
தனது பக்தரின் மன உறுதியையும், சத்தியம் தவறாத தன்மையையும் உலகிற்கு வெளிப்படுத்த திருவுளம் கொண்டார் சிவபெருமான். அவர் ஒரு முதிய சிவனடியார் (யோகி) வேடம் பூண்டு, திருநீலகண்டரின் இல்லத்திற்கு வந்தார். வழக்கம்போல், திருநீலகண்டர் அந்த சிவனடியாரை மிகுந்த மரியாதையுடன் வரவேற்று உபசரித்தார். அவரிடம் ஒரு விலைமதிப்பற்ற மண் ஓட்டைக் (திருவோடு) கொடுத்து, 'இந்த ஓடு எனக்கு மிகவும் முக்கியமானது. நான் தீர்த்த யாத்திரை முடித்துத் திரும்பும் வரை இதை நீர் பத்திரமாக வைத்திருக்க வேண்டும்' என்று கூறி நம்பிக் கொடுத்தார். திருநீலகண்டரும் அதை வாங்கிப் பத்திரமாக வைத்தார். ஆனால், சிவனின் மாயையால் அந்த ஓடு மறைந்து போனது. சில நாட்கள் கழித்துத் திரும்பிய சிவனடியார், தன் ஓட்டைக் கேட்டபோது, திருநீலகண்டர் வீடு முழுவதும் தேடியும் அதைக் கண்டுபிடிக்க முடியவில்லை.
பதறிப்போன திருநீலகண்டர், அடியாரின் காலில் விழுந்து, 'சுவாமி, ஓட்டைக் காணவில்லை! நான் தங்களுக்குப் புதிய, சிறந்த ஓடு செய்து தருகிறேன், அல்லது அதன் விலையைத் தருகிறேன். தயவுசெய்து என்னை மன்னியுங்கள்' என்று வேண்டினார்.

சத்திய சோதனை
ஆனால் அந்த முதிய சிவனடியார் கோபம் கொண்டவர்போல் நடித்தார். 'எனக்கு வேறு ஓடும் வேண்டாம், பொன்னும் வேண்டாம். நீயே அதை அபகரித்துக் கொண்டாய். நீ இந்த ஓட்டை எடுக்கவில்லை என்றால், உன் மனைவியின் கையைப் பிடித்து, கோயிலின் திருக்குளத்தில் மூழ்கிச் சத்தியம் செய்' என்று கட்டளையிட்டார். திருநீலகண்டர் இக்கட்டான நிலையில் சிக்கிக் கொண்டார். திருடினார் என்ற பழியை ஏற்கவும் முடியாது, மனைவியைத் தீண்டி சத்தியத்தை மீறவும் முடியாது. ஊரார் கூடிவிட்டனர். அவர் நடந்ததை மன்னனிடம் முறையிட்டார்.
மன்னனின் கட்டளைப்படியும், சிவனடியாரின் வற்புறுத்தலின்படியும், திருநீலகண்டரும் அவரது மனைவியாரும் திருக்குளத்திற்கு அழைத்து வரப்பட்டனர். அப்போதும் தன் விரதத்தை மீற விரும்பாத திருநீலகண்டர், ஒரு மூங்கில் தடியின் ஒரு முனையைத் தானும், மறுமுனையைத் தன் மனைவியாரும் பிடித்துக்கொண்டு குளத்தில் இறங்கினர்.

கருணையும் முக்தியும்
அவர்கள் இருவரும் குளத்தில் மூழ்கி எழுந்தபோது, அங்கே ஒரு அற்புதம் நிகழ்ந்தது. பல ஆண்டுகளாகப் பிரிந்து வாழ்ந்ததால் முதியவர்களாக இருந்த அந்தத் தம்பதியினர், குளத்தில் இருந்து எழும்போது, சிவனருளால் தங்கள் இளமைப் பொலிவைத் திரும்பப் பெற்றனர்.
அதே நேரத்தில், அவர்களுக்கு முன் நின்ற முதிய சிவனடியார் மறைந்து, அந்த இடத்தில் சிவபெருமானும் பார்வதி தேவியும் ரிஷப வாகனத்தில் காட்சியளித்தனர். 'உம்முடைய மன உறுதியையும், என் பெயரால் நீங்கள் காத்த சத்தியத்தையும் மெச்சினோம். நீங்கள் இருவரும் கொண்ட இந்த உறுதிப்பாடு, இல்லறத்தில் இருந்தும் புலனடக்கத்துடன் வாழ முடியும் என்பதற்குச் சான்றாகும்' என்று ஆசீர்வதித்தார்.
இறைவனின் திருப்பெயருக்காகத் தங்கள் இளமையையும், இல்லற சுகத்தையும் தியாகம் செய்த திருநீலகண்ட நாயனாரும், அவரது மனைவியாரும், சிவபெருமானின் திருவருளால் முக்தியை அடைந்தனர்.

Ramaswamy Sastry and Vighnesh Ghanapaathi