பேயாழ்வார்: பக்தி வெள்ளத்தில் மிதந்த ஞானச் சுடர்

பேயாழ்வார்: பக்தி வெள்ளத்தில் மிதந்த ஞானச் சுடர்

பன்னிரு ஆழ்வார்கள், தமிழ் கூறும் நல்லுலகில் வைணவ பக்தி மரபைப் பரப்பிய மகான்கள் ஆவர். இவர்களில் காலத்தால் முந்தியவர்கள் 'முதல் ஆழ்வார்கள்' என்று போற்றப்படும் பொய்கையாழ்வார், பூதத்தாழ்வார் மற்றும் பேயாழ்வார். இந்த மூவரில், பக்திப் பரவசத்தால் உலகையே மறந்த ஞானியாகத் திகழ்ந்தவர் பேயாழ்வார்.

அவதாரமும் திருத்தலமும்
பேயாழ்வார், திருமாலின் கையில் விளங்கும் 'நந்தகம்' என்னும் திருவாளின் அம்சமாக அவதரித்தவர் என்று வைணவ மரபு போற்றுகிறது.
திருத்தலம்: இன்றைய சென்னையின் பகுதியான திருமயிலை (மயிலாப்பூர்).
அவதார நிகழ்வு: மயிலாப்பூர் ஆதிகேசவப் பெருமாள் திருக்கோயிலில் உள்ள திருக்குளத்தில் மலர்ந்திருந்த செவ்வல்லி மலரின் மீது இவர் தெய்வீகக் குழந்தையாகத் தோன்றினார்.
காலம்: இவர் ஐப்பசி மாதம், சதய நட்சத்திரத்தில் அவதரித்ததாகக் கருதப்படுகிறது.

பேயாழ்வார் - பெயர் காரணம்
இவருக்கு 'பேயாழ்வார்' என்ற பெயர் வரக் காரணம் மிகவும் சுவாரஸ்யமானது. இவர் இவ்வுலகப் பற்றுகளை முழுமையாகத் துறந்தவர். எப்போதும் நாராயணனின் திருநாமத்தையே சிந்தித்து, அவரது வடிவழகில் மயங்கிக் கிடப்பார்.
பக்திப் பெருக்கின் காரணமாக, சில சமயங்களில் உலக வழக்கங்களுக்கு மாறாக, தன்னை மறந்த நிலையில் சிரிப்பார், அழுவார், ஆடுவார், பாடுவார். இச்செயல்களைக் கண்ட சாமானிய மக்கள், இவர் 'பேய்ப் பிடித்தவர்' போல பித்த நிலையில் இருக்கிறார் என்று எண்ணினர். ஆனால், இவர் பிடித்தது பேய் அல்ல, பரந்தாமன் மீதான 'பக்திப் பேய்'. இதனால், இவர் பேயாழ்வார் என்றே அன்புடன் அழைக்கப்பட்டார்.

திருக்கோவிலூர் அற்புதம்: மூவர் சந்தித்தல்
முதல் ஆழ்வார்கள் மூவரும் தனித்தனியே யாத்திரை மேற்கொண்டிருந்தனர். ஒரு நாள், பேரிடியுடன் கூடிய பெருமழை பொழிந்த இரவு. மூவரும் ஒருவர் பின் ஒருவராக திருக்கோவிலூர் மிருகண்டு முனிவரின் ஆசிரமத்து திண்ணையை அடைந்தனர்.
பொய்கையாழ்வார் முதலில் வந்து ஒருவர் படுக்கலாம் என்று படுத்துக் கொண்டார்.
பூதத்தாழ்வார் அடுத்து வந்தார். 'ஒருவர் படுக்கலாம், இருவர் இருக்கலாம்' என்று கூறி, இருவரும் அமர்ந்து கொண்டனர்.
பேயாழ்வார் மூன்றாவதாக வந்தார். 'இருவர் இருக்கலாம், மூவர் நிற்கலாம்' என்று கூறி, மூவரும் நெருக்கமாக நின்று கொண்டனர்.
அப்போது, அவர்கள் மூவரையும் தவிர நான்காவது ஒருவர் வந்து அவர்களை நெருக்குவது போல் உணர்ந்தனர். அந்த இருட்டில், அந்த நான்காவது நபர் யாரென்று அறிய, மூவரும் தங்கள் ஞானத்தால் விளக்கேற்றத் தொடங்கினர்.
பொய்கையாழ்வார் (முதல் திருவந்தாதி):
'வையம் தகளியா, வார்கடலே நெய்யாக, வெய்ய கதிரோன் விளக்காக...' (பூமியை அகல் விளக்காக்கி, கடலை நெய்யாக்கி, சூரியனைச் சுடராக்கி) முதல் விளக்கை ஏற்றினார்.
பூதத்தாழ்வார் (இரண்டாம் திருவந்தாதி):
'அன்பே தகளியா, ஆர்வமே நெய்யாக, இன்புருகு சிந்தை இடுதிரியா...' (அன்பை அகல் விளக்காக்கி, ஆர்வத்தை நெய்யாக்கி, உருகும் சிந்தனையைத் திரியாக்கி) இரண்டாம் விளக்கை ஏற்றினார்.
இந்த இரண்டு ஞான விளக்குகளின் ஒளியில், அந்த நான்காவது நபரைக் கண்ட பேயாழ்வார், பரவசத்தின் உச்சத்திற்கே சென்றார். தான் கண்ட காட்சியின் ஆனந்தத்தில் அவர் பாடியதே 'மூன்றாம் திருவந்தாதி' ஆகும்.

மூன்றாம் திருவந்தாதி: பேயாழ்வாரின் பங்களிப்பு
பேயாழ்வார் அருளிச் செய்தது மூன்றாம் திருவந்தாதி ஆகும். இது நூறு பாசுரங்களைக் கொண்டது மற்றும் நாலாயிரத் திவ்வியப் பிரபந்தத்தின் ஒரு முக்கியப் பகுதியாகும்.
திருக்கோவிலூரில் அவர் கண்ட காட்சியையே தனது முதல் பாசுரமாகப் பாடினார்:
'திருக்கண்டேன் பொன்மேனி கண்டேன், திகழும் அருக்கன் அணிநிறமும் கண்டேன் - செருக்கிளரும் பொன்னாழி கண்டேன், புரிசங்கம் கைக்கண்டேன், என்னாழி வண்ணன்பால் இன்று.'

பொருள்: இன்று நான் திரு(மகள்)வைக் கண்டேன். அவளுடன் பிரகாசிக்கும் பொன்னான திருமேனியைக் கண்டேன். சூரியனைப் போன்ற ஒளியைக் கண்டேன். போருக்கு எழும் சக்கரத்தைக் கண்டேன், திருச்சங்கைக் கையில் கண்டேன். கடல்வண்ணனாகிய என் பெருமானிடம் இவற்றையெல்லாம் நான் இன்று கண்டுகொண்டேன்!'

உலகியல் இன்பங்களை விடுத்து, இறைவனிடம் தன்னை முழுமையாக ஒப்படைத்தால், இறைவன் தானே வந்து காட்சி கொடுப்பான் என்பதற்கு பேயாழ்வாரின் வாழ்க்கை ஒரு சிறந்த உதாரணமாகும். அவரது பக்திப் பரவசமும், அவர் அருளிய மூன்றாம் திருவந்தாதியும், தமிழ் உள்ளளவும் வைணவ நெறிக்கு வழிகாட்டும் ஞான தீபங்களாக விளங்குகின்றன.

தமிழ்

தமிழ்

மகான்கள்

Click on any topic to open

0

Copyright © 2026 | Vedadhara | All Rights Reserved. | Designed & Developed by Claps and Whistles
| | | | |
Vedahdara - Personalize

We use cookies