
തല് പ്രപഞ്ചത്തിനെല്ലാം സാക്ഷിയായ ഏകാത്മാവായ് നില്പൊരു
സകലാത്മാവാകിയ പരബ്രഹ്മം
തന്നുടെ മഹാമായ കാരണം
പ്രപഞ്ചത്തിനെ അറിഞ്ഞീടും നേരം ഉദിക്കും ആത്മജ്ഞാനം.
നേരത്തെ പറഞ്ഞത് പോലെ, ഈ പ്രപഞ്ചം ഈശ്വരമയമാണ്. ഈ പ്രപഞ്ചം തന്നെയാണ് ഈശ്വരന്. ഈശ്വരനെ അറിയണമെങ്കില് പ്രപഞ്ചത്തെ അറിഞ്ഞാല് മതി. പ്രപഞ്ചത്തെ അറിയാതെ ഈശ്വരനെ അറിയാന് സാധിക്കില്ല. പ്രപഞ്ചത്തെ അറിയുമ്പോഴാണ് ആത്മജ്ഞാനം ഉദിക്കുന്നത്.
നമുക്ക് ചില അബദ്ധധാരണകള് ഉണ്ട്. പ്രപഞ്ചം മിഥ്യയാണ്, അസത്യമാണ് എന്നൊക്കെ ചിലര് കരുതുന്നു. എന്നാല് പ്രപഞ്ചം ഒരു അനുഭവമാണ്. ഒരു സിനിമയ്ക്ക് പിന്നില് വെളിച്ചവും ശബ്ദവും ഉണ്ടാകും. പക്ഷേ സിനിമ നമ്മളില് ഉണ്ടാക്കുന്ന അനുഭവം വെളിച്ചവും ശബ്ദവും മാത്രമല്ല. അത് മനസ്സില് പല വികാരങ്ങളും ജനിപ്പിക്കും. നമ്മള് സിനിമയെ അനുഭവിക്കുന്നത് വെളിച്ചമായോ ശബ്ദമായോ അല്ല. വികാരങ്ങളിലൂടെയാണ്.
പ്രപഞ്ചം മിഥ്യ എന്നു പറയുന്നതിന്റെ അര്ഥവും ഇതുതന്നെയാണ്. നമ്മള് അനുഭവിക്കുന്ന പ്രപഞ്ചത്തിന് പിന്നില് മറ്റെന്തൊക്കെയോ ഉണ്ട്. പല ഘടകങ്ങളും ചേര്ന്ന് നമ്മുടെ മനസ്സില് ഉണ്ടാക്കുന്ന ഒരു അനുഭവമാണ് പ്രപഞ്ചം. ഈ അനുഭവം അസത്യമാണെന്ന് പറയാന് പറ്റില്ല. കാരണം അത് നമുക്ക് അനുഭവമുള്ളതുതന്നെയാണ്. നമ്മളൊക്കെയും അനുഭവിക്കുന്നതാണ് പ്രപഞ്ചം.
സിനിമ എന്ന അനുഭവത്തിന് പിന്നില് വെളിച്ചവും ശബ്ദവും ഉണ്ടാകുന്നതുപോലെ, ഈ പ്രപഞ്ചാനുഭവത്തിനും പിന്നില് എന്തോ ഒരു ആധാരം ഉണ്ട്. ആ ആധാരമാണ് ആത്മാവ്. അതുതന്നെയാണ് ഇതിനൊക്കെയും കാരണവും സാക്ഷിയും. ഈ ആത്മാവ് ഒന്നിലധികമല്ല. ഏകാത്മാവാണ്. സകലാത്മാവാണ്. എല്ലാറ്റിന്റെയും ആത്മാവ് ഒരേ ആത്മാവാണ്.
ഈ പ്രപഞ്ചാനുഭവത്തെ ഉണ്ടാക്കുന്നത് പരബ്രഹ്മമെന്ന ഈ ഏകാത്മാവാണ്. സകലാത്മാവാണ്. എങ്ങനെ? തന്നുടെ മഹാമായയാല്. സിനിമാ ഹാളില് പ്രൊജക്ടര് ഓണാകുമ്പോള് നമുക്ക് സിനിമാനുഭവം ഉണ്ടാകുന്നതുപോലെ, പരബ്രഹ്മത്തിന്റെ മഹാമായയാല് ഈ പ്രപഞ്ചാനുഭവം ഉദിക്കുന്നു. ആ പ്രൊജക്ടര് ഓപ്പറേറ്ററുടെ സ്ഥാനത്താണ് ഇവിടെ പരബ്രഹ്മത്തെ കാണേണ്ടത്.
എന്നെല്ലാം ചൊല്ലിയിടുന്ന ശ്രീമഹാഭാഗവതം
മന്ദിനാം വേദവ്യാസന് ചമച്ചു പഠിപ്പിച്ചു
ശ്രീശുകനായ മുനിശ്രേഷ്ഠനെ വഴിപോലെ
ആശകളകന്നൊരു ശ്രീശുകമുനീന്ദ്രനും
അക്കാലം അനശനം ദീക്ഷിച്ചു ഗംഗാതീരം പൂക്കൊരു
പരീക്ഷിത്തിനെ പേരുമറിയിച്ചു.
ഈ തത്വങ്ങളൊക്കെ പറഞ്ഞിരിക്കുന്നത് ശ്രീമഹാഭാഗവതത്തിലാണ്. ശ്രീമഹാഭാഗവതം ചമച്ചത് വേദവ്യാസനാണ്. ആദ്യം അത് പഠിപ്പിച്ചത് ശ്രീശുകന് എന്ന മുനിശ്രേഷ്ഠനെയാണ്. സ്വന്തം മകനെ തന്നെയാണ് അദ്ദേഹം പഠിപ്പിച്ചത്.
ശുകദേവന് ആശകളെല്ലാം അറ്റ മഹാത്മാവായിരുന്നു. ഇത്തരക്കാര് ചെയ്യുന്ന കാര്യങ്ങള് എല്ലായ്പ്പോഴും ശ്രേഷ്ഠമായിരിക്കും. സ്വാര്ഥതയ്ക്കായി ചെയ്യുന്ന കാര്യങ്ങള്ക്കാണ് ഉദ്ദേശങ്ങള് ചുരുങ്ങിപ്പോകുന്നത്. എന്നാല് ആശകളറ്റവര് ചെയ്യുന്ന പ്രവൃത്തികള് ലോകനന്മയ്ക്കായിരിക്കും.
അത്തരം ശുകദേവന് ഗംഗാതീരത്ത് എത്തിയ ശേഷം പരീക്ഷിത് രാജാവിനോട് താന് ആരാണെന്ന് അറിയിച്ചു. അപ്പോഴാണ് ഈ മഹത്തായ ഉപദേശപ്രവാഹം ആരംഭിക്കുന്നത്.
ഇങ്ങനെ കേട്ട നേരം ശൗനക മഹാമുനി
മംഗലനായ സൂതന് തന്നോട് ചോദ്യം ചെയ്തു:
ഏതൊരു കാലത്തിങ്കല് ആരുടെ നിയോഗത്താല്
ഏതൊരു ദേശത്ത് നിന്ന് എന്തൊരു നിമിത്തമായി
ബാദരായണന് മുനി ചമച്ചു ഭാഗവതം?
ബാദരായണന് എന്നു പറഞ്ഞാല് വ്യാസനെയാണ് ഉദ്ദേശിക്കുന്നത്. ബദരികാശ്രമവുമായി ബന്ധമുള്ളതിനാലാണ് ആ പേര്. ശൗനക മഹര്ഷി സൂതനോട് ചോദിച്ചത് ഇതായിരുന്നു: ഭാഗവതം എപ്പോഴാണ് എഴുതപ്പെട്ടത്? ആരുടെ നിയോഗപ്രകാരം? അതിനു പിന്നില് മറ്റാരുടേയെങ്കിലും പ്രേരണയുണ്ടായിരുന്നോ? എവിടെയാണ് അത് രചിക്കപ്പെട്ടത്? എന്താണ് അതിന്റെ നിമിത്തം?
ഓരോ പ്രവൃത്തിക്കും ഒരു കാരണം ഉണ്ടായിരിക്കണം. ഈ മഹാമുനിമാര്ക്ക് സാധാരണ മനുഷ്യരെപ്പോലെ ആഗ്രഹങ്ങളില്ല. കഥയെഴുതി പ്രസിദ്ധീകരിച്ച് ധനം സമ്പാദിക്കുകയോ പേര് നേടുകയോ ചെയ്യുക എന്നതല്ല അവരുടെ ഉദ്ദേശം. അപ്പോള് ഭാഗവതരചനയ്ക്ക് പിന്നിലെ യഥാര്ഥ നിയോഗവും നിമിത്തവും എന്താണ് എന്നതാണ് ശൗനകമുനി ചോദിക്കുന്നത്.
ഏതുമൊന്നിലും ഒരു കാംക്ഷയും ഇല്ലാതെ ശുകന്,
ആദരാലത് പഠിച്ചിടുവാന് എന്ത് മൂലം?
എന്തിന് പരീക്ഷിത്ത് ദീക്ഷിച്ചിത് അനശനം?
ബന്ധമെന്തവന് ശ്രീശുകനെ കണ്ടെത്തുവാന്?
ശുകന് ഒന്നിലും ഒരു കാംക്ഷയുമില്ല. ഒരു ആഗ്രഹവുമില്ല. എന്നിട്ടും അദ്ദേഹം ഭാഗവതം പഠിച്ചു. സാധാരണ മനുഷ്യര് പഠിക്കുന്നത് എന്തെങ്കിലും നേടാനോ അറിവ് സമ്പാദിക്കാനോ ആണ്. എന്നാല് ശുകന് അങ്ങനെ നേടേണ്ടതൊന്നുമില്ലായിരുന്നു. എന്നിട്ടും എന്തിന് അദ്ദേഹം തന്റെ അച്ഛനില്നിന്ന് ഭാഗവതം പഠിച്ചു? അതാണ് ഇവിടെ ചോദ്യം.
അതുപോലെ പരീക്ഷിത് രാജാവ് ഗംഗാതീരത്ത് അനശനവ്രതം അനുഷ്ഠിച്ചത് എന്തിനായിരുന്നു? ആഹാരം ഉപേക്ഷിച്ച് ഇരിക്കേണ്ടി വന്നത് എന്തുകൊണ്ട്? അപ്പോഴാണ് ശുകന് അവിടെ എത്തുന്നത്. ഈ കൂടിച്ചേരലിനു പിന്നിലെ കാരണം എന്ത്? ശുകനെ കണ്ടെത്തുവാന് ഇടയായ ബന്ധം എന്ത്? ഇതെല്ലാമാണ് ശൗനക മഹര്ഷിക്ക് അറിയേണ്ടത്.
Q&A
പ്രപഞ്ചം ഈശ്വരനിൽ നിന്ന് വേറിട്ട ഒന്നല്ല, മറിച്ച് ഈശ്വരമയമാണ്. ഈശ്വരനെ അറിയണമെങ്കിൽ പ്രപഞ്ചത്തെ അറിഞ്ഞാൽ മതിയാകും. പ്രപഞ്ചം എന്നത് പരബ്രഹ്മത്തിൻ്റെ ഒരു അനുഭവമാണ്. ഈ അനുഭവത്തിന് പിന്നിലുള്ള സാക്ഷിയും കാരണവുമാണ് ഏകാത്മാവായ ഈശ്വരൻ.
പ്രപഞ്ചം മിഥ്യയാണെന്ന് പറയുന്നത് അത് അസത്യമായതുകൊണ്ടല്ല. ഒരു സിനിമയിലെ ദൃശ്യങ്ങൾ വെളിച്ചവും ശബ്ദവുമാണെങ്കിലും നാം അത് വികാരങ്ങളിലൂടെ അനുഭവിക്കുന്നതുപോലെ, പ്രപഞ്ചത്തിന് പിന്നിൽ ആത്മാവാണുള്ളത്. നാം അനുഭവിക്കുന്ന ഭൗതിക രൂപങ്ങൾക്കും നാമങ്ങൾക്കും പിന്നിലെ യഥാർത്ഥ സത്യം മറ്റൊന്നാണ് എന്നതിനാലാണ് അതിനെ മിഥ്യ എന്ന് വിശേഷിപ്പിക്കുന്നത്.
ഒരു സിനിമാ ഹാളിൽ പ്രൊജക്ടർ പ്രവർത്തിപ്പിക്കുമ്പോൾ വെള്ളിത്തിരയിൽ ദൃശ്യങ്ങൾ തെളിയുന്നതുപോലെ, പരബ്രഹ്മത്തിൻ്റെ മഹാമായ കാരണമാണ് നമുക്ക് ഈ പ്രപഞ്ചാനുഭവം ഉണ്ടാകുന്നത്. ഇവിടെ ഓപ്പറേറ്ററുടെ സ്ഥാനത്താണ് പരബ്രഹ്മത്തെ കണക്കാക്കുന്നത്. ആ മായയാണ് ഈ പ്രപഞ്ചമെന്ന സിനിമയെ നമ്മുടെ മുന്നിൽ അവതരിപ്പിക്കുന്നത്.
ശ്രീമഹാഭാഗവതം രചിച്ചത് വേദവ്യാസനാണ്. അദ്ദേഹം ഇത് തൻ്റെ പുത്രനായ ശ്രീശുകനെ പഠിപ്പിച്ചു. പരീക്ഷിത്ത് രാജാവിൻ്റെ അന്ത്യകാലത്ത് ശുകമഹർഷി ഇത് അദ്ദേഹത്തിന് ഉപദേശിച്ചു നൽകി. ഈ സംവാദം സൂത പൗരാണികൻ ശൗനകാദി മുനിമാർക്ക് വിവരിച്ചു കൊടുക്കുന്നതായാണ് ഭാഗവതത്തിൽ രേഖപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നത്.
വേദവ്യാസൻ്റെ വാസസ്ഥലം ബദരികാശ്രമമായതിനാലാണ് അദ്ദേഹത്തിന് ബാദരായണൻ എന്ന പേര് ലഭിച്ചത്. ബദരി വൃക്ഷങ്ങൾ നിറഞ്ഞയിടത്ത് തപസ്സു ചെയ്ത മുനിയായതിനാലും ഈ പേര് അന്വർത്ഥമാണ്.
ശ്രീശുകൻ ആഗ്രഹങ്ങളില്ലാത്ത മുക്തിയടഞ്ഞ മഹാത്മാവാണെങ്കിലും ഭാഗവതത്തിലെ ഭക്തിരസവും ആത്മജ്ഞാനവും അദ്ദേഹത്തെ ആകർഷിച്ചു. ആത്മജ്ഞാനികളായവർ പോലും ഹരിഗുണങ്ങളിൽ ആകൃഷ്ടരാകുമെന്ന ഉന്നതമായ തത്വമാണ് ഇതിലൂടെ വെളിപ്പെടുന്നത്.
തക്ഷകൻ എന്ന പാമ്പ് കടിച്ചു ഏഴു ദിവസത്തിനുള്ളിൽ മരിക്കുമെന്ന ശാപം ലഭിച്ചതിനാലാണ് പരീക്ഷിത്ത് രാജാവ് രാജഭരണമുപേക്ഷിച്ച് ഗംഗാതീരത്തെത്തിയത്. ബാക്കിയുള്ള ചുരുങ്ങിയ കാലം കൊണ്ട് മോക്ഷം പ്രാപിക്കാനായി അദ്ദേഹം ആഹാരമുപേക്ഷിച്ച് തപസ്സു ചെയ്യുകയായിരുന്നു.
സ്വാർത്ഥതയുള്ളവർ ചെയ്യുന്ന കാര്യങ്ങൾ സങ്കുചിതമായ ഉദ്ദേശ്യങ്ങളോടെയായിരിക്കും. എന്നാൽ ശുകമഹർഷിയെപ്പോലെ ആശകളറ്റ മഹാത്മാക്കൾ ചെയ്യുന്ന കാര്യങ്ങൾ ലോകനന്മയ്ക്കുവേണ്ടി മാത്രമുള്ളതാണ്. അവരുടെ പ്രവൃത്തികൾക്ക് ഫലേച്ഛ ഇല്ലാത്തതിനാൽ അവ എന്നും ശ്രേഷ്ഠമായി നിലനിൽക്കുന്നു.
ഏതൊരു വലിയ കാര്യത്തിന് പിന്നിലും ഒരു വലിയ നിമിത്തമോ നിയോഗമോ ഉണ്ടാകും. വ്യാസനെപ്പോലുള്ള ഒരു മഹർഷി ഭാഗവതം രചിക്കാൻ എന്താണ് പ്രേരിപ്പിച്ചത് എന്ന് അറിയുന്നത് ആ ഗ്രന്ഥത്തിൻ്റെ ഗൗരവം മനസ്സിലാക്കാൻ സഹായിക്കും. ലോകത്തെ ഉദ്ധരിക്കാനുള്ള ഒരു ദിവ്യനിയോഗം അതിനു പിന്നിലുണ്ടോ എന്ന് ശൗനകമുനി അന്വേഷിക്കുന്നു.
പ്രപഞ്ചത്തെയും അതിന്റെ കാരണഭൂതമായ പരബ്രഹ്മത്തെയും ശരിയായി തിരിച്ചറിയുമ്പോഴാണ് ആത്മജ്ഞാനം ഉണ്ടാകുന്നത്. എല്ലാറ്റിൻ്റെ യും ആത്മാവ് ഒന്നാണെന്നും ആ ഏകാത്മാവാണ് ചരാചരങ്ങളിലെല്ലാം വസിക്കുന്നതെന്നും ബോധ്യമാകുമ്പോൾ മനുഷ്യൻ അറിവിൻ്റെ പൂർണ്ണതയിലെത്തുന്നു.
Astrology
Bhagavad Gita
Bhagavatam
Bharat Matha
Devi
Devi Mahatmyam
Ganapathy
Garuda Puranam
Glory of Venkatesha
Hanuman
Kathopanishad
Mahabharatam
Mantra Shastra
Mystique
Practical Wisdom
Purana Stories
Radhe Radhe
Ramayana
Rare Topics
Rigveda Explained
Rituals
Sages and Saints
Shiva
Spiritual books
Sri Suktam
Story of Sri Yantra
Temples
Vedas
Vishnu Sahasranama
Yoga Vasishta