ഭഗവാൻ തന്നെയാണ് ഭാഗവതം

ശ്രീമദ്ഭാഗവതത്തിലെ ഒന്നാമത്തെ അദ്ധ്യായത്തിലെ രണ്ടാമത്തെ ശ്ലോകം. ഭാഗവതം കപടതയില്ലാത്തതാണ്. കൈതവമില്ലാത്തതാണ്. മറ്റെല്ലാ മാർഗ്ഗങ്ങളിലും കപടത വന്നുകഴിഞ്ഞു. നമ്മളിത് കണ്ടു. വൈദിക മാർഗ്ഗം, ധർമ്മത്തിൻ്റെ  ആധാരം തന്നെ വേദമാണ്. ഭാഗവതമെന്നത് വേദമാകുന്ന വൃക്ഷത്തിൻ്റെ  ഫലമാണ്. പക്ഷേ, വിദ്വാന്മാരെല്ലാവരും കൂടെ ചേർന്ന് വൈദിക മാർഗ്ഗത്തിനെ നശിപ്പിച്ചു. വേദങ്ങളെ ദുർവ്യാഖ്യാനം ചെയ്ത് ചെയ്ത് വൈദിക മാർഗ്ഗത്തിനെ നശിപ്പിച്ചു.

രണ്ടാമത്തെ മാർഗ്ഗമാണ് ആചാരങ്ങൾ പാലിക്കുക എന്നത്. സദാചാരങ്ങൾ പാലിക്കുക. സദാചാരങ്ങൾ പാലിച്ചാൽ ശരീരവും മനസ്സും ശുദ്ധമാകും. പക്ഷേ എന്താ നടക്കുന്നത്? ആചാരങ്ങളുടെ പിന്നിലുള്ള ആശയങ്ങളെ മനസ്സിലാക്കാതെ വെറുതെ അന്ധമായി ആചാരങ്ങളെ പാലിച്ച്, പോകപ്പോകെ അതൊക്കെ അനാചാരങ്ങളായും അന്ധവിശ്വാസങ്ങളായിട്ടും മാറി.

മറ്റൊരു മാർഗ്ഗമാണ് തപസ്സനുഷ്ഠിക്കുക. ഉപവാസമെന്നത് ഒരു ചെറിയ തപസ്സാണ്. സത്യം മാത്രമേ പറയൂ എന്നതൊരു തപസ്സാണ്. വളരെ കഷ്ടമാണ് തപസ്സാചരിക്കാൻ . സത്യവ്രതം അനുഷ്ഠിക്കുന്ന ആൾ പറയും "ഞാൻ സത്യം മാത്രമേ പറയുകയുള്ളൂ" എന്ന്. "ഞാൻ സത്യം മാത്രമേ പ്രവർത്തിക്കുകയുള്ളൂ." പക്ഷേ, അയാൾ അറിയാതെ തന്നെ അസത്യം പറയും, അസത്യം പ്രവർത്തിക്കും.

ഭാഗവതം കേൾക്കുന്നതിൽ ഈ പറഞ്ഞ കപടതയൊന്നും തന്നെയില്ല. ഭാഗവതം പരമമായ ധർമ്മമാണ്. ശ്രീകൃഷ്ണൻ്റെ  പ്രാപ്തി ഭാഗവതം വഴിയാണ് കിട്ടുന്നത്. ഭാഗവത ധർമ്മമെന്നത് വ്യാസനെപ്പോലുള്ള മഹാപുരുഷന്മാർ അനുഷ്ഠിച്ച ധർമ്മമാണ്. അവർക്കൊന്നും പരസ്പരം മത്സരബുദ്ധിയുണ്ടായിരുന്നില്ല. വിദ്വാന്മാർക്കുള്ളതുപോലെ സ്പർദ്ധയും, മറ്റുള്ളവരെ ഇടിച്ചുതാഴ്ത്തണമെന്ന ആഗ്രഹവും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. ആചാരങ്ങളിലും കപടത വരുന്നത് ഇങ്ങനെ തന്നെയാണ്. ആചാരങ്ങൾ അനുഷ്ഠിക്കുന്നവർ "ഞാൻ നിന്നെക്കാൾ വലിയവനാണ്, ഞാൻ നിന്നെക്കാൾ പരിശുദ്ധനാണ്" എന്ന് കാണിക്കാനായി ആചാരങ്ങൾ അനുഷ്ഠിക്കും. ഭാഗവതത്തിൽ ഇങ്ങനെയുള്ള ദോഷമൊന്നുമില്ല. വ്യാസമഹർഷിയെപ്പോലെയുള്ളവർക്ക് പരമാർത്ഥത്തിൽ മാത്രമേ താല്പര്യമുണ്ടായിരുന്നുള്ളൂ. അവർക്ക് പരസ്പരം മത്സരിക്കാൻ താല്പര്യമോ സമയമോ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല.

ഭാഗവതത്തിൽ വേദ്യമായ വസ്തുവുണ്ട്. അറിയേണ്ടതെന്താണോ അത് ഭാഗവതത്തിലാണുള്ളത്. 'വേദ്യം' എന്ന് പറഞ്ഞാൽ എന്താണർത്ഥം? വാസ്തവമായിട്ടുള്ളത്. അതാണ് വേദ്യമാകുന്നത്. വാസ്തവമായിട്ട് എന്തുണ്ടോ അതേ വേദ്യമാവുകയുള്ളൂ. അതിനെ മാത്രമേ അറിയാൻ പാടുള്ളൂ. അതിനെ വേണം അറിയാൻ. ഭാഗവതം ഭഗവാൻ്റെ  വർണ്ണനയല്ല. ഭഗവാന്റെ വിശ്ലേഷണമല്ല. ഭാഗവതത്തിൽ ഭഗവാന്റെ സാന്നിധ്യമുണ്ട്. വേദ്യമായ വസ്തു, വാസ്തവമായ വസ്തു, അറിയേണ്ട വസ്തു ഭാഗവതത്തിൽ തന്നെയുണ്ട്, പ്രത്യക്ഷമായി. വ്യത്യാസം മനസ്സിലാക്കണം, ഒരു വസ്തുവും അതിൻ്റെ വർണ്ണനയും തമ്മിലുള്ള വ്യത്യാസം മനസ്സിലാക്കണം. നമുക്ക് ഹിമാലയത്തെ വർണ്ണിക്കാം, പക്ഷേ അത് ഹിമാലയമാകില്ല. അതുപോലെ ഭാഗവതം ഭഗവാൻ തന്നെയാണ്. ഭാഗവതം ഭഗവാൻ്റെ  വർണ്ണനയല്ല. അങ്ങനെയൊരു ശാസ്ത്രം നമ്മുടെ കയ്യിലുള്ളപ്പോൾ 'കിം വാ പരൈഃ' - വേറൊന്നിനെപ്പറ്റി എന്തിനാ ആലോചിക്കണം? മറ്റൊരു ശാസ്ത്രവും ഭാഗവതം പോലെ പ്രത്യക്ഷമായി ഫലം തരുന്നതില്ല. ഉടനെ ഫലം തരുന്നതില്ല.

രണ്ട് മാർഗ്ഗങ്ങളാണുള്ളത്: പ്രവൃത്തിമാർഗ്ഗവും നിവൃത്തിമാർഗ്ഗവും. പ്രവൃത്തിമാർഗ്ഗത്തിൽ ധർമ്മമാചരിച്ച് സാധന ചെയ്ത് ആത്മാവിനെ ഉദ്ധരിക്കണം. പക്ഷേ ഇതിന് കുറച്ച് സമയമെടുക്കും. ഫലം ഇവിടെ കിട്ടില്ല, ഫലം പരലോകത്തിലേ കിട്ടുകയുള്ളൂ. പക്ഷേ നമുക്ക് പ്രശ്നങ്ങൾ ഇപ്പോഴാണുള്ളത്. ആധ്യാത്മികമായും ആധിഭൗതികമായും ആധിദൈവികമായുമുള്ള പ്രശ്നങ്ങൾ നമുക്ക് ഇപ്പോഴാണുള്ളത്. എന്താണ് ആധ്യാത്മികമായുള്ള പ്രശ്നങ്ങൾ? നമ്മൾ തന്നെ ഉണ്ടാക്കിവെച്ച പ്രശ്നങ്ങൾ. തെറ്റായ അറിവ്, തെറ്റായ മനോഭാവം, തെറ്റായ കാഴ്ചപ്പാട്, തെറ്റായ രീതിയിലുള്ള പെരുമാറ്റം... ഇതിലൂടെയൊക്കെ നമ്മൾ തന്നെ നമുക്ക് സൃഷ്ടിക്കുന്ന പ്രശ്നങ്ങളാണ് ആധ്യാത്മികമായ പ്രശ്നങ്ങൾ. ആധിഭൗതികമായ പ്രശ്നങ്ങൾ? പഞ്ചഭൂതങ്ങൾ വഴിയുണ്ടാകുന്ന പ്രശ്നങ്ങൾ, ആരോഗ്യപ്രശ്നങ്ങൾ, ദാരിദ്ര്യം... ഇതൊക്കെ ആധിഭൗതികമായ പ്രശ്നങ്ങളാണ്. ആധിദൈവികമായ പ്രശ്നങ്ങൾ? ഗ്രഹപ്പിഴ, പിതൃകോപം... ഇതുപോലെയുള്ള കാര്യങ്ങൾ. ഭാഗവതം കേട്ടാൽ ഇതെല്ലാം ഉന്മൂലനം ചെയ്യപ്പെടും. പരലോകത്തിലല്ല, ഇപ്പോൾ തന്നെ ഇവിടെ വെച്ച്.

മറ്റേത് നിവൃത്തിമാർഗ്ഗം. വേദാന്തം പോലെയുള്ള നിവൃത്തിമാർഗ്ഗം. ഇതിൽ പ്രശ്നങ്ങളുണ്ടാകും, പ്രശ്നങ്ങൾ പോകില്ല. വേദാന്തികൾക്ക് പ്രശ്നങ്ങളില്ല എന്നുള്ളതല്ല. വേദാന്തികൾക്ക് പ്രശ്നങ്ങൾ അങ്ങനെ തന്നെയുണ്ടാകും. പക്ഷേ അവർ വകവെക്കില്ല. ഇതിൽ ശാന്തിയുമുണ്ട്, സമാധാനവുമുണ്ട്. പക്ഷേ, ആനന്ദം കിട്ടില്ല, പരമാനന്ദം കിട്ടില്ല. ഭാഗവതം ഇന്നുള്ള പ്രശ്നങ്ങൾക്കും പരിഹാരമാണ്. ഭാഗവതം കേട്ടാൽ ശാന്തിയും ലഭിക്കും, ഭഗവത്പ്രാപ്തിയുടെ പരമാനന്ദവും ലഭിക്കും.

'മഹാമുനികൃതേ' - ഭാഗവതം എഴുതിയത് ഒരു സാധാരണ മനുഷ്യനല്ല. ഒരു മനുഷ്യന് എഴുതാവുന്നതിന് പരിധികളുണ്ട്. അയാളുടെ ജ്ഞാനം, അയാളുടെ മനോഭാവം, അയാളുടെ മുൻതാല്പര്യങ്ങൾ... ഇതൊക്കെ അയാൾ എഴുതുന്നതിനെ പരിമിതപ്പെടുത്തും. ഭാഗവതം വ്യാസമഹർഷി എഴുതിയതാണെന്ന് കൂടെ പറയാൻ പറ്റില്ല, ഭാഗവതം വ്യാസമഹർഷിയിലൂടെ പ്രകടമായതാണ്. സമാധിയുടെ അവസ്ഥയിൽ വ്യാസമഹർഷി എന്തൊക്കെ കണ്ടുവോ, അതാണ് ഭാഗവതത്തിൽ. ഭാഗവതത്തിൻ്റെ ഭാഷ തന്നെ സമാധിഭാഷയാണ്. അവിടെവിടെ ലൗകികമായ വാക്കുകൾ കാണുന്നുണ്ടെങ്കിൽ അത് നമുക്ക് ആശയത്തെ വ്യക്തമാക്കിത്തരാൻ വേണ്ടിയിട്ടുള്ളതാണ്. ഭാഗവതത്തിൻ്റെ  ഭാഷ കണ്ടാലറിയാം ഇത് സാധാരണ ഭാഷയല്ല, ഒരു മനുഷ്യൻ എഴുതുന്ന ഭാഷയല്ല ഇത്.

ഭാഗവതത്തിൻ്റെ  പ്രയോജനം കിട്ടാൻ എന്തൊക്കെയാണ് വേണ്ടത്? രണ്ട് ഗുണങ്ങൾ: കൃതിത്വവും ശുശ്രൂഷയും. കൃതിത്വം എന്ന് പറഞ്ഞാൽ ബുദ്ധി. ഭാഗവതത്തിൽ പറഞ്ഞിട്ടുള്ളത് മനസ്സിലാക്കാനുള്ള ബുദ്ധി. ശുശ്രൂഷ എന്നാൽ താല്പര്യം, ഉത്സാഹം. നിങ്ങളിൽ ഈ രണ്ട് ഗുണങ്ങൾ - ബുദ്ധിശക്തിയും ഉത്സാഹവും - ഉണ്ടെങ്കിൽ ഭഗവാൻ ഉടനെ വരും. ഭഗവാൻ ഉടനടി വന്ന് ഹൃദയത്തിൽ വസിക്കാൻ തുടങ്ങും. ഹൃദയത്തെ ഒരു ഉദ്യാനമാക്കി മാറ്റി അവിടെ കളിക്കാൻ തുടങ്ങും. ഇതാണ് ഭാഗവതത്തിൻ്റെ  പ്രത്യേകത..

Ramaswamy Sastry and Vighnesh Ghanapaathi